Reader

Ad S. Remigii sepulcrum devotus accedit.

Cum denique praedictos hos omnes bonorum gradus pertransiret florida beatissimi Basoli juventus, Dei praeventus dono accenditur ejus animus, ut jam plenius renuntiare debuisset mundo, sua omnia desereret, de finibus suis exiret, regnum Franciae penetraret, Remensem urbem specialiter expeteret, ac beati Remigii, de cujus sanctis actibus mira et egregia jam olim multa cognovisset, tumulum corporaliter inviseret, ibique sacris vigiliis et orationibus excubaret. Et quotidie quanto gratia major in eo excreverat, tanto altius animo revolvebat, quia ad claritatem visionis Dei aliter ascendere non posset, nisi liber omnibus saeculi impedimentis, discipulum se faciat Salvatoris, qui cunctis suis veris sequacibus dicit: Discite a me quia mitis sum et humilis corde, et invenietis requiem animabus vestris. Cujus vocem beatissimus vir Basolus diligenter amplectens, metuebat se inter turbines saeculi positum animae suae facile incurrisse jacturam. Felicissimum vincendi genus esse, fallaces mundi divitias contemnere, aurum atque argentum nec habere nec quaerere, veram paupertatem ambire, quae coelorum tribuat ampla palatia possidere. Haec igitur secum versans in pectore, fidem atque constantiam Abrahae antiqui ac nobilis patriarchae prae oculis revocat, qui, derelicto nativitatis solo atque paternae cognationis domo, ignota sibi fidenter expetiit, et quo est jussus exivit.