Aelian
Naturaanimalium
Naturaanim 10.1
Choose a text
More by Aelian
—
Textus receptus
10.1
σπανί ως ἐ λέ φας ἐ ρᾷ, φασί ν: ἔ στι γὰ ρ σώ φρων, ὡ ς ἄ νω μοι λέ λεκται. ἀ κού ω δ' οὖ ν ἐ λεφά ντων πά θος ἐ ρωτικό ν, καὶ ἄ ξιον θαυμά σαι αὐ τό. ὃ δὲ πέ πυσμαι, ἐ κεῖ νό ἐ στιν. ἀ νὴ ρ τῆ ς τού των ἄ γρας οὐ κ ἄ πειρος, δύ ναμιν λαβὼ ν ἐ κ βασιλέ ως τοῦ̔ Ρωμαί ων καὶ σταλεὶ ς ἐ πὶ τὴ ν θή ραν κατά τι ἔ θος τοῖ ς Μαυρουσί οις ἐ πιχώ ριον, φησὶ ν ἐ ν συγγραφῇ νέ αν μό σχον ἐ λέ φαντος ὡ ραί αν ὡ ς ἐ κεί νοις ἰ δεῖ ν συνελθεῖ ν ἐ λέ φαντι νέ ῳ καὶ καλῷ, πρεσβύ τερον δὲ ἄ λλον, εἴ τε ἀ νὴ ρ ἦ ν εἴ τε ἐ ραστὴ ς τῆ ς προειρημέ νης, ὥ σπερ οὖ ν ἀ τιμασθέ ντα ἀ γανακτῆ σαι: θυμῷ γὰ ρ βιαί ῳ ἐ ξαφθεὶ ς ὥ ρμησε μέ ν, ἐ λθὼ ν δὲ ἐ πὶ τὸ ν νέ ον καὶ καλὸ ν καὶ συμπεσὼ ν εἶ τα ἐ μά χετο, ὡ ς ὑ πέ ρ τινος ἢ νύ μφης ἢ ἐ ρωμέ νης ἀ λγῶ ν. καὶ ἐ ς τοσοῦ τον ἄ ρα ἀ λλή λοις συνή ραξαν, ὡ ς ἀ μφοτέ ροις ζημιωθῆ ναι τὰ κέ ρατα. ἐ νί κησε δὲ οὐ δέ τερος, ἀ λλὰ ἀ πέ στρεψαν ἀ π' ἀ λλή λων οἱ θηραταὶ βά λλοντες, ἐ πεὶ καὶ ἀ χρεῖ οι τὸ λοιπὸ ν ἦ σαν τῶ ν ὅ πλων ἀ φῃ ρημέ νοι. ἐ ρωτικὴ μὲ ν δὴ μά χη ἐ ραστῶ ν ἐ λεφά ντων ἰ σό τιμος μέ χρι τοῦ τέ λους ἐ νταῦ θα ἀ νεπαύ σατο. εἵ λκετο δὲ ὁ Πά ρις ὑ πὸ τοῦ Μενέ λεω καὶ ἤ γχετο τοῦ ἱ μά ντος αὐ τὸ ν πιέ ζοντος τοῦ ὑ πὸ τῷ κρά νει, καί νύ κεν εἴ ρυσσέ ν τε καὶ ἄ σπετον ἤ ρατο κῦ δος ὁ τοῦ̓ Ατρέ ως, εἰ μὴ ἐ ρρά γη μὲ ν ὁ ἱ μά ς, αὐ τὸ ν δὲ ἐ ξή ρπασεν ἡ Διὸ ς καὶ Διώ νης αἰ σχί στην μά χην καὶ ἄ νανδρον μεμαχημέ νον, καὶ ἀ πελθὼ ν ὁ δειλὸ ς ἐ κά θευδε μετὰ τῆ ς μεμοιχευμέ νης.
10.2
ἰ χθύ ες δὲ ἄ ρα οὐ κατὰ τὴ ν αὐ τὴ ν ὥ ραν ἐ ς ἀ φροδί την πρό θυμοι, ἀ λλὰ οἳ μὲ ν ἦ ρος ἐ πιθό ρνυνται, οἳ δὲ θέ ρειον εἰ λή χασι τὴ ν ὁ ρμὴ ν τή νδε, ἐ ν τῇ ὀ πώ ρᾳ ἄ λλοι, καὶ διὰ τοῦ χειμῶ νος ὑ πεξά πτονταί τινες ἐ ς τὴ ν προειρημέ νην σπουδή ν. καὶ οἱ μὲ ν πλεῖ στοι τοῦ ἔ τους ἅ παξ ὠ δί ναντες εἶ τα παύ ονται, λά βρακα δὲ ἀ κού ω καὶ ἐ πιτί κτειν, τρί γλην δὲ καὶ τρὶ ς κύ ειν κατηγορεῖ φασι καὶ τὸ ὄ νομα.
10.3
̔ Ηρό δοτος λέ γει τὰ ς καμή λους ἐ ν τοῖ ς ὄ πισθεν σκέ λεσιν ἔ χειν τέ τταρας μηροὺ ς καὶ μέ ντοι καὶ γό νατα τοσαῦ τα, τὰ δὲ ἄ ρθρα διὰ τῶ ν σκελῶ ν τῶ ν κατό πιν πρὸ ς τὴ ν οὐ ρὰ ν τετρά φθαι αὐ ταῖ ς.
10.4
τὰ ς οἶ ς τὰ ς̓ Αραβί ων ἔ χειν οὐ ρὰ ς ἀ ή θεις ὡ ς πρὸ ς τὰ ς ἄ λλας̔ Ηρό δοτος λέ γει. γέ νη δὲ αὐ τῶ ν εἶ ναι διπλᾶ ὁ αὐ τὸ ς δή που διδά σκει, καὶ μέ ντοι καὶ λέ γει τὰ ς μὲ ν αὐ τῶ ν ἔ χειν οὐ ρὰ ς μηκί στας, ὡ ς εἶ ναι μετρή σαντι καὶ τριῶ ν πή χεων οὐ κ ἐ λά ττους. ἅ σπερ οὖ ν εἰ ἐ ῴ η τις ἐ πισύ ρειν, ἑ λκοῦ σθαι ἂ ν αὐ τὰ ς πά ντως
10.5
παρατριβομέ νας πρὸ ς τὸ δά πεδον. τοὺ ς νομέ ας δὲ εἶ ναι ἀ γαθοὺ ς χειρουργεῖ ν οὐ πέ ρα τῶ ν ἁ μαξί δων, αἳ ὑ περεί δουσι τὰ ς οὐ ρὰ ς τῶ νδε τῶ ν κτηνῶ ν, ὥ στε ἀ ποστέ γειν τὴ ν ἕ λκωσιν αὐ ταῖ ς. τὰ ς δὲ οἶ ς τὰ ς ἑ τέ ρας φησὶ πλατεί ας φορεῖ ν, πλατύ νεσθαι δὲ καὶ ἐ ς πῆ χυν αὐ τά ς. οἱ κοχλί αι ἴ σασιν εἶ ναί σφισι πολεμί ους τοὺ ς πέ ρδικας καὶ τοὺ ς ἐ ρωδιού ς, καὶ αὐ τοὺ ς ἀ ποδιδρά σκουσιν, οὐ δ' ἂ ν ἴ δοις ἔ νθα οὗ τοι νέ μονται κοχλί ας διέ ρποντας. οἱ δὲ καλού μενοι τῶ ν κοχλιῶ ν ἀ ρεί ονες, οὗ τοι μὲ ν καὶ ἀ πατῶ σι καὶ περιέ ρχονταί τινι φυσικῇ σοφί ᾳ τοὺ ς προειρημέ νους. τῶ ν γὰ ρ συμφυῶ ν ὀ στρά κων προελθό ντες αὐ τοὶ μὲ ν νέ μονται κατὰ πολλὴ ν τὴ ν ἄ δειαν, οἱ δὲ ὄ ρνιθες οὓ ς εἶ πον ἐ πὶ τὰ κενὰ τῶ ν ὀ στρά κων ὡ ς ἐ π' αὐ τοὺ ς ἐ κεί νους καταπέ τονται, οὐ δὲ ν δὲ εὑ ρό ντες ἀ πέ ρριψαν ὡ ς ἀ χρεῖ ά σφισι καὶ ἀ νεχώ ρησαν: οἳ δὲ ἐ πανελθό ντες εἶ τα ἕ καστος ἐ ς τὴ ν ἰ δί αν οἰ κί αν παρῆ λθε, κεκορεσμέ νος μὲ ν ἐ κ τῆ ς νομῆ ς, σωθεὶ ς δὲ ἐ ξ ἧ ς ἠ πά τησε πλά νης.
10.6
Ποντικοὶ δὲ ἄ ρα κολί αι τὸ ν Περσῶ ν βασιλέ α μεμί μηνται χειμά ζοντα μὲ ν ἐ ν Σού σοις, θερί ζοντα δὲ ἐ ν̓ Εκβατά νοις. καὶ γὰ ρ οὗ τοι ἐ ν μὲ ν τῇ καλουμέ νῃ Προποντί δι χειμά ζουσιν: ἀ λεεινὴ γὰ ρ ἥ δε ἡ γῆ: θέ ρους δὲ πρὸ ς τῷ Αἰ γιαλῷ διαιτῶ νται: παρέ χει γὰ ρ αὐ τοῖ ς αὔ ρας μαλακὰ ς ἡ θά λαττα ἡ προειρημέ νη.
10.7
πυνθά νομαι τῶ ν μαγεί ρων τοὺ ς τὴ ν τέ χνην ἀ κριβοῦ ντας ὅ ταν βού λωνται τῶ ν τριγλῶ ν τὰ ς κοιλί ας ὀ πτωμέ νων μὴ ῥ ή γνυσθαι, καταφιλεῖ ν αὐ τῶ ν τὰ στό ματα: οὗ περ οὖ ν γεγενημέ νου ὁ λό κληροι διαμέ νουσιν, ὥ ς φασιν.
10.8
ὁ δελφὶ ς ὁ θῆ λυς μαζοὺ ς ἔ χει κατὰ τὰ ς γυναῖ κας, καὶ θηλά ζει τὰ βρέ φη πά νυ ἀ φθό νῳ καὶ πολλῷ τῷ γά λακτι. νή χονται δὲ κοινῇ μέ ν, καθ' ἡ λικί αν δὲ διακριθέ ντες: καὶ τῆ ς μὲ ν πρώ της τετά χαται οἱ νέ οι καὶ ἁ παλοί, ἕ πονται δὲ αὐ τῶ ν τῇ νή ξει οἱ τέ λειοι. φιλό τεκνον γὰ ρ καὶ φιλό στοργον ὁ δελφὶ ς ζῷ ον, καὶ ὑ πὲ ρ τῶ ν βρεφῶ ν ὀ ρρωδεῖ. καὶ φυλακῆ ς χά ριν ὡ ς ἐ ν φά λαγγι στρατιωτικῇ οἳ μὲ ν τῆ ς πρώ της εἰ σί ν, οἳ δὲ τῆ ς δευτέ ρας, οἳ δὲ τῆ ς τρί της: καὶ προνή χονται μὲ ν οἱ νέ οι, ἐ πινή χονται δὲ αἱ θή λειαι, καὶ οἱ ἄ ρρενες οὐ ραγοῦ σιν ἐ φορῶ ντέ ς τε καὶ παραφυλά ττοντες τὴ ν τῶ ν ἐ κγό νων τε καὶ τῶ ν γαμετῶ ν νῆ ξιν. τί πρὸ ς ταῦ τα ὁ Νέ στωρ, ὦ καλὲ̔́ Ομηρε, ὅ νπερ οὖ ν ᾅ δεις τακτικώ τατον τῶ ν ἡ ρώ ων τῶ ν καθ' ἑ αυτὸ ν γεγονέ ναι;
10.9
ἔ χιν ἐ χί δνης οἳ μὲ ν τῷ γέ νει διαφέ ρειν, οὐ μέ ντοι τῇ φύ σει φασί: τὸ ν μὲ ν γὰ ρ εἶ ναι ἄ ρρενα, τὴ ν δὲ θή λειαν. οἳ δὲ καὶ τῇ φύ σει διαφέ ρειν οἴ ονται: ἀ λλοῖ ον μὲ ν γὰ ρ τοῦ το εἶ ναι ζῷ ον, ἀ λλοῖ ον δὲ ἐ κεῖ νο. ἀ κού ω δέ τινων λεγό ντων τοὺ ς μὲ ν ὑ πὸ τοῦ ἔ χεως δηχθέ ντας σπᾶ σθαι, οὐ μὴ ν τοὺ ς ὑ πὸ τῆ ς ἐ χί δνης. ἕ τεροι δέ φασι τὸ μὲ ν τῆ ς ἐ χί δνης δῆ γμα εἶ ναι λευκό ν, τὸ δὲ τοῦ ἔ χεως οὐ τοιοῦ τον, πελιδνὸ ν δέ. Νί κανδρος δέ φησιν ἐ κ μὲ ν τοῦ δή γματος ὅ περ οὖ ν ὁ ἔ χις ἐ μφύ ει δύ ο ὀ δό ντων ἴ χνη φαί νεσθαι: πλειό νων δέ, εἰ δά κοι ἡ ἔ χιδνα.
10.10
Εὐ θηρί ας γενομέ νης ἐ λεφά ντων οἷ α δρῶ σιν ἐ ς τὸ πραῧ ναί τε αὐ τοὺ ς καὶ ἡ μερῶ σαι εἰ πεῖ ν ἄ ξιον. πρῶ τον μὲ ν ἐ ς ὕ λην τινὰ ὀ λί γον ἀ φεστῶ σαν τῆ ς τά φρου ἐ ν ᾗ ἐ θή ρασαν ἄ γουσιν αὐ τοὺ ς δεδεμέ νους, διαλαβό ντες ταῖ ς σχοί νοις καὶ μή τε προθεῖ ν ἐ πιτρέ ποντες μή τε αὖ πά λιν ἀ φί στασθαι καὶ ἀ ποσπᾶ ν ἐ ς τοὐ πί σω: εἶ τα ἕ καστον ἐ ξά ψαντες μεγί στου δέ νδρου μεμετρημέ νῳ διαστή ματι, ὡ ς μή τε ἐ ς τὸ ἔ μπροσθεν ἐ πιπηδᾶ ν ἔ χειν μή τε ἐ πὶ πολὺ πά λιν ἀ ναχωρεῖ ν τοῦ σκιρτᾶ ν καὶ ὑ βρί ζειν ἐ ξουσί ᾳ, ἀ τροφί ᾳ τε καὶ λιμῷ τὴ ν ἄ γαν ἰ σχὺ ν καὶ ῥ ώ μην καθαιροῦ σι, καὶ μέ ντοι καὶ τὸ ν θυμὸ ν αὐ τῶ ν καὶ τῆ ς ψυχῆ ς τὸ ἄ τρεπτον ἡ συχῆ καταμαραί νουσιν, ὡ ς ἐ κεί νους λή θην μὲ ν ἴ σχειν τῆ ς τέ ως ἀ μά χου ἀ γριό τητος, παραλύ εσθαι δὲ τοῦ πρό σθεν θυμοῦ. προσιέ ναι τε τοὺ ς τῶ ν τοιού των πωλευτὰ ς καὶ ἐ κ χειρὸ ς ὀ ρέ γειν τροφή ν, τοὺ ς δὲ ὑ πὸ τῆ ς χρεί ας ἀ ναγκαζομέ νους λαμβά νειν καὶ μὴ κακουργεῖ ν, βλέ πειν τε ἤ δη πρᾶ ό ν τε καὶ κεκμηκό ς. οἱ δὲ ἄ γαν αὐ τῶ ν ἰ σχυροὶ καὶ τέ λειοι ἀ πορρή ξαντες τὰ δεσμὰ καὶ ταῖ ς ἀ κμαῖ ς τῶ ν κερά των καὶ ταῖ ς προβοσκί σιν ἀ νασπῶ ντες τὰ δέ νδρα, τὰ δὲ καὶ κατά ξαντες ὑ πὸ ῥ ύ μης καὶ ἐ μπεσό ντες ἐ ς αὐ τά, μό γις καὶ ὀ ψὲ τοῦ χρό νου τὰ μὲ ν λιμῷ, τὰ δὲ γλυκεί ᾳ τροφῇ, τὰ δὲ κέ ντροις ἡ μερώ θησαν. τροφὴ δὲ ἡ μερουμέ νοις τοῖ σδε τοῖ ς ζῴ οις ἄ ρτοι τε οἱ μέ γιστοι καὶ κριθαὶ καὶ ἰ σχά δες καὶ ἀ σταφί δες καὶ κρό μμυα καὶ σκό ροδα καὶ μέ λι χύ δην σχί νου τε καὶ φοί νικος καὶ κιττοῦ φά κελοι καὶ πᾶ ν ὅ σον ἐ δωδί μου ὕ λης καὶ ἐ κεί νοις συντρό φου καὶ ἐ κ τού του τοι καὶ φί λης.
10.11
φύ σεως δὲ ἰ χθύ ων εἰ σὶ ν ἀ μαθεῖ ς ὅ σοιπερ οὖ ν τελέ ως ἁ πά ντων καταψηφί ζονται σιωπὴ ν αὐ τῶ ν: ἐ πεὶ καὶ συρί ττουσί τινες καὶ γρυλλί ζουσι. λύ ρα μὲ ν γρυλλί ζει καὶ χρό μις καὶ κά προς, ὡ ς̓ Αριστοτέ λης φησί: χαλκεὺ ς δὲ συρί ττει, κό κκυξ δὲ ἄ ρα τὸ ν ὁ μώ νυμον ὄ ρνιν τῇ φωνῇ μεμιμημέ νος φθέ γγεται παραπλή σια.
10.12
ἐ λέ φας μὲ ν σαρκῶ ν ὄ γκος ἐ στὶ ν ἰ δεῖ ν καὶ πά νυ μέ γιστος: ἐ δώ διμα δὲ αὐ τοῦ τὰ κρέ α οὐ κ ἔ στιν, ὅ τι μὴ ἡ προβοσκὶ ς καὶ τὰ χεί λη τοῦ στό ματος καὶ τῶ ν κερά των ὁ μυελό ς. στέ αρ δὲ ἐ λέ φαντος ἦ ν ἄ ρα τοῖ ς ἰ οβό λοις ἔ χθιστον: εἰ γά ρ τις χρί σαιτο ἢ ἐ πιθυμιά σειεν αὐ τοῦ, τὰ δὲ ἀ ποδιδρά σκει πορρωτά τω.
10.13
τῶ ν δὲ̓ Αραβί ων ζῴ ων ἡ πολύ χροιά τε καὶ τὸ πολύ μορφον πά ντα γραφικὸ ν ἐ λέ γξαι δεινά, καὶ ταῦ τα οὐ μό νον τά τε ἄ λκιμα καὶ γενναῖ α, ἤ δη δὲ καὶ τὰ ἀ δοξό τερα. αἵ τε γὰ ρ ἀ κρί δες καὶ οἱ ὄ φεις, χρυσοειδῆ ἰ νδά λματα καὶ ἐ π' αὐ τῶ ν κατέ στικται: οἱ δὲ ἰ χθῦ ς ἔ τι καὶ πλέ ον τῆ ς πολυκό σμου χρό ας μετειληχό τες εἶ τα ἰ δεῖ ν ἐ κπληκτικοί εἰ σι. καὶ τὰ ὄ στρεα δὲ τὰ τῆ ς̓ Ερυθρᾶ ς θαλά ττης τῆ ς αὐ τῆ ς ἀ γλαΐ ας ἄ μοιρα οὐ κ ἔ στι: ζῶ ναί τε γὰ ρ περιέ ρχονται φλογώ δεις αὐ τά, καὶ φαί ης ἂ ν θεασά μενος τὴ ν ἶ ριν αὐ τὰ μιμεῖ σθαι τῇ κρά σει τῶ ν χρωμά των, γραμμαῖ ς παραλλή λοις ὑ πὸ τῆ ς φύ σεως καταγραφέ ντα. ὁ ᾀ δό μενος δὲ παρὰ τοῖ ς ἀ νοή τοις καὶ ἐ ν ταῖ ς γυναιξὶ θαυμαστὸ ς μαργαρί της θρέ μμα μέ ντοι τῆ ς̓ Ερυθρᾶ ς θαλά ττης καὶ οὗ τό ς ἐ στι, καὶ τί κτεσθαί γε αὐ τὸ ν τερατολογοῦ σιν ὅ ταν ταῖ ς κό γχαις ἀ νεῳ γμέ ναις ἐ πιλά μψωσιν αἱ ἀ στραπαί. θηρῶ νται δὲ ἄ ρα αἵ δε αἱ κό γχαι αἱ τῶ ν προειρημέ νων μητέ ρες εὐ ημερί ας τε οὔ σης καὶ τῆ ς θαλά ττης λεί ας: οἱ δὲ θηραταὶ συλλαβό ντες εἶ τα ἐ ξεῖ λον τοῦ τον δὴ τὸ ν θέ λγοντα τὰ ς τῶ ν μά χλων ψυχά ς. εὑ ρεθεί η δ' ἂ ν καὶ ἐ ν κό γχῃ μεγί στῃ μικρὸ ς καὶ ἐ ν μικρᾷ μέ γας: καὶ ἣ μὲ ν οὐ δέ να ἔ χει, ἣ δὲ οὐ πέ ρα ἑ νό ς, πολλαὶ δὲ καὶ πολλού ς: εἰ σὶ δὲ οἳ λέ γουσι καὶ εἴ κοσι προσπεφυκέ ναι μιᾷ κό γχῃ. καὶ ἡ μὲ ν κό γχη τὸ κρέ ας ἐ στί ν, ἐ πιπέ φυκε δὲ ἄ ρα ὡ ς σκό λοψ ταῦ τα. πρὸ καιροῦ δὲ καὶ τῆ ς ὠ δῖ νος τῆ ς ἐ ντελοῦ ς εἴ περ οὖ ν ἀ νοί ξειε τις τὰ ς κό γχας, κρέ ας μὲ ν ἂ ν εὕ ροι, τῆ ς δὲ θή ρας τὸ ἀ γώ νισμα οὐ χ ἕ ξει. λί θῳ δὲ ἄ ρα ὁ μαργαρί της ἔ οικε πεπωρωμέ νῳ, καὶ ἔ χειν ἐ ν ἑ αυτῷ καὶ στέ γειν ὑ γρὸ ν οὐ πέ φυκεν οὐ δὲ ὀ λί γον. δοκοῦ σι δὲ ἄ ρα τοῖ ς τού των καπή λοις καὶ τοῖ ς ὠ νουμέ νοις οἱ ἄ γαν λευκοὶ καὶ οἱ μεγά λοι κά λλιστοι καὶ τιμαλφέ στατοι, καὶ πλού σιοί γε ἐ ξ αὐ τῶ ν ἐ γέ νοντο οὐ μὰ Δί α ὀ λί γοι οἷ ς ἐ ντεῦ θέ ν ἐ στιν ὁ βί ος. οὐ κ ἀ γνοῶ δὲ οὐ δὲ ἐ κεῖ νο, ὅ τι ἄ ρα ἐ ξαιρεθέ ντων τῶ ν λί θων τῶ νδε ἀ φεί θησαν αὖ θις αἱ κό γχαι, οἱ ονεὶ λύ τρα δοῦ σαι τῆ ς ἑ αυτῶ ν σωτηρί ας τὸ σπού δασμα τὸ προειρημέ νον, εἶ τα ὑ πανέ φυσαν αὖ θις αὐ τό. ἐ ὰ ν δὲ τὸ ζῷ ον τὸ τρέ φον αὐ τὸ ν πρὶ ν ἢ ἐ ξαιρεθῆ ναι τὸ ν μαργαρί την ἀ ποθά νῃ, ὥ ς που λέ γει τις λό γος, τῇ σαρκὶ μέ ντοι συσσή πεται καὶ ἐ κεῖ νος καὶ ἀ πό λλυται. φύ σει δὲ ἔ χει τῆ ς περιφερεί ας τὸ λεῖ ον καὶ εὐ περί γραφον. εἰ δὲ ἐ θέ λοι τις τῶ ν πεφυκό των ἑ τέ ρως τινὰ σοφί ας τέ χνῃ περιγρά ψαι τε καὶ λεῖ ον ἀ ποφῆ ναι τὸ ν λί θον, ὃ δὲ ἐ λέ γχει τὴ ν ἐ πιβουλή ν: οὐ γὰ ρ πεί θεται, τραχύ τητας δὲ ὑ παναφύ ει, καὶ ὅ τι ἄ ρα ἐ πιβεβού λευται ἐ ς κά λλος κατηγορεῖ ταύ τῃ.
10.14
Αἰ γύ πτιοι τὸ ν ἱ έ ρακἀ Από λλωνι τιμᾶ ν ἐ οί κασι, καὶ τὸ ν μὲ ν θεὸ ν̔͂ Ωρον καλοῦ σι τῇ φωνῇ τῇ σφετέ ρᾳ, τοὺ ς δὲ ὄ ρνιθας ἄ γουσι θαυμαστού ς, καὶ προσή κειν τῷ θεῷ τῷ προειρημέ νῳ φασὶ ν ὀ ρθῶ ς: οἱ γὰ ρ ἱ έ ρακες ὀ ρνί θων μό νοι ταῖ ς ἀ κτῖ σι τοῦ ἡ λί ου ῥ ᾳ δί ως καὶ ἀ βασανί στως ἀ ντιβλέ ποντες καὶ δυσωπού μενοι ἥ κιστα πορεί αν τε τὴ ν ἀ νωτά τω ἴ ασι, καὶ αὐ τοὺ ς ἡ θεί α φλὸ ξ λυπεῖ οὐ δὲ ἕ ν. καὶ ἀ νά παλιν μέ ντοι πέ τεσθαι τὸ ν ἱ έ ρακα οἱ ἰ δό ντες φασὶ ν ὡ ς ἐ ξ ὑ πτί ας νέ οντα. ἔ νθεν τοι καὶ πρὸ ς τὸ ν οὐ ρανὸ ν ὁ ρᾷ καὶ πρὸ ς τὸ ν πά ντ' ἐ φορῶ ντἅ Ηλιον μά λα ἐ λευθέ ρως καὶ ἀ τρέ πτως ὁ αὐ τό ς. ὄ φεων δὲ καὶ δακέ των θηρί ων ἐ στὶ ν ἔ χθιστος. οὐ κ ἂ ν γοῦ ν αὐ τὸ ν διαλά θοι οὔ τε ὄ φις οὔ τε σκορπί ος οὔ τε μὴ ν πονηρᾶ ς ὕ λης ἄ λλο τι ἔ κτοκον. ἀ κροδρύ ων μὲ ν οὖ ν καὶ σπερμά των ἄ γευστος, σαρκῶ ν δὲ ἥ δεται βορᾷ, καὶ πί νει αἷ μα, καὶ τὰ νεό ττια ἐ κτρέ φει τοῖ ς αὐ τοῖ ς, καὶ ἐ ς λαγνεί αν ἐ στὶ δριμύ τατος. τὸ δὲ αὐ τοῦ τῆ ς κνή μης ὀ στοῦ ν εἰ χρυσί ῳ παρατεθεί η, ἕ λκει τε αὐ τὸ καὶ ἴ υγγι ἀ πορρή τῳ τινὶ πρὸ ς ἑ αυτὸ ἄ γει καὶ ἕ πεσθαι θέ λγει, ὥ σπερ οὖ ν ᾅ δουσι τὸ ν̔ Ηρακλεώ την λί θον καταγοητεύ ειν πως τὸ ν σί δηρον. λέ γουσι δὲ Αἰ γύ πτιοι καὶ ἐ ς πεντακό σια ἔ τη βί ου προή κειν τὸ ν ἱ έ ρακα, καὶ οὔ πω με πεί θουσιν: ἃ δ' οὖ ν ἀ κού ω, λέ γω. ἔ οικε δέ φασι καὶ̔́ Ομηρος ὅ τι τῷ Διὸ ς καὶ Λητοῦ ς ἐ στι φί λος ὑ παινί ττεσθαί πως λέ γων
10.15
βῆ δὲ κατ'̓ Ιδαί ων ὀ ρέ ων, ἵ ρηκι ἐ οικὼ ς ὠ κέ ι φασσοφό νῳ. ὁ κά νθαρος ἄ θηλυ ζῷ ό ν ἐ στι, σπεί ρει δὲ ἐ ς τὴ ν σφαῖ ραν ἣ ν κυλί ει: ὀ κτὼ δὲ καὶ εἴ κοσιν ἡ μερῶ ν τοῦ το δρά σας καὶ θά λψας αὐ τή ν, εἶ τα μέ ντοι τῇ ἐ πὶ ταύ ταις προά γει τὸ ν νεοττό ν. Αἰ γυπτί ων δὲ οἱ μά χιμοι ἐ πὶ τῶ ν δακτυλί ων εἶ χον ἐ γγεγλυμμέ νον κά νθαρον, αἰ νιττομέ νου τοῦ νομοθέ του, δεῖ ν ἄ ρρενας εἶ ναι πά ντως πά ντῃ τοὺ ς μαχομέ νους ὑ πὲ ρ τῆ ς χώ ρας, ἐ πεὶ καὶ ὁ κά νθαρος θηλεί ας φύ σεως οὐ μετεί ληχεν.
10.16
ἡ ὗ ς καὶ τῶ ν ἰ δί ων τέ κνων ὑ πὸ τῆ ς λαιμαργί ας ἀ φειδῶ ς ἔ χει, καὶ μέ ντοι καὶ ἀ νθρώ που σώ ματι ἐ ντυχοῦ σα οὐ κ ἀ πέ χεται, ἀ λλ' ἐ σθί ει. ταύ τῃ τοι καὶ ἐ μί σησαν Αἰ γύ πτιοι τὸ ζῷ ον ὡ ς μυσαρὸ ν καὶ πά μβορον. φιλοῦ σι δὲ οἱ φρό νιμοι καὶ τῶ ν ἀ λό γων τὰ πραό τερα καὶ φειδοῦ ς ἅ μα καὶ εὐ σεβεί ας μετειληχό τα προτιμᾶ ν. Αἰ γύ πτιοι γοῦ ν τοὺ ς πελαργοὺ ς καὶ προσκυνοῦ σιν, ἐ πεὶ τοὺ ς πατέ ρας γηροκομοῦ σιν καὶ ἄ γουσι διὰ τιμῆ ς. οἱ αὐ τοὶ δὲ Αἰ γύ πτιοι καὶ χηναλώ πεκας καὶ ἔ ποπας τιμῶ σιν, ἐ πεὶ οἳ μὲ ν φιλό τεκνοι αὐ τῶ ν, οἳ δὲ πρὸ ς τοὺ ς γειναμέ νους εὐ σεβεῖ ς. ἀ κού ω δὲ καὶ Μανέ θωνα τὸ ν Αἰ γύ πτιον σοφί ας ἐ ς ἄ κρον ἐ ληλακό τα ἄ νδρα εἰ πεῖ ν ὅ τι γά λακτος ὑ εί ου ὁ γευσά μενος ἀ λφῶ ν ὑ ποπί μπλαται καὶ λέ πρας: μισοῦ σι δὲ ἄ ρα οἱ̓ Ασιανοὶ πά ντες τά δε τὰ πά θη. πεπιστεύ κασι δὲ Αἰ γύ πτιοι τὴ ν ὗ ν καὶ ἡ λί ῳ καὶ σελή νῃ ἐ χθί στην εἶ ναι. ὅ ταν οὖ ν πανηγυρί ζωσι τῇ σελή νῃ, θύ ουσιν αὐ τῇ ἅ παξ τοῦ ἔ τους ὗ ς, ἄ λλοτε δὲ οὔ τε ἐ κεί νῃ οὔ τε ἄ λλῳ τῳ τῶ ν θεῶ ν τό δε τὸ ζῷ ον ἐ θέ λουσι θύ ειν.̓ Αθηναῖ οι δὲ έ ν τοῖ ς μυστηρί οις καταθύ ουσι τὰ ς ὗ ς καὶ μά λα δικαί ως: λυμαί νονται γὰ ρ τὰ λή ια, καὶ ἐ σπηδή σασαι πολλά κις τοὺ ς μὲ ν νέ ους τῶ ν ἀ σταχύ ων καὶ οὐ δέ πω ὡ ραί ους κατακλῶ σι, τοὺ ς δὲ ἐ ξορύ ττουσιν. Εὔ δοξος δέ φησι φειδομέ νους τοὺ ς Αἰ γυπτί ους τῶ ν ὑ ῶ ν μὴ θύ ειν αὐ τά ς, ἐ πεὶ τοῦ σί του σπαρέ ντος ἐ πά γουσι τὰ ς ἀ γέ λας αὐ τῶ ν. αἳ δὲ πατοῦ σι καὶ ἐ ς ὑ γρὰ ν τὴ ν γῆ ν ὠ θοῦ σιν, ἵ να μεί νῃ ἔ μβιος καὶ μὴ ὑ πὸ τῶ ν ὀ ρνί θων ἀ ναλωθῇ.
10.17
ἀ ποσπώ μενοι τῆ ς συνή θους γῆ ς οἱ ἐ λέ φαντες, καὶ ἐ ὰ ν ἡ μερωθῶ σι τὰ μὲ ν πρῶ τα τοῖ ς δεσμοῖ ς καὶ τῷ λιμῷ, τὰ δὲ ἐ πὶ τού τοις ταῖ ς τροφαῖ ς καὶ τῷ ποικί λῳ αὐ τῶ ν, ὅ μως τὸ φί λτρον τῆ ς θρεψαμέ νης χώ ρας οὐ κ ἂ ν αὐ τοῖ ς ποτε ἐ ξί τηλον γέ νοιτο. οἱ πλεῖ στοι γοῦ ν ὑ πὸ τῆ ς λύ πης διαφθεί ρονται, ἤ δη δέ τινες καὶ κλά οντες ἀ στακτὶ καὶ ἀ μέ τροις τοῖ ς δακρύ οις ἐ πηρώ θησαν τὴ ν ὄ ψιν. ἐ σά γονται δὲ ἐ ς τὰ ς ναῦ ς διὰ γεφύ ρας, παρ' ἑ κά τερα αὐ τῆ ς κλά δων τεθηλό των καὶ κομώ ντων πηγνυμέ νων καὶ ἄ λλης ὕ λης χλωρᾶ ς διασειομέ νης ἐ ς ἀ πά την τῶ ν θηρί ων: εἰ γὰ ρ ταῦ τα ὁ ρῷ εν οἱ ἐ λέ φαντες, ἔ τι καὶ τό τε διὰ τῆ ς γῆ ς ἰ έ ναι δοκοῦ σιν, οὐ δὲ ἐ πιτρέ πει ταῦ τα ὁ ρᾶ σθαι τὴ ν θά λατταν. βραχέ α δέ ἐ στι καὶ οὐ κ ἀ γχιβαθῆ τὰ πρὸ τῆ ς χώ ρας, ἐ ξ ἧ ς ἀ νά γκη πλεῖ ν αὐ τού ς, καὶ αἱ ναῦ ς ἀ φεστᾶ σιν αἱ φορτί δες: καὶ διὰ ταῦ τα τῆ ς γεφύ ρας δεῖ καὶ τῆ ς μηχανῆ ς τε καὶ ἐ πιβουλῆ ς τῆ ς διὰ τῶ ν κλά δων καὶ τῆ ς ὕ λης τῆ ς προειρημέ νης.
10.18
ἀ κού ω τὸ ν κριὸ ν τὸ ζῷ ον ἓ ξ μηνῶ ν χειμεριωτά των κατὰ τῆ ς ἀ ριστερᾶ ς πλευρᾶ ς κεῖ σθαι καὶ καθεύ δειν, ὅ ταν αὐ τὸ ν αἱ ρῇ καὶ περιλαμβά νῃ ὕ πνος, ἀ πὸ δὲ τῆ ς ἐ αρινῆ ς ἰ σημερί ας ἔ μπαλιν ἀ ναπαύ εσθαι, καὶ κατὰ τῆ ς δεξιᾶ ς κεῖ σθαι. οὐ κοῦ ν καθ' ἑ κατέ ραν ἰ σημερί αν τὴ ν κατά κλισιν ἀ μεί βει ὁ κριό ς.
10.19
τοὺ ς ἰ χθῦ ς τοὺ ς φά γρους Συηνῖ ται μὲ ν ἱ εροὺ ς νομί ζουσιν, οἱ δὲ οἰ κοῦ ντες τὴ ν καλουμέ νην̓ Ελεφαντί νην τοὺ ς μαιώ τας: φῦ λον δὲ ἄ ρα καὶ τοῦ το ἰ χθύ ων. ἡ δὲ ἐ ς ἑ κά τερον τὸ γέ νος ἐ ξ ἀ μφοτέ ρων τιμὴ τὴ ν γέ νεσιν εἴ ληφεν ἐ ντεῦ θεν. ἀ νιέ ναι τε καὶ ἀ ναπλεῖ ν τοῦ Νεί λου μέ λλοντος οἳ δὲ προθέ ουσί τε καὶ νή χονται, οἱ ονεὶ τοῦ νέ ου ὕ δατος ἄ γγελοι, καὶ τὰ ς τῶ ν
10.20
Αἰ γυπτί ων ἀ νηρτημέ νας γνώ μας προευφραί νουσι καλαῖ ς ἐ λπί σι, τὴ ν ἐ πιδημί αν τοῦ ῥ εύ ματος πρῶ τοι συνιέ ντες καὶ θαυμαστῇ τινι φύ σει προμαντευό μενοι ἐ κεῖ νοί γε. ἤ δη δὲ καὶ τοῦ το ὑ πὲ ρ τῆ ς ἐ ς αὐ τοὺ ς τιμῆ ς φιλοῦ σι προστιθέ ναι οἱ προειρημέ νοι, λέ γοντες αὐ τοὺ ς διαμέ νειν ἀ λλή λων ἀ γεύ στους. γί νονται δὲ ἄ ρα ἐ ν τῇ̓ Ερυθρᾷ θαλά ττῃ κό γχαι καὶ ἕ τεραι, οὐ λεῖ αι τὰ ὄ στρακα, ἀ λλὰ ἔ χουσαί τινας ἐ ντομὰ ς καὶ κοιλά δας. ὀ ξεῖ αι δὲ αὗ ται τὰ χεί λη εἰ σί, καὶ συνιοῦ σαι ἐ ς ἀ λλή λας ἐ μπί πτουσι, παραλλὰ ξ ἐ ντιθεῖ σαι τὰ ς ἐ ξοχά ς, ὡ ς δοκεῖ ν δύ ο πριό νων τοὺ ς κυνό δοντας ἐ ς ἀ λλή λους συνέ ρχεσθαι. οὐ κοῦ ν τῶ ν ἁ λιέ ων ὅ του ἂ ν νηχομέ νου λά βωνται καὶ δά κωσιν ὅ τι οὖ ν μέ ρος, ἀ ποκό πτουσιν, εἰ καὶ ὀ στοῦ ν ὑ πεί η τῷ μέ ρει τῷ δηχθέ ντι, καὶ κατὰ ἄ ρθρου μέ ντοι δακοῦ σαι καὶ τοῦ το ἀ πέ κοψαν, καὶ εἰ κό τως: τομώ τατον γά ρ ἐ στι τὸ δῆ γμα.
10.21
τοὺ ς κροκοδεί λους Αἰ γυπτί ων οἳ μὲ ν σέ βουσιν, ὡ ς̓ Ομβῖ ται: καὶ οἷ α ἡ μεῖ ς τοὺ ς θεοὺ ς τοὺ ς̓ Ολυμπί ους ἄ γομεν θαυμαστού ς, τοιαῦ τα καὶ ἐ κεί νους ἐ κεῖ νοι. καὶ τῶ ν τέ κνων γε αὐ τοῖ ς ἐ ξαρπαζομέ νων πολλά κις οἳ δὲ ὑ περή δονται, καὶ αἵ γε μητέ ρες τῶ ν δειλαί ων γά ννυνται καὶ σεμναὶ περιί ασιν, οἷ α δή που τεκοῦ σαι θεῷ βορὰ ν καὶ δεῖ πνον.̓ Απολλωνοπολῖ ται δὲ Τεντυριτῶ ν μοῖ ρα σαγηνεύ ουσι τοὺ ς κροκοδεί λους, καὶ τῶ ν περσεῶ ν̔ φυτὰ δέ ἐ στιν ἐ πιχώ ριἀ ἐ ξαρτή σαντες μετεώ ρους μαστιγοῦ σί τε πολλὰ ς καὶ τὰ ς ἐ ξ ἀ νθρώ πων ξαί νουσι κνυζωμέ νους καὶ δακρύ οντας, εἶ τα μέ ντοι κατακό πτουσιν αὐ τοὺ ς καὶ σιτοῦ νται. κύ ει δὲ ἄ ρα τὸ ζῷ ον τοῦ το ἐ ν ἑ ξή κοντα ἡ μέ ραις, καὶ τί κτει ᾠ ὰ ἑ ξή κοντα, καὶ τοσαύ ταις ἡ μέ ραις θά λπει αὐ τά, σφονδύ λους τε ἔ χει ἐ πὶ τῆ ς ῥ ά χεως τοσού τους, νεύ ροις τε αὐ τὸ ν τοσού τοις φασὶ διεζῶ σθαι, λοχεί α τε αὐ τῷ ἐ ς τοσοῦ τον πρό εισιν ἀ ριθμό ν, καὶ ἔ τη βιοῖ ἑ ξή κοντἁ λέ γω δὲ ταῦ τα Αἰ γυπτί ους φή μας τε καὶ πί στεις', πά ρεστι δὲ καὶ ὀ δό ντας ἑ ξή κοντα τοῦ δε τοῦ ζῴ ου ἀ ριθμεῖ ν, φωλεῦ ον δὲ ἄ ρα καθ' ἕ καστον ἔ τος ἑ ξή κοντα ἡ μερῶ ν ἀ τρεμεῖ τε καὶ ἀ τροφεῖ. τοῖ ς δὲ̓ Ομβί ταις καὶ συνή θεις εἰ σί, καὶ μέ ντοι καὶ ὑ πακού ουσι καλού ντων αὐ τῶ ν οἱ τρεφό μενοι ἐ ν ταῖ ς λί μναις ταῖ ς ὑ π' αὐ τῶ ν πεποιημέ ναις. κομί ζουσι δὲ ἄ ρα αὐ τοῖ ς κεφαλὰ ς τῶ ν ζῴ ων τῶ ν θυομέ νων̔ αὐ τοὶ γὰ ρ οὐ κ ἂ ν γεύ σαιντο τοῦ δε τοῦ μέ ρους' καὶ ἐ μβά λλουσιν αὐ τά ς, οἳ δὲ περὶ ταύ ταις πηδῶ σιν. οἵ γε μὴ ν̓ Απολλωνοπολῖ ται μισοῦ σι κροκό δειλον, λέ γοντες τὸ ν Τυφῶ να ὑ ποδῦ ναι τὴ ν τού του μορφή ν. οἳ δὲ οὐ ταύ την φασὶ τὴ ν αἰ τί αν, Ψαμμύ ντου δὲ βασιλέ ως ἀ γαθοῦ καὶ δικαί ου ἐ ς τὰ ἔ σχατα ἁ ρπά σαι θυγατέ ρα κροκό δειλον, εἶ τα μέ ντοι μνή μῃ τοῦ τό τε πά θους μισεῖ ν τὸ φῦ λον αὐ τῶ ν πᾶ ν καὶ τοὺ ς κά τω τοῦ χρό νου γεγενημέ νους.
10.22
Βακκαῖ οἱ γέ νος δὲ τοῦ τὁ Εσπέ ριον' τῶ ν ἀ ποθνησκό ντων νό σῳ τοὺ ς νεκροὺ ς ὑ βρί ζοντες ὡ ς ἀ νά νδρως καὶ μαλακῶ ς τεθνεώ των θά πτουσι πυρί, τοὺ ς δὲ ἐ ν πολέ μῳ τὸ ν βί ον καταστρέ ψαντας ὡ ς καλοὺ ς καὶ ἀ γαθοὺ ς καὶ ἀ ρετῆ ς μετειληχό τας γυψὶ προβά λλουσιν, ἱ ερὸ ν τὸ ζῷ ον εἶ ναι πεπιστευκό τες.̔ Ρωμύ λος δὲ ἄ ρα ἐ ν τῷ Παλλαντί ῳ λό φῳ δώ δεκα γυψὶ ν οἰ ωνισά μενος, ὡ ς ἀ γαθῆ ς τῆ ς μαντεί ας ἔ τυχε, μιμού μενος τῶ ν ὀ ρνί θων τὸ ν ἀ ριθμό ν, τῶ ν̔ Ρωμαί ων ἀ ρχό ντων ἰ σαρί θμους τοῖ ς τό τε ὀ φθεῖ σιν ὄ ρνισι προπομπεύ ειν ῥ ά βδους ἐ νομοθέ τησεν. Αἰ γύ πτιοι δὲ̔́ Ηρας μὲ ν ἱ ερὸ ν ὄ ρνιν εἶ ναι πεπιστεύ κασι τὸ ν γῦ πα, κοσμοῦ σι δὲ τὴ ν τῆ ς̓́ Ισιδος κεφαλὴ ν γυπὸ ς πτεροῖ ς, καὶ τοῖ ς τῶ ν προπυλαί ων ὀ ρό φοις ἐ νετό ρευσαν γυπῶ ν πτέ ρυγας. εἶ πον δὲ καὶ ἀ νωτέ ρω ὑ πὲ ρ τοῦ δε τοῦ ζῴ ου πολλά, ἕ τερα μέ ντοι.
10.23
ἐ ν τῇ Κοπτῷ τῇ Αἰ γυπτί ᾳ τὴ ν̓͂ Ισιν σέ βουσιν Αἰ γύ πτιοι ταῖ ς τε ἄ λλαις ἱ ερουργί αις καὶ μέ ντοι καὶ τῇ παρὰ τῶ ν πενθουσῶ ν ἢ τοὺ ς ἄ νδρας τοὺ ς σφετέ ρους ἢ τοὺ ς παῖ δας ἢ τοὺ ς ἀ δελφοὺ ς λατρεί ᾳ τε καὶ θεραπεί ᾳ. ὄ ντων δὲ σκορπί ων ἐ νταῦ θα μεγέ θει μὲ ν μεγί στων, πληγῇ δὲ ὀ ξυτά των, πεί ρᾳ γε μὴ ν σφαλερωτά των̔ παί σαντες γὰ ρ ἀ ναιροῦ σι παραχρῆ μἀ, καὶ μηχανὰ ς μυρί ας ἐ ς τὴ ν ἐ ξ αὐ τῶ ν φυλακὴ ν μηχανωμέ νων τῶ ν Αἰ γυπτί ων, ἀ λλὰ αἵ γε πενθοῦ σαι παρὰ τῇ θεῷ καὶ χαμαὶ καθεύ δουσαι καὶ ἀ νυπό δητοι βαδί ζουσαι καὶ μό νον οὐ πατοῦ σαι τοὺ ς προειρημέ νους σκορπί ους εἶ τα μέ ντοι ἀ παθεῖ ς διαμέ νουσι. σέ βουσι δὲ ἄ ρα οἱ αὐ τοὶ Κοπτῖ ται καὶ θηλεί ας δορκά δας καὶ ἐ κθεοῦ σιν αὐ τά ς, τοὺ ς δὲ ἄ ρρενας καταθύ ουσιν. ἄ θυρμα δὲ εἶ ναι τὰ ς θηλεί ας τῆ ς̓́ Ισιδό ς φασιν.
10.24
ὁ κροκό δειλος̔ καὶ μέ ντοι καὶ ταῦ τα πρὸ ς τοῖ ς ἤ δη διηνυσμέ νοις ὑ πὲ ρ τοῦ ζῴ ου ἀ κή κοἀ φύ σει δειλό ς ἐ στι καὶ κακοή θης δὲ καὶ πανοῦ ργος δεινῶ ς: καὶ ἁ ρπά ζει μὲ ν καὶ ἐ πιβουλεύ ει μά λα ὀ ξέ ως, πέ φρικε δὲ τοὺ ς κτύ πους πά ντας, δέ δοικε δὲ καὶ ἀ νθρώ που βιαιοτέ ραν βοή ν, καὶ μέ ντοι καὶ τοὺ ς εὐ θαρσέ στερον ἐ πιό ντας ὀ ρρωδεῖ ἰ σχυρῶ ς. οἱ τοί νυν καλού μενοι κατὰ τὴ ν Αἴ γυπτον Τεντυρῖ ται ἴ σασι καὶ ὅ θεν εὐ χεί ρωτό ν ἐ στι τὸ θηρί ον: μά λιστα δ' ἂ ν τρωθεί η ἐ ς δέ ον ὀ φθαλμοὺ ς βληθεὶ ς ἢ μασχά λας καὶ μέ ντοι καὶ τὴ ν νηδύ ν. τὰ νῶ τα δὲ πέ φυκε καὶ τὴ ν οὐ ρὰ ν ἄ ρρηκτος: λεπί σι τε γὰ ρ καὶ φολί σι πέ φρακται καὶ ὡ ς ἂ ν εἴ ποι τις ὥ πλισται, καὶ ἐ οί κασιν ὀ στρά κοις καρτεροῖ ς ἢ κό γχαις. οἱ τοί νυν προειρημέ νοι οὕ τως εἰ σὶ φιλό πονοι πρὸ ς τὴ ν αὐ τῶ ν θηρά ν, ὡ ς τὸ ν ἐ κεῖ θι ποταμὸ ν εἰ ρή νην ἅ γειν αὐ τῶ ν βαθυτά την. ἐ νταῦ θά τοι καὶ θαρροῦ ντες νή χονται, καὶ ἀ θύ ρουσιν ἐ ν τῇ νή ξει. ἐ ν̓ Ομβί ταις δὲ ἢ Κοπτί ταις ἢ̓ Αρσενοΐ ταις οὐ δ'
10.25
ἀ πονί ψασθαι πό δας ῥ ᾴ διον, οὐ δὲ ἀ ρύ σασθαι ὕ δωρ εὔ κολον: ἀ λλ' οὐ δὲ ταῖ ς ὄ χθαις τοῦ ποταμοῦ ἔ στιν ἐ μβαδί σαι ἐ λευθέ ρως καὶ ἀ φυλά κτως. σέ βουσι δὲ οἱ Τεντυρῖ ται ἱ έ ρακας. οὐ κοῦ ν οἱ Κοπτὸ ν οἰ κοῦ ντες ὡ ς κροκοδεί λων πολεμί ους λυπεῖ ν προῃ ρημέ νοι πολλά κις ἀ νασταυροῦ σιν ἱ έ ρακας. εἰ κά ζουσι δὲ τὸ ν μὲ ν κροκό δειλον ἐ κεῖ νοι ὕ δατι, ἔ νθεν τοι καὶ σέ βουσιν: οἳ δὲ τὸ ν ἱ έ ρακα πυρί, ταύ τῃ τοι καὶ προσκυνοῦ σι: μαρτύ ριό ν τε ἐ πά γουσιν ἀ πό τομον αὐ τῶ ν εἶ ναι λέ γοντες πῦ ρ καὶ ὕ δωρ ἀ μιγέ ς. ταῦ τα οὖ ν τερατολογοῦ ντες Αἰ γύ πτιοί φασιν.̓́ Οασιν τὴ ν Αἰ γυπτί αν διελθό ντι ἀ παντᾷ ἑ πτὰ ἡ μερῶ ν ὅ λων ἐ ρημί α βαθυτά τη. μετὰ δὲ ταύ την Κυνοπρό σωποι νέ μονται ἄ νθρωποι κατὰ τὴ ν ὁ δὸ ν τὴ ν ἐ ς Αἰ θιοπί αν ἄ γουσαν. ζῶ σι δὲ ἄ ρα οὗ τοι θηρῶ ντες δορκά δας τε καὶ βουβαλί δας, ἰ δεῖ ν γε μὴ ν μέ λανέ ς εἰ σι, κυνὸ ς δὲ ἔ χουσι τὴ ν κεφαλὴ ν καὶ τοὺ ς ὀ δό ντας. ἐ πεὶ δὲ ἐ οί κασι τῷ δε τῷ ζῴ ῳ, καὶ μά λα γε εἰ κό τως αὐ τῶ ν ἐ νταυθοῖ τὴ ν μνή μην ἐ ποιησά μην. φωνῆ ς δ' οὖ ν ἀ μοιροῦ σι, τρί ζουσι δὲ ὀ ξύ: κά τεισι δὲ ὑ πὸ τὴ ν ὑ πή νην αὐ τοῖ ς γέ νειον, ὡ ς εἰ κά σαι τοῖ ς τῶ ν δρακό ντων αὐ τό. αἱ δὲ χεῖ ρες αὐ τῶ ν ὄ νυξιν ἰ σχυροῖ ς καὶ ὀ ξυτά τοις εἰ σὶ τεθηγμέ ναι: τὸ δὲ πᾶ ν σῶ μα δασεῖ ς πεφύ κασι, κατὰ τοὺ ς κύ νας καὶ τοῦ το. ὤ κιστοι δέ εἰ σι καὶ ἴ σασι τὰ ἐ ν τοῖ ς τό ποις δύ σβατα. ἐ ντεῦ θέ ν τοι καὶ δυσά λωτοι δοκοῦ σιν.
10.26
τῷ λύ κῳ ὁ τρά χηλος ἐ ς βραχὺ συνῆ κται. οὔ κουν οἷ ό ς τέ ἐ στιν ἐ πιστραφῆ ναι, ὁ ρᾷ δὲ ἐ ς τὸ πρό σω ἀ εί: εἰ δὲ βού λοιτό ποτε ἐ ς τοὐ πί σω θεά σασθαι, πᾶ ς ἐ πιστρέ φεται. ὀ ξυωπέ στατον δέ ἐ στι ζῴ ων, καὶ μέ ντοι καὶ νύ κτωρ καὶ σελή νης οὐ κ οὔ σης ὃ δὲ ὁ ρᾷ. ἔ νθεν τοι καὶ λυκό φως κέ κληται ὁ καιρὸ ς οὗ τος τῆ ς νυκτό ς, ἐ ν ᾧ μό νος ἐ κεῖ νος τὸ φῶ ς ὑ πὸ τῆ ς φύ σεως λαχὼ ν ἔ χει. δοκεῖ δέ μοι καὶ̔́ Ομηρος λέ γειν ἀ μφιλύ κην νύ κτα καθ' ἣ ν δὴ βλέ ποντες λύ κοι βαδί ζουσι. λέ γουσι δὲ φί λον̔ Ηλί ῳ εἶ ναι αὐ τό ν, καὶ διὰ ταῦ τα ἐ ς τιμὴ ν τὴ ν τοῦ ζῴ ου κεκλῆ σθαι καὶ τὸ ν ἐ νιαυτὸ ν λυκά βαντα εἰ σὶ ν οἳ λέ γουσι. χαί ρειν δὲ αὐ τῷ καὶ τὸ ν̓ Από λλω λό γος, καὶ ἡ αἰ τί α διαρρέ ουσα καὶ ἐ ς ἐ μὲ ἀ φί κετο. τὸ ν γά ρ τοι θεὸ ν τοῦ τον τεχθῆ ναί φασι τῆ ς Λητοῦ ς μεταβαλού σης τὸ εἶ δος ἐ ς λύ καιναν. ταύ τῃ τοι λέ γει καὶ̔́ Ομηρος λυκηγενέ ι κλυτοτό ξῳ: ταύ τῃ τοι καὶ ἐ ν Δελφοῖ ς ἀ νακεῖ σθαι λύ κον πέ πυσμαι χαλκοῦ ν τὴ ν τῆ ς Λητοῦ ς ὠ δῖ να αἰ νιττό μενον. οἳ δὲ οὐ διὰ τοῦ τό φασιν ἀ λλὰ ἐ πεὶ κλαπέ ντα ἀ ναθή ματα ἐ κ τοῦ νεὼ καὶ κατορυχθέ ντα ὑ πὸ τῶ ν ἱ εροσύ λων λύ κος κατεμή νυσε. παρελθὼ ν γὰ ρ ἐ ς τὸ ν νεὼ ν καὶ τῶ ν προφητῶ ν τινα τῆ ς ἐ σθῆ τος τῆ ς ἱ ερᾶ ς ἑ λκύ σας τῷ στό ματι καὶ προσαγαγὼ ν μέ χρι τοῦ τό που ἐ ν ᾧ τὰ ἀ ναθή ματα ἐ κέ κρυπτο εἶ τα τοῖ ς προσθί οις ὤ ρυττεν αὐ τό ν.
10.27
κώ μη Αἰ γυπτί α Χουσαὶ τὸ ὄ νομἁ τελεῖ δὲ ἐ ς τὸ ν̔ Ερμουπολί την νομό ν, καὶ μικρὰ μὲ ν δοκεῖ, χαρί εσσά γε μή ν', ἐ ν ταύ τῃ σέ βουσιν̓ Αφροδί την Οὐ ρανί αν αὐ τὴ ν καλοῦ ντες. τιμῶ σι δὲ καὶ θή λειαν βοῦ ν, καὶ τὴ ν αἰ τί αν ἐ κεί νην λέ γουσι. πεπιστεύ κασιν αὐ τὰ ς προσή κειν τῇ δε τῇ δαί μονι: πτοί αν γὰ ρ ἐ ς ἀ φροδί σια ἰ σχυρὰ ν ἔ χει βοῦ ς θῆ λυς, καὶ ὀ ργᾷ τοῦ ἄ ρρενος μᾶ λλον. ἀ κού σασα γοῦ ν τοῦ μυκή ματος ἐ ς τὴ ν μί ξιν θερμό τατα ἐ ξηνέ μωται καὶ ἐ κπέ φλεκται. καὶ οἱ ταῦ τά γε συνιδεῖ ν δεινοὶ καὶ ἀ πὸ τριά κοντα σταδί ων ἀ κού ειν ταύ ρου βοῦ ν ἐ ρωτικὸ ν σύ νθημα καὶ ἀ φροδί σιον μυκωμέ νου φασί. καὶ αὐ τὴ ν δὲ τὴ ν̓͂ Ισιν Αἰ γύ πτιοι βού κερων καὶ πλά ττουσι καὶ γρά φουσιν.
10.28
σά λπιγγος ἦ χον βδελύ ττονται Βουσιρῖ ται καὶ̓́ Αβυδος ἡ Αἰ γυπτί α καὶ Λύ κων πό λις, ἐ πεί πως ἔ οικεν ὄ νῳ βρωμωμέ νῳ. ἀ λλὰ καὶ ὅ σοι περὶ τὴ ν θρησκεί αν ἔ χουσι τὴ ν τοῦ Σαρά πιδος μισοῦ σι τὸ ν ὄ νον. τοῦ τό τοι καὶ̓͂ Ωχος ὁ Πέ ρσης εἰ δὼ ς ἀ πέ κτεινε μὲ ν τὸ ν̓͂ Απιν, ἐ ξεθέ ωσε δὲ τὸ ν ὄ νον, ἐ ς τὰ ἔ σχατα λυπῆ σαι θέ λων τοὺ ς Αἰ γυπτί ους. ἔ δωκε δὲ ἄ ρα καὶ αὐ τὸ ς δί κας τῷ ἱ ερῷ βοῒ οὐ μεμπτὰ ς οὐ δὲ ἥ ττονας Καμβύ σου τοῦ πρώ του τὴ ν θεοσυλί αν ταύ την τετολμηκό τος. μισοῦ σι δὲ οἱ αὐ τοὶ θεραπευταὶ τοῦ Διὸ ς τοῦ προειρημέ νου καὶ τὸ ν ὄ ρυγα. τὸ δὲ αἴ τιον, ἀ ποστραφεὶ ς πρὸ ς τὴ ν ἀ ντολὴ ν τὴ ν τοῦ ἡ λί ου τὰ περιττὰ τῆ ς ἑ αυτοῦ τροφῆ ς ἐ κθλί βει φασὶ ν Αἰ γύ πτιοι. λέ γουσι δὲ οἱ Πυθαγό ρειοι ὑ πὲ ρ τοῦ ὄ νου καὶ ἐ κεῖ νο, μό νον τοῦ τον τῶ ν ζῴ ων μὴ γεγονέ ναι κατὰ ἁ ρμονί αν: ταύ τῃ τοι καὶ πρὸ ς τὸ ν ἦ χον τὸ ν τῆ ς λύ ρας εἶ ναι κωφό τατον. ἤ δη δὲ αὐ τό ν τινες καὶ τῷ Τυφῶ νι προσφιλῆ γεγονέ ναι φασί. λέ γουσι δὲ καὶ ἐ κεί νην αἰ τί αν τῷ ὄ νῳ προσά πτειν πρὸ ς τοῖ ς προειρημέ νοις. πᾶ ν τὸ γό νιμον τετί μηται, ἐ ναντί ως δὲ ἄ ρα πρὸ ς ταῦ τα πέ φυκε τὸ ζῷ ον τοῦ το. δί δυμα γοῦ ν ὄ νον τεκοῦ σαν οὐ ῥ ᾳ δί ως μέ μνηταί τις λό γος.
10.29
ἴ διον δὲ ἐ ν Αἰ γυπτί οις λό γοις ἴ βεως καὶ ἐ κεῖ νο προσακή κοα. ὅ ταν ὑ ποκρύ ψηται τὴ ν δέ ρην καὶ τὴ ν κεφαλὴ ν τοῖ ς ὑ πὸ τῷ στέ ρνῳ πτεροῖ ς, τὸ τῆ ς καρδί ας σχῆ μα ἀ πεμά ξατο. ἄ λλως τε καὶ ὅ τι εἰ σὶ τοῖ ς ἐ πὶ λύ μῃ καὶ ἀ νθρώ πων καὶ καρπῶ ν ζῴ οις γεγενημέ νοις ἔ χθισται ἤ δη που καὶ ἄ νω εἶ πον. μί γνυνται δὲ τοῖ ς στό μασι, καὶ παιδοποιοῦ νται τὸ ν τρό πον τοῦ τον. λέ γουσι δὲ Αἰ γύ πτιοἱ καὶ ἐ μέ γε οὐ ῥ ᾳ δί ως ἔ χουσι πειθό μενον' λέ γουσι δ' οὖ ν τοὺ ς ταῖ ς ταριχεί αις τῶ ν ζῴ ων ἐ φεστῶ τας καὶ δεινοὺ ς τή νδε τὴ ν σοφί αν ὁ μολογεῖ ν τὸ τῆ ς ἴ βεως ἔ ντερον ἓ ξ εἶ ναι πή χεων καὶ ἐ νενή κοντα. διαβαί νειν δὲ κατὰ πῆ χυν αὐ τὴ ν προσακή κοα βαδί ζουσαν. σελή νης δὲ ἐ κλιπού σης καταμύ ει, ἔ στ' ἂ ν ἡ θεὸ ς αὖ θις ἀ ναλά μψῃ. καὶ τῷ̔ Ερμῇ δέ φασι τῷ πατρὶ τῶ ν λό γων φιλεῖ ται, ἐ πεὶ ἔ οικε τὸ
10.30
εἶ δος τῇ φύ σει τοῦ λό γου: τὰ μὲ ν γὰ ρ μέ λανα ὠ κύ πτερα τῷ τε σιγωμέ νῳ καὶ ἔ νδον ἐ πιστρεφομέ νῳ λό γῳ παραβά λλοιτο ἄ ν, τὰ δὲ λευκὰ τῷ προφερομέ νῳ τε καὶ ἀ κουομέ νῳ ἤ δη καὶ ὑ πηρέ τῃ τοῦ ἔ νδον καὶ ἀ γγέ λῳ, ὡ ς ἂ ν εἴ ποις. ὡ ς μὲ ν οὖ ν μακροβιώ τατό ν ἐ στι τὸ ζῷ ον καὶ δὴ εἶ πον: λέ γει δὲ̓ Απί ων καὶ ἐ πά γεται τοὺ ς ἐ ν̔ Ερμοῦ πό λει ἱ ερέ ας μά ρτυρας δεικνύ ντας οἱ ἶ βιν ἀ θά νατον. τοῦ το μὲ ν οὖ ν καὶ ἐ κεί νῳ δοκεῖ τῆ ς ἀ ληθεί ας ἀ φεστά ναι πά μπολυ, καὶ ἐ μοὶ δὲ πά ντως ἂ ν καταφαί νοιτο ψευδέ ς. ἔ στι δὲ τὴ ν φύ σιν θερμό τατον ἡ ἶ βις, πολυβορώ τατον γοῦ ν ὂ ν καὶ κακοβορώ τατον, εἴ γε ὄ φεις σιτεῖ ται καὶ σκορπί ους. ἀ λλὰ τὰ μὲ ν πέ ττει ῥ ᾳ δί ως, τὰ δὲ εὐ κολώ τατα ἀ ποκρί νει. ἴ δοι δ' ἄ ν τις νοσοῦ σαν ἶ βιν σπανιώ τατα. πανταχοῦ δὲ καθιεῖ σα ἶ βις τὸ ῥ ά μφος, τῶ ν ῥ υπαρῶ ν καταφρονοῦ σα καὶ ἐ μβαί νουσα αὐ τοῖ ς ὑ πὲ ρ τοῦ καὶ ἐ κεῖ θέ ν τι ἀ νιχνεῦ σαι, ὅ μως δ' οὖ ν ἐ ς κοῖ τον τρεπομέ νη λού ει τε πρό τερον ἑ αυτὴ ν καὶ ἐ κκαθαί ρει. νεοττεύ ει δὲ ἐ πὶ τῶ ν φοινί κων τοὺ ς αἰ λού ρους ἀ ποδιδρά σκουσα: οὐ γά ρ τί που ῥ ᾳ δί ως ἐ κεῖ νο τὸ ζῷ ον ἀ ναρριχᾶ ται καὶ ἀ νέ ρπει κατὰ τοῦ φοί νικος, ἐ κ τῶ ν ἐ ξοχῶ ν τῶ ν ἐ πὶ τοῦ πρέ μνου πολλά κις ἀ ντικρουό μενό ν τε καὶ ἐ κβαλλό μενον. καὶ ἐ κεῖ να δὲ κυνοκεφά λων εἰ πεῖ ν ἐ πὶ στό μα μοι νῦ ν ἀ φί κετο. εἰ λά βοι κυνοκέ φαλος τρωκτὰ σὺ ν τοῖ ς ὀ στρά κοις,̔ ἀ μυγδά λας φημὶ καὶ τὰ ς τῶ ν δρυῶ ν βαλά νους καὶ κά ρυἀ, ἐ κλέ πει τε καὶ καθαί ρει, καταγνὺ ς πρό τερον πά νυ συνετῶ ς, καὶ οἶ δεν ὅ τι ἄ ρα τὸ μὲ ν ἔ νδον ἐ δώ διμό ν ἐ στι, τὰ δὲ ἔ ξω ἐ κβά λλειν χρή. πί νει δὲ οἴ νου, καὶ παραθέ ντων ἑ φθὰ κρέ α καὶ ὀ πτὰ ἐ μπί πλαται, καὶ τοῖ ς μὲ ν ἡ δυσμέ νοις χαί ρει, τοῖ ς δὲ ἀ σπουδά στως ἑ φθοῖ ς πά νυ ἄ χθεται. φεί δεται δὲ καὶ ἐ σθῆ τος ἐ νδὺ ς αὐ τή ν, καὶ τὰ ἄ λλα δρᾷ ὅ σα ἀ νωτέ ρω εἶ πον. θηλῇ δὲ γυναικὸ ς εἰ προσαγά γοις ἔ τι νή πιον, σπά σει τοῦ γά λακτος ὡ ς παιδί ον.
10.31
τὴ ν δὲ θέ ρμουθιν ἀ σπί δα, ᾗ ὄ νομα ἔ θεντο Αἰ γύ πτιοι τοῦ το, ἱ ερὰ ν εἶ ναί φασι, καὶ σέ βουσιν αὐ τὴ ν οἱ ἐ κεῖ θι, καὶ τῆ ς̓́ Ισιδος τὰ ἀ γά λματα ἀ ναδοῦ σι ταύ τῃ, ὥ ς τινι διαδή ματι βασιλεί ῳ. λέ γουσι δὲ αὐ τὴ ν ἐ πὶ δηλή σει τῶ ν ἀ νθρώ πων καὶ βλά βῃ μὴ φῦ ναι: ἐ κεῖ νο δὲ τερατεύ ονται, φεί δεσθαι μὲ ν αὐ τὴ ν τῶ ν ἀ γαθῶ ν, τοὺ ς δὲ ἀ σεβοῦ ντας ἀ ποκτιννύ ναι. εἰ δὲ ταῦ θ' οὕ τως ἔ χει, τοῦ παντὸ ς ἂ ν ἡ Δί κη τιμή σαιτο τή νδε τὴ ν ἀ σπί δα, τιμωροῦ σαν αὐ τῇ καὶ ὁ ρῶ σαν ὀ ξύ τατα. οἳ δὲ ἐ πιλέ γουσιν ὅ τι ἡ̓͂ Ισις τοῖ ς τὰ μέ γιστα πλημμελή σασιν ἐ πιπέ μπει αὐ τή ν. λέ γουσι δὲ αὐ τὴ ν Αἰ γύ πτιοι μό νην ἀ σπί δων ἀ θά νατον εἶ ναι, ἑ κκαί δεκα γέ νη καὶ διαφορό τητας τοῦ δε τοῦ ζῴ ου καταλέ γοντες. ἔ ν τε τοῖ ς ἱ εροῖ ς, ὡ ς οἱ αὐ τοί φασι, καθ' ἑ κά στην γωνί αν θαλά μας τινὰ ς καὶ σηκώ δεις ὑ ποδρομὰ ς ἐ ξοικοδομοῦ ντες εἶ τα μέ ντοι θερμού θεις ἐ σῴ κιζον, στέ αρ μό σχειον βορὰ ν παρατιθέ ντες ἐ κ διαστημά των.
10.32
̓́ Ακανθον τὸ ν ὄ ρνιν ἐ κ τῶ ν τρεφουσῶ ν ἀ κανθῶ ν λαβεῖ ν τὸ ὄ νομα οἱ σοφοὶ τὰ ὀ ρνί θων φασί. φθέ γγεται δὲ ἄ ρα ἐ μμελὲ ς καὶ εὔ μουσον δεινῶ ς. λέ γει δὲ̓ Αριστοτέ λης, ἐ ὰ ν τοῦ δε τοῦ ἀ κά νθου καὶ μέ ντοι καὶ τοῦ καλουμέ νου αἰ γί θου τὸ αἷ μα ἐ ς ταὐ τὸ ν ἀ γγεῖ ό ν τις ἀ ναμί ξῃ καὶ κερά σαι θελή σῃ, τὰ δὲ μὴ συνιέ ναι μηδ' ἑ νοῦ σθαι ἐ ς μί αν κρᾶ σιν. ἱ ερό ν τε εἶ ναι τὸ ν ἄ κανθον τῶ ν δαιμό νων τῶ ν κατὰ τὴ ν ὁ δὸ ν πομπευό ντων καὶ ἀ γό ντων τοὺ ς ἀ νθρώ πους φασί.
10.33
ὅ τι σώ φρων ἐ στὶ ν ἡ τρυγὼ ν καὶ πλὴ ν τοῦ συννό μου, ὅ τῳ καὶ συνῆ λθεν ἐ ξ ἀ ρχῆ ς, μὴ ἄ ν ποτε ὁ μιλή σειεν ἀ σπαζομέ νη λέ χος ὀ θνεῖ ό ν τε καὶ ἀ λλό τριον, ἄ νω μοι λέ λεκται. ἀ κού ω δὲ τῶ ν ἀ κριβού ντων τὴ ν ὑ πὲ ρ τῶ ν τοιού των ἱ στορί αν καὶ λευκὰ ς τρυγό νας φανῆ ναι πολλά κις. λέ γουσι δὲ αὐ τὰ ς ἱ ερὰ ς εἶ ναἰ Αφροδί της τε καὶ Δή μητρος, Μοιρῶ ν δὲ καὶ̓ Ερινύ ων τὰ ς ἄ λλας.
10.34
ὤ φθησά ν ποτε καὶ χελιδό νες λευκαί, ὡ ς̓ Αλέ ξανδρος ὁ Μύ νδιό ς φησιν. ἐ ν δὲ τῇ̓ Αλεξά νδρου τοῦ Πύ ρρου παιδὸ ς σκηνῇ χελιδὼ ν νεοττεύ ουσα εἶ τα μέ ντοι ἀ τελῆ τὴ ν πρᾶ ξιν αὐ τῷ ἐ φ' ἥ νπερ οὖ ν ὡ ρμᾶ το ὑ πεσή μηνεν οὐ πά νυ τι οὖ σαν ἀ γαθή ν. καὶ̓ Αντιό χῳ δὲ νεοττεύ ουσα ἐ ν αὐ τοῦ τὰ μέ λλοντά οἱ ἀ παντή σεσθαι ὑ πῃ νί ξατο: ἀ νελθὼ ν γὰ ρ ἐ ς τοὺ ς Μή δους εἶ τα μέ ντοι οὐ κ ἐ πανῆ λθεν ἐ ς τοὺ ς Σύ ρους, ἀ λλ' ἑ αυτὸ ν κατά τινος ἔ ωσε κρημνοῦ. ὥ ρμητο δὲ ἄ ρα ἐ πὶ πρᾶ ξιν οὐ χρηστὴ ν καὶ οὗ τος. ἡ νί κα δὲ ἐ ξέ λιπε τὴ ν ἀ κρό πολιν τὸ πρό τερον Διονύ σιος, συνανή χθησά ν οἱ καὶ αἱ νεοττεύ ουσαι χελιδό νες ἐ κεῖ θι, καὶ ἐ μαντεύ οντο τὴ ν ἐ πά νοδον. τιμᾶ ται δὲ ἡ χελιδὼ ν θεοῖ ς μυχί οις καὶ̓ Αφροδί τῃ, μυχί ᾳ μέ ντοι καὶ ταύ τῃ.
10.35
οἱ πέ ρδικες ὅ ταν ἐ πῳ ά ζωσι, προβά λλονταί τινας θά μνους καὶ δά ση ἕ τερα ὑ πὲ ρ τοῦ καὶ δρό σους καὶ ὄ μβρους καὶ πᾶ ν ὅ τι ἂ ν ᾖ νοτερὸ ν ἀ ποστέ γειν αὐ τῶ ν. εἰ γὰ ρ διά βροχά πως γέ νοιτο, ἐ ὰ ν μὴ πά λιν ἡ τεκοῦ σα ὑ ποθά λψῃ αὐ τὰ ἐ πελθοῦ σα ταχέ ως, γί νεται ἄ γονα. ἀ θρό α δὲ καὶ πεντεκαί δεκα ᾠ ὰ ἀ ποτί κτει. Παφλαγό νων δὲ ἄ ρα περδί κων διπλῆ ν ὁ ρᾶ σθαι καρδί αν Θεό φραστό ς πού φησιν. ἄ θυρμα δὲ ὁ πέ ρδιξ τῆ ς Διὸ ς καὶ Λητοῦ ς ὥ ς ἐ στιν ἄ λλοι λέ γουσιν.
10.36
εἶ πον μὲ ν καὶ ἀ νωτέ ρω περὶ τῶ ν κύ κνων, εἰ ρή σεται δὲ ἄ ρα καὶ νῦ ν ὅ σα οὐ πρό τερον εἶ πον.̓ Αριστοτέ λης λέ γει ἐ ν τῇ θαλά ττῃ τῇ Λιβύ ων φανῆ ναί ποτε κύ κνων ἀ γέ λην, καὶ ἀ κουσθῆ ναί τι μέ λος αὐ τῶ ν ὡ ς ἐ κ χοροῦ τινος ὁ μοφώ νου, πά νυ μὲ ν ἡ δύ, γοερό ν γε μή ν, καὶ οἷ ον ἐ ς οἶ κτον ἐ πικλά σαι τοὺ ς ἀ κού οντας. καί τινας ἐ πὶ τῷ μέ λει φησὶ φανῆ ναι τεθνεῶ τας αὐ τῶ ν. φί λος δὲ ἦ ν ἄ ρα ὁ κύ κνος πηγαῖ ς τε καὶ τενά γεσι καὶ λί μναις καὶ ταῖ ς ὅ σαι πεφύ κασιν ὑ δά των σύ ρροιαί τε καὶ ἀ φθονί αι. ἐ νταῦ θα γοῦ ν καὶ τὰ ς ἑ αυτοῦ μού σας αὐ τὸ ν φιλοσοφεῖ ν οἱ σοφοὶ τού των φασί.
10.37
ἡ γλαῦ ξ ἐ πί τινα σπουδὴ ν ὡ ρμημέ νῳ ἀ νδρὶ συνοῦ σα καὶ ἐ πιστᾶ σα οὐ κ ἀ γαθό ν σύ μβολό ν φασι. μαρτύ ριον δέ, ὁ̓ Ηπειρώ της Πύ ρρος νύ κτωρ εὐ θὺ τοῦ̓́ Αργους ᾔ ει, καὶ αὐ τῷ ἐ ντυγχά νει ἥ δε ἡ ὄ ρνις καθημέ νῳ μὲ ν ἐ πὶ τοῦ ἵ ππου, φέ ροντί γε μὴ ν τὸ δό ρυ ὀ ρθό ν. εἶ τα ἐ πὶ τού του ἑ αυτὴ ν ἐ κά θισεν, οὐ δὲ ἀ πέ στη, δορυφοροῦ σα οὐ χρηστὴ ν τὴ ν δορυφορί αν ἡ ὄ ρνις ἡ προειρημέ νη τή νδε. παρῆ λθε γοῦ ν ὁ Πύ ρρος ἐ ς τὸ̓́ Αργος, καὶ ἀ κλεέ στατα ἀ νθρώ πων ἀ πέ θανεν. ἔ νθεν μοι δοκεῖ καὶ̔́ Ομηρος εἰ δὼ ς καλῶ ς τῆ ς ὄ ρνιθος τὸ οὐ δαμῆ εὐ σύ μβολον ἐ ρωδιὸ ν μὲ ν τὸ ν ἐ κ τῶ ν ποταμῶ ν ἀ νεῖ ναι τοῖ ς ἀ μφὶ τὸ ν Διομή δην τὴ ν̓ Αθηνᾶ ν φά ναι, ὅ τε ἀ πῄ εσαν κατασκεψό μενοι τὰ τῶ ν Τρώ ων, μὴ μέ ντοι τὴ ν γλαῦ κα, εἰ καὶ δοκεῖ φί λη εἶ ναι αὐ τῇ. ὅ τι δὲ ἡ̓ Ιλιὰ ς γῆ ἔ νδροσό ς τε καὶ κατά ρρυτό ς ἐ στιν,̔́ Ομηρος τεκμηριῶ σαι ἱ κανὸ ς ἐ ν τοῖ ς πρὸ τῆ ς τειχομαχί ας.
10.38
φοβερό ς ἐ στιν τῷ καρά βῳ ὁ πολύ πους. ἐ ὰ ν γοῦ ν ἁ λῶ σί ποτε δικτύ ῳ ἑ νί, οἱ κά ραβοι τεθνή κασι παραχρῆ μα. Λουσί ας δὲ ποταμὸ ς ἐ ν Θουρί οις ὀ νομά ζεται, ὅ σπερ οὖ ν ἔ χει μὲ ν λευκό τατον ὑ δά των αὐ τὸ ς καὶ ῥ εῖ διειδέ στατα, τί κτει δὲ ἰ χθῦ ς μέ λανας ἰ σχυρῶ ς.
10.39
ἄ μπελον ὁ μώ νυμον τῷ φυτῷ πά ρδαλί ν τινα οὕ τω καλεῖ σθαί φασι φύ σεως ἰ δί ας παρὰ τὰ ς λοιπὰ ς μετειληχυῖ αν, καὶ οὐ ρὰ ν οὐ κ ἔ χειν ἀ κού ω αὐ τή ν. ἥ περ οὖ ν εἰ ὀ φθεί η γυναιξί ν, ἐ ς νό σον ἐ μβά λλει ἀ δό κητον αὐ τά ς.
10.40
ἐ ν τῇ Σκυθί ᾳ γῇ γί νονται ὄ νοι κερασφό ροι, καὶ στέ γει τὰ κέ ρατα ἐ κεῖ να τὸ ὕ δωρ τὸ̓ Αρκαδικὸ ν τὸ καλού μενον τῆ ς Στυγό ς: τὰ δὲ ἄ λλα ἀ γγεῖ α διακό πτει πά ντα, κἂ ν ᾖ σιδή ρου πεποιημέ να. τού των τοι τῶ ν κερά των ἓ ν ὑ πὸ Σωπά τρου κομισθῆ ναί φασιν̓ Αλεξά νδρῳ τῷ Μακεδό νι, καὶ ἐ κεῖ νον πυνθά νομαι θαυμά σαντα ἐ ς Δελφοὺ ς ἀ νά θημα ἀ ναθεῖ ναι τῷ Πυθί ῳ τὸ κέ ρας, καὶ ὑ πογρά ψαι ταῦ τα σοὶ τό δ'̓ Αλέ ξανδρος Μακεδὼ ν κέ ρας ἄ νθετο, Παιά ν, κά νθωνος Σκυθικοῦ, χρῆ μά τι δαιμό νιον, ὃ Στυγὸ ς ἀ χρά ντῳ Λουσηί δος οὐ κ ἐ δαμά σθη ῥ εύ ματι, βά σταξεν δ' ὕ δατος ἠ νορέ ην. Δημή τηρ δὲ ἄ ρα τὸ ὕ δωρ ἀ νῆ κε τοῦ το πλησί ον Φενεοῦ, τὴ ν δὲ αἰ τί αν εἶ πον ἀ λλαχό θι.
10.41
Εὐ πό λιδι τῷ τῆ ς κωμῳ δί ας ποιητῇ δί δωσι δῶ ρον Αὐ γέ ας ὁ̓ Ελευσί νιος σκύ λακα ἰ δεῖ ν ὡ ραῖ ον, Μολοττὸ ν τὸ γέ νος, καὶ καλεῖ τοῦ τον ὁ Εὔ πολις ὁ μωνύ μως τῷ δωρησαμέ νῳ αὐ τό ν. κολακευθεὶ ς οὖ ν ταῖ ς τροφαῖ ς, καὶ ἐ κ τῆ ς συνηθεί ας ὑ παχθεὶ ς τῆ ς μακροτέ ρας, ἐ φί λει τὸ ν δεσπό την ὁ Αὐ γέ ας ὁ κύ ων. καί ποτε ὁ μό δουλος αὐ τῷ νεανί ας, ὄ νομἀ Εφιά λτης, ὑ φαιρεῖ ται δρά ματά τινα τοῦ Εὐ πό λιδος, καὶ οὐ κ ἔ λαθε κλέ πτων, ἀ λλὰ εἶ δεν αὐ τὸ ν ὁ κύ ων, καὶ ἐ μπεσὼ ν ἀ φειδέ στατα δά κνων ἀ πέ κτεινεν. χρό νῳ δὲ ὕ στερον ἐ ν Αἰ γί νῃ τὸ ν βί ον ὁ Εὔ πολις κατέ στρεψε, καὶ ἐ τά φη ἐ νταῦ θα: ὁ δὲ κύ ων ὠ ρυό μενό ς τε καὶ θρηνῶ ν τὸ ν τῶ ν κυνῶ ν θρῆ νον, εἶ τα μέ ντοι λύ πῃ καὶ λιμῷ ἑ αυτὸ ν ἐ κτή ξας ἀ πέ θανεν ἐ πὶ τῷ τροφεῖ καὶ δεσπό τῃ, μισή σας τὸ ν βί ον ὁ κύ ων. καὶ ὅ γε τό πος καλεῖ ται μνή μῃ τοῦ τό τε πά θους Κυνὸ ς Θρῆ νος.
10.42
μύ ρμηκος εἶ δος θανατηφό ρου φασὶ ν εἶ ναί τι, καὶ λαέ ρτην ὄ νομα ἔ χειν τό νδε τὸ ν μύ ρμηκα. καὶ σφῆ κας δέ τινας ἐ κά λουν λαέ ρτας. λέ γει ταῦ τα Τή λεφος ὁ κριτικὸ ς ὁ ἐ κ τοῦ Μυσί ου Περγά μου.
10.43
διὰ τοῦ θέ ρους τοῦ πυρωδεστά του τὰ τῶ ν Αἰ γυπτί ων πεδί α ὁ Νεῖ λος ἐ πικλύ σας ὄ ψιν μὲ ν αὐ τοῖ ς θαλά ττης ἡ πλωμέ νης καὶ λεί ας δί δωσι, καὶ ἁ λιεύ ουσι κατὰ τῆ ς τέ ως ἀ ρουμέ νης Αἰ γύ πτιοι, καὶ πλέ ουσι σκά φαις ἐ ς ταύ την τὴ ν ὥ ραν καὶ τή νδε τὴ ν ἐ πιδημί αν τοῦ ποταμοῦ πεποιημέ ναις. εἶ τα ὃ μὲ ν ὑ πονοστεῖ καὶ ἐ ς τὰ ἑ αυτοῦ μέ τρα ὑ ποστρέ φει τὰ ἐ κ τῆ ς φύ σεως οἱ νενομισμέ να, ἰ χθῦ ς δὲ χῆ ροι τοῦ πατρὸ ς καὶ ἔ ρημοι τοῦ ἀ ναπλεύ σαντος ὕ δατος ὑ πολεί πονται, ἐ ν ἰ λύ ι παχεί ᾳ τρεφό μενοι γεωργοῖ ς δεῖ πνον. καὶ βιαιό τερον μὲ ν εἰ ρή σεται, ἄ μητος δ' οὖ ν ἰ χθύ ων οὗ τό ς ἐ στιν Αἰ γύ πτιος.
10.44
γέ νη δὲ ἄ ρα καὶ τεττί γων οὐ κ ὀ λί γα ἦ ν, καὶ αὐ τὰ οἱ δεινοὶ ταῦ τα εἰ δέ ναι ἀ ριθμοῦ σι, καὶ ὀ νό ματα ᾅ δουσιν αὐ τῶ ν. ὁ μὲ ν γὰ ρ τεφρὰ ς ἐ κ τῆ ς χρό ας ὀ νομά ζεται, ὁ δὲ ἄ ρα μέ μβραξ ὁ πό θεν οὐ κ οἶ δα, καὶ λακέ τας δὲ ἦ ν ἄ ρα τέ ττιγος ὄ νομα, καὶ κερκώ πην ἀ κοῇ παρεδεξά μην καὶ ἀ χέ ταν τινὰ καὶ ἀ κανθί αν. ἐ γὼ μὲ ν οὖ ν τοσαῦ τα τεττί γων ἀ κού σας γέ νη μέ μνημαι: ὅ τῳ δὲ καὶ πλεί ω τῶ ν προειρημέ νων ἐ ς γνῶ σιν ἀ φί κετο, λεγέ τω ἐ κεῖ νος.
10.45
καὶ ταῦ τα μέ ντοι κυνῶ ν προσακή κοα. τὰ σκυλά κια τυφλὰ τί κτεται, καὶ οὐ χ ὁ ρᾷ τῆ ς μητρῴ ας ὠ δῖ νος προελθό ντα. καὶ τρισκαί δεκα ἡ μερῶ ν τῶ ν πρώ των κατεί ληπται τῷ πά θει τῷ δε, ὅ σων καὶ ἡ σελή νη οὐ φαί νει νύ κτωρ, εἶ τα μέ ντοι ζῴ ων ὀ ξυωπέ στατος γί νεται ὁ κύ ων. τιμῶ σι δὲ αὐ τὸ ν Αἰ γύ πτιοι, καὶ νομό ν τινα ἐ κά λεσαν ἐ ξ αὐ τοῦ, καὶ τῆ ς γε τιμῆ ς διπλῆ ν εἶ ναι τὴ ν αἰ τί αν φασί, τὴ ν μὲ ν λέ γουσαν ὅ τι ἄ ρα τῆ ς̓́ Ισιδος ζητού σης πανταχό σε τὸ ν̓́ Οσιριν κύ νες προηγού μενοι τὰ μὲ ν ἐ πειρῶ ντο συνανιχνεύ ειν αὐ τῇ τὸ ν παῖ δα, τὰ δὲ ἀ ναστέ λλειν τὰ θηρί α: ἡ δὲ ἑ τέ ρα, ὅ τι ἄ ρα ἤ δη μὲ ν ἀ νατέ λλει τὸ ἄ στρον ὁ κύ ων, ὃ ν̓ Ωρί ωνος ἡ φή μη γενέ σθαι λέ γει, συνανί σχει δὲ αὐ τῷ τρό πον τινὰ καὶ ὁ Νεῖ λος ἐ πιὼ ν ἐ ς τὴ ν ἀ ρδεί αν τῆ ς γῆ ς τῆ ς Αἰ γυπτί ας, καὶ ἀ ναχεῖ ται περὶ τὰ ς ἀ ρού ρας. ὡ ς οὖ ν ἄ γοντα τό δε τὸ γό νιμον ὕ δωρ καὶ παρακαλοῦ ντα τιμῶ σιν Αἰ γύ πτιοι.
10.46
ὀ ξύ ρυγχος οὕ τως ἰ χθὺ ς κέ κληται, καὶ ἔ οικεν ἐ κ τοῦ προσώ που λαβεῖ ν τὸ ὄ νομα καὶ τοῦ σχή ματος τοῦ κατ' αὐ τό. τρέ φει δὲ ἄ ρα τὸ ν προειρημέ νον ὁ Νεῖ λος, καὶ μέ ντοι καὶ ἐ ξ αὐ τοῦ κέ κληται νομὸ ς ἔ νθα δή που καὶ τιμὰ ς ὁ ἰ χθὺ ς ἔ χει ὁ αὐ τό ς. ἀ γκί στρῳ δὲ θηραθέ ντα ἰ χθὺ ν οὐ κ ἄ ν ποτε φά γοιεν οἵ δε οἱ ἄ νδρες, δεδιό τες μή ποτε ἄ ρα αὐ τῷ περιπαρεὶ ς ἔ τυχεν ὁ παρὰ σφί σιν ἱ ερὸ ς καὶ θαυμαστὸ ς ἰ χθὺ ς ὃ ν εἶ πον. ἐ ὰ ν δὲ καὶ δικτύ οις ἁ λῶ σί ποτε ἰ χθύ ες, ἀ νιχνεύ ουσι ταῦ τα, μὴ παραλαθὼ ν ἐ νέ πεσεν ἐ κεῖ νος, καὶ προτιμῶ σιν ἀ θηρί αν ἢ ἁ λό ντος ἐ κεί νου τὴ ν μά λιστα εὐ θηρί αν. λέ γουσι δὲ αὐ τὸ ν οἱ περί χωροι ἐ κ τῶ ν̓ Οσί ριδος τραυμά των γεγονέ ναι: νοοῦ σι δὲ τὸ ν̓́ Οσιριν ἄ ρα τὸ ν αὐ τὸ ν τῷ Νεί λῳ εἶ ναι.
10.47
ὁ δὲ ἰ χνεύ μων ὁ αὐ τὸ ς ἄ ρα καὶ ἄ ρρην καὶ θῆ λυς ἦ ν, μετειληχὼ ς καὶ τῆ σδε τῆ ς φύ σεως καὶ τῆ σδε, καὶ σπεί ρειν τε καὶ τί κτειν τῷ αὐ τῷ ἡ φύ σις δέ δωκεν. ἀ ποκρί νονται δὲ ἐ ς τὸ ἀ τιμό τερον γέ νος οἱ ἡ ττηθέ ντες μετὰ τὴ ν μά χην: οἱ γὰ ρ κρατή σαντες ἀ ναβαί νουσι τοὺ ς ἡ ττημέ νους καὶ ἐ ς αὐ τοὺ ς σπεί ρουσιν. οἳ δὲ ἆ θλον τῆ ς ἥ ττης φέ ρονται ὠ δῖ νά ς τε ὑ πομεῖ ναι καὶ ἀ ντὶ πατέ ρων γενέ σθαι μητέ ρες. τοῖ ς γε μὴ ν πολεμιωτά τοις ἀ νθρώ πῳ ζῴ οις, ἀ σπί δι καὶ κροκοδεί λῳ, ἔ χθιστον ὁ ἰ χνεύ μων, καὶ τό ν γε πό λεμον αὐ τῶ ν ἀ νωτέ ρω εἶ πον. λέ γονται δὲ οἱ ἰ χνεύ μονες ἱ εροὶ εἶ ναι Λητοῦ ς καὶ Εἰ λειθυιῶ ν: σέ βουσι δὲ αὐ τοὺ ς̔ Ηρακλεοπολῖ ται, ὥ ς φασιν.
10.48
Λυκά ονι τῷ βασιλεῖ τῆ ς̓ Ημαθί ας γί νεται παῖ ς, ὄ νομα Μακεδώ ν, ἐ ξ οὗ καὶ ἡ χώ ρα κέ κληται μετὰ ταῦ τα τὸ ἀ ρχαῖ ον ὄ νομα οὐ κέ τι φυλά ξασα. τού τῳ δὲ ἄ ρα παῖ ς ἀ νδρεῖ ος ἦ ν καὶ κά λλει διαπρεπή ς, Πί νδος ὄ νομα: ἦ σαν δέ οἱ καὶ ἄ λλοι παῖ δες, ἀ νό ητοι δὲ οὗ τοι τὴ ν ψυχὴ ν καὶ τὸ σῶ μα οὐ ῥ ωμαλέ οι, οἵ περ οὖ ν χρό νῳ ὕ στερον βασκή ναντες τἀ δελφῷ τῆ ς τε ἀ ρετῆ ς καὶ τῆ ς ἄ λλης εὐ δαιμονί ας ἐ κεῖ νον μὲ ν διέ φθειραν, ἑ αυτοὺ ς δὲ ἐ παπώ λεσαν διδό ντες δί κην κατὰ τὴ ν Δί κην. αἰ σθό μενος γὰ ρ ὅ δε ὁ Πί νδος τὴ ν ἐ κ τῶ ν ἀ δελφῶ ν ἐ ς ἑ αυτὸ ν ἐ πιβουλή ν, τὴ ν πατρῴ αν ἀ ρχὴ ν ἀ πέ λιπεν, ᾤ κει δὲ ἐ ν χώ ρῳ, καὶ ἦ ν τῇ τε ἄ λλῃ ῥ ωμαλέ ος, καὶ οὖ ν καὶ κυνηγετικὸ ς ἦ ν. καί ποτε ἐ θή ρα νεβρού ς. καὶ οἳ μὲ ν ἔ θεον ᾗ ποδῶ ν εἶ χον, ὃ δὲ μεταδιώ κων εἶ τα μέ ντοι τὸ ν ἵ ππον ἀ νὰ κρά τος ἤ λαυνε, καὶ τῶ ν μὲ ν συνθηρατῶ ν ἀ ποσπᾷ πολύ, οἱ νεβροὶ δὲ ἐ ς φά ραγγα κοί λην τε καὶ βαθυτά την ἐ σδύ ντες καὶ ἑ αυτοὺ ς σώ σαντες ἀ πὸ τῆ ς ὄ ψεως τοῦ διώ κοντος ἠ φανί σθησαν. οὐ κοῦ ν ἀ ποπηδή σας τοῦ ἵ ππου ὁ Πί νδος ἐ κεῖ νον μὲ ν τοῦ ῥ υμοῦ πρό ς τι τῶ ν παρεστώ των ἐ ξῆ ψε δέ νδρων, αὐ τὸ ς δὲ οἷ ος ἦ ν τὴ ν φά ραγγα διερευνᾶ ν καὶ μαστεύ ειν τοὺ ς προειρημέ νους. εἶ τα ἀ κού ει φωνῆ ς, καὶ ἔ λεγεν αὕ τἡ τῶ ν νεβρῶ ν μὴ ἅ ψαἰ. οὐ κοῦ ν ἐ πεὶ πολλὰ περιβλέ ψας οὐ δὲ ν ἐ θεά σατο, ἔ δεισε τὸ φώ νημα ὡ ς ἔ κ τινος αἰ τί ας κρεί ττονος προσπεσό ν. καὶ τό τε μὲ ν ᾤ χετο ἀ πιὼ ν καὶ τὸ ν ἵ ππον ἀ πά γων, τῇ δὲ ὑ στεραί ᾳ μό νος ἀ φικνεῖ ται, καὶ πά ρεισι μὲ ν ἐ ς τὴ ν φά ραγγα οὐ δαμῶ ς μνή μῃ τε τῆ ς φωνῆ ς τῆ ς προσπεσού σης αὐ τοῦ ταῖ ς ἀ κοαῖ ς καὶ δέ ει. στρέ φοντι δ' ἐ ν ἑ αυτῷ βουλὴ ν καὶ διαποροῦ ντι τί ς ἦ ν ἄ ρα ὁ τῇ προτεραί ᾳ ἀ ναστεί λας αὐ τὸ ν τῆ ς ἐ πὶ τὴ ν ἄ γραν ὁ ρμῆ ς, καὶ περιβλέ ποντι οἷ α εἰ κὸ ς ἢ νομέ ας ὀ ρεί ους ἢ θηρατὰ ς ἑ τέ ρους, μέ γα τι χρῆ μα ὁ ρᾶ ται δρά κων τὸ μὲ ν πλεῖ στον τοῦ σώ ματος ἐ πισύ ρων, ὀ λί γην δὲ ἀ νατεί νας ὡ ς πρὸ ς αὐ τὸ τὴ ν δέ ρην̔ καὶ ἦ ν ἡ δέ ρη σὺ ν τῇ κεφαλῇ ὑ πὲ ρ τέ λειον ἄ νδρα τὸ μέ γεθος', εἶ τα ὀ φθεὶ ς ἐ ξέ πληξεν. οὐ μὴ ν ἐ ς φυγὴ ν ὁ Πί νδος ἐ ξώ ρμησεν, ἀ λλ' ἀ θροί σας ἑ αυτὸ ν σοφί ᾳ περιέ ρχεται τὸ ν θῆ ρα: τῶ ν γὰ ρ ὀ ρνί θων ὧ ν θηρά σας ἔ τυχε προσή γαγε, καὶ πρού τεινέ ν οἱ ξέ νια ταῦ τα καὶ ἑ αυτοῦ ζωά γρια. ὁ δέ, οἷ α δή που τοῖ ς δώ ροις μειλιχθεὶ ς καὶ καταγοητευθεὶ ς ὡ ς ἂ ν εἴ ποις, ᾤ χετο ἀ πιώ ν. ταῦ τα τὸ ν νεανί αν ἧ σε, καὶ τὸ ἐ ντεῦ θεν ἀ πέ φερε τῷ δρά κοντι μισθὸ ν σωτηρί ας, ὡ ς ἄ νθρωπος ἀ γαθό ς, ὧ ν εἶ χε θηραμά των ἀ παρχὰ ς κεχαρισμέ νας ἢ τῆ ς ἄ γρας τῆ ς ὀ ρεί ου ἢ τῆ ς πτηνῆ ς. καὶ τῷ μὲ ν τὰ τῆ ς προειρημέ νης δωροφορί ας ἐ νεργό τατα ἦ ν, ὑ πή ρχετο δὲ καὶ τὰ ἐ κ τοῦ δαί μονος εὐ θενεῖ σθαι τῷ Πί νδῳ, καὶ ὁ σημέ ραι χωρεῖ ν ἐ ς τὸ σοβαρώ τερον: θηρῶ ντι γὰ ρ ἀ πή ντων εὐ θηρί αι, ὅ σαι τε τῶ ν ἐ ν ταῖ ς ὕ λαις ζῴ ων, τῶ ν τε ὀ ρνί θων ὅ σαι. ἦ ν οὖ ν αὐ τῷ καὶ περιβολή, καὶ διεῖ ρπε μέ ντοι καὶ κλέ ος ὡ ς ὁ μό σε τοῖ ς θηρί οις ἰ ό ντος καὶ ἀ τρέ πτως αἱ ροῦ ντος αὐ τά: ἦ ν δὲ καὶ ἰ δεῖ ν μέ γας καὶ οἷ ος ἐ κπλῆ ξαι τῷ τε ὄ γκῳ τοῦ σώ ματος καὶ τῇ εὐ εξί ᾳ προσέ τι, τῇ δὲ ὥ ρᾳ τὸ θῆ λυ πᾶ ν ἀ ναφλέ γων καὶ ἐ ς ἑ αυτὸ ν ἐ ξά πτων ἦ ν δῆ λος. καὶ ἐ φοί των ἐ πὶ θύ ρας τὰ ς ἐ κεί νου οἷ α δή που βεβακχευμέ ναι ὅ σον μὲ ν τῶ ν γυναικῶ ν ἦ ν χῆ ρον, αἵ γε μὴ ν συνοικοῦ σαι τοῖ ς γεγαμηκό σι φρουρού μεναι μὲ ν τῷ νό μῳ, τῷ κλέ ει δὲ τοῦ κά λλους τοῦ κατὰ τὸ ν Πί νδον δεδουλωμέ ναι προυτί μων συνοικεῖ ν ἐ κεί νῳ ἢ θεαὶ γεγονέ ναι. καὶ ἐ τεθή πεσά ν γε αὐ τὸ ν οἱ πολλοὶ τῶ ν ἀ νδρῶ ν καὶ ἐ φί λουν, ἐ χθροὶ δὲ οἱ ἀ δελφοὶ μό νοι ἦ σαν. καί ποτε θηρῶ ντα ἐ λλοχῶ σι μό νον, καὶ ποταμοῦ γε ἦ ν ἡ θή ρα πλησί ον, εἶ τα ἐ ρή μῳ συμμά χων οἱ τρεῖ ς ἐ πιστά ντες ἔ παιον τοῖ ς ξί φεσιν αὐ τό ν, ὃ δὲ ἐ βό α. ἀ κού ει ταῦ τα ὁ ἑ ταῖ ρος αὐ τοῦ δρά κων: ὀ ξυή κοον δὲ καὶ ὀ ξυωπέ στατον τὸ ζῷ ό ν ἐ στιν. οὐ κοῦ ν πρό εισι τῆ ς ἑ αυτοῦ κοί της, καὶ τοῖ ς ἀ νοσί οις περιπλακεὶ ς ἀ πέ κτεινεν αὐ τοὺ ς ἐ ς πνῖ γμα ἄ γχων: αὐ τὸ ς δὲ οὐ κατέ λυσε τὴ ν φυλακή ν, ἔ στε οἱ προσή κοντες τῷ νεανί ᾳ ποθοῦ ντες αὐ τὸ ν ἀ φί κοντο, καὶ ἐ νέ τυχον κειμέ νῳ. καὶ ὠ λοφύ ροντο μέ ν, προσελθεῖ ν δὲ ἐ πὶ κηδεύ σει τοῦ νεκροῦ οὐ κ ἐ τό λμων δέ ει τοῦ φρουροῦ. ὃ δὲ συνεὶ ς φύ σει τινὶ ἀ πορρή τῳ ὅ τι ἀ ναστέ λλει αὐ τού ς, ᾤ χετο ἀ πιὼ ν κατὰ πολλὴ ν τὴ ν σχολή ν, ἀ πολιπὼ ν ἐ κεῖ νον τῆ ς τελευταί ας ἐ κ τῶ ν προσηκό ντων χά ριτος τυχεῖ ν. οὐ κοῦ ν καὶ ἐ τά φη μεγαλοπρεπῶ ς καὶ ὁ γεί των τῷ φό νῳ ποταμὸ ς ἐ κλή θη Πί νδος ἐ κ τοῦ νεκροῦ καὶ τοῦ κατ' αὐ τὸ ν τά φου. ἴ διον μὲ ν δὴ τῶ ν ζῴ ων ἐ κτί νειν χά ριτας τοῖ ς εὐ εργέ ταις, ᾗ περ οὖ ν καὶ ἄ νω λέ λεκται, καὶ νῦ ν δὲ οὐ χ ἥ κιστα.
10.49
ἰ δί ᾳ δὲ καὶ ἐ ν τῇ Κλά ρῳ τὸ ν Διὸ ς καὶ Λητοῦ ς τιμῶ σιν οἱ Κλά ριοι καὶ πᾶ ν τὸ̔ Ελληνικό ν. οὐ κοῦ ν ὁ ἐ νταῦ θα χῶ ρος τοῖ ς ἰ οβό λοις θηρί οις ἀ στιβή ς τε ἅ μα καὶ ἔ χθιστό ς ἐ στι, τοῦ το μὲ ν καὶ τῇ τοῦ δαί μονος βουλῇ, πά ντως δὲ καὶ πεφρικό των τῶ ν θηρί ων αὐ τὸ ν ἅ τε καὶ αὐ τὸ ν σώ ζειν εἰ δό τα καὶ μέ ντοι καὶ τὸ ν σωτῆ ρα καὶ νό σων ἀ ντί παλον̓ Ασκληπιὸ ν φύ σαντα. ἀ λλὰ καὶ Νί κανδρος οἷ ς λέ γω μά ρτυς. λέ γει δὲ Νί κανδρος οὐ κ ἔ χις οὐ δὲ φά λαγγες ἀ πεχθέ ες οὐ δὲ βαθυπλὴ ξ ἄ λσεσιν ἐ νδιά ει σκορπί ος ἐ ν Κλαρί οις, Φοῖ βος ἐ πεί ῥ' αὐ λῶ να βαθὺ ν μελί ῃ σι καλύ ψας ποιηρὸ ν δά πεδον θῆ κεν ἑ κὰ ς δακέ των.
10.50
ἀ κού ω λεγό ντων ἐ ν̓́ Ερυκι, ἔ νθα δή που καὶ ὁ τῆ ς̓ Αφροδί της ὑ μνού μενος νεώ ς ἐ στιν, οὗ περ οὖ ν καὶ ἀ νωτέ ρω μνή μην ἐ ποιησά μην τῶ ν ἐ κεῖ θι περιστερῶ ν εἰ πὼ ν τὰ ἴ δια, εἶ ναι μὲ ν καὶ χρυσὸ ν πολὺ ν καὶ ἄ ργυρον πά μπλειστον καὶ ὅ ρμους καὶ δακτυλί ους μέ γα τιμί ους, ἄ συλα δὲ εἶ ναι καὶ ἄ ψαυστα ταῦ τα τῷ τῆ ς θεοῦ δέ ει, καὶ ἀ εὶ τοὺ ς ἄ νω τοῦ χρό νου δι' αἰ δοῦ ς ἄ γειν θαυμαστῆ ς καὶ τὴ ν δαί μονα τὴ ν προειρημέ νην καὶ τὰ κειμή λια ἐ κεί νης.̓ Αμί λκαν δὲ πυνθά νομαι τὸ ν Λί βυν συλή σαντα αὐ τὰ καὶ ἐ ργασά μενον χρυσί ον καὶ ἀ ργύ ριον εἶ τα μέ ντοι διανεῖ μαι τῇ στρατιᾷ πονηρὰ ν νομή ν, καὶ ὑ πὲ ρ τού των αὐ τὸ ν ἀ λγεινό τατα καὶ βαρύ τατα αἰ κισθέ ντα ἅ μα καὶ κολασθέ ντα κρεμασθῆ ναι, πᾶ ν δὲ ὅ σον αὐ τῷ τῆ ς πρά ξεως καὶ τῆ ς ἐ κδί κου θεοσυλί ας ἐ γέ νετο μέ τοχον βιαί οις τε καὶ δεινοῖ ς χρή σασθαι θανά τοις, ἥ τε πατρὶ ς αὐ τοῦ εὐ δαιμονιζομέ νη τέ ως καὶ ζηλωτὴ δοκοῦ σα ἐ ν ὀ λί γαις τῶ ν ἱ ερῶ ν χρημά των ἐ σκομισθέ ντων ἣ δὲ δού λη ἦ ν. καὶ ταῦ τα μὲ ν πρὸ ς τὴ ν παροῦ σά ν μοι χρεί αν σεμνὰ ὄ ντα ὅ μως οὐ χ ὁ ρᾷ πω, τὸ δὲ τοῖ ς λό γοις τοῖ σδε συμμελὲ ς τοῦ το εἰ ρή σεται. ἀ νὰ πᾶ ν ἔ τος καὶ ἡ μέ ραν πᾶ σαν θύ ουσι τῇ θεῷ καὶ οἱ ἐ πιχώ ριοι καὶ οἱ ξέ νοι. καὶ ὁ μὲ ν βωμὸ ς ὑ πὸ τῷ οὐ ρανῷ ὁ μέ γιστό ς ἐ στι, πολλῶ ν δὲ ἐ π' αὐ τοῦ καθαγιζομέ νων θυμά των ὃ δὲ πανημέ ριος καὶ ἐ ς νύ κτα ἐ ξά πτεται. ἕ ως δὲ ὑ πολά μπει, καὶ ἐ κεῖ νος οὐ κ ἀ νθρακιά ν, οὐ σποδό ν, οὐ χ ἡ μικαύ των τρύ φη δαλῶ ν ὑ ποφαί νει, δρό σου δὲ ἀ νά πλεώ ς ἐ στι καὶ πό ας νεαρᾶ ς, ἥ περ οὖ ν ἀ ναφύ εται ὅ σαι νύ κτες. τά γε μὴ ν ἱ ερεῖ α ἑ κά στης ἀ γέ λης αὐ τό ματα φοιτᾷ καὶ τῷ βωμῷ παρέ στηκεν, ἄ γει δὲ ἄ ρα αὐ τὰ πρώ τη μὲ ν ἡ θεό ς, εἶ τα ἡ δύ ναμί ς τε καὶ ἡ τοῦ θύ οντος βού λησις. εἰ γοῦ ν ἐ θέ λοις θῦ σαι οἶ ν, ἰ δού σοι τῷ βωμῷ παρέ στηκεν οἶ ς, καὶ δεῖ χέ ρνιβα κατά ρξασθαι: εἰ δὲ εἴ ης τῶ ν ἁ δροτέ ρων καὶ ἐ θέ λοις θῦ σαι βοῦ ν θή λειαν ἢ καὶ ἔ τι πλεί ους, εἶ τα ὑ πὲ ρ τῆ ς τιμῆ ς οὔ τε σὲ ὁ νομεὺ ς ἐ πιτιμῶ ν ζημιώ σει οὔ τε σὺ λυπή σεις ἐ κεῖ νον: τὸ γὰ ρ δί καιον τῆ ς πρά σεως ἡ θεὸ ς ἐ φορᾷ. καὶ εὖ καταθεὶ ς ἵ λεων ἕ ξεις αὐ τή ν: εἰ δὲ ἐ θέ λοις τοῦ δέ οντος πρί ασθαι εὐ τελέ στερον, σὺ μὲ ν κατέ θηκας τὸ ἀ ργύ ριον ἄ λλως, τὸ δὲ ζῷ ον ἀ πέ ρχεται, καὶ θῦ σαι οὐ κ ἔ χεις. ἴ διον μὲ ν δὴ̓ Ερυκί νων ζῴ ων εἰ ρή σθω καὶ τοῦ το ἡ μῖ ν ἐ πὶ τοῖ ς ἄ νω.
Variation units
Dual references show Vulgate ↔ LXX loci for each oracle block. Selected-witness order follows the left compare column (or primary version).