Reader

θή ραν ἰ χθύ ων Μακέ τιν ἀ κού σας οἶ δα, καὶ ἥ δε ἡ θή ρα ἐ στί. Βεροί ας τε καὶ Θεσσαλονί κης μέ σος ῥ εῖ ποταμὸ ς ὄ νομἀ Αστραῖ ος. εἰ σὶ ν οὖ ν ἐ νταῦ θα ἰ χθύ ες τὴ ν χρό αν κατά στικτοι: τί νας δὲ αὐ τοὺ ς οἱ ἐ πιχώ ριοι καλοῦ σι, Μακεδό νας ἐ ρέ σθαι λῷ ό ν ἐ στιν. οὐ κοῦ ν οὗ τοι ποιοῦ νται τροφὴ ν μυί ας ἐ πιχωρί ους ἐ ν τῷ ποταμῷ πετομέ νας οὐ δέ ν τι ταῖ ς ἀ λλαχό θι μυί αις προσεικασμέ νας οὐ δὲ μὴ ν σφηκῶ ν ὄ ψει παραπλησί ας, οὐ δ' ἂ ν εἴ ποι τις ταῖ ς καλουμέ ναις ἀ νθηδό σβι τὴ ν μορφὴ ν εἰ κό τως ἂ ν ἀ ντικρί νεσθαι τοῦ το τὸ ζῷ ον οὐ δὲ ταῖ ς μελί τταις αὐ ταῖ ς: ἔ χει δέ τινα τῶ ν προειρημέ νων ἑ κά στου μοῖ ραν ἰ δί αν. ἔ οικεν οὖ ν τὸ μὲ ν θρά σος μυί ᾳ, τὸ δὲ μέ γεθος εἴ ποις ἂ ν ἀ νθηδό να, σφηκὸ ς δὲ τὴ ν χρό αν ἀ πεμά ξατο, βομβεῖ δὲ ὡ ς αἱ μέ λιτται. καλοῦ σι δὲ ἵ ππουρον αὐ τὴ ν πᾶ ν ὅ σον ἐ στὶ ν ἐ πιχώ ριον. ἐ κζητοῦ σιν οὖ ν ἐ πικεί μεναι τῷ ῥ εύ ματι τροφὴ ν τὴ ν ἑ αυταῖ ς φί λην, οὐ μὴ ν δύ νανται τοὺ ς ὑ πονηχομέ νους λαθεῖ ν ἰ χθύ ας. ὅ ταν οὖ ν αὐ τῶ ν ἐ πιπολά ζουσαν τὴ ν μυῖ αν θεά σηταί τις, ἡ συχῆ καὶ ὕ φυδρος νέ ων ἔ ρχεται, κινῆ σαι τὸ ἄ νω δεδοικὼ ς ὕ δωρ, ἵ να μὴ σοβή σῃ τὸ θή ραμα. εἶ τα ἐ λθὼ ν πλησί ον κατὰ τὴ ν σκιὰ ν αὐ τῆ ς, ὑ ποχανὼ ν κατέ πιε τὴ ν μυῖ αν, ὡ ς οἶ ν ἐ ξ ἀ γέ λης λύ κος ἁ ρπά σας ἢ χῆ να ἐ ξ αὐ λῆ ς ἀ ετό ς: καὶ τοῦ το δρά σας ὑ πεσῆ λθε τὴ ν φρί κην. ἴ σασιν οὖ ν οἱ ἁ λιεῖ ς τὰ πραττό μενα, καὶ ταῖ σδε μὲ ν ταῖ ς μυί αις ἐ ς δέ λεαρ τῶ ν ἰ χθύ ων χρῶ νται οὐ δὲ ἕ ν: ἐ ὰ ν γὰ ρ αὐ τῶ ν προσά ψηται χεὶ ρ ἀ νθρωπί νη, ἀ φῄ ρηνται μὲ ν τὴ ν χρό αν τὴ ν συμφυῆ, μαραί νεται δὲ αὐ ταῖ ς τὰ πτερὰ καὶ ἄ βρωτοι γί νονται τοῖ ς ἰ χθύ σι, καὶ διὰ ταῦ τα οὐ προσί ασιν αὐ ταῖ ς, ἀ πορρή τῳ φύ σει τὰ ς ᾑ ρημέ νας μεμισηκό τες: σοφί ᾳ δ' οὖ ν περιέ ρχονται τοὺ ς ἰ χθῦ ς ὑ δροθηρικῇ, δό λον αὐ τοῖ ς ἐ πινοή σαντες οἷ ον. τῷ ἀ γκί στρῳ περιβά λλουσιν ἔ ριον φοινικοῦ ν, ἥ ρμοσταί τε τῷ ἐ ρί ῳ δύ ο πτερὰ ἀ λεκτρυό νος ὑ πὸ τοῖ ς καλλαί οις πεφυκό τα καὶ κηρῷ τὴ ν χρό αν προσεικασμέ να: ὀ ργυιᾶ ς δὲ ὁ κά λαμό ς ἐ στι, καὶ ἡ ὁ ρμιὰ δὲ τοσοῦ τον ἔ χει τὸ μῆ κος. καθιᾶ σιν οὖ ν τὸ ν δό λον, ἑ λκό μενος δὲ ὑ πὸ τῆ ς χρό ας ὁ ἰ χθὺ ς καὶ οἰ στρώ μενος ἀ ντί ος ἔ ρχεται, καὶ θοί νην ὑ πολαμβά νων ἐ κ τοῦ κά λλους τῆ ς ὄ ψεως ἕ ξειν θαυμαστή ν, εἶ τα μέ ντοι περιχανὼ ν ἐ μπαλά σσεται τῷ ἀ γκί στρῳ, καὶ πικρᾶ ς τῆ ς ἑ στιά σεως ἀ πολέ λαυκεν ᾑ ρημέ νος.

οἱ θαλά ττιοι κριοί, ὧ νπερ οὖ ν ὄ νομα μὲ ν ἐ ς τοὺ ς πολλοὺ ς διαρρεῖ, ἱ στορί α δὲ οὐ πά νυ τι σαφή ς, εἰ μὴ ὅ σον χειρουργί ᾳ δεί κνυται, χειμά ζουσι μὲ ν περὶ τὸ ν Κύ ρνειό ν τε καὶ Σαρδῷ ον πορθμό ν, καὶ φαί νονταί γε καὶ ἔ ξαλοι. περινή χονται δὲ ἄ ρα αὐ τοὺ ς καὶ δελφῖ νες μεγέ θει μέ γιστοι. ὁ τοί νυν ἄ ρρην κριό ς, λευκὴ ν τὸ μέ τωπον ταινί αν ἔ χει περιθέ ουσαν̔ εἴ ποις ἂ ν Λυσιμά χου τοῦ το διά δημα ἢ̓ Αντιγό νου ἤ τινος τῶ ν ἐ ν Μακεδονί ᾳ βασιλέ ων ἄ λλοὐ: κριὸ ς δὲ θῆ λυς, ὡ ς οἱ ἀ λεκτρυό νες τὰ κά λλαια, οὕ τω τοι καὶ οὗ τος ὑ πὸ τῇ δέ ρῃ ἠ ρτημέ νους πλοκά μους ἔ χει. ἁ ρπά ζει δὲ ἄ ρα τοῖ νδε τοῖ ν κριοῖ ν ἑ κά τερος νεκρὰ σώ ματα, καὶ ποιεῖ ται τροφὴ ν αὐ τά. ἀ λλὰ καὶ ζῶ ντας ἁ ρπά ζει, καὶ τῷ τῆ ς νή ξεως κλύ δωνι, πολὺ ς ὢ ν καὶ ὑ πέ ρογκος, καὶ ναῦ ς περιτρέ πει, χειμῶ να αὐ ταῖ ς ἐ ξ ἑ αυτοῦ τοσοῦ τον ἐ ργασά μενος. ἁ ρπά ζει δὲ καὶ τοὺ ς ἀ πὸ γῆ ς ἑ στῶ τας τῆ ς πλησί ον. λέ γουσι δὲ οἱ τὴ ν Κύ ρνον κατοικοῦ ντες, νεὼ ς διεφθαρμέ νης ἐ ν χειμῶ νι ἄ νδρα εὖ μά λα νηκτικὸ ν πολλὴ ν θά λατταν διανύ σαντα λαβέ σθαι τινὸ ς ἄ κρας σφί σιν ἐ πιχωρί ου, καὶ ἀ νελθό ντα ἑ στά ναι καὶ μά λα ἀ δεῶ ς, ὡ ς ἤ δη κινδύ νων ἁ πά ντων ἐ λεύ θερον γενό μενον καὶ ἐ ν ἀ δεί ᾳ τοῦ ζῆ ν καὶ ἐ ξουσί ᾳ ὄ ντα. κριὸ ν οὖ ν παρανηχό μενον θεά σασθαι τὸ ν ἑ στῶ τα, καὶ ἀ ναφλεχθέ ντα ὑ πὸ τοῦ λιμοῦ ἑ λί ξαι τε ἑ αυτὸ ν καὶ κυρτῶ σαι καὶ τῷ οὐ ραί ῳ μέ ρει πολλὴ ν ἐ λά σαι θά λατταν, εἶ τα ἑ αυτὸ ν μετεωρί σαι ἀ ρθέ ντα ὑ πὸ τοῦ οἰ δή σαντος κύ ματος, καὶ ἐ πὶ τὴ ν ἄ κραν φθά σαι ἀ ναταθέ ντα καὶ δί κην καταιγί δος ἢ στροβί λου ἁ ρπά σαι τὸ ν ἄ νθρωπον. καὶ τὸ μὲ ν Κύ ρνειον ἅ ρπαγμά τε καὶ θή ραμα τοῦ κριοῦ ἐ ς τοσοῦ τον: μυθοποιοῦ σι δὲ οἱ τὸ ν̓ Ωκεανὸ ν περιοικοῦ ντες τοὺ ς πά λαι τῆ ς̓ Ατλαντί δος βασιλέ ας τοὺ ς ἐ κ τῆ ς Ποσειδῶ νος σπορᾶ ς φέ ρειν ἐ πὶ τῆ ς κεφαλῆ ς τὰ ς τῶ ν κριῶ ν τῶ ν ἀ ρρέ νων ταινί ας, γνώ ρισμα τῆ ς ἀ ρχῆ ς τοῦ το: καὶ τὰ ς ἐ κεί νων γαμετὰ ς τὰ ς βασιλί δας τοὺ ς πλοκά μους τῶ ν ἑ τέ ρων καὶ ἐ κεί νας φορεῖ ν τῆ ς ἀ ρχῆ ς ἔ λεγχον. ἔ στι δὲ ἄ ρα τοὺ ς μυκτῆ ρας τὸ ζῷ ον τοῦ το καρτερὸ ν δεινῶ ς, καὶ πολὺ πνεῦ μα ἐ σπνεῖ, καὶ ἕ λκει ἀ έ ρα ἐ φ' ἑ αυτὸ ν πά μπολυν, θηρᾷ δὲ καὶ τὰ ς φώ κας τὸ ν τρό πον τοῦ τον. αἳ μὲ ν συνεῖ σαι πλησί ον που κριὸ ν εἶ ναι καὶ φέ ρειν σφί σιν ὄ λεθρον, ὡ ς ὅ τι τά χιστα ἐ κνή χονται καὶ παρελθοῦ σαι ἐ ς τὴ ν γῆ ν καὶ τὰ ς ὑ πά ντρους πέ τρας ὑ πελθοῦ σαι καταδύ ονται, οἳ δὲ αἰ σθό μενοι τὴ ν φυγὴ ν μεταθέ ουσι καὶ ἀ ντί οι στά ντες τοῦ ἄ ντρου κατὰ τὴ ν τοῦ χρωτὸ ς ὀ σμὴ ν ἔ νδον εἶ ναί σφισι τὴ ν ἄ γραν συνιᾶ σι, καὶ ὡ ς ἴ υγγί τινι βιαιοτά τῃ ἕ λκουσι ταῖ ς ῥ ισὶ τὸ ν μεταξὺ ἑ αυτῶ ν καὶ τῆ ς φώ κης ἀ έ ρα. ἣ δὲ ὡ ς βέ λος ἢ δό ρατος αἰ χμὴ ν ἐ κκλί νει τὴ ν τοῦ πνεύ ματος προσβολή ν, καὶ τὰ μὲ ν πρῶ τα ὑ παναχωρεῖ, τελευτῶ σα δὲ ὑ πὸ τῆ ς βιαιοτά της ἕ λξεως ἐ κσπᾶ ται τοῦ ἄ ντρου, καὶ ἄ κουσα ἀ κολουθεῖ, ὥ σπερ οὖ ν ἱ μᾶ σί τισιν ἢ σχοί νοις κατατεινομέ νη, καὶ τέ τριγε καὶ γί νεται τῷ κριῷ δεῖ πνον. τά ς γε μὴ ν ἐ κπεφυκυί ας τῶ ν μυκτή ρων τοῦ κριοῦ τρί χας οἱ ταῦ τα ἐ ξετά ζειν δεινοὶ λέ γουσιν ἐ ς πολλὰ ἀ γαθά ς.

ἐ ν δὲ τῷ ῥ ί ῳ τῷ Βιβωνικῷ θύ ννων ἔ θνη μυρί α. καὶ οἳ μὲ ν αὐ τῶ ν κατὰ τοὺ ς σῦ ς εἰ σι μονί αι καὶ καθ' ἑ αυτοὺ ς νή χονται μέ γιστοι ὄ ντες, οἳ δὲ συνδυασθέ ντες: καί ἐ στον κατὰ τοὺ ς λύ κους συννό μω, ἄ λλοι δὲ κατ' ἀ γέ λας, ὥ σπερ οὖ ν τὰ αἰ πό λια, πλατεί ας νομὰ ς νενεμημέ νοι. ἐ πιτέ λλοντος δὲ τοῦ Σειρί ου καὶ τῆ ς ἀ κτῖ νος ἐ νακμαζού σης ὀ ξύ τατα, ἐ πὶ τὸ ν Εὔ ξεινον στέ λλονται: καὶ τοῦ κύ ματος αὐ τοῖ ς ἐ μπύ ρου δοκοῦ ντος, ἀ λλή λοις συνυφασμέ νοι νή χονται, καὶ τῇ τῶ ν σωμά των συναφῇ σκιᾶ ς τινος ἁ μωσγέ πως μεταλαγχά νουσιν.

λέ γει δὲ Δημό στρατος, ἀ νὴ ρ ἁ λιευτικῆ ς σοφί ας ἐ πιστή μων ναὶ μὰ Δί α καὶ ἑ ρμηνεῦ σαι χρηστό ς, εἶ ναί τινα ἰ χθὺ ν ὡ ραῖ ον τὸ εἶ δος, καὶ καλεῖ σθαι σελή νην τοῦ τον, τὸ μέ γεθος βραχύ ν, κυανοῦ ν τὸ εἶ δος, πλατὺ ν τὸ σχῆ μα. τὰ νῶ τα δὲ οἱ λοφιὰ ς ἔ χειν καὶ τά σδε ἀ νατεί νειν ὁ αὐ τό ς φησι: μαλακὰ ς δὲ εἶ ναι αὐ τὰ ς καὶ οὔ τε ἀ ντιτύ πους οὔ τε τραχεί ας. ταύ τας οὖ ν, ὅ ταν ὁ ἰ χθὺ ς οὗ τος ὑ πονή χηται, διαιρεῖ σθαι καὶ ἀ ποδεικνύ ναι κύ κλου ἡ μί τομον, καὶ εἶ ναι σελή νης ὅ σα ἰ δεῖ ν τῆ ς διῃ ρημέ νης σχῆ μα. καὶ ταῦ τα μὲ ν Κύ πριοι

δὴ ἁ λιεῖ ς φασιν: Δημοστρά του δὲ καὶ οὗ τος ὁ λό γος. πληρουμέ νης μὲ ν τῆ ς σελή νης τὸ ν ἰ χθὺ ν τό νδε ᾑ ρημέ νον πεπληρῶ σθαί τε αὐ τὸ ν καὶ πληροῦ ν καὶ τὰ δέ νδρα, ἐ ὰ ν τού τοις προσαρτή σῃ ς φέ ρων αὐ τό ν: ληγού σης δὲ ἄ ρα ὑ ποτετῆ χθαι καὶ ἐ κλεί πειν, καὶ φυτοῖ ς προσαχθέ ντα αὐ αί νειν αὐ τά. ὀ ρυττομέ νων τε φρεά των, ἐ ὰ ν μὲ ν τοῦ μηνὸ ς ὑ ποφαινομέ νου ἐ ς τὸ εὑ ρεθὲ ν ὕ δωρ ἐ μβά λῃ τις τὸ ν ἰ χθὺ ν τοῦ τον, ἀ έ ναον ἔ σται τὸ ὕ δωρ καὶ οὐ κ ἐ πιλεί ψει ποτέ: εἰ δὲ ὑ πολή γοντος, λή ξει τὸ ὕ δωρ. καὶ μέ ντοι καὶ ἐ ς πηγὴ ν ὑ πανατέ λλουσαν εἰ τὸ ν αὐ τὸ ν ἐ μβά λοις ἰ χθύ ν, ἕ ξεις ἢ πεπληρωμέ νην αὐ τὴ ν ἢ κενὸ ν τὸ ν χῶ ρον τὸ ἐ ντεῦ θεν. ὅ πως μὲ ν ἐ σνέ ουσί τε ἐ ς τὴ ν Προποντί δα, καὶ ὅ πως ἐ κνέ ουσιν ἄ ρα οἱ θύ ννοι, οἶ δα εἰ πὼ ν ἄ νω που τῶ ν λό γων τῶ νδε: νοεί τω δέ μοί τις ἐ νταῦ θἁ Ηρά κλειαν καὶ Τί ον καὶ̓́ Αμαστριν, πό λεις Ποντικά ς. οὐ κοῦ ν οἱ τό νδε τὸ ν χῶ ρον πά ντα οἰ κοῦ ντες τὴ ν τῶ ν θύ ννων ἐ πιδημί αν ἴ σασι κά λλιστα, καὶ μέ ντοι καὶ ἀ φικνοῦ νται τηνικά δε τοῦ ἔ τους, καὶ ὅ πλα κατ' αὐ τῶ ν εὐ τρέ πισται πολλά, ναῦ ς καὶ δί κτυα καὶ σκοπιὰ ὑ ψηλή. σκοπιὰ δὲ ἄ ρα αὕ τη ἐ πί τινος αἰ γιαλοῦ παγεῖ σα ἀ νέ στηκεν ἐ ν περιωπῇ σφό δρα ἐ λευθέ ρᾳ: καὶ αὐ τῆ ς τὸ ποί ημα περιηγή σασθαι ἐ μοὶ μὲ ν οὐ κ ἔ στι μό χθος, σοὶ δὲ τῷ ἀ κού οντι τῆ ς τῶ ν ὤ των τρυφῆ ς τ ἐ κειν. δύ ο πρέ μνα ἐ λά της ὑ ψηλὰ δοκί σι πλατεί αις διειλημμέ να ἕ στηκε, πυκναῖ ς ταύ ταις διυφασμέ ναις καὶ ἀ νελθεῖ ν τῷ σκοπῷ καὶ ἐ πιβῆ ναι μά λα ἀ γαθαῖ ς. αἱ δὲ ναῦ ς ἐ ρέ τας ἑ κά στη καὶ ἓ ξ ἔ χει παρ' ἑ κά τερα νεανί ας εὖ μά λα ἐ ρέ ττοντας: δί κτυα δὲ προμή κη, οὐ κοῦ φα λί αν καὶ ἀ νεχό μενα τοῖ ς φελλοῖ ς, μολί βῳ γε μὴ ν βριθό μενα μᾶ λλον. ἀ θρό αι δὲ ἄ ρα αἱ τῶ νδε τῶ ν ἰ χθύ ων ἀ γέ λαι ἐ σνέ ουσιν. ἦ ρος δὲ ὑ πολά μποντος καὶ τῶ ν ἀ νέ μων εἰ ρηναῖ ον ἤ δη καταπνεό ντων καὶ τοῦ ἀ έ ρος φαιδροῦ τε ὄ ντος καὶ̔??̓ ονεὶ μειδιῶ ντος καὶ τοῦ κύ ματος κειμέ νου καὶ λεί ας οὕ σης τῆ ς θαλά ττης ὁ σκοπὸ ς ἰ δὼ ν σοφί ᾳ τινὶ ἀ πορρή τῳ καὶ φύ σει ὄ ψεως ὀ ξυωπεστά τῃ λέ γει μὲ ν τοῖ ς θηραταῖ ς ὁ πό θεν ἀ φικνοῦ νται: εἰ δέ οι γε μὴ ν πρὸ ς τὴ ν ἀ κτὴ ν παρατεῖ ναι τὰ δί κτυα, καὶ τοῦ το ἐ κδιδά σκει: εἰ δὲ ἐ νδοτέ ρω, δί δωσιν ὥ σπερ οὖ ν στρατηγὸ ς τὸ σύ νθημα ἢ χορολέ κτης τὸ ἐ νδό σιμον: ἐ ρεῖ γε μὴ ν πολλά κις καὶ τὸ ν πά ντα ἀ ριθμό ν, καὶ οὐ χ ἁ μαρτή σεται τοῦ σκοποῦ. ἐ κεῖ να δὲ ὁ ποῖ α. ὅ ταν ἑ αυτοὺ ς ὠ θή σωσιν ἐ ς τὸ πέ λαγος ἡ τῶ ν θύ ννων ἴ λη, ὁ τὴ ν σκοπιὰ ν φυλά ττων καὶ ἀ κριβῶ ν τὴ ν τῶ ν προειρημέ νων ἱ στορί αν καὶ μά λα ὀ ξὺ ἐ κβοή σας λέ γει διώ κειν ἐ κεῖ θι καὶ τοῦ πελά γους ἐ ρέ ττειν εὐ θύ. οἳ δὲ ἐ ξαρτή σαντες ἐ λά της τῶ ν τὸ ν σκοπὸ ν ἀ νεχουσῶ ν τῆ ς ἑ τέ ρας σχοῖ νον εὖ μά λα μακρὰ ν τῶ ν δικτύ ων ἐ χομέ νην, εἶ τα ἐ παλλή λοις ταῖ ς ναυσὶ ν ἐ ρέ ττουσι κατὰ στοῖ χον, ἔ χονταί τε ἀ λλή λων, ἐ πεί τοι καὶ τὸ δί κτυον ἐ φ' ἑ κά στῃ διῄ ρηται. καὶ ἥ γε πρώ τη τὴ ν ἑ αυτῆ ς ἐ κβαλοῦ σα μοῖ ραν τοῦ δικτύ ου ἀ ναχωρεῖ, εἶ τα ἡ δευτέ ρα δρᾷ τοῦ το καὶ ἡ τρί τη, καὶ δεῖ καθεῖ ναι τὴ ν τετά ρτην: οἱ δὲ τὴ ν πέ μπτην ἐ ρέ ττοντες ἔ τι μέ λλουσι, τοὺ ς δὲ ἐ πὶ ταύ τῃ οὐ χρὴ καθεῖ ναί πω: εἶ τα ἐ ρέ ττουσι ἄ λλοι ἄ λλῃ καὶ ἄ γουσι τοῦ δικτύ ου τὴ ν μοῖ ραν, εἶ τα ἡ συχά ζουσι. νωθεῖ ς δὲ ἄ ρα ὄ ντες οἱ θύ ννοι καὶ ἔ ργον τι τό λμης ἐ χό μενον ἀ δυνατοῦ ντες δρᾶ σαι, πεπιεσμέ νοι μέ νουσί τε καὶ ἀ τρεμοῦ σιν: οἱ δὲ ἐ ρέ ται, ὡ ς ἁ λού σης πό λεως, αἱ ροῦ σιν ἰ χθύ ων ποιητὴ ς ἂ ν εἴ ποι δῆ μον. οὐ κοῦ ν, ὦ φί λοἵ Ελληνες, καὶ̓ Ερετριεῖ ς ἴ σασι ταῦ τα καὶ Νά ξιοι κατὰ κλέ ος, τῆ ς θή ρας τῆ ς τοιαύ της μαθό ντες ὅ σἁ Ηρό δοτό ς τε καὶ ἄ λλοι λέ γουσι. τὰ δὲ ἔ τι λοιπὰ τῆ ς θή ρας ἀ κού σεσθε ἄ λλων.

θύ ννων δὲ ἄ ρα ᾑ ρημέ νων τῇ θή ρᾳ τῇ Ποντικῇ̔ ἐ γὼ δ' ἂ ν φαί ην ὅ τι καὶ Σικελικῇ: ἢ τί καὶ βουλό μενος ἂ ν τὸ ν ἡ δὺ ν Θυννοθή ραν ὁ Σώ φρων ἔ γραψε; πά ντως δὲ καὶ ἀ λλαχό θι ἄ γραι τῶ νδε τῶ ν θύ ννων εἰ σί' τῷ οὖ ν δικτύ ῳ ἤ δη περιπλακέ ντων αὐ τῶ ν Ποσειδῶ νι πά ντες εὔ χονται ἀ λεξικά κῳ τηνικά δε. καὶ ὁ πό θεν καὶ τοῦ δε τοῦ δαί μονος ἀ ξιῶ τὸ ὄ νομα εἰ πεῖ ν, ἐ μαυτὸ ν καὶ μά λα γε ἀ παιτῶ ν τε καὶ βουλό μενος ἐ πευφή μησα τοῦ τό οἱ, δέ ονται τοῦ Διὸ ς ἀ δελφοῦ τοῦ θαλά ττης κρατοῦ ντος μή τε τὸ ν ἰ χθὺ ν τὸ ν ξιφί αν τῇ δε τῇ ἴ λῃ συνέ μπορον ἀ φικέ σθαι μή τε μὴ ν δελφῖ να. ὁ γοῦ ν γενναῖ ος ξιφί ας πολλά κις τὸ δί κτυον διέ κειρε, καὶ ἀ φῆ κεν ἐ λεύ θερον διεκπαῖ σαι τὴ ν ἀ γέ λην. καὶ δελφὶ ς δὲ ἐ πί βουλον δικτύ ῳ ζῷ ον: διατραγεῖ ν γά ρ τοι δεινό ς ἐ στιν.

ὕ εται ἡ̓ Ινδῶ ν γῆ διὰ τοῦ ἦ ρος μέ λιτι ὑ γρῷ, καὶ ἔ τι πλέ ον ἡ Πρασί ων χώ ρα, ὅ περ οὖ ν ἐ μπῖ πτον ταῖ ς πό αις καὶ ταῖ ς τῶ ν ἑ λεί ων καλά μων κό μαις, νομὰ ς τοῖ ς βουσὶ καὶ τοῖ ς προβά τοις παρέ χει θαυμαστά ς, καὶ τὰ μὲ ν ζῷ α ἑ στιᾶ ται ἡ δί στην τή νδε ἐ στί ασιν̔ μά λιστα γὰ ρ ἐ νταῦ θα οἱ νομεῖ ς ἄ γουσιν αὐ τά, ἔ νθα καὶ μᾶ λλον ἡ δρό σος ἡ γλυκεῖ α κά θηται πεσοῦ σἀ, ἀ νθεστιᾷ δὲ καὶ τὰ ζῷ α τοὺ ς νομέ ας: ἀ μέ λγουσι γὰ ρ περιγλύ κιστον γά λα, καὶ οὐ δέ ονται ἀ ναμί ξαι αὐ τῷ μέ λι, ὅ περ οὖ ν δρῶ σιν̔́ Ελληνες.

ὁ δὲ̓ Ινδὸ ς μά ργαρος̔ ἄ νω γὰ ρ εἶ πον περὶ τοῦ̓ Ερυθραί οὐ λαμβά νεται τρό πῳ τοιῷ δε. πό λις ἐ στὶ ν ἧ ς ἦ ρχε Σώ ρας ὄ νομα, ἀ νὴ ρ γέ νους βασιλικοῦ, ὅ τε καὶ Βά κτρων ἦ ρχεν Εὐ κρατί δης: ὄ νομα δὲ τῇ πό λει Περί μουλα, κατοικοῦ σι δὲ αὐ τὴ ν ἄ νδρες̓ Ιχθυοφά γοι. ὅ θεν ὁ ρμωμέ νους σὺ ν τοῖ ς δικτύ οις φασὶ τοὺ ς προειρημέ νους περιλαμβά νειν ἀ γκῶ σι μεγά λοις αἰ γιαλοῦ κύ κλον εὐ μεγέ θη: γί νεσθαι δὲ τὸ ν προειρημέ νον λί θον ἐ κ κό γχης στρό μβῳ ἐ μφεροῦ ς μεγά λῳ, νή χεσθαί τε κατὰ ἀ γέ λας τοὺ ς μαργά ρους, καὶ ἔ χειν ἡ γεμό νας, ὡ ς ἐ ν τοῖ ς σμή νεσιν αἱ μέ λιτται τοὺ ς καλουμέ νους βασιλέ ας: ἀ κού ω δὲ εἶ ναι καὶ τοῦ τον διαπρεπῆ καὶ τὴ ν χρό αν καὶ τὸ μέ γεθος. ἀ γώ νισμα δὲ ἄ ρα ποιοῦ νται συλλαβεῖ ν αὐ τὸ ν οἱ κολυμβηταὶ οἱ ὕ φυδροι: τού του γὰ ρ ᾑ ρημέ νου καὶ τὴ ν ἀ γέ λην αἱ ροῦ σι πᾶ σαν ἐ ρή μην ὡ ς ἂ ν εἴ ποι τις καὶ ἀ προστά τευτον οὖ σαν: ἀ τρεμεῖ γὰ ρ καὶ οὐ κέ τι πρό εισιν, οἷ α δή που ποί μνη τὸ ν νομέ α ἀ φῃ ρημέ νη κατά τινα τύ χην ἐ χθρά ν: ὃ δὲ διαφεύ γει καὶ μά λα γε σοφῶ ς ἐ ξελί ττει, καὶ προηγεῖ ται καὶ σώ ζει τὸ ὑ πή κοον. τοὺ ς δὲ ληφθέ ντας ἐ ν πιθά κναις λέ γονται ταριχεύ ειν: ὅ ταν δὲ ἡ σὰ ρξ μυδή σῃ καὶ περιρρυῇ, καταλεί πεται ἡ ψῆ φος. ἄ ριστος δὲ ἄ ρα ὁ̓ Ινδικὸ ς γί νεται καὶ ὁ τῆ ς θαλά ττης τῆ ς̓ Ερυθρᾶ ς. γί νεται δὲ καὶ κατὰ τὸ ν̔ Εσπέ ριον ὠ κεανό ν, ἔ νθα ἡ Βρεττανικὴ νῆ σό ς ἐ στι: δοκεῖ δέ πως χρυσωπό τερος ἰ δεῖ ν εἶ ναι, τά ς τε αὐ γὰ ς ἀ μβλυτέ ρας ἔ χειν καὶ σκοτωδεστέ ρας. γί νεσθαι δέ φησιν̓ Ιό βας καὶ ἐ ν τῷ κατὰ Βό σπορον πορθμῷ, καὶ τοῦ Βρεττανικοῦ ἡ ττᾶ σθαι αὐ τό ν, τῷ δὲ̓ Ινδῷ καὶ τῷ̓ Ερυθραί ῳ μηδὲ τὴ ν ἀ ρχὴ ν ἀ ντικρί νεσθαι. ὁ δὲ ἐ ν̓ Ινδί ᾳ χερσαῖ ος οὐ λέ γεται φύ σιν ἔ χειν ἰ δί αν, ἀ λλὰ ἀ πογέ ννημα εἶ ναι κρυστά λλου, οὐ τοῦ ἐ κ τῶ ν παγετῶ ν συνισταμέ νου, ἀ λλὰ τοῦ ὀ ρυκτοῦ.

γερά νων μὲ ν οὖ ν πέ ρι τῶ ν πτηνῶ ν ἐ ν τοῖ ς προτέ ροις λό γοις εἰ πεῖ ν ἐ μαυτὸ ν καλῶ ς οἶ δα, θαλά ττιον δὲ γέ ρανον ἰ χθὺ ν Κορινθί ῳ πελά γει ἔ ντροφον ἀ κοῦ σαί φημι. ἐ πικλί νει δὲ ἄ ρα τοῦ το τὸ πέ λαγος, ἔ νθα ὁ γέ ρανος ἀ νιχνεύ θη οὗ τος, τῷ πρὸ ς τὰ ς̓ Αθή νας πελά γει τοῦ ἰ σθμοῦ κατὰ τὴ ν πλευρὰ ν τὴ ν ἐ ς αὐ τὰ ς ὁ ρῶ σαν. μῆ κος μὲ ν οὖ ν ἦ ν προή κων ἐ ς πεντεκαί δεκά που πό δας μεμετρημέ νους δικαί ῳ μέ τρῳ, ἐ γχέ λεως δὲ εἶ χεν, ὡ ς ἀ κού ω, οὐ μέ ντοι τῆ ς μεγί στης τὸ πά χος.

κεφαλὴ δὲ ἄ ρα ἐ κεί νῳ καὶ στό μα γερά νου ἐ στὶ τῆ ς πτηνῆ ς, λεπί δες δὲ αὐ τῷ, γερά νου πτερὰ καὶ ταύ τας εἴ ποις ἄ ν. ἔ ρχεται δὲ οὐ χ ἑ λικτὴ ν τὴ ν νῆ ξιν, ὥ σπερ οὖ ν οἱ τῶ ν ἰ χθύ ων κατὰ τὰ ς ἐ γχέ λεις στενοὶ καὶ μακροί. ἔ χει δὲ ῥ ώ μην καὶ μά λα ἁ λτική ν: πηδᾷ γοῦ ν ὥ σπερ ἀ πὸ νευρᾶ ς οἰ στὸ ς ἀ φεθεί ς. λέ γουσιν οὖ ν οἱ λό γοι οἱ μὲ ν̓ Επιδαύ ριοι τοῦ το τὸ ζῷ ον οὐ δενὸ ς ἰ χθύ ος ἔ κγονον, ἀ λλὰ τὰ ς πτηνὰ ς γερά νους φευγού σας τὸ ν Θρᾴ κιον κρυμὸ ν καὶ τὸ ν ἑ σπέ ριον τὸ ν ἄ λλον ἐ μπί πτειν μὲ ν τῷ πνεύ ματι, τά ς γε μὴ ν θηλεί ας ἐ ς μί ξιν οἰ στρᾶ σθαι, τοὺ ς δὲ ἄ ρρενας αὐ ταῖ ς ἐ πιφλέ γεσθαι, καὶ μέ ντοι καὶ ἐ ς τὴ ν πρὸ ς αὐ τὰ ς ὁ μιλί αν κυμαί νειν, καὶ διὰ ταῦ τά τοι καὶ ἀ ναβαί νειν αὐ τὰ ς ἐ θέ λειν, τὰ ς δὲ οὐ χ ὑ πομέ νειν: μὴ γὰ ρ οἵ ας τε εἶ ναι μετέ ωρον μί ξιν φέ ρειν: τοὺ ς δὲ ἐ γκρατεῖ ς οὐ κ ἔ χοντας γενέ σθαι τοῦ πό θου, ἐ κβά λλειν τὴ ν γονή ν. καὶ εἰ μὲ ν τύ χοιεν ὑ πὲ ρ γῆ ς φερό μενοι, τὴ ν δὲ ἐ κπί πτειν ἐ ς οὐ δὲ ἕ ν, ἀ λλ' ἀ πό λλυσθαι ἄ λλως: εἰ δὲ ὑ πὲ ρ τοῦ πελά γους πέ τοιντο, ἐ νταῦ θά τοι τὴ ν θά λατταν ὥ σπερ οὖ ν θησαύ ρισμα παραλαβοῦ σαν φυλά ττειν ἔ μβρυον, καὶ γεννᾶ ν τὸ ζῷ ον τοῦ το, ἀ λλ' οὐ διαφθεί ρειν ὥ σπερ ἔ ς τινα ἄ γονον καὶ στερί φην γαστέ ρα ἐ μπεσό ν. καὶ τού των μὲ ν τῶ ν λό γων ἅ τερος καὶ δὴ διηνύ σθη ὁ̓ Επιδαύ ριος. λέ γει δὲ ἄ λλος, οὗ τὸ γέ νος εὐ κ οἶ δα, ἑ τέ ραν ὁ δὸ ν τραπό μενος, εἶ τα μέ ντοι οὐ ταὐ τὰ ὁ μολογεῖ, ὡ ς δ' ἂ ν μὴ δοκοί ην ἀ μαθὴ ς εἶ ναι αὐ τοῦ, λελέ ξεται μέ ντοι καὶ ἐ κεῖ νος. Δημό στρατος, οὗ περ οὖ ν καὶ ἀ νωτέ ρω μνή μην ἐ ποιησά μην, εἶ δον τὸ ν ἰ χθὺ ν ἦ δ' ὅ ς, καί μ' ἐ σῆ λθεν αὐ τοῦ θαῦ μα, καὶ ἐ βουλή θην αὐ τὸ ν ποιῆ σαι τά ριχον, ἵ να εἴ η καὶ ἄ λλῳ βλέ πειν. οὐ κοῦ ν ἐ νεργῶ ν ὄ ντων καὶ ἀ νοιγνύ ντων τῶ ν μαγεί ρων αὐ τό ν, ἐ πεσκό πουν τὰ σπλά γχνα αὐ τό ς. ἀ κά νθας τε εἶ δον ἐ ξ ἑ κατέ ρας τῆ ς πλευρᾶ ς συνιού σας τε καὶ ἐ γκλινού σας τὰ πέ ρατα ἐ ς ἀ λλή λας, τρί γωνοι δέ φησιν ἦ σαν ὥ σπερ οὖ ν καὶ αἱ κύ ρβεις, ἧ πά ρ τε ἐ νέ κειτό οἱ προῆ κον ἐ ς μῆ κος, ὑ πέ κειτο δὲ αὐ τῷ καὶ χολὴ μακρὰ ν ἔ χουσα τὴ ν φῦ σαν κατὰ τὰ φασκώ λια: εἶ πες δ' ἂ ν ἰ δὼ ν τὴ ν χολὴ ν κύ αμον ὑ γρὸ ν εἶ ναι. ἐ ξαιρεθέ ντα οὖ ν ἄ μφω, καὶ ἡ χολὴ καὶ τὸ ἧ παρ, τὸ μὲ ν ἕ τερον διωγκώ θη καὶ ἐ ῴ κει ἰ χθύ ος ἥ πατι μεγί στου, διατή ξασα δ' ἡ χολὴ τὸ ν λί θον̔ καὶ γά ρ πως ἔ τυχε τεθεῖ σα ἐ πὶ λί θοὐ εἶ τα ἠ φανί σθη. ἄ μφω δὲ τὼ λό γω ἐ νταῦ θα ὁ ρί ζομεν. θή ραν δὲ πηλαμύ δων εἰ πεῖ ν μὴ πά νυ τι συνειθισμέ νην οὐ κ ἔ στιν ἔ ξω τῆ σδε τῆ ς σπουδῆ ς. δέ κα νεανί αι τὸ ἀ κμαιό τατον ἀ νθοῦ ντες ἀ ναβαί νουσι ναῦ ν ἐ λαφρὰ ν καὶ διὰ ταῦ τά τοι καὶ ταχυτά την: διανέ μοντες δὲ ἑ αυτοὺ ς ἐ ς ἑ κατέ ραν ἴ σους τὴ ν πλευρὰ ν καὶ κορεσθέ ντες εὖ μά λα τροφῆ ς, εἶ τα μέ ντοι τοῖ ς ἐ ρετμοῖ ς ἕ καστος ἐ πιχειροῦ σι, πλανώ μενοι δεῦ ρο καὶ ἐ κεῖ σε. κά θηται δὲ εἷ ς ἐ πὶ τῆ ς πρύ μνης, καὶ ἐ ντεῦ θέ ν τε καὶ ἐ κεῖ θεν παρασεί ρους καθί ησιν ὁ ρμιά ς: ἤ ρτηνται δὲ τού των καὶ ἄ λλαι, καὶ συνῆ πται πά σαις τὰ ἄ γκιστρα, καὶ ἕ καστον ἄ γκιστρον δέ λεαρ φέ ρει Λακαί νης πορφύ ρας μαλλῷ κατειλημέ νον, καὶ πτερὸ ν μέ ντοι λά ρου ἑ κά στῳ ἀ γκί στρῳ προσή ρτηται, ὥ στε ἡ συχῆ διασεί εσθαι ὑ πὸ τοῦ προσπί πτοντος ὕ δατος. τού των οὖ ν ἱ μέ ρῳ προσνέ ουσιν αἱ πηλαμύ δες: μί α δὲ ἡ μά λιστα προτέ νθης ὅ ταν τὸ στό μα ἐ ναπερεί σῃ, προσί ασι καὶ αἱ λοιπαί, καὶ δονεῖ ται τὰ ἄ γκιστρα ὑ πὸ τὸ ν αὐ τὸ ν καιρὸ ν περιπαρέ ντα τοῖ ς ἰ χθύ σιν. οἱ ἄ νδρες οὖ ν τοῦ μὲ ν ἐ ρέ ττειν ἔ τι ἀ πέ στησαν, παρῆ καν δὲ τὰ ς κώ πας, ἐ ξαναστά ντες δὲ ἀ νασπῶ σι τὰ ς μηρί νθους εὐ αγρού σας καὶ μέ ντοι καὶ βριθομέ νας τοῖ ς ἰ χθύ σιν: ὅ ταν δὲ ἐ ς τὴ ν ναῦ ν ἐ μπέ σωσι, διαφαί νεται τῆ ς εὐ θηρί ας τὸ μαρτύ ριον ἐ κ τοῦ πλή θους τῶ ν ἰ χθύ ων τῶ ν ἑ αλωκό των.

ἡ χερσαί α γαλῆ ὅ τι ἦ ν ἄ νθρωπος ἤ κουσα: καὶ ὅ τι τοῦ το ἐ καλεῖ το, καὶ ὅ τι ἦ ν γό ης καὶ φαρμακί ς, καὶ ὅ τι δεινῶ ς ἀ κό λαστος ἦ ν καὶ ἀ φροδί την παρά νομον ἐ νό σει, καὶ ταῦ τα ἐ ς ἀ κοὴ ν τὴ ν ἐ μὴ ν ἀ φί κετο: καὶ ὡ ς ἐ ς τοῦ το τὸ ζῷ ον τὸ κακὸ ν ἔ τρεψεν αὐ τὴ ν̔ Εκά της τῆ ς θεοῦ μῆ νις οὐ δὲ τοῦ τό με λέ ληθεν. ἡ μὲ ν οὖ ν θεὸ ς ἵ λεως ἔ στω: μύ θους δὲ ἐ ῶ καὶ μυθολογί αν ἄ λλοις. ὅ τι δέ ἐ στι θηρί ον ἐ πιβουλό τατον, καὶ νεκροῖ ς ἀ νθρώ ποις ἐ πιτί θενται γαλαῖ, καὶ μὴ φυλαττομέ νοις ἐ πιπηδῶ σι, καὶ συλῶ σι τοὺ ς ὀ φθαλμοὺ ς καὶ ἐ κροφοῦ σι, δῆ λό ν ἐ στι. φασὶ δὲ καὶ ὄ ρχεις γαλῆ ς γυναικὶ κατ' ἐ πιβουλὴ ν ἢ ἑ κού σῃ περιαφθέ ντας ἐ πί σχειν τοῦ ἔ τι μητέ ρα γί νεσθαι, καὶ ἀ ναστέ λλειν μί ξεως. σπλά γχνα δὲ γαλῆ ς σκευασί αν τινὰ προσλαβό ντα, ἣ ν ἴ στωσαν οἱ σοφοὶ ταῦ τα, καὶ ἐ ς οἶ νον ἐ μβληθέ ντα κατ' ἐ πιβουλή ν, φιλί αν ὡ ς λό γος διί στησι, καὶ ἡ νωμέ νην τέ ως εὔ νοιαν διακό πτει. καὶ ὑ πὲ ρ μὲ ν τού των τοὺ ς γό ητά ς τε καὶ φαρμακέ ας̓́ Αρει φί λῳ κολά ζειν καὶ δικαιοῦ ν καταλεί πωμεν. εἴ η δ' ἂ ν καὶ ἰ χθὺ ς γαλῆ, σμικρὸ ς οὗ τος, καὶ οὐ δέ ν τι κοινὸ ν πρὸ ς τοὺ ς καλουμέ νους γαλεοὺ ς ἔ χων. οἱ μὲ ν γά ρ εἰ σι σελά χη καὶ πελά γιοι, καὶ ἐ ς μέ γεθος προή κοντες εἶ τα μέ ντοι κυνὶ ἐ οί κασιν: ἡ γαλῆ δέ, φαί ης ἂ ν αὐ τὴ ν εἶ ναι τὸ ν καλού μενον ἥ πατον. ἰ χθὺ ς δὲ ἔ στιν αὕ τη βραχύ ς, καὶ τὼ ὀ φθαλμὼ ἐ πιμέ μυκε: κό ρας δὲ ἔ χει κυανοῦ χρό ᾳ προσεικασμέ νας. καὶ τὸ μὲ ν γέ νειον ἔ χει τοῦ ἡ πά του μεῖ ζον, ἡ ττᾶ ται δὲ αὖ πά λιν τοῦ χρέ μητος κατά γε τοῦ το. πετραί αν δὲ οὖ σαν τὴ ν γαλῆ ν καὶ νεμομέ νην φυκί α ἀ κού ω πά ντων σωμά των οἷ ς ἂ ν νεκροῖ ς ἐ ντύ χῃ τοὺ ς ὀ φθαλμοὺ ς καὶ ταύ την ὡ ς τὴ ν χερσαί αν ἐ σθί ειν. χρῶ νται δὲ αὐ τῇ ἐ ς τὰ ὅ μοια ἁ λιεῖ ς ὅ σοι κατὰ τοὺ ς̓ Ηπειρώ τας φαρμακεύ ουσι πονηροὶ καὶ οὗ τοι σοφισταὶ κακῶ ν. ἐ πεὶ δὲ ὠ μοβό ρον ἐ στὶ τὸ τῶ ν ἰ χθύ ων τῶ νδε φῦ λον, πᾶ ν τὸ ταῖ ς ὑ δροθηρί αις γέ νος συμβιοῦ ν καὶ τὰ ς ὑ ποδύ σεις τὰ ς κατωτά τω μετιὸ ν μελαί νουσι τὰ ς ἑ αυτῶ ν βά σεις καὶ τὰ κοῖ λα τῶ ν χειρῶ ν, ἀ φανί ζειν πειρώ μενοι τὴ ν ἐ ξ αὐ τῶ ν αὐ γή ν: τὰ γά ρ τοι τῶ ν ἀ νθρώ πων μέ λη, ὡ ς ὅ τι μά λιστα ἐ κλά μποντα ἐ ν τῷ ὕ δατι, ἐ φολκὰ τῶ ν ἰ χθύ ων τού των ἐ στί ν.

χῆ μαι δὲ θαλά ττιαι ζῷ ό ν εἰ σι καὶ αὗ ται διά φορον: αἳ μὲ ν γὰ ρ αὐ τῶ ν τραχεῖ αι πεφύ κασιν, αἳ δὲ λεῖ αι πά νυ: καὶ τὰ ς μὲ ν τοῖ ς δακτύ λοις πιέ σας συνθλά σεις, τὰ ς δὲ συντρί ψεις λί θῳ: καὶ αἳ μὲ ν αὐ τῶ ν μελά νταται τὴ ν χρό αν εἰ σί ν, αἳ δέ, ἀ ργύ ρῳ φαί ης ἂ ν αὐ τὰ ς προσεοικέ ναι, αἳ δὲ ἀ νακραθεί σας περί κεινται τὰ ς χρό ας τὰ ς προειρημέ νας. γέ νη δὲ αὐ τῶ ν διά φορα καὶ εὐ ναὶ πά νυ ποικί λαι: αἳ μὲ ν γὰ ρ ἐ ν ταῖ ς ψά μμοις κεῖ νται διεσπαρμέ ναι ταῖ ς τῶ ν αἰ γιαλῶ ν, διαναπαύ ονταί τε κατὰ τῆ ς ἰ λύ ος, αἳ δὲ ὑ πό κεινται τῷ βρύ ῳ, αἳ δὲ εἰ λημμέ ναι τῶ ν σπιλά δων εἶ τα αὐ ταῖ ς προσέ χονται μά λα ἐ γκρατῶ ς. ἐ ν δὲ τῇ καλουμέ νᾐ Ιστριά δι θαλά ττῃ αἵ δε αἰ χῆ μαι κατὰ τὴ ν ὥ ραν τὴ ν θέ ρειον, ὑ παρχομέ νου τοῦ ἀ μή του, δί κην ἀ γέ λης ἀ λλή λαις συμφέ ρονται, καὶ ἀ ναπλέ ουσι κού φως, τά γε πρῶ τα βαρεῖ αί τε καὶ ἐ παχθεῖ ς οὖ σαι καὶ οὐ κ ἀ ναπλεύ σασαι, ἀ λλὰ τηνικά δε οὐ κέ τι τοιαῦ ται. ἀ ποδιδρά σκουσι δὲ τὸ ν νό τον, καὶ φεύ γουσι τὸ ν βορρᾶ ν, καὶ οὐ δὲ τὸ ν εὖ ρον ἀ νέ χονται. χαί ρουσι δὲ ἀ κύ μονι θαλά ττῃ, καὶ ζεφύ ρου καταπνεού σαις αὔ ραις ἡ δεί αις τε καὶ μαλακαῖ ς. ὑ πὸ ταύ ταις οὖ ν τοὺ ς ἑ αυτῶ ν εἰ λυοὺ ς ἐ κλιποῦ σαι, μεμυκυῖ αί τε καὶ κατά κλειστοι ἔ τι, ἀ νί ασιν ἐ κ τῶ ν μυχῶ ν, καὶ ἀ κύ μονος οὔ σης τῆ ς θαλά ττης νέ ουσι: καὶ τό τε ἀ νοί ξασαι τὰ ς ἑ αυτῶ ν στέ γας ἐ κκύ πτουσιν, ὡ ς ἐ κ τῶ ν ἰ δί ων θαλά μων αἱ νύ μφαι ἢ τὰ ῥ ό δα πρὸ ς τὴ ν εἵ λην ὑ παλεανθέ ντα καὶ ἐ κκύ ψαντα τῶ ν καλύ κων. οὐ κοῦ ν κατὰ μικρὰ ὑ ποθαρροῦ σαι, καὶ μά λα γε ἀ σμέ νως ἡ συχά ζουσι καὶ ἀ τρεμοῦ σι τὸ ν ἑ ταῖ ρον ἄ νεμον προσδεχό μεναι, καὶ τὸ ν μὲ ν ὑ πεστό ρεσαν χιτῶ να, τὸ ν δὲ ὤ ρθωσαν, καὶ πλέ ουσι τῷ μὲ ν ἱ στί ῳ αἱ χῆ μαι, τῷ δὲ σκά φει χρώ μεναι. καὶ προΐ ασι μὲ ν τὸ ν τρό πον τοῦ τον, ἡ συχί ας οὔ σης καὶ εὐ δί ας̔ οὐ δὲ ν φαί ης ἂ ν μακρό θεν ἰ δὼ ν ἢ νηΐ την στό λον εἶ ναἰ: ἐ ὰ ν δὲ αἴ σθωνται νεὼ ς ἐ πί πλουν ἢ ἔ φοδον θηρί ου ἢ νῆ ξιν ἰ χθύ ος ἁ δροῦ, ἑ αυτὰ ς ὑ φ' ἑ νὶ κρό τῳ τῶ ν ὀ στρά κων πτύ ξασαι, κατώ λισθό ν τε ἀ θρό αι καὶ ἠ φανί σθησαν.

ὁ δὲ αἱ μό ρρους̔ εἴ η δ' ἂ ν γέ νος ἔ χεως οὗ τος' μά λιστα ἐ ν τοῖ ς πετρώ δεσι χηραμοῖ ς ἤ θη τε ἔ χει καὶ διατριβά ς. μῆ κό ς τε σώ ματος εἴ ληχε πό δα, πλά τος δὲ ἐ ξ εὐ ρεί ας τῆ ς κεφαλῆ ς μεί ουρος κά τεισιν ἔ στε ἐ πὶ τὴ ν οὐ ρά ν: καὶ πῇ μὲ ν φλογώ δης ἰ δεῖ ν ἐ στι, πῇ δὲ δεινῶ ς μέ λας: φρί ττει δὲ τὴ ν κεφαλὴ ν οἱ ονεὶ κέ ρασί τισιν. ἕ ρπει δὲ ἥ συχος ἐ πιθλί βων τὰ ς τῆ ς νηδύ ος φολί δας, λοξὸ ν δὲ οἶ μον πρό εισιν. ἠ ρέ μα οὖ ν ὑ πηχεῖ, ὡ ς καταγνῶ ναι νωθεί αν αὐ τοῦ καὶ οὐ δέ νειαν. δακὼ ν δὲ νύ γμα ἐ ργά ζεται, καὶ τοῦ τό γε ἰ δεῖ ν ἐ στι παραχρῆ μα κυανοῦ ν, καρδιώ ττει γε μὴ ν ὁ πληγεὶ ς μά λα οἴ κτιστα, ἐ κκρί νει δὲ ἡ γαστὴ ρ ὀ χετού ς. νὺ ξ δὲ ἀ φί κετο ἡ πρώ τη, καὶ αἷ μα ἐ κρεῖ διά τε ῥ ινῶ ν καὶ αὐ χέ νος καὶ μέ ντοι καὶ δι' ὤ των σὺ ν ἰ ῷ χολώ δει, οὖ ρα δὲ ἀ φί ησιν ὕ φαιμα ἡ κύ στις. εἰ δὲ καὶ ὠ τειλαί εἰ σί τινες παλαιαὶ περὶ τὸ σῶ μα, ῥ ή γνυνται καὶ αὗ ται. εἰ δὲ θῆ λυς αἱ μό ρρους κρού σει τινὶ μεθί ησιν ἐ κ τῶ ν ὀ νύ χων ἄ κρων, καὶ ἐ ς τὰ οὖ λα ὁ ἰ ὸ ς ἀ ναθεῖ, καὶ αἷ μα ἐ κχεῖ ται πά μπολυ, καὶ ἐ κθλί βονται τῶ ν οὔ λων οἱ ὀ δό ντες. τού τῳ φασὶ τῷ θηρί ῳ περιπεσεῖ ν ἐ ν Αἰ γύ πτῳ τὸ ν τοῦ Μενέ λεω κυβερνή την Κά νωβον Θώ νιδος βασιλεύ οντος, καὶ συνεῖ σαν τὴ ν̔ Ελέ νην τοῦ δακέ του τὴ ν ἰ σχὺ ν κατά ξαι μὲ ν αὐ τοῦ τὴ ν ῥ ά χιν, ἐ ξελεῖ ν δὲ τὸ φά ρμακον. ἐ ς τί να δὲ ἄ ρα χρεί αν ἔ σπευσε λαβεῖ ν τὸ θησαύ ρισμα τοῦ το, οὐ κ οἶ δα.

κομί ζουσι δὲ ἄ ρα τῷ σφετέ ρῳ βασιλεῖ οἱ̓ Ινδοὶ τί γρεις πεπωλευμέ νους καὶ τιθασοὺ ς πά νθηρας καὶ ὄ ρυγας τετρά κερως, βοῶ ν δὲ γέ νη δύ ο, δρομικού ς τε καὶ ἄ λλους ἀ γρί ους δεινῶ ς. ἐ κ τού των γε τῶ ν βοῶ ν καὶ τὰ ς μυιοσό βας ποιοῦ νται, καὶ τὸ μὲ ν ἄ λλο σῶ μα παμμέ λανέ ς εἰ σιν οἵ δε, τὰ ς δὲ οὐ ρὰ ς ἔ χουσι λευκὰ ς ἰ σχυρῶ ς. καὶ περιστερὰ ς ὠ χρὰ ς κομί ζουσιν, ἅ σπερ οὖ ν καὶ λέ γουσι μή τε ἡ μεροῦ σθαι μή τε ποτὲ πραΰ νεσθαι, καὶ ὄ ρνιθας δέ, οὓ ς κερκορώ νους φιλοῦ σιν ὀ νομά ζειν, καὶ κύ νας γενναί ους, ὑ πὲ ρ ὧ ν ἄ νω μοι λέ λεκται, καὶ πιθή κους λευκοὺ ς καὶ μελαντά τους ἄ λλους: τοὺ ς γά ρ τοι πυρροὺ ς ὡ ς γυναιμανεῖ ς ἐ ς τὰ ς πό λεις οὐ κ ἄ γουσιν, ἀ λλὰ καί ποθεν ἐ πιπηδή σαντες ἀ ναιροῦ σιν, ὡ ς μοιχοὺ ς μεμισηκό τες.

̓ Ινδῶ ν δὲ ὁ μέ γας βασιλεὺ ς μιᾶ ς ἡ μέ ρας ἀ νὰ πᾶ ν ἔ τος ἀ γωνί ας προτί θησι τοῖ ς τε ἄ λλοις ὅ σοις εἶ πον ἑ τέ ρωθι, ἐ ν δὲ τοῖ ς καὶ ζῴ οις ἀ λό γοις, ἀ λλὰ ἐ κεί νοις γε ὧ ν ἐ κπέ φυκε κέ ρατα. κυρί ττει δὲ ταῦ τα ἄ λληλα, καὶ φύ σει τινὶ θαυμαστῇ μέ χρι νί κης ἁ μιλλᾶ ται, ὥ σπερ οὖ ν ἀ θληταὶ ἢ ὑ πὲ ρ ἄ θλων μεγί στων ἰ σχυριζό μενοι ἢ ὑ πὲ ρ κλέ ους σεμνοῦ καὶ φή μης τινὸ ς ἀ γαθῆ ς. εἰ σὶ δὲ οἱ ἀ γωνισταὶ οἵ δε οἱ ἄ λογοι ταῦ ροί τε ἄ γριοι καὶ κριοὶ ἥ μεροι καὶ οἱ καλού μενοι μέ σοι καὶ ὄ νοι μονό κερῳ καὶ ὕ αιναι. φασὶ δὲ εἶ ναι τοῦ το τὸ ζῷ ον δορκά δος μὲ ν ἧ ττον, ἐ λά φου δὲ πολλῷ θρασύ τερον καὶ θυμού μενον ἐ ς κέ ρας. εἶ τα ἐ πὶ πᾶ σιν οἱ ἐ λέ φαντες ἀ γωνισταὶ παρί ασιν: προχωροῦ σι δὲ οὗ τοι καὶ μέ χρι θανά του τιτρώ σκοντες ἀ λλή λους τοῖ ς κέ ρασιν, καὶ πολλά κις μὲ ν ὁ ἕ τερος κρατεῖ καὶ ἀ ποκτεί νει τὸ ν ἀ ντί παλον, πολλά κις δὲ καὶ συναποθνή σκουσιν.

Θεό φραστος οὔ φησι τοῦ ἔ χεως τὰ βρέ φη διεσθί ειν τῆ ς μητρὸ ς τὴ ν γαστέ ρα, ὥ σπερ οὖ ν θυροκοποῦ ντα, ἵ να τι καὶ παί σω, καὶ ἐ ξαρά ττοντα πεφραγμέ νην ἔ ξοδον, ἀ λλὰ τοῦ θή λεος θλιβομέ νου καὶ τῆ ς γαστρό ς οἱ στεινομέ νης̔̔ Ομηρεί ως δὲ εἶ πον', τὴ ν δὲ οὐ κ ἀ ντέ χειν ἀ λλὰ διαρρή γνυσθαι. καί με πεί θει λέ γων, ἐ πεί τοι καὶ θαλά ττιαι βελό ναι ἄ κολποί τε οὖ σαι καὶ λεπταὶ ὅ τι τὰ αὐ τὰ πά σχουσιν ὑ πὸ τῶ ν σφετέ ρων βρεφῶ ν καὶ ἐ κεῖ ναι ἄ νω που τῶ ν λό γων εἶ πον.̔ Ηρό δοτον δὲ ἀ ξιῶ μή μοι μηνί ειν, εἰ μύ θοις ἐ γγρά φω ὅ σα ὑ πὲ ρ τῆ ς τῶ ν ἔ χεων ὠ δῖ νος ᾅ δει.

φυσικὴ δὲ ἄ ρα ἦ ν τις κοινωνί α καὶ συγγέ νεια λέ οντι καὶ δελφῖ νι ἀ πό ρρητος: οὐ γὰ ρ ὅ τι βασιλεύ ουσιν ὃ μὲ ν τῶ ν χερσαί ων ὃ δὲ τῶ ν ἐ ναλί ων, τοῦ το ἀ πό χρη, ἀ λλὰ γά ρ τοι κἂ ν τή κωνται προϊ ό ντες ἐ ς γῆ ρας, ὃ μὲ ν τὸ ν χερσαῖ ον πί θηκον ἔ χει φά ρμακον, ὃ δὲ ἀ ναζητεῖ τὸ ν συμφυῆ. ὡ ς γά ρ ἐ στι καὶ ἐ ν θαλά ττῃ πί θηκος, εἶ πό ν που: καὶ ἔ στι καὶ τῷ δε οὗ τος ἀ γαθό ν, ὡ ς ἐ κεί νῳ ἐ κεῖ νος.

ἔ στι δὲ ἄ ρα ἐ ν τοῖ ς ἀ διηγή τοις καὶ ἀ ριθμοῦ περιττοτέ ροις καὶ σηπεδώ ν, κακὸ ν ἑ ρπετό ν: ὁ μό χρουν τε εἶ ναι τῷ αἱ μό ρρῳ καὶ τή νδε φησὶ Νί κανδρος καὶ ἀ δελφὴ ν κατὰ σχῆ μα. καὶ τοῦ το ἐ κεῖ νος λέ γει: ὠ κυτέ ρα τε εἶ ναι δοκεῖ, παρί στησι δὲ καί τινα σμικρό τητος φαντασί αν: γυρὸ ν γὰ ρ καὶ ἑ λικτὸ ν πρό εισι τὸ ν οἶ μον, καὶ μά λιστα ἐ ν τού τῳ διαψεύ δεται τοὺ ς ὁ ρῶ ντας ὅ ση τὸ μέ γεθό ς ἐ στιν. δεινὸ ν δὲ ἄ ρα τὸ ἐ ξ αὐ τῆ ς τραῦ μα: πρό εισι γοῦ ν καὶ ὑ ποσή πει, καὶ τή ν γε θῆ ρα τὴ ν προειρημέ νην ἀ ποδεί κνυσι φερώ νυμον. ὁ γοῦ ν ἰ ὸ ς ἐ πὶ πᾶ ν ὠ θεῖ ται τὸ σῶ μα τά χει ἀ μά χῳ, καὶ μέ ντοι καὶ ἡ θρὶ ξ καὶ ἐ κεί νη μυδῶ σα ἀ φανί ζεται, λεί βονται δὲ αἱ ὀ φρῦ ς καὶ αἱ βλεφαρί δες, καὶ τοὺ ς ὀ φθαλμοὺ ς ἀ χλὺ ς κατέ χει, καὶ ἔ φηλοι γί νονται.

χερσαί α χελώ νη ζῷ ον λαγνί στατον, ἀ λλὰ ὅ γε ἄ ρρην: ὁ μιλεῖ δὲ ἡ θή λεια ἄ κουσα. καὶ λέ γει Δημό στρατος, ἀ νή ρ, ὡ ς λέ γω καὶ τοῦ το, τῶ ν ἐ κ τῆ ς̔ Ρωμαί ων

βουλῆ ς γενό μενος̔ καὶ οὔ τί που διὰ τοῦ το ἤ δη τεκμηριῶ σαι ἱ κανό ς, δοκεῖ δέ μοι ἐ πιστή μης τῆ ς ἁ λιευτικῆ ς ἐ ς ἄ κρον ἐ λά σαι καὶ ὅ σα ἔ γνω εἰ πεῖ ν κά λλιστα: εἰ δέ τί οἱ καὶ ἄ λλο ἐ σπού δασται τοῦ δε σοβαρώ τερον, καὶ σοφί ας τῆ ς περὶ τὴ ν ψυχὴ ν προσέ ψαυσεν, οὐ κ ἂ ν θαυμά σαιμἰ λέ γει δὲ ὅ δε ὁ ἀ νή ρ, ὑ πὲ ρ ὅ του μὲ ν ἑ τέ ρου τὴ ν ὁ μιλί αν ἀ ναί νεται ἡ θή λεια οὐ κ ἔ χειν σαφῶ ς εἰ δέ ναι, τεκμαί ρεσθαι δὲ ἐ κεῖ νό φησιν. ἡ θή λεια οὐ κ ἄ λλως ὁ μιλεῖ ἢ πρὸ ς τὸ ν ἄ ρρενα ὁ ρῶ σα: καὶ ὁ μὲ ν ἐ ξέ πλησε τὴ ν ἐ πιθυμί αν κᾆ τα ἀ πηλλά γη, ἣ δὲ ἑ αυτὴ ν ἐ πιστρέ ψαι ἡ κί στη ἐ στὶ τῷ τε ὄ γκῳ τοῦ χελωνί ου καὶ ἐ ρεισθεῖ σα ἐ ς τὴ ν γῆ ν. δεῖ πνον οὖ ν ἕ τοιμον ὑ πὸ τοῦ γαμέ του καταλέ λειπται τοῖ ς τε ἄ λλοις ζῴ οις καὶ οὖ ν καὶ τοῖ ς ἀ ετοῖ ς. αἱ μὲ ν οὖ ν ταῦ τα ὀ ρρωδοῦ σιν, ὡ ς ἐ κεῖ νος λέ γει, οἵ γε μὴ ν ἄ ρρενες σωφρονού σας αὐ τὰ ς καὶ τιθεμέ νας πρὸ τοῦ ἡ δέ ος τὸ σωτή ριον οὐ κ ἔ χουσιν ἀ ναπεῖ σαι. οἳ δὲ φύ σει τινὶ ἀ πορρή τῳ ἴ υγγα προσεί ουσιν ἐ ρωτικὴ ν καὶ δέ ους ἐ πί ληθον ἅ παντος. ἦ σαν δὲ ἄ ρα ἐ ρωτικῶ ς ἐ χού σης χελώ νης ἴ υγγες οὐ κ ᾠ δαὶ μὰ Δί α, ὁ ποί ας Θεό κριτος ὁ τῶ ν νομευτικῶ ν παιγνί ων συνθέ της ληρεῖ, ἀ λλ' ἀ πό ρρητος πό α, ἧ σπερ οὖ ν οὔ τε ἐ κεῖ νος ὄ νομα εἰ δέ ναι φησί ν, οὔ τε ἄ λλον ἐ γνωκέ ναι ὁ μολογεῖ: ἐ οί κασι δὲ τῇ πό ᾳ καλλωπί ζεσθαι καί τινας ἀ πορρή τους παλιώ ρας. εἰ γοῦ ν ἐ κεί νην διὰ στό ματος ἔ χοιεν, τὰ ἔ μπαλιν γί νεται τῶ ν προειρημέ νων: θρύ πτεται μὲ ν γὰ ρ ὁ ἄ ρρην, μεταθεῖ δὲ ἡ θή λεια ἡ τέ ως φεύ γουσα νῦ ν φλεγομέ νη, καὶ ἐ ξοιστρᾶ ται καὶ ἱ μεί ρει τῆ ς συνό δου: δέ ος δὲ ἐ κεί ναις φροῦ δό ν ἐ στι, καὶ ὑ πὲ ρ ἑ αυτῶ ν ὀ ρρωδοῦ σιν ἥ κιστα. Θεσσαλονί κῃ τῇ Μακεδονί τιδι χῶ ρό ς ἐ στι γειτνιῶ ν καὶ καλεῖ ται Νί βας. οὐ κοῦ ν οἱ ἐ νταῦ θα ἀ λεκτρυό νες ᾠ δῆ ς τῆ ς συμφυοῦ ς ἀ μοιροῦ σι καὶ σιωπῶ σι πά ντα πά ντη. καὶ διαρρεῖ λό γος παροιμιώ δης ἐ πὶ τῶ ν ἀ δυνά των, ὃ ς λέ γεἱ τό τε ἂ ν ἔ χοιτε τό δε τι, ὅ ταν Νί βας κοκκύ σῃ.̓

ὅ τἐ Αλέ ξανδρος τὰ μὲ ν ἐ δό νει τῆ ς̓ Ινδῶ ν γῆ ς τὰ δὲ ᾕ ρει, πολλοῖ ς μὲ ν καὶ ἄ λλοις ζῴ οις ἐ νέ τυχεν, ἐ ν δὲ τοῖ ς καὶ δρά κοντι, ὅ νπερ οὖ ν ἐ ν ἄ ντρῳ τινὶ νομί ζοντες ἱ ερὸ ν̓ Ινδοὶ μετὰ πολλοῦ τοῦ θειασμοῦ προσετρέ ποντο. οὐ κοῦ ν παντοῖ οι ἐ γέ νοντο οἱ̓ Ινδοὶ δεό μενοι τοῦ̓ Αλεξά νδρου μηδέ να ἐ πιθέ σθαι τῷ ζῴ ῳ: ὃ δὲ κατέ νευσε. παριού σης οὖ ν τὸ ἄ ντρον τῆ ς στρατιᾶ ς καὶ κτύ που γενομέ νου, εἶ τα ὁ δρά κων ᾔ σθετο: ὀ ξυηκοώ τατον δὲ ἄ ρα ζῴ ων ἐ στὶ καὶ ὀ ξυωπέ στατον. συριγμὸ ν μὲ ν οὖ ν ἀ φῆ κε μέ γιστον καὶ φύ σημα, ὡ ς ἐ κπλῆ ξαί τε πά ντας καὶ ἐ κταρά ξαι. ἐ λέ γετο δὲ ἄ ρα πή χεων ἑ βδομή κοντα εἶ ναι, ἐ φά νη γε μὴ ν οὐ πᾶ ς: μό νη γὰ ρ ἐ ξέ κυψε ἡ κεφαλή. καὶ οἵ γε ὀ φθαλμοὶ ᾅ δονται αὐ τοῦ τὸ μέ γεθος ἔ χειν Μακεδονικῆ ς ἀ σπί δος.

ταῖ ς κορώ ναις ἔ ργον τοὺ ς ἀ ετοὺ ς ἐ ρεσχελεῖ ν ἐ στιν. οἳ δὲ ὑ περφρονοῦ σιν αὐ τῶ ν, καὶ ἐ κεί ναις μὲ ν ἀ πολεί πουσι τὴ ν κά τω φέ ρεσθαι πτῆ σιν, αὐ τοὶ δὲ τὸ ν αἰ θέ ρα ὑ ψηλό τερον ὄ ντα ὠ κί στοις τέ μνουσιν πτεροῖ ς, οὐ δή που δεδιό τες̔ πῶ ς γὰ ρ ἂ ν τοῦ το εἴ ποι τις, τὴ ν τῶ ν ἀ ετῶ ν ἀ λκὴ ν καλῶ ς ἐ πιστά μενος;̓ ἀ λλὰ ἰ δί ᾳ τινὶ μεγαλονοί ᾳ ἐ ῶ σιν ἔ ρρειν ἐ κεί νας κά τω.

τὸ ν ἰ χθὺ ν τὸ ν πομπί λον οὐ μό νον Ποσειδῶ νος λέ γουσιν ἱ ερὸ ν εἶ ναι, ἀ λλὰ καὶ τῶ ν ἐ ν Σαμοθρᾴ κῃ θεῶ ν φί λον. ἁ λιέ α γοῦ ν τινα ἐ ν τοῖ ς ἄ νω τοῦ χρό νου τιμωρί αν ὑ ποσχεῖ ν τῷ δε τῷ ἰ χθύ ι. καὶ τὸ μὲ ν ὄ νομα ἦ ν ὡ ς λό γος τοῦ ἁ λιέ ως̓ Επωπεύ ς, ἦ ν δὲ ἐ ξ̓ Ικά ρου τῆ ς νή σου, καὶ υἱ ὸ ς αὐ τῷ ἦ ν. ἀ θηρί ας οὖ ν ποτε γενομέ νης ἰ χθύ ων, ἀ νή γαγε τὸ ν βό λον μό νους θηρά σαντα πομπί λους, οὕ σπερ οὖ ν καὶ δεῖ πνον σὺ ν τῷ παιδὶ ὁ̓ Επωπεὺ ς ἔ θετο. οὐ κ ἐ ς μακρὰ ν δὲ δί κη τιμωρὸ ς μετῆ λθεν αὐ τό ν: τῇ γὰ ρ ἁ λιά δι αὐ τοῦ κῆ τος ἐ πελθὸ ν ἐ ν ὄ ψει τοῦ παιδὸ ς τὸ ν̓ Επωπέ α κατέ πιε. λέ γουσι δὲ καὶ τοὺ ς δελφῖ νας πολεμί ους τῷ πομπί λῳ εἶ ναι, οὐ μὴ ν οὐ δὲ ἐ κεί νους καλῶ ς ἀ παλλά ττειν ὅ ταν αὐ τοῦ γεύ σωνται: σφαδά ζουσι γὰ ρ παραχρῆ μα καὶ ἐ κμαί νονται, καὶ ἀ τρεμεῖ ν ἀ δυνατοῦ ντες ἐ πὶ τοὺ ς αἰ γιαλοὺ ς ἐ κφέ ρονται, καὶ ἅ παξ ἐ κβρασθέ ντες ὑ πὸ τοῦ κύ ματος κορώ ναις τε εἰ ναλί αις καὶ λά ροις δεῖ πνό ν εἰ σιν. λέ γει δὲ̓ Απολλώ νιος ὁ̔ Ρό διος ἢ Ναυκρατί της ὅ τι καὶ ἄ νθρωπό ς ποτε οὗ τος ἦ ν, καὶ ἐ πό ρθμευεν. ὁ δὲ̓ Από λλων ἠ ρά σθη κό ρης, καὶ ἐ πειρᾶ το αὐ τῇ ὁ μιλῆ σαι: ἣ δὲ ἀ ποδιδρά σκουσα ἦ λθεν ἐ ς Μί λητον καὶ ἐ δεή θη Πομπί λου τινὸ ς θαλαττουργοῦ, ἵ να αὐ τὴ ν διαγά γοι τὸ ν πορθμό ν: ὃ δὲ ὑ πή κουσεν. ἐ πιφανεὶ ς δὲ ὁ̓ Από λλων τὴ ν μὲ ν κό ρην ἁ ρπά ζει, τὴ ν δὲ ναῦ ν λί θον ἐ ργά ζεται, τὸ ν δὲ Πομπί λον ἐ ς τὸ ν ἰ χθὺ ν τοῦ τον μετέ βαλεν.

̓ Ινδοὶ δὲ ἄ ρα καὶ περὶ τοὺ ς βοῦ ς τοὺ ς δρομικοὺ ς τί θενται σπουδή ν. καὶ ὑ πὲ ρ τῆ ς ὠ κύ τητος τῆ ς ἐ κεί νων ἁ μιλλῶ νται βασιλεύ ς τε αὐ τὸ ς καὶ τῶ ν ἀ ρί στων πολλοί, καὶ ποιοῦ νται ῥ ή τρας ἐ πὶ χρυσί ῳ παμπό λλῳ καὶ ἀ ργυρί ῳ, καὶ οὐ χ ἡ γοῦ νται αἰ σχρὸ ν εἶ ναι ἐ ρί ζεσθαι ὑ πὲ ρ τῶ νδε τῶ ν ζῴ ων, συνωρί ζουσι δὲ αὐ τοὺ ς ἄ ρα καὶ ὑ πὲ ρ τῆ ς νί κης κυβεύ ουσιν. οἱ μὲ ν οὖ ν ἵ πποι ζύ γιοι θέ ουσιν, οἱ δὲ βοῦ ς παρά σειροι, καὶ ἐ γχρί μπτει τῇ νύ σσῃ ὁ ἕ τερος, καὶ δεῖ δραμεῖ ν σταδί ους τριά κοντα. ἴ σοι δὲ τοῖ ς ἵ πποις οἱ βό ες συνθέ ουσι, καὶ οὐ κ ἂ ν ἀ ποκρί νειας τὸ ν ὠ κύ τερον οὔ τε βοῦ ν οὔ τε ἵ ππον. ἐ ὰ ν δέ ποτε ὁ βασιλεὺ ς πρό ς τινα ὑ πὲ ρ τῶ ν ἑ αυτοῦ βοῶ ν σύ νθηται, ἐ ς τοσαύ την προχωρεῖ φιλονεικί αν, ὡ ς αὐ τὸ ς ἐ φ' ἅ ρματος ἕ πεσθαι, καὶ παρορμᾶ ν τὸ ν ἡ νί οχον. ὃ δὲ ἄ ρα τοὺ ς μὲ ν ἵ ππους ἐ ξαιμά ττει τῷ κέ ντρῳ, τῶ ν δὲ βοῶ ν τὴ ν χεῖ ρα ἀ νέ χει: ἀ κέ ντητοι γὰ ρ θέ ουσι. τοσαύ τη δέ ἐ στι περὶ τὴ ν βοεικὴ ν ἅ μιλλαν ἡ φιλοτιμί α, ὡ ς μὴ μό νους τοὺ ς

πλουσί ους ὑ πὲ ρ αὐ τῶ ν ἐ πὶ πολλῷ φιλονεικεῖ ν μηδὲ τοὺ ς δεσπό τας ἀ λλὰ καὶ τοὺ ς θεωμέ νους, οἷ α δή που καὶ ὁ̓ Ιδομενεὺ ς ὁ Κρὴ ς καὶ ὁ Λοκρὸ ς Αἴ ας παρ'̔ Ομή ρῳ φιλονεικοῦ ντε ἀ ποδεί κνυσθον. εἰ σὶ δὲ καὶ ἕ τεροι παρ' αὐ τοῖ ς βό ες, ἰ δεῖ ν κατὰ τοὺ ς μεγί στους τρά γους: καὶ αὐ τοὶ δὲ καθ' ἑ αυτοὺ ς ζεύ γνυνται, καὶ τρέ χουσιν ὤ κιστα, καὶ τῶ ν ἵ ππων γε τῶ ν Γετικῶ ν οὐ κ εἰ σὶ νωθέ στεροι. Λό γος ἔ χει τοὺ ς ἵ ππους τοὺ ς πί νοντας ἐ κ τοῦ Κοσσινί του ποταμοῦ̔ ἔ στι δὲ οὗ τος ἐ ν Θρᾴ κᾐ δεινῶ ς ἐ κθηριοῦ σθαι: ἐ κδί δωσι δὲ ὁ ποταμὸ ς οὗ τος ἐ ς τὴ ν̓ Αβδηριτῶ ν, καὶ ἀ ναλί σκεται ἐ ς τὴ ν Βιστονικὴ ν λί μνην. ἐ νταῦ θά τοι καὶ τὰ βασί λεια γενέ σθαι ποτὲ Διομή δους τοῦ Θρᾳ κό ς, ᾧ καὶ αἱ ἀ νή μεροι ἐ κεῖ ναι ἵ πποι κτῆ μα ἦ σαν ὁ̔ Ηρά κλειος ἆ θλος. τὸ δὲ αὐ τό φασι πά σχειν καὶ τοὺ ς ἵ ππους τοὺ ς ἐ κ τῆ ς Ποτνιά δος κρή νης πί νοντας. αἱ δὲ Ποτνιαὶ τὸ χωρί ον, ἔ νθα ἡ κρή νη, οὐ μακρὰ ν ἀ πὸ Θηβῶ ν ἐ στιν.̓ Ωρεί τας δὲ λέ γουσι καὶ Γεδρωσί ους ἰ χθῦ ς παραβά λλειν τοῖ ς ἵ πποις χό ρτον. Κελτοὺ ς δὲ ἀ κού ω καὶ τοῖ ς βουσὶ καὶ τοῖ ς ἵ πποις ἰ χθῦ ς διδό ναι δεῖ πνον. ἐ νταῦ θά τοι λέ γουσι καὶ τοὺ ς ἵ ππους τὴ ν ἀ ποπνοὴ ν τὴ ν ἐ κ τῶ ν ἀ νθρώ πων φεύ γοντας ἐ ς τὰ νοτιώ τερα τῆ ς Εὐ ρώ πης φέ ρεσθαι, μά λιστα ὅ ταν οἱ νό τοι καταπνέ ωσι. καὶ Μακεδό νας δὲ καὶ Λυδοὺ ς ὁ μολογοῦ σί τινες καὶ αὐ τοὺ ς ἰ χθύ σι τοὺ ς ἑ αυτῶ ν ἵ ππους τρέ φειν, καὶ τὰ πρό βατα δὲ τὰ Λύ δια καὶ τὰ Μακεδονικὰ ἐ κ τῶ ν αὐ τῶ ν πιαί νεσθαι λέ γουσιν. ἐ ν Μυσοῖ ς δὲ τῶ ν θηλειῶ ν ἵ ππων ἀ ναβαινομέ νων ἐ πηύ λουν τινέ ς, οἷ ον ὑ μέ ναιό ν τινα τοῦ τον τοῖ ς τῶ ν ἵ ππων γά μοις ἐ πᾴ δοντες: τά ς τε ἵ ππους ὑ πὸ τοῦ μέ λους θελγομέ νας τά χιστα ἐ γκύ μονας γί νεσθαι, καὶ οὖ ν καὶ καλοὺ ς τοὺ ς πώ λους ἀ ποτί κτειν. καὶ ἐ κεῖ νο δὲ περὶ ἵ ππων ἤ κουσα. τοὺ ς πρεσβυτέ ρους ἤ δη φασὶ καὶ προή κοντας τὴ ν ἡ λικί αν ἀ σθενῆ γεννᾶ ν τὰ ἐ ξ αὐ τῶ ν ἔ κγονα: τά τε γὰ ρ ἄ λλα καὶ τοὺ ς πό δας ἀ γεννεῖ ς ἔ χειν. βί ον δὲ ἵ ππων ἀ ριθμοῦ σιν ἐ ς τοσά δε ἔ τη: τῶ ν μὲ ν ἀ ρρέ νων ἐ ς πέ ντε καὶ τριά κοντα,̓ Αριστοτέ λης δ' ὁ Νικομά χου λέ γει πέ ντε καὶ ἑ βδομή κοντα ἔ τη διαβιῶ ναι ἵ ππον.

ἐ κ Σού σων τῶ ν Περσικῶ ν ἐ ς Μηδί αν ἀ πιό ντι ἐ ν τῷ δευτέ ρῳ σταθμῷ πά μπολύ τι λέ γεται σκορπί ων πλῆ θος γί νεσθαι, ὥ στε τὸ ν τῶ ν Περσῶ ν βασιλέ α, ὁ πό τε διί οι, πρὸ τριῶ ν ἡ μερῶ ν προστά ττειν πᾶ σι θηρεύ ειν αὐ τού ς, καὶ τῷ πλεί στους θηρά σαντι δῶ ρα διδό ναι. εἰ γὰ ρ τοῦ το μὴ γέ νοιτο, ὁ χῶ ρος ἄ βατό ς ἐ στιν: ὑ πὸ παντὶ γὰ ρ λί θῳ καὶ βώ λῳ πά σῃ σκορπί ος ἐ στί. λέ γουσι δὲ καὶ ὑ πὸ σκολοπενδρῶ ν ἐ ξαναστῆ ναἱ Ροιτιεῖ ς: τοσοῦ το πλῆ θος αὐ τοῖ ς ἐ πεφοί τησε τού των. φασὶ δὲ καὶ ἐ ν Κυρή νῃ μυῶ ν διά φορα γί νεσθαι γέ νη οὐ μό νον ταῖ ς χρό αις, ἀ λλὰ καὶ ταῖ ς μορφαῖ ς: ἐ νί ους γὰ ρ αὐ τῶ ν πλατυπροσώ πους εἶ ναι καθά περ τὰ ς γαλᾶ ς, καὶ αὖ πά λιν ἄ λλους ἐ χινώ δεις, οὕ σπερ οὖ ν καὶ οἱ ἐ πιχώ ριοι καλοῦ σι ἐ χινέ ας. ἐ ν Αἰ γύ πτῳ δὲ ἀ κού ω δί ποδας εἶ ναι μῦ ς, καὶ μεγί στους. μεγέ θει φύ εσθαι, τοῖ ς γε μὴ ν ἐ μπροσθί οις ποσὶ ν ὡ ς χερσὶ χρῆ σθαι: εἶ ναι γὰ ρ αὐ τοὺ ς τῶ ν ὄ πισθεν βραχυτέ ρους. βαδί ζουσι δὲ ὀ ρθοὶ ἐ πὶ τοῖ ν δυοῖ ν ποδοῖ ν: ὅ ταν δὲ διώ κωνται, πηδῶ σι. Θεό φραστος λέ γει ταῦ τα.

λέ γει τις λό γος τοὺ ς ὄ ρνιθας τοὺ ς ἀ τταγᾶ ς μετακομισθέ ντας ἐ ς Αἴ γυπτον ἐ κ Λυδί ας καὶ ἀ φεθέ ντας ἐ ς τὰ ς ὕ λας τὰ μὲ ν πρῶ τα ὄ ρτυγος φωνὴ ν ἀ φιέ ναι: χρό νῳ δὲ ὕ στερον τοῦ ποταμοῦ κοί λου ῥ υέ ντος λιμὸ ς ἐ γέ νετο, καὶ πολλοὶ τῶ ν κατὰ τὴ ν χώ ραν ἀ πώ λλυντο. οὐ διέ λιπον οὖ ν οἱ ὄ ρνιθες οὗ τοι πολλῷ σαφέ στερον καὶ ἐ ναρθρό τερον παιδί ου φθέ γμα ἀ φιέ ντες καὶ λέ γοντες̔ τρὶ ς τοῖ ς κακοῖ ς τὰ κακά.̓ λέ γει δὲ ὁ αὐ τὸ ς λό γος ὅ τι συλληφθέ ντες καὶ ἀ γρευθέ ντες οὐ μό νον οὐ τιθασεύ ονται, ἀ λλὰ οὐ δὲ φωνὴ ν ἔ τι ἀ φιᾶ σιν ἣ ν πρό τερον ἠ φί εσαν: ἡ δουλεί α γὰ ρ αὐ τῶ ν καταψηφί ζεται σιωπή ν. ἐ ὰ ν δὲ ἀ φεθῶ σι καὶ ἐ λεύ θερον ἁ πλώ σωσι τὸ πτερό ν, καὶ ἐ ς ἤ θη τὰ ἑ αυτῶ ν ἀ φί κωνται πά λιν γί νονται ἔ μφωνοι, ὁ μοῦ καὶ τὸ φθέ γμα καὶ τὴ ν παρρησί αν ἀ ναλαβό ντες.

λέ γουσι δὲ καὶ τοὺ ς σκῶ πας̔ ὧ ν καὶ̔́ Ομηρος ἐ ν̓ Οδυσσεί ᾳ μέ μνηται λέ γων πολλοὺ ς αὐ τοὺ ς περὶ τὸ ἄ ντρον τὸ τῆ ς Καλυψοῦ ς εὐ νά ζεσθαἰ καὶ ἐ κεί νους ἁ λί σκεσθαι ὀ ρχή σει. ἄ νδρες δὲ ὀ ρχηστικοί φασι καὶ ὀ ρχή σεως εἶ δό ς τι ἐ ξ αὐ τῶ ν κεκλῆ σθαι, καὶ εἴ γε αὐ τοῖ ς χρὴ πιστεύ ειν, ἡ ὄ ρχησις αὕ τη σκὼ ψ κέ κληται. καὶ τὸ μιμεῖ σθαι δέ τινα ἐ πὶ τὸ γελοιό τερον καὶ διαπαί ζειν ἥ διστον δοκεῖ τοῖ σδε τοῖ ς ὄ ρνισιν: ἔ νθεν τοι καὶ ἐ τρά πη ὁ λό γος, καὶ ἡ μεῖ ς τὸ σκώ πτειν οὕ τω καλοῦ μεν. λέ γεται δὲ ὁ σκὼ ψ οὗ τος μικρό τερος εἶ ναι γλαυκὸ ς καὶ τὴ ν χρό αν ἔ χειν μολί βῳ προσεοικυῖ αν τῷ βαθυτά τῳ, ἔ χειν δὲ τὰ πτερὰ αὐ τοῦ φασι στί γματα ὑ πό λευκα. ἀ ναφαί νει τε δύ ο ἀ πὸ τῶ ν ὀ φρύ ων παρ' ἑ κά τερον τὸ ν κρό ταφον πτερά. Καλλί μαχος δὲ δύ ο φησὶ ν εἶ ναι γέ νη σκωπῶ ν, καὶ τοὺ ς μὲ ν φθέ γγεσθαι, τοὺ ς δὲ συγκεκληρῶ σθαι σιωπῇ: καὶ τοὺ ς μὲ ν αὐ τῶ ν λέ γεσθαι σκῶ πας, τοὺ ς δὲ ἀ εί σκωπας. λέ γει δὲ̓ Αριστοτέ λης τοὺ ς παρ'̔ Ομή ρῳ διὰ τοῦ σί γμα μὴ λέ γεσθαι, ἀ λλὰ ἁ πλῶ ς ὀ νομά ζεσθαι κῶ πας. τοὺ ς οὖ ν τιθέ ντας τὸ σί γμα ἁ μαρτά νειν τῆ ς κατὰ τὸ ὄ νομα ἀ ληθεί ας καὶ τῆ ς̔ Ομή ρου περὶ τὸ ν ὄ ρνιν κρί σεώ ς τε καὶ γνώ σεως. καὶ ταῖ ς μὲ ν ἄ λλαις ὥ ραις τοῦ ἔ τους μὴ ἐ σθί εσθαι αὐ τού ς, ἐ ν δὲ τῷ μετοπώ ρῳ δύ ο ἡ μέ ραις ἢ μιᾷ τοὺ ς θηρωμέ νους, ἀ λλὰ τού τους γε ἐ δωδί μους εἶ ναι. τῶ ν δὲ ἀ εισκώ πων διαφέ ρουσιν οἱ σκῶ πες τῷ πά χει, παραπλή σιοι δέ εἰ σι τὴ ν ἰ δέ αν τρυγό νι τε καὶ φά ττῃ.

ἀ λλὰ τό γε τῶ ν Πυγμαί ων ἔ θνος ἀ κού ω καὶ

ἐ κεῖ νο καθ' ἑ αυτὸ βασιλεύ εσθαι, καὶ οὖ ν καὶ γενέ σθαι παρ' αὐ τοῖ ς ἐ κλεί ποντος ἄ ρρενος βασιλέ ως βασιλί δα τινὰ καὶ κρατῆ σαι τῶ ν Πυγμαί ων, Γερά ναν ὄ νομα, ἥ νπερ οὖ ν ἐ κθεοῦ ντες οἱ Πυγμαῖ οι σεμνοτέ ραις ἢ κατ' ἄ νθρωπον ἐ τί μων τιμαῖ ς. ἐ κ τού των οὖ ν ἐ κεί νη φασὶ τὴ ν διά νοιαν ἐ ξηνεμώ θη, καὶ τὰ ς θεὰ ς παρ' οὐ δὲ ν ἐ τί θετο. μά λιστα δὲ τὴ ν̔́ Ηραν καὶ τὴ ν̓ Αθηνᾶ ν καὶ τὴ ν̓́ Αρτεμιν καὶ τὴ ν̓ Αφροδί την οὐ δὲ ἴ κταρ ἔ λεγε βά λλειν πρὸ ς τὸ αὐ τῆ ς κά λλος. οὔ κουν ἔ μελλεν ἁ μαρτή σεσθαι κακοῦ νοσοῦ σα τοιαῦ τα: κατὰ γὰ ρ τὸ ν τῆ ς̔́ Ηρας χό λον ἐ ς ὄ ρνιν αἰ σχί στην τὸ εἶ δος τὸ ἐ ξ ἀ ρχῆ ς ἤ μειψε, καὶ ἔ στιν ἡ νῦ ν γέ ρανος, καὶ πολεμεῖ τοῖ ς Πυγμαί οις, ὅ τι αὐ τὴ ν ἐ ξέ μηναν τῇ πέ ρα τιμῇ καὶ ἀ πώ λεσαν.