Aelian
Naturaanimalium
Naturaanim 16.1
Choose a text
More by Aelian
—
Textus receptus
16.1
ἀ νὴ ρ πορφυρεὺ ς ὅ ταν θηρά σῃ πορφύ ραν, οὐ κ ἐ ς ἀ νθρώ πων τροφή ν, ἀ λλ' ἐ ς ἐ ρί ων βαφή ν, εἰ μέ λλοι μέ νειν ἡ ἐ κ τοῦ ζῴ ου χρό α δευσοποιὸ ς καὶ δυσέ κνιπτος καὶ οἵ α τὴ ν βαφὴ ν ἐ ργά σασθαι γνησί αν ἀ λλ' οὐ δεδολωμέ νην, μιᾷ λί θου καταφορᾷ διαφθεί ρει τὴ ν πορφύ ραν αὐ τοῖ ς ὀ στρά κοις. ἐ ὰ ν δὲ κουφοτέ ρα ἡ πληγὴ γέ νηται, καταλειφθῇ δὲ τὸ ζῷ ον ἔ τι ἔ μπνουν, ἀ χρεῖ ό ς ἐ στιν ἐ ς τὴ ν βαφὴ ν ἡ δεύ τερον βληθεῖ σα τῷ λί θῳ πορφύ ρα: ὑ πὸ γὰ ρ τῆ ς ὀ δύ νης ἐ ξανά λωσε τὴ ν βαφὴ ν ἀ ναποθεῖ σαν ἐ ς τὸ ν τῆ ς σαρκὸ ς ὄ γκον ἢ ἄ λλως ἐ κρυεῖ σαν. τοῦ τό τοι καὶ̔́ Ομηρος οἶ δέ φασι, καὶ τοὺ ς ἀ ποθνή σκοντας ἀ θρό ως τῷ τῆ ς πορφύ ρας θανά τῳ καταλαμβά νεσθαί φησι, τὸ ᾀ δό μενον ἐ ν τοῖ ς ἑ αυτοῦ μέ τροις ἀ ναμέ λπων ἐ κεῖ νος ἔ λλαβε πορφύ ρεος θά νατος καὶ μοῖ ρα κραταιή.
16.2
ἐ ν̓ Ινδοῖ ς μανθά νω σιττακοὺ ς ὄ ρνεις γί νεσθαι, ὧ νπερ οὖ ν καὶ ἀ νωτέ ρω μνή μην ἐ ποιησά μην: ἃ δὲ πρό τερον ὑ πὲ ρ αὐ τῶ ν οὐ κ εἶ πον, ταῦ τά μοι λεχθῆ ναι νῦ ν δοκεῖ πρεπωδέ στατα. γέ νη τρί α αὐ τῶ ν ἀ κού ω: οἱ πά ντες δὲ οὗ τοι μαθό ντες ὡ ς παῖ δες, οὕ τως καὶ αὐ τοὶ γί νονται λά λοι καὶ φθέ γγονται φθέ γμα ἀ νθρωπικό ν. ἐ ν δὲ ταῖ ς ὕ λαις ὀ ρνί θων μὲ ν ἀ φιᾶ σιν ἦ χον, φωνὴ ν δὲ εὔ σημό ν τε καὶ εὔ στομον οὐ προΐ ενται, ἀ λλ' εἰ σὶ ν ἀ μαθεῖ ς καὶ οὔ πω λά λοι. γί νονται δὲ καὶ ταῶ ς ἐ ν̓ Ινδοῖ ς τῶ ν πανταχό θεν μέ γιστοι, καὶ πελειά δες χλωρό πτιλοι: φαί η τις ἂ ν πρῶ τον θεασά μενος καὶ οὐ κ ἔ χων ἐ πιστή μην ὀ ρνιθογνώ μονα, σιττακὸ ν εἶ ναι καὶ οὐ πελειά δα. χεί λη δὲ ἔ χουσι καὶ σκέ λη τοῖ ς ἐ ν̔́ Ελλησι πέ ρδιξι τὴ ν χρό αν προσεοικό τα. ἀ λεκτρυό νες δὲ γί νονται μεγέ θει μέ γιστοι, καὶ ἔ χουσι λό φον οὐ κ ἐ ρυθρὸ ν κατά γε τοὺ ς ἡ μεδαπού ς, ἀ λλὰ ποικί λον κατὰ τοὺ ς ἀ νθινοὺ ς στεφά νους. τὰ δὲ πτερὰ τὰ πυγαῖ α ἔ χουσιν οὐ κυρτὰ οὐ δὲ ἐ ς ἕ λικα ἐ πικαμφθέ ντα ἀ λλὰ πλατέ α, καὶ ἐ πισύ ρουσιν αὐ τά, ὥ σπερ οὖ ν καὶ οἱ ταῶ ς, ὅ ταν μὴ ὀ ρθώ σωσί τε καὶ ἀ ναστή σωσιν αὐ τά. χρό αν δὲ ἔ χει τὰ πτερὰ τῶ ν̓ Ινδῶ ν ἀ λεκτρυό νων χρυσωπό ν τε καὶ κυαναυγῆ κατὰ τὴ ν σμά ραγδον λί θον.
16.3
γί νεται δὲ ἐ ν̓ Ινδοῖ ς καὶ ἄ λλο ὄ ρνεον, καὶ ἔ χει τὸ μέ γεθος κατὰ τοὺ ς ψᾶ ρας, καὶ ἔ στι ποικί λον, καὶ μουσωθὲ ν ἀ νθρώ που φωνὴ ν εἶ τα μέ ντοι τῶ ν σιττακῶ ν ἐ στι λαλί στερό ν τε καὶ θυμοσοφώ τερον. οὐ μὴ ν τὴ ν ἐ ξ ἀ νθρώ πων τροφὴ ν ἡ δέ ως ὑ πομέ νει, ἀ λλὰ ἐ λευθερί ας πό θῳ καὶ παρρησί ας τῆ ς κατὰ τὴ ν συντροφί αν ἐ πιθυμί ᾳ ἀ σπά ζεται λιμὸ ν μᾶ λλον ἢ δουλεί αν μετὰ τρυφῆ ς. καλοῦ σι δὲ αὐ τὸ οἱ Μακεδό νων̓ Ινδοῖ ς ἐ ποική σαντες ἔ ν τε Βουκεφά λοις πό λει καὶ τῇ περὶ ταύ την καὶ τῇ καλουμέ νῃ Κύ ρου πό λει καὶ ταῖ ς ἄ λλαις, ἃ ς ἀ νέ στησεν̓ Αλέ ξανδρος ὁ Φιλί ππου, κερκί ωνα: ἔ σχε δὲ ἄ ρα τὸ ὄ νομα τή νδε τὴ ν γέ νεσιν, ἐ πειδὴ καὶ αὐ τὸ διασεί ει τὸ ν ὄ ρρον, ὥ σπερ οὖ ν καὶ οἱ κί γκλοι.
16.4
γί νεσθαι δὲ ἐ ν̓ Ινδοῖ ς καὶ κή λαν ἀ κού ω ὄ ρνιν: καὶ τὸ μέ γεθος τριπλασί ων ὠ τί δος ἐ στί, καὶ τὸ στό μα ἔ χει γενναῖ ον δεινῶ ς καὶ μακρὰ τὰ σκέ λη: φέ ρει δὲ καὶ πρηγορεῶ να καὶ ἐ κεῖ νον μέ γιστον προσεμφερῆ κωρύ κῳ, φθέ γμα δὲ ἔ χει καὶ μά λα ἀ πηχέ ς. καὶ τὴ ν μὲ ν ἄ λλην πτί λωσί ν ἐ στι τεφρό ς, τὰ ς δὲ πτέ ρυγας ἄ κρας ὠ χρό ς ἐ στιν.
16.5
ἀ κού ω δὲ ἔ γωγε καὶ̓ Ινδὸ ν ἔ ποπα διπλασί ονα τοῦ παρ' ἡ μῖ ν καὶ ὡ ραιό τερον ἰ δεῖ ν. καὶ̔́ Ομηρος μὲ ν λέ γει βασιλεῖ κεῖ σθαι ἄ γαλμἅ Ελληνι χαλινὸ ν καὶ κό σμον ἵ ππου, ὁ δὲ ἔ ποψ οὗ τος̓ Ινδῶ ν βασιλεῖ ἄ θυρμά ἐ στι, καὶ διὰ χειρῶ ν αὐ τὸ ν φέ ρει, καὶ ἥ δεται αὐ τῷ, καὶ συνεχὲ ς ἐ νορᾷ τὴ ν ἀ γλαΐ αν τεθηπὼ ς τοῦ ὄ ρνιθος καὶ τὸ κά λλος τὸ αὐ τοφυέ ς. ἐ πᾴ δουσι δὲ ἄ ρα τῷ δε τῷ ὀ ρνέ ῳ καὶ μῦ θον Βραχμᾶ νες, καὶ ὅ γε μῦ θος ὁ ᾀ δό μενος οὗ τό ς ἐ στιν. παῖ ς ἐ γέ νετὀ Ινδῶ ν βασιλεῖ, καὶ ἀ δελφοὺ ς εἶ χεν, οἵ περ οὖ ν ἀ νδρωθέ ντες ἐ κδικώ τατοί τε γί νονται καὶ λεωργό τατοι. καὶ τού του μὲ ν ὡ ς νεωτά του καταφρονοῦ σι, τὸ ν δὲ πατέ ρα ἐ κερτό μουν καὶ τὴ ν μητέ ρα, τὸ γῆ ρας αὐ τῶ ν ἐ κφαυλί σαντες. ἀ ναί νονται οὗ ν ἐ κεῖ νοι τὴ ν σὺ ν τού τοις διατριβή ν, καὶ ᾤ χοντο φεύ γοντες ὅ τε παῖ ς καὶ οἱ γέ ροντες. συντό νου δὲ ἄ ρα αὐ τοὺ ς πορεί ας διαδεξαμέ νης, οἳ μὲ ν ἀ πεῖ πον καὶ ἀ ποθνή σκουσιν, ὁ δὲ παῖ ς οὐ κ ὠ λιγώ ρησεν αὐ τῶ ν, ἀ λλ' ἔ θαψεν αὐ τοὺ ς ἐ ν ἑ αυτῷ, ξί φει τὴ ν κεφαλὴ ν διατεμώ ν. ἀ γασθέ ντα δὲ τὸ ν πά ντ' ἐ φορῶ ντἅ Ηλιον οἱ αὐ τοί φασι τῆ ς εὐ σεβεί ας τὴ ν ὑ περβολή ν, ὄ ρνιν αὐ τὸ ν ἀ ποφῆ ναι, κά λλιστον μὲ ν ὄ ψει, μακραί ωνα δὲ τὸ ν βί ον: ὑ πανέ στηκε δέ οἱ καὶ λό φος ἐ κ τῆ ς κορυφῆ ς, οἱ ονεὶ μνημεῖ ον τοῦ το τῶ ν πεπραγμέ νων ὅ τε ἔ φευγεν. τοιαῦ τα ἄ ττα καὶ̓ Αθηναῖ οι ὑ πὲ ρ τοῦ κορύ δου τερατευό μενοι προσεῖ χον μύ θῳ τινί, ᾧ περ οὖ ν ἀ κολουθῆ σαί μοι δοκεῖ καὶ̓ Αριστοφά νης ὁ τῆ ς κωμῳ δί ας ποιητὴ ς ἐ ν̓́ Ορνισι λέ γων ἀ μαθὴ ς γὰ ρ ἔ φυς κοὐ πολυπρά γμων, οὐ δ' Αἴ σωπον πεπά τηκας, ὃ ς ἔ φασκε λέ γων κορυδὸ ν πά ντων πρώ την ὄ ρνιθα γενέ σθαι, προτέ ραν τῆ ς γῆ ς, κἄ πειτα νό σῳ τὸ ν πατέ ρ' αὐ τῆ ς ἀ ποθνή σκειν: γῆ ν δ' οὐ κ εἶ ναι, τὸ ν δὲ προκεῖ σθαι πεμπταῖ ον. τὴ ν δ' ἀ ποροῦ σαν ὑ π' ἀ μηχανί ας τὸ ν πατέ ρ' αὐ τῆ ς ἐ ν τῇ κεφαλῇ κατορύ ξαι. ἔ οικεν οὖ ν ἐ ξ̓ Ινδῶ ν τὸ μυθολό γημα ἐ π' ἄ λλου μὲ ν ὄ ρνιθος, ἐ πιρρεῦ σαι δ' οὖ ν καὶ τοῖ ς̔́ Ελλησιν. ὠ γύ γιον γά ρ τι μῆ κος χρό νου λέ γουσι Βραχμᾶ νες, ἐ ξ οὗ ταῦ τα τῷ ἔ ποπι τῷ̓ Ινδῷ ἔ τι ἀ νθρώ πῳ ὄ ντι καὶ παιδὶ τή ν γε ἡ λικί αν ἐ ς τοὺ ς γειναμέ νους πέ πρακται.
16.6
ἐ ν̓ Ινδοῖ ς γί νεται ζῷ ον κροκοδεί λῳ χερσαί ῳ παραπλή σιον ἰ δεῖ ν: μέ γεθος δὲ αὐ τῷ κυνιδί ου Μελιταί ου εἴ η ἄ ν. περί κειται δὲ ἄ ρα φολί δα τραχεῖ αν οὕ τω καὶ πυκνή ν, ὥ στε ὅ ταν δαρῇ ῥ ί νης αὐ τοῖ ς ἔ ργα παρέ χει. διατέ μνει δὲ καὶ χαλκό ν, καὶ τὸ ν σί δηρον διεσθί ει. καλοῦ σι δὲ φαττά γην αὐ τό.
16.7
Συροπέ ρδιξ γί νεται περὶ τὴ ν̓ Αντιό χειαν τὴ ν Πισιδί ας, καὶ σιτεῖ ται καὶ λί θους: μικρό τερος δέ ἐ στι τοῦ πέ ρδικος καὶ μέ λας τὴ ν χρό αν, πυρρὸ ς δὲ τὸ ῥ ά μφος. οὐ χ ἡ μεροῦ ται δὲ κατὰ τὸ ν ἄ λλον, οὐ δὲ γί νεται τιθασό ς, ἀ λλ' ἄ γριος ἐ ς τὸ ἀ εὶ διαμέ νει. ἔ στι δὲ οὐ μέ γας, βρωθῆ ναί τε ἡ δί ων τοῦ ἑ τέ ρου, καὶ τὴ ν σά ρκα πως δοκεῖ πυκνό τερος.
16.8
ἡ δὲ̓ Ινδῶ ν θά λαττα ὕ δρους θαλαττί ους τί κτει πλατεῖ ς τὰ οὐ ρά ς: τί κτουσι δὲ καὶ λί μναι μεγί στους ὕ δρους. οἱ δὲ θαλά ττιοι ὄ φεις οἵ δε κά ρχαρον ἐ οί κασι μᾶ λλον ἔ χειν τὸ δῆ γμα ἤ περ οὖ ν ἰ ῶ δες.
16.9
ἐ ν̓ Ινδοῖ ς ἵ ππων τε ἀ γρί ων καὶ ὄ νων τοιού των
16.10
εἰ σὶ ν ἀ γέ λαι. οὐ κοῦ ν ἀ ναβαινό ντων τῶ ν ὄ νων τὰ ς ἵ ππους, ὑ πομέ νειν ἐ κεί νας λέ γουσι, καὶ ἥ δεσθαι τῇ μί ξει, καὶ τί κτειν ἡ μιό νους πυρροὺ ς τὴ ν χρό αν καὶ ἄ γαν δρομικού ς, δυσλό φους δὲ καὶ δυσγαργά λεις ἄ λλως. ποδά γραις δὲ τού τους αἱ ροῦ σιν, εἶ τα ἀ νά γεσθαι τῷ τῶ ν Πρασί ων βασιλεῖ φασι: καὶ διετεῖ ς μὲ ν ἑ αλωκό τας μὴ ἀ ναί νεσθαι τὴ ν πώ λευσιν, πρεσβυτέ ρους δὲ μὴ διαφέ ρειν τῶ ν καρχά ρων θηρί ων καὶ σαρκοφά γων μηδὲ ἕ ν. ἐ ν Πρασί οις δὲ τοῖ ς̓ Ινδικοῖ ς εἶ ναι γέ νος πιθή κων φασὶ ν ἀ νθρωπό νουν, ἰ δεῖ ν δέ εἰ σι κατὰ τοὺ ς̔ Υρκανοὺ ς κύ νας τὸ μέ γεθος, προκομί α τε αὐ τῶ ν ὁ ρᾶ ται συμφυή ς: εἴ ποι δ' ἂ ν ὁ μὴ τὸ ἀ ληθὲ ς εἰ δὼ ς ἀ σκητὰ ς εἶ ναι αὐ τά ς. γέ νειον δὲ αὐ τοῖ ς ὑ ποπέ φυκε σατυρῶ δες, ἡ δὲ οὐ ρὰ κατὰ τὴ ν τῶ ν λεό ντων ἀ λκαί αν ἐ στί. καὶ τὸ μὲ ν ἄ λλο πᾶ ν σῶ μα πεφύ κασι λευκοί, τὴ ν δὲ κεφαλὴ ν καὶ τὴ ν οὐ ρὰ ν ἄ κραν εἰ σὶ πυρροί. σώ φρονες δὲ καὶ φύ σει τιθασοί: εἰ σὶ δὲ ὑ λαῖ οι τὴ ν δί αιταν, καὶ σιτοῦ νται τῶ ν ὡ ραί ων τὰ ἄ γρια. φοιτῶ σι δὲ ἀ θρό οι ἐ ς τὰ τῆ ς Λατά γης προά στειἁ πό λις δέ ἐ στιν̓ Ινδῶ ν ἡ Λατά γἠ, καὶ τὴ ν προτεθειμέ νην αὐ τοῖ ς ἐ κ βασιλέ ως ἑ φθὴ ν ὄ ρυζαν σιτοῦ νται: ἀ νὰ πᾶ σαν δὲ ἡ μέ ραν ἥ δε ἡ δαὶ ς αὐ τοῖ ς εὐ τρεπὴ ς πρό κειται. ἐ μφορηθέ ντας δὲ ἄ ρα αὐ τοὺ ς ἀ ναχωρεῖ ν αὖ θις ἐ ς τὰ ἤ θη τὰ ὑ λαῖ ά φασι σὺ ν κό σμῳ, καὶ σί νεσθαι τῶ ν ἐ ν ποσὶ ν οὐ δὲ ἕ ν.
16.11
Ποηφά γον ἐ ν̓ Ινδοῖ ς ζῷ ό ν ἐ στι, καὶ πέ φυκέ γε διπλά σιον ἵ ππου τὸ μέ γεθος. οὐ ρὰ ν δὲ ἔ χει δασυτά την καὶ μελαί νης ἀ κρά τως χρό ας, καὶ εἶ εν αὗ ται αἱ τρί χες καὶ τῶ ν ἀ νθρωπεί ων λεπτό τεραι ἄ ν, καὶ ἐ ν μεγά λῳ τί θενται ταύ τας ἔ χειν̓ Ινδῶ ν αἱ γυναῖ κες: καὶ γά ρ τοι παραπλέ κονται ἐ ξ αὐ τῶ ν καὶ κοσμοῦ νται μά λα ὡ ραί ως, ταῖ ς πλοκαμῖ σι ταῖ ς συμφύ τοις καὶ ταύ τας ὑ ποδέ ουσαι. προή κει δὲ καὶ ἐ ς δύ ο πή χεις ἑ κά στης τὸ μῆ κος τριχό ς, ἐ κ μιᾶ ς δὲ ῥ ί ζης ὁ μοῦ τι καὶ τριά κοντα θυσανηδὸ ν ἐ κπεφύ κασι. ζῴ ων δὲ ἄ ρα ἁ πά ντων τοῦ το δειλό τατον ἦ ν: ἐ ὰ ν γὰ ρ ὑ πό τινος ὀ φθῇ καὶ αἴ σθηται βλεπό μενον, ᾗ ποδῶ ν ἔ χει φεύ γει, καὶ κέ χρηται προθυμί ᾳ μᾶ λλον ἢ σκελῶ ν ὠ κύ τητι. καὶ διώ κεται μὲ ν ὑ πὸ ἱ ππέ ων καὶ κυνῶ ν ἀ γαθῶ ν δραμεῖ ν: ἐ ὰ ν μέ ντοι συνί δῃ ὅ τι ἄ ρα ἁ λί σκεσθαι μέ λλει, τὴ ν οὐ ρὰ ν ἀ πέ κρυψεν ἔ ν τινι δά σει, αὐ τὸ δὲ ἀ ντιπρό σωπον ἕ στηκε, καὶ δοκεύ ει τοὺ ς θηρατά ς, καὶ ὑ ποθαρρεῖ πως, καὶ οἴ εται μηκέ τι φανεῖ σθαι περισπού δαστον, τῆ ς οὐ ρᾶ ς μὴ βλεπομέ νης: ἐ κεί νην γὰ ρ οἶ δέ ν οἱ εἶ ναι τὸ κά λλος. κενὴ ν δὲ ἄ ρα ἴ σχει τὴ ν ὑ πὲ ρ τοῦ δε φαντασί αν: βά λλει γά ρ τις αὐ τὸ βέ λει πεφαρμαγμέ νῳ, καὶ ἀ ποκτεί νας ἀ ποκό ψει τὴ ν οὐ ρά ν, τὸ ἆ θλον τῆ ς ἄ γρας. καὶ δεί ρας τὸ πᾶ ν σῶ μἁ ἀ γαθὸ ν γὰ ρ καὶ ἡ δορά' ἀ φῆ κε τὸ ν νεκρό ν: σαρκῶ ν γὰ ρ τῶ ν ἐ κεί νου δέ ονταἰ Ινδοὶ οὐ δὲ ἕ ν.
16.12
κή τη δὲ ἦ ν ἄ ρα ἐ ν τῇ τῶ ν̓ Ινδῶ ν θαλά ττῃ πενταπλασί ονα τὸ μέ γεθος ἐ λέ φαντος τοῦ μεγί στου. πλευρὰ γοῦ ν μί α κή τους καὶ ἐ ς τοὺ ς εἴ κοσι πή χεις πρό εισι, χελύ νην δὲ πή χεων πεντεκαί δεκα ἔ χει, τὸ δὲ πτέ ρωμα βραγχί ου ἑ κατέ ρου πή χεων τὸ εὖ ρος καὶ ἑ πτά. κή ρυκες δὲ καὶ πορφύ ραι, ὡ ς καὶ χοῦ ν ῥ ᾷ στα δέ ξασθαι: καὶ μέ ντοι καὶ τῶ ν ἐ χί νων τὰ χελώ νια δύ ναιτο ἂ ν τοσοῦ τον στέ γειν. μεγέ θη δ' ἰ χθύ ων ἄ πειρα, λαβρά κων μά λιστα, καὶ ἀ μί αι καὶ χρυσό φρυες. ἀ κού ω δὲ τού τους κατὰ τὴ ν ὥ ραν, ὅ ταν ἐ πιρρέ ωσιν οἱ ποταμοὶ λά βροι κατιό ντες ἐ κ τῆ ς πλημμύ ρας καὶ ἐ ς τὴ ν γῆ ν ἀ ναχέ ωνται, καὶ αὐ τοὺ ς ὑ περχεῖ σθαι κατὰ τὰ ς ἀ ρού ρας καὶ ἐ ν ὕ δατι λεπτῷ φέ ρεσθαί τε καὶ ἀ λᾶ σθαι. παυσαμέ νων δὲ τῶ ν ὑ περπιμπλά ντων τοὺ ς ποταμοὺ ς ὑ ετῶ ν καὶ ἀ ναχωρού ντων ὀ πί σω τῶ ν ῥ ευμά των καὶ ἐ ς τὰ ς ὁ δοὺ ς τὰ ς κατὰ φύ σιν ὑ ποστρεφό ντων, ἐ ν τοῖ ς καθημέ νοις χωρί οις καὶ τοῖ ς τεναγώ δεσι καὶ ἀ πέ δοις, ἔ νθα δή που φιλοῦ σι καὶ αἱ νεαὶ καλού μεναι κό λπους τινὰ ς ἔ χειν, ἰ χθῦ ς ὑ πομέ νουσι καὶ ὀ κτὼ πή χεων. καὶ αἱ ροῦ σιν οἱ γεωργοῦ ντες αὐ τοὺ ς ἀ σθενεῖ τῇ νή ξει χρωμέ νους, ἅ τε μὴ ἐ ν βυθῷ φερομέ νους ἀ λλὰ ἐ πιπολῆ ς, καὶ ἐ κ τοῦ ὀ λί γου ὕ δατος ἀ γαπητῶ ς καὶ μό λις ἀ ποζῶ ντας.
16.13
̓ Ινδῶ ν δὲ ἰ χθύ ων ἴ δια καὶ ἐ κεῖ να. βατί δες γί νονται παρ' αὐ τοῖ ς οὐ δέ ν τι μεί ους̓ Αργολικῆ ς ἀ σπί δος ἑ κά στη, καρί δες δὲ καὶ μεί ζους καρά βων αἱ̓ Ινδῶ ν εἰ σί ν. αἱ μὲ ν οὖ ν ἐ κ τῆ ς θαλά ττης ἀ ναθέ ουσαι διὰ τοῦ ποταμοῦ τοῦ Γά γγου χηλὰ ς μεγί στας ἔ χουσι καὶ τραχεί ας θιγεῖ ν, τά ς γε μὴ ν ἐ κ τῆ ς̓ Ερυθρᾶ ς ἐ κπιπτού σας ἐ ς τὸ ν̓ Ινδὸ ν λεί ας ἔ χειν πέ πυσμαι τὰ ς ἀ κά νθας, προμή κεις γε μὴ ν καὶ βοστρυχώ δεις τὰ ς ἀ πηρτημέ νας ἕ λικας. χηλὰ ς δὲ οὐ κ ἔ χειν ταύ τας.
16.14
χελώ νη δὲ ἐ ν̓ Ινδοῖ ς ποταμί α τὸ χελώ νιον ἔ χει σκά φης οὐ μεῖ ον τελεί ας. χωρεῖ γοῦ ν ἕ καστον μεδί μνους δέ κα ὀ σπρί ων. γί νονται δὲ καὶ χερσαῖ αι χελῶ ναι, καὶ εἶ εν ἂ ν τὸ μέ γεθος κατὰ τὰ ς βώ λους τὰ ς μεγί στας, αἵ περ οὖ ν ἐ πανί στανται ἐ ν τοῖ ς βαθέ σιν ἀ ρώ μασιν, εὐ πειθοῦ ς μὲ ν οὔ σης τῆ ς γῆ ς, ἐ ς πολὺ δὲ κατιό ντος τοῦ ἀ ρό τρου καὶ τὴ ν αὔ λακα σχί ζοντος ῥ ᾷ στα καὶ ἐ γεί ροντος τὰ ς βώ λους ὑ ψοῦ. ταύ τας δὲ καὶ ἀ ποδύ εσθαι τὸ ἔ λυτρό ν φασιν. οἱ τοί νυν ἀ ρό ται καὶ πᾶ ν τὸ περὶ τοὺ ς ἀ γροὺ ς ἐ ργατικὸ ν ταῖ ς μακέ λλαις ἀ νασπῶ σιν αὐ τά ς, καὶ ἐ ξαί ρουσιν ὥ σπερ οὖ ν ἐ κ τῶ ν θριπηδέ στων φυτῶ ν τὰ ς εὐ λά ς. εἰ σὶ δὲ γλυκεῖ αι τὴ ν σά ρκα καὶ πί ονες, οὐ μὴ ν κατὰ τὰ ς θαλαττί ας πικραὶ καὶ αὗ ται.
16.15
Θυμό σοφα δὲ καὶ παρ' ἡ μῖ ν ζῷ ά ἐ στιν, οὐ μὴ ν ὅ σα ἐ ν̓ Ινδοῖ ς ἀ λλὰ ὀ λί γα. ἐ κεῖ δὲ ὅ τε ἐ λέ φας τοιοῦ τό ς ἐ στι καὶ ὁ σιττακὸ ς καὶ αἱ σφί γγες καὶ οἱ καλού μενοι σά τυροι: σοφὸ ν δὲ ἄ ρα ἦ ν καὶ ὁ μύ ρμηξ ὁ̓ Ινδό ς. οἱ μὲ ν οὖ ν ἡ μεδαποὶ τὰ ς ἑ αυτῶ ν χειὰ ς καὶ ὑ ποδρομὰ ς ὑ πὸ τὴ ν γῆ ν ὀ ρύ ττουσι, καὶ φωλεού ς τινας κρυπτοὺ ς ἀ ποφαί νουσι γεωρυχοῦ ντες, καὶ μεταλλεί αις ὡ ς εἰ πεῖ ν τισιν ἀ πορρή τοις καὶ λανθανού σαις καταξαί νονται: ἀ λλὰ οἵ γἐ Ινδοὶ μύ ρμηκες οἰ κί σκους τινὰ ς συμφορητοὺ ς ἐ ργά ζονται, καὶ τού τους γε οὐ κ ἐ ν χωρί οις ὑ πτί οις καὶ λεί οις καὶ ἐ πικλυζομέ νοις ῥ ᾷ στα, ἀ λλὰ μετεώ ροις καὶ ὑ ψηλοῖ ς. ἐ ν αὐ τοῖ ς δὲ περιό δους τινὰ ς καὶ ὡ ς εἰ πεῖ ν σύ ριγγας Αἰ γυπτί ας ἢ λαβυρί νθους Κρητικοὺ ς σοφί ᾳ τινὶ ἀ πορρή τῳ διατρή σαντες οἰ κεῖ α ἑ αυτοῖ ς ἀ πέ φηναν, οὐ κ εὐ θυτενῆ καὶ ῥ ᾴ δια παρελθεῖ ν ἀ λλ' ἑ λιγμοῖ ς καὶ διατρή σεσι λοξά: καὶ ἀ πολεί πουσί γε ἐ πιπολῆ ς μί αν ὀ πή ν, δι' ἧ ς εἰ σί ασί τε αὐ τοὶ καὶ τὰ σπέ ρματα ὅ σα ἐ κλέ γουσι, εἶ τα ἐ ς τοὺ ς ἑ αυτῶ ν θησαυροὺ ς ἐ σκομί ζουσι. παλαμῶ νται δὲ ἄ ρα τὰ ς ἐ ν ὕ ψει φωλεύ σεις ὑ πὲ ρ τοῦ τὰ ς ἐ κ τῶ ν ποταμῶ ν ἀ ναχύ σεις τε καὶ ἐ πικλύ σεις διαδιδρά σκειν. καὶ αὐ τοῖ ς ὑ πὲ ρ τῆ σδε τῆ ς σοφί ας περιγί νεται ὥ σπερ ἐ ν σκοπιαῖ ς τισιν ἢ νή σοις κατοικεῖ ν, ὅ ταν τῶ ν λοφιδί ων ἐ κεί νων τὰ κύ κλῳ περιλιμνά ζηται. τὰ δ' οὖ ν χώ ματα ἐ κεῖ να, καί τοι συμπεφορημέ να, τοσοῦ τον ἀ ποδεῖ τοῦ λύ εσθαί τε καὶ διαξαί νεσθαι ὑ πὸ τῆ ς περικλύ σεως, ὡ ς καὶ κρατύ νεσθαι αὐ τά, πρῶ τον μὲ ν ὑ πὸ τῆ ς ἑ ῴ ας δρό σου: ἐ παμφιέ ννυται γὰ ρ ὡ ς εἰ πεῖ ν ἐ κ ταύ της πά γου τινὰ χιτῶ να ὑ πό λεπτον, πλὴ ν καρτερό ν: εἶ τα μέ ντοι δεσμεύ εται κά τω βρυώ δει τῆ ς ποταμί ας ἰ λύ ος φλοιῷ. καὶ μυρμή κων μὲ ν̓ Ινδῶ ν πέ ρἰ Ιό βᾳ πά λαι, ἐ μοὶ δὲ νῦ ν ἐ ς τοσοῦ τον λελέ χθω.
16.16
παρὰ τοῖ ς̓ Αριανοῖ ς τοῖ ς̓ Ινδικοῖ ς χά σμα Πλού τωνό ς ἐ στι, καὶ κά τω τινὲ ς ἀ πό ρρητοι σύ ριγγες καὶ ὁ δοὶ κρυπταὶ καὶ διαδρομαὶ ἀ νθρώ ποις μὲ ν ἀ θέ ατοι, βαθεῖ αι δ' οὖ ν καὶ ἐ πὶ μή κιστον προή κουσαι: γενό μεναι δὲ πῶ ς καὶ ὀ ρωρυγμέ ναι τρό πῳ τῷ, οὔ τἐ Ινδοὶ λέ γουσιν, οὔ τε ἐ γὼ μαθεῖ ν πολυπραγμονῶ. ἄ γουσιν οὖ ν̓ Ινδοὶ καὶ ὑ πὲ ρ τὰ τρισμύ ρια ἐ νταῦ θα κτή νη προβά των τε καὶ αἰ γῶ ν καὶ βοῶ ν καὶ ἵ ππων: καὶ ἕ καστος τῶ ν ἢ ἐ νύ πνιον ἢ ὄ τταν τινὰ ἢ φή μην ἢ ὄ ρνιν οὐ κ εὔ εδρον ὑ φορωμέ νων ἀ ντὶ τῆ ς ἑ αυτοῦ ζωῆ ς ἐ μβά λλει κατὰ τὴ ν οἴ κοθεν δύ ναμιν, ἑ αυτὸ ν λυτρού μενος καὶ διδοὺ ς ὑ πὲ ρ τῆ ς ἑ αυτοῦ ψυχῆ ς τὴ ν τοῦ ζῴ ου. τὰ δὲ ἄ γεται οὔ τε δεσμοῖ ς ἐ παγό μενα οὔ τε ἐ λαυνό μενα ἄ λλως, ἑ κό ντα δὲ τὴ ν ὁ δὸ ν τή νδε ἀ νύ τει ἕ λξει τινὶ καὶ ἴ υγγι ἀ πορρή τῳ. εἶ τα ἐ πιστά ντα τῷ στομί ῳ ἑ κό ντα ἐ μπηδᾷ, καὶ ὄ ψει μὲ ν ἀ νθρωπί νῃ οὐ κ ἔ στιν οὐ κέ τι σύ νοπτα ἐ ς γῆ ς χά σμα ἀ πό ρρητό ν τε καὶ ἀ χανὲ ς ἐ μπεσό ντα, ἀ κού ονται δ' οὖ ν ἄ νω βοῶ ν μὲ ν μυκηθμοί, τῶ ν δὲ οἰ ῶ ν βληχή, χρεμετισμὸ ς δὲ τῶ ν ἵ ππων καὶ μηκὴ τῶ ν αἰ γῶ ν. καὶ εἴ τις ἐ πιπολῆ ς βαδί ζοι καὶ προχωροί η τὸ οὖ ς παραβά λλων, ἀ κού σεται ἐ πὶ μή κιστον τῶ ν προειρημέ νων. οὐ δὲ ἐ κλεί πει ποτὲ ὁ συμμιγὴ ς ἦ χος, ἐ πιπεμπό ντων ὁ σημέ ραι τὰ ὑ πὲ ρ ἑ αυτῶ ν ζῷ α. εἰ μὲ ν οὖ ν τὰ πρό σφατα ἐ ξακού εται μό να ἢ καὶ τῶ ν πρώ των τινά, οὐ κ οἶ δα, ἀ κού εται δ' οὖ ν. καὶ εἴ ρηταί μοι ζῴ ων τῶ ν ἐ κεῖ καὶ τοῦ το ἴ διον.
16.17
ἐ ν δὲ τῇ καλουμέ νῃ Μεγά λῃ θαλά ττῃ καὶ νῆ σον ᾅ δουσι μεγί στην, καὶ ὄ νομα αὐ τῆ ς ἀ κού ω Ταπροβά νην: πά νυ δὲ δολιχὴ ν πυνθά νομαι καὶ ὑ ψηλὴ ν τὴ ν νῆ σον εἶ ναι, καὶ μῆ κος μὲ ν ἔ χειν σταδί ων ἑ πτακισχιλί ων, πλά τος δὲ πεντακισχιλί ων, καὶ ἔ χειν οὐ πό λεις, ἀ λλὰ κώ μας πεντή κοντα καὶ ἑ πτακοσί ας: στέ γας δὲ ἔ χουσιν ἔ νθα κατά γονται οἱ ἐ πιχώ ριοι ἐ κ ξύ λων πεποιημέ νας, ἤ δη δὲ καὶ δονά κων. τί κτονται δὲ ἄ ρα ἐ ν ταύ τῃ τῇ θαλά ττῃ καὶ χελῶ ναι μέ γισται, ὧ νπερ οὖ ν τὰ ἔ λυτρα ὄ ροφοι γί νονται: καὶ γά ρ ἐ στι καὶ πεντεκαί δεκα πή χεων ἓ ν χελώ νιον, ὡ ς ὑ ποικεῖ ν οὐ κ ὀ λί γους: καὶ ἡ λί ους πυρωδεστά τους ἀ ποστέ γει, καὶ σκιὰ ν ἀ σμέ νοις παρέ χει, πρό ς γε μὴ ν τῶ ν ὄ μβρων τὰ ς καταφορὰ ς ἀ ντί τυπό ν ἐ στι, καὶ κερά μου παντὸ ς καρτερώ τερον, τά ς τε ἐ μβολὰ ς τῶ ν ὑ ετῶ ν ἀ ποσεί εται, καὶ κροτού μενον ἀ κού ουσιν οἱ ὑ ποικοῦ ντες, ὡ ς ἔ ς τι τέ γος ἐ μπιπτό ντων τῶ ν ὑ δά των. οὐ δέ ονταί γε μὴ ν ὡ ς κέ ραμον ῥ αγέ ντα ἀ μεῖ ψαι: σκληρὸ ν γὰ ρ τὸ χελώ νιον, καὶ ἔ οικεν ὑ πορωρυγμέ νῃ πέ τρᾳ καὶ ὑ πά ντρῳ τε καὶ αὐ τορό φῳ στέ γῃ.
16.18
ἡ τοί νυν νῆ σος ἡ ἐ ν τῇ μεγά λῃ θαλά ττῃ, ἣ ν καλοῦ σι Ταπροβά νην, ἔ χει φοινικῶ νας μὲ ν θαυμαστῶ ς πεφυτευμέ νους ἐ ς στοῖ χον, ὥ σπερ οὖ ν ἐ ν τοῖ ς ἁ βροῖ ς τῶ ν παραδεί σων οἱ τού των μελεδωνοὶ φυτεύ ουσι τὰ δέ νδρα τὰ σκιαδηφό ρα, ἔ χει δὲ καὶ νομὰ ς ἐ λεφά ντων πολλῶ ν καὶ μεγί στων. καὶ οἵ γε νησιῶ ται ἐ λέ φαντες τῶ ν ἠ πειρωτῶ ν ἀ λκιμώ τεροί τε τὴ ν ῥ ώ μην καὶ μεί ζους ἰ δεῖ ν εἰ σί, καὶ θυμοσοφώ τεροι δὲ πά ντα πά ντη κρί νοιντο ἄ ν. κομί ζουσί τε οὖ ν αὐ τοὺ ς ἐ ς τὴ ν ἀ ντιπέ ρας ἤ πειρον ναῦ ς μεγά λας τεκτηνά μενοἱ ἔ χει γὰ ρ δή που καὶ δά ση ἡ νῆ σος', πιπρά σκουσί τε διαπλεύ σαντες τῷ βασιλεῖ τῷ ἐ ν Καλί γγαις. διὰ μέ γεθος δὲ ἄ ρα τῆ ς νή σου οὐ δὲ ἴ σασιν οἱ τὰ μέ σα αὐ τῆ ς οἰ κοῦ ντες τὴ ν θά λατταν, ἀ λλὰ ἠ πειρώ την μὲ ν βί ον τρί βουσι, περιερχομέ νην δὲ αὐ τοὺ ς καὶ κυκλουμέ νην πυνθά νονται θά λατταν. οἱ δὲ τῇ θαλά ττῃ πρό σοικοι τῆ ς μὲ ν ἄ γρας τῆ ς τῶ ν ἐ λεφά ντων ἀ μαθῶ ς ἔ χουσιν, ἀ κοῇ δὲ αὐ τὴ ν ἴ σασι μό νῃ: περί γε μὴ ν τὰ ς τῶ ν ἰ χθύ ων καὶ τὰ ς τῶ ν κητῶ ν ἄ γρας τί θενται τὴ ν σπουδή ν. τὴ ν γά ρ τοι θά λατταν τὴ ν περιερχομέ νην τὸ ν τῆ ς νή σου κύ κλον ἄ μαχό ν τι πλῆ θος καὶ ἰ χθύ ων καὶ κητῶ ν τρέ φειν φασί, καὶ ταῦ τα μέ ντοι καὶ λεό ντων ἔ χειν κεφαλὰ ς καὶ παρδά λεων καὶ λύ κων καὶ κριῶ ν δέ, καὶ τὸ ἔ τι θαῦ μα σατύ ρων μορφὰ ς κή τη ἔ στιν ἃ περιφέ ρει καὶ γυναικῶ ν ὄ ψιν, αἷ σπερ ἀ ντὶ πλοκά μων ἄ κανθαι προσή ρτηνται. ἔ χειν δὲ καὶ ἄ λλας τινὰ ς ὑ μνοῦ σιν ἐ κτό πους μορφά ς, ὧ ν τὰ εἴ δη μηδ' ἂ ν τοὺ ς δεινοὺ ς γρά φειν καὶ κρά σεις σωμά των συμπλέ κειν ἐ ς τερατεί αν ὄ ψεων ἀ κριβῶ σαί ποτε καὶ σοφί ᾳ γραφικῇ παραστῆ σαι δύ νασθαι ἄ ν: προμή κη δὲ ἔ χει τὰ οὐ ραῖ α καὶ ἑ λικτά, πό δας γε μὴ ν χηλὰ ς ἢ πτερύ για. πυνθά νομαι δὲ αὐ τὰ καὶ ἀ μφί βια εἶ ναι, καὶ νύ κτωρ μὲ ν ἐ πινέ μεσθαι τὰ ς ἀ ρού ρας: πό αν μὲ ν γὰ ρ ἐ σθί ειν τῶ ν ἀ γελαί ων τε καὶ σπερμολό γων δί κην, χαί ρειν δὲ καὶ τῷ φοί νικι τῷ δρυπεπεῖ, διασεί ειν τε ἐ κ τού του τὰ δέ νδρα ταῖ ς σπεί ραις περιβά λλοντα αὐ τὰ ς ὑ γρὰ ς οὔ σας καὶ οἵ ας περιπλέ κεσθαι. τοῦ τον οὖ ν τὸ ν φοί νικα ἐ κ τοῦ σεισμοῦ τοῦ βιαί ου καταρρέ οντα ἐ πινέ μεσθαι. ὑ πολή γει δὲ ἄ ρα νύ ξ, καὶ σαφὴ ς οὔ πω ἡ μέ ρα, καὶ ἐ κεῖ να ἠ φανί σθη καταδύ ντα ἐ ς τὸ πέ λαγος, ἑ ῴ ου μέ λλοντος ὑ πολά μπειν. εἶ ναι δὲ καὶ φαλαί νας φασὶ πολλά ς, οὐ μὴ ν ἐ ς τὴ ν γῆ ν προϊ έ ναι αὐ τά ς, τοὺ ς θύ ννους ἐ λλοχώ σας. καὶ δελφί νων δὲ γέ νη δύ ο φασὶ ν εἶ ναι, τὸ μὲ ν ἄ γριον καὶ κά ρχαρον καὶ ἀ φειδέ στατον ἐ ς τοὺ ς ἁ λιέ ας καὶ σφό δρα ἄ νοικτον, τὸ δὲ πρᾶ ό ν τε καὶ τιθασὸ ν φύ σει. περισκιρτᾷ γοῦ ν καὶ περινή χεται, καὶ ἔ οικε κυνιδί ῳ αἰ κά λλοντι, καὶ ψηλαφή σεις, ὃ δὲ ὑ πομενεῖ: κἂ ν τροφὴ ν ἐ μβά λῃ ς, ἀ σμέ νως λή ψεται
16.19
λαγὼ ς θαλά ττιος̔ τῆ ς μέ ντοι μεγά λης: τὸ ν γὰ ρ ἕ τερον εἶ πον τὸ ν ἐ κ τῆ ς ἑ τέ ρας' ἀ λλ' οὗ τό ς γε ἔ οικε τῷ χερσαί ῳ πά ντα πά ντη πλὴ ν τῶ ν τριχῶ ν. τοῦ μὲ ν γὰ ρ ἠ πειρώ του ἡ λά χνη ἔ οικεν ἁ παλή τε εἶ ναι καὶ ἐ παφωμέ νῳ μὴ ἀ ντί τυπος: ἔ χει δὲ οὗ τος ἀ κανθώ δεις τὰ ς τρί χας καὶ ὀ ρθά ς, καὶ εἴ τις προσά ψαιτο, ἀ μύ σσεται. φασὶ δὲ αὐ τὸ ν ἐ π' ἄ κρᾳ τῇ φρί κῃ τῆ ς θαλά ττης νή χεσθαι καὶ μὴ καταδύ νειν ἐ ς βά θος, ὤ κιστον δὲ εἶ ναι τὴ ν νῆ ξιν. ζῶ ν δὲ οὐ κ ἂ ν ἁ λῴ η ῥ ᾳ δί ως. τὸ δὲ αἴ τιον, οὐ κ ἐ μπί πτει ποτὲ ἐ ς δί κτυον, οὐ μὴ ν
16.20
οὐ δὲ καλά μου πρό σεισιν ὁ ρμιᾷ καὶ δελέ ατι. ὅ ταν δὲ ἄ ρα νοσή σας ὅ δε ὁ λαγὼ ς εἶ τα ἥ κιστος ὢ ν νή χεσθαι ἐ κβρασθῇ, πᾶ ς ὅ στις ἂ ν αὐ τοῦ προσά ψηται τῇ χειρὶ ἀ πό λλυται ἀ μεληθεί ς. ἀ λλὰ καὶ τῇ βακτηρί ᾳ ἐ ὰ ν θί γῃ τοῦ λαγὼ τοῦ δε, καὶ δι' αὐ τῆ ς πά σχει τὸ αὐ τό, ὥ σπερ οὖ ν καὶ οἱ τοῦ βασιλί σκου προσαψά μενοι. ῥ ί ζαν δὲ ἐ ν τῇ νή σῳ τῇ κατὰ τὴ ν μεγά λην θά λατταν φύ εσθαί φασι καὶ εἶ ναι πᾶ σιν εὔ γνωστον, ἥ περ οὖ ν τῇ λιποθυμί ᾳ ἀ ντί παλό ς ἐ στιν. προσενεχθεῖ σα γοῦ ν τῇ τοῦ λιποψυχοῦ ντος ῥ ινὶ ἀ ναβιώ σκεται τὸ ν ἄ νθρωπον. ἐ ὰ ν δὲ ἀ μεληθῇ, καὶ μέ χρι θανά του πρό εισι τῷ ἀ νθρώ πῳ τὸ πά θος: τοσαύ την ἄ ρα ἐ ς τὸ κακὸ ν ὅ δε ὁ λαγὼ ς ἔ χει τὴ ν ἰ σχύ ν.̓ Εν τοῖ ς χωρί οις τοῖ ς ἐ ν̓ Ινδί ᾁ λέ γω δὲ τοῖ ς ἐ νδοτά τὠ ὄ ρη φασὶ ν εἶ ναι δύ σβατά τε καὶ ἔ νθηρα, καὶ ἔ χειν ζῷ α ὅ σα καὶ ἡ καθ' ἡ μᾶ ς τρέ φει γῆ, ἄ γρια δέ: καὶ γά ρ τοι καὶ τὰ ς οἶ ς τὰ ς ἐ κεῖ φασιν εἶ ναι καὶ ταύ τας θηρί α, καὶ κύ νας καὶ αἶ γας καὶ βοῦ ς, αὐ τό νομά τε ἀ λᾶ σθαι καὶ ἐ λεύ θερα, ἀ φειμέ να νομευτικῆ ς ἀ ρχῆ ς. πλή θη δὲ αὐ τῶ ν καὶ ἀ ριθμοῦ πλεί ω φασὶ ν οἱ τῶ ν̓ Ινδῶ ν λό γιοι. ἐ ν δὲ τοῖ ς καὶ τοὺ ς Βραχμᾶ νας ἀ ριθμεῖ ν ἄ ξιον: καὶ γά ρ τοι καὶ ἐ κεῖ νοι ὑ πὲ ρ τῶ νδε ὁ μολογοῦ σι τὰ αὐ τά. λέ γεται δὲ καὶ ζῷ ον ἐ ν τού τοις εἶ ναι μονό κερων, καὶ ὑ π' αὐ τῶ ν ὀ νομά ζεσθαι καρτά ζωνον. καὶ μέ γεθος μὲ ν ἔ χειν ἵ ππου τοῦ τελεί ου καὶ λό φον, καὶ λά χνην ἔ χειν ξανθή ν, ποδῶ ν δὲ ἄ ριστα εἰ ληχέ ναι. καὶ τοὺ ς μὲ ν πό δας ἀ διαρθρώ τους τε καὶ ἐ μφερεῖ ς ἐ λέ φαντι πεφυκέ ναι, τὴ ν δὲ οὐ ρὰ ν ἔ χειν συό ς: μέ σον δὲ τῶ ν ὀ φρύ ων ἔ χειν ἐ κπεφυκὸ ς κέ ρας οὐ λεῖ ον ἀ λλὰ ἑ λιγμοὺ ς ἔ χον τινὰ ς καὶ μά λα αὐ τοφυεῖ ς, καὶ εἶ ναι μέ λαν τὴ ν χρό αν: λέ γεται δὲ καὶ ὀ ξύ τατον εἶ ναι τὸ κέ ρας ἐ κεῖ νο. φωνὴ ν δὲ ἔ χειν τὸ θηρί ον ἀ κού ω τοῦ το πά ντων ἀ πηχεστά την τε καὶ γεγωνοτά την. καὶ τῶ ν μὲ ν ἄ λλων αὐ τῷ ζῴ ων προσιό ντων φέ ρειν καὶ πρᾶ ον εἶ ναι, λέ γουσι δὲ ἄ ρα πρὸ ς τὸ ὁ μό φυλον δύ σεριν εἶ ναί πως. καὶ οὐ μό νον φασὶ τοῖ ς ἄ ρρεσιν εἶ ναί τινα συμφυῆ κύ ριξί ν τε πρὸ ς ἀ λλή λους καὶ μά χην, ἀ λλὰ καὶ πρὸ ς τὰ ς θηλεί ας ἔ χουσι θυμὸ ν τὸ ν αὐ τό ν, καὶ προά γοντες τὴ ν φιλονεικί αν καὶ μέ χρι θανά του τοῦ ἡ ττηθέ ντος ἐ ξά γουσιν. ἔ στι μὲ ν οὖ ν καὶ διὰ παντὸ ς τοῦ σώ ματος ῥ ωμαλέ ον, ἀ λκὴ δέ οἱ τοῦ κέ ρατος ἄ μαχό ς ἐ στι. νομὰ ς δὲ ἐ ρή μους ἀ σπά ζεται, καὶ πλανᾶ ται μό νον: ὥ ρᾳ δὲ ἀ φροδί της τῆ ς σφετέ ρας συνδυασθεὶ ς πρὸ ς τὴ ν θή λειαν πεπρά υνται, καὶ μέ ντοι καὶ συννό μω ἐ στό ν. εἶ τα ταύ της παραδραμού σης καὶ τῆ ς θηλεί ας κυού σης, ἐ κθηριοῦ ται αὖ θις, καὶ μονί ας ἐ στὶ ν ὅ δε ὁ̓ Ινδὸ ς καρτά ζωνος. τού των οὖ ν πώ λους πά νυ νεαροὺ ς κομί ζεσθαί φασι τῷ τῶ ν Πρασί ων βασιλεῖ, καὶ τὴ ν ἀ λκὴ ν ἐ ν ἀ λλή λοις ἐ πιδεί κνυσθαι κατὰ τὰ ς θέ ας τὰ ς πανηγυρικά ς. τέ λειον δὲ ἁ λῶ ναί ποτε οὐ δεὶ ς μέ μνηται.
16.21
̔ Υπερελθό ντι τὰ ὄ ρη τὰ γειτνιῶ ντα τοῖ ς̓ Ινδοῖ ς κατὰ τὴ ν ἐ νδοτά τω πλευρὰ ν φανοῦ νταί φασιν αὐ λῶ νες δασύ τατοι, καὶ καλεῖ ταί γε ὑ π'̓ Ινδῶ ν ὁ χῶ ρος Κό λουνδα. ἀ λᾶ ται δὲ ἄ ρα φασὶ ν ἐ ν τοῖ σδε τοῖ ς αὐ λῶ σι ζῷ α Σατύ ροις ἐ μφερῆ τὰ ς μορφά ς, τὸ πᾶ ν σῶ μα λά σια, καὶ ἔ χει κατὰ τῆ ς ἰ ξύ ος ἵ ππουριν. καὶ καθ' ἑ αυτὰ μὲ ν μὴ ἐ νοχλού μενα διατρί βει ἐ ν τοῖ ς δρυμοῖ ς ὑ λοτραγοῦ ντα: ὅ ταν δὲ αἴ σθωνται κυνηγετῶ ν κτύ που, καὶ ἀ κού σωσι κυνῶ ν ὑ λακῆ ς, ἀ ναθέ ουσιν ἐ ς τὰ ς ἀ κρωρεί ας αὐ τὰ ς ἀ μά χῳ τῷ τά χει: καὶ γά ρ εἰ σι ταῖ ς ὀ ρειβασί αις ἐ ντριβεῖ ς. καὶ ἀ πομά χονται πέ τρας τινὰ ς κυλινδοῦ ντες κατὰ τῶ ν ἐ πιό ντων, καὶ καταλαμβανό μενοί γε πολλοὶ διαφθεί ρονται. καὶ ἐ κ τού των εἰ σὶ ν ἐ κεῖ νοι δυσά λωτοι, καὶ μό λις ποτὲ καὶ διὰ μακροῦ τινὰ ς αὐ τῶ ν ἐ ς Πρασί ους κομί ζεσθαι λέ γουσι. καὶ τού των μέ ντοι ἢ τὰ νοσοῦ ντα ἐ κομί σθη ἢ θή λεά τινα κύ οντα: καὶ συνέ βη γε θηραθῆ ναι τοῖ ς μὲ ν διὰ τὴ ν νωθεί αν, ταῖ ς δὲ διὰ τὸ ν τῆ ς γαστρὸ ς ὄ γκον.
16.22
ἔ στι δὲ καὶ Σκιρᾶ ται πέ ραν̓ Ινδῶ ν ἔ θνος καὶ τοῦ το, καὶ εἰ σὶ σιμοὶ τὰ ς ῥ ῖ νας, εἴ τε οὕ τως ἐ κ βρεφῶ ν ἁ παλῶ ν ἐ νθλά σει τῇ τῆ ς ῥ ινὸ ς διαμεί ναντες, εἴ τε καὶ τοῦ τον τὸ ν τρό πον τί κτονται. γί νονται δὲ ὄ φεις παρ' αὐ τοῖ ς μεγέ θει μέ γιστοι, ὧ ν οἳ μὲ ν ἁ ρπά ζουσι τὰ ς ποί μνας καὶ σιτοῦ νται, οἳ δὲ ἐ κθηλά ζουσι τὸ αἷ μα, ὥ σπερ οὖ ν παρὰ τοῖ ς̔́ Ελλησιν οἱ αἰ γιθῆ λαι, ὧ νπερ οὖ ν καὶ ἀ νωτέ ρω οἶ δα ποιησά μενος μνή μην εὐ καιροτά την.
16.23
ἵ ππου δὲ ἄ ρα καὶ τὸ εὐ μαθὲ ς ἴ διον ἦ ν, καὶ τού του μαρτύ ριον ἐ κεῖ νο. Συβαρί τας τοὺ ς ἐ ν̓ Ιταλί ᾳ τρυφῆ ς ἀ κού ω ποιή σασθαι φροντί δα ὑ περβά λλουσαν, καὶ τῶ ν μὲ ν ἄ λλων ἔ ργων τε καὶ σπουδασμά των ἀ μαθῶ ς ἔ χειν, πά ντα δὲ τὸ ν ἑ αυτῶ ν βί ον διά γειν ῥ ᾳ στωνεύ οντας ἐ ν ἀ ργί ᾳ καὶ πολυτελεί ᾳ. περιηγεῖ σθαι μὲ ν οὖ ν ἕ καστα τῶ ν ἐ ν Συβά ρει μακρὸ ν ἂ ν εἴ η νῦ ν, ἐ κεῖ νο δ' οὖ ν ὁ μολογεῖ τρυφὴ ν ἄ μαχον. δεδιδαγμέ νοι ἦ σαν αὐ τοῖ ς οἱ ἵ πποι παρὰ τὸ ν τῆ ς εὐ ωχί ας καιρὸ ν ὀ ρχεῖ σθαι πρὸ ς αὐ λό ν. τοῦ το οὖ ν εἰ δό τες οἱ Κροτωνιᾶ ταἱ ἐ πολέ μουν δὲ αὐ τοῖ ς' σά λπιγγα μὲ ν καὶ ἦ χον σύ ντονον καὶ παρακλητικὸ ν ἐ ς ὅ πλα κατεσί γασαν, αὐ λοὺ ς δὲ καὶ αὐ λητὰ ς παραλαβό ντες, ἐ πεὶ ὁ μοῦ ἦ σαν καὶ τό ξευμα ἐ ξικνεῖ το ἤ δη, ἐ νέ δοσαν ἐ κεῖ νοι τὸ μέ λος τὸ ὀ ρχηστικό ν, ὅ περ οὖ ν ἀ κού σαντες οἱ τῶ ν Συβαριτῶ ν ἵ πποι, ὡ ς ἐ ν μέ σοις ὄ ντες τοῖ ς συμποσί οις, ἀ πεσεί σαντο μὲ ν τοὺ ς ἀ ναβά τας, ἐ σκί ρτων δὲ καὶ ἐ χό ρευον. καὶ ταύ τῃ τὴ ν τά ξιν συνέ χεαν καὶ τὸ ν πό λεμον ἐ ξωρχή σαντο.
16.24
ὑ πὲ ρ τῶ ν ἵ ππων τῶ ν καλουμέ νων λυκοσπά δων εἶ πον καὶ ἀ νωτέ ρω, καὶ νῦ ν δὲ εἰ ρή σεται ὅ σα προσακή κοα ἴ δια. τὴ ν ὄ ψιν ἔ χουσι συνεστραμμέ νην καὶ
16.25
βραχεῖ αν, ἔ τι δὲ σιμή ν. λέ γουσι δὲ αὐ τὰ ς εἶ ναι καὶ φιλέ λληνας, καὶ ἔ χειν τοῦ γέ νους τοῦ δε σύ νεσί ν τινα ἀ πό ρρητον, καὶ συμφυῆ πρὸ ς αὐ τοὺ ς ἀ ποσώ ζειν φιλί αν, καὶ προσιό ντων τε καὶ ἐ παφωμέ νων καὶ κοί λῃ τῇ χειρί πως ἐ πικροτού ντων μὴ ἄ χθεσθαι μηδὲ ἀ ποσκιρτᾶ ν, καὶ συνδιημερεύ ειν μὲ ν αὐ τοῖ ς ὥ σπερ οὖ ν δεδεμέ νους, καθευδό ντων δὲ καθεύ δειν πλησί ον. ἐ ὰ ν δὲ προσέ λθῃ βά ρβαρος, ὥ σπερ οὖ ν αἱ ῥ ινηλατοῦ σαι κύ νες ἐ κ τῶ ν ἰ χνῶ ν συνιᾶ σι τὰ θηρί α, οὕ τω τοι καὶ αἱ ἵ πποι ἐ κεῖ ναι γινώ σκουσι τὸ γέ νος, καὶ χρεμετί ζουσι καὶ φεύ γουσιν οἷ α δή που δεδοικυῖ αι θηρί ον. τοῖ ς μὲ ν οὖ ν συνή θεσι καὶ χιλὸ ν ἐ μβά λλουσι καὶ τὴ ν ἄ λλην κομιδὴ ν προσφέ ρουσι πά νυ ἥ δονται, καὶ βού λονται ὡ ραῖ αι φαί νεσθαι, καὶ ἔ τι μᾶ λλον τοῖ ς ἑ αυτῶ ν ἡ νιό χοις. καὶ τὸ μαρτύ ριον, ὅ ταν νή χωνται, ἐ νδοτέ ρω προχωροῦ σιν ἢ τῆ ς λί μνης ἢ τῆ ς θαλά ττης ἢ τῆ ς κρή νης, τὸ πρό σωπον φαιδρύ νειν βουλό μεναι, ἵ να μή τι ἄ μορφον ἢ ἀ καλλὲ ς ἐ κ τῆ ς φά τνης ἢ ἐ κ τῆ ς ὁ δοῦ προσπεσὸ ν εἶ τα ἐ πιθολώ σῃ τὸ κά λλος. λυκοσπά δι δὲ ἄ ρα ἵ ππῳ καὶ ἀ λοιφαὶ εὐ ώ δεις ὡ ς νύ μφῃ φί λαι καὶ μύ ρων ὀ σμή. καὶ̔́ Ομηρος δὲ τὸ φιληδεῖ ν ἵ ππους χρί σμασι φύ σει πά ντας ὁ μολογεῖ λέ γων τοί ου γὰ ρ σθέ νος ἐ σθλὸ ν ἀ πώ λεσαν ἡ νιό χοιο ἠ πί ου, ὃ ς σφῶ ιν μά λα πολλά κις ὑ γρὸ ν ἔ λαιον χαιτά ων κατέ χευε, λοέ σσας ὕ δατι λευκῷ. καὶ Σιμωνί δης δὲ ἐ κ παντοδαπῶ ν θηρί ων λέ γων τὰ ς γυναῖ κας γενέ σθαι τε καὶ διαπλασθῆ ναί φησιν ἐ νί αις ἐ κ τῶ ν ἵ ππων τό τε φιλό κοσμον καὶ φιλό μυρον συντεχθῆ ναι καὶ ἐ κεί ναις φύ σει. ἃ δὲ λέ γει, ταῦ τά ἐ στιν τὴ ν δ' ἵ ππος ἁ βρὴ χαιτέ εσς' ἐ γεί νατο, ἣ δού λἰ ἔ ργα καὶ δύ ην περιτρέ πει: κοὔ τ' ἂ ν μύ λης ψαύ σειεν, οὔ τε κό σκινον ἄ ρειεν, οὔ τε κό προν ἐ ξ οἴ κου βά λοι, οὔ τε πρὸ ς ἰ πνὸ ν ἀ σβό λην ἀ λευμέ νη ἵ ζοιτ'. ἀ νά γκῃ δ' ἄ νδρα ποιεῖ ται φί λον. λοῦ ται δὲ πά σης ἡ μέ ρας ἄ πο ῥ ύ πον δί ς, ἄ λλοτε τρί ς, καὶ μύ ροις ἀ λεί φεται. αἰ εὶ δὲ χαί την ἐ κτενισμέ νην φορεῖ βαθεῖ αν, ἀ νθέ μοισιν ἐ σκιασμέ νην. καλὸ ν μὲ ν οὖ ν θέ ημα τοιαύ τη γυνὴ ἄ λλοισι, τῷ δ' ἔ χοντι γί γνεται κακό ν, ἢ ν μή τις ἢ τύ ραννος ἢ σκηπτοῦ χος ᾖ, ὅ ς τοῖ ς τοιού τοις θυμὸ ν ἀ γλαΐ ζεται. ἴ δια δὲ ἵ ππων καὶ ἐ κεῖ να δή που. οἱ Πέ ρσαι, ἵ να μὴ ὦ σιν αὐ τοῖ ς οἱ ἵ πποι καταπλῆ γες, ψό φοις αὐ τοὺ ς καὶ ἤ χοις χαλκοῖ ς προσεθί ζουσι, καὶ κωδωνί ζουσιν, ὡ ς μή ποτε ἐ ν τῷ πολέ μῳ δεί σωσι τοὺ ς τῶ ν πανοπλιῶ ν ἀ ραγμοὺ ς καὶ τὸ ν τῶ ν ξιφῶ ν πρὸ ς τὰ ς ἀ σπί δας δοῦ πον. εἴ δωλά τε νεκρῶ ν δὴ σεσαγμέ να ἀ χύ ροις ὑ ποβά λλουσιν αὐ τοῖ ς, ἵ να προσεθισθῶ σι νεκροὺ ς ἐ ν τῷ πολέ μῳ πατεῖ ν, καὶ μὴ δεδιό τες ὥ ς τι ἐ κπληκτικὸ ν εἶ τα μέ ντοι ἐ ν τοῖ ς ἔ ργοις τοῖ ς ὁ πλιτικοῖ ς ἀ χρεῖ οι ὦ σιν. οὐ κ ἐ λελή θει δὲ̔́ Ομηρον οὐ δὲ τοῦ το, ὡ ς αὐ τὸ ς δεί κνυσιν. ὅ τι γοῦ ν ἀ νῃ ρέ θη μὲ ν ὁ Θρᾷ ξ̔ Ρῆ σος, σὺ ν αὐ τῷ δὲ καὶ οἱ ἑ ταῖ ροι, ἀ κού ομεν ἐ ν̓ Ιλιά δι ἐ κ παί δων: ἃ δὲ ἀ κού ομεν, ταῦ τά ἐ στιν. ἀ ποσφά ττει μὲ ν ὁ τοῦ Τυδέ ως τοὺ ς Θρᾷ κας, ὁ δὲ τοῦ Λαέ ρτου τοὺ ς ἀ νῃ ρημέ νους ὑ πά γει τῶ ν ποδῶ ν, ἵ να μή ποτε ἄ ρα νεή λυδες ὄ ντες οἱ Θρᾷ κες ἵ πποι εἶ τα μέ ντοι ἐ κπλή ττωνται τοῖ ς νεκροῖ ς ἐ μπαλασσό μενοι, καὶ ἀ ή θως κατ' αὐ τῶ ν ὥ ς τινων φοβερῶ ν βαί νοντες ἀ ποσκιρτῶ σιν. οἳ δὲ ἅ παξ μαθό ντες, οὐ κ ἂ ν αὐ τοὺ ς λά βοι τοῦ μαθή ματος λή θη: οὕ τως εἰ σὶ ν ἀ γαθοὶ μαθεῖ ν ὅ τι οὖ ν τῶ ν λυσιτελῶ ν οἱ ἵ πποι. φιλεῖ ν δὲ οἷ οί ποτέ εἰ σι καὶ ἐ ς ὅ σον, ἐ μοὶ μὲ ν εἴ ρηται ἐ ν λό γοις τοῖ ς ἄ νω.
16.26
ἐ ν τοῖ ς κρυμώ δεσι τό ποις τὰ πρό βατα τῆ ς χιό νος ἐ πιρρεού σης καὶ τοῦ κρύ ους ἐ νακμά ζοντος ἄ χολά ἐ στἱ καθειργμέ να δὲ ἄ ρα καὶ τοῦ χιλοῦ τοῦ νέ ου μὴ μεταλαμβά νοντα εἶ τα μέ ντοι τοιαῦ τα εὑ ρί σκεταἰ, ὑ παρχομέ νου δὲ τοῦ ἦ ρος προϊ ό ντα ἐ πὶ τὰ ς νομὰ ς τῆ ς χολῆ ς ὑ ποπί μπλαται. τοῦ το δὲ ἄ ρα ἔ τι καὶ μᾶ λλον φιλεῖ παρακολουθεῖ ν τοῖ ς Σκυθικοῖ ς προβά τοις φασί ν.
16.27
̓ Αγαθαρχί δης φησὶ ν εἶ ναι γέ νος ἐ ν τῇ Λιβύ ῃ τινῶ ν ἀ νθρώ πων, καὶ μέ ντοι καὶ καλεῖ σθαι αὐ τοὺ ς Ψύ λλους. καὶ ὅ σα μὲ ν κατὰ τὸ ν ἄ λλον βί ον τῶ ν λοιπῶ ν ἀ νθρώ πων διαφέ ρειν οὐ δὲ ἕ ν, τὸ δὲ σῶ μα ἔ χειν ξέ νον τε καὶ παρά δοξον ὡ ς πρὸ ς τοὺ ς ἑ τεροφύ λους ἀ ντικρινό μενον: τὰ γά ρ τοι ζῷ α τὰ δακετὰ καὶ τὰ ἐ γχρί μπτοντα πά μπολλα ὄ ντα μηδὲ ν αὐ τοὺ ς μό νους ἀ δικεῖ ν. οὔ τε γοῦ ν ὄ φεως δακό ντος ἐ παΐ ουσιν οὔ τε φαλαγγί ου νύ ξαντος τοὺ ς ἄ λλους ἐ ς θά νατον οὔ τε μὴ ν σκορπί ου τὸ κέ ντρον ἀ περεί σαντος. ἐ πὰ ν δὲ ἄ ρα τού των προσπελά σῃ τι καὶ παραψαύ σῃ τοῦ σώ ματος καὶ ἅ μα καὶ τῆ ς ὀ σμῆ ς τῆ ς ἐ κεί νων σπά σῃ, ὥ σπερ οὖ ν φαρμά κου γευσά μενον κά ρωσί ν τινα ἑ λκτικὴ ν ἐ ς ἀ ναισθησί αν ἐ μποιοῦ ντος, ἐ ξασθενεῖ καὶ παρεῖ ται, ἔ στ' ἂ ν παραδρά μῃ ὁ ἄ νθρωπος. ὅ πως δὲ ἐ λέ γχουσι τὰ ἑ αυτῶ ν βρέ φη εἴ τε ἐ στὶ γνή σια εἴ τε καὶ νό θα, ἐ ν τοῖ ς ἑ ρπετοῖ ς βασανί ζοντες ὡ ς ἐ ν τῷ πυρὶ τὸ ν χρυσὸ ν οἱ βά ναυσοι, ἀ νωτέ ρω εἶ πον.
16.28
Καλλί ας ἐ ν τῷ δεκά τῳ τῶ ν περὶ τὸ ν Συρακό σιον̓ Αγαθοκλέ α λό γων φησὶ τοὺ ς κερά στας ὄ φεις δεινοὺ ς εἶ ναι τὸ δῆ γμα: ἀ ναιρεῖ ν γὰ ρ καὶ ζῷ α ἄ λογα καὶ ἀ νθρώ πους, εἰ μὴ παρεί η Λί βυς ἀ νή ρ, Ψύ λλος ὢ ν τὸ γέ νος. οὗ τος γοῦ ν ἐ ά ν τε κλητὸ ς ἀ φί κηται ἐ ά ν τε καὶ παρῇ κατὰ τύ χην καὶ θεά σηται πρά ως ἔ τι ἀ λγοῦ ντα, τῇ πληγῇ μό νον προσπτύ σας εἶ τα μέ ντοι τὴ ν ὀ δύ νην ἐ πρά υνε, καὶ κατεγοή τευσε τὸ δεινὸ ν τῷ σιά λῳ. ἐ ὰ ν δὲ εὕ ρῃ δυσανασχετοῦ ντα καὶ ἀ τλή τως φέ ροντα, ὕ δωρ ἀ θρό ον σπά σας εἴ σω τῶ ν ὀ δό ντων καὶ χρησά μενος αὐ τῷ τοῦ στό ματος κλύ σματι, εἶ τα τοῦ το ἐ ς κύ λικα ἐ μβαλὼ ν δί δωσι ῥ οφῆ σαι τῷ τρωθέ ντι. ἐ ὰ ν δὲ περαιτέ ρω καὶ τοῦ δε τοῦ φαρμά κου κατισχύ ῃ τὸ κακό ν, ὃ δὲ τῷ νοσοῦ ντι παρακλί νεται γυμνῷ γυμνό ς, καὶ τοῦ χρωτό ς οἱ τοῦ ἰ δί ου προσανατρί ψας τὴ ν ἰ σχὺ ν τὴ ν συμφυῆ, εἶ τα μέ ντοι τοῦ κακοῦ πεποί ηκε τὸ ν ἄ νθρωπον ἐ ξά ντη. ἀ ποχρῶ ν δὲ ἄ ρα ὑ πὲ ρ τού του εἴ η ἂ ν μά ρτυς καὶ Νί κανδρος ὁ Κολοφώ νιος λέ γων ἔ κλυον ὡ ς Λιβύ ης Ψύ λλων γέ νος οὔ τε τι θηρῶ ν αὐ τοὶ κά μνουσιν μυδαλέ ῃ σι τυπαῖ ς, οὓ ς Σύ ρτις βοσκεῖ θινοτρό φος, εὖ δὲ καὶ ἄ λλοις ἀ νδρά σιν ἤ μυναν τύ μμασιν ἀ χθομέ νοις, οὐ ῥ ί ζας ἄ ρδοντες, ἑ ῶ ν δ' ἀ πὸ σύ γχροα γυί ων καὶ τὰ ἐ πὶ τού τοις.
16.29
̓ Εμπεδοκλῆ ς ὁ φυσικό ς φησι, περὶ ζῴ ων ἰ διό τητος λέ γων καὶ ἐ κεῖ νος δή που, γί νεσθαί τινα συμφυῆ καὶ κρά σει μορφῆ ς μὲ ν διά φορα, ἑ νώ σει δὲ σώ ματος συμπλακέ ντα. ἃ δὲ λέ γει, ταῦ τά ἐ στι πολλὰ μὲ ν ἀ μφιπρό σωπα καὶ ἀ μφί στερνα φύ εσθαι, βουγενῆ ἀ νδρό πρῳ ρα, τὰ δ' ἔ μπαλιν ἐ ξανατέ λλειν ἀ νδροφυῆ βού κρανα μεμιγμέ να τῇ μὲ ν ἀ π' ἀ νδρῶ ν, τῇ δὲ γυναικοφυῆ θιμβροῖ ς ἠ σκημέ να γυί οις.
16.30
ἐ ν Λυκί ᾳ λέ γει Καλλισθέ νης ὁ̓ Ολύ νθιος κεί ρεσθαι καὶ τὰ ς αἶ γας ὥ σπερ οὖ ν πανταχῆ τὰ πρό βατα: γί νεσθαι γὰ ρ δασυτά τας καὶ εὔ τριχας δεινῶ ς, ὡ ς εἰ πεῖ ν βοστρύ χους ἤ τινας ἕ λικας κό μης ἐ ξηρτῆ σθαι αὐ τῶ ν, καὶ μέ ντοι καὶ τοὺ ς τεχνί τας τῆ ς τῶ ν νεῶ ν ἐ ργασί ας καταχρῆ σθαι αὐ ταῖ ς τὰ ς σειρὰ ς συμπλέ κοντας.
16.31
λέ γει δὲ ἄ ρα Κτησί ας ἐ ν λό γοις̓ Ινδικοῖ ς τοὺ ς καλουμέ νους Κυναμολγοὺ ς τρέ φειν κύ νας πολλοὺ ς κατὰ τοὺ ς̔ Υρκανοὺ ς τὸ μέ γεθος, καὶ εἶ ναί γε ἰ σχυρῶ ς κυνοτρό φους. καὶ τὰ ς αἰ τί ας ὁ Κνί διος ἐ κεί νας λέ γει. ἀ πὸ τῶ ν θερινῶ ν τροπῶ ν ἐ ς μεσοῦ ντα χειμῶ να ἐ πιφοιτῶ σιν αὐ τοῖ ς ἀ γέ λαι βοῶ ν, οἱ ονεὶ μελιττῶ ν σμῆ νος ἢ σφηκιὰ κεκινημέ νη, πλῆ θος ἀ ριθμοῦ κρεί ττους οἱ βό ες: εἰ σὶ δὲ ἄ γριοι καὶ ὑ βρισταί, καὶ ἐ ς κέ ρας θυμοῦ νται δεινῶ ς. οὔ κουν ἔ χοντες αὐ τοὺ ς ἀ ναστέ λλειν ἑ τέ ρως οἳ δὲ τοὺ ς τροφί μους αὑ τῶ ν κύ νας ἐ π' αὐ τοὺ ς ἀ φιᾶ σιν ἐ ς τοῦ το ἀ εὶ τρεφομέ νους, οἵ περ οὖ ν καταγωνί ζονταί τε καὶ διαφθεί ρουσιν αὐ τοὺ ς ῥ ᾷ στα. εἶ τα τῶ ν κρεῶ ν τὰ μὲ ν δοκοῦ ντά σφισιν ἐ ς ἐ δωδὴ ν ἐ πιτή δεια ἐ ξαιροῦ σι, τὰ δὲ λοιπὰ τοῖ ς κυσὶ ν ἀ ποκρί νουσι, καὶ μά λα γε ἀ σμέ νως κοινωνοῦ ντες αὐ τοῖ ς, ὥ σπερ οὖ ν εὐ εργέ ταις ἀ παρχό μενοι. κατὰ τὴ ν ὥ ραν δὲ καθ' ἣ ν οὐ κέ τι φοιτῶ σιν οἱ βό ες, συνθή ρους αὐ τοὺ ς ἐ πὶ τοῖ ς ζῴ οις τοῖ ς ἄ λλοις ἔ χουσι. καὶ τῶ ν θηλειῶ ν ἀ μέ λγουσι τὸ γά λα, καὶ ἐ κ τού του κέ κληνται: πί νουσι γὰ ρ αὐ τό, ὥ σπερ οὖ ν ἡ μεῖ ς τὸ τῶ ν οἰ ῶ ν τε καὶ τῶ ν αἰ γῶ ν.
16.32
Αἰ σχυλί δης ἐ ν τοῖ ς περὶ γεωργί ας κατὰ τὴ ν Κεί ων γῆ ν πρό βατα γί νεσθαι ὀ λί γα ἑ κά στῳ τῶ ν γεωργῶ ν φησι. τὸ δὲ αἴ τιον, λεπτό γεώ ν τε εἶ ναι τὴ ν Κέ ω ἰ σχυρῶ ς καὶ νομὰ ς οὐ κ ἔ χειν: κύ τισον δὲ καὶ θρί α ἐ μβά λλειν, καὶ τῆ ς ἐ λαί ας τὰ ῥ εύ σαντα φύ λλα, καὶ μέ ντοι καὶ ὀ σπρί ων ἄ χυρα ποικί λων, παρασπεί ρειν δὲ καὶ ἀ κά νθας, καὶ ἐ κεί νοις ἀ γαθὸ ν εἶ ναι ταῦ τα δεῖ πνον. γί νεσθαι δὲ ἐ ξ αὐ τῶ ν γά λα, καὶ τοῦ το τρεφό μενον τυρὸ ν ἐ ργά ζεσθαι κά λλιστον: καλεῖ σθαι δὲ αὐ τὸ ν Κύ θνιον ὁ αὐ τὸ ς λέ γει, καὶ μέ ντοι καὶ τὸ τά λαντον αὐ τοῦ πιπρά σκεσθαι δραχμῶ ν καὶ ἐ νενή κοντα. γί νεσθαι δὲ καὶ ἄ ρνας τὴ ν ὥ ραν διαπρεπεῖ ς, καὶ πιπρά σκεσθαι οὐ κατὰ τοὺ ς ἑ τέ ρους, ἀ λλὰ καὶ σοβαρωτέ ρᾳ τῇ τιμῇ.
16.33
Φοί νικες λέ γουσι λό γοι τὰ ς βοῦ ς τὰ ς ἐ πιχωρί ους τοσαύ τας εἶ ναι τὸ μέ γεθος, ὡ ς ἑ στά ναι τοὺ ς ἀ μέ λγοντας ὄ ντας μεγί στους ἢ δεῖ σθαι θρανί ου, ἵ να ἀ ναβά ντες ἐ φί κωνται τῶ ν μαζῶ ν. Λιβύ ων δὲ ἄ ρα τῶ ν γειτνιώ ντων̓ Ινδοῖ ς ὀ πισθονό μων βοῶ ν ἀ γέ λας εἶ ναί τινας ἀ κού ω. τὸ δὲ αἴ τιον, ἡ φύ σις ὡ ς ἐ ξή μαρτε τὸ πρῶ τον ἢ ὠ λιγώ ρησεν, ἐ πεὶ πρὸ τῶ ν ὀ φθαλμῶ ν αὐ τοῖ ς ἐ στι τὰ κέ ρατα, καὶ ὁ ρᾶ ν οὐ κ ἐ ᾷ τὰ πρὸ ποδῶ ν, ἣ δὲ ἐ ς οὐ ρὰ ν ἐ πανά γει τὴ ν βά δισιν αὐ τοῖ ς, εἶ τα ἐ πικύ πτοντες κεί ρουσι τὴ ν πό αν.̓ Αριστοτέ λης γε μή ν φησι τῶ ν βοῶ ν τῶ ν ἐ ν Νευροῖ ς ἐ κπεφυκέ ναι τὰ κέ ρατα καὶ τὰ ὦ τα ἔ κφυσιν τὴ ν αὐ τή ν, καὶ εἶ ναι συνυφασμέ να. ὁ δὲ αὐ τὸ ς ἐ ν χώ ρῳ τινὶ Λιβύ ων τὰ ς αἶ γας τοῦ στή θους φησὶ τοὺ ς μαζοὺ ς ἔ χειν ἀ πηρτημέ νους. εἴ η δ' ἂ ν τοῦ παιδὸ ς τοῦ Νικομά χου καὶ ταῦ τα: ἐ ν τοῖ ς περὶ τὸ ν Καρί σκον Βουδί νοις οἰ κοῦ σιν οὐ γί νεσθαί φησι πρό βατον λευκό ν, ἀ λλὰ μέ λανα πά ντα.
16.34
Νυμφό δωρος λέ γει τὴ ν Σαρδὼ εἶ ναι θρεμμά των μητέ ρα ἀ γαθή ν. θαυμά σαι δὲ ἄ ξιον τί κτει ζῷ ον τὰ ς αἶ γας αὕ τη. τὰ ς γά ρ τοι δορὰ ς τοὺ ς ἐ πιχωρί ους ἠ σθῆ σθαι, καὶ εἶ ναι ταῦ τα σκέ πην: καὶ διὰ χειμῶ νος μὲ ν ἀ λεαί νειν, ψύ χειν δὲ ἐ ν τῷ θέ ρει φύ σει τινὶ ἀ πορρή τῳ: συμπεφυκέ ναι δὲ ἄ ρα ταῖ ς δοραῖ ς καὶ πή χεως τὴ ν τρί χα. τοῦ φορή ματος δὲ τού του ἔ οικε χρῆ ναι διὰ μὲ ν τοῦ κρυμοῦ τὰ ς τρί χας ἐ ς τὸ ν χρῶ τα ἐ πιστρέ φειν διὰ δὲ τοῦ θέ ρους ἔ ξω, εἰ μέ λλοι ὁ ἠ σθημέ νος διὰ μὲ ν τοῦ κρυμοῦ θά λπεσθαι, διὰ δὲ τοῦ θέ ρους μὴ ἀ ποπνί γεσθαι.
16.35
τί δαί;̓ Ορθαγό ραν μνή μης ἄ μοιρον ἐ ά σομεν; ὅ σπερ οὖ ν ἐ ν̓ Ινδοῖ ς λό γοις φησὶ Κώ υθα μὲ ν οὕ τως εἶ ναι κώ μην τὸ ὄ νομα λαβοῦ σαν, ταῖ ς δὲ αἰ ξὶ ταῖ ς ἐ πιχωρί οις ἔ νδον ἐ ν τοῖ ς σηκοῖ ς παραβά λλειν τοὺ ς νομέ ας ἰ χθῦ ς ξηροὺ ς χιλό ν.
16.36
ὅ τι δέ δοικεν ὗ ν ἐ λέ φας ἀ νωτέ ρω εἶ πον: τὸ δὲ ἐ ν Μεγά ροις γενό μενον Μεγαρέ ων ὑ π'̓ Αντιπά τρου πολιορκουμέ νων ἐ θέ λω εἰ πεῖ ν, καὶ μέ ντοι καὶ τὸ εἰ ρησό μενον τοῦ τό ἐ στι. τῶ ν Μακεδό νων βιαί ως ἐ γκειμέ νων, ὗ ς πί ττῃ χρί σαντες ὑ γρᾷ καὶ ὑ ποπρή σαντες αὐ τὰ ς ἀ φῆ καν ἐ ς τοὺ ς πολεμί ους. ἐ μπεσοῦ σαι δὲ ἄ ρα ἐ κεῖ ναι οἰ στρημέ ναι ταῖ ς τῶ ν ἐ λεφά ντων ἴ λαις καὶ βοῶ σαι, ἅ τε ἐ μπιπρά μεναι, ἐ ξέ μαινον τοὺ ς θῆ ρας καὶ ἐ τά ραττον δεινῶ ς. οὔ τε οὖ ν ἔ μενον ἐ ν τά ξει, οὔ τε ἦ σαν ἔ τι πρᾶ οι, καί τοι καὶ ἐ κ νηπί ων πεπωλευμέ νοι, εἴ τε φύ σει τινὶ οἱ ἐ λέ φαντες ἰ δί ᾳ μισοῦ ντες τὰ ς ὗ ς καὶ μυσαττό μενοι, εἴ τε καὶ τῆ ς φωνῆ ς αὐ τῶ ν τὸ ὀ ξὺ καὶ ἀ πηχὲ ς πεφρικό τες ἐ κεῖ νοι. συνιδό ντες οὖ ν ἐ κ τού του οἱ πωλοτρό φοι τῶ ν ἐ λεφά ντων ὗ ς παρατρέ φουσιν αὐ τοῖ ς, ὥ ς φασιν, ἵ να γε ἐ κ τῆ ς συνηθεί ας ἧ ττον ὀ ρρωδῶ σιν αὐ τά ς.
16.37
παρά γε τοῖ ς Ψύ λλοις καλουμέ νοις τῶ ν̓ Ινδῶ ν̔ εἰ σὶ γὰ ρ καὶ Λιβύ ων ἕ τεροἰ οἱ ἵ πποι γί νονται τῶ ν κριῶ ν οὐ μεί ζους, καὶ τὰ πρό βατα ἰ δεῖ ν μικρὰ κατὰ τοὺ ς ἄ ρνας, καὶ οἱ ὄ νοι δὲ τοσοῦ τοι γί νονται τὸ μέ γεθος καὶ οἱ ἡ μί ονοι καὶ οἱ βοῦ ς καὶ πᾶ ν κτῆ νος ἕ τερον ὅ τι οὖ ν. ὗ ν δὲ ἐ ν̓ Ινδοῖ ς οὔ φασι γί νεσθαι οὔ τε ἥ μερον οὔ τε ἄ γριον: μυσά ττονται δὲ καὶ ἐ σθί ειν τοῦ δε τοῦ ζῴ οὐ Ινδοί, καὶ οὐ κ ἂ ν γεύ σαιντό ποτε ὑ εί ων, ὥ σπερ οὖ ν οὐ δὲ ἀ νθρωπεί ων οἱ αὐ τοί.
16.38
ἐ ν Μητροπό λει ἀ κού ω τῇ̓ Εφεσί ᾳ λί μνην εἶ ναι καὶ πρὸ ς αὐ τῇ σπή λαιον: ἔ χει δὲ ἄ ρα τὸ ἄ ντρον ὄ φεων πλῆ θος ἄ μαχον, καὶ εἶ ναι τού τους μεγί στους φασὶ καὶ δεινοὺ ς τὸ δῆ γμα. προϊ έ ναι μὲ ν οὖ ν αὐ τοὺ ς τοῦ ἄ ντρου λό γος ἔ χει, ὅ σον ἐ ς τὴ ν λί μνην ἐ ξερπύ σαι τὴ ν παρακειμέ νην καὶ νή χεσθαι, πειρωμέ νους δὲ περαιτέ ρω τοῦ ὕ δατος προελθεῖ ν οὐ δύ νασθαι: μέ λλό ντας γὰ ρ ἐ πιβαί νειν τῆ ς γῆ ς ἐ λλοχᾶ ν καρκί νους μεγά λους, οἵ περ οὖ ν ἀ νατεί ναντες τὰ ς χηλὰ ς συλλαμβά νουσιν ἐ ς πνῖ γμα αὐ τοὺ ς καὶ ἀ ναιροῦ σι. δεδοικό τες οὖ ν οἱ ὄ φεις τοὺ ς ἐ χθροὺ ς ἡ συχά ζουσι, καὶ ἐ ς τὴ ν γῆ ν αὐ τοῖ ς ἄ βατά ἐ στι: πεφρί κασι γὰ ρ τὴ ν ἐ κ τῶ ν καρκί νων φρουρὰ ν καὶ κό λασιν. καὶ πά ντως ἂ ν ἀ πολώ λεσαν οἱ περὶ τὸ ν χῶ ρον ἐ κ πολλοῦ, εἰ μὴ φύ σει τινὶ ἀ πορρή τῳ περιειληφό τες οἱ προειρημέ νοι καρκί νοι τῆ ς λί μνης τὰ χεί λη καὶ ἀ πεί ργοντες εἶ τα εἰ ρηναῖ α ἀ πέ φαινον τὰ ἐ ν τῷ τό πῳ πά ντα.
16.39
̓ Ονησί κριτος ὁ̓ Αστυπαλαιεὺ ς λέ γει ἐ ν̓ Ινδοῖ ς κατὰ τὴ ν̓ Αλεξά νδρου τοῦ παιδὸ ς Φιλί ππου ἀ νά βασιν γενέ σθαι δρά κοντας δύ ο, οὓ ς̓ Αβισά ρης ὁ̓ Ινδὸ ς ἔ τρεφεν, ὧ ν ὃ μὲ ν ἦ ν πή χεων τετταρά κοντα καὶ ἑ κατό ν, ὃ δὲ ὀ γδοή κοντα: καί φησι ἐ πιθυμῆ σαι δεινῶ ς̓ Αλέ ξανδρον θεά σασθαι αὐ τού ς. λέ γουσι δὲ Αἰ γύ πτιοι λό γοι καὶ ἐ πὶ τοῦ Φιλαδέ λφου ἐ ξ Αἰ θιοπί ας ἐ ς τὴ ν̓ Αλεξά νδρου πό λιν κομισθῆ ναι δρά κοντας δύ ο ζῶ ντας, καὶ τὸ ν μὲ ν αὐ τῶ ν εἶ ναι πή χεων δεκατεττά ρων τὸ ν δὲ δεκατριῶ ν: ἐ πί γε μὴ ν τοῦ Εὐ εργέ του τρεῖ ς κομισθῆ ναι, καὶ τὸ ν μὲ ν εἶ ναι πή χεων ἐ ννέ α, τὸ ν δὲ ἑ πτά, τὸ ν δὲ τρί τον ἑ νὶ ἀ πολεί πεσθαι: καὶ τρέ φεσθαί γε ἐ ν̓ Ασκληπιοῦ σὺ ν πολλῇ τῇ κομιδῇ αὐ τοὺ ς Αἰ γύ πτιοί φασι. καὶ ἀ σπί δας δὲ τετραπή χεις γί νεσθαι πολλά κις οἱ αὐ τοὶ λέ γουσι. μνή μην δὲ ἄ ρα τού των ἐ ποιησά μην, τὸ ἴ διον τῶ ν ζῴ ων ἐ πεξελθὼ ν καὶ ἐ ς ὅ σον πέ φυκε μῆ κος προϊ έ ναι δεῖ ξαι βουληθεὶ ς. λέ γουσιν οὖ ν καὶ οἱ τὰ ς ὑ πὲ ρ τῆ ς Χί ου συγγρά ψαντες ἱ στορί ας γενέ σθαι ἐ ν τῇ νή σῳ παρὰ τὸ ὄ ρος τὸ καλού μενον Πελινναῖ ον ἐ ν αὐ λῶ νί τινι δασεῖ καὶ δέ νδρων ὑ ψηλῶ ν πεπληρωμέ νῳ δρά κοντα μεγέ θει μέ γιστον, οὗ περ οὖ ν καὶ τὸ ν συριγμὸ ν ἐ πεφρί κεσαν οἱ τὴ ν Χί ον κατοικοῦ ντες. οὔ κουν οὐ δὲ ἐ τό λμων τινὲ ς ἢ τῶ ν γεωργού ντων ἢ τῶ ν νεμό ντων πλησί ον γενό μενοι καταγνῶ ναι τὸ μέ γεθος, ἀ λλὰ ἐ κ μό νης τῆ ς σύ ριγγος πελώ ριό ν τε καὶ ἐ κπληκτικὸ ν τὸ θηρί ον εἶ ναι ἐ πί στευον: ἐ γνώ σθη δ' οὖ ν ὅ σος ποτὲ τὸ μέ γεθος ἦ ν δαιμονί ᾳ τινὶ καὶ θαυμαστῇ μηχανῇ ναὶ μὰ Δί α. σφοδροῦ γὰ ρ ἀ νέ μου καὶ σκληροῦ προσπεσό ντος ἐ ρρί φη πρὸ ς ἄ λληλα τὰ ἐ ν τῷ αὐ λῶ νι δέ νδρα, καὶ οἱ κλά δοι βιαί ως ἀ ραττό μενοι τί κτουσι πῦ ρ, καὶ αἴ ρεται μεγί στη φλό ξ, καὶ περιλαμβά νει τὸ ν πά ντα χῶ ρον καὶ κυκλοῦ ται τὸ ν θῆ ρα: ὃ δὲ ἀ ποληφθεὶ ς καὶ ἐ ξερπύ σαι μὴ δυνά μενος καταπί μπραται. οὐ κοῦ ν γυμνωθέ ντος τοῦ τό που γί νεται κά τοπτα πά ντα: καὶ οἱ Χῖ οι ἐ λευθερωθέ ντες τοῦ δέ ους ἧ κον ἐ πὶ θέ αν, καὶ καταλαμβά νουσι τὰ ὀ στᾶ μεγέ θει μέ γιστα καὶ τὴ ν κεφαλὴ ν ἐ κπληκτική ν, ὡ ς ἐ κ τού των ἔ χειν συμβαλεῖ ν ὅ σος τε ἐ κεῖ νος ἦ ν καὶ ὁ ποῖ ος ἔ τι περιώ ν.
16.40
ὄ φεως ὄ νομα σή ψ, καὶ ἔ χει θαυμά σαι ἄ ξιον ἐ κεῖ νο. τὴ ν χρό αν ἐ κτρέ πει τὴ ν ἑ αυτοῦ, καὶ ἔ οικε τοῖ ς τό ποις καθ' οὓ ς ἔ ρχεται. ὀ δό ντας δὲ ἄ ρα τέ τταρας τοὺ ς κά τω φέ ρει κοί λους, ἐ φ' ὧ ν ὑ μενώ δεις ἐ πί κεινται χιτῶ νες, καλύ πτοντες τὰ κοιλώ ματα. ἐ κ τού των οὖ ν πατά ξαν τὸ θηρί ον εἶ τα ἀ φί ησι τὸ ν ἰ ό ν: σή πει δὲ παραχρῆ μα καὶ ἀ ναιρεῖ τά χιστα.
16.41
Μεγασθέ νης φησὶ κατὰ τὴ ν̓ Ινδικὴ ν σκορπί ους γί νεσθαι πτερωτοὺ ς μεγέ θει μεγί στους, τὸ κέ ντρον δὲ ἐ γχρί μπτειν τοῖ ς Εὐ ρωπαί οις παραπλησί ως. γί νεσθαι δὲ καὶ ὄ φεις αὐ τό θι καὶ τού τους πτηνού ς: ἐ πιφοιτᾶ ν δὲ οὐ μεθ' ἡ μέ ραν ἀ λλὰ νύ κτωρ, καὶ ἀ φιέ ναι ἐ ξ αὑ τῶ ν οὖ ρον, ὅ περ οὖ ν ἐ ὰ ν κατά τινος ἐ πιστά ξῃ σώ ματος, σῆ ψιν ἐ ργά ζεται παραχρῆ μα. καὶ τὰ μὲ ν τοῦ Μεγασθέ νους ταῦ τα. πολύ κλειτό ς γε μή ν φησιν ἐ ν τῇ αὐ τῇ γῇ σαύ ρους γί νεσθαι μεγί στους καὶ πολυχρό ους, καὶ βαφαῖ ς τισιν εὐ ανθέ σι τὰ ς δορὰ ς πεποικί λθαι δεινῶ ς, εἶ ναι δὲ καὶ ἅ ψασθαι ταύ τας ἁ παλωτά τας. σαύ ρους δὲ̓ Αριστοτέ λης ἐ ν τῇ τῶ ν̓ Αρά βων γῇ τί κτεσθαί φησι, καὶ δύ ο πή χεις ἔ χειν αὐ τού ς.
16.42
Παμμέ νης ἐ ν τῷ περὶ θηρί ων σκορπί ους λέ γει γί νεσθαι πτερωτοὺ ς καὶ δικέ ντρους ἐ ν Αἰ γύ πτᾡ καὶ οὔ φησιν ἀ κοὴ ν λέ γειν, ἀ λλὰ ἑ αυτοῦ τή νδε τὴ ν ἱ στορί αν ὁ μολογεῖ̓ καὶ ὄ φεις δικεφά λους, καὶ ἔ χειν δύ ο πό δας κατὰ τὸ οὐ ραῖ ον τού τους. Κτησί ας γε μὴ ν ὁ Κνί διό ς φησι περὶ τὴ ν Περσικὴ ν Σιττά κην ποταμὸ ν εἶ ναἰ Αργά δην ὄ νομα. ὄ φεις δὲ ἄ ρα ἐ ν αὐ τῷ γί νεσθαι πολλού ς, μέ λανας τὸ σῶ μα πλή ν γε τῆ ς κεφαλῆ ς: εἶ ναι δὲ αὐ τοῖ ς λευκὴ ν ταύ την. προϊ έ ναι δὲ ἐ ς ὀ ργυιὰ ν τὸ μῆ κος τοὺ ς ὄ φεις τού σδε. καὶ μεθ' ἡ μέ ραν μὲ ν μὴ ὁ ρᾶ σθαι, ὑ φύ δρους δὲ νή χεσθαι, νύ κτωρ δὲ ἢ τοὺ ς ὑ δρευομέ νους ἢ τοὺ ς τὴ ν ἐ σθῆ τα φαιδρύ νοντας διαφθεί ρειν. πολλοὺ ς δὲ ἄ ρα πά σχειν τοῦ το ἢ χρεί ᾳ ὕ δατος ἐ πιλεί ποντος ἢ μεθ' ἡ μέ ραν ἀ σχοληθέ ντας ἀ ποπλῦ ναι τὴ ν ἐ σθῆ τα μὴ δεδυνημέ νους.
Variation units
Dual references show Vulgate ↔ LXX loci for each oracle block. Selected-witness order follows the left compare column (or primary version).