Reader

ὅ ταν τὰ ἤ θη τὰ τῶ ν Θρᾳ κῶ ν καὶ τοὺ ς κρυμοὺ ς ἀ πολεί πωσι τοὺ ς Θρᾳ κί ους αἱ γέ ρανοι, ἀ θροί ζονται μὲ ν ἐ ς τὸ ν̔́ Εβρον, λί θον δ' ἑ κά στη καταπιοῦ σα, ὡ ς ἔ χειν καὶ δεῖ πνον καὶ πρὸ ς τὰ ς ἐ μβολὰ ς τῶ ν ἀ νέ μων ἕ ρμα, πειρῶ νται τοῦ μετοικισμοῦ καὶ τῆ ς ἐ πὶ τὸ ν Νεῖ λον ὁ ρμῆ ς, ἀ λέ ας τε καὶ χειμερί ου συντροφί ας πό θῳ τῆ ς ἐ κεῖ θι. μελλουσῶ ν δὲ αὐ τῶ ν αἴ ρεσθαι καὶ τοῦ πρό σω ἔ χεσθαι, ὁ παλαί τατος γέ ρανος περιελθὼ ν τὴ ν πᾶ σαν ἀ γέ λην ἐ ς τρί ς, εἶ τα μέ ντοι πεσὼ ν ἀ φί ησι τὴ ν ψυχή ν. ἐ νταῦ θα οὖ ν οἱ λοιποὶ θά πτουσι μὲ ν τὸ ν νεκρό ν, φέ ρονται δὲ εὐ θὺ τῆ ς Αἰ γύ πτου, τὰ μή κιστα πελά γη περαιού μενοι τῷ ταρσῷ τῶ ν πτερῶ ν, καὶ οὔ τε ὁ ρμί ζονταί που οὔ τε ἀ ναπαύ ονται. σπεί ροντας δὲ τοὺ ς Αἰ γυπτί ους καταλαμβά νουσι, καὶ τρά πεζαν ὡ ς ἂ ν εἴ ποις ἄ φθονον τὴ ν ἐ ν ταῖ ς ἀ ρού ραις εὑ ρό ντες εἶ τα ἄ κλητοι ξενί ων μεταλαγχά νουσιν.

τί κτεσθαι μὲ ν ἐ ν ὄ ρεσι ζῷ α καὶ ἐ ν ἀ έ ρι καὶ ἐ ν θαλά ττῃ, θαῦ μα οὔ πω μέ γα: ὕ λη γὰ ρ καὶ τροφὴ καὶ φύ σις ἡ τού των αἰ τί α: ἔ κγονα δὲ πυρὸ ς πτηνὰ εἶ ναι τοὺ ς καλουμέ νους πυριγό νους, καὶ ἐ ν αὐ τῷ βιοῦ ν καὶ τεθηλέ ναι, καὶ δεῦ ρο καὶ ἐ κεῖ σε περιποτᾶ σθαι, τοῦ το ἐ κπληκτικό ν. καὶ τὸ ἔ τι θαῦ μα, ὅ ταν ἔ ξω τοῦ πυρὸ ς τοῦ συντρό φου ἐ κνεύ σωσι καὶ ἀ έ ρος ψυχροῦ μεταλά χωσιν, ἐ νταῦ θα δὴ τεθνή κασι. καὶ ἥ τις ἡ αἰ τί α τί κτεσθαι μὲ ν πυρί, ἀ έ ρι δὲ ἀ πό λλυσθαι, λεγέ τωσαν ἄ λλοι.

οἱ μὲ ν ὄ ρνιθες οἱ ἕ τεροι ἀ ναβαί νονται, ὡ ς λό γος, αἱ δὲ χελιδό νες οὔ, ἀ λλὰ τού των γε ἐ ναντί α ἡ μί ξις ἐ στί. καὶ τὸ αἴ τιον οἶ δεν ἡ φύ σις. λέ γει δὲ ὁ πλεί ων λό γος ὅ τι πεφρί κασι τὸ ν Τηρέ α καὶ δεδοί κασι μή ποτε ἄ ρα προσερπύ σας λά θρᾳ εἶ τα ἐ ργά σηται τραγῳ δί αν καινή ν. ἦ ν δὲ ἄ ρα καὶ τοῦ το χελιδό νι δῶ ρον ἐ κ τῆ ς φύ σεως, ὥ ς γε ἐ μὲ κρί νειν, τὸ τιμιώ τατον: πηρωθεῖ σα τὴ ν ὄ ψιν περό ναις ἐ ὰ ν τύ χῃ, ὁ ρᾷ αὖ θις. τί οὖ ν ἔ τι τὸ ν Τειρεσί αν ᾅ δομεν, καί τοι μὴ ἐ νταυθὶ μό νον, ἀ λλὰ καὶ ἐ ν ᾅ δου σοφώ τατον, ὡ ς̔́ Ομηρος λέ γει;

ζῷ α ἐ φή μερα οὕ τω κέ κληται, λαβό ντα τὸ ὄ νομα ἐ κ τοῦ μέ τρου τοῦ κατὰ τὸ ν βί ον: τί κτεται γὰ ρ ἐ ν τῷ οἴ νῳ, καὶ ἀ νοιχθέ ντος τοῦ σκεύ ους τὰ δὲ ἐ ξέ πτη καὶ εἶ δε τὸ φῶ ς καὶ τέ θνηκεν. οὐ κοῦ ν παρελθεῖ ν μὲ ν αὐ τοῖ ς ἐ ς τὸ ν βί ον ἔ δωκεν ἡ φύ σις, τῶ ν δὲ ἐ ν αὐ τῷ κακῶ ν ἐ ρρύ σατο τὴ ν ταχί στην, μή τε τι τῶ ν ἰ δί ων συμφορῶ ν ᾐ σθημέ νοις μή τε μή ν τινος

τῶ ν ἀ λλοτρί ων μά ρτυσι γεγενημέ νοις. ἤ δη μέ ντοι τις καὶ ἀ σπί δος ἐ ν μακρῷ τῷ χρό νῳ πληγὴ ν ἰ ά σατο ἢ τομὴ ν παραλαβὼ ν ἢ πῦ ρ ὑ πομεί νας εὖ μά λα τλημό νως ἢ ἀ ναγκαί οις φαρμά κοις τὸ κακό ν, ἵ να μὴ πρό σω ἑ ρπύ σῃ, στή σας ὁ δεί λαιος: σπιθαμὴ δὲ βασιλί σκου τὸ μῆ κό ς ἐ στι, καὶ μέ ντοι καὶ θεασά μενος ὁ τῶ ν ὄ φεων μή κιστος αὐ τὸ ν οὐ κ ἐ ς ἀ ναβολὰ ς ἀ λλὰ ἤ δη ἐ κ τῆ ς τοῦ φυσή ματος προσβολῆ ς αὖ ό ς ἐ στιν. εἰ δὲ ἄ νθρωπος κατέ χοι ῥ ά βδον, εἶ τα ταύ την ἐ κεῖ νος ἐ νδά κοι, τέ θνηκεν ὁ κύ ριος τῆ ς λύ γου.

τὴ ν τῶ ν δελφί νων φιλομουσί αν καὶ τὸ τῶ ν αὐ τῶ ν ἐ ρωτικό ν, τὸ μὲ ν ᾅ δουσι Κορί νθιοι, καὶ ὁ μολογοῦ σιν αὐ τοῖ ς Λέ σβιοι, τὸ δὲ̓ Ιῆ ται: τὰ μὲ ν̓ Αρί ονος τοῦ Μηθυμναί ου ἐ κεῖ νοι, τά γε μὴ ν ἐ ν τῇ̓́ Ιῳ ὑ πὲ ρ τοῦ παιδὸ ς τοῦ καλοῦ καὶ τῆ ς νή ξεως αὐ τοῦ καὶ τοῦ δελφῖ νος οἱ ἕ τεροι. λέ γει δὲ καὶ Βυζά ντιος ἀ νή ρ, Λεωνί δης ὄ νομα, ἰ δεῖ ν αὐ τὸ ς παρὰ τὴ ν Αἰ ολί δα πλέ ων ἐ ν τῇ καλουμέ νῃ Ποροσελή νῃ πό λει δελφῖ να ἠ θά δα καὶ ἐ ν λιμέ νι τῷ ἐ κεί νων οἰ κοῦ ντα καὶ ὥ σπερ οὖ ν ἰ διοξέ νοις χρώ μενον τοῖ ς ἐ κεῖ θι. καὶ ἐ πί γε τού τῳ ὁ αὐ τὸ ς λέ γει πρεσβῦ τί ν τινα καὶ γέ ροντα δὲ συνοικοῦ ντα αὐ τῇ ἐ κθρέ ψαι τό νδε τὸ ν τρό φιμον δελέ ατά οἱ προτεί νοντας καὶ μά λα γε ἐ φολκά. καὶ μέ ντοι καὶ ὁ μό τροφό ς οἱ ἦ ν ὁ τῶ ν πρεσβυτῶ ν υἱ ό ς, καὶ ἐ τιθηνοῦ ντο ἄ μφω τὸ ν δελφῖ να καὶ τὸ ν παῖ δα τὸ ν σφέ τερον, καί πως ἐ κ τῆ ς συντροφί ας ἐ λαθέ την ἐ ς ἔ ρωτα ἀ λλή λων ὑ πελθό ντε ὅ τε ἄ νθρωπος καὶ τὸ ζῷ ον, καί, τοῦ το δὴ τὸ ᾀ δό μενον, ὑ πέ ρσεμνος ἀ ντέ ρως ἐ τιμᾶ το ἐ ν τοῖ ς προειρημέ νοις. ὁ τοί νυν δελφὶ ς ὡ ς μὲ ν πατρί δα ἐ φί λει τὴ ν Ποροσελή νην, ὡ ς δὲ ἴ διον οἶ κον ἠ γά πα τὸ ν λιμέ να, καὶ δὴ καὶ τὰ τροφεῖ α τοῖ ς θρεψαμέ νοις ἀ πεδί δου. καὶ τού των γε ἐ κεῖ νος ἦ ν ὁ τρό πος. τέ λειος ὢ ν τῆ ς ἀ πὸ χειρὸ ς τροφῆ ς ἐ δεῖ το ἥ κιστα, ἤ δη γε μὴ ν καὶ περαιτέ ρω προνέ ων καὶ περινηχό μενος καὶ σκοπῶ ν ἄ γρας ἐ ναλί ους τὰ μὲ ν ἑ αυτῷ δεῖ πνον εἶ χε, τὰ δὲ τοῖ ς οἰ κεί οις ἀ πέ φερεν: οἳ δὲ ᾔ δεσαν τοῦ το καὶ μέ ντοι καὶ ἀ νέ μενον τὸ ν ἐ ξ αὐ τοῦ φό ρον ἀ σμέ νως. καὶ μί α μὲ ν ἦ ν ἥ δε ἡ πρό σοδος, ἐ κεί νη δὲ ἄ λλη. ὄ νομα τῷ δελφῖ νι ὡ ς τῷ παιδὶ οἱ θρεψά μενοι ἔ θεντο: καὶ ὁ παῖ ς τῇ συντροφί ᾳ θαρρῶ ν, τοῦ το αὐ τὸ ν ἐ πί τινος προβλῆ τος στὰ ς τό που ἐ κά λει, καὶ ἅ μα τῇ κλή σει καὶ ἐ κολά κευεν: ὃ δέ, εἴ τε πρὸ ς εἰ ρεσί αν ἡ μιλλᾶ τό τινα, εἴ τ' ἐ κυβί στα τῶ ν ἄ λλων ὅ σοι περὶ τὸ ν χῶ ρον ἐ πλανῶ ντο ἀ γελαῖ οι κατασκιρτῶ ν, εἴ τ' ἐ θή ρα ἐ πειγού σης τῆ ς γαστρὸ ς αὐ τό ν, ἐ πανῄ ει καὶ μά λα γε ὤ κιστα δί κην ἐ λαυνομέ νης νεὼ ς πολλῷ τῷ ῥ οθί ῳ, καὶ πλησί ον τῶ ν παιδικῶ ν γενό μενος συμπαί στης τε ἦ ν καὶ συνεσκί ρτα, καὶ πῇ μὲ ν τῷ παιδὶ παρενή χετο, πῇ δὲ ὁ δελφὶ ς οἷ α προκαλού μενος εἶ τα μέ ντοι ἐ ς τὴ ν ἅ μιλλαν τὴ ν πρὸ ς αὑ τὸ ν τὰ παιδικὰ ὑ πῆ γε. καὶ τὸ ἔ τι θαῦ μα, ἀ πέ στη καὶ τῆ ς πρώ της ποτὲ καὶ δὴ καὶ ὑ πενή ξατο αὐ τῷ, οἷ α νικώ μενος ἡ δέ ως δή που. ταῦ τα τοί νυν ἐ κεκή ρυκτο, καὶ τοῖ ς πλέ ουσιν ὅ ραμα ἐ δό κει σὺ ν καὶ τοῖ ς ἄ λλοις ὅ σα ἡ πό λις ἀ γαθὰ εἶ χε, καὶ τοῖ ς πρεσβύ ταις καὶ τῷ μειρακί ῳ πρό σοδος ἦ ν.

ἐ ν Λιβύ ῃ ἡ μιό νους ἢ τετρωμέ νους̓ Αρχέ λαος λέ γει ἢ ἀ πειπό ντας ὑ πὸ δί ψους ἐ ρρῖ φθαι νεκροὺ ς πολλού ς. πολλά κις δὲ ὄ φεων ἐ πιρρεῦ σαν φῦ λον πά μπολυ τῶ ν κρεῶ ν ἐ σθί ειν: ἐ πὰ ν δὲ βασιλί σκου συρί γματος ἀ κού σῃ, τὰ μὲ ν ὑ πὸ τοῖ ς εἰ λυοῖ ς καὶ τῇ ψά μμῳ ἀ φανί ζεσθαι τὴ ν ταχί στην καὶ ἀ ποκρύ πτεσθαι, τὸ ν δὲ προσελθό ντα κατὰ πολλὴ ν τὴ ν εἰ ρή νην δειπνεῖ ν, εἶ τα αὖ θις ὑ ποσυρί ζειν καὶ ἀ παλλά ττεσθαι, τοὺ ς δὲ ἡ μιό νους καὶ τὸ δεῖ πνον τὸ ἐ ξ αὐ τῶ ν σημαί νεσθαι τὸ ἐ ντεῦ θεν, τὸ τοῦ λό γου τοῦ το, ἄ στροις.

λό γοι φασὶ ν Εὐ βοέ ων δεῦ ρο φοιτῶ ντες, τοὺ ς ἁ λιέ ας τοὺ ς ἐ κεῖ σε τοῖ ς δελφῖ σι τοῖ ς ἐ κεῖ θι ἰ σομοιρί αν τῆ ς θή ρας ἀ πονέ μειν: καὶ ἀ κού ω τὴ ν ἄ γραν τοιαύ την. γαλή νην εἶ ναι χρή, καὶ εἰ ταῦ θ' οὕ τως ἔ χει, τῆ ς πρῴ ρας τῶ ν ἀ κατί ων κοί λας τινὰ ς ἐ ξαρτῶ σιν ἐ σχαρί δας πυρὸ ς ἐ νακμά ζοντος: καὶ εἰ σὶ διαφανεῖ ς, ὡ ς καὶ στέ γειν τὸ πῦ ρ καὶ μὴ κρύ πτειν τὸ φῶ ς. ἰ πνοὺ ς καλοῦ σιν αὐ τά ς. οἱ τοί νυν ἰ χθῦ ς δεδί ασι τὴ ν αὐ γὴ ν καὶ τὴ ν λαμπηδό να δυσωποῦ νται: καὶ οἳ μὲ ν οὐ κ εἰ δό τες ὅ τι βού λεται τὸ ὁ ρώ μενον, πλησιά ζουσι, μαθεῖ ν βουλό μενοι τοῦ φοβοῦ ντος σφᾶ ς τὴ ν αἰ τί αν: εἶ τα ἐ κπλαγέ ντες ἢ πρό ς τινι πέ τρᾳ ἡ συχά ζουσιν ἀ θρό οι παλλό μενοι τῷ δέ ει ἢ ἐ ς τὴ ν ᾐ ό να ἐ κπί πτουσιν ὠ θού μενοι, καὶ ἐ οί κασι τοῖ ς ἐ μβεβροντημέ νοις. οὕ τω γε μὴ ν διακειμέ νους ῥ ᾷ στό ν ἐ στιν ἤ δη καὶ τριαί νῃ πατά ξαι. ἐ πειδὰ ν οὖ ν θεά σωνται οἱ δελφῖ νες τοὺ ς ἁ λιέ ας τὸ πῦ ρ ἐ ξά ψαντας, ἑ αυτοὺ ς εὐ τρεπί ζουσι. καὶ οἳ μὲ ν ἠ ρέ μα ὑ περέ ττουσιν, οἱ δὲ δελφῖ νες τοὺ ς ἐ ξωτέ ρω τῶ ν ἰ χθύ ων φοβοῦ ντες ὠ θοῦ σι καὶ τοῦ διαδιδρά σκειν ἀ ναστέ λλουσιν. οὐ κοῦ ν ἐ κεῖ νοι πιεζό μενοι πανταχό θεν καὶ τρό πον τινὰ κεκυκλωμέ νοι ἔ κ τε τῆ ς τού των εἰ ρεσί ας καὶ τῆ ς νή ξεως τῆ ς ἐ κεί νων συνιᾶ σιν ἄ φυκτα εἶ ναι σφί σι, καὶ παραμέ νουσι καὶ ἁ λί σκονται πά μπολύ τι χρῆ μα. καὶ οἱ δελφῖ νες προσί ασιν ὡ ς ἀ παιτοῦ ντες τοῦ κοινοῦ πό νου τὴ ν ἐ πικαρπί αν τὴ ν ὀ φειλομέ νην σφί σιν ἐ κ τῆ ς νομῆ ς, καὶ οἵ γε ἁ λιεῖ ς πιστῶ ς καὶ εὐ γνωμό νως ἀ φί στανται τοῖ ς συνθή ροις τοῦ δικαί ου μέ ρους, εἰ βού λονται καὶ πά λιν σφί σι συμμά χους ἀ κλή τους παρεῖ ναι καὶ ἀ προφασί στους. πιστεύ ουσι γὰ ρ οἱ ἐ κεῖ θαλαττουργοὶ ὅ τι παραβά ντες ἕ ξουσιν ἐ χθροὺ ς οὓ ς εἶ χον πρό τερον φί λους.

ἔ λαφος ὄ φιν νικᾷ, κατά τινα φύ σεως δωρεὰ ν θαυμαστή ν: καὶ οὐ κ ἂ ν αὐ τὸ ν διαλά θοι ἐ ν τῷ φωλεῷ ὢ ν ὁ ἔ χθιστος, ἀ λλὰ προσερεί σας τῇ καταδρομῇ

τοῦ δακέ του τοὺ ς ἑ αυτοῦ μυκτῆ ρας βιαιό τατα ἐ σπνεῖ, καὶ ἕ λκει ὡ ς ἴ υγγι τῷ πνεύ ματι, καὶ ἄ κοντα προά γει, καὶ προκύ πτοντα αὐ τὸ ν ἐ σθί ειν ἄ ρχεται: καὶ μά λιστά γε διὰ χειμῶ νος δρᾷ τοῦ το. ἤ δη μέ ντοι τις καὶ κέ ρας ἐ λά φου ξέ σας, εἶ τα τὸ ξέ σμα ἐ ς πῦ ρ ἐ νέ βαλε, καὶ ὁ καπνὸ ς ἀ νιὼ ν διώ κει τοὺ ς ὄ φεις πανταχό θεν, μηδὲ τὴ ν ὀ σμὴ ν ὑ πομέ νοντας. ἔ στι μὲ ν τὴ ν ἄ λλως ὁ ἵ ππος γαῦ ρον: καὶ γὰ ρ καὶ τὸ μέ γεθος καὶ τὸ τά χος αὐ τὸ ν καὶ τοῦ αὐ χέ νος τὸ ὑ ψηλὸ ν καὶ ἡ τῶ ν σκελῶ ν ὑ γρό της καὶ ἡ τῶ ν ὁ πλῶ ν κροῦ σις ἐ ς φρύ αγμα καὶ τῦ φον ἀ νά γει: μά λιστα δὲ κομῶ σα ἵ ππος ἁ βρό τατό ν τέ ἐ στι καὶ θρυπτικώ τατον. ἀ τιμά ζει γοῦ ν ἀ ναβῆ ναι τοὺ ς ὄ νους αὐ τή ν, ἵ ππῳ δὲ γαμουμέ νη ἥ δεται, καὶ ἑ αυτὴ ν ἀ ξιοῖ τῶ ν μεγί στων. ὅ περ οὖ ν συνειδό τες οἱ βουλό μενοι ἡ μιό νους σφί σι γενέ σθαι, ἀ ποθρί σαντες τῆ ς ἵ ππου τὴ ν χαί την εἰ κῆ καὶ ὡ ς ἔ τυχεν, εἶ τα μέ ντοι τοὺ ς ὄ νους ἐ πά γουσιν: ἣ δὲ ὑ πομέ νει τὸ ν ἄ δοξον ἤ δη γαμέ την, πρῶ τον αἰ δουμέ νη. καὶ Σοφοκλῆ ς δὲ ἔ οικε μεμνῆ σθαι τοῦ πά θους.

περὶ μὲ ν τῆ ς τῶ ν ἐ λεφά ντων σοφί ας εἶ πον ἀ λλαχό θι, καὶ μέ ντοι καὶ περὶ τῆ ς θή ρας αὐ τῶ ν καὶ ταύ της εἶ πον ὀ λί γα ἐ κ πολλῶ ν ὧ ν ἔ φασαν ἄ λλοι. τὸ δὲ νῦ ν ἔ χον ἔ οικα ἐ ρεῖ ν περί τε εὐ μουσί ας αὐ τῶ ν καὶ εὐ πειθεί ας καὶ τῆ ς ἐ ς τὰ μαθή ματα εὐ κολί ας, χαλεπὰ ὅ μως ὄ ντα καὶ ἀ νθρώ πῳ τυχεῖ ν, μή τι γοῦ ν τοσού τῳ θηρί ῳ καὶ οὕ τω τέ ως ἀ γριωτά τῳ συγγενέ σθαι. χορεί αν γὰ ρ καὶ ὀ ρχηστικὴ ν καὶ βαί νειν πρὸ ς ῥ υθμὸ ν καὶ αὐ λοῦ ἀ σμέ νως ἀ κού ειν καὶ συνιέ ναι ἤ χων διαφορά ς, ἢ βραδύ νειν ἐ νδιδό ντων ἢ ταχύ νειν παρορμώ ντων, μαθὼ ν οἶ δεν ἐ λέ φας, καὶ ἀ κριβοῖ καὶ οὐ σφά λλεται. οὕ τως ἄ ρα ἡ φύ σις μεγέ θει μὲ ν αὐ τὸ ν μέ γιστον εἰ ργά σατο, μά θησις δὲ πραό τατον ἀ πέ φηνε καὶ εὐ ά γωγον. εἰ μὲ ν οὖ ν ἔ μελλον τὴ ν ἐ ν̓ Ινδοῖ ς αὐ τῶ ν εὐ πεί θειαν καὶ εὐ μά θειαν ἢ τὴ ν ἐ ν Αἰ θιοπί ᾳ ἢ τὴ ν ἐ ν Λιβύ ῃ γρά φειν, ἴ σως ἄ ν τῳ καὶ μῦ θον ἐ δό κουν τινὰ συμπλά σας κομπά ζειν, εἶ τα ἐ πὶ φή μῃ τοῦ θηρί ου τῆ ς φύ σεως καταψεύ δεσθαι: ὅ περ ἐ χρῆ ν δρᾶ ν φιλοσοφοῦ ντα ἄ νδρα ἥ κιστα καὶ ἀ ληθεί ας ἐ ραστὴ ν διά πυρον. ἃ δὲ αὐ τὸ ς εἶ δον καὶ ἅ τινα πρό τερον ἐ ν τῇ̔ Ρώ μῃ πραχθέ ντα ἀ νέ γραψαν ἄ λλοι προειλό μην εἰ πεῖ ν, ἐ πιδραμὼ ν ὀ λί γα ἐ κ πολλῶ ν, οὐ χ ἥ κιστα καὶ ἐ ντεῦ θεν ἀ ποδεικνὺ ς τὴ ν τοῦ ζῴ ου ἰ διό τητα. ἡ μερωθεὶ ς ἐ λέ φας πραό τατό ν ἐ στι, καὶ ἄ γεται ῥ ᾷ στα ἐ ς ὅ τί τις θέ λει. καὶ τά γε πρεσβύ τατα τιμῶ ν τὸ ν χρό νον ἐ ρῶ πρῶ τον. θέ ας ἐ πετέ λεἱ Ρωμαί οις ὁ Γερμανικὸ ς ὁ Καῖ σαρ: εἴ η δ' ἂ ν ἀ δελφιδοῦ ς Τιβερί ου οὗ τος. οὐ κοῦ ν ἐ γέ νοντο καὶ ἄ ρρενες ἐ ν τῇ̔ Ρώ μῃ τέ λειοι πλεί ους καὶ θή λειαι, εἶ τα ἐ ξ αὐ τῶ ν ἐ τέ χθησαν αὐ θιγενεῖ ς. καὶ ὅ τε τὰ κῶ λα ὑ πή ρξαντο πή γνυσθαι, σοφὸ ς ἀ νὴ ρ ὁ μιλεῖ ν τοιού τοις θηρί οις ἐ πώ λευσεν αὐ τού ς, δαιμονί ᾳ τινὶ καὶ ἐ κπληκτικῇ διδασκαλί ᾳ μεταχειρισά μενος. προσῆ γε δὲ αὐ τοὺ ς ἄ ρα ἡ συχῆ τή ν γε πρώ την καὶ πρά ως τοῖ ς διδά γμασι δελέ ατα ἄ ττα ἐ πά γων καὶ τροφὰ ς ἡ δί στας καὶ πεποικιλμέ νας ἐ ς τὸ ἐ παγωγό ν τε καὶ ἐ φολκό ν, ὡ ς εἴ τι μὲ ν ἦ ν ἀ γριό τητος, τοῦ το ἐ κβαλεῖ ν, ἀ παυτομολῆ σαι δὲ πρὸ ς τὸ ἥ μερον καὶ ἁ μωσγέ πως ἀ νθρώ πειον. καὶ ἦ ν γε τὰ μαθή ματα αὐ λῶ ν ἀ κού οντας μὴ ἐ κμαί νεσθαι, καὶ τυμπά νων ἀ ρά βου κροτοῦ ντος μὴ ταρά ττεσθαι, καὶ κηλεῖ σθαι σύ ριγγι, φέ ρειν δὲ καὶ ἤ χους ἐ κμελεῖ ς καὶ ποδῶ ν ἐ μβαινό ντων ψό φον καὶ ᾠ δὴ ν συμμιγῆ: ἐ ξεπονή θησαν δὲ καὶ ἀ νθρώ πων πλῆ θος μὴ δεδιέ ναι. ἦ ν δὲ καὶ ἐ κεῖ να διδά γματα ἀ νδρικά, πρὸ ς τὴ ν τῆ ς πληγῆ ς καταφορὰ ν μὴ θυμοῦ σθαι, μηδὲ μὴ ν ἀ ναγκαζομέ νους λυγί ζειν τι τῶ ν μελῶ ν καὶ κά μπτειν ὀ ρχηστικῶ ς τε καὶ χορικῶ ς εἶ τα ἐ ς θυμὸ ν ἐ ξά πτεσθαι, καὶ ταῦ τα ῥ ώ μης τε καὶ ἀ λκῆ ς εὖ ἥ κοντας. φύ σει μὲ ν οὖ ν τοῦ το πλεονέ κτημα ἤ δη καὶ μά λα γεννικό ν, μὴ ἔ χειν ἀ τά κτως μηδὲ ἀ πειθῶ ς πρὸ ς παιδεύ ματα ἀ νθρωπικά: ἐ πεὶ δὲ ἀ πέ φηνεν αὐ τοὺ ς ὁ ὀ ρχηστοδιδά σκαλος καὶ μά λα γε σοφού ς, καὶ ἠ κρί βουν τὰ ἐ κ τῆ ς παιδεύ σεως, οὐ κ ἐ ψεύ σαντο τῆ ς διδασκαλί ας τὸ ν πό νον, φασί ν, ἔ νθα ἐ πιδεί ξασθαι τὰ παιδεύ ματα αὐ τοὺ ς ἡ χρεί α σὺ ν τῷ καιρῷ παρεκά λει. δώ δεκα μὲ ν γὰ ρ τὸ ν ἀ ριθμὸ ν ὅ δε ὁ χορὸ ς ἦ σαν: παρῆ λθό ν γε μὴ ν ἐ ντεῦ θεν τοῦ θεά τρου καὶ ἐ κεῖ θεν νεμηθέ ντες, καὶ εἰ σῄ εσαν ἁ βρὰ μὲ ν βαί νοντες, θρυπτικῶ ς δὲ τὸ σῶ μα πᾶ ν διαχέ οντες, καὶ ἠ μπεί χοντο χορευτικὰ ς στολὰ ς καὶ ἀ νθινά ς. καὶ τοῦ γε χορολέ κτου τῇ φωνῇ μό νον ὑ ποσημή ναντος οἳ δὲ ἐ πὶ στοῖ χον ᾔ εσαν, φασί ν, εἰ τοῦ το ἐ κέ λευσεν ὁ διδά ξας: εἶ τα αὖ πά λιν περιή ρχοντο ἐ ς κύ κλον, ὑ ποσημή ναντος ἰ έ ναι ταύ τῃ: καὶ εἰ ἐ ξελί ττειν ἔ δει, ἔ πραττον αὐ τό, καὶ ἄ νθη μέ ντοι ῥ ιπτοῦ ντες ἐ κό σμουν τὸ δά πεδον οἵ δε, μέ τρῳ καὶ φειδοῖ δρῶ ντες, καί τι καὶ ἐ πεκτύ πουν τοῖ ς ποσί, χό ρειό ν τε καὶ συμμελὲ ς ὁ μορροθοῦ ντες οἱ αὐ τοί. Δά μωνα μὲ ν οὖ ν καὶ Σπί νθαρον καὶ̓ Αριστό ξενον καὶ Φιλό ξενον καὶ ἄ λλους ἐ παΐ ειν μουσικῆ ς κά λλιστα καὶ ἐ ν ὀ λί γοις ἐ ξετά ζεσθαι τή νδε τὴ ν σοφί αν θαυμαστὸ ν μέ ν, ἄ πιστον δὲ καὶ παρά λογον οὐ δαμῶ ς. τὸ δὲ αἴ τιον, ἄ νθρωπος ζῷ ό ν ἐ στι λογικὸ ν καὶ νοῦ καὶ λογισμοῦ χωρητικό ν: ζῷ ον δὲ ἄ ναρθρον συνιέ ναι καὶ ῥ υθμοῦ καὶ μέ λους καὶ φυλά ττειν σχῆ μα καὶ ἐ μμέ λειαν μὴ παρατρέ πειν καὶ ἀ ποπληροῦ ν τῶ ν διδαχθέ ντων τὴ ν ἀ παί τησιν, φύ σεως δῶ ρα ταῦ τα ἅ μα καὶ ἰ διό της καθ' ἕ καστον ἐ κπληκτική. τὰ δὲ ἐ πὶ τού τοις καὶ ἐ κμῆ ναι τὸ ν θεατὴ ν ἱ κανά: χαμαιζή λων κλινῶ ν στιβά δες ἐ ν τῇ ψά μμῳ τοῦ θεά τρου τεθεῖ σαι, εἶ τα ἐ δέ ξαντο τυλεῖ α καὶ ἐ πὶ τού τοις στρωμνὴ ν ποικί λην, οἰ κί ας μέ γα εὐ δαί μονος καὶ παλαιοπλού του σαφῆ μαρτύ ρια: καὶ κυλί κια ἦ ν πολυτελῆ παρακεί μενα καὶ κρατῆ ρες χρυσοῖ καὶ ἀ ργυροῖ, καὶ ἐ ν αὐ τοῖ ς ὕ δωρ πά μπολυ, τρά πεζαί τε παρέ κειντο θύ ου τε καὶ ἐ λέ φαντος εὖ μά λα σοβαραί, καὶ ἦ ν ἐ π' αὐ τῶ ν κρέ α καὶ ἄ ρτοι, παμβορωτά των ἐ μπλῆ σαι ζῴ ων γαστέ ρας ἱ κανὰ ταῦ τα. ἐ πεὶ δὲ τὰ τῆ ς παρασκευῆ ς ἔ κπλεά τε καὶ ἀ μφιλαφῆ ἦ ν, παρῆ λθον οἱ δαιτυμό νες, ἓ ξ μὲ ν ἄ ρρενες, ἰ σά ριθμοι δὲ αἱ θή λειαι αὐ τοῖ ς: καὶ οἳ μὲ ν ἀ ρρενωπὸ ν στολὴ ν εἶ χον, αἳ δὲ θῆ λυν, καὶ κατεκλί νησαν σὺ ν κό σμῳ συνδυασθέ ντες ἄ ρρεν τε καὶ θῆ λυ. καὶ ὑ ποσημή ναντος τὰ ς προβοσκί δας ὡ ς χεῖ ρας κεκολασμέ νως πρού τεινον, καὶ ἐ σιτοῦ ντο εὖ μά λα σωφρό νως: καὶ οὔ τε τις αὐ τῶ ν ἔ δοξεν ἀ δηφά γος οὔ τε μὴ ν προτέ νθης τις ἢ τῆ ς μοί ρας τῆ ς μεί ζονος ἁ ρπακτικό ς, ὡ ς ὁ Πέ ρσης ὁ παρὰ τῷ Ξενοφῶ ντι τῷ χρυσῷ. ἐ πεὶ δὲ πί νειν ἔ δει, ἑ κά στῳ κρατὴ ρ παρετέ θη, καὶ ἀ ρυτό μενοι ταῖ ς προβοσκί σι τὸ ποτὸ ν ἔ πινον κεκοσμημέ νως, εἶ τα ἀ πέ ρραινον σὺ ν παιδιᾷ καὶ οὐ χ ὕ βρει. πολλὰ δὲ καὶ ἄ λλα ἀ νέ γραψαν τοιαῦ τα τῆ ς ἰ διό τητος τῶ νδε τῶ ν ζῴ ων σοφὰ καὶ ἐ κπληκτικά. ἐ γὼ δὲ εἶ δον καὶ γρά μματα γρά φοντα ἐ πὶ πί νακος̔ Ρωμαῖ α ἀ στραβῶ ς τῇ προβοσκί δι καὶ ἀ τρέ πτως: πλὴ ν ἐ πέ κειτο ἡ χεὶ ρ τοῦ διδά ξαντος ἐ ς τὴ ν τῶ ν γραμμά των παιδαγωγοῦ σα περιγραφή ν, ἔ στε ἀ πογρά ψαι τὸ ζῷ ον: τὸ δὲ ἀ τενὲ ς ἑ ώ ρα κά τω. πεπαιδευμέ νους εἶ ναι τοὺ ς ὀ φθαλμοὺ ς τῷ ζῴ ῳ καὶ γραμματικοὺ ς εἶ πες ἄ ν.

ἔ χει μέ ντοι καὶ ὁ λαγὼ ς συμφυεῖ ς ἰ διό τητας. ἐ κπεπταμέ νοις μὲ ν γὰ ρ τοῖ ς βλεφά ροις καθεύ δει, κά τηγορεῖ δὲ αὑ τοῦ τὰ ἔ τη τρώ γλας τινὰ ς ὑ ποφαί νων. φέ ρει δὲ καὶ ἐ ν τῇ νηδύ ι τὰ μὲ ν ἡ μιτελῆ, τὰ δὲ ὠ δί νει, τὰ δὲ ἤ δη οἱ τέ τεκται.

τὰ κή τη τὰ μεγά λα πά ντα ἄ νευ κυνῶ ν δεῖ ται τοῦ ἡ γεμό νος, καὶ τοῖ ς ὀ φθαλμοῖ ς ἐ κεί νου ἄ γεται. ἔ στι δὲ ἰ χθὺ ς μικρὸ ς καὶ λεπτό ς, τὴ ν κεφαλὴ ν προμή κης: στενὸ ν δὲ αὐ τῷ τὸ οὐ ραῖ ον συμπέ φυκεν, ὡ ς οἱ τού των λέ γουσι σοφοί. εἴ τε δὲ αὐ τὸ ν ἐ κεῖ νον παρέ δωκε τῷ κή τει ἡ φύ σις ἑ κά στῳ, εἴ τε φιλί ᾳ αὐ τῷ ἑ κὼ ν πρό σεισιν, οὐ κ οἶ δα: φύ σεως δὲ ἀ νά γκην εἶ ναι τὸ πραττό μενον μᾶ λλον πεπί στευκα. νή χεται γὰ ρ ὅ δε ὁ ἰ χθὺ ς οὐ δεπώ ποτε ἑ αυτῷ, πρό εισι δὲ τῆ ς τοῦ κή τους κεφαλῆ ς, καὶ ἡ γεμώ ν ἐ στιν αὐ τοῦ, καὶ ὡ ς εἰ πεῖ ν οἴ αξ. προορᾷ γοῦ ν ἐ κεί νῳ τὰ πά ντα καὶ προαισθά νεται τῷ αὐ τῷ, καὶ προδιδά σκει ἕ καστα τῆ ς οὐ ρᾶ ς τῷ ἄ κρῳ, καὶ παρέ ψαυσε τού τῳ, καὶ ἔ δωκε σύ νθημα, καὶ τῶ ν μὲ ν φοβερῶ ν ἀ νέ στειλεν, ἐ πί γε μὴ ν τὰ θρέ ψοντα προά γει, καὶ τὴ ν ἐ κ τῶ ν θηρατῶ ν ἐ πιβουλὴ ν διδά σκει σημεί ῳ τινὶ ἀ τεκμά ρτῳ, καὶ τῶ ν τό πων ὧ ν οὐ χρὴ τοσοῦ τον θηρί ον ἐ πιβῆ ναι προμηνύ ει, ἵ να μή ποτε ἄ ρδην ἐ ς ἕ ρμα περισχεθὲ ν ἀ πό ληται, ἡ τοί νυν τοῦ βί ου ὑ πό θεσις τῷ μεγί στῳ τὸ βρά χιστό ν ἐ στιν. ἔ οικε δὲ καταπιανθὲ ν τὸ ζῷ ον μή τε ὁ ρᾶ ν ἔ τι μή τε ἀ κού ειν, εἶ ναι δὲ πρό βλημα καὶ τῆ ς ὄ ψεως καὶ τῆ ς ἀ κοῆ ς τῶ ν σαρκῶ ν τὸ ν ὄ γκον. οὐ χ ὁ ρᾶ ται δὲ τοῦ κή τους ἔ ρημος, ἀ λλὰ ἀ νά γκη, τοῦ πά ντων αὐ τῷ τῶ ν προειρημέ νων αἰ τί ου προαπολωλό τος, καὶ ἐ κεῖ νο ἀ πολέ σθαι.

Χαμαιλέ ων τὸ ζῷ ον ἐ ς μί αν χρό αν οὐ πέ φυκεν οὔ τε ὁ ρᾶ σθαι οὔ τε γνωρί ζεσθαι, κλέ πτει δὲ ἑ αυτὸ ν πλανῶ ν τε ἅ μα καὶ παρατρέ πων τὴ ν τῶ ν ὁ ρώ ντων ὄ ψιν. εἰ γὰ ρ περιτύ χοις μέ λανι τὸ εἶ δος, ὃ δὲ ἐ ξέ τρεψε τὸ μό ρφωμα ἐ ς χλωρό τητα, ὥ σπερ οὖ ν μεταμφιεσά μενος: εἶ τα μέ ντοι ἀ λλοῖ ος ἐ φά νη γλαυκό τητα

ὑ ποδύ ς, καθά περ προσωπεῖ ον ἕ τερον ἢ στολὴ ν ὑ ποκριτὴ ς ἄ λλην. ἐ πεὶ τοί νυν ταῦ θ' οὕ τως ἔ χει, φαί η τις ἂ ν καὶ τὴ ν φύ σιν μὴ καθέ ψουσαν μηδὲ ἐ πιχρί ουσαν φαρμά κοις, ὥ σπερ οὖ ν ἢ Μή δειά ν τινα ἢ Κί ρκην, καὶ ἐ κεί νην φαρμακί δα εἶ ναι. πομπί λον πελά γιον καὶ βυθῷ φιληδοῦ ντα εἰ δέ ναι χρὴ μά λιστα ἰ χθύ ων ὧ ν ἴ σμεν ἀ κοῇ: μισεῖ δὲ ἢ αὐ τὸ ς τὴ ν γῆ ν ἢ τὸ ν ἰ χθὺ ν ἐ κεί νη. τεμνού σας δὲ ἄ ρα μέ σον τὸ ν πό ρον τὰ ς ναῦ ς οἵ δε οἱ πομπί λοι ὥ σπερ οὖ ν ἐ ρωμέ νας προσνέ οντες δορυφοροῦ σι, καὶ δεῦ ρο καὶ ἐ κεῖ σε περιέ ρχονται χορεύ οντες ἅ μα καὶ πηδῶ ντες. οἱ μὲ ν οὖ ν περί νεῳ ὁ πό σον ἀ φεστᾶ σι τῆ ς γῆ ς, οὐ δὲ ἓ ν αὐ τοῖ ς εἰ δέ ναι πά ρεστι δή που: οἱ δὲ ναῦ ται, κλέ πτεσθαι μέ ντοι καὶ αὐ τοῖ ς τὸ ἀ ληθὲ ς εἴ ωθεν. οἵ γε μὴ ν πομπί λοι μακρό θεν ᾔ σθοντο δί κην εὐ ρί νου κυνὸ ς τὸ θή ραμα ἑ λού σης τά χιστα, καὶ οὐ κέ τι τοσοῦ τος αὐ τοὺ ς ἔ ρως νεὼ ς καταλαμβά νει, ὡ ς παραμέ νειν, ἀ λλὰ οἷ α ὑ πὸ συνθή ματι ἀ θρό οι γενό μενοι ᾤ χοντο ἀ πιό ντες. καὶ ἴ σασιν έ ντεῦ θεν οἱ τῆ ς νεὼ ς ἄ ρχοντες ὅ τι ἄ ρα χρὴ περιβλέ πειν γῆ ν οὐ πυρσοῖ ς τεκμαιρομέ νους ἀ λλὰ τοῖ ς προειρημέ νοις πεπαιδευμέ νους.

ἐ ρύ θημα εἴ ποτε ἐ πανατέ λλει καὶ ὠ χρί ασις ἐ πὶ ψιλῆ ς τῆ ς δορᾶ ς καὶ τριχῶ ν γυμνῆ ς, θαυμαστὸ ν οὐ δέ ν: ταρανδὸ ς δὲ τὸ ζῷ ον, ἀ λλὰ οὗ τό ς γε θριξὶ ν αὐ ταῖ ς τρέ πει ἑ αυτό ν, καὶ πολύ χροιαν ἐ ργά ζεται μυρί αν, ὡ ς ἐ κπλή ττειν τὴ ν ὄ ψιν. ἔ στι δὲ Σκύ θης, καὶ τὰ νῶ τα παραπλή σιος ταύ ρῳ καὶ τὸ μέ γεθος. τού του τοι καὶ τὴ ν δορὰ ν ἀ γαθὴ ν ἀ ντί παλον αἰ χμῇ ταῖ ς αὑ τῶ ν ἀ σπί σι περιτεί ναντες νοοῦ σιν οἱ Σκύ θαι.

πελά γιος ἰ χθὺ ς τὴ ν λῆ ξιν, τὴ ν ὄ ψιν μέ λας, τὸ μῆ κος κατὰ μεμετρημέ νην ἔ γχελυν, λαβὼ ν ἐ ξ ὧ ν δρᾷ τὸ ὄ νομα, θεού σῃ νηὶ καὶ μά λα γε ἐ ξ οὐ ρί ας προσφθαρεὶ ς καὶ τῆ ς πρύ μνης τὸ ἄ κρον ἐ νδακώ ν, ὥ σπερ οὖ ν ἵ ππον στομί ῳ ἀ πειθῆ καὶ τραχὺ ν χαλινῷ σκληρῷ βιαιό τατα ἀ νακρού σας, ἀ ναστέ λλει τῆ ς ὁ ρμῆ ς καὶ πεδή σας ἔ χει: καὶ μά την μὲ ν τὰ ἱ στί α μέ σα πέ πρησται, ἐ ς οὐ δὲ ν δὲ φυσῶ σιν οἱ ἄ νεμοι, ἄ χος δ' ἔ χει τοὺ ς πλέ οντας. συνιᾶ σι δὲ οἱ ναῦ ται, καὶ τῆ ς νεὼ ς γνωρί ζουσι τὸ πά θος. καὶ ἐ ντεῦ θεν ἐ κτή σατο τὸ ὄ νομα: ἐ χενηί δα γὰ ρ καλοῦ σιν οἱ πεπειραμέ νοι.

ἀ ναβαί νει μὲ ν ἡ τέ χνη καὶ ἐ ς τριγονί αν διδασκαλί ας παρ'̔ Ομή ρῳ ἡ περὶ τῶ ν τετρωμέ νων τε καὶ φαρμά κου δεομέ νων. παιδεύ εται μὲ ν γὰ ρ ὁ Μενοιτί ου Πά τροκλος ὑ π'̓ Αχιλλέ ως ἰ ατρική ν,̓ Αχιλλεὺ ς δὲ ὁ Πηλέ ως ὑ πὸ Χεί ρωνος τοῦ Κρό νου. καὶ ἐ ν ἥ ρωσί τε καὶ θεῶ ν παισὶ ν ἦ ν τὰ μαθή ματα φύ σιν εἰ δέ ναι ῥ ιζῶ ν καὶ πό ας διαφό ρου χρῆ σιν καὶ φαρμά κων κρᾶ σιν καὶ ἐ παοιδὰ ς ἔ ς τε φλεγμονὴ ν ἀ ντιπά λους, καὶ ἀ ναστεῖ λαι αἷ μα, καὶ ὅ σα ἄ λλα ἐ κεῖ νοί γε ᾔ δεσαν: καὶ μέ ντοι καὶ οἱ τοῦ χρό νου κά τω ἀ νί χνευσά ν τινα. ἀ λλὰ τού των γε τῶ ν σοφισμά των ἡ φύ σις οὐ δὲ ν ἐ δεῖ το: καὶ κατηγορεῖ ὁ ἐ λέ φας. ὅ ταν γοῦ ν ἐ ς αὐ τὸ ν ἔ λθῃ δό ρατα καὶ βέ λη πολλά, ἐ λαί ας πασά μενος ἄ νθος ἢ ἔ λαιον αὐ τό, εἶ τα πᾶ ν τὸ ἐ μπεσὸ ν ἀ πεσεί σατο, καὶ ἔ στιν αὖ θις ὁ λό κληρος.

καὶ τό δε τὸ θαῦ μα τοῦ δε τοῦ ζῴ ου ἴ διον. τεκεῖ ν βρέ φος οὐ κ οἶ δεν ἄ ρκτος, οὐ δὲ ὁ μολογή σει τις ἐ ξ ὠ δί νων ἰ δὼ ν τὸ ἔ κγονον ζῳ ογό νον εἶ ναι αὐ τή ν, ἀ λλὰ ἣ μὲ ν ἐ λοχεύ θη, τὸ δὲ εἰ κῆ κρέ ας καὶ ἄ σημό ν τε καὶ ἀ τύ πωτον καὶ ἄ μορφον. ἣ δὲ ἤ δη φιλεῖ καὶ γνωρί ζει τὸ τέ κνον, καὶ ὑ πὸ τοῖ ς μηροῖ ς θά λπει, καὶ λεαί νει τῇ γλώ ττῃ, καὶ ἐ κτυποῖ ἐ ς ἄ ρθρα, καὶ μέ ντοι καὶ κατὰ μικρὰ ἐ κμορφοῖ, καὶ ἰ δὼ ν ἐ ρεῖ ς τοῦ το ἄ ρκτου σκυλά κιον.

κέ ρατα ἀ κλινῆ καὶ ὀ ρθὰ ἕ στηκε ταύ ροις ἅ πασι, καὶ διὰ ταῦ τα ὡ ς ἐ ς ὅ πλον ὁ ἄ νθρωπος, οὕ τω τοι καὶ ἐ ς κέ ρας ὁ ταῦ ρος τεθύ μωται. βό ες δὲ̓ Ερυθραῖ οι κινοῦ σι τὰ κέ ρατα ὡ ς ὦ τα.

γῆ μὲ ν Αἰ θιοπί ς̔ γεί των δὲ καὶ μά λα ἀ γαθὸ ς καὶ ἀ ξιό ζηλος τὸ τῶ ν θεῶ ν λουτρό ν, ὃ̔́ Ομηρος ἡ μῖ ν̓ Ωκεανὸ ν ᾅ δεἰ οὐ κοῦ ν ἥ δε ἡ γῆ δρακό ντων μή τηρ ἐ στὶ μεγέ θει μεγί στων: καὶ γά ρ τοι καὶ ἐ ς τριά κοντα ὀ ργυιὰ ς προή κουσι, καὶ τὸ ὄ νομα μὲ ν τὸ ἀ πὸ γενεᾶ ς οὐ καλοῦ νται, φονέ ας δὲ ἐ λεφά ντων φασὶ ν αὐ τού ς, καὶ ἁ μιλλῶ νται πρὸ ς γῆ ρας τὸ μή κιστον οἵ δε οἱ δρά κοντες. καὶ λό γοι μὲ ν Αἰ θί οπες ἐ νταῦ θά μοι ἵ στανται. λέ γουσι δὲ Φρύ γιοι λό γοι καὶ ἐ ν Φρυγί ᾳ γί νεσθαι δρά κοντας, καὶ προή κειν αὐ τοὺ ς ἐ ς δέ κα ὀ ργυιά ς, καὶ μεσοῦ ντος θέ ρους ὁ σημέ ραι μετὰ πλή θουσαν ἀ γορὰ ν ἐ ξέ ρπειν τῶ ν φωλεῶ ν. καὶ παρὰ τῷ ποταμῷ τῷ καλουμέ νᾡ Ρυνδά κῳ τὸ μέ ν τι τῆ ς σπεί ρας ἀ πή ρεισαν ἐ ς τὴ ν γῆ ν, τὸ λοιπὸ ν δὲ σῶ μα ἀ ναστή σαντες πᾶ ν, ἀ τρέ μα καὶ ἡ συχῆ τὴ ν φά ρυγγα ἀ νατεί ναντες καὶ μέ ντοι καὶ τὸ στό μα ἀ νοί ξαντες, εἶ τα τὰ πτηνὰ ἕ λκουσιν οἱ ονεὶ ἴ υγγι τῷ ἄ σθματι. τὰ δὲ ἐ ς τὰ ς ἐ κεί νων ἐ σπί πτει γαστέ ρας ὑ πὸ τῆ ς παρ' αὐ τῶ ν ἐ κπνοῆ ς συρό μενα αὐ τοῖ ς πτεροῖ ς. καὶ ταῦ τα μὲ ν ἰ δί ᾳ ἐ κεί νοις δρᾶ ται ἐ ς ἡ λί ου δυσμά ς: εἶ τα ἑ αυτοὺ ς οἱ δρά κοντες ἀ ποκρύ ψαντες ἐ λλοχῶ σι τὰ ς ποί μνας καὶ ἐ κ τῆ ς νομῆ ς ἐ πὶ τὰ αὔ λια ἰ ού σας αἱ ροῦ σι, καὶ πολὺ ν φό νον ἐ ργασά μενοι καὶ τοὺ ς νομέ ας συνδιέ φθειραν πολλά κις, καὶ ἔ χουσι δεῖ πνον ἄ φθονό ν τε καὶ ἀ μφιλαφέ ς.

ταῖ ς ἀ φύ αις ὁ πηλὸ ς γέ νεσί ς ἐ στι: δι' ἀ λλή λων δὲ οὐ τί κτουσιν οὐ δὲ ἐ πιγί νονται, πηλὸ ς δὲ ἐ ν τῇ θαλά ττῃ καὶ πά νυ ἰ λυώ δης ὅ ταν συστῇ καὶ γέ νηται μέ λας, ἀ λεαί νεταί τε φύ σει τινὶ ἀ πορρή τῳ τε καὶ ζῳ ογό νῳ καὶ μεταβά λλεται καὶ ἐ ς ζῷ α τρέ πεται πά μπολλα. καὶ αἵ γε ἀ φύ αι ταῦ τά ἐ στι, σκωλή κων δί κην ἐ ν τῷ βορβό ρῳ καὶ τοῖ ς μυσαροῖ ς τικτομέ νων ἐ κεί νων. γενό μεναι δὲ αἱ ἀ φύ αι νηκτικώ τατον χρῆ μά εἰ σι, καὶ δρῶ σιν ὃ πεφύ κασιν, εἶ τα ἄ γονταί τινι αἰ τί ᾳ θαυμαστῇ ἐ ς τὰ σωτή ρια, ἔ νθα ἕ ξουσι σκέ πην καὶ πρό βλημα, ᾑ μέ λλει βιώ σιμα αὐ ταῖ ς ἔ σεσθαι. εἴ η δ' ἂ ν ἡ καταφυγὴ ἢ πέ τρα ἀ νεστῶ σα ἐ πὶ μέ γα καὶ ὑ ψηλὸ ν ἢ οἱ καλού μενοι κρί βανοι: εἶ εν δ' ἂ ν κολπώ δεις πέ τραι βρωθεῖ σαί τε ὑ πὸ τῶ ν κυμά των τῷ χρό νῳ καὶ κοῖ λαι γεγενημέ ναι. ταῦ τα δὲ ἄ ρα αὐ ταῖ ς ἡ φύ σις ἔ δειξε κρησφύ γετα, ὥ στε ὑ πὸ τοῦ σά λου μὴ παί εσθαι μηδὲ ἀ φανί ζεσθαι: ἀ σθενεῖ ς γά ρ εἰ σι καὶ ἥ κιστα πρὸ ς τὰ ς ἐ κεί νων ἐ μπτώ σεις ἀ ντί τυποι. τροφῆ ς δὲ δέ ονται οὐ δὲ ἕ ν, ἀ πό χρη γε μὴ ν ἀ λλή λας περιλιχμή σασθαι. ἄ γρα δὲ αὐ τῶ ν νή ματα ἄ γαν λεπτὰ καὶ ἐ ρραφέ ντα τού τοις ἀ ραιῶ ν στημονί ων τὰ ἱ μά τια. καὶ τέ χνημα μὲ ν εἴ η ἂ ν τοῦ το καὶ μά λα γε ἀ ρκοῦ ν ἐ ς αἵ ρεσί ν τε καὶ ἅ λωσιν αὐ τῶ ν, ἐ ς δὲ ἄ λλων ἰ χθύ ων θή ραν ἥ κιστα.

τὸ ν σαῦ ρον εἰ παί σας εἴ τε ἑ κὼ ν εἴ τε καὶ κατὰ τύ χην ῥ ά βδῳ μέ σον διατέ μοις, οὐ δέ τερον αὐ τῷ τῶ ν μερῶ ν ἀ ποτέ θνηκεν, ἀ λλὰ χωρὶ ς καὶ καθ' ἑ αυτὸ πρό εισί τε καὶ ζῇ δύ ο ποσὶ ν ἐ πισυρό μενον τὸ ἡ μί τομον καὶ ἐ κεῖ νο καὶ τοῦ το. εἶ τα ὅ ταν συνέ λθᾑ σύ νεισι γὰ ρ πρὸ ς τὸ λεῖ πον τὸ ἕ τερον πολλά κις', συνδυασθέ ντε συνηλθέ την ἐ κ τῆ ς διαιρέ σεως: καὶ ἑ νωθεὶ ς ὁ σαῦ ρος, τοῦ μὲ ν πά θους τὸ ἴ χνος αὐ τῷ κατηγορεῖ ἡ οὐ λή, περιθέ ων δὲ καὶ τὴ ν ἀ ρχαί αν βιοτὴ ν ἔ χων ἔ οικε τῶ ν προειρημέ νων μὴ πεπειραμέ νῳ.

ἰ ὸ ς μὲ ν ὁ τῶ ν ἑ ρπετῶ ν δεινό ς ἐ στι, καὶ ὅ γε τῆ ς ἀ σπί δος ἔ τι μᾶ λλον. καὶ τού των ἀ ντί παλα καὶ ἀ μυντή ρια ῥ ᾳ δί ως οὐ κ ἂ ν εὕ ροι τις, εἰ καὶ σοφώ τατος εἴ η κηλεῖ ν τε ὀ δύ νας καὶ ἀ φανί ζειν. ἦ ν δὲ ἄ ρα καὶ ἐ ν ἀ νθρώ πῳ τις ἰ ὸ ς ἀ πό ρρητος, καὶ πεφώ ραται τὸ ν τρό πον ἐ κεῖ νον. ἔ χιν εἰ λά βοις, καὶ πά νυ εὐ λαβῶ ς τε καὶ ἐ γκρατῶ ς τοῦ τραχή λου κατά σχοις, καὶ διαστή σας τὸ στό μα εἶ τα αὐ τῷ προσπτύ σειας,

ἐ ς τὴ ν νηδὺ ν κατολισθά νει τὸ πτύ αλον, καὶ γί νεταί οἱ τοσοῦ τον κακὸ ν ὡ ς σή πειν τὸ ν ἔ χιν. ἔ νθεν τοι καὶ ἀ νθρώ πῳ δῆ γμα ἀ νθρώ που μιαρό ν ἐ στι καὶ κινδυνῶ δες οὐ δενὸ ς θηρί ου μεῖ ον. ἐ ν ὥ ρᾳ θερεί ῳ, ἀ μητοῦ κατειληφό τος καὶ τῶ ν σταχύ ων τριβομέ νων ἐ ν τῷ δί νῳ, κατὰ ἴ λας συνί ασιν οἱ μύ ρμηκες, καθ' ἕ να ἰ ό ντες καὶ κατὰ δύ ο δέ, ἀ λλὰ καὶ ἐ ς τὸ ν τρί τον στοῖ χον ἔ ρχονται, τοὺ ς ἑ αυτῶ ν οἴ κους καὶ τὰ ς συνή θεις στέ γας ἀ πολεί ποντες: εἶ τα ἐ κλέ γουσι τῶ ν πυρῶ ν καὶ τῶ ν κριθῶ ν, καὶ τὴ ν αὐ τὴ ν χωροῦ σιν ἀ τραπό ν. καὶ οἳ μὲ ν ἀ πί ασιν ἐ πὶ τὴ ν τῶ ν προειρημέ νων συλλογή ν, οἳ δὲ κομί ζουσι τὸ ν φό ρτον, καὶ πά νυ αἰ δεσί μως καὶ πεφεισμέ νως ἀ λλή λοις ἀ φί στανται τῆ ς ὁ δοῦ, καὶ μᾶ λλον τοῖ ς ἀ χθοφό ροις οἱ κοῦ φοι: κατελθό ντες δὲ ἐ ς τὰ οἰ κεῖ α τὰ σφέ τερα καὶ πληρώ σαντες τοὺ ς ἐ ν τῷ μυχῷ σφί σι σιρού ς, ἑ κά στου σπέ ρματος διατρή σαντες τὸ μέ σον, τὸ μὲ ν ἐ κπεσὸ ν δεῖ πνον γί νεται τῷ μύ ρμηκι ἐ ν τῷ τέ ως, τὸ δὲ λοιπὸ ν ἄ γονό ν ἐ στι. παλαμῶ νται δὲ ἄ ρα οἱ γενναῖ οι οἰ κονό μοι καὶ φρουροὶ τοῦ το, ἵ να μὴ τῶ ν ὄ μβρων περιρρευσά ντων, εἶ τα ἔ κφυσιν ὁ λό κληρα ἐ κεῖ να ὄ ντα λά βῃ τινὰ καὶ ἀ ναθή λῃ, καὶ τού των γενομέ νων ἀ τροφί ᾳ καὶ λιμῷ διὰ χειμῶ νος περιπέ σωσι, καὶ αὐ τοῖ ς ἐ ξαμβλώ σῃ ἡ σπουδή. φύ σεως μὲ ν δὴ καὶ μύ ρμηκες λαβεῖ ν δῶ ρα εὐ τύ χησαν καὶ ταῦ τα ὡ ς ἄ λλα.

οὐ δέ ποτε ἀ ετὸ ς οὔ τε πηγῆ ς δεῖ ται οὔ τε γλί χεται κονί στρας, ἀ λλὰ καὶ δί ψους ἀ μεί νων ἐ στί, καὶ καμά του φά ρμακον οὐ κ ἀ ναμέ νει πορισθὲ ν ἔ ξωθεν, ὑ περφρονῶ ν δὲ καὶ τῶ ν ὑ δά των καὶ τῆ ς ἀ ναπαύ σεως τὸ ν αἰ θέ ριον τέ μνει πό λον, καὶ ὀ ξύ τατα ὁ ρᾷ ἐ κ πολλοῦ τοῦ αἰ θέ ρος καὶ ὑ ψηλοῦ. καὶ τό ν γε τῶ ν πτερῶ ν αὐ τοῦ ῥ οῖ ζον καὶ τὸ τῶ ν θηρί ων ἀ τρεπτό τατον ὁ δρά κων ἀ κού σας μό νον παραχρῆ μα κατέ δυ καὶ ἀ σμέ νως ἠ φανί σθη. βά σανος δέ οἱ τῶ ν νεοττῶ ν τῶ ν γνησί ων ἐ κεί νη ἐ στί ν. ἀ ντί ους τῇ αὐ γῇ τοῦ ἡ λί ου ἵ στησιν αὐ τοὺ ς ὑ γροὺ ς ἔ τι καὶ ἀ πτῆ νας: καὶ ἐ ὰ ν μὲ ν σκαρδαμύ ξῃ τις τὴ ν ἀ κμὴ ν τῆ ς ἀ κτῖ νος δυσωπού μενος, ἐ ξεώ σθη τῆ ς καλιᾶ ς, καὶ ἀ πεκρί θη τῆ σδε τῆ ς ἑ στί ας: ἐ ὰ ν δὲ ἀ ντιβλέ ψῃ καὶ μά λα ἀ τρέ πτως, ἀ μεί νων ἐ στὶ ν ὑ πονοί ας καὶ τοῖ ς γνησί οις ἐ γγέ γραπται, ἐ πεὶ αὐ τῷ πῦ ρ τὸ οὐ ρά νιον ἡ τοῦ γέ νους ἀ δέ καστό ς τε καὶ ἄ πρατος ἀ ληθῶ ς ἐ στιν ἐ γγραφή.

ἡ στρουθὸ ς ἡ μεγά λη λασί οις μὲ ν τοῖ ς πτεροῖ ς ἐ πτέ ρωται, ἀ ρθῆ ναι δὲ καὶ ἐ ς βαθὺ ν ἀ έ ρα μετεωρισθῆ ναι φύ σιν οὐ κ ἔ χει. θεῖ δὲ ὤ κιστα, καὶ τὰ ς παρὰ τὴ ν πλευρὰ ν ἑ κατέ ραν πτέ ρυγας ἁ πλοῖ, καὶ ἐ μπῖ πτον τὸ πνεῦ μα κολποῖ δί κην ἱ στί ων αὐ τά ς.

τὴ ν ὠ τί δα τὸ ζῷ ον ὀ ρνί θων εἶ ναι φιλιππό τατον ἀ κού ω. καὶ τὸ μαρτύ ριον, τῶ ν μὲ ν ἄ λλων ζῴ ων καὶ ἐ ν λειμῶ σι καὶ ἐ ν αὐ λῶ σι νεμομέ νων καταφρονεῖ: ἵ ππον δὲ ὅ ταν θεά σηται, ἥ διστα προσπέ τεται καὶ πλησιά ζει κατὰ τοὺ ς τῶ ν ἀ νθρώ πων ἱ ππεραστά ς.

μυῖ α ἐ μπεσοῦ σα ἐ ς ὕ δωρ, εἰ καὶ ζῴ ων ἐ στὶ θρασυτά τη, ἀ λλὰ γοῦ ν οὔ τ' ἐ πιτρέ χει, οὔ τε νηκτική ἐ στι, καὶ διὰ ταῦ τα ἀ ποπνί γεται. εἰ δὲ αὐ τῆ ς ἐ ξέ λοις τὸ ν νεκρό ν, καὶ τέ φραν ἐ μπά σειας καὶ καταθεί ης ἐ ν ἡ λί ου αὐ τῇ, ἀ ναβιώ σῃ τὴ ν μυῖ αν.

ἀ λεκτρυό να εἴ τε πριά μενος εἴ τε δῶ ρον λαβὼ ν ἐ ς τὴ ν ἀ γέ λην τὴ ν σεαυτοῦ καὶ τοὺ ς ὄ ρνιθας τοὺ ς ἠ θά δας ἐ θέ λοις ἀ ριθμεῖ ν, οὐ κ ἀ πολύ σεις οὐ δὲ ἀ φή σεις εἰ κῆ καὶ ὡ ς ἔ τυχεν αὐ τό ν: εἰ δὲ μή, φυγὰ ς παραχρῆ μα οἰ χή σεται. ἐ ς τοὺ ς οἰ κεί ους καὶ τοὺ ς συννό μους, εἰ καὶ πά νυ πό ρρωθεν εἴ η οὗ τος. δεῖ δὲ ἄ ρα αὐ τῷ φρουρὰ ν περιβαλεῖ ν καὶ δεσμὰ ἀ φανῆ ὑ πὲ ρ τὰ̔ Ηφαί στου τὰ̔ Ομή ρεια. καὶ ὅ γε λέ γω τοιοῦ τό ν ἐ στι. τρά πεζαν ἐ φ' ἧ ς ἐ σθί εις ἐ ς μέ σον καταθεὶ ς καὶ τὸ ν ὄ ρνιθα λαβὼ ν καὶ τρὶ ς αὐ τὸ ν τὴ ν προειρημέ νην σκηνὴ ν περιαγαγώ ν, μέ θες τὸ ἐ ντεῦ θεν ἄ φετον ἀ λᾶ σθαι σὺ ν τοῖ ς ὄ ρνισι τοῖ ς οἰ κέ ταις: ὃ δὲ οὐ κ ἀ παλλά ττεται, ὥ σπερ οὖ ν πεπεδημέ νος.

ἡ σαλαμά νδρα τὸ ζῷ ον οὐ κ ἔ στι μὲ ν τῶ ν πυρὸ ς ἐ κγό νων, ὥ σπερ οὖ ν οἱ καλού μενοι πυρί γονοι, θαρρεῖ δὲ αὐ τὸ καὶ χωρεῖ τῇ φλογὶ ὁ μό σε, καὶ ὡ ς ἀ ντί παλό ν τινα σπεύ δει καταγωνί σασθαι. καὶ τὸ μαρτύ ριον, περὶ τοὺ ς βαναύ σους καλινδεῖ ται καὶ τοὺ ς χειρώ νακτας τοὺ ς ἐ μπύ ρους. ἐ ς ὅ σον μὲ ν οὖ ν ἐ νακμά ζει τὸ πῦ ρ αὐ τοῖ ς, καὶ συνεργὸ ν τῇ τέ χνῃ ἔ χουσιν αὐ τὸ καὶ κοινωνὸ ν τῆ ς σοφί ας, ὑ πὲ ρ τοῦ δε τοῦ ζῴ ου οὐ δὲ ἓ ν φροντί ζουσιν: ὅ ταν δὲ τὸ μὲ ν ἀ ποσβεσθῇ καὶ μαρανθῇ, μά την δὲ αἱ φῦ σαι καταπνέ ωσιν, ἐ νταῦ θα ἤ δη τὸ ζῷ ον τὸ εἰ ρημέ νον ἀ ντιπρᾶ ττον σφί σιν ἴ σασι καλῶ ς. ἀ νιχνεύ σαντες οὖ ν τὸ θηρί ον καὶ τιμωρησά μενοι, τὸ πῦ ρ ἐ ντεῦ θεν αὐ τοῖ ς ἐ ξά πτεται, καὶ ἔ στιν εὐ πειθέ ς, καὶ οὐ σβέ ννυται τῇ συνηθεί ᾳ τρεφό μενον.

κύ κνος δέ, ὅ νπερ οὖ ν καὶ θερά ποντἀ Από λλωνι ἔ δοσαν ποιηταὶ καὶ λό γοι μέ τρων ἀ φειμέ νοι πολλοί, τὰ μὲ ν ἄ λλα ὅ πως μού σης τε καὶ ᾠ δῆ ς ἔ χει εἰ πεῖ ν οὐ κ οἶ δα: πεπί στευται δὲ ὑ πὸ τῶ ν ἄ νω τοῦ χρό νου ὅ τι τὸ κύ κνειον οὕ τω καλού μενον ᾅ σας εἶ τα ἀ ποθνή σκει. τιμᾷ δὲ ἄ ρα αὐ τὸ ν ἡ φύ σις καὶ τῶ ν καλῶ ν καὶ ἀ γαθῶ ν ἀ νθρώ πων μᾶ λλον, καὶ εἰ κό τως: εἴ γε τού τους μὲ ν καὶ ἐ παινοῦ σι καὶ θρηνοῦ σιν ἄ λλοι, ἐ κεῖ νοι δὲ εἴ τε τοῦ το ἐ θέ λοις εἴ τε ἐ κεῖ νο, ἑ αυτοῖ ς νέ μουσιν.

κροκό δειλος μὲ ν ὅ πως ἔ χει μεγέ θους καὶ ὁ τέ λειος καὶ ὁ ἐ κγλυφεὶ ς πρῶ τον, καὶ μέ ντοι καὶ γλώ ττης ὅ πως, καὶ εἰ κινεῖ τὴ ν γέ νυν, καὶ ποτέ ραν τῇ ἑ τέ ρᾳ προσά γει, πολλοὶ λέ γουσι. κατέ γνωσαν δὲ ἄ ρα τοῦ ζῴ ου τοῦ δέ τινες ὅ τι τί κτει τοσαῦ τα ᾠ ὰ ὅ σαις ἂ ν ἡ μέ ραις ἐ πῳ ά ζον εἶ τα ἐ κγλύ ψῃ τὰ νεό ττια: ἤ δη δὲ ἔ γωγε ἤ κουσα, ὁ κροκό δειλος ὅ ταν ἀ ποθά νῃ, σκορπί ον ἐ ξ αὐ τοῦ τί κτεσθαι, κέ ντρον δὲ ἄ ρα οὐ ραῖ ον αὐ τὸ ν ἔ χειν λέ γουσιν ἰ οῦ πεπληρωμέ νον.

εἰ σαφῆ ταῦ τα καὶ μὴ ἀ μφί λογα,̓ Ινδῶ ν λό γοι πειθέ τωσαν: ἃ δὲ νῦ ν ἐ ρῶ, τῆ ς ἐ κεῖ θεν φή μης διακομιζού σης, ταῦ τά ἐ στιν. ὁ μώ νυμον τῷ φυτῷ κιννά μωμον ὄ ρνιν ἔ γωγε τοῦ παιδὸ ς τοῦ Νικομά χου λέ γοντος ἤ κουσα. καὶ τὸ ν μὲ ν ὄ ρνιν κομί ζειν τὸ φερώ νυμον τοῦ το δὴ φυτὸ ν ἐ ς̓ Ινδού ς, εἰ δέ ναι δὲ ἄ ρα τοὺ ς ἀ νθρώ πους ὅ που τε καὶ ὅ πως φύ εται οὐ δὲ ἕ ν.

Αἰ γύ πτιοι κλύ σματα καὶ κά θαρσιν γαστρὸ ς οὐ κ ἔ κ τινος ἐ πινοί ας ἀ νθρωπί νης λέ γουσι μαθεῖ ν, διδά σκαλον δὲ σφί σι τοῦ ἰ ά ματος τοῦ δε τὴ ν ἶ βιν ᾅ δουσιν. καὶ ὅ πως ἐ ξεπαί δευσε τοὺ ς πρώ τους ἰ δό ντας, ἐ ρεῖ ἄ λλος: σελή νης δὲ αὔ ξησιν καὶ μεί ωσιν ὅ τι οἶ δε, καὶ τοῦ το ἤ κουσα. καὶ ὅ τι τὴ ν τροφὴ ν ἑ αυτῇ ὑ φαιρἑ??̓ καὶ προστί θησι κατὰ τὴ ν τῆ ς θεοῦ καὶ λῆ ξιν καὶ πρό σθεσιν, πυθέ σθαι ποθὲ ν οὐ κ εἰ μὶ ἔ ξαρνος.

κέ ντρον πικρό τατον καὶ κί νδυνον φέ ρον ἁ πά ντων μᾶ λλον ἡ τρυγὼ ν ἡ ἐ κ τῆ ς θαλά ττης ἔ χει. καὶ τὸ μαρτύ ριον, εἰ μὲ ν ἐ ς δέ νδρον τεθηλὸ ς καὶ εὖ μά λα ἀ ναθέ ον ἐ μπή ξειας αὐ τό, οὔ τε ἐ ς ἀ ναβολὰ ς οὔ τε χρό νῳ ὕ στερον ἀ λλ' ἤ δη αὖ ον τὸ δέ νδρον: εἰ δέ τι τῶ ν ζῴ ων ἀ μύ ξειας, ἀ πέ κτεινας.

ἡ μυγαλῆ ἐ ς ὅ σον μὲ ν τὴ ν ἄ λλως πρό εισι, ζῆ ν ἔ χει, καὶ ἐ σπεί σατο αὐ τῇ ἡ φύ σις, ἐ ά ν γε μὴ ἄ λλῃ τινὶ τύ χῃ καταληφθῇ καὶ ἀ πό ληται: ἐ πὰ ν δὲ ἐ ς ἁ ρματοτροχιὰ ν ἐ μπέ σῃ, οἱ ονεὶ πέ δῃ κατεί ληπται καὶ μά λα ἀ φανεῖ, καὶ τέ θνηκε. δηχθέ ντι δὲ ὑ πὸ μυγαλῆ ς φά ρμακον ἐ κεῖ νο. ἐ κ τῆ ς τῶ ν τροχῶ ν διαδρομῆ ς ἡ ψά μμος ἀ ρθεῖ σα ἐ πεπά σθη τῷ δή γματι, καὶ ἔ σωσε παραχρῆ μα.

καὶ ταῦ τα δὲ ὑ πὲ ρ τῆ ς Αἰ γυπτί ας ἴ βεως προσακή κοα. ἱ ερὰ τῆ ς σελή νης ἡ ὄ ρνις ἐ στί. τοσού των γοῦ ν ἡ μερῶ ν τὰ ᾠ ὰ ἐ κγλύ φει, ὅ σων ἡ θεὸ ς αὔ ξει τε καὶ λή γει. τῆ ς δὲ Αἰ γύ πτου οὔ ποτε ἀ ποδημεῖ. τὸ δὲ αἴ τιον, νοτιωτά τη χωρῶ ν ἁ πασῶ ν Αἴ γυπτό ς ἐ στι, καὶ ἡ σελή νη δὲ νοτιωτά τη τῶ ν πλανωμέ νων ἄ στρων πεπί στευται. ἑ κοῦ σα μὲ ν οὖ ν οὐ κ ἂ ν ἀ ποδημή σειεν ἡ ἶ βις: εἰ δέ τις ἐ πιθέ μενος αὐ τῇ κατὰ τὸ καρτερὸ ν ἐ ξαγά γοι, ἡ δὲ ἀ μύ νεται τὸ ν ἐ πιβουλεύ σαντα, ἐ ς οὐ δὲ ν αὐ τῷ τὴ ν σπουδὴ ν προά γουσα: ἑ αυτὴ ν γὰ ρ ἀ ποκτεί νει λιμῷ, καὶ ἀ νό νητον τὴ ν προθυμί αν ἀ ποφαί νει τῷ προειρημέ νῳ. βαδί ζει δὲ ἡ συχῆ καὶ κορικῶ ς, καὶ οὐ κ ἂ ν αὐ τὴ ν θᾶ ττον ἢ βά δην προϊ οῦ σαν θεά σαιτό τις. καὶ τού των αἱ μέ λαιναι τοὺ ς πτερωτοὺ ς ὄ φεις ἐ ξ̓ Αραβί ας ἐ ς Αἴ γυπτον παρελθεῖ ν οὐ κ ἐ πιτρέ πουσι, τῆ ς γῆ ς τῆ ς φί λης προπολεμοῦ σαι: αἱ δὲ ἕ τεραι τοὺ ς ἐ ξ Αἰ θιοπί ας κατὰ τὴ ν τοῦ Νεί λου ἐ πί κλυσιν ἀ φικνουμέ νους ἀ παντῶ σαι διαφθεί ρουσιν. ἢ τί ἂ ν ἐ κώ λυσε διὰ τῆ ς ἐ κεί νων ἐ πιδημί ας τοὺ ς Αἰ γυπτί ους ἀ πολωλέ ναι;

ἀ κού ω δέ τι καὶ γέ νος ἀ ετῶ ν, καὶ ὄ νομα αὐ τῷ χρυσά ετον ἔ θεντο, ἄ λλοι δὲ ἀ στερί αν τὸ ν αὐ τὸ ν καλοῦ σιν: ὁ ρᾶ ται δὲ οὐ πολλά κις. λέ γει δὲ̓ Αριστοτέ λης αὐ τὸ ν θηρᾶ ν καὶ νεβροὺ ς καὶ λαγὼ ς καὶ γερά νους καὶ χῆ νας ἐ ξ αὐ λῆ ς. μέ γιστος δὲ ἀ ετῶ ν εἶ ναι πεπί στευται, καὶ λέ γουσί γε καὶ ταύ ροις ἐ πιτί θεσθαι αὐ τὸ ν κατὰ τὸ καρτερό ν, καὶ περιηγοῦ νται τὸ ἔ ργον τὸ ν τρό πον τοῦ τον. ὃ μὲ ν κεκυφὼ ς κά τω νέ μεται ὁ ταῦ ρος: ὁ δὲ ἀ ετὸ ς ἐ πὶ τῷ τέ νοντι τοῦ ζῴ ου καθί σας ἑ αυτὸ ν παί ει τῷ στό ματι συνεχέ σι τε καὶ καρτεραῖ ς ταῖ ς πληγαῖ ς: ὃ δὲ ὥ σπερ οἰ στρηθεὶ ς ἐ ξά πτεται, καὶ ᾗ ποδῶ ν ἔ χει φυγῆ ς ἄ ρχεται. καὶ ἕ ως μέ ν ἐ στιν εὐ ή λατα, ὁ ἀ ετὸ ς ἥ συχό ς ἐ στι καὶ ἐ πιποτᾶ ται παραφυλά ττων: ὅ ταν δὲ τὸ ν ταῦ ρον θεά σηται πλησί ον κρημνοῦ γεγενημέ νον, κυκλώ σας τὰ πτερὰ καὶ ὑ περτεί νας αὐ τοῦ τῶ ν ὀ φθαλμῶ ν, ἐ ποί ησε τὰ ἐ ν ποσὶ μὴ προϊ δό μενον κατενεχθῆ ναι βιαιό τατα. εἶ τα ἐ μπεσὼ ν καὶ ἀ ναρρή ξας τὴ ν γαστέ ρα, ῥ ᾳ δί ως χρῆ ται τῇ ἄ γρᾳ, ἐ ς ὅ σον ἐ θέ λει. θή ρας δὲ ἄ λλοτρί ας οὐ χ ἅ πτεται κειμέ νης, ἀ λλὰ χαί ρει τοῖ ς ἑ αυτοῦ πό νοις, κοινωνί αν τε τὴ ν πρὸ ς ἄ λλον ἥ κιστα ἐ νδέ χεται. κορεσθεὶ ς δὲ εἶ τα τοῦ λοιποῦ πονηρὸ ν ἆ σθμα καὶ δυσωδέ στατον καταπνεύ σας, ἄ βρωτα τοῖ ς ἄ λλοις τὰ λεί ψανα ἐ ᾷ. καὶ μέ ντοι καὶ ἀ λλή λων ἀ πῳ κισμέ νας οἰ κοῦ σι καλιὰ ς ὑ πὲ ρ τοῦ μὴ διαφέ ρεσθαι ὑ πὲ ρ θή ρας καὶ λυπουμέ νους λυπεῖ ν πολλά κις.

ἦ ν δὲ ἄ ρα γέ νος ἀ ετῶ ν καὶ πρὸ ς τοὺ ς τρέ φοντας φιλό στοργον, ὥ σπερ οὖ ν καὶ ὁ τοῦ Πύ ρρου. τοῦ τό ν τοί φασι καὶ ἐ παποθανεῖ ν τῷ δεσπό τῃ τροφῆ ς ἀ ποστά ντα. ἤ δη δὲ καὶ ἀ νδρὸ ς ἰ διώ του ἀ ετὸ ς τρό φιμος καομέ νου τοῦ δεσπό του ἐ ς τὴ ν πυρὰ ν ἑ αυτὸ ν ἐ νέ βαλεν: οἳ δὲ οὐ κ ἀ νδρό ς, ἀ λλὰ γυναικὸ ς τὸ θρέ μμα εἶ ναί φασι. ζηλοτυπώ τατον δὲ ἄ ρα ἦ ν ζῷ ον ἀ ετὸ ς πρὸ ς τὰ νεό ττια. ἐ ὰ ν γοῦ ν θεά σηταί τινα προσιό ντα, ἀ πελθεῖ ν ἀ τιμώ ρητον οὐ κ ἐ πιτρέ πει: παί ει γὰ ρ τοῖ ς πτεροῖ ς αὐ τὸ ν καὶ τοῖ ς ὄ νυξι λυμαί νεται, καὶ ἐ πιτί θησί ν οἱ πεφεισμέ νως τὴ ν δί κην: οὐ γὰ ρ χρῆ ται τῷ στό ματι.

ἔ στι δὲ θαλαττί ων ζῴ ων τρί γλη λιχνό τατον, καὶ ἐ ς τὸ ἀ πογεύ σασθαι παντὸ ς τοῦ παρατυχό ντος ἀ ναμφιλό γως ἀ φειδέ στατον. καί τινες καλοῦ νται λεπρώ δεις αὐ τῶ ν, σπά σασαι τὸ ὄ νομα ἐ κ τῶ ν χωρί ων, ἅ περ οὖ ν πέ ρας ἔ χει λεπρά ς τε καὶ ἀ ραιά ς, καὶ φυκί α μέ σα τού των δασέ α, καί που καὶ ὑ ποκά θηται πηλὸ ς ἢ ψά μμος. φά γοι δ' ἂ ν τρί γλη καὶ ἀ νθρώ που νεκροῦ καὶ ἰ χθύ ος: φιληδοῦ σι δὲ μᾶ λλον τοῖ ς μεμιασμέ νοις καὶ κακό σμοις.

θηρᾶ σαι καὶ μά λα γε ἱ κανοὶ καὶ οὐ δέ ν τι μεῖ ον τῶ ν ἀ ετῶ ν ἱ έ ρακέ ς εἰ σιν, ἡ μερώ τατοι δὲ ὀ ρνί θων πεφύ κασι καὶ φιλανθρωπό τατοι, τὸ μέ γεθος ἀ ετῶ ν οὐ κ ὄ ντες ὀ λιγώ τεροι. ἀ κού ω δὲ ὅ τι ἐ ν τῇ Θρᾴ κῃ καὶ ἀ νθρώ ποις εἰ σὶ σύ νθηροι ἐ ν ταῖ ς ἑ λεί οις ἄ γραις. καὶ ὁ τρό πος, οἱ μὲ ν ἄ νθρωποι τὰ δί κτυα ἁ πλώ σαντες ἡ συχά ζουσιν, οἱ δὲ ἱ έ ρακες ὑ περπετό μενοι φοβοῦ σι τοὺ ς ὄ ρνεις καὶ συνωθοῦ σιν ἐ ς τὰ ς τῶ ν δικτύ ων περιβολά ς. τῶ ν οὖ ν ᾑ ρημέ νων οἱ Θρᾷ κες μέ ρος ἀ ποκρί νουσι καὶ ἐ κεί νοις, καὶ ἔ χουσιν φί λους πιστού ς: μὴ δρά σαντες δὲ τοῦ το ἑ αυτοὺ ς τῶ ν συμμά χων ἐ στέ ρησαν. μά χεται δὲ ὁ τέ λειος ἱ έ ραξ καὶ πρὸ ς ἀ λώ πεκα καὶ πρὸ ς ἀ ετό ν, καὶ γυπὶ μά χεται πολλά κις. καρδί αν δὲ οὐ κ ἂ ν φά γοι ποτὲ ἱ έ ραξ, τελεστικὸ ν δή που δρῶ ν καὶ μυστικὸ ν ἐ κεῖ νος τοῦ το. νεκρὸ ν δὲ ἄ νθρωπον ἰ δὼ ν ἱ έ ραξ, ὡ ς λό γος, πά ντως ἐ πιβά λλει γῆ ς τῷ ἀ τά φᾡ καὶ τοῦ το μὲ ν αὐ τῷ οὐ κελεύ ει Σό λων', οὐ δὲ σώ ματος ἅ ψεται. μέ νει δὲ ἄ γευστος καὶ ποτοῦ, ἐ ὰ ν ἐ ς αὔ λακα ἐ ποχετεύ ῃ εἷ ς ἄ νθρωπος: πεπί στευκε γὰ ρ αὐ τὸ ν πονού μενον ζημιοῦ ν ὑ φαιρού μενος ἐ κ τῆ ς ἐ κεί νου χρεί ας ὕ δωρ: εἰ δὲ πλεί ους ἐ πά ρδοιεν, ἀ φθονί αν τοῦ ῥ εύ ματος ὁ ρῶ ν, ὡ ς φιλοτησί ας τινὸ ς: ἐ ξ αὐ τῶ ν μεταλαμβά νει, καὶ πί νει ἡ δέ ως.

ἔ στι φῦ λον ἱ ερά κων, καὶ καλεῖ ται κεγχρηί ς, καὶ ποτοῦ δεῖ ται οὐ δὲ ἕ ν. ὀ ρεί της δὲ γέ νος ἄ λλο αὐ τῶ ν: καὶ ἑ κά τερό ς ἐ στι δεινῶ ς φιλό θηλυς, καὶ ἕ πεται κατὰ τοὺ ς δυσέ ρωτας, οὐ δὲ ἀ πολεί πεται. εἰ δὲ ἡ γυνὴ ἀ πέ λθοι που παραλαθοῦ σα, ὃ δὲ ὑ περαλγεῖ καὶ βοᾷ, καὶ ἔ οικε λυπουμέ νῳ ἐ ρωτικῶ ς εὖ μά λα. καμό ντες δὲ τὴ ν ὄ ψιν ἱ έ ρακες, εὐ θὺ τῶ ν αἱ μασιῶ ν ἴ ασι, καὶ τὴ ν ἀ γρί αν θριδακί νην ἀ νασπῶ σι, καὶ τὸ ν ὀ πὸ ν αὐ τῆ ς πικρὸ ν ὄ ντα καὶ δριμὺ ν ὑ πὲ ρ τῶ ν ὀ φθαλμῶ ν αἰ ωροῦ σι τῶ ν σφετέ ρων, καὶ λειβό μενον δέ χονται, καὶ τοῦ το αὐ τοῖ ς ὑ γί ειαν ἐ ργά ζεται. λέ γουσι δὲ καὶ τοὺ ς ἰ ατρικοὺ ς χρῆ σθαι τῷ δε τῷ φαρμά κῳ ἐ ς τὴ ν χρεί αν τῶ ν καμνό ντων τὴ ν αὐ γή ν, καὶ ἐ κ τῶ ν ὀ ρνί θων ἡ ἴ ασις κέ κληται: καὶ οὐ κ ἀ ρνοῦ νται μαθηταὶ ἀ κού οντες ὀ ρνί θων οἱ ἄ νθρωποι, ἀ λλὰ ὁ μολογοῦ σι. λέ γεται δὲ καὶ θεοσύ λην ἐ ν Δελφοῖ ς ἐ λέ γξαι ποτὲ ἱ έ ραξ, ἐ μπί πτων τε αὐ τῷ καὶ παί ων τὴ ν κεφαλή ν. πιστεύ ονται δὲ εἶ ναι ἱ έ ρακες καὶ νό θοι, ἀ ντικριθέ ντες πρὸ ς τὰ ς τῶ ν ἀ ετῶ ν φυλά ς. ἦ ρος δὲ ἀ ρχομέ νου οἱ έ ν Αἰ γύ πτῳ τῶ ν ἁ πά ντων δύ ο προαιροῦ νται, καὶ ἀ ποστέ λλουσι κατασκεψομέ νους νή σους τινὰ ς ἐ ρή μους, αἵ περ οὖ ν τῆ ς Λιβύ ης πρό κεινται. εἶ τα ὑ ποστρέ φουσιν οὗ τοι, καὶ ἡ γοῦ νται τῆ ς πτή σεως τοῖ ς ἄ λλοις. οἱ δὲ ἥ κοντες ἑ ορτὴ ν ὑ πὲ ρ τῆ ς ἐ πιδημί ας τοῖ ς ἐ ν τῇ Λιβύ ῃ παρέ χουσι: σί νονται γὰ ρ οὐ δὲ ἕ ν. παρελθό ντες δὲ ἐ ς τὰ ς νή σους, ἃ ς οἱ πρῶ τοι θεασά μενοι τῶ ν ἄ λλων ἐ πιτηδειοτέ ρας σφί σιν ἔ κριναν, ἐ νταῦ θα κατὰ πολλὴ ν τὴ ν γαλή νην τε καὶ ἡ συχί αν ἀ ποτί κτουσι καὶ ἐ κγλύ φουσι, καὶ θηρῶ νται στρουθοὺ ς καὶ πελειά δας, καὶ τοὺ ς νεοττοὺ ς ἐ ν ἀ φθό νοις ἐ κτρέ φουσιν: εἶ τα ἤ δη παγέ ντας καὶ ἐ κπετησί μους γεγενημέ νους παραλαβό ντες ἐ ς τὴ ν Αἴ γυπτον ἀ πά γουσιν, ὥ σπερ οὖ ν ἐ ς τὰ οἰ κεῖ α τὰ πατρῷ α τὰ ς ἐ ν τοῖ ς συντρό φοις χωρί οις διατριβά ς.

αἱ ἰ ουλί δες ἰ χθῦ ς εἰ σι πέ τραις ἔ ντροφοι, καὶ ἔ χουσιν ἰ οῦ τὸ στό μα ἔ μπλεων καὶ ὅ του ἂ ν ἰ χθύ ος ἀ πογεύ σωνται, ἄ βρωτον ἀ πέ φηναν αὐ τό ν. ἤ δη δὲ καὶ οἱ ἁ λιεῖ ς ἡ μιβρώ τῳ καρί δι περιτυχό ντες, καὶ ἀ ξιώ σαντες τὸ θή ραμα ἄ πρατον ὄ ν, εἰ ἀ πογεύ σαιντο αὐ τοῦ ὑ πὸ πενί ας, κλονοῦ νται τὴ ν γαστέ ρα καὶ στρέ φονται. λυποῦ σι δὲ καὶ τοὺ ς ἐ ν ταῖ ς ὑ δροθηρί αις ὑ ποδυομέ νους τε καὶ νηχομέ νους, πολλαὶ καὶ δηκτικαὶ προσπί πτουσαι, ὡ ς αὐ τό χρημα ἐ πὶ τῆ ς γῆ ς αἱ μυῖ αι: καὶ δεῖ σοβεῖ ν αὐ τὰ ς ἤ κολά ζεσθαι ἐ σθιό μενον: σοβοῦ ντι δὲ ἐ κ τῆ ς ἀ σχολί ας ἀ πό λωλε τὸ ἔ ργον.

λαγὼ ς δὲ θαλά ττιος βρωθεὶ ς καὶ θά νατον ἤ νεγκε πολλά κις, πά ντως δὲ τὴ ν γαστέ ρα ὠ δύ νησεν. τί κτεται δὲ ἄ ρα ἐ ν πηλῷ, οὐ κ ὀ λιγά κις δὲ ταῖ ς ἀ φύ αις συναλί σκεται: εἴ η δ' ἂ ν κατὰ τὸ ν κοχλί αν τὸ ν γυμνὸ ν τὸ εἶ δος.

γὺ ψ νεκρῷ πολέ μιος. ἐ σθί ει γοῦ ν ἐ μπεσὼ ν ὡ ς ἐ χθρὸ ν καὶ φυλά σσει τεθνηξό μενον. καὶ μέ ντοι καὶ ταῖ ς ἐ κδή μοις στρατιαῖ ς ἕ πονται γῦ πες, καὶ μά λα γε μαντικῶ ς ὅ τι ἐ ς πό λεμον χωροῦ σιν εἰ δό τες, καὶ ὅ τι μά χη πᾶ σα ἐ ργά ζεται νεκρού ς, καὶ τοῦ το ἐ γνωκό τες. γῦ πα δὲ ἄ ρρενα οὔ φασι γί νεσθαί ποτε, ἀ λλὰ θηλεί ας ἁ πά σας: ὅ περ ἐ πιστά μενα τὰ ζῷ α καὶ ἐ ρημί αν τέ κνων δεδιό τα ἐ ς ἐ πιγονὴ ν τοιαῦ τα δρᾷ. ἀ ντί πρῳ ροι τῷ νό τῳ πέ τονται: εἰ δὲ μὴ εἴ η νό τος, τῷ εὔ ρῳ κεχή νασι, καὶ τὸ πνεῦ μα ἐ σρέ ον πληροῖ αὐ τά ς, καὶ κύ ουσι τριῶ ν ἐ τῶ ν. λέ γουσι δὲ νεοττιὰ ν μὴ ὐ ποπλέ κειν γῦ πα. τοὺ ς δὲ αἰ γυπιού ς, ἐ ν μεθορί ῳ γυπῶ ν ὄ ντας καὶ ἀ ετῶ ν, εἶ ναι καὶ ἄ ρρενας καὶ τὴ ν χρό αν πεφυκέ ναι μέ λανας. καὶ τού των μὲ ν ἀ κού ω καὶ νεοττιὰ ς δεί κνυσθαι: γῦ πας δὲ μὴ ᾠ ὰ τί κτειν πέ πυσμαι, νεοττοὺ ς δὲ ὠ δί νειν. καὶ ὡ ς ἀ πὸ γενεᾶ ς κατά πτεροί εἰ σι, καὶ τοῦ το ἤ κουσα.

ἰ κτῖ νος ἐ ς ἁ ρπαγὴ ν ἀ φειδέ στατος. οἵ δε τῶ ν μὲ ν ἐ ξ ἀ γορᾶ ς ἐ μποληθέ ντων κρεαδί ων ἐ ὰ ν γέ νωνται κρεί ττους, ἥ ρπασαν προσπεσό ντες, τῶ ν δὲ ἐ κ τῆ ς τοῦ Διὸ ς ἱ ερουργί ας οὐ κ ἂ ν προσά ψαιντο.̔ Η δὲ ὄ ρειος ἅ ρπη τῶ ν ὀ ρνί θων προσπεσοῦ σα τοὺ ς ὀ φθαλμοὺ ς ἀ φαρπά ζει.

κό ρακες Αἰ γύ πτιοι, ὅ σοι τῷ Νεί λῳ παραδιαιτῶ νται, τῶ ν πλεό ντων τὰ πρῶ τα ἐ οί κασιν ἱ κέ ται εἶ ναι, λαβεῖ ν τι αἰ τοῦ ντες: καὶ λαβό ντες μὲ ν ἡ συχά ζουσιν, ἀ τυχή σαντες δὲ ὧ ν ᾔ τουν συμπέ τονται, καὶ ἑ αυτοὺ ς καθί σαντες ἐ πὶ τὸ κέ ρας τῆ ς νεὼ ς τῶ ν σχοί νων ἐ σθί ουσί τε καὶ διατέ μνουσι τὰ ἅ μματα. Λί βυες δὲ κό ρακες, ὅ ταν οἱ ἄ νθρωποι φό βῳ δί ψους ὑ δρευσά μενοι πληρώ σωσι τὰ ἀ γγεῖ α ὕ δατος, καὶ κατὰ τῶ ν τεγῶ ν θέ ντες ἐ ά σωσι τῷ ἀ έ ρι τὸ ὕ δωρ φυλά ττειν ἄ σηπτον, ἐ νταῦ θα ἐ ς ὅ σον μὲ ν αὐ τοῖ ς τὰ ῥ ά μφη κά τεισιν ἐ γκύ πτοντες, χρῶ νται τῷ ποτῷ: ὅ ταν δὲ ὑ πολή ξῃ, ψή φους κομί ζουσι καὶ τῷ στό ματι καὶ τοῖ ς ὄ νυξι, καὶ ἐ μβά λλουσιν ἐ ς τὸ ν κέ ραμον: καὶ αἳ μὲ ν ἐ κ τοῦ βά ρους ὠ θοῦ νται καὶ ὑ φιζά νουσι, τό γε μὴ ν ὕ δωρ θλιβό μενον ἀ ναπλεῖ. καὶ πί νουσιν εὖ μά λα εὐ μηχά νως οἱ κό ρακες, εἰ δό τες φύ σει τινὶ ἀ πορρή τῳ δύ ο σώ ματα μί αν χώ ραν μὴ δέ χεσθαι.

λέ γεἰ Αριστοτέ λης εἰ δέ ναι τοὺ ς κό ρακας διαφορὰ ν γῆ ς εὐ δαί μονό ς τε καὶ λυπρᾶ ς, καὶ ἐ ν μὲ ν τῇ παμφό ρῳ τε καὶ πολυφό ρῳ κατά τε ἀ γέ λας καὶ πλή θη φέ ρεσθαι, ἐ ν δὲ τῇ ἀ γό νῳ καὶ στερί φῃ κατὰ δύ ο. τού ς γε μὴ ν νεοττοὺ ς τοὺ ς ἐ κτραφέ ντας τῆ ς ἑ αυτῶ ν ἕ καστος καλιᾶ ς φυγά δας ἀ ποφαί νουσιν: ὑ πὲ ρ ὅ του τροφὴ ν μαστεύ ουσι, καὶ τοὺ ς γειναμέ νους σφᾶ ς μὴ τρέ φουσιν.

̔ Υπονύ ξαντες ἰ ὸ ν ἀ φιᾶ σιν ἰ χθύ ων κωβιὸ ς καὶ δρά κων καὶ χελιδώ ν, οὐ μὴ ν ἐ ς θά νατον: ἡ τρυγὼ ν δὲ ἀ ποκτεί νει παραχρῆ μα τῷ κέ ντρῳ. καὶ λέ γει γε Λεωνί δης ὁ Βυζά ντιος ἰ χθύ ων φύ σεώ ς τε καὶ κρί σεως ἄ πειρον ἄ νθρωπον ἁ ρπά σαντα ἐ κ δικτύ ου τρυγό νἁ ᾤ ετο δὲ ἄ ρα ὁ δυστυχὴ ς ψῆ τταν εἶ ναἰ φέ ροντα ἐ πικό λπιον ἐ μβαλεῖ ν καὶ βαδί ζειν, ὥ ς τι ἀ γαθὸ ν εὑ ρό ντα καὶ ἐ ς ἐ μπολὴ ν κερδαλέ ον ἑ αυτῷ ἅ ρπαγμα. ἣ δὲ ἄ ρα ἤ λγησε πιεζομέ νη, καὶ παί ει τῷ κέ ντρῳ πεί ρασα, καὶ ἐ ξέ χεε τοῦ δυστυχοῦ ς κλέ πτου τὰ σπλά γχνα. καὶ ἔ κειτο παρὰ τῇ τρυγό νι νεκρὸ ς ὁ φώ ρ, ἐ ναργὴ ς ἔ λεγχος ὧ ν οὐ κ εἰ δὼ ς ἔ δρασεν.

ὁ κό ραξ, οὐ κ ἂ ν αὐ τὸ ν ἐ ς τό λμαν ἀ θυμό τερον εἴ ποις τῶ ν ἀ ετῶ ν. ὁ μό σε γὰ ρ καὶ αὐ τὸ ς τοῖ ς ζῴ οις χωρεῖ, οὐ μέ ντοι τοῖ ς βραχυτά τοις, ἀ λλ' ὄ νῳ τε καὶ ταύ ρῳ: κά θηταί τε γὰ ρ κατὰ τῶ ν τενό ντων καὶ κό πτει αὐ τού ς, πολλῶ ν δὲ καὶ τοὺ ς ὀ φθαλμοὺ ς ἐ ξέ κοψεν ὁ κό ραξ. μά χεται δὲ καὶ ὄ ρνιθι ἰ σχυρῷ, τῷ καλουμέ νῳ αἰ σά λωνι: καὶ ὅ ταν θεά σηται ἀ λώ πεκι μαχό μενον, τιμωρεῖ ται: πρὸ ς γὰ ρ ἐ κεί νην ἔ χει τινὰ φιλί αν. ἦ ν δὲ ἄ ρα ὀ ρνί θων πολυκλαγγό τατό ς τε καὶ πολυφωνό τατος: μαθὼ ν γὰ ρ καὶ ἀ νθρωπί νην προΐ ησι φωνή ν. φθέ γμα δὲ αὐ τοῦ παί ζοντος μὲ ν ἄ λλο, σπουδά ζοντος δὲ ἕ τερον: εἰ δὲ ὑ ποκρί νοιτο τὰ ἐ κ τῶ ν θεῶ ν, ἱ ερὸ ν ἐ νταῦ θα καὶ μαντικὸ ν φθέ γγεται. ἴ σασι δὲ διὰ τοῦ θέ ρους ἐ νοχλού μενοι ῥ ύ σει γαστρό ς, καὶ διὰ ταῦ τα ἑ αυτοὺ ς ὑ γρᾶ ς τροφῆ ς ἀ γεύ στους φυλά ττουσιν.

λέ γει δὲ̓ Αριστοτέ λης τῶ ν ζῴ ων τὰ μὲ ν ζῳ οτό κα εἶ ναι, τὰ δὲ ᾠ ὰ τί κτειν, τὰ δὲ σκώ ληκας: καὶ ζῷ α μὲ ν ἀ νθρώ πους γεννᾶ ν καὶ τὰ λοιπὰ ὅ σα τριχῶ ν ἐ στιν ἐ πή βολα, καὶ τὰ κητώ δη τῶ ν ἐ νύ δρων: τού των δὲ τὰ μὲ ν αὐ λό ν, βρά γχια δὲ οὐ κ ἔ χειν, οἷ ον δελφῖ να καὶ φά λαιναν.

Μυσοῖ ς ἄ γουσιν ἄ χθη βό ες, καὶ κερά των ἄ μοιροί εἰ σι. λέ γω δὲ τὴ ν ἀ γέ λην ἄ κερων ὁ ρᾶ σθαι οὐ κέ τι διὰ κρύ ος, ἀ λλὰ τῶ ν βοῶ ν τῶ νδε ἰ δί ᾳ φύ σει, καὶ τὸ μαρτύ ριον παρὰ πό δας: γί νονται γὰ ρ καὶ ἐ ν Σκύ θαις κερά των οὐ κ ἀ γέ ραστοι βό ες. ἐ γὼ δὲ ἀ κού ω λέ γοντό ς τινος ἐ ν συγγραφῇ καὶ μελί ττας Σκυθί δας εἶ ναι, ἐ παΐ ειν τε τοῦ κρύ ους οὐ δὲ ἕ ν, καὶ μέ ντοι καὶ πιπρά σκειν ἐ ς Μυσοὺ ς κομί ζοντας Σκύ θας οὐ κ ὀ θνεῖ ον σφί σιν ἀ λλὰ αὐ θιγενὲ ς μέ λι καὶ κηρί α ἐ πιχώ ρια. εἰ δὲ ἐ ναντί ἁ Ηροδό τῳ λέ γω, μή μοι ἀ χθέ σθω: ὁ γὰ ρ ταῦ τα εἰ πὼ ν ἱ στορί αν ἀ ποδεί κνυσθαι ἀ λλ' οὐ κ ἀ κοὴ ν ᾅ δειν ἔ φατο ἡ μῖ ν ἀ βασά νιστον.

τῶ ν θαλαττί ων πυνθά νομαι μό νον τὸ ν σκά ρον τὴ ν τροφὴ ν ἀ ναπλέ ουσαν ἐ πεσθί ειν, ὥ σπερ οὖ ν καὶ τὰ βληχητά, ἃ δὴ καὶ μαρυκᾶ σθαι λέ γουσιν.

ὁ γαλεὸ ς ὠ δί νει διὰ τοῦ στό ματος ἐ ν τῇ θαλά ττῃ, πά λιν τε ἐ σδέ χεται τὰ βρέ φη, καὶ ἀ νεμεῖ ταῖ ς αὐ ταῖ ς ὁ δοῖ ς ζῶ ντα καὶ ἀ παθῆ.

Μυὸ ς ἧ παρ καὶ μά λα ἐ κπληκτικῶ ς τε καὶ παραδό ξως τῆ ς μὲ ν σελή νης αὐ ξανομέ νης λοβὸ ν ἑ αυτῷ τινα ἐ πιτί κτει ὁ σημέ ραι μέ χρι διχομή νου: εἶ τα αὖ πά λιν ὑ πολή γει μειουμέ νου τοῦ μηνὸ ς τὸ ν ἴ σον λό γον, ἔ στ' ἂ ν ἐ ς σῶ μα κατολί σθῃ ἀ νεί δεον. ἀ κού ω δὲ ἐ ν τῇ Θηβαΐ δι χαλά ζης πεσού σης ἐ πὶ τῆ ς γῆ ς ὁ ρᾶ σθαι μύ ας, ὧ ν τὸ μὲ ν πηλό ς ἐ στιν ἔ τι, τὸ δὲ σὰ ρξ ἤ δη. ἐ γὼ δὲ αὐ τὸ ς ἐ κ τῆ ς̓ Ιταλικῆ ς Νέ ας πό λεως ἐ λαύ νων ἐ ς Δικαιαρχί αν ὕ σθην βατρά χοις, καὶ τὸ μὲ ν μέ ρος αὐ τῶ ν τὸ πρὸ ς τῇ κεφαλῇ εἷ ρπε, καὶ δύ ο πό δες ἦ γον αὐ τό, τὸ δὲ ἐ πεσύ ρετο ἔ τι ἄ πλαστον, καὶ ἐ ῴ κει ἔ κ τινος ὕ λης ὑ γρᾶ ς συνεστῶ τι.

τὸ τῶ ν βοῶ ν ἄ ρα πά γχρηστον ἦ ν γέ νος καὶ ἐ ς γεωργί ας κοινωνί αν καὶ ἐ ς ἀ γωγὴ ν φό ρτου διαφό ρου. καὶ γαυλοὺ ς ἐ μπλῆ σαι βοῦ ς ἀ γαθό ς ἐ στι, καὶ βωμοὺ ς κοσμεῖ, καὶ ἀ γά λλει πανηγύ ρεις, καὶ πανθοινί αν παρέ χει. καὶ ἀ ποθανὼ ν δὲ βοῦ ς γενναῖ ό ν τι χρῆ μα καὶ ἀ ξιέ παινον. μέ λιτται γοῦ ν ἐ κ τῶ ν ἐ κεί νου λειψά νων ἐ κφύ ονται, ζῷ ον φιλεργό τατον καὶ τῶ ν καρπῶ ν τὸ ν ἄ ριστό ν τε καὶ γλύ κιστον ἐ ν ἀ νθρώ ποις παρασκευά ζον, τὸ μέ λι.