Aelian
Naturaanimalium
Naturaanim 3.1
Choose a text
More by Aelian
—
Textus receptus
3.1
Μαυρουσί ῳ δὲ ἀ νδρὶ ὁ λέ ων καὶ ὁ δοῦ κοινωνεῖ καὶ πί νει τῆ ς αὐ τῆ ς πηγῆ ς ὕ δωρ. ἀ κού ω δὲ ὅ τι καὶ ἐ ς τὰ ς οἰ κί ας τῶ ν Μαυρουσί ων οἱ λέ οντες φοιτῶ σιν, ὅ ταν αὐ τοῖ ς ἀ παντή σῃ ἀ θηρί α καὶ λιμὸ ς αὐ τοὺ ς ἰ σχυρὸ ς περιλά βῃ. καὶ ἐ ὰ ν μὲ ν παρῇ ὁ ἀ νή ρ, ἀ νεί ργει τὸ ν λέ οντα καὶ ἀ ναστέ λλει διώ κων ἀ νὰ κρά τος: ἐ ὰ ν δὲ ὃ μὲ ν ἀ πῇ, μό νη δὲ ἡ γυνὴ καταλειφθῇ, λό γοις αὐ τὸ ν ἐ ντρεπτικοῖ ς ἴ σχει τοῦ πρό σω καὶ ῥ υθμί ζει, σωφρονί ζουσα ἑ αυτοῦ κρατεῖ ν καὶ μὴ φλεγμαί νειν ὑ πὸ τοῦ λιμοῦ. ἐ παΐ ει δὲ ἄ ρα λέ ων φωνῆ ς Μαυρουσί ας, καὶ ὁ νοῦ ς τῆ ς ἐ πιπλή ξεως τῇ γυναικὶ τῆ ς πρὸ ς τὸ θηρί ον τοιό σδε ἐ στί ν, ὡ ς ἐ κεῖ νοι λέ γουσι:̔ σὺ δὲ οὐ κ αἰ δῇ λέ ων ὢ ν ὁ τῶ ν ζῴ ων βασιλεὺ ς ἐ πὶ τὴ ν ἐ μὴ ν καλύ βην ἰ ώ ν, καὶ γυναικὸ ς δεό μενος ἵ να τραφῇ ς, καὶ δί κην ἀ νθρώ που λελωβημέ νου τὸ σῶ μα ἐ ς χεῖ ρας γυναικεί ας ἀ ποβλέ πεις, ἵ να οἴ κτῳ καὶ ἐ λέ ῳ τύ χῃ ς ὧ ν δέ ῃ; ὃ ν δέ ον ἐ ς ὀ ρεί ους ὁ ρμῆ σαι διατριβὰ ς ἐ πί τε ἐ λά φους καὶ βουβαλί δας καὶ τὰ λοιπὰ ὅ σα λεό ντων δεῖ πνον ἔ νδοξον. κυνιδί ου δὲ ἀ θλί ου φύ σει ἀ γαπᾷ ς παρατραφῆ ναι.̓ καὶ ἣ μὲ ν ἐ πᾴ δει τοιαῦ τα, ὃ δὲ ὥ σπερ οὖ ν πληγεὶ ς τὴ ν ψυχὴ ν καὶ ὑ ποπλησθεὶ ς αἰ δοῦ ς ἡ συχῆ καὶ κά τω βλέ πων ἀ παλλά ττεται, ἡ ττηθεὶ ς τῶ ν δικαί ων. εἰ δὲ ἵ πποι καὶ κύ νες διὰ τὴ ν συντροφί αν ἀ πειλού ντων ἀ νθρώ πων συνιᾶ σι καὶ καταπτή σσουσι, καὶ Μαυρουσί ους οὐ κ ἂ ν θαυμά σαιμι λεό ντων ὄ ντας συντρό φους καὶ ὁ μοτρό φους αὐ τοῖ ς ὑ π' αὐ τῶ ν ἐ κεί νων ἀ κού εσθαι. τοῖ ς γά ρ τοι βρέ φεσι τοῖ ς ἑ αυτῶ ν μαρτυροῦ σιν ὅ τι τοὺ ς σκύ μνους τῶ ν λεό ντων τῆ ς ἴ σης τε καὶ ὁ μοί ας διαί της ἀ ξιοῦ σι καὶ κοί της μιᾶ ς καὶ στέ γης: καὶ ἐ κ τού των καὶ φωνῆ ς τῆ ς προειρημέ νης ἀ κού ειν τοὺ ς θῆ ρας, οὐ δὲ ν οὔ τε ἄ πιστον οὔ τε παρά δοξον.
3.2
ἵ ππου δὲ τῆ ς Λιβύ σσης πέ ρι Λιβύ ων λεγό ντων ἀ κού ω τοιαῦ τα. ὤ κιστοι μέ ν εἰ σιν ἵ ππων, καμά του δὲ ἤ τι αἰ σθά νονται ἢ οὐ δὲ ἕ ν. λεπτοὶ δὲ καὶ οὐ κ εὔ σαρκοι, ἐ πιτή δειοί γε μὴ ν καὶ φέ ρειν ὀ λιγωρί αν δεσπό του εἰ σί ν. οὔ τε γοῦ ν αὐ τοῖ ς κομιδὴ ν προσφέ ρουσιν οἱ δεσπό ται, οὐ καταψῶ ντες, οὐ καλινδή θραν ἐ ργασά μενοι, οὐ χ ὁ πλὰ ς ἐ κκαθαί ροντες, οὐ κό μας κτενί ζοντες, οὐ χαί τας ὑ ποπλέ κοντες, οὐ λού οντες καμό ντας, ἀ λλὰ ἅ μα τε διή νυσαν τὸ ν προκεί μενον δρό μον, καὶ ἀ ποβά ντες νέ μεσθαι ἱ ᾶ σι. καὶ λεπτοὶ μὲ ν καὶ αὐ χμώ δεις οἱ Λί βυες, ἐ πὶ τοιού των δὲ καὶ ἵ ππων ὀ χοῦ νται. σοβαροὶ δὲ Μῆ δοι καὶ ἁ βροί, καὶ μέ ντοι καὶ οἱ ἐ κεί νων ἵ πποι. φαί ης ἂ ν αὐ τοὺ ς τρυφᾶ ν σὺ ν τοῖ ς δεσπό ταις καὶ τῷ μεγέ θει τοῦ σώ ματος καὶ τῷ κά λλει, ἤ δη δὲ καὶ τῇ χλιδῇ καὶ τῇ θεραπεί ᾳ τῇ ἔ ξωθεν. ταῦ τά τοι καὶ περὶ τῶ ν κυνῶ ν ἔ πεισι νοεῖ ν μοι. κύ ων Κρῆ σσα κού φη καὶ ἁ λτικὴ καὶ ὀ ρειβασί αις σύ ντροφος: καὶ μέ ντοι καὶ αὐ τοὶ Κρῆ τες τοιού τους αὑ τοὺ ς παραδεικνύ ασι, καὶ ᾅ δει ἡ φή μη. θυμικώ τατος δὲ κυνῶ ν Μολοσσό ς, ἐ πεὶ θυμωδέ στατοι καὶ οἱ ἄ νδρες. ἀ νὴ ρ δὲ Καρμά νιος καὶ κύ ων ἀ μφό τεροι ἀ γριωτά τω καὶ μειλιχθῆ ναι ἀ τέ γκτω, φασί ν.
3.3
ἴ δια δὲ ἄ ρα φύ σεως ζῴ ων καὶ ταῦ τα ἦ ν. ὗ ν οὔ τε ἄ γριον οὔ τε ἥ μερον ἐ ν̓ Ινδοῖ ς γί νεσθαι λέ γει Κτησί ας, πρό βατα δὲ τὰ ἐ κεί νων οὐ ρὰ ς πή χεως ἔ χειν τὸ πλά τος πού φησιν.
3.4
οἱ μύ ρμηκες οἱ̓ Ινδικοὶ οἱ τὸ ν χρυσὸ ν φυλά ττοντες
3.5
οὐ κ ἂ ν διέ λθοιεν τὸ ν καλού μενον Καμπύ λινον ποταμό ν.̓ Ισσηδό νες δὲ τού τοις συνοικοῦ ντες τοῖ ς μύ ρμηξι καλοῦ νταί τε καί εἰ σιν. φαγοῦ σα ὄ φεως χελώ νη καὶ ἐ πιτραγοῦ σα ὀ ριγά νου ἐ ξά ντης γί νεται τοῦ κακοῦ, ὃ πά ντως αὐ τὴ ν ἀ νελεῖ ν ἔ μελλεν. περιστερὰ ν δὲ ὀ ρνί θων σωφρονεστά την καὶ κεκολασμέ νην ἐ ς ἀ φροδί την μά λιστα ἀ κού ω λεγό ντων: οὐ γά ρ ποτε ἀ λλή λων διασπῶ νται, οὔ τε ἡ θή λεια, ἐ ὰ ν μὴ ἀ φαιρεθῇ τύ χῃ τινὶ τοῦ συννό μου, οὔ τε ὁ ἄ ρρην, ἐ ὰ ν μὴ χῆ ρος γέ νηται. πέ ρδικες δὲ ἀ κρά τορέ ς εἰ σιν ἀ φροδί της: οὐ κοῦ ν τὰ ᾠ ὰ τὰ γεννώ μενα ἀ φανί ζουσιν, ἵ να μὴ ἄ γωσιν αἱ θή λειαι παιδοτροφοῦ σαι τῆ ς πρὸ ς αὐ τοὺ ς ὁ μιλί ας ἀ σχολί αν.
3.6
λύ κοι ποταμὸ ν διανέ οντες, ὑ πὲ ρ τοῦ μὴ πρὸ ς βί αν ἐ κ τῆ ς τοῦ ῥ εύ ματος ἐ μβολῆ ς ἀ νατρέ πεσθαι ἕ ρμα ἴ διον αὐ τοῖ ς ἡ φύ σις συμπλά σασα ἐ διδά ξατο σωτηρί αν ἐ ξ ἀ πό ρων καὶ μά λα εὔ πορον. τὰ ς οὐ ρὰ ς τὰ ς ἀ λλή λων ἐ νδακό ντες, εἶ τα ἀ ντιπί πτουσι τῷ ῥ εύ ματι, καὶ ἀ λύ πως διενή ξαντο καὶ ἀ σφαλῶ ς.
3.7
ὄ νοις θηλεί αις βρώ μησιν ἡ φύ σις οὐ κ ἔ νειμε, φασί. κύ νας δὲ ἀ φώ νους ἀ ποφαί νειν ταῖ ς ὑ αί ναις ἡ αὐ τὴ παρέ σχεν. εὐ ωδί α δὲ καὶ μύ ρον γυψὶ ν αἴ τια θανά του. κύ κνων δὲ κώ νειον ὄ λεθρος. κά μηλον δὲ ὡ ς δέ δοικεν ἵ ππος ἔ γνω Κῦ ρό ς τε καὶ Κροῖ σος, ὥ ς φασιν.
3.8
τὰ βρέ φη τὰ τῶ ν ἵ ππων ὅ ταν αἱ μητέ ρες καταλί πωσι πρὸ τῆ ς ἐ κεί νων ἐ κθρέ ψεως οἷ ον ὀ ρφανά, ἐ κτρέ φουσι μετὰ τῶ ν οἰ κεί ων παιδί ων οἰ κτεί ρουσαι αἱ ἄ λλαι αὐ τά.
3.9
κορῶ ναι ἀ λλή λαις εἰ σὶ πιστό ταται, καὶ ὅ ταν ἐ ς κοινωνί αν συνέ λθωσι, πά νυ σφό δρα ἀ γαπῶ σι σφᾶ ς, καὶ οὐ κ ἂ ν ἴ δοι τις μιγνύ μενα ταῦ τα τὰ ζῷ α ἀ νέ δην καὶ ὡ ς ἔ τυχεν. λέ γουσι δὲ οἱ τὰ ὑ πὲ ρ τού των ἀ κριβοῦ ντες ὅ τι ἂ ν ἀ ποθά νῃ τὸ ἕ τερον, τὸ λοιπὸ ν χηρεύ ει. ἀ κού ω δὲ τοὺ ς πά λαι καὶ ἐ ν τοῖ ς γά μοις μετὰ
3.10
τὸ ν ὑ μέ ναιον τὴ ν κορώ νην ᾅ δειν, σύ νθημα ὁ μονοί ας τοῦ το τοῖ ς συνιοῦ σιν ἐ πὶ παιδοποιί ᾳ διδό ντας. οἱ δὲ ἕ δρας ὀ ρνί θων καὶ πτή σεις παραφυλά ττοντες οὐ κ εὐ σύ μβολον ὀ ττεύ ουσιν εἶ ναί φασιν ὑ πακοῦ σαι κορώ νη μί α. ἐ πεὶ δὲ ἡ γλαῦ ξ ἐ στιν αὐ τῇ πολέ μιον, καὶ νύ κτωρ ἐ πιβουλεύ ει τοῖ ς ᾠ οῖ ς τῆ ς κορώ νης, ἣ δὲ μεθ' ἡ μέ ραν ἐ κεί νην ταὐ τὸ δρᾷ τοῦ το, εἰ δυῖ α ἔ χειν τὴ ν ὄ ψιν τηνικαῦ τα τὴ ν γλαῦ κα ἀ σθενῆ. ἐ χῖ νον τὸ ν χερσαῖ ον οὐ κ ἄ σοφον οὐ δ' ἀ μαθῆ ταμιεί ας τῆ ς ἐ ς τὴ ν χρεί αν ἡ φύ σις ἐ ποί ησεν. ἐ πεὶ γὰ ρ δεῖ ται τροφῆ ς διετησί ου, τὰ δὲ ὡ ραῖ α οὐ πᾶ σα ὥ ρα δί δωσιν, ἑ αυτὸ ν ἐ ν ταῖ ς τρασιαῖ ς κυλί ει, φασί, καὶ τῶ ν ἰ σχά δων τὰ ς περιπαρεί σας, αἳ πολλαὶ ἐ μπή γνυνται ταῖ ς ἀ κά νθαις, ἡ συχῆ κομί ζει καὶ ἀ ποθησαυρί σας φυλά ττει, καὶ ἔ χει λαβεῖ ν ἐ κ τοῦ φωλεοῦ, ὅ τε πορί σαι οὐ χ οἷ ό ν τε ἔ ξωθέ ν ἐ στιν.
3.11
ἤ δη μέ ντοι καὶ τῶ ν ζῴ ων τὰ ἀ γριώ τατα πρὸ ς τὰ ὀ νῆ σαι δυνά μενα εἰ ρηναῖ α καὶ ἔ νσπονδά ἐ στι, τῆ ς συμφυοῦ ς κακί ας ἐ ς τὴ ν χρεί αν παραλυθέ ντα. ὁ γοῦ ν κροκό δειλος νή χεταί τε ἅ μα καὶ κέ χηνεν. ἐ μπί πτουσιν οὖ ν αἱ βδέ λλαι ἐ ς αὐ τὸ ν καὶ λυποῦ σιν. ὅ περ εἰ δὼ ς ἰ ατροῦ δεῖ ται τοῦ τροχί λου: πλή ρης γὰ ρ αὐ τῶ ν γενό μενος, ἐ πὶ τὴ ν ὄ χθην προελθὼ ν κατὰ τῆ ς ἀ κτῖ νος κέ χηνεν. ὁ τοί νυν τροχί λος ἐ μβαλὼ ν τὸ ῥ ά μφος ἐ ξά γει τὰ ς προειρημέ νας, καρτερεῖ δὲ ὠ φελού μενος ὁ κροκό δειλος καὶ ἀ τρεμεῖ. καὶ ὃ μὲ ν ἔ χει δεῖ πνον τὰ ς βδέ λλας, ὃ δὲ ὀ νί ναται, καὶ τὸ μηδὲ ν ἀ δικῆ σαι τὸ ν τροχί λον λογί ζεταί οἱ μισθό ν.
3.12
κολοιοὺ ς δὲ εὐ εργέ τας νομί ζουσι καὶ Θετταλοὶ καὶ̓ Ιλλυριοὶ καὶ Λή μνιοι, καὶ δημοσί ας γε αὐ τοῖ ς τροφὰ ς ἐ ψηφί σαντο, ἐ πεὶ τῶ ν ἀ κρί δων, αἳ λυμαί νονται τοὺ ς καρποὺ ς τοῖ ς προειρημέ νοις, τὰ ᾠ ὰ ἀ φανί ζουσί τε οἱ κολοιοὶ καὶ διαφθεί ρουσι τὴ ν ἐ πιγονὴ ν αὐ τοῖ ς. μειοῦ ται δὴ κατὰ πολὺ τὰ τῶ ν ἀ κρί δων νέ φη, καὶ τοῖ ς προειρημέ νοις μέ νει τὰ ὡ ραῖ α ἀ σινῆ.
3.13
αἱ γέ ρανοι γί νονται μὲ ν ἐ ν Θρᾴ κῃ, ἣ δὲ χειμεριώ τατον χωρί ων ἐ στὶ καὶ κρυμωδέ στατον ὧ ν ἀ κού ω. οὐ κοῦ ν φιλοῦ σι τὴ ν χώ ραν ἐ ν ᾗ γεγό νασι, φιλοῦ σι δὲ καὶ ἑ αυτά ς, καὶ νέ μουσι τὸ μέ ν τι τοῖ ς ἤ θεσι τοῖ ς πατρῴ οις, τὸ δέ τι τῇ σφῶ ν αὐ τῶ ν σωτηρί ᾳ. τοῦ μὲ ν γὰ ρ θέ ρους κατὰ χώ ραν μέ νουσι, φθινοπώ ρου δὲ ἤ δη μεσοῦ ντος ἐ ς Αἴ γυπτό ν τε καὶ Λιβύ ην ἀ παί ρουσι καὶ Αἰ θιοπί αν, ὥ σπερ οὖ ν γῆ ς περί οδον εἰ δυῖ αι καὶ φύ σεις ἀ έ ρων καὶ ὡ ρῶ ν διαφορά ς. καὶ χειμῶ να ἠ ρινὸ ν διαγαγοῦ σαι, πά λιν ὅ ταν ὑ πεύ δια ἄ ρξηται καὶ εἰ ρηναῖ α τὰ τοῦ ἀ έ ρος, ὑ ποστρέ φουσιν ὀ πί σω. ποιοῦ νται δὲ ἡ γεμό νας τῆ ς πτή σεως τὰ ς ἤ δη τῆ ς ὁ δοῦ πεπειραμέ νας: εἶ εν δ' ἂ ν ὡ ς τὸ εἰ κὸ ς αἱ πρεσβύ τεραι. καὶ οὐ ραγεῖ ν δὲ τὰ ς τηλικαύ τας ἀ ποκρί νουσι: μέ σαι δὲ αὐ τῶ ν αἱ νέ αι τετά χαται. φυλά ξασαι δὲ ἄ νεμον οὖ ρον καὶ φί λον σφί σι καὶ κατό πιν ῥ έ οντα, χρώ μεναί οἱ πομπῷ καὶ ἐ πωθοῦ ντι ἐ ς τὸ πρό σω, εἶ τα μέ ντοι τρί γωνον ὀ ξυγώ νιον τὸ σχῆ μα τῆ ς πτή σεως ἀ ποφή νασαι, ἵ να ἐ μπί πτουσαι τῷ ἀ έ ρι διακό πτωσιν αὐ τὸ ν ῥ ᾷ στα, τῆ ς πορεί ας ἔ χονται. οὕ τω μὲ ν δὴ θερί ζουσί τε καὶ χειμά ζουσι γέ ρανοι: σοφί αν δὲ ἥ γηνται ἄ νθρωποι θαυμαστὴ ν τοῦ Περσῶ ν βασιλέ ως ἐ ς ἐ πιστή μην ἀ έ ρων κρά σεως, Σοῦ σα καὶ̓ Εκβά τανα ᾅ δοντες καὶ τὰ ς δεῦ ρο καὶ ἐ κεῖ σε τοῦ Πέ ρσου τεθρυλημέ νας μεταβά σεις. ὅ ταν δὲ προσφερό μενον ἀ ετὸ ν αἱ γέ ρανοι θεά σωνται, γενό μεναι κυκλό σε καὶ κολπωσά μεναι ἀ πειλοῦ σιν ὡ ς ἀ ντιταξό μεναι: ὃ δὲ κρού εται τὸ πτερό ν. ἀ λλή λων δὲ τοῖ ς πυγαί οις ἐ περεί δουσαι τὰ ῥ ά μφη, εἶ τα μέ ντοι τρό πον τινὰ τὴ ν πτῆ σιν συνδέ ουσι, καὶ τὸ ν κά ματον σφί σιν εὐ κά ματον ἀ ποφαί νουσι, πεφεισμέ νως ἀ ναπαυό μεναι ἐ ς ἀ λλή λας αἱ αὐ ταί. ἐ ν δὲ γῇ μηκί στῃ πηγῆ ς ὅ ταν τύ χωσιν, ἀ ναπαύ ονται νύ κτωρ καὶ καθεύ δουσι, τρεῖ ς δὲ ἢ τέ σσαρες προφυλά ττουσι τῶ ν λοιπῶ ν καὶ ὑ πὲ ρ τοῦ μὴ κατακοιμί σαι τὴ ν φυλακὴ ν ἑ στᾶ σι μὲ ν ἀ σκωλιά ζουσαι, τῷ γε μὴ ν μετεώ ρῳ ποδὶ λί θον κατέ χουσι τοῖ ς ὄ νυξι μά λα ἐ γκρατῶ ς τε καὶ εὐ λαβῶ ς, ἵ να ἐ ά ν ποτε λά θωσιν ἑ αυτὰ ς ἐ ς ὕ πνον ὑ πολισθά νουσαι, πεσὼ ν καὶ ὑ ποκτυπή σας ὁ λί θος ἀ ποδαρθά νειν καταναγκά σῃ. γέ ρανος δὲ λί θον ὅ νπερ οὖ ν καταπί νει ὑ πὲ ρ τοῦ ἔ χειν ἕ ρμα, χρυσοῦ βά σανό ς ἐ στιν, ὅ ταν οἷ ον ὁ ρμισαμέ νη καὶ καταχθεῖ σα εἶ τα μέ ντοι ἀ νεμέ σῃ αὐ τό ν.
3.14
κυβερνή της ἰ δὼ ν ἐ ν πελά γει μέ σῳ γερά νους ὑ ποστρεφού σας καὶ τὴ ν ἔ μπαλιν πετομέ νας, συνεῖ δεν ἐ ναντί ου προσβολῇ πνεύ ματος ἐ κεί νας ἀ ποστῆ ναι τοῦ πρό σω: καὶ τῶ ν ὀ ρνέ ων ὡ ς ἂ ν εἴ ποις μαθητὴ ς γενό μενος παλί μπλους ἦ λθε, καὶ τὴ ν ναῦ ν περιέ σωσε. καὶ τοῦ το πρῶ τον γενό μενον μά θημά τε ὁ μοῦ καὶ παί δευμα ὑ πὸ τῶ νδε τῶ ν ὀ ρνί θων τοῖ ς ἀ νθρώ ποις παρεδό θη.
3.15
περιστεραὶ ἐ ν μὲ ν ταῖ ς πό λεσι τοῖ ς ἀ νθρώ ποις συναγελά ζονται, καί εἰ σι πραό ταται, καὶ εἰ λοῦ νται περὶ τοῖ ς ποσί ν, ἐ ν δὲ τοῖ ς ἐ ρή μοις χωρί οις ἀ ποδιδρά σκουσι, καὶ τοὺ ς ἀ νθρώ πους οὐ χ ὑ πομέ νουσι. θαρροῦ σι μὲ ν γὰ ρ τοῖ ς πλή θεσι, καὶ ὅ τι μηδὲ ν πεί σονται δυσχερὲ ς ἴ σασι κά λλιστα. ὅ που δὲ ὀ ρνιθοθῆ ραι καὶ δί κτυα καὶ ἐ πιβουλαὶ κατ' αὐ τῶ ν, ἄ τρεστα οἰ κοῦ σιν οὐ κέ τι, ἵ να εἴ πω τὸ ἐ π' αὐ τῶ ν ἐ κεί νων λεχθὲ ν Εὐ ριπί δῃ.
3.16
ὅ ταν μέ λλωσι πέ ρδικες πρὸ ς τῷ τί κτειν εἶ ναι, παρασκευά ζουσιν ἑ αυτοῖ ς ἔ κ τινων καρφῶ ν τὴ ν καλουμέ νην ἅ λω. πλέ γμα δέ ἐ στι κοῖ λον καὶ ἐ γκαθί σαι μά λα ἐ πιτή δειον. καὶ κό νιν ἐ γχέ αντες, καὶ μαλακή ν τινα οἱ ονεὶ κοί την ἐ ργασά μενοι, καὶ ἐ νδύ ντες, εἶ τα ἐ πηλυγά σαντες ἑ αυτοὺ ς ἄ νωθεν κά ρφεσιν ὑ πὲ ρ τοῦ καὶ τοὺ ς ὄ ρνιθας λαθεῖ ν τοὺ ς ἁ ρπακτικοὺ ς καὶ τῶ ν ἀ νθρώ πων τοὺ ς θηρευτά ς, κατὰ πολλὴ ν τὴ ν εἰ ρή νην ἀ ποτί κτουσιν: εἶ τα τὰ ᾠ ὰ οὐ πιστεύ ουσι τῇ χώ ρᾳ τῇ αὐ τῇ, ἀ λλ' ἑ τέ ρᾳ, οἱ ονεὶ μετοικιζό μενοι: δεδοί κασι γὰ ρ μή ποτε ἄ ρα φωραθῶ σιν. νεοττεύ οντες δὲ τοὺ ς νεοττοὺ ς ὄ ντας ἁ παλοὺ ς ὑ ποθά λπουσι καὶ τοῖ ς ἑ αυτῶ ν πτεροῖ ς ἀ λεαί νουσιν, οἱ ονεὶ σπαργά νοις τοῖ ς πτί λοις περιαμπέ χοντες: οὐ λού ουσι δὲ αὐ τού ς, ἀ λλὰ κονί οντες ἐ ργά ζονται φαιδροτέ ρους. ἐ ὰ ν δὲ πέ ρδιξ ἴ δῃ τινὰ προσιό ντα καὶ ἐ πιβουλεύ οντα καὶ αὐ τῷ καὶ τοῖ ς βρέ φεσιν, ἐ νταῦ θα αὐ τὸ ς μὲ ν ἑ αυτὸ ν πρὸ τῶ ν ποδῶ ν κυλί ει τῶ ν τοῦ θηρατοῦ, καὶ ἐ νδί δωσιν ἐ λπί δα τοῦ δύ νασθαι συλλαβεῖ ν εἰ λού μενον. καὶ ὃ μὲ ν ἐ πικύ πτει ἐ ς τὴ ν ἄ γραν, ὃ δὲ ἐ ξελί ττει ἑ αυτό ν: καὶ διαδιδρά σκει καὶ γί νεται πρὸ ὁ δοῦ τὰ βρέ φη. ὅ περ οὖ ν συννοή σας ὁ πέ ρδιξ, θαρρῶ ν ἤ δη τῆ ς ἀ σχολί ας τῆ ς ματαί ας ἀ παλλά ττει τὸ ν ὀ ρνιθοθή ραν ἀ ναπτά ς, καὶ ἐ ᾷ τὸ ν ἄ νδρα κεχηνό τα. εἶ τα ἐ ν ἀ δεί ᾳ ἡ μή τηρ γενομέ νη καὶ ἐ ν καλῷ στᾶ σα τὰ βρέ φη καλεῖ. οἳ δὲ αὐ τῇ προσπέ τονται γνωρί σαντες τὸ φώ νημα. πέ ρδιξ δὲ ὠ δῖ να ἀ πολύ ειν μέ λλων πειρᾶ ται λαθεῖ ν τὸ ν σύ ννομον, ἵ να μὴ τὰ ᾠ ὰ συντρί ψῃ: λά γνος γὰ ρ ὢ ν οὐ κ ἐ ᾷ τῇ παιδοτροφί ᾳ σχολά ζειν τὴ ν μητέ ρα. οὕ τω δέ ἐ στιν ἀ κό λαστον τὸ τῶ ν περδί κων γέ νος. ὅ ταν αὐ τοὺ ς ἀ πολιποῦ σαι εἶ τα ἐ πῳ ά ζωσιν αἱ θή λειαι, οἳ δὲ ἐ πί τηδες ἐ ς ὀ ργὴ ν ἀ λλή λους ἐ ξά πτουσι, καὶ παί ουσί τε καὶ παί ονται πικρό τατα: καὶ ὅ γε ἥ ττηθεὶ ς ὀ χεύ εται ὡ ς ὄ ρνις, καὶ δρᾷ τοῦ το ἀ νέ δην ὁ κρατή σας, ἔ στ' ἂ ν ὑ φ' ἑ τέ ρου καὶ αὐ τὸ ς ἡ ττηθεὶ ς εἶ τα ἐ ς τὰ ς ὁ μοί ας λαβὰ ς ἐ μπέ σῃ.
3.17
λέ γει μὲ ν οὖ ν Εὐ ριπί δης δυσώ νυμον τὸ ν φθό νον: οὗ τος δὲ ἄ ρα ἐ νοικεῖ καὶ τῶ ν ζῴ ων ἔ στιν οἷ ς. ὁ γοῦ ν γαλεώ της, ὥ ς φησι Θεό φραστος, ὅ ταν ἀ ποδύ σηται τὸ γῆ ρας, ἐ πιστραφεὶ ς εἶ τα μέ ντοι καταπιὼ ν ἀ φανί ζει αὐ τό: δοκεῖ δὲ ἐ πιλή ψεως εἶ ναι τὸ γῆ ρας τὸ τοῦ δε τοῦ ζῴ ου ἀ ντί παλον. οἶ δε δὲ καὶ ἔ λαφος τὸ δεξιὸ ν κέ ρας ἔ χων ἐ ς πολλὰ ἀ γαθό ν, καὶ μέ ντοι καὶ κατορύ ττει τε αὐ τὸ καὶ ἀ ποκρύ πτει φθό νῳ τοῦ τοσού των τινα ἀ πολαῦ σαι. ἴ υγγας δὲ ἐ ρωτικὰ ς τῷ πώ λῳ συντί κτουσα ἵ ππος οἶ δε: ταῦ τά τοι καὶ ἅ μα τῷ τεχθῆ ναι τὸ βρέ φος ἣ δὲ τὸ ἐ πὶ τῷ μετώ πῳ σαρκί ον ἀ πέ τραγεν. ἱ ππό μανες ἄ νθρωποι καλοῦ σιν αὐ τό. καὶ οἱ γό ητες τὰ τοιαῦ τά φασιν ὁ ρμά ς τινας ἑ λκτικὰ ς ἐ ς μί ξιν ἀ κατά σχετον καὶ οἶ στρον ἀ φροδί σιον παρέ χειν καὶ ἐ ξά πτειν. οὔ κουν τὴ ν ἵ ππον ἐ θέ λειν ἀ νθρώ πους μεταλαγχά νειν τοῦ γοητεύ ματος τοῦ δε, ὥ σπερ οὖ ν ἀ γαθοῦ μεγί στου φθονοῦ σαν. οὐ γά ρ;
3.18
ἐ ν τῇ̓ Ερυθρᾷ θαλά ττῃ ἰ χθὺ ν Λεωνί δης ὁ Βυζά ντιος γί νεσθαί φησι, κωβιοῦ τοῦ τελεί ου μεί ονα οὐ δὲ ἕ ν: ἔ χειν δὲ οὔ τε ὀ φθαλμοὺ ς αὐ τὸ ν οὔ τε στό μα ἐ ν νό μῳ τῷ τῶ ν ἰ χθύ ων. προσπέ φυκε δέ οἱ βρά γχια καὶ σχῆ μα κεφαλῆ ς, ὡ ς εἰ κά σαι, οὐ μὴ ν ἐ κμεμό ρφωται εἶ δος: κά τω δὲ ἄ ρα ὑ πὸ τῇ γαστρὶ αὐ τῷ ἐ ντέ θλασται τύ πος κολπώ δης ἡ συχῆ, καὶ ἐ κπέ μπει σμαρά γδου χρό αν. τοῦ τον οὖ ν εἶ ναι καὶ ὀ φθαλμό ν οἵ φησι καὶ στό μα. ὅ στις δὲ αὐ τοῦ γεύ εται, σὺ ν τῷ κακῷ τῷ ἑ αυτοῦ ἐ θή ρασεν αὐ τό ν. καὶ τῆ ς διαφθορᾶ ς ὁ τρό πος, ὁ γευσά μενος ᾤ δησεν, εἶ τα ἡ γαστὴ ρ κατέ ρραξε, καὶ ὁ ἄ νθρωπος ἀ πό λωλε. δί δωσι δὲ καὶ αὐ τὸ ς ἁ λοὺ ς δί κας. πρῶ τον μὲ ν ἔ ξω τοῦ κύ ματος γενό μενος οἰ δά νει, καὶ εἴ τις αὐ τοῦ ψαύ σειεν, ὃ δὲ ἔ τι καὶ μᾶ λλον πί μπραται. καὶ εἴ τις ἐ πιμεί νειε ψαλά ττων, γί νεται πᾶ ς ὑ πὸ σή ψεως διαυγέ στατος, ὡ ς ὑ δεριῶ ν: εἶ τα τελευτῶ ν διερρά γη. εἰ δὲ αὐ τὸ ν ἐ θέ λοι τις ἔ τι ζῶ ντα ἐ ς τὴ ν θά λατταν μεθεῖ ναι, ὃ δὲ ἐ πινή χεται δί κην κύ στεως ἀ ρθεί σης πνεύ ματι. καί φησιν ὅ τι ἐ κ τοῦ πά θους φύ σαλον ἐ κά λουν αὐ τό ν.
3.19
φώ κη δέ, ὡ ς ἀ κού ω, τὴ ν πυετί αν τὴ ν ἑ αυτῆ ς
3.20
ἐ ξεμεῖ, ἵ να μὴ τοῖ ς ἐ πιλή πτοις ᾖ ἰ ᾶ σθαι. βά σκανον δὴ τὸ ζῷ ον ἡ φώ κη, ναὶ μὰ τό ν. οἱ πελεκᾶ νες οἱ ἐ ν τοῖ ς ποταμοῖ ς τὰ ς κό γχας περιχαί νοντες εἶ τα καταπί νουσιν, ἔ νδον δὲ καὶ ἐ ν τῷ μυχῷ τῆ ς γαστρὸ ς ὑ ποθά λψαντες ἀ νεμοῦ σι, καὶ τὰ μὲ ν ὀ στρά κια ἐ κ τῆ ς ἀ λέ ας διέ στη, ὥ σπερ οὖ ν τὰ τῶ ν ἑ φθῶ ν, οἳ δὲ ἐ ξορύ ττουσι τὰ κρέ α, καὶ ἔ χουσι δεῖ πνον. καὶ μέ ντοι καὶ οἱ λά ροι, ὡ ς Εὔ δημό ς φησι, τοὺ ς κοχλί ας μετεωρί ζοντες καὶ ὑ ψοῦ αἴ ροντες ταῖ ς πέ τραις βιαιό τατα προσαρά ττουσιν.
3.21
λέ γει Εὔ δημος, ἐ ν Παγγαί ῳ τῷ Θρᾳ κί ῳ κοί τῃ λέ οντος ἐ ρή μῳ φυλακῆ ς ἐ πιστᾶ σαν ἄ ρκτον τοὺ ς σκύ μνους τοῦ λέ οντος διαφθεῖ ραι διὰ τὸ μικρού ς τε εἶ ναι ἔ τι καὶ ἀ μῦ ναι σφί σιν ἀ δυνά τους. ἐ πεὶ δὲ ἀ φί κοντο ἔ κ τινος ἄ γρας ὅ τε πατὴ ρ καὶ ἡ μή τηρ, καὶ εἶ δον τοὺ ς παῖ δας ἐ ν ταῖ ς φοναῖ ς, οἷ α εἰ κὸ ς ἤ λγουν, καὶ ἐ πὶ τὴ ν ἄ ρκτον ἵ εντο: ἣ δὲ δεί σασα εἴ ς τι δέ νδρον ᾗ ποδῶ ν εἶ χεν ἀ νέ θει, καὶ καθῆ στο τὴ ν ἐ πιβουλὴ ν τὴ ν ἐ ξ ἐ κεί νων ἐ κκλῖ ναι πειρωμέ νη. ὡ ς δὲ ἐ δό κουν τοῦ τιμωρή σασθαι τὸ ν λυμεῶ να ἥ κειν δεῦ ρο, ἐ νταῦ θα ἡ μὲ ν λέ αινα οὐ λεί πει τὴ ν φυλακή ν, ἀ λλ' ὑ πὸ τῷ πρέ μνῳ καθῆ στο ἐ λλοχῶ σα καὶ ὕ φαιμον ἄ νω βλέ πουσα, ὁ δὲ λέ ων, οἷ α ἀ δημονῶ ν καὶ ἀ λύ ων ὑ πὸ τοῦ ἄ χους, ἐ ν τοῖ ς ὄ ρεσιν ἠ λᾶ το, καὶ ἀ νδρὶ ὑ λουργῷ περιτυγχά νει: ὃ δὲ ἔ δεισε καὶ ἀ φί ησι τὸ ν πέ λεκυν, τὸ δὲ θηρί ον ὁ λέ ων ἔ σαινέ τε καὶ ἑ αυτὸ ν ἀ νατεί νας ἠ σπά ζετο, ὡ ς οἷ ό ς τε ἦ ν, καὶ τῇ γλώ ττῃ τὸ πρό σωπον ἐ φαί δρυνεν αὐ τῷ. καὶ ἐ κεῖ νος ὑ πεθά ρρησεν, ὅ τε λέ ων περιβαλώ ν οἱ τὴ ν οὐ ρὰ ν ἦ γεν αὐ τό ν, καὶ ἀ φέ ντα τὸ ν πέ λεκυν οὐ κ εἴ α, ἀ λλὰ ἐ σή μαινε τῷ ποδὶ ἀ νελέ σθαι. ὡ ς δὲ οὐ συνί ει, ὃ δὲ τῷ στό ματι ἐ λά βετο, καὶ ὤ ρεξέ ν οἱ, καὶ εἵ πετο ἐ κεῖ νος, ἄ γει τε αὐ τὸ ν ἐ πὶ τὸ αὔ λιον. καὶ ἡ λέ αινα ὡ ς εἶ δε, καὶ αὐ τὴ προσελθοῦ σα ὑ πέ σαινε, καὶ ἑ ώ ρα οἰ κτρό ν, καὶ ἀ νέ βλεπε πρὸ ς τὴ ν ἄ ρκτον. συνιδὼ ν οὖ ν ὁ ἄ νθρωπος καὶ συμβαλὼ ν ἠ δικῆ σθαί τι τού τους ἐ ξ ἐ κεί νης, ὡ ς εἶ χε ῥ ώ μης τε καὶ χειρῶ ν, ἐ ξέ κοψε τὸ δέ νδρον. καὶ τὸ μὲ ν ἀ νετρά πη, ἣ δὲ κατηνέ χθη: καὶ διεσπά σαντό γε οἱ θῆ ρες αὐ τή ν. τὸ ν δὲ ἄ νθρωπον ὁ λέ ων ἀ παθῆ τε καὶ ἀ σινῆ πά λιν ἐ πανή γαγεν ἐ ς τὸ ν χῶ ρον, οὗ πρό τερον ἐ νέ τυχεν αὐ τῷ, καὶ ἀ πέ δωκε τῇ ἐ ξ ἀ ρχῆ ς ὑ λοτομί ᾳ.
3.22
Αἰ γυπτί ων μά χη θηρί ων ἀ σπί δος καὶ ἰ χνεύ μονος. καὶ ὁ μὲ ν ἰ χνεύ μων οὐ κ ἀ βού λως οὐ δὲ ἐ κπλή κτως ἐ πὶ τὸ ν ἀ γῶ να ἀ φικνεῖ ται τὸ ν πρὸ ς τὸ ν ἀ ντί παλον, ἀ λλ' ὡ ς ἀ νὴ ρ πανοπλί ᾳ φραξά μενος, οὕ τως ἐ κεῖ νος τῷ πηλῷ ἐ γκυλί σας ἑ αυτὸ ν καὶ ἀ ναπλή σας τοῦ περιπαγέ ντος ἔ οικεν ἔ χειν ἀ ρκοῦ ν πρό βλημα καὶ στεγανό ν. εἰ δὲ ἀ πορί α εἴ η πηλοῦ, λού σας ἑ αυτὸ ν ὕ δατι καὶ ἐ ς ἄ μμον βαθεῖ αν ὑ γρὸ ν ἔ τι ἐ μβαλώ ν, ἐ κ τῆ σδε τῆ ς ἐ πινοί ας τὸ ἀ μυντή ριον ἐ ξ ἀ πό ρων σπά σας, ἐ πὶ τὴ ν μά χην ἔ ρχεται. τῆ ς τε ῥ ινὸ ς τὸ ἄ κρον ἐ γχρί σει τῇ τῆ ς ἀ σπί δος τρό πον τινὰ ἐ κκεί μενον φρουρεῖ τὴ ν οὐ ρὰ ν ἀ νακλά σας καὶ ἀ ποφρά ξας δι' αὐ τῆ ς αὐ τό. καὶ ἐ ὰ ν μὲ ν ἡ ἀ σπὶ ς τού του τύ χῃ, τὸ ν ἀ νταγωνιστὴ ν καθεῖ λεν: εἰ δὲ μή, μά την τοὺ ς ὀ δό ντας τῷ πηλῷ πονεῖ ται, πά λιν τε ὁ ἰ χνεύ μων προσερπύ σας ἀ δοκή τως καὶ τοῦ τραχή λου λαβό μενος ἀ πέ πνιξε
3.23
τὴ ν ἀ σπί δα. νικᾷ δὲ ὁ πρῶ τος φθά σας. τρέ φειν μὲ ν τοὺ ς πατέ ρας πελαργοὶ γεγηρακό τας καὶ ἐ θέ λουσι καὶ ἐ μελέ τησαν: κελεύ ει δὲ αὐ τοὺ ς νό μος ἀ νθρωπικὸ ς οὐ δὲ εἷ ς τοῦ το, ἀ λλὰ αἰ τί α τού των φύ σις. οἱ αὐ τοὶ δὲ καὶ τὰ ἑ αυτῶ ν ἔ κγονα φιλοῦ σι: καὶ τὸ μαρτύ ριον, ὅ ταν ὁ τέ λειος ἐ νδεὴ ς ᾖ τροφῆ ς ἀ πτῆ σιν ἔ τι καὶ ἁ παλοῖ ς τοῖ ς νεοττοῖ ς ἐ ν τῇ καλιᾷ παραθεῖ ναι, γενομέ νης αὐ τῷ κατὰ τύ χην ἀ πορί ας, ὃ δὲ τὴ ν ἑ αυτοῦ χθιζὴ ν ἀ νεμέ σας ἐ κεί νους τρέ φει. καὶ τοὺ ς ἐ ρωδιοὺ ς ἀ κού ω ποιεῖ ν ταὐ τό ν, καὶ τοὺ ς πελεκᾶ νας μέ ντοι. προσακού ω δὲ τοὺ ς πελαργοὺ ς καὶ αὐ τοὺ ς συμφεύ γειν ταῖ ς γερά νοις καὶ συναποδιδρά σκειν τὸ ν χειμῶ να: τῆ ς ὥ ρας δὲ τῆ ς κρυμώ δους διελθού σης, ὅ ταν ὑ ποστρέ ψωσιν ἐ ς τὰ ἴ δια καὶ οἵ δε καὶ αἵ δε, τὴ ν ἑ αυτῶ ν ἕ καστος καλιὰ ν ἀ ναγνωρί ζουσιν, ὡ ς τὴ ν οἰ κί αν ἄ νθρωποι.̓ Αλέ ξανδρος δὲ ὁ Μύ νδιό ς φησιν, ὅ ταν ἐ ς γῆ ρας ἀ φί κωνται, παρελθό ντας αὐ τοὺ ς ἐ ς τὰ ς̓ Ωκεανί τιδας νή σους ἀ μεί βειν τὰ εἴ δη ἐ ς ἀ νθρώ που μορφή ν, καὶ εὐ σεβεί ας γε τῆ ς ἐ ς τοὺ ς γειναμέ νους ἆ θλον τοῦ το ἴ σχειν, ἄ λλως τε, εἴ τι ἐ γὼ νοῶ, καὶ ὑ ποθέ σθαι τῶ ν θεῶ ν βουλομέ νων τοῦ το γοῦ ν τῶ ν ἀ νθρώ πων τῶ ν ἐ κεῖ θι τὸ γέ νος εὐ σεβὲ ς καὶ ὅ σιον, ἐ πεὶ οὐ χ οἷ ό ν τε ἦ ν ἐ ν τῇ ἄ λλῃ τῇ ὑ φ' ἡ λί ῳ τοιοῦ τον διαβιοῦ ν. καὶ οὔ μοι δοκεῖ μῦ θος εἶ ναι. ἢ τί καὶ βουλό μενος ὁ̓ Αλέ ξανδρος τοῦ το ἂ ν ἐ τερατεύ σατο κερδαί νων μηδὲ ἕ ν; ἄ λλως τε οὐ δ' ἂ ν ἔ πρεπεν ἀ νδρὶ συνετῷ πρὸ τῆ ς ἀ ληθεί ας ποιή σασθαι τὸ ψεῦ δος, οὐ δὲ ἐ πὶ κέ ρδει τῷ μεγί στῳ, μή τι γοῦ ν ἐ ς λαβὰ ς ἐ μπεσουμέ νῳ τὰ ς ὑ πὲ ρ τῶ ν τοιού των ἀ κερδεστά τας.
3.24
ἡ χελιδὼ ν ὅ τε εὐ ποροί η πηλοῦ, τοῖ ς ὄ νυξι φέ ρει καὶ συμπλά ττει τὴ ν καλιά ν: εἰ δὲ ἀ πορί α εἴ η, ὡ ς̓ Αριστοτέ λης λέ γει, ἑ αυτὴ ν βρέ χει, καὶ ἐ ς κό νιν ἐ μπεσοῦ σα φύ ρει τὰ πτερά, καὶ τοῦ πηλοῦ περιπαγέ ντος, ἐ ντεῦ θεν ὑ παποψή χουσα τῷ ῥ ά μφει τὴ ν προκειμέ νην οἰ κοδομί αν χειρουργεῖ. ἁ παλά τε ὄ ντα τὰ νεό ττια καὶ τῶ ν πτί λων γυμνὰ οἶ δε καλῶ ς ἐ πὶ ψιλῶ ν καρφῶ ν εἰ ἀ ναπαύ οιτο ὅ τι κολασθή σεται ἀ λγοῦ ντα. οὐ κοῦ ν ἐ πὶ τὰ νῶ τα τῶ ν προβά των ἱ ζά νει, καὶ ἀ ποσπᾷ τοῦ μαλλοῦ, καὶ ἐ ντεῦ θεν τοῖ ς ἑ αυτῆ ς βρέ φεσι τὸ λέ χος μαλακὸ ν ἔ στρωσεν.
3.25
δικαί ους ἡ μή τηρ ἡ χελιδὼ ν τοὺ ς ἑ αυτῆ ς νεοττοὺ ς ἐ ργά ζεται, τὸ ἰ σό τιμον αὐ τοῖ ς διὰ τῆ ς τροφῆ ς τῆ ς ἴ σης φυλά ττουσα: μί αν δὲ ἄ ρα οὐ κομί ζει πᾶ σιν, ἐ πεὶ μηδὲ δύ ναται: ἀ λλὰ μικρὰ μὲ ν καὶ ὀ λί γα ἐ στὶ ν ὅ σα ἄ γει, τὸ ν πρῶ τον δὲ τεχθέ ντα πρῶ τον τρέ φει, δεύ τερον δὲ τὸ ν ἐ π' ἐ κεί νῳ, καὶ τρί τον σιτί ζει τὸ ν τῆ ς τρί της ὠ δῖ νος, καὶ μέ χρι τοῦ πέ μπτου πρό εισι τὸ ν τρό πον τοῦ τον: οὔ τε γὰ ρ κύ ει χελιδὼ ν πλεί ονας οὔ τε τί κτει. αὐ τὴ δὲ τοσοῦ τον κατασπᾷ τῆ ς τροφῆ ς, ὅ σον ἂ ν ἐ ν τῇ καλιᾷ κερδῆ ναι δυνηθῇ παραρρεῦ σαν αὐ τῇ. βραδέ ως δὲ ἐ κβλέ πει τὰ ταύ της βρέ φη, ὡ ς καὶ τὰ τῶ ν κυνῶ ν σκυλά κια: πό αν δὲ κομί ζει καὶ προσά γει, τὰ δὲ ὑ παναβλέ πει, εἶ τα ἀ τρεμή σαντα ὀ λί γον ἐ κπετή σιμα ὄ ντα πρό εισι τῆ ς καλιᾶ ς ἐ πὶ τὴ ν νομή ν. ταύ της τῆ ς πό ας ἄ νθρωποι γενέ σθαι ἐ γκρατεῖ ς διψῶ σι, καὶ οὐ δέ πω τῆ ς σπουδῆ ς κατέ τυχον.
3.26
οἱ ἔ ποπέ ς εἰ σιν ὀ ρνί θων ἀ πηνέ στατοι, καί μοι δοκοῦ σι τῶ ν προτέ ρων τῶ ν ἀ νθρωπικῶ ν ἐ ν μνή μῃ καὶ μέ ντοι καὶ μί σει τοῦ γέ νους τοῦ τῶ ν γυναικῶ ν ὑ ποπλέ κειν τὰ ς καλιὰ ς ἐ ν ταῖ ς ἐ ρή μοις καὶ τοῖ ς πά γοις τοῖ ς ὑ ψηλοῖ ς: καὶ ὑ πὲ ρ τοῦ μὴ προσιέ ναι τοὺ ς ἀ νθρώ πους αὐ τῶ ν τοῖ ς βρέ φεσιν οἳ δὲ ἀ ντὶ τοῦ πηλοῦ χρί ουσι τὰ ς καλιά ς, ἀ ποπά τημα ἀ νθρώ που περιβαλό ντες, τῇ δυσωδί ᾳ τε καὶ κακοσμί ᾳ ἀ νεί ργοντες καὶ ἀ ναστέ λλοντες τὸ ζῷ ον τὸ ἑ αυτοῖ ς πολέ μιον. ἔ τυχε δὲ καὶ ἐ ν τῷ τεί χους ἐ ρημοτέ ρῳ ὅ δε ὁ ὄ ρνις παιδοποιησά μενος ἔ ν τινι ῥ ή γματι λί θου ὑ πὸ τοῦ χρό νου διαστά ντι. οὐ κοῦ ν ὁ τοῦ τεί χους μελεδωνὸ ς ἰ δὼ ν ἔ νδον τὰ βρέ φη κατή λειψε τὸ ν χηραμὸ ν τῷ πηλῷ. καὶ ὑ ποστρέ ψας ὁ ἔ ποψ, ὡ ς εἶ δεν αὑ τὸ ν ἀ ποκλεισθέ ντα, πό αν ἐ κό μισε, καὶ προσή νεγκε τῷ πηλῷ: ὃ δὲ κατερρύ η, καὶ προσῆ λθε πρὸ ς τὰ αὑ τοῦ ἐ κεῖ νος τέ κνα, εἶ τα ἐ πὶ τὴ ν νομὴ ν ἦ ξεν. αὖ θις οὖ ν ὁ αὐ τὸ ς ἐ πή λειψεν ἄ νθρωπος, καὶ ὁ ὄ ρνις τῇ αὐ τῇ πό ᾳ ἀ νέ ῳ ξε τὸ ν χηραμό ν: καὶ τὸ τρί τον ἐ πρά χθη τὰ αὐ τά. ὁ τοί νυν τοῦ τεί χους φύ λαξ ἰ δὼ ν τὸ πραττό μενον, τὴ ν πό αν ἀ νελό μενος ἐ χρῆ το οὐ κ ἐ ς τὰ αὐ τά, ἀ λλ' ἀ νέ ῳ γεν μηδέ ν οἱ προσή κοντας θησαυρού ς.
3.27
ἡ Πελοπό ννησος λεό ντων ἄ γονό ς ἐ στι: καὶ οἷ α εἰ κὸ ς̔́ Ομηρος πεπαιδευμέ νῃ φρενὶ συνιδὼ ν τοῦ το τὴ ν̓́ Αρτεμιν ἐ κεῖ θι θηρῶ σαν ᾅ δων εἶ πεν ὅ τι ἄ ρα ἔ πεισι τό ν τε Ταΰ γετον καὶ τὸ ν̓ Ερύ μανθον τερπομέ νη κά προισι καὶ ὠ κεί ῃ ς ἐ λά φοισιν. ἐ πεὶ δὲ ἔ ρημα λεό ντων τά δε τὰ ὄ ρη, καὶ μά λα γε εἰ κό τως οὐ κ ἐ μνή σθη αὐ τῶ ν.
3.28
γί νεται δὲ ἐ ν τῇ̓ Ερυθρᾷ θαλά ττῃ ἰ χθύ ς, καὶ ὅ σα γε εἰ δέ ναι ἐ μέ, ἔ θεντο Περσέ α οἱ ἐ πιχώ ριοι ὄ νομα αὐ τῷ. καὶ οἱ μὲ ν̔́ Ελληνες αὐ τὸ ν οὕ τω, καλοῦ σι δὲ καὶ̓́ Αραβες ὁ μοί ως τοῖ ς̔́ Ελλησι: Διὸ ς γὰ ρ υἱ ὸ ν καὶ ἐ κεῖ νοι ᾅ δουσι τὸ ν Περσέ α, καὶ ἀ π' αὐ τοῦ γε τὸ ν ἰ χθὺ ν ὑ μνοῦ σι λέ γεσθαι. μέ γεθος μὲ ν οὖ ν ἐ στι κατὰ τὸ ν ἀ νθί αν τὸ ν μέ γιστον, ἰ δεῖ ν δὲ ὅ μοιος λά βρακι: γρυπό ς γε μὴ ν ἡ συχῆ οὕ τω, καὶ ζώ ναις πεποί κιλται χρυσῷ προσεικασμέ ναις: ἄ ρχονται δὲ ἀ πὸ τῆ ς κεφαλῆ ς ἐ πικά ρσιοι αἱ ζῶ ναι, καὶ ἐ ς τὴ ν γαστέ ρα καταλή γουσι. πέ φρακται δὲ ὀ δοῦ σι μεγά λοις καὶ πυκνοῖ ς. λέ γεται δὲ ἰ χθύ ων περιεῖ ναι ῥ ώ μῃ τε σώ ματος καὶ βί ᾳ: ἀ λλὰ οὐ δὲ τό λμης οἱ ἐ νδεῖ. θή ραν δὲ αὐ τοῦ καὶ ἄ γραν εἶ πον ἀ λλαχό θι.
3.29
ἡ πί ννη θαλά ττιον ζῷ ον, καὶ ἔ στι τῶ ν ὀ στρεί ων. κέ χηνε δὲ τῇ διαστά σει τῶ ν περικειμέ νων ὀ στρά κων, καὶ προτεί νει σαρκί ον ἐ ξ ἑ αυτῆ ς οἱ ονεὶ δέ λεαρ τοῖ ς παρανηχομέ νοις τῶ ν ἰ χθύ ων. καρκί νος δὲ αὐ τῇ παραμέ νει σύ ντροφό ς τε καὶ σύ ννομος. οὐ κοῦ ν ὅ ταν τις τῶ ν ἰ χθύ ων προσνέ ῃ, ὃ δὲ ὑ πέ νυξεν ἡ συχῆ αὐ τή ν: καὶ ἡ πί ννη μᾶ λλον ἀ νέ ῳ ξεν ἑ αυτή ν, καὶ ἐ δέ ξατο ἔ σω τοῦ ἐ πιό ντος ἰ χθύ ος τὴ ν κεφαλὴ ν̔ καθί ησι γὰ ρ ὡ ς ἐ πὶ τροφῇ̓ καὶ ἐ σθί ει αὐ τή ν.
3.30
ἦ ν δὲ ἄ ρα οἰ κεῖ α τῷ πεπαιδευμέ νῳ καὶ ταῦ τα εἰ δέ ναι. σοφώ τατος ὁ κό κκυξ καὶ πλέ κειν εὐ πό ρους ἐ ξ ἀ πό ρων μηχανὰ ς δεινό τατος. ἑ αυτῷ μὲ ν γὰ ρ συνεπί σταται ἐ πῳ ά ζειν οὐ δυναμέ νῳ καὶ ἐ κλέ πειν διὰ ψυχρό τητα τῆ ς ἐ ν τῷ σώ ματι συγκρά σεως, ὥ ς φασιν. οὐ κοῦ ν ὅ ταν τί κτῃ, οὔ τε αὐ τὸ ς νεοττιὰ ν ὑ ποπλέ κει οὔ τε τιθηνεῖ ται τὰ βρέ φη, φυλά ττει δὲ ἄ ρα τοὺ ς τῶ ν νεοττιῶ ν δεσπό τας ἀ φεστῶ τας καὶ πλανωμέ νους, καὶ παρελθὼ ν ἐ ς καταγωγὴ ν ὀ θνεί αν ἐ ντί κτει. οὐ πά ντων δὲ ὀ ρνί θων καλιαῖ ς ἐ πιπηδᾷ οὗ τό ς γε, ἀ λλὰ κορύ δου καὶ φά ττης καὶ χλωρί δος καὶ πά ππου: τουτοις γὰ ρ συνεπί σταται ὅ μοια αὐ τῷ ᾠ ὰ τί κτουσι. καὶ κενῶ ν μὲ ν αὐ τῶ ν οὐ σῶ ν, οὐ κ ἂ ν παρέ λθοι: ᾠ ῶ ν δὲ ἔ νδον ὄ ντων εἶ τα μέ ντοι τὰ ἑ αυτοῦ παρενέ μιξεν. ἐ ὰ ν δὲ ᾖ πολλὰ τὰ ἐ κεί νων, τὰ μὲ ν ἐ κκυλί σας ἠ φά νισε, τὰ δὲ ἑ αυτοῦ κατέ λιπε, διαγνωσθῆ ναί τε καὶ φωραθῆ ναι δι' ὁ μοιό τητα μὴ δυνά μενα. καὶ οἱ μὲ ν ὄ ρνιθες οἱ προειρημέ νοι τὰ μηδὲ ν σφί σι προσή κοντα ἐ κγλύ φουσιν, ὑ ποπηγνύ μενα δὲ ἐ κεῖ να ἑ αυτοῖ ς συνεγνωκό τα τὴ ν νοθεί αν ἐ κπέ τεταί τε καὶ παρὰ τὸ ν γεινά μενον στέ λλεται: τῶ ν γὰ ρ πτερῶ ν αὐ τοῖ ς περιχυθέ ντων γνωρί ζεται ἀ λλό τρια ὄ ντα, καὶ αἰ κί ζεται πικρό τατα. ὁ ρᾶ ται δὲ μί αν ὥ ραν τοῦ ἔ τους τὴ ν ἀ ρί στην ὁ κό κκυξ: ἦ ρος γὰ ρ ὑ παρχομέ νου καὶ αὐ τὸ ς ἐ μφανή ς ἐ στιν ἐ ς ἀ νατολὰ ς Σειρί ου, εἶ τα τῆ ς τῶ ν πολλῶ ν ὄ ψεως ἀ νεχώ ρησεν.
3.31
ἀ λεκτρυό να φοβεῖ ται λέ ων. καὶ βασιλί σκος δὲ τὸ ν αὐ τὸ ν ὄ ρνιν, ὥ ς φασιν, ὀ ρρωδεῖ, καὶ κατιδὼ ν τρέ μει, καὶ ἀ κού ων ᾅ δοντος σπᾶ ταί τε καὶ ἀ ποθνή σκει. ταῦ τα ἄ ρα καὶ οἱ τὴ ν Λιβύ ην ὁ δοιποροῦ ντες τὴ ν τῶ ν τοιού των τροφὸ ν δέ ει τοῦ προειρημέ νου βασιλί σκου εἶ τα μέ ντοι συνέ μπορον καὶ κοινωνὸ ν τῆ ς ὁ δοῦ τὸ ν ἀ λεκτρυό να ἐ πά γονται, ὅ σπερ οὖ ν τὸ τηλικοῦ τον κακὸ ν ἀ παλλά ξει αὐ τοῖ ς.
3.32
ἡ Κρή τη καὶ τοῖ ς λύ κοις καὶ τοῖ ς ἑ ρπετοῖ ς θηρί οις ἐ χθί στη ἐ στί ν. ἀ κού ω δὲ Θεοφρά στου λέ γοντος καὶ ἐ ν τῷ Μακεδονικῷ̓ Ολύ μπῳ τοῖ ς λύ κοις ἄ βατα εἶ ναι. αἶ γες δὲ ἄ ρα αἱ Κεφαλληνί δες οὐ πί νουσι μηνῶ ν ἕ ξ. οἶ ς δὲ Βουδινὰ ς οὐ κ ὄ ψει λευκά ς, ὥ ς φασι, μελαί νας δὲ πά σας. διαφορό της δὲ ἄ ρα τῶ ν ζῴ ων καὶ ἰ διό της εἴ η ἂ ν καὶ ταύ τῃ: τὰ μὲ ν γὰ ρ αὐ τῶ ν ἐ στι δά κετα καὶ ἐ νί ησιν ἀ πὸ τοῦ ὀ δό ντος φά ρμακον, βλητικὰ δὲ ὅ σα παί σαντα εἶ τα μέ ντοι καὶ ἐ κεῖ να τὸ τοιοῦ τον κακὸ ν ἐ νί ησιν.
3.33
ἡ Λί βυσσα δ' ἀ σπί ς, ἀ κού ω, τὸ ν πρὸ ς τὸ φύ σημα αὐ τῆ ς ἀ ντιβλέ ψαντα τυφλοῖ τὴ ν ὄ ψιν: ἡ δὲ ἄ λλη οὐ τυφλοῖ μέ ν, ἀ ποκτεί νει δὲ ῥ ᾷ στα.
3.34
λέ γονται δὲ βό ες̓ Ηπειρωτικαὶ πλεῖ στον ὅ σον ἀ μέ λγεσθαι καὶ αἶ γες αἱ Σκύ ριαι γά λα ἀ φθονώ τατον παρέ χειν, ὅ σον οὐ κ ἄ λλαι αἶ γες. αἱ δὲ Αἰ γύ πτιαι ἔ στιν αἳ πέ ντε ἀ ποτί κτουσι, καὶ αἱ πλεῖ σται δί δυμα. λέ γεται δὲ αἴ τιος ὁ Νεῖ λος εἶ ναι, εὐ τεκνό τατον παρέ χων ὕ δωρ. ἔ νθεν τοι καὶ τῶ ν νομέ ων τοὺ ς ἄ γαν φιλοκά λους καὶ τῆ ς ποί μνης τῆ ς σφετέ ρας ἔ χοντας πεφροντισμέ νως ὕ δωρ ἐ κ τοῦ Νεί λου ταῖ ς ἑ αυτῶ ν ἀ γέ λαις ἄ γειν μηχανῇ ὅ σον δυνατό ν ἐ στι, καὶ ταῖ ς γε στερί φαις ἔ τι καὶ μᾶ λλον. Πτολεμαί ῳ τῷ δευτέ ρῳ φασὶ ν ἐ ξ̓ Ινδῶ ν κέ ρας ἐ κομί σθη, καὶ τρεῖ ς ἀ μφορέ ας ἐ χώ ρησεν. οἷ ος ἄ ρα ὁ βοῦ ς ἦ ν, ὡ ς ἐ κπεφυκέ ναι οἱ τηλικοῦ τον κέ ρας.
3.35
περδί κων φθέ γμα ἓ ν οὐ δέ ποτ' ἂ ν ἀ κού σειας ἁ πά ντων, ἀ λλὰ ἔ στι διά φορα. καὶ̓ Αθή νησί γε οἱ ἐ πέ κεινα τοῦ Κορυδαλλέ ων δή μου ἄ λλο ἠ χοῦ σι, καὶ οἱ ἐ πί ταδε ἄ λλο. τί να δέ ἐ στι τοῖ ς φθέ γμασι τὰ ὀ νό ματα, ἐ ρεῖ Θεό φραστος. ἐ ν δὲ τῇ Βοιωτί ᾳ καὶ τῇ ἀ ντιπέ ρας Εὐ βοί ᾳ ὁ μό φωνοί τέ εἰ σι καὶ ὡ ς ἂ ν εἴ ποι τις ὁ μό γλωττοι. ἄ φωνα δέ ἐ στι τὸ παρά παν ἐ ν Κυρή νῃ μὲ ν οἱ βά τραχοι, ἐ ν Μακεδονί ᾳ δὲ ὗ ς. καὶ τεττί γων τι γέ νος, ἄ φωνοι καὶ οὗ τοι.
3.36
γέ νος φαλαγγί ου φασὶ ν εἶ ναι, καλοῦ σι δὲ ῥ ᾶ γα τὸ φαλά γγιον, εἴ τε ὅ τι μέ λαν ἐ στὶ καὶ τῷ ὄ ντι προσέ οικε σταφυλῆ ς ῥ αγὶ καί πως ὁ ρᾶ ται καὶ περιφερέ ς, εἴ τε δι' αἰ τί αν ἑ τέ ραν. γί νεται δὲ ἐ ν τῇ Λιβύ ῃ, καὶ ἔ χει πό δας μικρού ς: στό μα δὲ εἴ ληχεν ἐ ν μέ σῃ τῇ γαστρί, καὶ ἔ στιν ἀ ποκτεῖ ναι τά χιστον.
3.37
ἐ ν Σερί φῳ βά τραχοι, τὸ παρά παν οὐ κ ἂ ν αὐ τῶ ν ἀ κού σειας φθεγγομέ νων: εἰ δὲ αὐ τοὺ ς κομί σειας ἀ λλαχό θι, διά τορό ν τε καὶ τραχύ τατον ἠ χοῦ σιν. ἐ ν Πιέ ρῳ δὲ τῆ ς Θετταλί ας λί μνη ἐ στί ν, οὐ κ ἀ έ ναος, ἀ λλὰ χειμῶ νος ἐ κ τῶ ν συρρεό ντων ἐ ς αὐ τὴ ν ὑ δά των τί κτεται. οὐ κοῦ ν ἐ ὰ ν ἐ μβά λῃ τις βατρά χους ἐ ς αὐ τή ν, σιωπῶ σιν, ἀ λλαχοῦ φθεγγό μενοι. ὑ πὲ ρ δὲ τῶ ν Σεριφί ων βατρά χων κομπά ζουσι Σερί φιοι ἐ λθεῖ ν ἐ κ τοῦ κατὰ τῆ ς Γοργό νος ἄ θλου τὸ ν Περσέ α πολλὴ ν περιελθό ντα γῆ ν, καὶ οἷ α εἰ κὸ ς καμό ντα ἀ ναπαύ σασθαι τῆ ς λί μνης πλησί ον καὶ κατακλινῆ ναι ὕ πνου δεό μενον. τοὺ ς δὲ βατρά χους βοᾶ ν καὶ ἐ ρεσχελεῖ ν τὸ ν ἥ ρωα καὶ τὸ ν ὕ πνον αὐ τῷ διακό πτειν: τὸ ν Περσέ α δὲ εὔ ξασθαι τῷ πατρὶ τοὺ ς βατρά χους κατασιγά σαι. τὸ ν δὲ ὑ πακοῦ σαι καὶ χαριζό μενον τῷ υἱ εῖ τῶ ν ἐ κεῖ θι βατρά χων αἰ ώ νιον σιγὴ ν καταψηφί σασθαι. λέ γει δὲ Θεό φραστος ἐ κβά λλων τὸ ν μῦ θον καὶ Σεριφί ους τῆ ς ἀ λαζονεί ας παραλύ ων τὴ ν τοῦ ὕ δατος ψυχρό τητα αἰ τί αν εἶ ναι τῆ ς ἀ φωνί ας τῶ ν προειρημέ νων.
3.38
ἐ ν τοῖ ς ὑ γροῖ ς χωρί οις καὶ ἔ νθα νοτιώ τατος ὁ ἀ ὴ ρ ὑ περά γαν, οἱ ἀ λεκτρυό νες οὐ κ ᾅ δουσι, φησὶ Θεό φραστος. ἡ δὲ ἐ ν Φενεῷ λί μνη ἰ χθύ ων ἄ γονό ς ἐ στι. ψυχροὶ δὲ ἄ ρα ὄ ντες τὴ ν σύ γκρασιν οἱ τέ ττιγες εἶ τα μέ ντοι πυρού μενοι τῷ ἡ λί ῳ ᾅ δουσιν, ἐ κεῖ νος λέ γει.
3.39
τολμηρό τατος δὲ ἄ ρα ζῴ ων ὁ αἰ γιθή λας ἦ ν: τῶ ν μὲ ν γὰ ρ ὀ ρνί θων ὑ περφρονεῖ τῶ ν μικρῶ ν, ἐ πιτί θεται δὲ ταῖ ς αἰ ξὶ κατὰ τὸ καρτερό ν, καὶ μέ ντοι καὶ τοῖ ς οὔ θασιν αὐ τῶ ν προσπετό μενος εἶ τα ἐ κμυζᾷ τὸ γά λα, καὶ τὴ ν τιμωρί αν τὴ ν ἐ κ τοῦ αἰ πό λου οὐ δέ δοικε, καί τοι πονηρό τατον αὐ ταῖ ς μισθὸ ν ὑ πὲ ρ τῆ ς πλησμονῆ ς ἀ ποδιδού ς: τυφλοῖ γὰ ρ τὸ ν μαστό ν, καὶ ἀ ποσβέ ννυσι τὴ ν ἐ κεῖ θεν ἐ πιρροή ν.
3.40
Μητροδί δακτον μὲ ν τὸ ν τῆ ς̓ Αρή της υἱ ὸ ν τὸ ν τῆ ς ἀ δελφῆ ς τῆ ς̓ Αριστί ππου ὑ μνοῦ σιν οἱ πολλοί: λέ γει δὲ̓ Αριστοτέ λης ἰ δεῖ ν αὐ τὸ ς τὰ νεό ττια τῆ ς ἀ ηδό νος ὑ πὸ τῆ ς μητρὸ ς διδασκό μενα ᾅ δειν. ἦ ν δὲ ἄ ρα ὀ ρνί θων ἡ ἀ ηδὼ ν ἐ λευθερί ας ἐ ρά στρια ἰ σχυρῶ ς, καὶ διὰ ταῦ τα ἡ ἐ ντελὴ ς τὴ ν ἡ λικί αν ὅ ταν θηραθῇ καὶ καθειργμέ νη ᾖ ἐ ν οἰ κί σκῳ, ᾠ δῆ ς ἀ πέ χεται, καὶ ἀ μύ νεται τὸ ν ὀ ρνιθοθή ραν ὑ πὲ ρ τῆ ς δουλεί ας τῇ σιωπῇ. οὗ περ οὖ ν οἱ ἄ νθρωποι πεπειραμέ νοι, τὰ ς μὲ ν ἤ δη πρεσβυτέ ρας μεθιᾶ σι, σπουδά ζουσι δὲ θηρᾶ ν τὰ νεό ττια.
3.41
ἵ ππους μονό κερως γῆ̓ Ινδικὴ τί κτει, φασί, καὶ ὄ νους μονό κερως ἡ αὐ τὴ τρέ φει, καὶ γί νεταί γε ἐ κ τῶ ν κερά των τῶ νδε ἐ κπώ ματα. καὶ εἴ τις ἐ ς αὐ τὰ ἐ μβά λοι φά ρμακον θανατηφό ρον, ὁ πιώ ν, οὐ δὲ ν ἐ πιβουλὴ λυπή σει αὐ τό ν: ἔ οικε γὰ ρ ἀ μυντή ριον τοῦ κακοῦ τὸ κέ ρας καὶ τοῦ ἵ ππου καὶ τοῦ ὄ νου εἶ ναι.
3.42
ὁ πορφυρί ων ὡ ραιό τατό ς τε ἅ μα καὶ φερωνυμώ τατό ς ἐ στι ζῴ ων, καὶ χαί ρει κονιό μενος, ἤ δη δὲ καὶ λοῦ ται τὸ τῶ ν περιστερῶ ν λουτρό ν: οὐ πρό τερον δὲ ἑ αυτὸ ν ἐ πιδί δωσι ταῖ ς κονί στραις καὶ τοῖ ς λουτροῖ ς, πρὶ ν ἂ ν βαδί σῃ τινὰ ἀ ριθμὸ ν βαδί σεων ἀ ρκοῦ ντά οἱ. σιτού μενος δὲ ἐ πὶ μαρτύ ρων ἄ χθεται, καὶ διὰ ταῦ τα ἀ ναχωρεῖ, καὶ ὑ πολανθά νων ἐ σθί ει. ζηλό τυπος δέ ἐ στιν ἰ σχυρῶ ς, καὶ τὰ ς ὑ πά νδρους τῶ ν γυναικῶ ν παραφυλά ττει, καὶ ἐ ὰ ν καταγνῷ μοιχεύ εσθαι τῆ ς οἰ κί ας τὴ ν δέ σποιναν, ἀ πά γχει ἑ αυτό ν. οὐ πέ τεται δὲ ὑ ψηλό ς. χαί ρουσί γε μὴ ν οἱ ἄ νθρωποι αὐ τῷ, καὶ τρέ φουσι πεφεισμέ νως καὶ προμηθῶ ς αὐ τό ν. καὶ ἔ οικεν ἢ σοβαρᾶ ς οἰ κί ας καὶ μέ γα πλουσί ας ἄ θυρμα εἶ ναι, ἢ ὑ ποδέ χεται νεὼ ς αὐ τό ν, καὶ ἄ φετος ἀ λᾶ ται εἴ σω περιβό λου. τὸ ν ταὼ ν μὲ ν οὖ ν ὡ ραῖ ον ὄ ντα καὶ καταθύ ουσι καὶ σιτοῦ νται οἱ ἄ σωτοι: τοῦ γὰ ρ ὄ ρνιθος τὰ μὲ ν πτερὰ κό σμος ἐ στί, τὸ δὲ σῶ μα ἤ τι ἢ οὐ δέ ν. πορφυρί ωνα δὲ οὐ κ οἶ δα καταθύ σαντα οὐ δέ να ἐ πὶ δεί πνῳ, οὐ Καλλί αν οὐ Κτή σιππον τοὺ ς̓ Αθηναί ους, οὐ Λεύ κολλον οὐ χ̔ Ορτή σιον τοὺ ς̔ Ρωμαί ους: εἶ πον δὲ ὀ λί γους ἐ κ πολλῶ ν ἀ σώ τους καὶ ἀ κρατεστά τους τῇ τε ἄ λλῃ καὶ μέ ντοι καὶ περὶ γαστέ ρα.
3.43
ὁ κό ραξ ὁ ἤ δη γέ ρων ὅ ταν μὴ δύ νηται τρέ φειν τοὺ ς νεοττού ς, ἑ αυτὸ ν αὐ τοῖ ς προτεί νει τροφή ν: οἳ δὲ ἐ σθί ουσι τὸ ν πατέ ρα. καὶ τὴ ν παροιμί αν ἐ ντεῦ θέ ν φασι τὴ ν γέ νεσιν λαβεῖ ν τὴ ν λέ γουσαν̔ κακοῦ κό ρακος κακὸ ν ᾠ ό ν.̓
3.44
σωφρονέ σταται ὀ ρνί θων αἱ φά τται ᾅ δονται. ὁ γοῦ ν ἄ ρρην καὶ ὁ θῆ λυς συνδυασθέ ντες καὶ οἱ ονεὶ συμπνεύ σαντες ἐ ς γά μον ἀ λλή λων ἔ χονται καὶ σωφρονοῦ σι, καὶ οὐ κ ἂ ν ὀ θνεί ου λέ χους οὐ δέ τερος ἅ ψαιτο τῶ ν ὀ ρνί θων τῶ νδε. ἐ ὰ ν δὲ ἐ ποφθαλμιά σωσιν ἑ τέ ροις, περιέ ρχονται αὐ τοὺ ς οἱ λοιποί, καὶ τὸ ν μὲ ν ἄ ρρενα οἱ ὁ μογενεῖ ς διασπῶ σιν, αἱ θή λειαι δὲ τὸ ν θῆ λυν. οὗ τος ἄ ρα ὁ τῆ ς σωφροσύ νης νό μος καὶ ἐ ς τὰ ς τρυγό νας ἀ φικνεῖ ται καὶ ἄ τρεπτος μέ νει, πλὴ ν τοῦ μὴ θανατοῦ σθαι ἑ κά τερον τὸ ν ὄ ρνιν: ἐ πεὶ τὸ ν μὲ ν ἄ ρρενα ἀ ναιροῦ σι, τὸ ν δὲ θῆ λυν ᾤ κτειραν καὶ εἴ ασαν ἀ παθῆ, καὶ περί εισι χῆ ρος.
3.45
̓ Αριστοτέ λης λέ γει τῶ ν περιστερῶ ν τοὺ ς ἄ ρρενας ταῖ ς θηλεί αις ταῖ ς τικτού σαις συνωδί νειν καὶ ἀ λωμέ νας τῆ ς καλιᾶ ς ἔ ξω συνωθεῖ ν τε καὶ συνελαύ νειν, καὶ ὅ ταν τέ κωσιν, ἐ πῳ ά ζειν ἐ κβιά ζεσθαι. θά λπειν δὲ καὶ τοὺ ς ἄ ρρενας τὰ νεό ττια καὶ συνεκτρέ φειν ταῖ ς θηλεί αις ὁ αὐ τό ς φησι, καὶ ὑ πὲ ρ τοῦ μὴ κακοσί τους εἶ ναι τοὺ ς νεοττοὺ ς πρώ την τροφὴ ν διδό ναι τοῖ ς βρέ φεσι τοὺ ς γειναμέ νους ἁ λμυρί δα γῆ ν, ἧ σπερ οὖ ν γευσά μενα εἶ τα μέ ντοι καὶ τῶ ν λοιπῶ ν σιτεῖ σθαι ἑ τοί μως τὸ ἐ ντεῦ θεν αὐ τά. δοκεῖ δέ πως ταῖ ς περιστεραῖ ς πρὸ ς μὲ ν τοὺ ς ἄ λλους ὄ ρνιθας τοὺ ς ἁ ρπακτικοὺ ς ἔ νσπονδα εἶ ναι, τοὺ ς μέ ντοι ἁ λιαέ τους καὶ τοὺ ς κί ρκους ὡ ς πεφρί κασί φασι. πρὸ ς δὲ τοὺ ς ἱ έ ρακας οἷ α παλαμῶ νται ἀ κοῦ σαι ἄ ξιον. ὅ ταν μὲ ν αὐ τὰ ς διώ κῃ ὁ μετά ρσιό ς τε καὶ ἐ ς ὕ ψος πεφυκὼ ς πέ τεσθαι, αἳ δὲ ὑ πολισθά νουσι καὶ κατωτέ ρω ἑ αυτὰ ς καθέ λκουσι καὶ τὸ πτερὸ ν πειρῶ νται πιέ ζειν: ὅ ταν δὲ ὁ κατωτέ ρω λαχὼ ν ἐ κ τῆ ς φύ σεως τὴ ν πτῆ σιν, αἳ δὲ αἴ ρονταί τε καὶ μετεωροποροῦ σι, καὶ ὑ πὲ ρ αὐ τοῦ πετό μεναι θαρροῦ σιν, ἀ νωτέ ρω ἄ ξαι μὴ δυναμέ νου.
3.46
ἐ λέ φαντος πωλί ῳ περιτυγχά νει λευκῷ πωλευτὴ ς̓ Ινδό ς, καὶ παραλαβὼ ν ἔ τρεφεν ἔ τι νεαρό ν, καὶ κατὰ μικρὰ ἀ πέ φηνε χειροή θη, καὶ ἐ πωχεῖ το αὐ τῷ, καὶ ἤ ρα τοῦ κτή ματος καὶ ἀ ντηρᾶ το, ἀ νθ' ὧ ν ἔ θρεψε τὴ ν ἀ μοιβὴ ν κομιζό μενος ἐ κεῖ νος. ὁ τοί νυν βασιλεὺ ς τῶ ν̓ Ινδῶ ν πυθό μενος ᾔ τει λαβεῖ ν τὸ ν ἐ λέ φαντα. ὃ δὲ ὡ ς ἐ ρώ μενος ζηλοτυπῶ ν καὶ μέ ντοι καὶ περιαλγῶ ν εἰ ἔ μελλε δεσπό σειν αὐ τοῦ ἄ λλος, οὐ κ ἔ φατο δώ σειν, καὶ ᾤ χετο ἀ πιὼ ν ἐ ς τὴ ν ἔ ρημον, ἀ ναβὰ ς τὸ ν ἐ λέ φαντα. ἀ γανακτεῖ ὁ βασιλεύ ς, καὶ πέ μπει κατ' αὐ τοῦ τοὺ ς ἀ φαιρησομέ νους καὶ ἅ μα καὶ τὸ ν̓ Ινδὸ ν ἐ πὶ τὴ ν δί κην ἄ ξοντας. ἐ πεὶ δὲ ἧ κον, ἐ πειρῶ το βί αν προσφέ ρειν. οὐ κοῦ ν καὶ ὁ ἄ νθρωπος ἔ βαλλεν αὐ τοὺ ς ἄ νωθεν, καὶ τὸ θηρί ον ὡ ς ἀ δικού μενον συνημύ νετο. καὶ τὰ μὲ ν πρῶ τα ἦ ν τοιαῦ τα: ἐ πεὶ δὲ βληθεὶ ς ὁ̓ Ινδὸ ς κατώ λισθε, περιβαί νει μὲ ν τὸ ν τροφέ α ὁ ἐ λέ φας κατὰ τοὺ ς ὑ περασπί ζοντας ἐ ν τοῖ ς ὅ πλοις, καὶ τῶ ν ἐ πιό ντων πολλοὺ ς ἀ πέ κτεινε, τοὺ ς δὲ ἄ λλους ἐ τρέ ψατο: περιβαλὼ ν δὲ τῷ τροφεῖ τὴ ν προβοσκί δα, αἴ ρει τε αὐ τὸ ν καὶ ἐ πὶ τὰ αὔ λια κομί ζει, καὶ παρέ μεινεν ὡ ς φί λῳ φί λος πιστό ς, καὶ τὴ ν εὔ νοιαν ἐ πεδεί κνυτο. ὦ ἄ νθρωποι πονηροὶ καὶ περὶ τρά πεζαν μὲ ν καὶ ταγή νου ψό φον ἀ εί, ἐ π' ἄ ριστά τε χορεύ οντες, ἐ ν δὲ τοῖ ς κινδύ νοις προδό ται, καὶ μά την καὶ ἐ ς οὐ δὲ ν τὸ τῆ ς φιλί ας ὄ νομα χαί νοντες.
3.47
δό τε μοι τοὺ ς τραγῳ δοὺ ς πρὸ ς τοῦ πατρῴ ου Διὸ ς καὶ πρό γε ἐ κεί νων τοὺ ς μυθοποιοὺ ς ἐ ρέ σθαι τί βουλό μενοι τοσαύ την ἄ γνοιαν τοῦ παιδὸ ς τοῦ Λαΐ ου καταχέ ουσι τοῦ συνελθό ντος τῇ μητρὶ τὴ ν δυστυχῆ σύ νοδον, καὶ τοῦ Τηλέ φου τοῦ μὴ πειραθέ ντος μὲ ν τῆ ς ὁ μιλί ας, συγκατακλινέ ντος δὲ τῇ γειναμέ νῃ καὶ πρά ξαντος ἂ ν τὰ αὐ τά, εἰ μὴ θεί ᾳ πομπῇ διεῖ ρξεν ὁ δρά κων: εἴ γε ἡ φύ σις τοῖ ς ἀ λό γοις ζῴ οις τὴ ν τοιαύ την μί ξιν καὶ ἐ κ τοῦ χρωτὸ ς δί δωσι κατανοῆ σαι, καὶ οὐ δεῖ ται γνωρισμά των οὐ δὲ τοῦ ἐ κθέ ντος ἐ ς τὸ ν Κιθαιρῶ να. οὐ κ ἂ ν γοῦ ν ποτε τῇ τεκού σῃ ὁ μιλή σειε κά μηλος. ὁ δέ τοι νομεὺ ς τῆ ς ἀ γέ λης κατακαλύ ψας τὸ ν θῆ λυν ὡ ς οἷ ό ν τε ἦ ν καὶ ἀ ποκρύ ψας πά ντα πλὴ ν τῶ ν ἄ ρθρων, τὸ ν παῖ δα ἐ πά γει τῇ μητρί, καὶ ἐ κεῖ νος λά θριος ὑ πὸ ὁ ρμῆ ς τῆ ς πρὸ ς μί ξιν ἔ φρασε τὸ ἔ ργον καὶ συνῆ κε. καὶ τὸ ν μὲ ν αἴ τιον τῆ ς ὁ μιλί ας οἱ τῆ ς ἐ κθέ σμου δά κνων καὶ πατῶ ν καὶ τοῖ ς γό νασι καί ων ἀ πέ κτεινεν ἀ λγεινό τατα, ἑ αυτὸ ν δὲ κατεκρή μνισεν. ἀ μαθὴ ς δὲ καὶ κατὰ τοῦ το Οἰ δί πους, οὐ κ ἀ ποκτεί νας, ἀ λλὰ πηρώ σας τὴ ν ὄ ψιν, καὶ τὴ ν τῶ ν κακῶ ν λύ σιν μὴ γνοὺ ς ἐ ξὸ ν ἀ πηλλά χθαι καὶ μὴ τῷ οἴ κῳ καὶ τῷ γέ νει καταρώ μενον εἶ τα μέ ντοι κακῷ ἀ νηκέ στῳ ἰ ᾶ σθαι κακὰ τὰ ἤ δη παρελθό ντα.
Variation units
Dual references show Vulgate ↔ LXX loci for each oracle block. Selected-witness order follows the left compare column (or primary version).