Reader

δέ ονται μὲ ν ἄ νθρωποι λό γου τοῦ προτρέ ψοντος καὶ ἀ ναπεί σοντος ἀ γαθοὺ ς εἶ ναι καὶ τὴ ν μὲ ν δειλί αν διώ ξοντος, τὸ δὲ εὐ θαρσὲ ς παρασκευά σοντος, ἀ θληταὶ μὲ ν ἐ ς τὰ στά δια, στρατιῶ ται δὲ ἐ ς τὰ ὅ πλα: τὰ δὲ ζῷ α οὐ δεῖ ται τῆ ς ἔ ξωθεν ἐ πιρρώ σεως, ἑ αυτοῖ ς δὲ παροξύ νει τὴ ν ἀ λκή ν, καὶ ἑ αυτὰ ἀ νί στησι καὶ ἐ γεί ρει. ὁ γοῦ ν σῦ ς μέ λλων ἐ ς μά χην ἰ έ ναι πρὸ ς ταῖ ς λεί αις πέ τραις τοὺ ς ὀ δό ντας ὑ ποθή γει. τοῦ τό τοι καὶ̔́ Ομηρος τῷ ζῴ ῳ μαρτυρῶ ν δῆ λό ς ἐ στι. καὶ μέ ντοι καὶ ὁ λέ ων τῇ ἀ λκαί ᾳ ἑ αυτὸ ν ἐ πεγεί ρει μαστί ζων, καὶ βλακεύ ειν καὶ ἐ λινύ ειν οὐ κ ἐ πιτρέ πει. καὶ τοῦ το δὲ ὁ ποιητὴ ς εἰ δὼ ς ᾅ δει περὶ τοῦ λέ οντος. οἱ δὲ ἐ λέ φαντες τῇ προβοσκί δι ἑ αυτοὺ ς παί ουσιν ἐ ς τὸ ν ἀ γῶ να ἐ ξά πτοντες, ὅ ταν τού του ᾖ καιρό ς, καὶ οὐ δέ ονται τοῦ προσᾴ σοντος καὶ ἐ ροῦ ντος οὐ χ ἕ δρας ἔ ργον οὐ δ' ἀ μβολᾶ ς, οὐ δὲ μὴ ν τὰ Τυρταί ου μέ τρα ἀ ναμέ νουσι. ταῦ ρος δὲ ἡ γεμὼ ν τῆ ς ἀ γέ λης ὅ ταν ἡ ττηθῇ ἡ γεμό νος ἄ λλου, ἑ αυτὸ ν ἀ ποκρί νει ἐ ς χῶ ρον ἕ τερον, καὶ ἑ αυτῷ γί νεται γυμναστή ς, καὶ ἀ θλεῖ πᾶ σαν ἄ θλησιν κονιό μενος καὶ τοῖ ς δέ νδροις τὰ κέ ρατα προσανατρί βων καὶ τῇ τε ἄ λλῃ ἑ αυτὸ ν ἐ ς τὴ ν ἄ σκησιν τῆ ς ἀ λκῆ ς ῥ υθμί ζων καὶ οὖ ν καὶ ἀ φροδί της ἀ πεχό μενος καὶ σωφρονῶ ν ὡ ς̓́ Ικκος ὁ Ταραντῖ νος, ὅ νπερ οὖ ν ὑ μνεῖ Πλά των ὁ τοῦ̓ Αρί στωνος παρὰ τὸ ν τῆ ς ἀ θλή σεως χρό νον πά ντα συνουσί ας ἀ μαθῆ καὶ ἄ πειρον διαμεῖ ναι ἁ πά σης. καὶ̓́ Ικκῳ μὲ ν ὄ ντι ἀ νθρώ πῳ καὶ̓ Ολυμπί ων ἐ ρῶ ντι καὶ Πυθί ων καὶ κλέ ους αἰ σθανομέ νῳ καὶ δό ξης γλιχομέ νῳ οὐ δὲ ν μέ γα ἦ ν κεκολασμέ νως καθεύ δειν καὶ σωφρό νως: τὰ γὰ ρ ἆ θλά οἱ κλεινὰ καὶ ἦ ν καὶ ἐ δό κει, κό τινος̓ Ολυμπικὸ ς καὶ̓ Ισθμικὴ πί τυς καὶ δά φνη Πυθική, καὶ ζῶ ντα μὲ ν περιβλέ πεσθαι, ἀ ποθανό ντα δὲ εὐ φημεῖ σθαι. καὶ μέ ντοι καὶ τὸ ν κιθαρῳ δὸ ν̓ Αμοιβέ α ἀ κού ω γῆ μαι μὲ ν ὡ ραιοτά την γυναῖ κα, ἀ ποσχέ σθαι δὲ αὐ τῆ ς παρὰ πά ντα τὸ ν χρό νον, παρ' ὃ ν ἀ γωνιού μενος ἐ ς τὰ θέ ατρα ᾔ ει. Διογέ νης δὲ ὁ τῆ ς τραγῳ δί ας ὑ ποκριτὴ ς τὴ ν ἀ κό λαστον κοί την ἀ πεί πατο παντελῶ ς πᾶ σαν. Κλειτό μαχος δὲ ὁ παγκρατιαστὴ ς καὶ κύ νας εἴ ποτε εἶ δε μιγνυμέ νους, ἀ πεστρέ φετο, καὶ ἐ ν συμποσί ῳ δὲ εἰ λό γον ἀ κό λαστον ἤ κουσε καὶ ἀ φροδί σιον, ἐ ξαναστὰ ς ἀ πηλλά ττετο. ἀ νθρώ πους δὲ ὄ ντας ποιεῖ ν ταῦ τα ἢ ὑ πὲ ρ τοῦ κερδᾶ ναι χρή ματα ἢ ὑ πὲ ρ τοῦ φή μης καὶ κλέ ους μεταλαχεῖ ν, οὐ πά νυ τι θαυμαστό ν: ταύ ρῳ δὲ νικῶ ντι ταῦ ρον ἀ ντί παλον ποῖ α μὲ ν κηρύ γματα, ὦ παῖ̓ Αρί στωνος, ἀ ποκηρύ ττουσι, ποῖ α δὲ ἆ θλα ἀ ποκρί νουσιν;

τὰ ἄ λογα καὶ τῶ ν συνή θων σφί σι γενομέ νων ἀ πέ χεσθαι φιλεῖ καὶ φεί δεσθαι πολλά κις. ἀ κού ω γοῦ ν τὸ ν λό γον ἐ κεῖ νον. πά ρδαλιν ἐ κ νηπί ου θηρατὴ ς ἀ νὴ ρ ἡ μερώ σας εἶ χεν, οἷ α δή που φί λην ἢ ἐ ρωμέ νην ἀ γαπῶ ν καὶ περιέ πων ἰ σχυρῶ ς. οὐ κοῦ ν ἔ ριφον αὐ τῇ φέ ρων ζῶ ντα ἐ δί δου, τροφὴ ν ἐ ν ταὐ τῷ καὶ ἡ δονή ν τινα ἐ πινοή σας τῷ θηρί ῳ ἐ ν τῷ διασπᾶ ν τὸ ν ἔ ριφον, ἀ λλὰ μὴ δοκεῖ ν ἐ σθί ειν κενέ βρειό ν τε καὶ θνησεί διον. καὶ δὴ κομισθέ ντος τοῦ ἐ ρί φου ἣ δὲ ἐ γκρατῶ ς ἔ σχε, δεομέ νη ἀ πό σιτος εἶ ναι διὰ πλησμονή ν. ἔ δρασε δὲ καὶ τῇ δευτέ ρᾳ τοῦ το: ἐ δεῖ το γὰ ρ ἔ τι ὡ ς φαρμά κου τοῦ λιμοῦ. τῆ ς δὲ τρί της ἐ πιστά σης ἡ μέ ρας ἐ πεί νη μὲ ν καὶ συνή θως ἐ πεδεί κνυτο τοῦ το τῷ φθέ γματι, οὐ μὴ ν τοῦ ἐ ρί φου γενομέ νου δύ ο ἡ μερῶ ν ἑ αυτῇ φί λου ἔ τι προσή ψατο, ἀ λλὰ ἐ κεῖ νον μὲ ν εἴ ασεν, ἄ λλον δὲ ἔ λαβεν. ἄ νθρωποι δὲ καὶ ἀ δελφοὺ ς πρού δοσαν καὶ τοὺ ς γειναμέ νους καὶ φί λους ἀ ρχαί ους, καὶ πολλοὶ πολλά κις.

ἡ ἄ ρκτος ὅ τι τί κτει σά ρκα ἄ σημον εἶ τα τῇ γλώ ττῃ διαρθροῖ αὐ τὴ ν καὶ οἱ ονεὶ διαπλά ττει, ἄ νω που λέ λεκται. ὃ δὲ οὐ κ εἶ πον ἤ δη, τοῦ το εἰ ρή σεται νῦ ν, καὶ μά λα ἐ ν καλῷ. χειμῶ νος μὲ ν ἀ ποτί κτει, καὶ φωλεύ ει τεκοῦ σα, καὶ ὑ φορωμέ νη τοὺ ς κρυμοὺ ς τὴ ν ἐ πιδημί αν τοῦ ἦ ρος προσμέ νει, οὐ δ' ἂ ν πρὶ ν ἢ πληρωθῆ ναι τρεῖ ς μῆ νας ἐ ξαγά γοι ποτὲ τὰ βρέ φη. ὅ ταν δὲ αἴ σθηται ἑ αυτῆ ς πεπλησμέ νης, ὑ φορωμέ νη τοῦ το ὡ ς νό σον, ζητεῖ φωλεό ν. ἔ νθεν τοι καὶ κέ κληται τῇ ἄ ρκτῳ φωλεί α τὸ πά θος. εἶ τα ἐ σέ ρχεται οὐ βαδί ζουσα, ἀ λλὰ ὑ πτί α, ἀ φανί ζουσα τοῖ ς θηραταῖ ς τὰ ἴ χνη: ἑ αυτὴ ν γὰ ρ ἐ πισύ ρει κατὰ τὰ νῶ τα. καὶ παρεσελθοῦ σα ἡ συχά ζει, καὶ τρό πον τινὰ τὴ ν ἕ ξιν ῥ ινᾷ, καὶ δρᾷ τετταρά κοντα ἡ μερῶ ν αὐ τό. καὶ λέ γει μὲ ν̓ Αριστοτέ λης ὅ τι ἄ ρα δὶ ς ἑ πτὰ ἡ μερῶ ν ἀ κί νητος μέ νει καὶ ἀ τρεμεῖ, τῶ ν δὲ ἄ λλων στρέ φεται μό νον. ἄ σιτος δὲ ἄ ρα διαμέ νει τῶ ν τετταρά κοντα πασῶ ν καὶ ἄ τροφος, ἀ πό χρη δὲ αὐ τῇ τὴ ν δεξιὰ ν περιλιχμᾶ σθαι. ἐ κ δὲ τῆ ς συντή ξεως τῆ ς ἄ γαν συνέ πτυκται τὸ ἔ ντερον αὐ τῇ καὶ συνῆ λθεν. ὅ περ εἰ δυῖ α, ὅ ταν προέ λθῃ, τοῦ καλουμέ νου ἄ ρου τοῦ ἀ γρί ου ἐ σθί ει: τὸ δὲ ἄ ρα φυσῶ δες ὂ ν διί στησιν αὐ τῇ τὸ ἔ ντερον, καὶ εὐ ρύ νει αὐ τό, καὶ ἀ ποφαί νει τροφῆ ς δεκτικό ν. ὅ ταν δὲ αὖ πά λιν ᾖ πεπληρωμέ νη, μυρμή κων ἐ σθί ει, καὶ κενοῦ ται ῥ ᾷ στα. κενώ σεις μὲ ν δὴ φυσικαὶ τῶ ν ἄ ρκτων καὶ πληρώ σεις ἐ ς δέ ον εἴ ρηνταί μοι μή τε ἰ ατρῶ ν μή τε συγκραμά των, ὦ ἄ νθρωποι, δεό μεναι.

οἱ δρά κοντες ὅ ταν ὀ πώ ρας μέ λλωσι γεύ εσθαι, τῆ ς πικρί δος καλουμέ νης ῥ οφοῦ σι τὸ ν ὀ πό ν: ὀ νί νησι δὲ ἄ ρα αὐ τοὺ ς αὕ τη πρὸ ς τὸ μὴ φύ σης τινὸ ς ὑ ποπί μπλασθαι. μέ λλοντες δέ τινα ἐ λλοχᾶ ν ἢ ἄ νθρωπον ἤ θῆ ρα, τὰ ς θανατηφό ρους ῥ ί ζας ἐ σθί ουσι καὶ τὰ ς πό ας μέ ντοι τὰ ς τοιαύ τας. οὐ κ ἦ ν δὲ ἄ ρα οὐ δὲ̔́ Ομηρος αὐ τῶ ν τῆ ς τροφῆ ς ἀ μαθή ς. λέ γει γοῦ ν ὅ πως ἄ νδρα μέ νει περὶ τὸ ν φωλεὸ ν εἰ λού μενος, προεμπλησθεὶ ς σιτί ων πολλῶ ν φαρμακωδῶ ν καὶ κακῶ ν.

οἱ ἔ λαφοι τὰ κέ ρατα ἀ ποβαλό ντες ἐ σδύ νονται παρελθό ντες ἐ ς τὰ ς λό χμας, τοὺ ς ἐ πιό ντας σφί σι φυλαττό μενοι, καὶ εἰ κό τως: ἔ ρημοι γὰ ρ τῶ ν ἀ μυντηρί ων ὄ ντες ἀ φῃ ρῆ σθαι καὶ τὴ ν ἀ λκὴ ν πεπιστεύ κασιν ἐ ν τῷ τέ ως. λέ γονται δὲ καὶ φυλά ττεσθαι μή ποτε ἄ ρα νεαροῖ ς οὖ σιν αὐ τῶ ν τοῖ ς στελέ χεσιν εἶ τα προσπί πτουσα ἡ ἀ κτὶ ς πρὶ ν ἢ παγῆ ναι καὶ τοὺ ς καλουμέ νους χό νδρους λαβεῖ ν ἣ δὲ τὴ ν σά ρκα ὑ ποσή ψῃ.

οἱ παριό ντες ἐ ς πό λεμον ἵ πποι ὑ πό πτους ἔ χουσι καὶ τά φρων πηδή σεις καὶ ἅ λλεσθαι βό θρον καὶ διαβῆ ναι σταυροὺ ς καὶ σκό λοπας καὶ τὰ τοιαῦ τα. πά ρεστι δὲ καὶ̔ Ομή ρου λέ γοντος ἀ κού ειν ὑ πὲ ρ τῶ ν τοιού των ὥ ς̔́ Εκτωρ ἀ ν' ὅ μιλον ἰ ὼ ν ἐ λλί σσεθ' ἐ ταί ρους, τά φρον ἐ ποτρύ νων διαβή μεναι. οὐ δέ οἱ ἵ πποι τό λμων ὠ κύ ποδες, μά λα δὲ χρεμέ τιζον ἐ π' ἄ κρῳ χεί λει ἐ φεσταό τες: ἀ πὸ γὰ ρ δειδί σσετο τά φρος εὐ ρεῖ̓, οὔ τ' ἄ ρ' ὑ περθορέ ειν σχεδὸ ν οὔ τε περῆ σαι ῥ ηιδί η.

ἐ ν τῇ Αἰ γύ πτῳ περὶ τὴ ν λί μνην τὴ ν καλουμέ νην Μοί ριδος, ὅ που Κροκοδεί λων πό λις, κορώ νης τά φος δεί κνυται, καὶ τὴ ν αἰ τί αν ἐ κεί νην Αἰ γύ πτιοί φασι. τῷ βασιλεῖ τῷ τῶ ν Αἰ γυπτί ων̔ Μά ρης δὲ οὗ τος ἐ καλεῖ τὀ ἦ ν κορώ νης θρέ μμα πά νυ ἥ μερον, καὶ τῶ ν ἐ πιστολῶ ν ἃ ς ἐ βού λετό οἱ κομισθῆ ναί ποι θᾶ ττον ἐ κό μιζεν αὕ τη, καὶ ἦ ν ἀ γγέ λων ὠ κί στη, καὶ ἀ κού σασα ᾔ δει ἔ νθα ἰ θῦ ναι χρὴ τὸ πτερό ν, καὶ τί να χρὴ παραδραμεῖ ν χῶ ρον, καὶ ὅ που ἥ κουσαν ἀ ναπαύ σασθαι. ἀ νθ' ὧ ν ἀ ποθανοῦ σαν ὁ Μά ρης ἐ τί μησεν αὐ τὴ ν καὶ στή λῃ καὶ τά φῳ.

ἴ διον δὲ καὶ ὄ νομα τῆ ς κατὰ τροφὴ ν κομιδῆ ς ἕ καστα τῶ ν ζῴ ων κέ κτηται. πωλοδαμνικὴ γοῦ ν κληθεί η τις ἂ ν καὶ σκυλακοτροφικὴ καὶ ἐ λεφαντοκομί α καὶ λεοντοτροφί α καὶ ὀ ρνιθοτροφί α καὶ τὰ τοιαῦ τα.

σοφὰ δὲ ἄ ρκτου ἦ ν ἄ ρα ἐ κεῖ να. ἐ ὰ ν διώ κηται μετὰ τῶ ν αὑ τῆ ς σκυλακί ων, προωθεῖ αὐ τὰ ἐ ς ὅ σον δύ ναται: ὅ ταν δὲ συνί δῃ ὅ τι ἀ πεῖ πε, τὸ μὲ ν κατὰ τοῦ νώ του φέ ρει, τὸ δὲ κατὰ τοῦ στό ματος, καὶ δέ νδρου λαβομέ νη ἀ ναπηδᾷ: καὶ τὸ μὲ ν ἔ χεται τοῦ νώ του τοῖ ς ὄ νυξι, τὸ δὲ ἐ ν τοῖ ς ὀ δοῦ σι φέ ρεται ἀ ναθεού σης

αὐ τῆ ς. ταύ ρῳ δὲ λιμώ ττουσα ὅ ταν ἐ ντύ χῃ, κατὰ μὲ ν τὸ καρτερὸ ν καὶ ἐ ξ εὐ θεί ας οὐ μά χεται, προσπαλαί ει δέ, καὶ τοῦ τέ νοντος λαβομέ νη κλί νει, καὶ ἅ μμα σφί γγει. ὃ δὲ πιέ ζεται καὶ μέ μυκε, καὶ τελευτῶ ν ἀ πεῖ πε καὶ κεῖ ται, καὶ ἐ κεί νη ἐ μπί πλαται. μαθεῖ ν δὲ ἀ γαθὰ ζῷ α καὶ ταύ τῃ κατέ γνωμεν. ἐ πὶ τῶ ν Πτολεμαί ων οἱ Αἰ γύ πτιοι τοὺ ς κυνοκεφά λους καὶ γρά μματα ἐ δί δασκον καὶ ὀ ρχεῖ σθαι καὶ αὐ λεῖ ν καὶ ψαλτική ν. καὶ μισθὸ ν κυνοκέ φαλος ἐ πρά ττετο ὑ πὲ ρ τού των, καὶ τὸ διδό μενον ἐ ς φασκώ λιον ἐ μβαλὼ ν ἐ ξηρτημέ νον ἔ φερεν, ὡ ς οἱ τῶ ν ἀ γειρό ντων δεινοί. ὅ τι δὲ Συβαρῖ ται καὶ ὄ ρχησιν ἵ ππους ἐ παί δευσαν, πά λαι κεκή ρυκται. ἐ λεφά ντων δὲ τὸ εὐ πειθὲ ς ἐ ς τὰ μαθή ματα καὶ τὸ ῥ ᾴ διον ἀ νωτέ ρω εἶ πον. κύ νες δὲ ἄ ρα καὶ τὰ οἴ κοι ὑ πηρετεῖ ν τοῖ ς ἐ κπαιδεύ σασιν αὐ τοὺ ς ἱ κανοί, καὶ ἀ πό χρη πέ νητι δοῦ λον κύ να ἔ χειν. ἦ σαν δὲ ἄ ρα καὶ τῶ ν τοιού των ἄ δουλοι, ὥ σπερ οὖ ν̓ Αρά βων μὲ ν οἱ Τρωγλοδύ ται, Λιβύ ων δὲ οἱ Νομά δες, καὶ τῶ ν Αἰ θιό πων ὅ σον λιμνό βιό ν ἐ στι, πέ ρα τῆ ς ἐ κ τῶ ν ἰ χθύ ων τροφῆ ς μεμαθηκὸ ς σιτεῖ σθαι οὐ δὲ ἕ ν. μέ μνηται δὲ ὧ ν πά σχει τὰ ζῷ α, καὶ δεῖ ταί γε τέ χνης τῆ ς ἐ ς τὴ ν μνή μην οὐ Σιμωνί δου, οὐ χ̔ Ιππί ου, οὐ Θεοδέ κτου, οὐ κ ἄ λλου τινὸ ς τῶ ν ἐ ς τό δε τὸ ἐ πά γγελμα καὶ τή νδε τὴ ν σοφί αν κεκηρυγμέ νων. ἔ νθα γοῦ ν ἀ φῃ ρέ θη ἡ βοῦ ς τὸ ν μό σχον, ἐ νταῦ θα ἐ λθοῦ σα ὠ δύ ρατο μυκηθμῷ συντρό φῳ τὸ πά θος. καὶ βό ες μέ ντοι ὑ πὸ ζυγὸ ν ἰ έ ναι μέ λλοντες οἳ μὲ ν μειδιῶ σιν, οἳ δὲ ἐ πὶ πό δα ἀ ναχωροῦ σιν. ἵ ππος δὲ ὅ ταν ἀ κού σῃ ψαλί ων κρό τον καὶ χαλινοῦ κτύ πον, καί προστερνί διά τε καὶ προμετωπί δια θεά σηται, φριμά ττεται ἐ νταῦ θα, καὶ τὰ ς ὁ πλὰ ς σκιρτῶ ν ἐ πικροτεῖ καὶ ἐ νθουσιᾷ, ἥ τε τῶ ν ἱ πποβοσκῶ ν βοὴ ἐ γεί ρει αὐ τό ν, καὶ τὰ ὦ τα ὤ ρθωσεν αὐ τὸ ς καὶ τοὺ ς μυκτῆ ρας διέ στησε μνή μῃ δρό μου καὶ συνηθεί ας ἴ υγγι ἀ μά χῳ.

τί κτει δὲ ἔ λαφος παρὰ τὰ ς ὁ δού ς, καὶ ἔ οικέ γε σοφί ᾳ τοῦ το δρᾶ ν: δέ δοικε γὰ ρ τὰ θηρί α καὶ τὰ ς ἐ ξ αὐ τῶ ν ἐ πιβουλά ς, τοὺ ς δὲ ἀ νθρώ πους θαρρεῖ. καὶ ἐ κεί νων μὲ ν πεπί στευκεν ἀ σθενεστέ ρα οὖ σα, τού τους δὲ ἀ ποδρᾶ ναι δύ νασθαι οὐ κ ἀ μφιβά λλει. καταπιανθεῖ σα δὲ οὐ κ ἂ ν ἔ τι τέ κοι παρὰ τὰ ς ὁ δού ς: οἶ δε γὰ ρ ὅ τι δραμεῖ ν ἐ στι νωθεστέ ρα. τί κτει οὖ ν ἐ ν τοῖ ς ἄ γκεσι καὶ ἐ ν τοῖ ς δρυμοῖ ς καὶ ἐ ν τοῖ ς αὐ λῶ σι.

ἡ χερσαί α χελώ νη διατραγοῦ σα ὀ ριγά νου παρ' οὐ δὲ ν ποιεῖ ται τὸ ν ἔ χιν. ἐ ὰ ν δὲ ἀ πορή σῃ αὐ τοῦ, πηγά νου ἐ μφαγοῦ σα ὥ πλισται πρὸ ς τὸ ν ἐ χθρό ν. ἐ ὰ ν δὲ ἐ κατέ ρου ἀ τυχή σῃ, ἀ νῄ ρηται.

ὁ ἔ λαφος, ὡ ς ἀ κού ω, τὰ παρό ντα ἀ γαπᾷ, καὶ οὐ κ ἐ ρᾷ πλειό νων, ἀ λλὰ σωφρονεῖ περὶ τὴ ν γαστέ ρα τῶ ν ἀ νθρώ πων μᾶ λλον. περὶ γοῦ ν τὸ ν̔ Ελλή σποντό ν ἐ στι λό φος, καὶ νέ μονται κατὰ τοῦ δε ἔ λαφοι, καὶ τῶ ν ὤ των αὐ τοῖ ς τὸ ἕ τερον διέ σχισται, περαιτέ ρω δὲ οὐ χωροῦ σι τοῦ λό φου, οὐ δὲ νομῆ ς ἐ ρῶ σι ξέ νης, οὐ δὲ λειμῶ νας ποθοῦ σιν ἑ τέ ρους πό ας χρεί ᾳ περιττοτέ ρας: ἀ πό χρη δὲ ἄ ρα τὰ παρό ντα αὐ τοῖ ς δι' ἔ τους ὅ λου. τί πρὸ ς ταῦ τα, ὦ ἄ νθρωποι, ὑ μεῖ ς, οὓ ς οὐ κ ἂ ν ἐ μπλή σειέ ποτε ἕ ως θανά του οὐ δ' ὅ σα λά ινος οὐ δὸ ς ἀ φή τορος ἐ ντὸ ς ἐ έ ργει;

ἡ ὕ αινα, ὡ ς̓ Αριστοτέ λης λέ γει, ἐ ν τῇ ἀ ριστερᾷ χειρὶ ἔ χει δύ ναμιν ὑ πνοποιό ν, καὶ ἐ νεργά ζεται κά ρον μό νον προσθιγοῦ σα. πά ρεισι γοῦ ν ἐ ς τὰ αὔ λια πολλά κις, καὶ ὅ ταν ἐ ντύ χῃ τινὶ καθεύ δοντι, προσελθοῦ σα τὴ ν ὑ πνοποιὸ ν ὡ ς ἂ ν εἴ ποις χεῖ ρα προσέ θηκε τῇ ῥ ινί, ὃ δὲ ἄ γχεταί τε καὶ πιέ ζεται. καὶ ἐ κεί νη μὲ ν ὑ πορύ ττει τὴ ν γῆ ν τὴ ν ὑ πὸ τῇ κεφαλῇ ἐ ς τοσοῦ τον, ἐ ς ὅ σον ἀ νέ κλασεν ἐ ς τὸ ν βό θρον καὶ τὴ ν φά ρυγγα ὑ πτί αν ἀ πέ φηνε καὶ γυμνή ν: ἐ νταῦ θα δὲ ἡ ὕ αινα ἐ νέ φυ καὶ ἀ πέ πνιξε καὶ ἐ ς τὸ ν φωλεὸ ν ἀ πά γει. τοῖ ς κυσὶ δὲ ἐ πιτί θεται ἡ αὐ τὴ τὸ ν τρό πον ἐ κεῖ νον. ὅ ταν

ᾖ πλή ρης ὁ τῆ ς σελή νης κύ κλος, κατό πιν λαμβά νει τὴ ν αὐ γή ν, καὶ τὴ ν αὑ τῆ ς σκιὰ ν ἐ πιβά λλει τοῖ ς κυσί, καὶ παραχρῆ μα αὐ τοὺ ς κατεσί γασε, καὶ καταγοητεύ σασα ὡ ς αἱ φαρμακί δες εἶ τα ἀ πά γει σιωπῶ ντας, καὶ κέ χρηται ὅ τι καὶ βού λεται τὸ ἐ ντεῦ θεν αὐ τοῖ ς. ἔ ρωτα δελφῖ νος ἐ ν̓ Ιασῷ ἐ ς μειρά κιον καλὸ ν πά λαι ᾀ δό μενον ἄ μοιρον μνή μης τῆ ς ἐ ξ ἐ μοῦ ἀ πολιπεῖ ν οὔ μοι δοκεῖ, καὶ διὰ ταῦ τα εἰ ρή σεται. τὸ γυμνά σιον τὸ τῶ ν̓ Ιασέ ων ἐ πί κειται τῇ θαλά σσῃ, καὶ οἵ γε ἔ φηβοι μετὰ τοὺ ς δρό μους καὶ τὰ ς κονί στρας κατιό ντες ἐ νταῦ θα ἀ πολοῦ νται κατά τι ἔ θος ἀ ρχαῖ ον. διανηχομέ νων οὖ ν αὐ τῶ ν ἑ νὸ ς τοῦ τὴ ν ὥ ραν ἐ κπρεπεστά του ἐ ρᾷ δελφὶ ς ἔ ρωτα δριμύ τατον. καὶ τὰ μὲ ν πρῶ τα πλησί ον γενό μενος ἐ φό βησέ τε καὶ ἐ ξέ πληξεν αὐ τό ν, εἶ τα μέ ντοι τῇ συνηθεί ᾳ φιλί αν τινὰ καὶ εὔ νοιαν ἐ ς ἑ αυτὸ ν ἐ κ τοῦ παιδὸ ς ἰ σχυρὰ ν ἐ πηγά γετο. ἀ θύ ρειν γοῦ ν μετ' ἀ λλή λων ὑ πή ρξαντο, καὶ πῆ μὲ ν ἡ μιλλά σθην παρανηχομέ νω τε καὶ ἐ ρί ζοντε, πῆ δὲ ὁ παῖ ς ἀ ναβαί νων ὡ ς πῶ λον ἱ ππό της, ὑ πονηχομέ νου τοῦ ἐ ραστοῦ γαῦ ρος ἐ φέ ρετο. καὶ ἦ ν τοῖ ς̓ Ιασεῦ σι καὶ τοῖ ς ξέ νοις τὸ πραττό μενον ἀ ξιό ζηλον. προῄ ει μὲ ν γὰ ρ τὰ παιδικὰ ὁ δελφὶ ς φέ ρων ἐ πὶ πλεῖ στον τῆ ς θαλά σσης καὶ ἐ ς ὅ σον τῷ παιδὶ εἶ χεν ὀ χουμέ νῳ καλῶ ς: εἶ τα ὑ πέ στρεφεν καὶ ἦ γε τοῦ αἰ γιαλοῦ πλησί ον, καὶ ἀ λλή λων διαλυό μενοι ὃ μὲ ν ἐ ς τὸ πέ λαγος, ὃ δὲ ἐ ς τὰ οἰ κεῖ α ἐ πανῄ εσαν. ἀ πή ντα δὲ ὁ δελφὶ ς ἐ ς τὸ ν καιρὸ ν τῆ ς τῶ ν γυμνασί ων ἀ φέ σεως, ὅ τε παῖ ς ἥ δετο τῇ προσδοκί ᾳ τῇ τοῦ φί λου καὶ τῇ σὺ ν αὐ τῷ παιδιᾷ, καὶ πρὸ ς τῷ κά λλει τῷ φυσικῷ περί βλεπτος ἦ ν, οἷ α δή που μὴ μό νον τοῖ ς ἀ νθρώ ποις, ἀ λλὰ καὶ τοῖ ς ἀ λό γοις δοκῶ ν ὡ ραιό τατος. οὐ μέ ντοι μετὰ μακρὸ ν καὶ οὗ τος ὁ ἀ ντέ ρως ἡ ττή θη τοῦ φθό νου. ἔ τυχε γοῦ ν ὁ παῖ ς πλεί ω γυμνασά μενος, καὶ καμὼ ν ἑ αυτὸ ν τῷ ὀ χοῦ ντι κατὰ τὴ ν γαστέ ρα ἐ πιβά λλει, καί πως ἔ τυχεν ἡ τοῦ ζῴ ου ἄ κανθα ἡ κατὰ τοῦ νώ του ὀ ρθὴ οὖ σα, καὶ τῷ ὡ ραί ῳ τὸ ν ὀ μφαλὸ ν κεντεῖ. εἶ τά τινες φλέ βες ὑ πορρή γνυνται, καὶ αἵ ματος ἔ πειτα ῥ οὴ πολλή, καὶ ὁ παῖ ς ἐ νταῦ θα ἀ ποθνή σκει. ὅ περ οὖ ν ὁ δελφὶ ς συναισθό μενος ἐ κ τοῦ βά ρους̔ ἐ πέ κειτο γὰ ρ οὐ συνή θως κοῦ φος, ἅ τε μὴ τῷ πνεύ ματι ἑ αυτὸ ν ἐ λαφρί ζων' καὶ θεασά μενος πορφυροῦ ν ἐ κ τοῦ αἵ ματος τὸ πέ λαγος, τὸ πραχθὲ ν συνῆ κεν καὶ ἐ πιβιῶ ναι τοῖ ς παιδικοῖ ς οὐ κ ἐ τό λμησε. πολλῇ τοί νυν τῇ ῥ ύ μῃ χρησά μενος, ὥ σπερ οὖ ν ῥ ό θιον σκά φος, εἶ τα ἑ αυτὸ ν ἐ ς τοὺ ς αἰ γιαλοὺ ς ἑ κὼ ν ἐ ξέ βρασε, καὶ τὸ ν νεκρὸ ν συνεξή νεγκε, καὶ ἔ κειντο ἄ μφω ὃ μὲ ν τεθνεώ ς, ὃ δὲ ψυχορραγῶ ν. Λά ιος δὲ ἐ πὶ Χρυσί ππῳ, ὦ καλὲ Εὐ ριπί δη, τοῦ το οὐ κ ἔ δρασε, καί τοι τοῦ τῶ ν ἀ ρρέ νων ἔ ρωτος, ὡ ς λέ γεις αὐ τὸ ς καὶ ἡ φή μη διδά σκει,̔ Ελλή νων πρώ τιστος ἄ ρξας. ἀ μειβό μενοι δὲ̓ Ιασεῖ ς τὴ ν φιλί αν ἐ κεί νων τὴ ν ἰ σχυρά ν, ἀ πέ φηναν τά φον κοινὸ ν ὡ ραί ου μειρακί ου καὶ δελφῖ νος ἐ ρωτικοῦ, καὶ στή λην ἐ πέ στησαν. καλὸ ς παῖ ς ἱ ππεύ ων ἐ πὶ δελφῖ νος ἦ ν. καὶ νό μισμα δὲ ἀ ργύ ρου καὶ χαλκοῦ εἰ ργά σαντο, καὶ ἐ νέ θλασαν σημεῖ ον τὸ ἀ μφοῖ ν πά θος, καὶ μνή μῃ παρέ δοσαν ἔ ργον τοῦ τοσού του θεοῦ τιμῶ ντες οἱ ἐ κεῖ θι. πυνθά νομαι δὲ καὶ ἐ ν τῇ̓ Αλεξά νδρου πό λει κατὰ τὸ ν Πτολεμαῖ ον τὸ ν δεύ τερον ἐ ρασθῆ ναι δελφῖ να ἔ ρωτα παραπλή σιον καὶ ἐ ν Δικαιαρχί ᾳ τῆ ς̓ Ιταλί ας. ἅ περ οὖ ν εἰ̔ Ηρό δοτος ἔ γνω, οὐ κ ἂ ν ἐ μοὶ δοκεῖ ν ἐ θαύ μασε τῶ ν ἐ π'̓ Αρί ονι τῷ Μηθυμναί ῳ ἧ ττον αὐ τά.

λιμοῦ μέ λλοντος ἐ πιδημεῖ ν αἰ σθητικῶ ς ἔ χουσι κύ νες καὶ βό ες καὶ ὗ ς καὶ αἶ γες καὶ ὄ φεις καὶ ζῷ α ἄ λλα, καὶ λοιμοῦ δὲ ἀ φιξομέ νου συνί ησι πρώ τιστα καὶ σεισμοῦ. προγινώ σκει δὲ καὶ ὑ γί ειαν ἀ έ ρων καὶ εὐ φορί αν καρπῶ ν. καὶ λό γου μὲ ν οὐ μετεί ληχε τοῦ καὶ σώ ζειν καὶ ἀ ποκτεί νειν δυναμέ νου, τῶ ν γε μὴ ν προειρημέ νων οὐ διαμαρτά νει.

ἐ ν τῇ τῶ ν καλουμέ νων̓ Ιουδαί ων γῇ ἢ̓ Ιδουμαί ων ᾖ δον οἱ ἐ πιχώ ριοι καθ'̔ Ηρώ δην τὸ ν βασιλέ α ἐ ρασθῆ ναι μεί ρακος ὡ ρικῆ ς δρά κοντα μεγέ θει μέ γιστον, ὅ σπερ οὖ ν ἐ πιφοιτῶ ν εἶ τα μέ ντοι τῇ προειρημέ νῃ συνεκά θευδε σφό δρα ἐ ρωτικῶ ς. οὐ κοῦ ν ἡ μεί ραξ τὸ ν ἐ ραστὴ ν οὐ κ ἐ θά ρρει, καί τοι προσέ ρποντα ὡ ς ἐ νῆ ν πραό τατά τε καὶ ἡ μερώ τατα. ὑ πεξῆ λθεν οὖ ν, καὶ διέ τριψε μῆ να, οἷ α δή που λή θην τοῦ δρά κοντος ἕ ξοντος κατὰ τὴ ν τῆ ς ἐ ρωμέ νης ἀ ποδημί αν. τῷ δὲ ἄ ρα ἡ ἐ ρημί α ἐ πέ τεινε τὸ πά θος, καὶ ἐ φοί τα μὲ ν ὁ σημέ ραι καὶ νύ κτωρ: οὐ μὴ ν ἐ ντυγχά νων ᾗ ἠ βού λετο, ὡ ς ἐ ραστὴ ς ἀ τυχῶ ν ἐ ν τῷ πό θῳ καὶ ἐ κεῖ νος ἤ λγει. ἐ πεὶ δὲ ἡ ἄ νθρωπος ὑ πέ στρεψεν αὖ θις, ὃ δὲ ἀ φικνεῖ ται, καὶ περιβαλὼ ν τῷ λοιπῷ σώ ματι, τῇ οὐ ρᾷ τὰ ς κνή μας τῆ ς ἐ ρωμέ νης πεφεισμέ νως ἔ παιεν, ὑ περοφθεί ς τε καὶ μηνί ων δῆ θεν. οὔ κουν ὁ καὶ τοῦ Διὸ ς ἄ ρχων αὐ τοῦ καὶ τῶ ν θεῶ ν τῶ ν ἄ λλων οὐ δὲ τῶ ν ἀ λό γων ὑ περορᾷ, ἀ λλ' ὅ πως ἔ χει πρὸ ς αὐ τὰ καὶ διὰ τού των καὶ δι' ἄ λλων ἀ ποδεί κνυται.

οἱ ὄ φεις ἑ αυτοῖ ς συνεγνωκό τες τὸ ν στό μαχον λεπτὸ ν καὶ μακρὸ ν ἔ χουσιν, ὅ μως ὄ ντες ἀ δηφά γοι καὶ παμβορώ τατοι, ὡ ς̓ Αριστοτέ λης λέ γει, ἀ νί στανται ὀ ρθοὶ καὶ ἐ π' ἄ κρας τῆ ς οὐ ρᾶ ς ἑ στᾶ σι, καὶ ἡ τροφὴ κατολισθά νει αὐ τοῖ ς, καὶ ἐ ς τὸ ν ὄ γκον τοῦ σώ ματος ἀ ποχωρεῖ: ἄ ποδες δὲ ὄ ντες εἶ τα ἕ ρπουσιν ὤ κιστα. ἤ δη δὲ καὶ ἀ κοντί ων δί κην ἑ αυτό ν τις μεθί ησι καὶ ἐ πιφέ ρεται, καὶ τό γε ὄ νομα ἐ ξ οὗ δρᾷ ἔ χει: κέ κληται γὰ ρ ἀ κοντί ας.

τῶ ν ἐ ν ᾠ δαῖ ς τε καὶ μού σαις ὀ ρνί θων οὐ δεὶ ς διαλέ ληθεν, ἀ λλ' ἴ σμεν χελιδό νας καὶ κοσσύ φους καὶ τὸ τῶ ν τεττί γων φῦ λον, καὶ κί τταν λά λον καὶ βομβοῦ σαν ἀ κρί δα καὶ πά ρνοπα ὑ ποκρί ζοντα καὶ μὴ

σιωπῶ σαν τρωξαλλί δα, ἁ λκυό νας τε ἐ πὶ τού τοις καὶ ψιττακού ς: τῶ ν δὲ ἐ νύ δρων ὀ λολυγὼ ν οὐ σιωπᾷ. φθέ γγεται δὲ αὐ τῶ ν τὰ μὲ ν γοερὰ καὶ θηλύ φωνα, τὰ δὲ ὄ ρθια καὶ διά τορα: καὶ τὰ μὲ ν ἀ πὸ τῶ ν κλά δων ἐ πὶ τοὺ ς κλά δους μεταθέ οντα ᾅ δει, ὥ σπερ οὖ ν οἴ κους ἐ ξ οἴ κων ἀ μεί βοντα, τὰ δὲ ἐ ν τοῖ ς λειμῶ σι κατᾴ δει, οἱ ονεὶ πανηγυρί ζοντα, καὶ βί ον ὡ ς ἂ ν εἴ ποις ἀ νθηρὸ ν καὶ ἁ βρὸ ν διαιτώ μενα τὴ ν ἦ ρος ἐ πιδημί αν μελῳ δί αις ἔ γωγ' ἂ ν φαί ην εὐ φημεῖ. κύ κνων δὲ πέ ρι καὶ ὅ του θεῶ ν θερά ποντέ ς εἰ σιν ἀ νωτέ ρω εἶ πον. ἡ κί ττα δ' οὖ ν καὶ τῶ ν ἄ λλων φωνημά των μιμηλό τατό ν ἐ στι, τοῦ δὲ ἀ νθρωπικοῦ πλέ ον. ἰ διά ξει δὲ ταῖ ς μιμή σεσι τῶ ν τοιού των ὅ τε ἄ νθος καλού μενος καὶ ἡ σά λπιγξ καὶ ἡ ἴ υγξ καὶ ὁ κό ραξ. καὶ ὁ μὲ ν ἄ νθος ὑ ποκρί νεται χρεμέ τισμα ἵ ππου, τὴ ν σά λπιγγα δὲ ἡ ὁ μώ νυμος, καὶ τὸ ν πλά γιον ἡ ἴ υγξ αὐ λό ν: βού λεται δὲ τῶ ν ὄ μβρων μιμεῖ σθαι τὰ ς σταγό νας ὁ κό ραξ. σκορπί ων μὲ ν ὁ ἄ ρρην ἐ στὶ χαλεπώ τατος, ὁ δὲ θῆ λυς δοκεῖ πραό τερος. ἀ κού ω δὲ αὐ τῶ ν λευκὸ ν εἶ ναι καὶ αὖ πά λιν πυρρό ν τινα, καὶ καπνώ δη ἄ λλον καὶ μέ λανα ἐ πὶ τού τοις: πέ πυσμαι δὲ καὶ χλωρὸ ν καὶ γαστρώ δη τινά καὶ καρκινώ δη ἄ λλον: τό ν γε μὴ ν χαλεπώ τατον φλογώ δη ᾅ δουσι. παρεί ληφα δὲ ἄ ρα φή μῃ καὶ πτερωτοὺ ς καὶ δικέ ντρους τινά ς: καί που ἑ πτὰ ἔ χων σφονδύ λους ὤ φθη τις. σκορπί ος δὲ οὐ κ ᾠ ὰ ἀ λλὰ ζῷ α ἀ ποτί κτει. χρὴ δὲ εἰ δέ ναι ὅ τι καί φασί τινες οὐ κ ἐ κ τῆ ς πρὸ ς ἀ λλή λους ὁ μιλί ας γί νεσθαι τὴ ν ἐ πιγονὴ ν τοῖ ς ζῴ οις τοῖ σδε, ἀ λλ' ἐ ς τὰ καύ ματα ἄ γαν τί κτειν σκορπί ους. ἐ γχρί σας δὲ ἕ καστος αὐ τῶ ν τὸ κέ ντρον ὁ ποῖ α ἐ ργά ζεται καὶ ἀ ναιρεῖ τί να τρό πον ἀ λλαχό θεν εἴ σεσθε.

ἐ ν̓ Ινδοῖ ς, ὡ ς ἀ κού ω, ἐ λέ φας καὶ δρά κων ἐ στὶ ν ἔ χθιστα. οὐ κοῦ ν οἱ μὲ ν ἐ λέ φαντες ἀ ποσπῶ ντες τῶ ν δέ νδρων τοὺ ς κλά δους, ἐ κεί νους νέ μονται. ὅ περ οὖ ν εἰ δό τες οἱ δρά κοντες ἐ π' αὐ τὰ μὲ ν ἀ νέ ρπουσιν, τὸ δὲ ἥ μισυ σφῶ ν αὐ τῶ ν τὸ οὐ ραῖ ον τῶ ν δέ νδρων περιβά λλουσι τῇ κό μῃ, τὸ δὲ ἐ ς τὴ ν κεφαλὴ ν προῖ ὸ ν ἥ μισυ μεθῆ καν καλωδί ου δί κην ἀ πηρτημέ νον. καὶ ὃ μὲ ν προσῆ λθεν ἀ ποδρέ ψασθαι τῶ ν ἀ κρεμό νων ὁ ἐ λέ φας, ὁ δὲ δρά κων ἐ μπηδᾷ τοῖ ς ὀ φθαλμοῖ ς καὶ ἐ ξορύ ττει, εἶ τα τῷ τραχή λῳ περιερπύ σας, τεί νων τῷ οὐ ραί ῳ μέ ρει καὶ σφί γγων θατέ ρῳ ἀ πά γχει τὸ θηρί ον ἀ ή θει βρό χῳ καὶ καινῷ.

ἔ χθιστα δὲ τῷ μὲ ν λέ οντι πῦ ρ καὶ ἀ λεκτρυώ ν, ὕ αινα δὲ τῇ παρδά λει, σκορπί ῳ δὲ ἀ σκαλαβώ της: νά ρκη γοῦ ν τὸ ν σκορπί ον καταλαμβά νει προσαχθέ ντος οἱ τοῦ ζῴ ου τοῦ προειρημέ νου. δρά κοντα δὲ ἐ λέ φας ὀ ρρωδεῖ: ὑ ποζύ γιον δὲ πᾶ ν τὴ ν μυγαλῆ ν οὐ θαρρεῖ, ἀ στακὸ ς δὲ πολύ ποδα. καὶ μέ ντοι καὶ προωθού μενοι ἐ κ τῶ ν τεγῶ ν οἱ κύ νες, οὐ κ ἂ ν αὐ τοὺ ς ῥ ί ψειας: τοῦ γά ρ τοι κινδύ νου δεδοί κασι τὸ μέ γεθος.

οἷ α δὲ ἄ ρα σοφί σματα καὶ τοῖ ς σκορπί οις ἡ φύ σις ἔ οικε δοῦ ναι καὶ τοῖ σδε ἴ δια. οἱ Λί βυες τὸ πλῆ θος αὐ τῶ ν ὑ φορώ μενοι καὶ τὰ τεχνά σματα μηχανὰ ς αὐ τοῖ ς μυρί ας ἀ ντεπινοοῦ σι κοῖ λα ὑ ποδή ματα φοροῦ ντες καὶ ὑ ψηλοὶ καὶ μετέ ωροι καθεύ δοντες καὶ τῶ ν τοί χων ἀ ναστέ λλοντες τὰ ς κειρί ας καὶ τῶ ν κλινῶ ν τοὺ ς πό δας ἐ ς ὑ δρί ας ὕ δατος πεπληρωμέ νας ἐ ντιθέ ντες, καὶ οἴ ονται τὸ λοιπὸ ν ἐ ν ἀ δεί ᾳ τε καὶ εἰ ρή νῃ καθεύ δειν πολλῇ. οἳ δὲ ὁ ποῖ α παλαμῶ νται. σκορπί ος εἰ λά βοιτο ὁ πό θεν ἑ αυτὸ ν ἐ ξαρτή σει κατὰ τοῦ ὀ ρό φου, ἔ χεται τού του ταῖ ς χηλαῖ ς καὶ μά λα ἐ γκρατῶ ς καὶ καθῆ κε τὸ κέ ντρον. οὐ κοῦ ν ὁ δεύ τερος κά τεισιν ἐ κ τῆ ς στέ γης, καὶ διὰ τοῦ πρώ του καθέ ρπει, καὶ τοῦ κέ ντρου τοῦ ἐ κεί νου ἔ χεται καὶ αὐ τὸ ς ταῖ ς χηλαῖ ς, καὶ τό γε ἑ αυτοῦ μετέ ωρον εἴ ασε κέ ντρον: καὶ ὁ τρί τος ἐ κεῖ θεν ἔ χεται, καὶ ὁ τέ ταρτος ἐ κ τοῦ τρί του, καὶ ὁ πέ μπτος κατὰ στοῖ χον, καὶ οἱ ἐ π' ἐ κεί νοις διὰ τῶ ν πρώ των καθέ ρποντες. εἶ τα ὁ τελευταῖ ος ἔ παισε τὸ ν καθεύ δοντα καὶ διὰ τῶ ν ἀ νωτέ ρω ἀ νέ ρπει, καὶ ὁ μετ' ἐ κεῖ νον καὶ ὁ κά τωθεν τρί τος καὶ οἱ λοιποί, ἔ στε οἱ πά ντες ἀ λλή λων ἀ πελύ θησαν οἷ α δή που λύ σαντες ἅ λυσιν.

δολερὸ ν χρῆ μα ἡ ἀ λώ πηξ. ἐ πιβουλεύ ει γοῦ ν τοῖ ς χερσαί οις ἐ χί νοις τὸ ν τρό πον τοῦ τον. ὀ ρθοὺ ς αὐ τοὺ ς καταγωνί σασθαι ἀ δύ νατό ς ἐ στι. τὸ δὲ αἴ τιον, αἱ ἄ κανθαι ἀ νεί ργουσιν αὐ τή ν. ἣ δὲ ἡ σύ χως καὶ πεφεισμέ νως ἔ χουσα τοῦ ἑ αυτῆ ς στό ματος ἀ νατρέ πει αὐ τοὺ ς καὶ κλί νει ὑ πτί ους, ἀ νασχί σασά τε ἐ σθί ει ῥ ᾳ δί ως τοὺ ς τέ ως φοβερού ς. τὰ ς δὲ ὠ τί δας ἐ ν τῷ Πό ντῳ θηρεύ ουσιν οὕ τως. ἀ ποστραφεῖ σαι αὐ ταὶ καὶ ἐ ς γῆ ν κύ ψασαι τὴ ν κέ ρκον ἀ νατεί νουσιν ὥ σπερ οὖ ν τρά χηλον ὄ ρνιθος: αἳ δὲ ἀ πατηθεῖ σαι προσί ασιν ὡ ς πρὸ ς ὄ ρνιν ὁ μό φυλον, εἶ τα πλησί ον γενό μεναι τῆ ς ἀ λώ πεκος ἁ λί σκονται ῥ ᾷ στα ἐ πιστραφεί σης καὶ ἐ πιθεμέ νης κατὰ τὸ καρτερό ν. τὰ σμικρὰ δὲ ἰ χθύ δια θηρῶ σι πά νυ σοφῶ ς. παρὰ τὴ ν ὄ χθην τὴ ν τοῦ ποταμοῦ ἔ ρχονται καὶ τὴ ν οὐ ρὰ ν καθιᾶ σιν ἐ ς τὸ ὕ δωρ: τὰ δὲ προσνέ οντα ἐ νί σχεταί τε καὶ ἐ μπαλά σσεται τῷ δά σει τῷ τῶ ν τριχῶ ν. αἳ δὲ αἰ σθό μεναι τοῦ μὲ ν ὕ δατος ἀ ναχωροῦ σιν, ἐ λθοῦ σαι δὲ ἐ ς τὰ ξηρὰ χωρί α διασεί ουσι τὰ ς οὐ ρά ς, καὶ ἐ κπί πτει τὰ ἰ χθύ δια, καὶ ἐ κεῖ ναι δεῖ πνον ἁ βρό τατον ἔ χουσιν. οἱ δὲ Θρᾷ κες τῆ ς τῶ ν ποταμῶ ν πή ξεως τῆ ς οὐ σφαλερᾶ ς ποιοῦ νται γνώ μονα τή νδε τὴ ν θῆ ρα. καὶ ἐ ὰ ν διαδρά μῃ τὸ ν κρύ σταλλον μὴ ἐ νδιδό ντα μηδὲ εἴ κοντα τοῖ ς ἐ κεί νης βή μασι, θαρροῦ σι καὶ ἕ πονται. πεῖ ραν δὲ αὐ τὴ ποιεῖ ται τοῦ μὴ σφαλεροῦ πό ρου τὸ ν τρό πον τοῦ τον. παραβά λλει τὸ οὖ ς τῷ κρυστά λλῳ: κἂ ν μὲ ν αἴ σθηται

μὴ ὑ πηχοῦ ν κά τωθεν τὸ ῥ εῦ μα μηδὲ ὑ ποψοφοῦ ν ἡ συχῆ ἐ ς βά θος, ἣ δὲ ὡ ς ἑ στῶ τι τῷ κρυστά λλῳ θαρρεῖ, διαθεῖ τε ἀ τρέ πτως: εἰ δὲ μή, οὐ κ ἂ ν ἐ πιβαί η. οἱ ποιηταὶ μὲ ν τὴ ν παῖ δα τὴ ν τοῦ̓́ Ιφιδος σέ βουσι, καὶ τά γε θέ ατρα ὑ π' αὐ τῶ ν ἐ μπέ πλησται ὑ μνού ντων τὴ ν ἡ ρωί νην ἐ κεί νην, ἐ πεὶ τὰ ς ἄ λλας ὑ περεπή δησε τῇ σωφροσύ νῃ, τὸ ν ἑ αυτῆ ς γαμέ την προτιμή σασα τοῦ βί ου: τὰ δὲ ζῷ α ὑ περβολὴ ν φιλοστοργί ας οὐ παραλέ λοιπεν. ὁ γοῦ ν̓ Ηριγό νης κύ ων ἐ παπέ θανε τῇ δεσποί νῃ, καὶ ὁ Σιλανί ωνος καὶ ἐ κεῖ νος τῷ δεσπό τῃ, καὶ οὔ τε πρὸ ς βί αν οὔ τε σὺ ν κολακεί ᾳ ἀ πέ στη τοῦ τά φου. Δαρεί ῳ δὲ τῷ τελευταί ῳ βασιλεῖ τῶ ν Περσῶ ν ἐ ν τῇ πρὸ ς̓ Αλέ ξανδρον μά χῃ βληθέ ντι ὑ πὸ Βή σσου καὶ κειμέ νῳ, πά ντων τὸ ν νεκρὸ ν ἀ πολιπό ντων, ὁ κύ ων ὁ ὑ π' αὐ τῷ τραφεὶ ς μό νος παρέ μεινε πιστό ς, τὸ ν οὐ κέ τι τροφέ α μὴ προδοὺ ς ὡ ς ἔ τι ζῶ ντα. τοιοῦ τό ν τι ὑ πὲ ρ τῶ ν τοῦ Κύ ρου φί λων τοῦ νεωτέ ρου Ξενοφῶ ν ὁ τοῦ Γρύ λλου νεανιευό μενος δῆ λό ς ἐ στι λέ γων, τοὺ ς ὁ μοτραπέ ζους μό νους οἱ συμπαραμεῖ ναι καὶ συναπολέ σθαι, καὶ τὸ ν εὐ νοῦ χον, ὃ ς ἦ ν οἱ σκηπτοῦ χος τὴ ν τιμή ν, ὄ νομα δὲ̓ Αρταπά της, ἑ αυτὸ ν ἐ παποκτεῖ ναι τῷ νεκρῷ, ἀ τιμά σαντα τὸ ν βί ον ἐ σό μενό ν οἱ ἔ ρημον Κύ ρου. καὶ Λυσιμά χῳ δὲ τῷ βασιλεῖ κύ ων κοινοῦ τοῦ τέ λους ἑ κὼ ν μετέ λαβε σωθῆ ναι δυνά μενος.

ἡ πιθή κη ὑ πό τινων ὀ ρειβά της κέ κληται, ὑ π' ἄ λλων γε μή ν, ὡ ς ἀ κού ω, ὑ λοδρό μος, καὶ ἐ ν τοῖ ς δέ νδροις γί νεται καὶ ἔ χει τρί χας: κέ κληται δὲ ὑ π' ἐ νί ων καὶ ψύ λλα. ἐ ντέ τμηται μὲ ν οὖ ν τὴ ν γαστέ ρα ἡ συχῆ, ὡ ς εἰ πεῖ ν ὅ τι λί νῳ διακέ κοπται. δά κνει δὲ σφαλερώ τατα δή γματα, καὶ παρέ πεται τρό μος τῷ δηχθέ ντι, καὶ περὶ τὴ ν καρδί αν ἄ λγημα ἰ σχυρὸ ν ἐ πιγί νεται, καὶ τὰ οὖ ρα ἑ μφρά ττεται, καὶ ὁ ἕ τερος πό ρος γί νεται καὶ ἐ κεῖ νος ἄ πορος. ἔ οικε δὲ τοῖ ς προειρημέ νοις ἀ ντί παλος ὁ καρκί νος ὁ ποτά μιος εἶ ναι βρωθεί ς.

αἰ λού ρων ὁ μὲ ν ἄ ρρην ἐ στὶ λαγνί στατος, ὁ δὲ θῆ λυς φιλό τεκνος, φεύ γει δὲ τὴ ν πρὸ ς τὸ ν ἄ ρρενα ὁ μιλί αν: ἀ φί ησι γὰ ρ τὸ ν θορὸ ν θερμό τατό ν τε καὶ προσεοικό τα πυρί, καὶ κά ει τῆ ς θηλεί ας τὸ ἄ ρθρον. εἰ δὼ ς οὖ ν ὁ ἄ ρρην τοῦ το τὰ κοινὰ βρέ φη διαχρῆ ται, ἣ δὲ παί δων ἑ τέ ρων πό θῳ ἑ αυτὴ ν παρέ χει συνελθεῖ ν γλιχομέ νῳ. φασὶ δὲ τοὺ ς αἰ λού ρους πά ντα ὅ σα δυσώ δη ἐ στὶ μισεῖ ν τε καὶ βδελύ ττεσθαι. ταύ τῃ τοι καὶ τὸ σφέ τερον περί ττευμα ἀ φιέ ναι πρό τερον βό θρον ὀ ρύ ξαντας, ἵ να ἀ φανί σωσιν αὐ τὸ τῆ ς γῆ ς ἐ πιβαλό ντες.

̓ Ακολαστό τατον τῶ ν ἰ χθύ ων τὸ ν πολύ ποδα εἶ ναί φασι καὶ ἐ ς τοσοῦ τον λαγνεύ ειν, ἐ ς ὅ σον αὐ τῷ ἡ πᾶ σα τοῦ σώ ματος ῥ ώ μη ἐ κρυεῖ σα ἀ σθενῆ ἀ πέ φηνε καὶ νή ξασθαι μὲ ν ἥ κιστον, τροφὴ ν δὲ μαστεῦ σαι ἀ δύ νατον, καὶ διὰ ταῦ τα ἄ λλους τρέ φειν. τὰ γοῦ ν σμικρὰ τῶ ν ἰ χθυδί ων καὶ τὰ ς καλουμέ νας καρκινά δας καὶ τοὺ ς καρκί νους ἐ πιφοιτᾶ ν τε ἅ μα καὶ κατεσθί ειν αὐ τό ν. λέ γουσι δὲ ταύ την εἶ ναι τὴ ν αἰ τί αν τοῦ μὴ δύ νασθαι πολύ ποδα ἐ νιαυτοῦ βιῶ ναι χρό νον μακρό τερον. καὶ θῆ λυς δὲ ἄ ρα πολύ πους ἀ ναλί σκεται ῥ ᾳ δί ως τί κτων πολλά κις.

Φύ λαρχος μέ μνηται παῖ δα ἰ σχυρῶ ς φιλό ρνιθα ἀ ετοῦ νεοττὸ ν λαβεῖ ν δῶ ρον καὶ τρέ φειν τροφῇ ποικί λῃ καὶ κηδεμονί αν αὐ τῷ προσφέ ρειν πᾶ σαν: οὐ γά ρ τί που ὡ ς ἄ θυρμα ἐ ς παιδιὰ ν ἔ τρεφε τὸ ν ὄ ρνιν, ἀ λλὰ ἐ ρωμέ νου δί κην ἢ ἀ δελφοῦ νεωτέ ρου, οὕ τως ἄ ρα ὁ παῖ ς τοῦ ἀ ετοῦ προμηθῶ ς εἶ χεν. προϊ ὼ ν δὲ ὁ χρό νος ἐ ς φιλί αν αὐ τοὺ ς ἐ ξῆ ψεν ἀ λλή λων ἰ σχυρά ν. συνηνέ χθη δὲ καμεῖ ν τὸ σῶ μα τὸ ν παῖ δα. καὶ τὸ ν ἀ ετὸ ν παραμέ νειν καὶ νοσηλεύ ειν τὸ ν τροφέ α, καὶ καθεύ δοντος μὲ ν ἡ συχά ζειν, ἐ γρηγορό τος δὲ παρεστά ναι, ἀ σιτοῦ ντος δὲ τροφὴ ν μὴ προσί εσθαι. ἐ πεὶ

δὲ καὶ τὸ ν βί ον ὁ παῖ ς κατέ στρεψεν, ἠ κολού θησε καὶ ὁ ἀ ετὸ ς μέ χρι τοῦ μνή ματος: καομέ νου δὲ ἑ αυτὸ ν ἐ ς τὴ ν πυρὰ ν ἐ νέ βαλεν.̔ Ο ἰ χθὺ ς ὁ ὄ νος τὰ μὲ ν ἄ λλα ὅ σα ἐ ντὸ ς προσπέ φυκεν οὐ πά νυ τι τῶ ν ἑ τέ ρων διεστῶ τα κέ κτηται, μονό τροπος δέ ἐ στι καὶ σὺ ν ἄ λλοις βιοῦ ν οὐ κ ἀ νέ χεται. ἔ χει δὲ ἄ ρα ἰ χθύ ων μό νος οὗ τος ἐ ν τῇ γαστρὶ τὴ ν καρδί αν καὶ ἐ ν τῷ ἐ γκεφά λῳ λί θους, οἵ περ οὖ ν ἐ οί κασι μύ λαις τὸ σχῆ μα. σειρί ου δὲ ἐ πιτολῇ φωλεύ ει μό νος, τῶ ν ἄ λλων ἐ ν ταῖ ς κρυμωδεστά ταις φωλεύ ειν εἰ θισμέ νων.

οἱ θηρῶ ντες τοὺ ς παγού ρους ἐ π' αὐ τοὺ ς ἐ μηχανή σαντο τὴ ν μουσικὴ ν δέ λεαρ. φωτιγγί ῳ γοῦ ν̔ ὄ νομα δὲ ὀ ργά νου τοῦ τὀ αἱ ροῦ σιν αὐ τού ς. οἳ μὲ ν γὰ ρ ἐ ν τοῖ ς φωλεοῖ ς δεδύ κασιν, οἳ δὲ ὑ πά ρχονται τοῦ μέ λους. καὶ ἀ κού σαντες οἱ πά γουροι πεί θονται ὡ ς ὑ πό τινος ἴ υγγος προελθεῖ ν τῆ ς θαλά μης, εἶ τα ὑ πὸ τῆ ς ἡ δονῆ ς ἑ λκό μενοι προΐ ασι καὶ ἔ ξω τῆ ς θαλά ττης, οἳ δὲ αὐ λοῦ ντες ἐ πὶ πό δα ἀ ναχωροῦ σι. καὶ ἐ κεῖ νοι ἕ πονται καὶ ἐ πὶ τῆ ς γῆ ς ἁ λί σκονται.

οἱ δὲ τῇ Μαρεί ᾳ λί μνῃ προσοικοῦ ντες τὰ ς θρί σσας θηρῶ σι τὰ ς ἐ κεῖ θι ᾠ δῆ ς μέ λει τορωτά τῳ καὶ κρό τῳ ὀ στρά κων ὁ μορροθοῦ ντι πρὸ ς τὸ μέ λος: αἳ δὲ ὥ σπερ ὀ ρχού μεναι ὑ πὸ τῷ μέ λει πηδῶ σι, καὶ ἐ μπί πτουσι τοῖ ς θηρά τροις, ἅ περ οὖ ν αὐ τοῖ ς περιπέ πταται, καὶ λαμβά νουσιν οἱ Αἰ γύ πτιοι θή ραν εὔ οψον σὺ ν χορεί ᾳ τε καὶ παιδιᾷ.

Αἰ γυπτί ους ἐ γὼ πυνθά νομαι μαγεί ᾳ τινὶ ἐ πιχωρί ῳ τοὺ ς ὄ ρνιθας ἐ κ τοῦ οὐ ρανοῦ καταφέ ρειν: τῶ ν δὲ φωλεῶ ν τοὺ ς ὄ φεις ἐ παοιδαῖ ς τισι καταγοητεύ σαντες εἶ τα μέ ντοι προά γουσι ῥ ᾷ στα.

ὁ κά στωρ ἀ μφί βιό ν ἐ στι ζῷ ον, καὶ μεθ' ἡ μέ ραν μὲ ν ἐ ν τοῖ ς ποταμοῖ ς καταδὺ ς διαιτᾶ ται, νύ κτωρ δὲ ἐ πὶ τῆ ς γῆ ς ἀ λᾶ ται, οἷ ς ἂ ν περιτύ χῃ τού τοις τρεφό μενος. οὐ κοῦ ν ἐ πί σταται τὴ ν αἰ τί αν δι' ἣ ν ἐ π' αὐ τὸ ν οἱ θηραταὶ σὺ ν προθυμί ᾳ τε καὶ ὁ ρμῇ τῇ πά σῃ χωροῦ σι, καὶ ἐ πικύ ψας καὶ δακὼ ν ἀ πέ κοψε τοὺ ς ἑ αυτοῦ ὄ ρχεις, καὶ προσέ ρριψεν αὐ τοῖ ς, ὡ ς ἀ νὴ ρ φρό νιμος λῃ σταῖ ς μὲ ν περιπεσώ ν, καταθεὶ ς δὲ ὅ σα ἐ πή γετο ὑ πὲ ρ τῆ ς ἑ αυτοῦ σωτηρί ας, λύ τρα δή που ταῦ τα ἀ λλαττό μενος. ἐ ὰ ν δὲ ᾖ πρό τερον ἐ κτεμὼ ν καὶ σωθεὶ ς εἶ τα πά λιν διώ κηται, ὃ δὲ ἀ ναστή σας ἑ αυτὸ ν καὶ ἐ πιδεί ξας ὅ τι τῆ ς αὐ τῶ ν σπουδῆ ς οὐ κ ἔ χει τὴ ν ὑ πό θεσιν, τοῦ περαιτέ ρω καμά του παρέ λυσε τοὺ ς θηρατά ς: ἧ ττον γά ρ τοι τῶ ν κρεῶ ν ἐ κεί νοις φροντί ς ἐ στι. πολλά κις δὲ καὶ ἔ νορχοι ὄ ντες, ὡ ς ὅ τι πορρωτά τω ἀ ποσπά σαντες τῷ δρό μῳ, εἶ τα ὑ ποστεί λαντες τὸ σπουδαζό μενον μέ ρος, πά νυ σοφῶ ς καὶ πανού ργως ἐ ξηπά τησαν, ὡ ς οὐ κ ἔ χοντες ἃ κρύ ψαντες εἶ χον.

βού πρηστις ζῷ ό ν ἐ στιν, ὅ περ οὖ ν ἐ ὰ ν βοῦ ς καταπί ῃ, πί μπραται καὶ ῥ ηγνύ μενος ἀ πό λλυται οὐ μετὰ μακρό ν.

αἱ κά μπαι ἐ πινέ μονται τὰ λά χανα, τά χα δὲ καὶ διαφθεί ρουσιν αὐ τά. ἀ πό λλυνται δὲ αὗ ται, γυνὴ τὴ ν ἐ πιμή νιον κά θαρσιν καθαιρομέ νη εἰ διέ λθοι μέ ση τῶ ν λαχά νων.

εἶ εν δ' ἂ ν βουσὶ ν ἔ χθιστα οἶ στρος καὶ μύ ωψ. καὶ ὁ μὲ ν οἶ στρος κατὰ τὰ ς μυί ας τὰ ς μεγί στας ἐ στί, καὶ ἔ χει στερεὸ ν καὶ μέ γα κέ ντρον, καὶ ἦ χό ν τινα βομβώ δη ἀ φί ησι καὶ τραχύ ν: ὁ δὲ μύ ωψ τῇ κυνομυί ᾳ προσεί κασται, βομβεῖ δὲ τοῦ οἴ στρου μᾶ λλον, ἔ λαττον δὲ ἔ χει τὸ κέ ντρον.

τῶ ν ὑ π' ἀ σπί δος δηχθέ ντων οὐ μνημονεύ εται οὐ δεὶ ς ἐ ξά ντης τοῦ κακοῦ γεγονέ ναι. ἔ νθεν τοι καὶ τοὺ ς βασιλεῖ ς ἀ κού ω τῶ ν Αἰ γυπτί ων ἐ πὶ τῶ ν διαδημά των φορεῖ ν πεποικιλμέ νας ἀ σπί δας, τῆ ς ἀ ρχῆ ς αἰ νιττομέ νους τὸ ἀ νί κητον δὴ ἐ κ τῆ ς τοῦ ζῴ ου μορφῆ ς τοῦ προειρημέ νου. γί νονται δὲ καὶ πενταπή χεις ἀ σπί δες. καὶ μέ λαιναι μὲ ν αἱ πλεῖ σται ἢ τεφραῖ αι, ἴ δοις δ' ἂ ν καὶ πυρρὰ ν ἀ σπί δα. οἱ δηχθέ ντες δὲ ὑ π' ἀ σπί δος οὐ περαιτέ ρω βιοῦ σι τετά ρτης ὥ ρας, πνιγμὸ ς δὲ αὐ τοὺ ς καὶ σπασμὸ ς διώ κει καὶ λυγμό ς, ὥ ς φασιν. ἀ κού ω δὲ τὸ ν ἰ χνεύ μονα τῆ ς ἀ σπί δος τὰ ᾠ ὰ ἀ φανί ζειν, οἱ ονεὶ τοῖ ς ἑ αυτοῦ παισὶ ν ὑ πεξαί ροντα τοὺ ς μέ λλοντας ἀ ντιπά λους. Λί βυσσαν δὲ ἄ ρα ἀ σπί δα καὶ ἀ ποφαί νειν τυφλοὺ ς τῷ φυσή ματι λέ γει τις λό γος.

εἶ τα οὐ χρὴ θαυμά σαι τὴ ν φύ σιν τῇ τε ἄ λλῃ καὶ ἐ νταῦ θα μέ ντοι; τῶ ν ἀ ρρέ νων οἱ πατέ ρες τοὺ ς πλεί στους νεβροὺ ς ἀ ναιροῦ σιν, ἵ να μὴ πληθύ ωνται εἶ τα μέ ντοι καὶ τὰ ς μητέ ρας ἀ ναβαί νωσι: μί ασμα γὰ ρ καὶ ἐ ν τοῖ ς ἀ λό γοις καὶ ἐ ναγὲ ς ἔ ργον δοκεῖ τοῦ το δή που. Κύ ρῳ δὲ καὶ Παρυσά τιδι, ὦ Πέ ρσαι, καὶ καλὰ ταῦ τα καὶ ἔ νδικα ἐ δό κει: καὶ ἐ φί λει Κῦ ρος τὴ ν μητέ ρα κακῶ ς, καὶ ἐ φιλεῖ το ὑ πὸ τῆ ς μητρὸ ς φιλί αν ὁ μοί αν. καὶ ταῦ τα μέ ντοι σωμέ νης, οἱ δὲ ἄ νθρωποι πά ντων μὲ ν ἐ πιθυμοῦ ντες, μηδενὸ ς δὲ φειδό μενοι.

νῆ σος ἐ ν τῷ Πό ντᾡ Ηρακλεῖ ἐ πώ νυμος ἐ κτετί μηται. οὐ κοῦ ν ὅ σον μυῶ ν ἐ στιν ἐ νταῦ θα σέ βει τὸ ν θεό ν, καὶ πᾶ ν ὅ σον ἀ νεῖ ται αὐ τῷ, τοῦ το πιστεύ ει τῷ θεῷ κεχαρισμέ νον ἀ νεῖ σθαι καὶ οὐ κ ἂ ν προσά ψαιτο αὐ τοῦ. οὐ κοῦ ν καὶ ἄ μπελος τῷ θεῷ κομᾷ, καὶ τετί μηται ὡ ς ἀ νά θημα αὐ τῷ μό νῳ, καὶ φυλά ττουσιν οἱ θεραπευτῆ ρες τοῦ δαί μονος ἐ ς τὰ ς θυσί ας τοὺ ς βό τρυς. ὅ ταν οὖ ν ἐ ς ἀ κμὴ ν αἱ ῥ ᾶ γες ἔ ρχωνται, οἳ δὲ ἀ πολεί πουσι τὴ ν νῆ σον οἱ μύ ες, ἵ να μὴ μεί ναντες ἄ κοντες γοῦ ν προσά ψωνται ὧ ν θιγεῖ ν οὐ κ ἄ μεινον: εἶ τα τῆ ς ὥ ρας διαδραμού σης οἳ δὲ ἐ ς ἤ θη τὰ οἰ κεῖ α ὑ ποστρέ φουσι. καὶ μυῶ ν μὲ ν Ποντικῶ ν ἀ γαθὰ ταῦ τα: ἵ ππων δὲ καὶ Διαγό ρας καὶ̔ Ηρό στρατος καὶ ὁ λοιπὸ ς τῶ ν θεοῖ ς ἐ χθρῶ ν κατά λογος πῶ ς ἂ ν ἐ φεί σαντο τῶ ν βοτρύ ων ἢ ἀ ναθημά των ἄ λλων οἱ καὶ τὰ τῶ ν θεῶ ν ὀ νό ματα καὶ ἔ ργα ἁ μωσγέ πως συλᾶ ν προῃ ρημέ νοι;

ἔ θος τοῦ το Αἰ γύ πτιον. ὅ ταν κατὰ τὴ ν Αἴ γυπτον ὕ σᾑ ῥ ανί σι δὲ ὕ ει λεπταῖ ς', μύ ες παραχρῆ μα τί κτονται. οὐ κοῦ ν κατὰ τὰ ς ἀ ρού ρας πλανώ μενοι οὗ τοι λυμαί νονται τοῖ ς ληί οις ὑ ποτέ μνοντες τοὺ ς στά χυς καὶ ὑ ποκεί ροντες, ἤ δη μέ ντοι καὶ τοὺ ς σωροὺ ς τῶ ν δραγμά των κεραΐ ζοντες λυποῦ σι τοὺ ς Αἰ γυπτί ους. καὶ διὰ ταῦ τα πά γαις τε αὐ τοὺ ς ἐ λλοχῶ σι καὶ θριγκοῖ ς ἀ ναστέ λλουσι καὶ τά φροις ἀ νεί ργουσι καὶ κά ουσιν ἐ ν ταύ ταις πῦ ρ. οἱ τοί νυν μύ ες οὐ δὲ τὴ ν ἀ ρχὴ ν πρὸ ς τὰ ς πά γας προσφοιτῶ σιν, ἐ ῶ σι δὲ αὐ τὰ ς ἑ στά ναι ἄ λλως: τοῖ ς δὲ θριγκοῖ ς καί τοι λελειωμέ νοις ὑ πὸ τῆ ς χρί σεως ἐ παναβαί νουσιν, ἁ λτικώ τατοί τε ὄ ντες εἶ τα μέ ντοι ὑ περπηδῶ σι τὰ ς τά φρους. ὅ ταν οὖ ν ἀ παγορεύ σαντες οἱ Αἰ γύ πτιοι τὰ ς μηχανὰ ς καὶ τὰ ς ἐ πιβουλὰ ς ὡ ς ἀ χρή στους ἀ πολί πωσι καὶ ἐ κτραπέ ντες ἐ πί τε δέ ησιν ἔ λθωσι καὶ ἱ κετεί ας τὰ ς πρὸ ς τοὺ ς θεού ς, ἐ νταῦ θα δή που τὴ ν ἐ κ τῶ ν θεῶ ν μῆ νιν ὀ ρρωδοῦ σιν οἱ μύ ες, καὶ ἔ ς τι ὄ ρος ἀ ναχωροῦ σι τά ξιν πλαισί ου φυλά ττοντες. οἱ μὲ ν οὖ ν νεώ τατοι πρῶ τοι, οὐ ραγοῦ σι δὲ οἱ μέ γιστοι, καὶ τοὺ ς ὑ πολειπομέ νους ἐ πιστραφέ ντες εἶ τα μέ ντοι ἕ πεσθαί σφισιν ἐ κβιά ζονται. ἐ ὰ ν δὲ οἱ νεώ τατοι κά μνοντες ὑ ποστῶ σι, καὶ τὸ ἑ πό μενον ἵ σταται πᾶ ν, ὡ ς ἐ ν δυνά μει στρατιωτικῇ πέ φυκε γί νεσθαι. ὅ ταν δὲ ὑ πά ρξηται ἡ ἐ κ τῶ ν πρώ των κί νησις, ἐ νταῦ θα καὶ οἱ λοιποὶ ἕ πονται. λέ γουσι δὲ καὶ οἱ τὸ ν Πό ντον οἰ κοῦ ντες τὰ αὐ τὰ καὶ ἐ κεῖ θι τοὺ ς μῦ ς δρᾶ ν. πεπί στευται δὲ καὶ ἐ ξ οἰ κί ας ἁ πά σης, ἥ τις μέ λλει πεσεῖ σθαι, ᾗ ποδῶ ν ἔ χουσι μετοικί ζεσθαι πά ντας. ἰ διό της δὲ ἄ ρα μυῶ ν καὶ ἐ κεί νη. ἐ πειδὰ ν ἀ κού σωσι γαλῆ ς τριζού σης ἢ συρί ττοντος ἔ χεως, ἐ κ τῆ ς μυωπί ας τῆ ς μιᾶ ς τὰ ἑ αυτῶ ν βρέ φη ἄ λλο ἄ λλῃ μετοικί ζουσιν.

λό γον δὲ̓ Ιταλὸ ν τῇ Συβαριτῶ ν πό λει συνακμά σαντος ἔ ργου μνημονεύ οντα καὶ φοιτή σαντα ἐ ς ἐ μὲ εἰ πεῖ ν οὐ χεῖ ρό ν ἐ στι. τὴ ν ἡ λικί αν ἀ ντί παις, αἰ πό λος τὸ ἐ πιτή δευμα, ὄ νομα Κρᾶ θις, ἐ ς ὁ ρμὴ ν ἀ φροδί σιον ἐ μπεσὼ ν τῇ τῶ ν αἰ γῶ ν ἰ δεῖ ν ὡ ραιοτά τῃ μί γνυται, καὶ τῇ ὁ μιλί ᾳ ἥ σθη, καὶ εἴ ποτε ἐ δεῖ το ἀ φροδί της ὡ ς αὐ τὴ ν ἐ φοί τα, καὶ εἶ χεν ἐ ρωμέ νην αὐ τή ν: καὶ μέ ντοι καὶ οἷ α λαμβά νειν ἠ δύ νατο δῶ ρα, τοιαῦ τα ὁ ἐ ραστὴ ς αἰ πό λος τῇ ἐ ρωμέ νῃ τῇ προειρημέ νῃ προσέ φερε, καὶ κυτί σου ποτὲ τοὺ ς ὡ ραιοτά τους ἀ κρεμό νας καὶ μί λακος πολλά κις καὶ σχί νου τραγεῖ ν παρέ σχε, τὸ στό μα ἀ ποφαί νων αὑ τῷ, εἰ δεηθεί η φιλῆ σαι, εὐ ῶ δες αὐ τῆ ς. ἀ λλὰ καὶ στιβά δα ἐ γκαθεύ δειν ὡ ς νύ μφῃ παρεσκεύ ασεν ἁ βροτά την τε καὶ μαλθακή ν. οὔ κουν ἀ μελῶ ς ταῦ τα ἐ θεά σατο ὁ τῆ ς ἀ γέ λης ἡ γεμὼ ν τρά γος, ἀ λλὰ αὐ τὸ ν ἔ σεισι ζηλοτυπί α. καὶ κατέ κρυπτε μὲ ν τέ ως τὸ ν θυμό ν, καθή μενον δὲ αὐ τό ν ποτε ἐ λλοχᾷ καὶ καθεύ δοντα: ἦ ν δὲ ἄ ρα ἐ μβαλὼ ν τὸ πρό σωπον ἐ ς τὸ ν κό λπον. ὡ ς οὖ ν εἶ χε δυνά μεως τὴ ν κεφαλὴ ν προσή ραξε, καὶ διέ θρυψέ ν οἱ τὸ βρέ γμα. διαρρεῖ τοί νυν ἐ ς τοὺ ς ἐ πιχωρί ους τὰ πραχθέ ντα, καὶ τῷ μὲ ν οὐ κ ἀ φανῆ τά φον ἀ νέ στησαν, ἐ ξ αὐ τοῦ δὲ τὸ ν ποταμὸ ν Κρᾶ θιν ὠ νό μασαν. γί νεται δὲ ἐ κ τῆ ς ὁ μιλί ας τῆ ς πρὸ ς τὴ ν αἶ γα παιδί ον, καὶ ἦ ν αἲ ξ τὰ σκέ λη, τὸ πρό σωπον ἄ νθρωπος. τοῦ τον καὶ ἐ κθεωθῆ ναι λό γος ἔ χει, καὶ θεὸ ν ὑ λαῖ ό ν τε καὶ ναπαῖ ον νομισθῆ ναι τὸ ν αὐ τό ν. μετειληχέ ναι δὴ καὶ ζηλοτυπί ας τὰ ζῷ α ὁ τρά γος διδά σκει.

σύ ριγγας μὲ ν Αἰ γυπτί ας ᾅ δουσιν μὲ ν οἱ συγγραφεῖ ς, ᾅ δουσι δὲ καὶ λαβυρί νθους τινὰ ς Κρητικοὺ ς ἐ κεῖ νοί τε αὐ τοὶ καὶ τὸ τῶ ν ποιητῶ ν φῦ λον: μυρμή κων δὲ ἐ ν γεωρυχί ᾳ ποικί λας ἀ τραποὺ ς καὶ ἑ λιγμοὺ ς καὶ περιό δους οὔ πω ἴ σασι. σοφί ᾳ δὲ ἄ ρα τὴ ν ὑ πό γειον οἰ κονομί αν τή νδε ἀ περγά ζονται σκολιωτά την, τοῖ ς ἐ πιβουλεύ ουσί σφισι τῶ ν θηρί ων τὴ ν πά ροδον δύ σπορον ἢ καὶ παντελῶ ς ἄ πορον ἀ ποφαί νοντες. τὴ ν δὲ γῆ ν ἣ ν ἐ ξορύ ττουσιν, ἀ λλὰ ταύ την ὑ πὲ ρ τοῦ στομί ου περιβαλό ντες οἱ ονεὶ τεί χη τινὰ καὶ προβλή ματα ἐ ργά ζονται, ὡ ς μὴ τὸ ὕ δωρ τὸ ἐ ξ οὐ ρανοῦ καταθέ ον εἶ τα ῥ ᾳ δί ως αὐ τοὺ ς ἐ πικλύ σαν ἢ ἀ πολέ σῃ πά ντας ἢ τού ς γε πλεί στους. αἱ μασιὰ ς δέ τινας μέ σας διειργού σας ἀ π' ἀ λλή λων τοὺ ς χηραμοὺ ς διατειχί ζουσι καὶ μά λα ἐ ντέ χνως, εἶ εν δ' ἂ ν οἱ χῶ ροι τρεῖ ς, ὡ ς ἐ ν οἰ κί ᾳ σοβαρᾷ. καὶ τὸ ν μὲ ν ἀ ποφαί νουσιν ἀ νδρῶ να εἶ ναι, ἐ ν ᾧ διαιτῶ νται οἱ ἄ ρρενες καὶ ὅ σον σὺ ν αὐ τοῖ ς θῆ λυ: τὸ ν δὲ ἕ τερον, ἔ νθα ἀ ποτί κτουσι κύ ουσαι μύ ρμηκες, οἱ ονεὶ γυναικῶ να: τρί τον δ' ἕ τερον θησαυρό ν τε καὶ σιρὸ ν ἀ ποκρί νουσι τοῖ ς ἠ θροισμέ νοις σπέ ρμασι. καὶ οὔ τἐ Ισχό μαχος ἐ νταῦ θα οὔ τε Σωκρά της ὑ πὲ ρ τῆ ς ἀ ξιοζή λου οἰ κονομί ας σπουδά ζοντες διδά σκουσιν αὐ τά. οἱ δὲ μύ ρμηκες προῖ ό ντες ὥ σπερ οὖ ν ἐ πισιτί σασθαι, τοῖ ς μεγί στοις ἕ πονται: οἳ δὲ ἄ γουσι στρατηγῶ ν δί κην. καὶ ἐ ς τὰ λή ια ἐ λθό ντες οἱ μὲ ν ἔ τι νεαροὶ τὴ ν καλά μην ὑ φεστᾶ σιν, οἱ δὲ ἡ γεμό νες ἀ νέ ρπουσι, καὶ τοὺ ς καλουμέ νους οὐ ραχοὺ ς τῶ ν καρπί μων διατραγό ντες τῷ δή μῳ τῷ κά τω ῥ ί πτουσιν: οἳ δὲ περιελθό ντες τοὺ ς μὲ ν ἀ θέ ρας ἀ ποκό πτουσιν, ἐ κλέ πουσι δὲ τὰ ς τὸ ν πυρὸ ν στεγού σας τε καὶ περιαμπεχού σας θυλακί δας. καὶ μή τε ἀ λοητοῦ δεό μενοι μή τε ἀ νδρῶ ν λικμῆ σαι δυναμέ νων μή τε μὴ ν ἐ πειγομέ νων πνευμά των ἀ ποκρῖ ναι καὶ διαστῆ σαι τά ς τε ἄ χνας καὶ τὸ ν καρπό ν, ἀ νθρώ πων ἀ ρού ντων τε καὶ σπειρό ντων τροφὰ ς ἔ χουσι μύ ρμηκες. σοφὸ ν δὲ καὶ ἐ κεῖ νο προσακή κοα, ὅ τι ἄ ρα τοὺ ς τεθνεῶ τας μύ ρμηκας οἱ προσή κοντες ἐ ν ταῖ ς τῶ ν πυρῶ ν κηδεύ ουσι θυλακί σιν, ὡ ς πατέ ρας ἢ πᾶ ν τὸ φί λιον ἐ ν ταῖ ς σοροῖ ς οἱ ἄ νθρωποι.

ἵ ππος εἰ τυγχά νοι κηδεμονί ας, ἀ μεί βεται τὸ ν εὐ εργέ την εὐ νοί ᾳ τε καὶ φιλί ᾳ. καὶ ὁ ποῖ ος μὲ ν ἦ ν ὁ Βουκεφά λας ἐ ς̓ Αλέ ξανδρον διαρρεῖ πανταχό σε ὁ λό γος, καὶ οὔ μοι λέ γειν αὐ τὸ ν ἥ διό ν ἐ στι. καὶ τὸ ν̓ Αντιό χου δὲ ἵ ππον τὸ ν τιμωρή σαντα τῷ δεσπό τῃ καὶ ἀ ποκτεί ναντα τὸ ν Γαλά την ὅ σπερ οὖ ν ἀ πέ σφαξε τὸ ν̓ Αντί οχον ἐ ν τῇ μά χᾑ ὄ νομα δὲ τῷ Γαλά τῃ Κεντοαρά της ἦ ν' ἐ ῶ καὶ τοῦ τον. Σωκλῆ ς δὲ ἄ ρἁ οὐ γά ρ τί που πολλοὶ τό νδε μοι δοκοῦ σιν ἐ γνωκέ ναἰ̓ Αθηναῖ ος μὲ ν ἦ ν, καλὸ ς δὲ καὶ ἐ δό κει καὶ ἐ πεφύ κει. οὗ τος οὖ ν ἐ πρί ατο ἵ ππον ὡ ραῖ ον μὲ ν καὶ αὐ τό ν, ἐ ρωτικὸ ν δὲ ἰ σχυρῶ ς καὶ οἷ ον σοφώ τερον ἢ κατὰ τοὺ ς ἄ λλους ἵ ππους. οὐ κοῦ ν ἐ ρᾷ τοῦ δεσπό του δριμύ τατα, καὶ προσιό ντος ἐ φριμά ττετο καὶ ἐ πικροτοῦ ντος ἐ φρυά ττετο, καὶ ἀ ναβαί νοντος ἑ αυτὸ ν παρεῖ χεν εὐ πειθῆ, καὶ παρεστῶ τος κατὰ πρό σωπον ὃ δὲ ὑ γρὸ ν ἑ ώ ρα. καὶ ταῦ τα μὲ ν ἐ ρωτικὰ ὄ ντα ἤ δη ὅ μως τερπνὰ ἐ δό κει: ἐ πεὶ δὲ ἦ ν ὥ ς τι καὶ δρασεί ων ἐ ς τὸ μειρά κιον προπετέ στερος, καὶ διέ ρρει λό γος ὑ πὲ ρ ἀ μφοῖ ν ἀ τοπώ τερος, ὁ Σωκλῆ ς οὐ κ ἐ νεγκὼ ν τὸ ἀ πό φημον, ὡ ς ἐ ραστὴ ν ἀ κό λαστον μισή σας ἀ πημπό λησε τὸ ν ἵ ππον. ὃ δὲ οὐ φέ ρων τὴ ν ἐ ρημί αν τὴ ν ἀ πὸ τοῦ καλοῦ, ἑ αυτὸ ν τοῦ ζῆ ν ἀ πή λλαξε λιμῷ βιαιοτά τῳ.

νοοῦ σι δὲ ἄ ρα ἀ τταγᾶ ς μὲ ν ἀ λεκτρυό νι ἔ χθιστα, ἀ λεκτρυὼ ν δὲ αὖ πά λιν ἀ τταγᾶ, καὶ κορώ νῃ κί ρκος καὶ ἐ κεί νη ἐ κεί νῳ, καὶ πελαγί ῳ ἱ έ ρακι ὁ κό ραξ καὶ κό ρακι ἐ κεῖ νος, τρυγό νι τε κό ραξ καὶ κί ρκος, καὶ μέ ντοι καὶ ἡ τρυγὼ ν ἑ κατέ ρῳ. πέ πυσμαι δὲ καὶ πελαργὸ ν νυκτερί δα μισεῖ ν, καὶ ἐ κεί νην ἀ ντιμισεῖ ν ὡ ς πολέ μιον, πελεκᾶ να δὲ μὴ νοεῖ ν φί λα ὄ ρτυγι. καὶ ἀ μοιβὴ ν τοῦ μί σους ἀ κού ω εἶ ναι.

ἀ ποκτί ννυσι δὲ ἀ ετὸ ν μὲ ν τὸ καλού μενον σύ μφυτον, τὴ ν δὲ ἶ βιν ὑ αί νης χολή, σκορό δου σπέ ρμα τὸ ν ψᾶ ρα, χαραδριὸ ν ἄ σφαλτος, τὸ ν δὲ ἐ χῖ νον ὁ καλού μενος ποταμογεί των. ἐ χῖ νος δὲ αἰ θυί ας χολὴ ν οὐ χ ὑ πομέ νει. κί ρκος δὲ καὶ λά ρος καὶ τρυγὼ ν καὶ κό σσυφος καὶ τὸ γυπῶ ν ἔ θνος σί δην κοπεῖ σαν εἰ διατρά γοιεν, ἀ πολώ λασι. κέ δρου τὸ ν καλαμοδύ την ἀ πό λλυσι φύ λλα, ἄ νθος δὲ ἄ γνου τὸ ν μελαγκό ρυφον, κό ρακα δὲ εὐ ζώ μου σπέ ρμα. μύ ρῳ κά νθαρος ἀ ποθνή σκει, στέ ατι δορκά δος ὁ ἔ ποψ. κορώ νη δὲ λυκοβρώ του κρέ ως λειψά νῳ περιτυχοῦ σα ἀ ποθνή σκει. κορυδαλλὸ ς δὲ νά πυος σπέ ρματι, γέ ρανος ἀ μπέ λου δά κρυον σπά σασα διεφθά ρη.

λαγὼ δὲ πέ ρι καὶ ἐ νταῦ θα ἔ πεισιν εἰ πεῖ ν τοιαῦ τά μοι. ἐ ς τὴ ν κοί την τὴ ν συνή θη οὐ πά ρεισιν ὁ λαγὼ ς πρὶ ν ἢ ταρά ξαι τὰ ἴ χνη, πῆ μὲ ν ἐ σιὼ ν πῆ δὲ ἐ ξιώ ν, ἵ να ἀ φανί σῃ τὴ ν ἐ κ τῶ ν θηρατῶ ν ἐ ς αὐ τὸ ν ἐ πιβουλή ν, σοφί ᾳ τινὶ φυσικῇ τὸ θηρί ον τοὺ ς ἀ νθρώ πους αἱ μυλώ τατα ἀ πατῆ σαν.

μή τηρ δὲ ἄ ρα καὶ ἡ θή λεια ἵ ππος ἀ γαθὴ ἦ ν καὶ τοῦ πώ λου τοῦ ἐ ξ αὐ τῆ ς μεμνῆ σθαι δεινή. ὅ περ οὖ ν κατεγνωκὼ ς Δαρεῖ ος ὁ κά τω εἶ τα μέ ντοι ἐ πή γετο ἐ ς τὰ ς μά χας ἐ ξ ὠ δί νων ἵ ππους τὰ βρέ φη καταλιπού σας οἴ κοι. τρέ φονται δὲ καὶ ὀ ρφανοὶ μητέ ρων οἱ πῶ λοι γά λακτι ξέ νῳ, ὥ σπερ οὖ ν καὶ οἱ ἄ νθρωποι. οὐ κοῦ ν ὅ τε ἡ τροπὴ τῆ ς μά χης τῆ ς κατὰ τὸ ν̓ Ισσὸ ν τὰ Περσῶ ν πιέ ζειν ὑ πή ρξατο, καὶ ἐ νικᾶ το Δαρεῖ ος, ἵ ππον ἀ νέ βη θῆ λυν, φυγῆ ς δεό μενος καὶ σωτηρί ας ὠ κί στης. ἣ δὲ ἄ ρα τοῦ καταλειφθέ ντος μνή μῃ, ὡ ς εἶ χεν ἐ πιθυμί ας καὶ ποδῶ ν, τὸ ν δεσπό την ὑ μνεῖ ται

τῆ ς ἀ κμῆ ς τῶ ν ἐ πικειμέ νων κινδύ νων ἐ ξαρπά σαι. ἡ μί ονος γέ ρων̓ Αθή νησιν ὑ πό γε τοῦ δεσπό του τοῦ ἰ δί ου τῶ ν ἔ ργων ἀ πολυθεί ς, ὡ ς̓ Αριστοτέ λης λέ γει, τοῦ μὲ ν φιλοπό νου καὶ ἐ θελουργοῦ καθ' ἡ λικί αν ἑ αυτὸ ν οὐ κ ἀ φῆ κεν. ἡ νί κα γοῦ ν̓ Αθηναῖ οι κατεσκεύ αζον τὸ ν Παρθενῶ να, οὔ τε ἐ πισύ ρων οὔ τε ἀ χθοφορῶ ν ὅ μως τοῖ ς νέ οις ὀ ρεῦ σι προφορουμέ νοις τὴ ν ὁ δὸ ν ἄ κλητος καὶ ἑ κὼ ν οἱ ονεὶ παρά σειρος ᾔ ει, δορυφορῶ ν ὡ ς ἂ ν εἴ ποις καὶ παρορμῶ ν τὸ ἔ ργον τῇ βαδί σει τῇ κοινῇ δί κην τεχνί του παλαιοῦ τοῦ μὲ ν αὐ τουργεῖ ν ὑ πὸ τοῦ γή ρως ἀ πολυθέ ντος, ἐ μπειρί ᾳ δὲ καὶ διδασκαλί ᾳ ὑ ποθή γοντό ς τε ἅ μα τοὺ ς νέ ους καὶ ἐ παί ροντος. ταῦ τα οὖ ν μαθό ντες ὁ δῆ μος τῷ κή ρυκι ἀ νειπεῖ ν προσέ ταξαν, εἴ τε ἀ φί κοιτο ἐ ς τὰ ἄ λφιτα, εἴ τε ἐ ς τὰ ς κριθὰ ς παραβά λοι, μὴ ἀ νεί ργειν, ἀ λλ' ἐ ᾶ ν σιτεῖ σθαι ἐ ς κό ρον, καὶ τὸ ν δῆ μον ἐ κτί νειν ἐ ν Πρυτανεί ῳ τὸ ἀ ργύ ριον, τρό πον τινὰ ἀ θλητῇ σιτή σεως δοθεί σης ἤ δη γέ ροντι.

Κλεά νθην τὸ ν̓́ Ασσιον κατηνά γκασε καὶ ἄ κοντα εἶ ξαι καὶ ἀ ποστῆ ναι τοῖ ς ζῴ οις τοῦ καὶ ἐ κεῖ να λογισμοῦ μὴ διαμαρτά νειν ἀ ντιλέ γοντα ἰ σχυρῶ ς καὶ κατὰ κρά τος ἱ στορί α τοιαύ τη φασί ν. ἔ τυχεν ὁ Κλεά νθης καθή μενος καὶ μέ ντοι καὶ σχολὴ ν ἄ γων μακροτέ ραν ἄ λλως. οὐ κοῦ ν μή ρμηκες περὶ τοῖ ς ποσὶ ν ἦ σαν αὐ τῷ πολλοί. ὃ δὲ ἄ ρα ὁ ρᾷ ἐ ξ ἀ τραποῦ τινος ἑ τέ ρας νεκρὸ ν μύ ρμηκα μύ ρμηκας ἄ λλους κομί ζοντας ἐ ς οἶ κον ἑ τέ ρων καὶ ἑ αυτοῖ ς οὐ συντρό φων, καὶ ἐ πί γε τῷ χεί λει τῆ ς μυρμηκιᾶ ς ἑ στῶ τας αὐ τῷ νεκρῷ, καὶ ἀ νιό ντας κά τωθεν ἑ τέ ρους καὶ συνιό ντας τοῖ ς ξέ νοις ὡ ς ἐ πί τινι εἶ τα κατιό ντας τοὺ ς αὐ τού ς, καὶ πλεονά κις τοῦ το. καὶ τελευτῶ ντας σκώ ληκα οἱ ονεὶ λύ τρα κομί σαι, τοὺ ς δὲ ἐ κεῖ νον μὲ ν λαβεῖ ν, προέ σθαι δὲ ὅ νπερ οὖ ν ἐ πή γοντο νεκρό ν. καὶ ἐ κεί νους ὑ ποδέ ξασθαι ἀ σμέ νως ὡ ς υἱ ὸ ν κομιζομέ νους ἢ ἀ δελφό ν. τί οὖ ν πρὸ ς ταῦ τἁ Ησί οδος λέ γει, λέ γων ὅ τι ἄ ρα ὁ Ζεὺ ς τὰ ς φύ σεις ἀ πέ κρινε, καὶ οὖ ν καὶ ἰ χθύ σι μὲ ν καὶ θηρσὶ καὶ οἰ ωνοῖ ς πετεηνοῖ ς ἔ δωκεν ἔ σθειν ἀ λλή λους, ἐ πεὶ οὐ δί κη ἐ στὶ μετ' αὐ τοῖ ς, ἀ νθρώ ποισι δ' ἔ δωκε δί κην; ἀ λλ' οὐ κ ἐ ρεῖ ταῦ τα ὁ Πρί αμος, εἴ γε καὶ ἐ κεῖ νος τὸ ν̔́ Εκτορα ἐ λύ σατο πολλῶ ν κειμηλί ων καὶ θαυμαστῶ ν παρὰ τοῦ ἀ νθρώ που ὁ ἄ νθρωπος καὶ τοῦ ἥ ρωος καὶ τοῦ Διὸ ς ἐ κγό νου καὶ ἐ κεῖ νος ὢ ν ἔ κγονος τοῦ Διό ς.

κατηγορεῖ τῆ ς διψά δος τὸ ἔ ργον αὐ τὸ ἡ μῖ ν τὸ ὄ νομα. καὶ ἔ χεως μέ ν ἐ στιν ὀ λιγωτέ ρα τὸ μέ γεθος, ἀ ποκτεῖ ναι δὲ ὀ ξυτέ ρα: οἱ γά ρ τοι τῷ δή γματι προσπεσό ντες ἐ ξά πτονταί τε ἐ ς δί ψος καὶ πιεῖ ν ἀ ναφλέ γονται καὶ ἀ μυστὶ σπῶ σι καὶ τά χιστα ῥ ή γνυνται. καί φησι μὲ ν Σώ στρατος λευκὴ ν εἶ ναι τὴ ν διψά δα, ἐ πί γε μὴ ν τῆ ς οὐ ρᾶ ς ἔ χειν γραμμὰ ς μελαί νας δύ ο. ἀ κού ω δὲ ὅ τι καὶ πρηστῆ ρας αὐ τὰ ς καλοῦ σί τινες, καύ σωνας δὲ ἄ λλοι: ὄ χλον δὲ ἄ ρα ὀ νομά των ἐ παντλοῦ σι τῷ δε τῷ θηρί ῳ. κέ κληται δὲ καὶ μελά νουρος, ὥ ς φασι, καὶ ἀ μμοβά της: εἰ δὲ ἀ κού σειας κεντρί δα, τὴ ν αὐ τή ν μοι λέ γεσθαι νό ει. δεῖ δὲ καὶ μῦ θον τῷ δε τῷ ζῴ ῳ ἐ πᾷ σαί με ὅ νπερ οὖ ν ἀ κού σας οἶ δα, ὡ ς ἂ ν μὴ δοκοί ην ἀ μαθῶ ς ἔ χειν αὐ τοῦ. τὸ ν Προμηθέ α κλέ ψαι τὸ πῦ ρ ἡ φή μη φησί, καὶ τὸ ν Δί α ἀ γανακτῆ σαι ὁ μῦ θος λέ γει καὶ τοῖ ς καταμηνύ σασι τὴ ν κλοπὴ ν δοῦ ναι φά ρμακον γή ρως ἀ μυντή ριον. τοῦ το οὖ ν ἐ πὶ ὄ νῳ θεῖ ναι τοὺ ς λαβό ντας πέ πυσμαι. καὶ τὸ ν μὲ ν προϊ έ ναι τὸ ἄ χθος φέ ροντα, εἶ ναι δὲ ὥ ραν θέ ρειον, καὶ διψῶ ντα τὸ ν ὄ νον ἐ πί τινα κρή νην κατὰ τὴ ν τοῦ ποτοῦ χρεί αν ἐ λθεῖ ν. τὸ ν οὖ ν ὄ φιν τὸ ν φυλά ττοντα ἀ ναστέ λλειν αὐ τὸ ν καὶ ἀ πελαύ νειν, καὶ ἐ κεῖ νον σπρεβλού μενον μισθό ν οἱ τῆ ς φιλοτησί ας δοῦ ναι ὅ περ οὖ ν ἔ τυχε φέ ρων φά ρμακον. οὐ κοῦ ν ἀ ντί δοσις γί νεται, καὶ ὃ μὲ ν πί νει, ὃ δὲ τὸ γῆ ρας ἀ ποδύ εται, προσεπιλαβὼ ν ὡ ς λό γος τὸ τοῦ ὄ νου δί ψος. τί οὖ ν; ἐ γὼ τοῦ μύ θου ποιητή ς; ἀ λλ' οὐ κ ἂ ν εἴ ποιμι, ἐ πεὶ καὶ πρὸ ἐ μοῦ Σοφοκλῆ ς ὁ τῆ ς τραγῳ δί ας ποιητὴ ς καὶ Δεινό λοχος ὁ ἀ νταγωνιστὴ ς̓ Επιχά ρμου καὶ̓́ Ιβυκος ὁ̔ Ρηγῖ νος καὶ̓ Αριστί ας καὶ̓ Απολλοφά νης ποιηταὶ κωμῳ δί ας ᾅ δουσιν αὐ τό ν.

σοφὸ ν ἐ λέ φαντος ἔ ργον εἰ παραλί ποιμι, φή σει μέ τις ἀ γνοή σαντα οὐ κ εἰ πεῖ ν. ἔ στι δὲ καὶ ἀ κοῆ ς ἄ ξιον, καὶ διὰ ταῦ τα ἀ κού σωμεν αὐ τοῦ. ὁ τῆ ς τού του κομιδῆ ς ἐ γχειρισθεὶ ς τὴ ν φροντί δα τῶ ν μὲ ν κριθῶ ν ὑ φῄ ρει, λί θους δὲ ὑ ποπά ττων ἐ κεί νῳ μὲ ν ἄ βρωτον τὸ πλεῖ στον εἰ ργά ζετο, ἀ πέ σωζε δὲ τὸ ν ὄ γκον τοῦ μέ τρου πρὸ ς τὸ ν ἐ πισκοποῦ ντα ἀ μφοῖ ν δεσπό την. καὶ τέ ως διελά νθανεν. οὐ κοῦ ν ὁ ἐ λέ φας ἀ θά ρην ἰ δὼ ν ἕ ψοντα τὸ ν ἐ πί βουλό ν οἱ, τῆ ς ἄ μμου τῆ ς ἐ ν ποσὶ τῇ προβοσκί δι χύ δην ἀ ναλαβὼ ν ἐ νέ βαλεν ἐ ς τὴ ν χύ τραν καὶ ἠ μύ νατο ἀ νθ' ὧ ν ἔ παθε δι' ὧ ν ἐ ποί ησεν εὐ μηχά νως.

οἱ μὲ ν ἄ λλοι κύ νες καὶ ἑ λεῖ ν καὶ ἀ νιχνεῦ σαι τὰ θηρί α σοφοί, οἱ δὲ Αἰ γύ πτιοι φυγεῖ ν δεινό τατοι. τὰ γοῦ ν ἐ ν τῷ Νεί λῳ δεδιό τας ἄ γει μὲ ν αὐ τοὺ ς τὸ δί ψος πιεῖ ν, ἡ συχῆ δὲ καὶ ἐ ς κό ρον πιεῖ ν τὸ δέ ος οὐ συγχωρεῖ. καὶ διὰ ταῦ τα οὐ πί νουσιν ἐ πικύ ψαντες, ὡ ς ἂ ν μή τι τῶ ν κά τωθεν ἀ νερπύ σαν εἶ τα ἐ ξαρπά σῃ αὐ τού ς. οὐ κοῦ ν τὴ ν μὲ ν ὄ χθην παραθέ ουσι, λά πτουσι δὲ τῇ γλώ ττῃ, ἁ ρπά ζοντες ὡ ς ἂ ν εἴ ποι τις ἢ καὶ νὴ Δί α κλέ πτοντες τὸ πῶ μα.

ἐ χῖ νος, οὐ χ ὁ θαλά σσιος, ἀ λλ' ὁ χερσαῖ ος, πολλὰ μὲ ν καὶ ἄ λλα ὥ ς ἐ στι πανοῦ ργος ἤ δη μοι λέ λεκται, ὃ δὲ οὐ κ εἶ πον αὐ τοῦ δολερὸ ν ἔ ργον, τοῦ το εἰ ρή σεται τὰ νῦ ν. μέ λλων ἁ λί σκεσθαι ἑ αυτὸ ν συνειλή σας ἄ ληπτον ἐ ργά ζεται, εἶ τα μέ ντοι καὶ πιέ ζει τὸ πνεῦ μα καὶ ἀ κί νητος ἀ τρεμεῖ καὶ τὸ ν τεθνεῶ τα ὑ ποκρί νεται.

αἱ λεπά δες, οὐ κ ἂ ν αὐ τὰ ς ἀ ποσπά σειας τῶ ν πετρῶ ν, οὐ δὲ εἰ λά βοις δακτύ λοις τοῖ ς τοῦ Μί λωνος, ὅ σπερ οὖ ν ἐ γκρατέ στατα καὶ εὐ λαβέ στατα τὴ ν ῥ οιὰ ν κατεῖ χεν, ὡ ς μὴ αὐ τὴ ν ἀ φελέ σθαι τῶ ν ἀ ντιπά λων τινὰ τῆ ς δεξιᾶ ς αὐ τοῦ. ὅ στις δὲ ἐ πιχειρεῖ λεπά δα ἀ ποσπά σαι τῆ ς πέ τρας, ᾗ προσέ χεται, γελᾶ ται μογῶ ν καὶ παρέ χει θυμηδί αν. ἀ δυνατεῖ γοῦ ν ἐ γκρατὴ ς οὗ σπεύ δει γενέ σθαι. ξυομέ νη δὲ σιδή ρῳ σχί ζεται ἀ πὸ τῆ ς πέ τρας ὀ ψέ.

στρατεύ ονται δὲ ἄ ρα οἱ Λί βυες οὐ μό νον ἐ πὶ τοὺ ς γεί τονας, ἵ να αὐ τῶ ν πλέ ον ἔ χωσιν, ἀ λλὰ καὶ ἐ πὶ τοὺ ς ἐ λέ φαντας. καὶ ἴ σασί γε ἐ κεῖ νοι τῆ ς ὁ δοῦ τῆ ς ἐ π' αὐ τοὺ ς τὴ ν ὑ πό θεσιν οὐ δὲ ν ἕ τερον εἶ ναι ἢ τοὺ ς ὀ δό ντας. οἱ τοί νυν πηρωθέ ντες τὸ ν ἕ τερον ἐ πὶ μετώ που ἑ στᾶ σι, τῶ ν λοιπῶ ν προβαλλομέ νων αὐ τού ς, ἵ να οἳ μὲ ν ὑ ποδέ χωνται τὴ ν πρώ την ὁ ρμή ν, οἳ δὲ ἀ μύ νωσιν ἀ κεραί ῳ τῇ τῶ ν ὀ δό ντων ῥ ώ μῃ καὶ ἰ σοπαλεῖ, ἴ σως δὲ τῶ ν Λιβύ ων καὶ καταφιλοσοφοῦ ντες καὶ ἐ πιδεικνύ ντες αὐ τοῖ ς ὅ τι ἄ ρα οὐ χ ὑ πὲ ρ μεγά λου τοῦ ἄ θλου κινδυνεύ σοντες ἥ κουσι. χρῶ νται δὲ ἄ ρα τῷ μὲ ν τῶ ν ὀ δό ντων ὡ ς ὅ πλῳ, καὶ τεθηγμέ νον αὐ τὸ ν φυλά ττουσι, τῷ δὲ ὡ ς σμινύ ῃ: καὶ γὰ ρ ἐ ν αὐ τῷ ῥ ί ζας ὀ ρύ ττουσι καὶ δέ νδρα ἐ κμοχλεύ σαντες ὑ ποκλί νουσιν.

οὐ μό νον δὲ ἄ ρα ἦ σαν ὑ φαντικαὶ αἱ φά λαγγες καὶ εὔ χειρες κατὰ τὴ ν̓ Αθηνᾶ ν τὴ ν̓ Εργά νην τε καὶ Πηνῖ τιν θεά ν, πεφύ κασι δὲ καὶ γεωμετρί αν δειναί. τὸ γοῦ ν κέ ντρον φυλά ττουσι καὶ τὸ ν ἐ ξ αὐ τοῦ κύ κλον καὶ τὴ ν περιφέ ρειαν ἀ κριβοῦ σιν ἰ σχυρῶ ς, καὶ Εὐ κλεί δου δέ ονται οὐ δὲ ἕ ν: κά θηνται γὰ ρ ἐ ν τῷ κέ ντρῳ μέ σῳ ἐ λλοχῶ σαι τὴ ν ἑ αυτῶ ν ἄ γραν. εἰ σὶ δὲ ὡ ς εἰ πεῖ ν καὶ ὑ φά ντριαι γενναῖ αι καὶ ἀ κεστικὴ ν εὐ πά λαμοι: καὶ ὅ τι ἂ ν διαρρή ξῃ ς ἐ κεί νων τῆ ς εὐ πή νου τε καὶ εὐ μί του σοφί ας, αἳ δὲ ἀ νακοῦ νται, καὶ ἀ παθὲ ς καὶ ὁ λό κληρον αὖ θις ἀ ποδεί κνυνται.

ἄ νευ δὲ λογιστικῆ ς οἱ φοί νικες συμβαλεῖ ν ἐ τῶ ν πεντακοσί ων ἴ σασιν ἀ ριθμό ν, μαθηταὶ φύ σεως τῆ ς σοφωτά της ὄ ντες, καὶ διὰ ταῦ τά τοι μηδὲ δακτύ λων δεδεημέ νοι ἢ ἄ λλου τινὸ ς ἐ ς ἐ πιστή μην ἀ ριθμητικῆ ς. ὑ πὲ ρ ὅ του δὲ ἴ σασι τοῦ το καὶ εἰ δέ ναι ἀ νά γκη αὐ τού ς, δημώ δης ἐ στὶ ν ὁ λό γος. τὸ ν δὲ τῶ ν πεντακοσί ων ἐ τῶ ν χρό νον πληρού μενον ἴ σασιν Αἰ γυπτί ων ἤ τις ἢ οὐ δεί ς, ὀ λί γοι δὲ κομιδῆ καὶ οὗ τοι τῶ ν ἱ ερέ ων. οὗ τοι γοῦ ν πρὸ ς ἀ λλή λους ὑ πὲ ρ τού των οὐ ῥ ᾳ δί ως συμβῆ ναι ἔ χουσιν, ἀ λλὰ οἳ μὲ ν ἐ ρεσχελοῦ σι σφᾶ ς αὐ τοὺ ς ἐ ρί ζοντες ὡ ς οὐ νῦ ν ἀ λλ' ἐ ς ὕ στερον ὅ δε ὁ θεῖ ος ὄ ρνις ἀ φί ξεται ἢ ὡ ς ἐ χρῆ ν ἥ κειν: ὃ δὲ ἄ λλως ἐ κεί νων ἐ ριζό ντων ἀ ποσημαί νεται δαιμονί ως τὸ ν καιρὸ ν καὶ πά ρεστιν. οἳ δέ, θύ ειν ἀ νά γκη αὐ τοὺ ς καὶ ὁ μολογεῖ ν ὅ τι τὸ ν μὲ ν ἥ λιον ἐ ν ταῖ ς λέ σχαις καταδύ ειν ἄ γουσι σχολή ν, οὐ κ ἴ σασι δὲ ὅ σα ὄ ρνιθες. ἐ κεῖ να δέ, ὢ πρὸ ς τῶ ν θεῶ ν, οὐ σοφά, εἰ δέ ναι ποῦ μὲ ν Αἴ γυπτό ς ἐ στι, ποῦ δὲ καὶ̔ Ηλί ου πό λις, ἔ νθα αὐ τῷ πέ πρωται ἥ κειν, καὶ ὅ που ποτὲ τὸ ν πατέ ρα καταθέ σθαι χρὴ καὶ ἐ ν θή καις τί σι; ταῦ τα δὲ εἰ μὴ δοκεῖ θαυμαστά, ἆ ρά γε τὰ ἀ γοραῖ α καὶ τὰ ἐ νό πλια καὶ τὰ ς ἄ λλας τῶ ν ἀ νθρώ πων ἐ ς ἀ λλή λους τε καὶ κατ' ἀ λλή λων ἐ πιβουλὰ ς ἐ ροῦ μεν σοφά; ἐ μοὶ μὲ ν οὐ δοκεῖ, ὦ Σισύ φων καὶ Κερκώ πων καὶ Τελχί νων ζηλωταὶ ἄ νθρωποι. λέ γω δὲ πρὸ ς τοὺ ς ἀ κριβοῦ ντας ταῦ τα, πρό ς γε μὴ ν τοὺ ς ἀ τελέ στους τοῖ ς προειρημέ νοις κακοῖ ς οὐ λέ γω.

τὸ δὲ ἐ νθυμηματικὸ ν καὶ διαλεκτικὸ ν καὶ τὸ τοῦ δε μᾶ λλον ἢ τοῦ δε αἱ ρετικὸ ν εἰ καὶ τὰ ζῷ α οἶ δεν, εἰ κό τως ἂ ν εἴ ποιμεν διδά σκαλον τῶ ν ὅ λων τὴ ν φύ σιν ἄ μαχον. ἐ μοὶ γοῦ ν τις γευσά μενος διαλεκτικῆ ς καὶ κυνηγεσί ων ἁ μωσγέ πως ἐ χό μενος τοιαῦ τα ἔ λεγεν. ἦ ν θηρατικὴ κύ ων, ἦ δ' ὅ ς. οὐ κοῦ ν λαγὼ κατ' ἴ χνια ᾔ ει. καὶ ὃ μὲ ν οὐ χ ἑ ωρᾶ τό πω, μεταθέ ουσα δὲ ἡ κύ ων ἐ ντυγχά νει που τά φρῳ, καὶ διαπορεῖ ἆ ρά γε ἐ πὶ δεξιὰ ἄ μεινον ἢ ἐ πὶ θά τερα διώ κειν: ὡ ς δ' ἀ ποχρώ ντως ἐ δό κει σταθμή σασθαι, εἶ τα εὐ θύ ωρον ὑ περεπή δησεν. ὁ φά σκων οὖ ν διαλεκτικό ς τε εἶ ναι καὶ θηρατικὸ ς ταύ τῃ πη συνά γειν τὴ ν ὑ πὲ ρ τῶ ν λεχθέ ντων ἐ πειρᾶ το ἀ πό δειξιν. ἐ πιστᾶ σα ἡ κύ ων ἐ σκοπεῖ το καὶ πρὸ ς ἑ αυτὴ ν ἔ λεγεν̔ ἤ τοι τῇ δε ἢ τῇ δε ἢ ἐ κεί νῃ ὁ λαγὼ ς ἐ τρά πετο. οὔ τε μὴ ν τῇ δε οὔ τε τῇ δε: ἐ κεί νῃ ἄ ρα.̓ καὶ οὔ μοι ἐ δό κει σοφί ζεσθαι: τῶ ν γὰ ρ ἰ χνῶ ν μὴ ὁ ρωμέ νων ἐ πὶ τά δε τῆ ς τά φρου, κατελεί πετο ὑ περπηδῆ σαι τὸ ν λαγὼ ν αὐ τή ν. εἰ κό τως οὖ ν ἐ πή δησε καὶ αὐ τὴ κατ' αὐ τό ν: ἰ χνευτικὴ γὰ ρ καὶ εὔ ρινος ἐ κεί νη γε ἡ κύ ων ἦ ν.

Μασσαγέ ται μέ ν, ὡ ς̔ Ηρό δοτος λέ γει, τὸ ν φαρετρεῶ να πρό γε ἑ αυτῶ ν κρεμά σαντες, εἶ τα μέ ντοι ὁ μιλεῖ τῇ θηλεί ᾳ ὁ ἄ ρρην ἐ μφανῶ ς, εἰ καὶ ὁ ρῷ εν αὐ τοὺ ς οἱ πά ντες, πεφροντικό τες οὐ δὲ ν ἐ κεῖ νοί γε. καμή λων δὲ ὁ μιλί α οὐ κ ἄ ν ποτε ἐ μφανὴ ς γέ νοιτο, οὐ δὲ ὁ ρώ ντων οἱ ονεὶ μαρτύ ρων: ἀ λλὰ εἴ τε αἰ δῶ φαμεν εἴ τε φύ σεως δῶ ρον ἀ πό ρρητον, ταῦ τα Δημοκρί τῳ τε καὶ τοῖ ς ἄ λλοις καταλεί πωμεν ἐ λέ γχειν τε καὶ τὰ ς αἰ τί ας λέ γειν ἱ κανοῖ ς ὑ πὲ ρ τῶ ν ἀ τεκμά ρτων τε καὶ οὐ συμβλητῶ ν. ἤ δη δὲ καὶ ὁ νομεὺ ς ἀ παλλά ττεταί ποι, ὅ ταν αἴ σθηται τῆ ς συμφοιτή σεως αὐ τοῖ ς τῆ ς πρὸ ς ἀ λλή λους τὴ ν ὁ ρμή ν, ὥ σπερ οὖ ν ἀ φιστά μενος παριοῦ σιν ἐ ς θά λαμον νύ μφῃ τε καὶ νυμφί ῳ.

Λυκοῦ ργος δὲ νομοθετεῖ νό μον φιλανθρωπό τατον, ὡ ς ἐ γᾦ μαι, θά κων τε καὶ ὁ δῶ ν ἀ φί στασθαι τοῖ ς πρεσβυτέ ροις τοὺ ς νεωτέ ρους αἰ δοῖ χρό νου ἐ ς ὃ ν εὔ χονται πά ντες ἀ φικέ σθαι, ἐ ά νπερ οὖ ν αὐ τοῖ ς πεπρωμέ νον τοῦ το δή που ᾖ. πῶ ς δὲ ὁ γενναῖ ος ὁ τοῦ Εὐ νό μου δύ ναιτο ἂ ν τοῖ ς τῆ ς φύ σεως νό μοις ἁ μιλλᾶ σθαί τε καὶ ἀ ντικρί νεσθαι; ἐ παΐ ουσι γοῦ ν τὸ τῶ ν ἐ λεφά ντων γέ νος, ὦ Λυκοῦ ργοί τε καὶ Σό λωνες καὶ Ζά λευκοι καὶ Χαρῶ νδαι, ὧ νπερ οὖ ν ὑ μεῖ ς νομοθετεῖ τε οὐ δὲ τὴ ν ἀ ρχή ν, καὶ ὅ μως δρῶ σι τοιαῦ τα, καὶ τροφῆ ς ἀ φί στανται τοῖ ς πρεσβυτέ ροις οἱ νέ οι, καὶ γή ρᾳ παρειμέ νους θεραπεύ ουσιν αὐ τού ς, καὶ κινδύ νων ῥ ύ ονται, καὶ ἐ ς ὀ ρύ γματα ἐ μπεσό ντας οἳ δὲ ἀ νά γουσι, φρυγά νων τινὰ ς ἀ γκαλί δας καὶ φακέ λους ἐ μβαλό ντες, οἷ σπερ οὖ ν ὡ ς ἀ ναβαθμοῖ ς χρώ μενοι ἐ κεῖ νοι εἶ τα ἀ νί ασι γή ρᾳ βαρεῖ ς ὄ ντες. ποῦ δαὶ ἠ λό ησε πληγαῖ ς πατέ ρα ἐ λέ φας; ποῦ δαὶ ἀ πεκή ρυξεν ὁ πατὴ ρ ὀ ἐ ν τού τοις τὸ ν υἱ ό ν; ὑ μῖ ν δὲ ἴ σως, ὦ ἄ νθρωποι, δοκῶ λέ γειν μύ θους τεχνί ταις̔ εἰ τἀ ληθῆ λέ γειν ἐ θέ λοιμεν'

καὶ ποιηταῖ ς οὖ σι τῶ ν μύ θων τῶ ν ἀ πιστουμέ νων. φιλοδέ σποτον μὲ ν ὥ ς ἐ στιν ὁ κύ ων, τεκμηριοῖ καὶ τὰ ἤ δη λεχθέ ντα, χρὴ δὲ ἄ ρα τά ττειν σὺ ν αὐ τοῖ ς καὶ ἐ κεῖ νό γε δή που. Γέ λων ὁ Συρακό σιος καθεύ δων βαθύ τατα ἐ δό κει διό βλητος γεγονέ ναι. καὶ τὸ μὲ ν φά σμα ὄ νειρος ἦ ν, ἐ βό α δὲ καί τοι καθεύ δων καὶ μά λα γε ὀ ξεί ᾳ καὶ διατό ρῳ τῇ φωνῇ. κύ ων οὖ ν ὑ π' αὐ τῷ τραφεὶ ς ἀ κού σας φί λου καὶ συντρό φου φθέ γματος, ὥ ς τι τοῦ Γέ λωνος ἐ ξ ἐ πιβουλῆ ς παθεῖ ν κινδυνεύ οντος, ὡ ς εἶ χεν ὁ ρμῆ ς ἀ ναθορὼ ν ἐ πὶ τὴ ν στρωμνὴ ν καὶ περιβὰ ς τὸ ν τροφέ α, ὑ λά κτει σφοδρό τατα, οἷ α δὴ ἀ μυνού μενος τὸ ν ἐ πιό ντα. ἐ ξή γρετο τοί νυν ὁ Γέ λων καὶ ὑ πὸ τοῦ δέ ους καὶ ὑ πὸ τῆ ς ὑ λακῆ ς ἐ κβαλὼ ν τὸ ν ὕ πνον καί τοι βαθύ τατον ὄ ντα.

δρά κων νή πιος νηπί ῳ παιδί, τὸ γέ νος̓ Αρκά δι, κἀ κεῖ νος ἐ πιχώ ριος γί νεται σύ ντροφος. οὐ κοῦ ν συνανιό ντε τὴ ν ἡ λικί αν ὁ παῖ ς ἦ ν μειρά κιον καὶ ὁ σύ ντροφος ὑ πέ ρμεγας ἤ δη ἦ ν. καὶ ἀ λλή λους μὲ ν ἐ φί λουν, οἱ δὲ τῷ μειρακί ῳ προσή κοντες ὠ ρρώ δουν τοῦ θηρί ου τὸ μέ γεθος: τὸ γά ρ τοι ζῷ ον τοῦ το, ὤ κιστα μεγέ θει μὲ ν μέ γιστον ἴ δοις ἂ ν αὐ τό, ὄ ψει δὲ φοβερώ τατον. καθεύ δοντα οὖ ν σὺ ν τῷ παιδὶ ἐ πί γε τῆ ς κλί νης τῆ ς αὐ τῆ ς ἀ ρά μενοι ὡ ς ὅ τι πορρωτά τω κομί ζουσι, καὶ ὃ μὲ ν ὑ πανέ στη ὁ παῖ ς, ὃ δὲ ἔ μεινεν ὁ δρά κων. ὡ ς δὲ ὕ λης ἐ λά βετο καὶ τῶ ν ἐ κεῖ φαρμά κων τῶ ν συμφυῶ ν, διέ τριβεν ἐ νταῦ θα ταῖ ς τῶ ν δρακό ντων τροφαῖ ς ἡ δό μενος καὶ τὴ ν ἐ ρημί αν πρὸ τῶ ν ἀ στικῶ ν διατριβῶ ν καὶ τῶ ν ἐ ν τοῖ ς δωματί οις προαιρού μενος ἐ κεῖ νος. διέ ρπων δὲ ὁ χρό νος τὸ ν μὲ ν ἀ πέ φηνε νεανί αν, τὸ ν δὲ εἰ ργά σατο δρά κοντα ἤ δη τέ λειον. καί ποτε δι' ἐ ρημί ας ἰ ὼ ν ὁ̓ Αρκὰ ς ὁ τοῦ ζῴ ου τοῦ προειρημέ νου ἐ ραστὴ ς καὶ ἐ ρώ μενος λῃ σταῖ ς περιτυγχά νει, καὶ παιό μενος ξί φει οἷ α εἰ κὸ ς ἐ βό α, τὰ μὲ ν ἀ λγῶ ν, τὰ δὲ καὶ συμμά χους παρακαλῶ ν. δρά κων δὲ ἦ ν ἄ ρα ζῴ ων καὶ ἰ δεῖ ν ὀ ξυωπέ στατος καὶ ὤ κιστος ἀ κοή ν. οὐ κοῦ ν ἐ κεῖ νος, ἅ τε αὐ τῷ συντραφεί ς, τοῦ φθέ γματος ἀ κού ει, καὶ συρί σας ὀ ξύ, οἷ ον ὠ ργισμέ νος, ἐ ξέ πληξέ τε ἐ κεί νους, τρό μος τε αὐ τοὺ ς καταλαμβά νει, καὶ πᾶ ν ὅ σον ἦ ν κακοῦ ργον διασπεί ρονται ἄ λλος ἄ λλῃ, καὶ μέ ντοι καὶ καταληφθέ ντας τινὰ ς οἰ κτί στῳ διαφθεί ρει θανά τῳ: τοῦ γε μὴ ν παλαιοῦ τὰ τραύ ματα καθή ρας φί λου καὶ πᾶ ν ὅ σον ἔ νθηρον ἦ ν τοῦ το παραπέ μψας, ᾤ χετο ἀ πιὼ ν ἔ νθα αὐ τὸ ν ἐ ξέ θεσαν, οὔ τε μηνί σας ὑ πὲ ρ τῆ ς ῥ ί ψεως, οὔ τε ὡ ς οἱ κακοὶ τῶ ν ἀ νθρώ πων περιιδὼ ν ἐ ν κινδύ νῳ ὄ ντα τὸ ν τέ ως φί λτατον.

ἡ ἀ λώ πηξ πονηρὸ ν ζῷ ό ν ἐ στιν, ἔ νθεν τοι καὶ κερδαλέ ην οἱ ποιηταὶ καλεῖ ν φιλοῦ σιν αὐ τή ν: πονηρὸ ν δὲ καὶ ὁ χερσαῖ ος ἐ χῖ νό ς ἐ στι. καὶ ὃ μὲ ν ἑ αυτὸ ν συνειλή σας κεῖ ται, θεασά μενος ἥ κουσαν τὴ ν ἀ λώ πεκα, ἣ δὲ χανεῖ ν τε καὶ ἐ νδακεῖ ν οὐ δυναμέ νη, κᾆ τα οὔ ρησεν αὐ τοῦ ἐ ς τὸ στό μα: ὃ δὲ ἀ ποπνί γεται, τοῦ πνεύ ματος ἔ νδον ἐ κ τῆ ς συνειλή σεως κατεσχημέ νου καὶ ἐ πιρρέ οντό ς οἱ τοῦ προειρημέ νου, καὶ μέ ντοι καὶ τὸ ν τρό πον τοῦ τον κακὸ ν κακὴ περιελθοῦ σα τὸ ν ἐ χῖ νον ἡ ἀ λώ πηξ ᾕ ρηκεν αὐ τό ν. ἀ νωτέ ρω δὲ θή ρα λέ λεκται ἄ λλη.

περὶ τὸ Κωνώ πιον οὕ τω καλού μενον̔ χῶ ρος δὲ ἄ ρα τῆ ς Μαιώ τιδό ς ἐ στἰ τοῖ ς ἀ σπαλιευταῖ ς τε καὶ θαλαττουργοῖ ς ἀ νδρά σιν οἱ λύ κοι πιστῶ ς παραμέ νουσι, καὶ εἰ θεά σαιο, οὐ κ ἂ ν εἴ ποις αὐ τοὺ ς κυνῶ ν οἰ κουρού ντων διαφέ ρειν. ἐ ὰ ν μὲ ν οὖ ν ἀ πολά χωσι τῆ ς ἄ γρας τῆ ς θαλαττί ου μοί ρας οἵ δε οἱ λύ κοι, εἰ ρηναῖ α αὐ τοῖ ς πρὸ ς τοὺ ς ἁ λιέ ας καὶ ἔ νσπονδά ἐ στιν: εἰ δὲ μή, διαξαί νουσιν αὐ τῶ ν τὰ δί κτυα καὶ ἀ φανί ζουσι, καὶ ἔ δοσαν ὑ πὲ ρ τῆ ς σφετέ ρας ἀ μοιρί ας ζημί αν οἱ λύ κοι αὐ τοῖ ς.