Reader

πέ πυσμαι δὲ ἄ ρα καὶ ἀ ριθμητικῆ ς τὰ ς βοῦ ς οὐ κ ἀ μοί ρους εἶ ναι τὰ ς Σουσί δας. καὶ ὡ ς οὐ κ ἔ στιν ἄ λλως κό μπος τὸ εἰ ρημέ νον, μά ρτυς ὁ λό γος ὁ λέ γων ἐ ν Σού σοις τῷ βασιλεῖ βοῦ ς ἐ ς τοὺ ς παραδεί σους πολλὰ ς ἐ ς τὰ ἡ ττον ἐ πί ρρυτα ἀ ντλεῖ ν ἑ κά στην κά δους ἑ κατό ν. οὐ κοῦ ν ἢ τὸ ν ἐ πινησθέ ντα αὐ ταῖ ς ἢ τὸ ν συντραφέ ντα ἐ κ πολλοῦ μό χθον προθυμό τατα ἐ κτελοῦ σι, καὶ οὐ κ ἂ ν βλακεύ ουσά ν τινα θεά σαιο: εἰ δὲ πέ ρα τῆ ς προειρημέ νης ἑ κατοντά δος ἕ να γοῦ ν προσλιπαρή σειας κά δον ἀ νιμή σασθαι, οὐ πεί σεις οὐ δὲ ἀ ναγκά σεις οὔ τε παί ων οὔ τε κολακεύ ων. λέ γει Κτησί ας.

ὑ πὸ τοῖ ς ποσὶ τοῦ̓́ Ατλαντος̔ ὄ ρος δὲ ἄ ρα τοῦ το ὑ μνεῖ ται καὶ ὑ πὸ τῶ ν συγγραφέ ων καὶ μέ ντοι καὶ ὑ πὸ τῶ ν ποιητῶ ν' νομαί τέ εἰ σι θαυμασταὶ καὶ ὗ λαι βαθύ ταται, καὶ τό γε δά σος αὐ τῶ ν ἔ οικεν ἄ λσεσι πά νυ σκιεροῖ ς καὶ συνηρεφέ σιν. ἐ νταῦ θα δή που τοὺ ς ἤ δη παλαιοὺ ς τῶ ν ἐ λεφά ντων φασὶ ν ἀ φικνεῖ σθαι, γή ρᾳ βαρεῖ ς ὄ ντας: ἄ γει δὲ αὐ τοὺ ς ἄ ρα ἡ φύ σις ὥ σπερ οὖ ν ἐ ς ἀ ποικί αν, ἀ ναπαύ σασα ἤ δη καὶ οἷ ον ὅ ρμον τινὰ καὶ λιμέ να ποθητὸ ν ἀ ποφή νασα αὐ τοῖ ς, ὅ που τοῦ βί ου τοῦ σφετέ ρου τὸ λοιπὸ ν καταζή σουσιν. ἀ νεῖ ται δὲ αὐ τοῖ ς καὶ πηγὴ ποτί μου τε ὕ δατος καὶ καθαροῦ μά λα ἄ φθονος, νομί ζονταί τε ἱ εροί, καὶ ἀ φί ενται ἄ συλοι, καὶ παρά γε τῶ ν βαρβά ρων τῶ ντῇ δε εἰ λή φασιν ἐ ς ἀ θηρί αν σπονδά ς, ᾅ δονται τε ὡ ς ὑ λαί οις τισὶ θεοῖ ς καὶ ναπαί οις τοῦ χώ ρου δεσπό ταις πά νυ μέ λονται. διαρρεῖ δὲ ὑ πὲ ρ αὐ τῶ ν καὶ ἐ κεῖ νος ὁ λό γος ὡ ς ἄ ρα τις τῶ ν βασιλέ ων τῶ ν ἐ πιχωρί ων ἐ πό θησε διὰ τὸ κά λλος τῶ ν ὀ δό ντων καὶ τὸ μέ γεθος ἀ ποκτεῖ ναί τινας αὐ τῶ ν, ἵ να οἱ γέ νηται κτῆ μα ἐ ξαί ρετον: εἶ ναι γὰ ρ διά τε πολυετί αν καὶ πλῆ θος χρό νου μέ γιστον μέ γιστα ἐ κεί νων τῶ ν ζῴ ων ταῦ τα τὰ ὅ πλα. ὡ ς δὲ ἐ σῆ λθεν ἥ δε ἡ ἐ πιθυμί α αὐ τό ν, τριακοσί ους λογά δας ἐ ξέ πεμψε κατακοντιοῦ ντας τή νδε τὴ ν ἱ ερὰ ν ἀ γέ λην. καὶ οἳ μὲ ν ᾗ ποδῶ ν εἶ χον διανύ σαντες τὴ ν ὁ δὸ ν ὡ πλισμέ νοι καὶ δὴ τῷ χωρί ῳ προσεπέ λαζον, λοιμὸ ς δὲ αὐ τοὺ ς ἄ φνω συλλαβὼ ν κατέ στρωσε, καὶ πλὴ ν ἑ νὸ ς οἱ πά ντες ἀ πολώ λασιν, ὅ σπερ οὖ ν ἐ πανελθὼ ν τὸ πά θος διηγή σατο τῷ πέ μψαντι καὶ μά λα γε οἴ κτιστον. οὕ τω μὲ ν δὴ καὶ θεοφιλεῖ ς ἐ φωρά θησαν ὄ ντες ἐ λέ φαντες.

ζῷ ον ἔ στι Παιονικό ν, καὶ κέ κληται μό νωψ, καὶ ἔ οικε ταύ ρῳ λασί ῳ τὸ μέ γεθος. οὗ τος οὖ ν ὅ ταν διώ κηται, ταραττό μενος ἀ φί ησι πυρῶ δες καὶ δριμὺ ἀ ποπά τημα, ὡ ς ἀ κού ω, ὅ περ οὖ ν εἰ προσπέ σοι τῳ τῶ ν θηρατῶ ν ἀ πέ κτεινεν αὐ τό ν.

ἴ διον δὲ ἦ ν ἄ ρα ταύ ρου καὶ τὸ εὐ πειθέ ς, ἡ μερωθέ ντος τε καὶ ἐ ς τὸ πρᾶ ον ἐ κ τοῦ θηριώ δους μεταβαλομέ νου. μέ νουσι γοῦ ν καὶ ἐ πὶ τῶ ν φερέ τρων ἀ κί νητοι, εἴ τε ὑ πτί ους αὐ τοὺ ς ἐ θέ λοις ἀ τρεμεῖ ν εἴ τε ἐ πὶ στό μα, ὀ κλά σαντας τοὺ ς προσθί ους καὶ ἐ πὶ τοῦ τέ νοντος φέ ροντας ἢ παῖ δα ἢ κό ρην. ὄ ψει δὲ ἄ ρα ταῦ ρον καὶ ἐ πὶ τοῖ ς νώ τοις γυναῖ κα ἄ γοντα, καὶ μετέ ωρον ἑ στῶ τα ἐ πὶ τῶ ν κατό πιν σκελῶ ν, καὶ τὸ πᾶ ν σῶ μα ἐ φ' ὅ του δὴ κού φως ἐ ρεί σαντα. εἶ δον δὲ ἐ πὶ ταύ ροις καὶ ὀ ρχουμέ νους καὶ ἀ κινή τους ἐ κεί νους καὶ ἀ τρέ πτους ἑ στῶ τας.

ἡ γῆ ἡ Λί βυσσα πολλῶ ν καὶ ποικί λων θηρί ων γό νιμό ς ἐ στι, καὶ μέ ντοι καὶ τὸ κατώ βλεπον οὕ τω καλού μενον καὶ αὐ τὸ ἡ αὐ τὴ ἔ οικε τί κτειν. καὶ ταύ ρῳ μέ ν ἐ στι παραπλή σιον ὅ σα ἰ δεῖ ν, τὴ ν δὲ ὄ ψιν δοκεῖ βλοσυρώ τερον. ὑ ψηλαὶ μὲ ν γὰ ρ αἱ ὀ φρύ ες αὐ τῷ καὶ δασεῖ αι, οἱ δὲ ὀ φθαλμοὶ ὑ πό κεινται οὐ μά λα τι κατὰ τοὺ ς τῶ ν βοῶ ν μεγά λοι, βραχύ τεροι δὲ καὶ ὕ φαιμοι: καὶ ὁ ρῶ σιν οὐ κ εὐ θύ ωρον, ἀ λλὰ ἐ ς τὴ ν γῆ ν, ἔ νθεν τοι καὶ κέ κληται κατώ βλεπον. λό φος δὲ ἄ ρα ἄ νωθεν ἐ κ τῆ ς κορυφῆ ς ἀ ρξά μενος αὐ τῷ καὶ ἱ ππεί ᾳ τριχὶ παραπλή σιος διὰ τοῦ μετώ που κά τεισι, καὶ τὸ πρό σωπό ν οἱ καταλαμβά νει, καὶ ἐ ργά ζεται φοβερώ τερον τῷ ἐ ντυχό ντι. σιτεῖ ται δὲ ἄ ρα ῥ ί ζας θανατηφό ρους. ἐ πειδὰ ν δὲ ὑ ποβλέ ψῃ ταυρηδό ν, φρί ττει μὲ ν παραχρῆ μα καὶ ἐ γεί ρει τὴ ν λοφιά ν: ὑ πανισταμέ νης δὲ ἄ ρα ταύ της καὶ ὀ ρθουμέ νης καὶ γυμνουμέ νων τῶ ν περὶ τὸ στό μα χειλέ ων, ἐ κπέ μπει διὰ τῆ ς φά ρυγγος ὀ ξειοβαρὲ ς καὶ βρωμῶ δες, ὡ ς καταλαμβά νεσθαι μὲ ν τὸ ν ὑ πὲ ρ κεφαλῆ ς ἀ έ ρα, τῶ ν δὲ ζῴ ων τὰ πλησιά ζοντα ἀ ναπνέ οντα τοῦ τον κακοῦ σθαι σφό δρα, καὶ ἀ φωνί αις τε καὶ σπασμοῖ ς θανατώ δεσι περιπί πτειν. συνί ησί τε τῆ ς ἑ αυτοῦ δυνά μεως ὅ δε ὁ θή ρ: οἶ δε δὲ αὐ τὸ ν καὶ τὰ ζῷ α, καὶ ὡ ς ὅ τι πορρωτά τω ἀ ποδιδρά σκει.

ἐ λεφά ντων θή ρας ἐ πιστή μονες ᾅ δουσιν ἡ μῖ ν, ὅ ταν διώ κωνται οἵ δε οἱ θῆ ρες, ᾅ ττειν αὐ τοὺ ς καὶ φέ ρεσθαι ῥ ύ μῃ ἀ μά χῳ καὶ ὁ ρμῇ ἀ κατασχέ τῳ, καὶ ἀ ναστέ λλεσθαι ὑ πὸ μηδενό ς, καὶ μέ ντοι καὶ διὰ τῶ ν μεγί στων ἵ εσθαι δέ νδρων οἷ ον διὰ ληί ων, ὥ σπερ οὖ ν στά χυς τινὰ ς κατακλῶ ντας τὰ δέ νδρα: καὶ πῆ μὲ ν τὰ δέ νδρα αὐ τῶ ν ὑ περέ στηκε καὶ τὰ ς κό μας ὑ περέ χει, πῆ δὲ αὐ τοὶ τῶ ν δέ νδρων εἰ σὶ ν ὑ ψηλό τεροι. θέ ουσι μὲ ν οὖ ν ἀ νὰ κρά τος, καὶ ὑ ποτέ μνονται ταῖ ς ὁ δοῖ ς τοὺ ς διώ κοντας, καὶ εἰ κό τως: εἰ σὶ γὰ ρ τῶ ν χωρί ων ἠ θά δες. καὶ ὅ ταν πολὺ ἀ ποσπά σωσι, καὶ πό ρρω τῆ ς ἵ ππου τῆ ς μετελθού σης αὐ τοὺ ς γέ νωνται, καὶ ἀ ναθαρρή σωσιν ὡ ς ἐ ν σκέ πῃ τοῦ κινδύ νου καὶ ἐ λευθερί ᾳ γενό μενοι, ἑ στᾶ σί τε καὶ ἀ ναπαύ ονται, τὴ ν ἐ κ τοῦ δέ ους φροντί δα καὶ μά λα ἀ σμέ νως ἐ κβά λλοντες. ἐ νταῦ θά τοι τοῦ χρό νου καὶ μνή μη τροφῆ ς αὐ τοὺ ς ἐ σέ ρχεται: σιτοῦ νται δὲ ἀ κού ω τή ν τε σχῖ νον ἀ μφιλαφῆ τοῖ ς δέ νδροις περιπεφυκυῖ αν καὶ κιττὸ ν ἄ γριον τοῖ ς φυτοῖ ς ἐ φέ ρποντα καὶ ὑ πέ ρδασυν καὶ φοινί κων μέ ντοι τὰ ς ἁ παλά ς τε καὶ νεαρὰ ς κό μας καὶ ἄ λλων φυτῶ ν τοὺ ς ὅ ρπηκας καὶ τοὺ ς πτό ρθους τοὺ ς ὑ γροτέ ρους. εἰ δὲ οἱ διώ κοντες πά λιν προσπελά ζοιεν, οἳ δὲ ἐ ς φυγὴ ν ἐ κτρέ πονται αὖ θις. οἵ γε μὴ ν διώ κοντες αὐ λί ζονται ἑ σπέ ρας καταλαβού σης, καὶ ἐ μπρή σαντες τὴ ν ὕ λην εἶ τα μέ ντοι τρό πον τινὰ τὴ ν ὁ δὸ ν τὴ ν ὀ πί σω διατειχί σαντες αὐ τοῖ ς ἔ στησαν. δεδοί κασι δὲ πῦ ρ οὐ μεῖ ον τῶ ν λεό ντων οἱ ἐ λέ φαντες.

̓ Αριστοτέ λους ἀ κού ω λέ γοντος ὅ τι ἄ ρα γέ ρανοι ἐ κ τοῦ πελά γους ἐ ς τὴ ν γῆ ν πετό μεναι χειμῶ νος ἀ πειλὴ ν ἰ σχυροῦ ὑ ποσημαί νουσι τῷ συνιέ ντι. πετό μεναι δὲ ἄ ρα ἡ συχῆ αἱ αὐ ταὶ ὑ πισχνοῦ νται εὐ ημερί αν τινὰ καὶ εἰ ρή νην ἀ έ ρος, καὶ σιωπῶ σαι δὲ ὅ τι ἔ σται ὑ πεύ δια τοὺ ς οὐ κ ἀ πεί ρως ἔ χοντας τῇ σιωπῇ ὑ πομιμνή σκουσιν αἱ αὐ ταί. ἐ ὰ ν δὲ καταπέ τωνται καὶ βοῶ σι καὶ ταρά ττωσί τε καὶ ταρά ττωνται, ἀ πειλοῦ σι κἀ νταῦ θα χειμῶ να ἰ σχυρό ν. ἐ ρωδιὸ ς δὲ κνεφαῖ ος βοῶ ν τὰ αὐ τὰ ἔ οικεν ὑ ποδηλοῦ ν. πετό μενος δὲ ἐ ρωδιὸ ς τῆ ς θαλά ττης εὐ θὺ ὕ δωρ ἐ ξ οὐ ρανοῦ ῥ αγή σεσθαι αἰ νί ττεται. εἰ δὲ εἴ η χειμέ ρια, ᾅ σασα γλαῦ ξ εὐ δί αν μαντεύ εται καὶ ἡ μέ ραν φαιδρά ν: ἐ ὰ ν δὲ εὐ δί α μὲ ν ᾖ, ἣ δὲ ὑ ποφθέ γγηται, χειμῶ να δεῖ προσδέ χεσθαι. κό ραξ δὲ ἐ πιτρό χως φθεγγό μενος καὶ κρού ων τὰ ς πτέ ρυγας καὶ κροτῶ ν αὐ τά ς, ὅ τι χειμὼ ν ἔ σται κατέ γνω πρῶ τος. κό ραξ δὲ αὖ καὶ κορώ νη καὶ κολοιὸ ς δεί λης ὀ ψί ας εἰ φθέ γγοιντο, χειμῶ νος ἔ σεσθαί τινα ἐ πιδημί αν διδά σκουσι. κολοιοὶ δὲ ἱ ερακί ζοντες, ὡ ς ἐ κεῖ νος λέ γει, καὶ πετό μενοι πῆ μὲ ν ἀ νωτέ ρω πῆ δὲ κατωτέ ρω, κρυμὸ ν καὶ ὑ ετὸ ν δηλοῦ σι. κορώ νη δὲ ἐ πὶ δεί πνου ὑ ποφθεγγομέ νη ἡ συχῆ, ἐ ς τὴ ν ὑ στεραί αν εὐ δί αν παρακαλεῖ. φανέ ντες δὲ ὄ ρνιθες πολλοὶ μὲ ν τὸ ν ἀ ριθμό ν, λευκοὶ δὲ τὴ ν χρό αν, χειμὼ ν ὅ τι ἔ σται πολὺ ς ἐ κδιδά σκουσι. νῆ τται δὲ καὶ αἴ θυιαι πτερυγί ζουσαι πνεῦ μα δηλοῦ σιν ἰ σχυρό ν. ὄ ρνιθες δὲ ἐ κ τοῦ πελά γους ἐ ς τὴ ν γῆ ν σὺ ν ὁ ρμῇ πετό μενοι μαρτύ ρονται χειμῶ να. ἐ ρί θακος δὲ ἐ ς τὰ αὔ λια καὶ τὰ οἰ κού μενα παριὼ ν δῆ λό ς ἐ στι χειμῶ νος ἐ πιδημί αν ἀ ποδιδρά σκων. ἀ λεκτρυό νες γε μὴ ν καὶ ὄ ρνιθες οἱ ἠ θά δες πτερυσσό μενοι καὶ φρυαττό μενοι καὶ ὑ ποτρύ ζοντες χειμῶ να δηλοῦ σιν. ἀ πειλοῦ σι δὲ πνεῦ μα λουό μεναί γε ὄ ρνιθες, καὶ ἀ νέ μων τινὰ ς ἐ μβολὰ ς ὑ ποφαί νουσι. χειμῶ νος δὲ ὄ ντος ἐ ς ἀ λλή λους ὄ ρνιθες πετό μενοι καὶ δι' ἀ λλή λων θέ οντες σημαί νουσιν εὐ δί αν. ὄ ρνιθες δὲ ἀ θροιζό μενοι περί τε λί μνας καὶ ποταμῶ ν ὄ χθας χειμῶ να ἐ σό μενον οὐ κ ἀ γνοοῦ σι. πά λιν τε ὄ ρνιθες οἱ μὲ ν θαλά ττιοι καὶ οἱ λιμναῖ οι ἐ ς τὴ ν γῆ ν ἰ ό ντες ὡ ς ἔ σται χειμὼ ν πολὺ ς οὐ κ ἀ γνοοῦ σιν, οἱ δὲ χερσαῖ οι σπεύ δοντες ἐ ς τὰ νοτερὰ εὐ δί ας ἄ γγελοί εἰ σιν, ἐ ὰ ν μέ ντοι σιωπῶ σιν.

Αἰ γυπτί ων ἀ κού ω λεγό ντων τὸ ν ὄ ρυγα συνιέ ναι τὴ ν τοῦ Σειρί ου ἐ πιτολὴ ν πρῶ τον, καὶ μαρτύ ρεσθαι τῷ πταρμῷ αὐ τή ν. νεανιεύ ονται δὲ καὶ οἱ Λί βυες ἀ νὰ κρά τος φά σκοντες καὶ τὰ ς αἶ γας παρ' αὐ τοῖ ς προειδέ ναι τὸ αὐ τὸ δή που τοῦ το. αὗ ται μὲ ν καὶ μέ λλοντα ὑ ετὸ ν προδηλοῦ σιν. ἐ πειδὰ ν γὰ ρ προέ λθωσι τῶ ν σηκῶ ν, δρό μῳ καὶ μά λα γε ὤ κιστα ὁ ρμῶ σιν ἐ πὶ τὸ ν χιλό ν: εἶ τα ἐ μπλησθεῖ σαι αὑ τὰ ς ἐ πιστρέ φουσιν ἐ ς τὰ οἰ κεῖ α, καὶ ὁ ρῶ σαι ἐ κεῖ σε ἀ τρεμοῦ σι, τὸ ν ποιμέ να ἀ ναμέ νουσαι, ἵ να τὴ ν ταχί στην συνελά σῃ αὐ τά ς. καὶ̔́ Ιππαρχος μὲ ν ἐ πὶ̔ Ιέ ρωνος τοῦ τυρά ννου καθή μενος ἐ ν θεά τρῳ καὶ φορῶ ν διφθέ ραν, ὅ τι τὸ ν μέ λλοντα χειμῶ να ἐ κ τῆ ς παρού σης αἰ θρί ας προηπί στατο ἐ ξέ πληξε: καὶ ἐ θαύ μαζεν̔ Ιέ ρων αὐ τό ν, καὶ Νικαεῦ σι τοῖ ς Βιθυνοῖ ς συνή δετο ὅ τἱ Ιππά ρχου πολί του ἔ τυχον: ἐ ν̓ Ολυμπί ᾳ δὲ θεώ μενον̓ Αναξαγό ραν ἐ ν διφθέ ρᾳ καὶ αὐ τὸ ν τὰ̓ Ολύ μπια ἐ πιρραγέ ντος ὑ ετοῦ τὸ̔ Ελληνικὸ ν πᾶ ν ᾖ δεν, καὶ θειό τερα νοεῖ ν ἢ κατὰ τὴ ν θνητὴ ν φύ σιν ἐ κό μπαζεν. ὅ τι δὲ βοῦ ς, ἐ ὰ ν μέ λλῃ ὕ ειν ὁ Ζεύ ς, ἐ πὶ τὸ ἰ σχί ον τὸ δεξιὸ ν κατακλί νεται, ἐ ὰ ν δὲ εὐ δί α, πά λιν ἐ πὶ τὸ λαιό ν, θαυμά ζει ἤ τις ἢ οὐ δεί ς. καὶ ἐ κεῖ να δὲ προσακή κοα ἐ κπλῆ ξαι ἱ κανά. βοῦ ς ἐ ὰ ν βοᾷ καὶ ὀ σφραί νηται, ὕ ειν ἀ νά γκη. ἄ δην δὲ βό ες καὶ πέ ρα τοῦ ἔ θους ἐ σθί οντες δηλοῦ σι χειμῶ να. πρό βατα δὲ ὀ ρύ ττοντα ταῖ ς ὁ πλαῖ ς τὴ ν γῆ ν ἔ οικε σημαί νειν χειμῶ να, ἀ ναβαινό μενα δὲ τὰ αὐ τὰ πρωὶ πρώ ιον χειμῶ να ὁ μολογεῖ. κοιμώ μεναι δὲ ἀ θρό αι αἱ αἶ γες τὰ αὐ τὰ ὁ μολογοῦ σιν. ὕ ες δὲ ἐ ν τοῖ ς ἀ ρώ μασι φαινό μεναι ὑ ετοῦ φυγὴ ν διδά σκουσιν. ἄ ρνες δὲ ἄ ρα καὶ ἔ ριφοι ἀ λλή λοις ἐ μπηδῶ ντέ ς τε καὶ ὑ ποσκιρτῶ ντες φαιδρὰ ν ἡ μέ ραν ὁ μολογοῦ σιν. γαλαῖ δὲ ὑ ποτρί ζουσαι καὶ μύ ες ἐ κεί ναις δρῶ ντες τὰ αὐ τὰ χειμῶ να ἔ σεσθαι συμβά λλονται ἰ σχυρό ν. λύ κοι δὲ φεύ γοντες ἐ ρημί ας καὶ εὐ θὺ τῶ ν οἰ κουμέ νων ἰ ό ντες χειμῶ νος ἐ μβολὴ ν μέ λλοντος ὅ τι πεφρί κασι μαρτυροῦ σι δι' ὧ ν δρῶ σι. λέ οντος δὲ ἐ ν τοῖ ς καρπί μοις χωρί οις ἐ πιδημί α αὐ χμὸ ν δηλοῖ. σκιρτῶ ντά γε μὴ ν τὰ ὑ ποζύ για καὶ βοῶ ντα τοῦ ἔ θους μᾶ λλον νοτερὸ ν χειμῶ να ἐ σό μενον δηλοῖ: εἰ δὲ καὶ ταῖ ς ὁ πλαῖ ς κό νιν προσαναβά λλοι, ταὐ τὰ ταῦ τα δηλοῖ που. λαγῲ δὲ ἐ ν τοῖ ς αὐ τοῖ ς χωρί οις ὁ ρώ μενοι πολλοὶ δηλοῦ σιν εὐ δί αν. πά ντων δὲ τού των ἀ πολεί πονται οἱ ἄ νθρωποι, καὶ ἴ σασιν αὐ τὰ ὅ ταν γέ νηται.

ἱ ερά κων πέ ρι καὶ ταῦ τα προσακή κοα. οἱ τοῦ̓ Από λλωνος ἐ ν τῇ Αἰ γύ πτῳ θεραπευταὶ λέ γουσι καλεῖ σθαί τινας οὕ τως ἱ ερακοβοσκού ς, οἵ περ οὖ ν εἰ σι τῶ ν τοῦ θεοῦ ἱ ερά κων τροφεῖ ς τε καὶ μελεδωνοὶ μέ ντοι οἱ αὐ τοί. πᾶ ν μὲ ν οὖ ν τὸ φῦ λον ἀ νεῖ ται τῷ θεῷ τῷ δε, ἤ δη δέ τινες ἐ κεῖ θι καὶ ἱ εροὶ τρέ φονται τροφῇ πεφροντισμέ νῃ, καὶ δοκοῦ σι τῶ ν ἀ ναθημά των

διαφέ ρειν οὐ δὲ ἕ ν. οἱ τοί νυν τὴ ν τού των ἐ γκεχειρισμέ νοι κομιδὴ ν πρὸ ς τοὺ ς ἀ γνοοῦ ντας λέ γουσιν ἐ ν ταῖ ς νεοττιαῖ ς ἑ κά στους̔ ἐ ν ἄ λσει γὰ ρ ἱ ερῷ τρέ φονταἰ τί κτειν: ὁ μολογεῖ σθαι δὲ τὴ ν ἄ λλων μέ ν, ἐ κ τού των δὲ ἔ τι καὶ μᾶ λλον. τοῖ ς δὲ ἀ ρτιγενέ σι προβά λλουσιν ὀ ρνί θων τεθηραμέ νων ἐ ξῃ ρημέ νους τοὺ ς ἐ γκεφά λους, τροφὴ ν ἁ παλὴ ν νεοττοῖ ς ὑ γροῖ ς: τοῖ ς γε μὴ ν τελεί οις οὖ σι παρατιθέ ασι σά ρκας τε καὶ ἶ νας, ὅ σα ἰ σχυρὰ ν τροφὴ ν ὄ ρνισιν ἁ ρπακτικοῖ ς ἐ ργά ζεται: τοῖ ς δὲ ἐ ν μεθορί ῳ τῶ ν ἀ ρτιγενῶ ν καὶ τῶ ν ἤ δη τελεί ων καρδί αι παρά κεινται, καὶ τού των λεί ψανα ὁ ρᾶ ται. καὶ ἥ γε διαφορό της ἡ προειρημέ νη τῆ ς τροφῆ ς ὁ μολογεῖ ὅ τι τὸ ἁ ρμό ττον ἡ λικί ᾳ ἑ κά στῃ καὶ πρό σφορον ἴ σασιν οἱ ἱ έ ρακες καὶ μά λα γε ἀ κριβοῦ σι τοῦ το, καὶ τῆ ς παρ' ἡ λικί αν τροφῆ ς οὐ κ ἂ ν ἅ ψαιντο. καθ' ὥ ραν δὲ ἄ ρα καὶ ὀ ρτύ γων αὐ τοῖ ς ἐ πιδημί αι γί νονται, καὶ τῶ ν ἄ λλων ὀ ρνί θων ἐ πιφοιτῶ σιν ἀ γέ λαι, καὶ ἔ χουσί γε οἱ ἱ εροὶ ἐ κεῖ νοι καὶ ἐ ντεῦ θεν θοί νην. κυνῶ ν ἐ ς τοὺ ς τρέ φοντας αὐ τοὺ ς ἄ μαχον εὔ νοιαν ὁ μολογεῖ καὶ ἐ κεῖ νο δή που. ἔ ν τινι τῶ ν ἐ μφύ λων πολέ μων ἐ ν τῇ̔ Ρώ μῃ Κά λβου τοῦ̔ Ρωμαί ου σφαγέ ντος, οὐ δεὶ ς μέ ντοι τῶ ν ἐ χθρῶ ν τοῦ ἀ νδρὸ ς ἠ δυνή θη τὴ ν κεφαλὴ ν ἀ ποτεμεῖ ν, καί τοι μυρί ων ἀ γώ νισμα τιθεμέ νων σφί σι καὶ καλλώ πισμα τοῦ το, πρὶ ν ἢ τὸ ν παρεστῶ τά οἱ κύ να ἀ ποκτεῖ ναι ὑ π' αὐ τῷ τραφέ ντα καὶ μέ ντοι καὶ τὴ ν εὔ νοιά ν οἱ πιστό τατα ἀ ποσώ ζοντα καὶ ὑ περμαχοῦ ντα τοῦ κειμέ νου, ὥ σπερ οὖ ν συστρατιώ την τε καὶ σύ σκηνον ἀ γαθὸ ν καὶ ἐ ς τὰ ἔ σχατα φί λον. οἷ ον δ' αὖ καὶ τό δ' ἔ ρεξεν οὐ κ ἀ νὴ ρ μὰ Δί α, ἀ λλ' ἀ γαθὸ ς κύ ων καὶ τὴ ν γνώ μην καρτερό ς, μαθεῖ ν ἄ ξιον. ὁ̓ Ηπειρώ της Πύ ρρος ὡ δοιπό ρει, εἶ τα μέ ντοι περιτυγχά νει πεφονευμέ νῳ, καὶ κυνὶ παρεστῶ τι καὶ μέ ντοι καὶ φρουροῦ ντι τὸ ν δεσπό την, ἵ να μὴ πρὸ ς τῷ φό νῳ καὶ τῷ νεκρῷ λυμή νηταί τις. ἔ τυχε δὲ ἄ ρα τρί την ἔ χων ὁ κύ ων ἀ πό σιτος τὴ ν ἡ μέ ραν ἐ πὶ τῇ φιλοπό νῳ καὶ καρτερικωτά τῃ φρουρᾷ. ὅ περ οὖ ν διδαχθεὶ ς ὁ Πύ ρρος τὸ ν μὲ ν ᾤ κτειρε καὶ ταφῆ ς ἠ ξί ωσε, τό ν γε μὴ ν κύ να προσέ ταξε τυχεῖ ν κηδεμονί ας, καὶ ἐ δί δου ὅ σα κυνὶ ὀ ρέ γεται ἐ κ χειρό ς, καὶ μά λα γε ἱ κανὰ καὶ ἐ φολκὰ ἐ ς τὴ ν ἑ αυτοῦ φιλί αν τε καὶ εὔ νοιαν, κατὰ μικρὰ ὑ πά γων τὸ ν κύ να ὁ Πύ ρρος. καὶ ταῦ τα μὲ ν ἐ ς τοσοῦ τον. εἶ τα μέ ντοι οὐ μετὰ μακρὸ ν ἐ ξέ τασις ὁ πλιτῶ ν ἦ ν, καὶ ὁ βασιλεὺ ς ὃ ν προεῖ πον ἐ θεᾶ το, καί οἱ παρῆ ν ἐ κεῖ νος ὁ κύ ων. καὶ τὰ μὲ ν ἄ λλα ἑ αυτὸ ν σιγῇ κατεῖ χε καὶ πραό τατος ἦ ν: ἐ πεὶ δὲ ἄ ρα τοὺ ς τοῦ δεσπό του φονέ ας ἐ ν τῇ τῶ ν στρατιωτῶ ν εἶ δεν ἐ ξετά σει, ὃ δὲ οὐ κ ἐ καρτέ ρησεν ἐ νταῦ θα ἀ τρεμεῖ ν, ἀ λλὰ ἐ ς αὐ τοὺ ς ἐ πή δα καὶ ὑ λά κτει ἀ μύ σσων τοῖ ς ὄ νυξι, καὶ ἐ ς τὸ ν Πύ ρρον θά μα ἐ πιστρεφό μενος ὡ ς οἷ ό ς τε ἦ ν ἐ πή γετο μά ρτυρα ὅ τι ἄ ρα τοὺ ς ἀ νδροφό νους ἔ χει. οὐ κοῦ ν ὑ πό νοια ἐ σέ ρχεται καὶ τὸ ν βασιλέ α καὶ τοὺ ς περιεστῶ τας αὐ τό ν, καὶ ποιοῦ νται ἐ νθύ μιον τὴ ν τοῦ κυνὸ ς ὑ λακὴ ν τὴ ν ἐ ς τοὺ ς προειρημέ νους. καὶ συλληφθέ ντες στρεβλοῦ νται, καὶ κατεῖ πον ὅ σα ἐ τό λμησαν. καὶ δοκεῖ μὲ ν μῦ θος ταῦ τα τοῖ ς ὅ σοι Διὸ ς ἑ ταιρεί ου καὶ φιλί ου τοῦ αὐ τοῦ θεσμὸ ν πατή σαντες εἶ τα μέ ντοι ζῶ ντας πρού δοσαν τοὺ ς φί λους καὶ ἀ ποθανό ντας: ἐ γὼ δὲ οὐ πεί θομαι τοῖ ς νοοῦ σι κακῶ ς τὰ τῆ ς φύ σεως καλά, ἥ περ οὖ ν εἰ τοῖ ς ἀ λό γοις μετέ δωκεν εὐ νοί ας τε καὶ στοργῆ ς, πά ντως που καὶ τῷ δε τῷ ζῴ ῳ τῷ λογικῷ μετέ δωκε μᾶ λλον. ἀ λλὰ οὐ χρῶ νται τῷ δώ ρῳ. καὶ τί δεῖ τὰ λοιπὰ ἐ πιλέ γειν ὁ πό σα ἄ νθρωποι ὑ πὲ ρ τοῦ πονηροῦ κέ ρδους κακὰ τοὺ ς ἑ αυτῶ ν φί λους εἰ ργά σαντο, ἐ πιβουλὰ ς ῥ ά πτοντες καὶ προδιδό ντες; ὡ ς ἔ μεγε ἀ λγεῖ ν εἴ περ οὖ ν ἀ νθρώ πων πιστό τερος καὶ εὐ νού στερος ἐ λή λεγκται κύ ων.

πολύ ποδος ἐ ς οὖ ς ἐ μὸ ν καὶ ἐ κεῖ νο ἧ κεν. ἦ ν πέ τρα προή κουσα μέ ν, οὐ μὴ ν ἄ γαν ὑ ψηλή. οὐ κοῦ ν πολύ πους ποτὲ ἀ νερπύ σας εἶ τα ἥ πλωσε τὰ ς πλεκτά νας, καὶ μά λα γε ἀ σμέ νως ὑ πεθά λπετὁ καὶ γὰ ρ οὖ ν καὶ χειμέ ρια ἐ δό κει πως', οὐ μὴ ν ἑ αυτὸ ν ἐ ς τὴ ν χρό αν τῆ ς πέ τρας ἐ κτρέ ψας ἤ δη ἦ ν. πεφύ κασι δὲ ἄ ρα δρᾶ ν τοῦ το οἱ πολύ ποδες τὰ ς ἐ ς ἑ αυτοὺ ς ἐ πιβουλὰ ς φυλαττό μενοι καὶ μέ ντοι καὶ αὐ τοὶ τοὺ ς ἰ χθῦ ς ἐ λλοχῶ ντες. ἰ δὼ ν οὖ ν ὀ ξὺ μέ ν, ἑ αυτῷ δὲ οὐ κ ἀ γαθὸ ν τὸ θή ραμα ἀ ετό ς, ὡ ς ὁ ρμῆ ς τε ἅ μα καὶ πτερῶ ν εἶ χεν ἐ μπηδᾷ τῷ πολύ ποδι, καὶ μέ ντοι καὶ δεῖ πνον ἕ ξειν ἕ τοιμον ἑ αυτῷ τε καὶ τοῖ ς παισὶ τοῖ ς ἑ αυτοῦ κατέ γραφεν. πλό καμοι δὲ ἄ ρα ἐ κεί νου περιβά λλουσι τῷ ἀ ετῷ σφᾶ ς αὐ τού ς, καὶ ἀ πρὶ ξ ἐ χό μενοι εἶ τα ἕ λκουσι κά τω τὸ ν ἔ χθιστον, καὶ χανὼ ν λύ κος ὡ ς ἂ ν εἴ ποις εἶ τα μέ ντοι νεκρὸ ς ἐ πενή χετο τῇ θαλά ττῃ ὁ ἀ ετὸ ς ὑ πὲ ρ τοῦ δεί πνου. μυρί α μὲ ν δὴ τοιαῦ τα πά σχουσιν ὄ ρνιθες, πλεί ω δὲ ἄ νθρωποι: ἐ ν δὲ τοῖ ς ᾀ δομέ νοις ὑ φ'̔ Ηροδό του Μασσαγέ ταις ὁ Καμβύ σου Κῦ ρος ὁ ἕ τερος καὶ μέ ντοι καὶ Πολυκρά της ἐ ς̓ Οροί του σπεύ σας ὡ ς τὸ ν χρυσὸ ν ἁ ρπασό μενος καὶ ἄ λλος τεύ χων ὡ ς ἑ τέ ρῳ τις ἑ ῷ κακὸ ν ἥ πατι τεύ χει. καὶ ταῦ τα μὲ ν οὐ κ οἶ δε τὰ ἄ λογα, ἄ νθρωποι δὲ εἰ δό τες οὐ φυλά ττονται. καὶ τί δεῖ γλώ ττης καὶ λό γων καὶ διδασκά λων καὶ πληγῶ ν, ὦ Κῦ ρε καὶ Πολύ κρατες; τοὺ ς δὲ ἄ λλους ἐ ῶ: τί γά ρ μοι κωφοῖ ς καὶ ἀ νοή τοις συμβουλεύ ειν τὰ λυσιτελέ στατα;

μέ γα φρονεί τωσαν αἱ Παιονί δες γυναῖ κες καὶ τὸ φρύ αγμα αἰ ρέ τωσαν δρῶ σαι τὰ ὑ μνού μενα. ἔ στι δὲ τοιαῦ τα. τῇ μὲ ν κεφαλῇ φέ ρουσιν ὑ δρί αν μεστὴ ν ὕ δατος, καὶ τὸ ν αὐ χέ να ἀ νέ στησαν, ὥ στε αὐ ταῖ ς βαδιζού σαις ἄ τρεπτό ν τε καὶ ἀ κλινῆ διαμέ νειν τὴ ν ὑ δρί αν: ἐ ξαρτή σασαι δὲ τοῦ κό λπου θηλά ζουσι τὰ βρέ φη, καὶ ἐ ς τὸ ν βραχί ονα τὸ ν ῥ υτῆ ρα ἐ νά ψασαι τὸ ν τοῦ γή μαντος ἵ ππον ἐ ς ἀ ρδεί αν ἄ γουσι, καὶ ταῖ ς χερσὶ νῶ σι λί νον. ταῦ τά τοι καὶ Δαρεῖ ος ἐ θαύ μασεν, ὅ τε Παί ονες νεανί αι τὴ ν ἑ αυτῶ ν ἀ δελφὴ ν οὕ τω σκευά σαντες, δικά ζοντος αὐ τοῦ, παρή γαγον αὐ τή ν, ἵ να ἐ ς ἔ ρωτα ἐ μπεσὼ ν τῆ ς οὕ τως ἀ θρό ας αὐ τουργί ας ἕ λῃ Παί ονας. ἀ λλὰ ἡ φύ σις πό σῳ Παιονί δων σοβαρωτέ ρα. κύ ων θηρά σασἁ λαγὼ ς δὲ ἦ ν τὸ ἄ γρευμα αὐ τῇ, καὶ ἐ κύ ει ἡ κύ ων' ἐ πεὶ τῆ ς σπουδῆ ς τῆ ς προκειμέ νης ἐ τετυχή κει, τῷ μὲ ν δεσπό τῃ τοῦ θηρά ματος ἀ πέ στη, ἀ ναχωρή σασα δὲ ἐ ννέ α φασὶ σκύ λακας ἀ ποκυή σασα εἶ τα ἐ ξέ θρεψεν αὐ τού ς. εἰ δὲ Λιγυστί νων αἱ γυναῖ κες μέ γα φρονοῦ σιν ὅ τι κἀ κεῖ ναι τὴ ν ὠ δῖ να ἀ πολύ σασαι καὶ ἐ ξαναστᾶ σαι τῶ ν ἔ ργων ἔ χονται τῶ ν κατὰ τὴ ν οἰ κί αν, ἀ κού σασαι τὸ τῆ ς κυνὸ ς ἔ ργον τῆ ς προειρημέ νης τοῦ φυσή ματος ἀ ποστᾶ σαι πά ντως ἐ γκαλύ ψονται.

τὸ μὲ ν τοῦ ἡ μιό νου τοῦ φιλοπό νοὐ Αριστοτέ λης εἶ πε καὶ ἡ μεῖ ς ἄ νω που, τὸ δὲ τοῦ κυνὸ ς καὶ τοῦ το ἐ ν ταῖ ς̓ Αθή ναις γενό μενον εἰ πεῖ ν οὐ δὲ ν ἄ τοπον. ἐ ς̓ Ασκληπιοῦ παρῆ λθε θεοσύ λης τό τε μεσαί τατον τῆ ς νυκτὸ ς παραφυλά ξας καὶ τῶ ν καθευδό ντων τὸ ν βαθύ τατον ὕ πνον ἐ πιτηρή σας, εἶ τα ὑ φεί λετο τῶ ν ἀ ναθημά των πολλά, καὶ ὥ ς γε ᾤ ετο ἐ λελή θει. ἦ ν δὲ ἄ ρα σκοπὸ ς ἀ γαθὸ ς ἔ νδον κύ ων καὶ τῶ ν ζακό ρων ἀ μεί νων ἐ ς ἀ γρυπνί αν, ὅ σπερ οὖ ν εἵ πετό οἱ διώ κων, καὶ ὑ λακτῶ ν οὐ κ ἀ νί ει, ᾗ περ οὖ ν ἔ σθενε δυνά μει τὸ πραχθὲ ν μαρτυρό μενος. τὰ μὲ ν οὖ ν πρῶ τα ἔ βαλλεν αὐ τὸ ν λί θοις αὐ τό ς τε καὶ οἱ τῆ ς κακῆ ς ἐ κεί νης πρά ξεως κοινωνοί, τὰ δὲ τελευταῖ α πρού σειεν ἄ ρτους τε καὶ μά ζας. ἐ πή γετο δὲ ἄ ρα ταῦ τα δέ λεαρ κυνῶ ν προμηθῶ ς, ὥ ς γε ὑ πελά μβανεν. ἐ πεὶ δὲ καὶ παρελθό ντος ἐ ς τὴ ν οἰ κί αν οὗ κατή γετο ὑ λά κτει καὶ πά λιν προϊ ό ντος, ἐ γνώ σθη μὲ ν ὁ κύ ων ἔ νθεν ἦ ν, τὰ λεί ποντα δὲ τῶ ν ἀ ναθημά των ἐ πό θουν αἱ γραφαί τε καὶ αἱ χῶ ραι ἔ νθα ἀ νέ κειντο. συνέ βαλον οὖ ν τοῦ τον ἐ κεῖ νον εἶ ναι οἱ̓ Αθηναῖ οι, καὶ στρεβλώ σαντες τὸ πᾶ ν κατέ γνωσαν. καὶ ὃ μὲ ν ἐ δικαιώ θη τὰ ἐ κ τοῦ νό μου, ὁ δὲ κύ ων ἐ τιμή θη δημοσί ᾳ τροφῇ καὶ κηδεμονί ᾳ, οἷ α δή που φύ λαξ πιστὸ ς καὶ τῶ ν νεωκό ρων οὐ δενὸ ς μεί ων τὴ ν ἐ πιμέ λειαν.

ἀ γαθὴ δὲ ἄ ρα ἦ ν αἲ ξ καὶ τὴ ν τῶ ν ὀ φθαλμῶ ν ἀ χλὺ ν ἥ νπερ οὖ ν παῖ δες̓ Ασκληπιαδῶ ν ὑ πό χυσιν καλοῦ σιν ἀ κέ σασθαι, καὶ λέ γονταί γε οἱ ἄ νθρωποι παρ' ἐ κεί νης μαθεῖ ν τό δε τὸ ἴ αμα. τὸ δὲ ἄ ρα τοιοῦ τό ν ἐ στιν. ὅ ταν αἲ ξ νοή σῃ τὸ ν ὀ φθαλμὸ ν ἐ πιθολωθέ ντα αὐ τῇ, πρό σεισι βά τῳ, καὶ παραβά λλει τῇ ἀ κά νθῃ τὸ ὄ μμα. καὶ ἣ μὲ ν ἐ κέ ντησε, τὸ δὲ ὑ γρὸ ν ἐ ξεχώ ρησε, μέ νει δὲ ἀ παθὴ ς ἡ κό ρη, καὶ ὁ ρᾷ αὖ θις, καὶ δεῖ ται σοφί ας καὶ χειρουργί ας ἀ νθρωπικῆ ς οὐ δὲ ἕ ν.

ποταμὸ ν ἐ λέ φαντες διέ ρχονται οἱ μὲ ν ἔ τι νέ οι διανηχό μενοι: οἱ δὲ ἤ δη τέ λειοι, καὶ εἰ καλύ πτοιντο ὑ πὸ τοῦ ῥ εύ ματος, ἀ νέ χουσι μέ ντοι τὰ ς προβοσκί δας ὑ πὲ ρ τὸ ὕ δωρ, τὰ δὲ ἀ ρτιγενῆ πώ λια ἐ πὶ τῶ ν ὀ δό ντων φέ ρουσιν αἱ μητέ ρες. τῶ ν μὲ ν οὖ ν κινδύ νων καὶ πό νων οἱ νέ οι κατά ρχονται, ποτοῦ δὲ ἄ ρα καὶ τροφῆ ς ἀ φί στανται τοῖ ς πρεσβυτέ ροις αἰ δῶ νέ μοντες, καὶ τῶ ν Λυκού ργου νό μων δέ ονται οἵ δε οὐ δὲ ἕ ν. γή ρᾳ δὲ παρειμέ νον ἐ λέ φαντα ἢ νό σῳ κατειλημμέ νον οὐ κ ἄ ν ποτε οἱ συναγελαζό μενοι καταλί ποιεν, ἀ λλὰ πιστῶ ς παραμέ νουσι, καὶ ἀ ναρρῶ σαι σπεύ δουσι τῇ τε ἄ λλῃ καὶ ἐ ὰ ν διώ κωνται, καὶ ὑ πὲ ρ αὐ τοῦ μά χονται, καὶ τιτρώ σκονται παραμέ νοντες, φυγεῖ ν δυνά μενοι. καὶ τὰ βρέ φη δὲ τὰ νεαρὰ οὐ κ ἄ ν ποτε αἱ τεκοῦ σαι προδοῖ εν, ἀ λλὰ καὶ ἐ κεί νοις ἐ κεῖ ναι πιστῶ ς παραμέ νουσι, καί τοι τῶ ν θηρώ ντων ἐ γκειμέ νων, καὶ πρό τερό ν γε τὴ ν ψυχὴ ν ἀ πολί ποιεν ἂ ν ἢ τὰ τέ κνα. ἐ γὼ δὲ ᾔ δειν μειρά κιον ὢ ν ἄ νθρωπον πρεσβῦ τιν Λαινί λλαν ὄ νομα, καὶ ἐ δεί κνυτο ὑ πὸ πά ντων, καὶ ἐ π' αὐ τῇ μῦ θος ἐ λέ γετο, καὶ ὅ γε μῦ θος τοιό σδε ἦ ν. οἱ πρεσβύ τεροι πρό ς με ἔ φασκον ἐ κεί νην τὴ ν ἄ νθρωπον ἐ ρασθεῖ σαν οἰ κέ του δριμέ ως αὐ τῷ μὲ ν συγκαθεύ δειν, κηλῖ δα δὲ ἄ ρα παισὶ τοῖ ς ἑ αυτῆ ς περιά πτειν. οἳ δὲ εὐ γενεῖ ς ἦ σαν, καὶ ἐ ς τὴ ν βουλὴ ν τὴ ν̔ Ρωμαί ων ἐ τέ λουν ἐ κ πατέ ρων τε καὶ τῶ ν ἄ νω τοῦ γέ νους. οἱ τοί νυν παῖ δες αἰ δού μενοι τῇ μητρὶ ἤ χθοντο τοιαῦ τα δρώ σῃ, καὶ πρά ως ὑ πενουθέ τουν, καὶ τοῦ πραττομέ νου τὴ ν αἰ σχύ νην ἐ πέ λεγον ἡ συχῆ: ἣ δὲ κυμαί νουσα ἐ κ τῆ ς ἐ πιθυμί ας, καὶ τὸ ν ἔ ρωτα ἐ πί προσθεν τῶ ν υἱ έ ων ποιησαμέ νη, καταγορεύ ει αὐ τῶ ν πρὸ ς τὸ ν ἄ ρχοντα, καὶ λέ γει ὡ ς ἐ πιβουλεύ οιεν αὐ τῷ. ὃ δὲ ἔ χων ἐ ς διαβολὰ ς τὸ οὖ ς ῥ ᾴ διον, καὶ ὑ πό πτης ὢ ν καὶ δειλὸ ς̔ πά θη δὲ ταῦ τα ἀ γεννοῦ ς διανοί ας' ἐ πί στευσε. καὶ οἳ μὲ ν οὐ δὲ ν ἀ δικοῦ ντες ἀ πέ θνησκον, ἣ δὲ ἆ θλον τοῦ κατειπεῖ ν ἠ νέ γκατο δού λῳ συγκαθεύ δειν ἀ νέ δην. ὦ πατρῷ οι θεοὶ καὶ̓́ Αρτεμι λοχεί α Εἰ λεί θυιαί τε θυγατέ ρες̔́ Ηρας, τί ἂ ν ἔ τι Μή δειαν εἴ ποιμεν τὴ ν Κό λχον ἢ Πρό κνην τὴ ν̓ Ατθί δα, τῶ ν ἔ ναγχό ς τε καὶ καθ' ἡ μᾶ ς παθῶ ν μνημονεύ σαντες;

τὰ ς χερσαί ας χελώ νας οἱ ἀ ετοὶ συλλαβό ντες εἶ τα ἄ νωθεν προσή ραξαν ταῖ ς πέ τραις, καὶ τὸ χελώ νιον συντρί ψαντες οὕ τως ἐ ξαιροῦ σι τὴ ν σά ρκα καὶ ἐ σθί ουσι. ταύ τῃ τοι καὶ Αἰ σχύ λον τὸ ν̓ Ελευσί νιον τὸ ν τῆ ς τραγῳ δί ας ποιητὴ ν τὸ ν βί ον ἀ κού ω καταστρέ ψαι. ὁ μὲ ν Αἰ σχύ λος ἐ πί τινος πέ τρας καθῆ στο, τὰ εἰ θισμέ να δή που φιλοσοφῶ ν καὶ γρά φων: ἄ θριξ δὲ ἦ ν τὴ ν κεφαλὴ ν καὶ ψιλό ς. οἰ ηθεὶ ς οὖ ν ἀ ετὸ ς πέ τραν εἶ ναι τὴ ν κεφαλὴ ν εἶ τα μέ ντοι κατ' αὐ τῆ ς ἀ φῆ κεν ἣ ν κατεῖ χε χελώ νην, καὶ ἔ τυχε τοῦ προειρημέ νου τὸ βέ λος, καὶ ἀ πέ κτεινε τὸ ν ἄ νδρα.

κηρύ λος δὲ καὶ ἀ λκυὼ ν ὁ μό νομοι καὶ σύ μβιοι. καὶ γή ρᾳ γε παρειμέ νους αὐ τοὺ ς ἐ πιθέ μεναι αἱ ἀ λκυό νες περιά γουσιν ἐ πὶ τῶ ν καλουμέ νων μεσοπτερυγί ων. ἄ νθρωποι δὲ καὶ τῶ ν ἀ νδρῶ ν ὑ πογηρώ ντων καταφρονοῦ σι καὶ πρὸ ς τὰ μειρά κια ἀ φορῶ σι: καὶ οἱ γή μαντες περὶ τὰ ς νέ ας ἠ νέ μωνται, τῶ ν ἀ φηλικεστέ ρων γαμετῶ ν ὤ ραν μὴ τιθέ μενοι, καὶ οὐ κ αἰ δοῦ νται οἱ ἔ μφωνοι τῶ ν ἀ λό γων ζῴ ων βιοῦ ντες ἀ λογώ τερον.

λέ γουσι δὲ οἱ Αἰ γύ πτιοι περὶ τὴ ν καλουμέ νην Κοπτὸ ν δύ ο μό νους ὁ ρᾶ σθαι κό ρακας. ἀ λλὰ καὶ τῶ ν̔ Ρωμαί ων οἱ τὴ ν ὄ ρειον παραφυλά ττοντες διὰ τὸ τῆ ς σμαρά γδου μέ ταλλον διισχυρί ζονται καὶ οἵ δε τοσού τους ὄ ρνιθας τοῦ γέ νους τοῦ δε οἰ κεῖ ν ἐ κεῖ θι. νεὼ ς δὲ̓ Από λλωνι τιμᾶ ται ἐ ν τῷ χωρί ῳ ἐ κεί νῳ, οὗ περ οὖ ν ἱ εροὺ ς εἶ ναί φασιν αὐ τού ς.

καὶ ταύ τῃ δὲ τὰ ἴ δια τῶ ν ζῴ ων εἰ πεῖ ν οὐ χεῖ ρό ν ἐ στι. νωθέ στερά πως δοκεῖ πρό βατον καὶ ὄ νος, ἄ τολμα δὲ νεβροὶ καὶ πρό κες καὶ ζό ρκες τε καὶ πύ γαργοι καὶ οἱ λαγῴ, οὓ ς δὴ καὶ πτῶ κας οἱ ποιηταὶ καλοῦ σιν. ἀ λλὰ καὶ τῶ ν πετεινῶ ν ἐ στιν ἄ τολμα οἱ στρουθοὶ καὶ τῶ ν ἐ νύ δρων οἱ κεστρεῖ ς. ἀ κό λαστα δὲ κυνοκέ φαλοί τε καὶ τρά γοι, καὶ μέ ντοι καὶ ὁ μιλεῖ ν γυναιξί φασιν αὐ τού ς, καὶ ἔ οικεν αὐ τὸ θαυμά ζειν Πί νδαρος. καὶ κύ νες δὲ γυναιξὶ ν ἐ πιτολμᾶ ν ἐ λέ χθησαν, καὶ μέ ντοι καὶ κριθῆ ναι λέ γεται γυνὴ ἐ ν τῇ̔ Ρώ μῃ μοιχεί ας ὑ πὸ τοῦ γή μαντος, καὶ ὁ μοιχὸ ς ἐ ν τῇ δί κῃ κύ ων εἶ ναι ἐ λέ γετο. ἤ κουσα δὲ κυνοκεφά λους καὶ παρθέ νοις ἐ πιμανῆ ναι καὶ μέ ντοι καὶ βιά σασθαι ὑ πὲ ρ τὰ μικρὰ μειρά κια τὰ τοῦ Μενά νδρου ἐ ν ταῖ ς παννυχί σιν ἀ κό λαστα. λαγνί στατον δὲ καὶ ὁ πέ ρδιξ καὶ μοιχικό ν. λά θρᾳ γοῦ ν ἐ πὶ τὰ ς θηλεί ας καί πως ἀ ψοφητὶ λέ γονται φοιτᾶ ν. τροφῆ ς δὲ τὴ ν κοινωνί αν

ἥ κιστα ἐ νδέ χονται κύ νες. πολλά κις γοῦ ν καὶ ὑ πὲ ρ ὀ στοῦ ἀ λλή λους σπαρά ττουσιν, ὥ σπερ οὖ ν ὁ Μενέ λεως καὶ ὁ Πά ρις ὑ πὲ ρ τῆ ς̔ Ελέ νης. μό νους δὲ ἀ κού ω τοὺ ς Μεμφί τας κύ νας ἐ ς μέ σον τὰ ς ἁ ρπαγὰ ς κατατί θεσθαι καὶ ἐ σθί ειν κοινῇ. ἄ σπονδον δὲ καὶ ἔ κδικον ὁ σῦ ς. ἀ λλή λων γοῦ ν οὗ τοι νεκρῶ ν ἐ σθί ουσι. καὶ οἱ ἰ χθῦ ς δὲ οἱ πλεῖ στοι δρῶ σιν αὐ τό. ἀ σεβέ στατον δὲ ὁ ποτά μιος ἵ ππος: γεύ εται γὰ ρ καὶ τοῦ πατρό ς. ἀ ναιδῆ δὲ καὶ μὴ ῥ ᾳ δί ως ὑ ποστελλό μενα μυῖ αι καὶ κύ νες. ἀ γριώ τατον δὲ λύ κοι. λέ γουσι δὲ οἱ Αἰ γύ πτιοι ὅ τι καὶ ἀ λλή λους ἐ σθί ουσι, καὶ τὸ ν τρό πον τῆ ς ἐ πιβουλῆ ς ἐ κεῖ νό ν φασιν. ἐ ς κύ κλον ἑ αυτοὺ ς περιαγαγό ντες εἶ τα μέ ντοι θέ ουσιν. ὅ ταν δέ τις αὐ τῶ ν ὑ πὸ τοῦ κατὰ τὸ ν δρό μον ἰ λί γγου σκοτοδινιά σῃ καὶ περιτραπῇ, οἱ λοιποὶ κειμέ νῳ προσπεσό ντες σπαρά ττουσιν αὐ τὸ ν καὶ ἐ σθί ουσι. δρῶ σι δὲ ἄ ρα τοῦ το ἐ πὰ ν ἀ θηρί ᾳ περιπέ σωσι. πρὸ ς γὰ ρ τὸ μὴ πεινῆ ν πά ντα λῆ ρον ἥ γηνται ὥ σπερ οὖ ν οἱ τῶ ν ἀ νθρώ πων κακοὶ πρὸ ς τὸ ἀ ργύ ριον.

κακοηθέ στατον δὲ ἄ ρα τῶ ν ζῴ ων ὁ πί θηκος ἦ ν, καὶ ἔ τι πλέ ον ἐ ν οἷ ς πειρᾶ ται μιμεῖ σθαι τὸ ν ἄ νθρωπον. αὐ τί κα γοῦ ν ἰ δὼ ν ἐ ξ ἀ πό πτου τροφὸ ν λού ουσαν παιδί ον ἐ ν σκά φῃ, καὶ πρῶ τον μὲ ν ὑ πολύ ουσαν τὰ σπά ργανα, εἶ τα ἐ κ τοῦ λουτροῦ κατειλοῦ σαν αὐ τό, παραφυλά ξας ἔ νθα ἀ νέ παυσε τὸ βρέ φος, ὡ ς εἶ δεν ἐ ρημί αν, ἐ σέ θορε διά τινος ἀ νεῳ γμέ νης θυρί δος, ἐ ξ ἧ ς οἱ πά ντα σύ νοπτα ἦ ν, καὶ ἄ ρας ἐ κ τῆ ς εὐ νῆ ς τὸ παιδί ον, καὶ γυμνώ σας ὡ ς ἔ τυχεν ἰ δώ ν, καὶ κομί σας ἐ ς μέ σον τὴ ν σκά φην, ζέ ον ὕ δωῥ καὶ γὰ ρ ἦ ν ἐ πί τινων ἀ νθρά κων θερμαινό μενον' τοῦ δυστυχοῦ ς παιδί ου κατέ χεε, καὶ μέ ντοι καὶ ἀ πέ κτεινεν αὐ τὸ οἴ κτιστα.

κακό ηθες δὲ ἄ ρα καὶ ὕ αινα ἦ ν καὶ ὅ ν φασι κοροκό τταν. ἡ γοῦ ν ὕ αινα πρὸ ς τὰ αὔ λια νύ κτωρ φοιτᾷ, καὶ μιμεῖ ται τοὺ ς ἐ μοῦ ντας. ἀ κού οντες δὲ οἱ κύ νες προσί ασιν ὡ ς ἐ π' ἄ νθρωπον: ἣ δὲ αὐ τοὺ ς συλλαμβά νει καὶ ἐ σθί ει. πανουργί αν δὲ κοροκό ττα, ἣ ν ἤ κουσα καὶ αὐ τή ν, ἔ οικα λέ ξειν νῦ ν. ἐ ς τοὺ ς δρυμοὺ ς ἑ αυτὸ ν ἐ γκρύ ψας εἶ τα μέ ντοι τῶ ν ὑ λουργού ντων ἀ κού ει καλού ντων ἀ λλή λους ἐ ξ ὀ νό ματος καὶ μέ ντοι καὶ λαλού ντων ἄ ττα. εἶ τα μέ ντοι μιμεῖ ται τὰ ς φωνά ς, καὶ φθέ γγεται, εἰ καὶ μυθῶ δες τὸ εἰ ρημέ νον, ἀ νθρωπί νῃ γοῦ ν φωνῇ, καὶ καλεῖ τὸ ὄ νομα ὃ ἤ κουσε. καὶ ὁ κληθεὶ ς πρό σεισιν, ὃ δὲ ἀ ναχωρεῖ καὶ πά λιν καλεῖ: ὃ δὲ καὶ μᾶ λλον κατὰ τὴ ν φωνὴ ν ἔ ρχεται. ὅ ταν δὲ αὐ τὸ ν τῶ ν συμπονού ντων ἀ παγά γῃ καὶ ἔ ρημον ἀ ποφή νῃ, συλλαβὼ ν ἀ πέ κτεινε καὶ ποιεῖ ται τροφὴ ν τὸ ἐ ντεῦ θεν φωνῇ δελεά σας.

ἀ μύ νεσθαι δὲ τὸ ν προαδική σαντα ὁ λέ ων οἶ δε, καὶ εἰ μὴ παραχρῆ μα αὐ τῷ τιμωρή σειεν, ἀ λλά γε καὶ μετό πισθεν ἔ χει κό τον, ὄ φρα τελέ σσῃ, ἐ ν στή θεσσιν ἑ οῖ σιν. καὶ τού του μαρτύ ριον̓ Ιό βας ὁ Μαυρού σιος ὁ τοῦ παρὰ̔ Ρωμαί οις ὁ μηρεύ σαντος πατή ρ. ἤ λαυνέ ποτε διὰ τῆ ς ἐ ρή μης ἐ πί τινα ἔ θνη τῶ ν ἀ ποστά ντων, καί τις αὐ τῷ τῶ ν παραθεό ντων μειρακί σκος εὐ γενὴ ς μὲ ν καὶ ὡ ραῖ ος ἤ δη δὲ καὶ θηρατικὸ ς λέ οντά πως παρὰ τὴ ν ὁ δὸ ν ἐ κφανέ ντα ἀ κοντί ῳ βά λλει, καὶ σκοποῦ μὲ ν ἔ τυχε καὶ ἔ τρωσεν, οὐ μὴ ν ἀ πέ κτεινε. κατὰ σπουδὴ ν δὲ τῆ ς ἐ λά σεως οὔ σης, τὸ μὲ ν θηρί ον ἀ νεχώ ρησε, παρέ δραμε δὲ καὶ ὁ τρώ σας καὶ οἱ λοιποί. ἐ νιαυτοῦ γε μὴ ν διελθό ντος ὁ λοκλή ρου ὁ μὲ ν̓ Ιό βας κατορθώ σας ἐ φ' ἃ ἐ στά λη, τὴ ν αὐ τὴ ν ὑ ποστρέ φων ἔ ρχεται κατὰ τὸ ν τό πον, ἔ νθα ἔ τυχεν ὁ λέ ων τρωθεί ς. καὶ ὄ ντος πλή θους παμπό λλου πρό σεισι τὸ θηρί ον ἐ κεῖ νο, καὶ τῶ ν μὲ ν ἄ λλων ἀ πέ χεται, συλλαμβά νει δὲ τὸ ν τρώ σαντα πρὸ ἐ νιαυτοῦ, καὶ τὸ ν θυμό ν, ὅ νπερ οὖ ν παρὰ τὸ ν χρό νον τὸ ν προειρημέ νον ἐ φύ λαττεν, ἀ θρό ον ἐ κχεῖ καὶ διασπᾷ τὸ μειρά κιον γνωρί σας. ἐ τιμώ ρησε δὲ οὐ δεί ς, φοβηθέ ντες ὀ ργὴ ν λέ οντος ἰ σχυρὰ ν καὶ δεινῶ ς ἐ κπληκτική ν: ἄ λλως τε καὶ ἡ πορεί α ἤ πειγεν.

καρκί νων γέ νη διά φορα καὶ φῦ λα ποικί λα ἀ κού ω εἶ ναι. καὶ γὰ ρ οὖ ν καὶ πετραῖ οί εἰ σιν: ἀ λλὰ καὶ πηλοὶ τί κτουσι καρκί νους, καὶ φυκί α καὶ ψά μμος. ἰ δέ αι τε αὐ τῶ ν καὶ ἐ πωνυμί αι πολλαί. πλανῶ νται δὲ δεῦ ρο καὶ ἐ κεῖ σε οἱ καλού μενοι δρομί αἱ ὧ δε γὰ ρ καλεῖ ν αὐ τοὺ ς πρεπωδέ στατον': ἀ τρεμεῖ ν γὰ ρ καὶ ἡ συχά ζειν ἐ πὶ τῆ ς αὐ τῆ ς χώ ρας οὔ τε ἐ θέ λουσιν οὔ τε πεφύ κασιν, ἀ λλὰ περὶ τοὺ ς αἰ γιαλοὺ ς ἀ λῶ νται, ὅ θενπερ καὶ ἐ ξέ φυσαν: ἤ δη δὲ καὶ στέ λλονται πορρωτέ ρω, ὥ σπερ οὖ ν οἱ τῶ ν ἀ νθρώ πων φιλαπό δημοι. ὑ πό θεσις δὲ αὐ τοῖ ς τῆ ς τοσαύ της ἄ λης τὸ ἐ θέ λειν πλεί ονό ς τινος ἀ πολαῦ σαι. ἐ ν δὲ τῷ Θρᾳ κί ῳ Βοσπό ρῳ ἐ πειδὰ ν τὸ ῥ εῦ μα βί αιον ἐ κ τοῦ Πό ντου καταφέ ρηται, βού λονται μὲ ν οἱ καρκί νοι πρὸ ς ἐ ναντί ον ὠ θού μενοι τὸ ν ῥ οῦ ν βαδί ζειν, ταῖ ς δὲ ἄ κραις ὡ ς τὸ εἰ κὸ ς βιαιό τερον τὸ ῥ εῦ μα περιρρή γνυται. τοὺ ς οὖ ν καρκί νους ὠ θή σει τε πά ντως καὶ ἀ νατρέ ψει, εἰ μέ λλοιεν ἰ έ ναι τῷ ῥ ῷ ὁ μό σε. οἳ δὲ ταῦ τα προΐ σασι, καὶ ἐ πειδὰ ν ἀ φί κωνται τῆ ς ἄ κρας πλησί ον, ἕ καστος ἔ ν τινι κολπώ δει χωρί ῳ ἐ πέ χει, καὶ τοὺ ς λοιποὺ ς ἀ ναμέ νει. εἶ τα ἀ θροισθέ ντες ἐ ν ταὐ τῷ προσανέ ρπουσιν ἐ ς τὴ ν γῆ ν, καὶ ἀ ναρριχῶ νται ἐ πὶ τοὺ ς κρημνού ς, καὶ τὸ μά λιστα ῥ οῶ δες καὶ βί αιον τοῦ πελά γους πεζοὶ διέ ρχονται. εἶ τα ἔ ξω τῆ ς ἄ κρας γενό μενοι καὶ παραμεί ψαντες αὐ τὴ ν ἐ ς τὴ ν θά λατταν κατί ασιν αὖ θις. φεί δονται δὲ αὐ τῶ ν οἱ ἁ λιεῖ ς, ὅ τι ἑ κό ντες ἐ πὶ τὴ ν γῆ ν προσέ ρπουσι, σωθῆ ναι δεό μενοι ὁ μοῦ αὐ τοῖ ς. οὔ κουν ὑ πομέ νουσι τοῦ κλύ δωνος ἀ γριώ τεροι δοκεῖ ν οἱ

ἄ νθρωποι. ζηλοτυπί αν ζῴ ου φρονιμωτά του καὶ μέ ντοι καὶ σωφρονεστά του ἄ νω που οἶ δα εἰ πώ ν̔ πορφυρί ων δὲ ἄ ρα τὸ ζῷ ον ἦ ν, εἴ τι παρ' ἡ μῖ ν μνή μης ὑ γιέ ς ἐ στιν', ἤ δη δὲ καὶ κυνί διον μοιχοῖ ς πολέ μιον καὶ ἔ χθιστον τῷ δε τῷ φύ λῳ πέ πυσμαι Σικελικό ν. ὁ μὲ ν μοιχὸ ς ἔ νδον ὑ πεκέ κρυπτο, τῆ ς γυναικὸ ς τῆ ς μά χλου πυθομέ νης ἥ κειν τὸ ν ἄ νδρα ἐ ξ ἀ ποδημί ας, καὶ ὥ ς γε ᾤ ετο σκέ πης ἐ ν καλῷ ἦ ν: οἱ γά ρ τοι τῶ ν οἰ κετῶ ν δεκασθέ ντες, ὅ σοι γοῦ ν τῇ δεσποί νῃ τὸ κακὸ ν συναπέ κρυπτον̔ ἦ σαν δὲ ἄ ρα ὅ σοι κατό πτρων καὶ μύ ρων ἐ πιστά ται, φησὶ ν Εὐ ριπί δης, καὶ οἱ θυρωροὶ δέ' εἶ τα μέ ντοι θαρρεῖ ν ἐ ποί ουν τὸ ν τῆ ς εὐ νῆ ς κλῶ πα. οὐ μὴ ν ἀ πή ντησε ταύ τῃ ταῦ τα, ἐ πεὶ καὶ πολλοῦ δεῖ: τὸ γά ρ τοι κυνί διον ὑ λακτεῖ τε ἅ μα καὶ μέ ντοι καὶ ταῖ ς θύ ραις τοὺ ς πό δας προσαρά ττει, ὡ ς ἐ κπλῆ ξαι τὸ ν δεσπό την καὶ συμβαλεῖ ν ἐ κ τοῦ δρωμέ νου κακὸ ν εἶ ναί τι ὑ πολανθά νον. καὶ οἷ α εἰ κὸ ς τὰ ς θύ ρας ἐ κβαλὼ ν τὸ ν μοιχὸ ν καταλαμβά νει. καὶ εἶ χε ξί φος ἐ κεῖ νος, καὶ νύ κτα ἀ νέ μενεν, ἵ να ἀ ποκτεί νῃ τῆ ς οἰ κί ας τὸ ν δεσπό την καὶ τὴ ν προειρημέ νην ὑ πογή μῃ γυναῖ κα.

σοφὰ δὲ αἰ γῶ ν ἐ στι καὶ ἐ κεῖ να. πτύ ελον ἀ νθρώ που θανατηφό ρον εἶ ναι ζῴ ῳ ἑ τέ ρῳ καλῶ ς ἴ σασι καὶ φυλά ττονται, ὥ σπερ οὖ ν καὶ ἡ μεῖ ς πειρώ μεθα ἀ ποδιδρά σκειν ὅ σα ἀ νθρώ πῳ κακό ν ἐ στιν, εἴ περ οὖ ν ἀ πογεύ σαιτο αὐ τῶ ν. ἤ δη μέ ντοι τις καὶ ἄ νθρωπος ἀ γνοῶ ν καὶ λαθώ ν τι κακὸ ν κατέ πιεν, αἱ δὲ αἶ γες, οὐ κ ἂ ν αὐ τὰ ς λά θοι τὸ προειρημέ νον. ἀ ποκτεί νειν δὲ καὶ τὰ ς θαλαττί ας σκολοπέ νδρας τὸ αὐ τὸ δή που πτύ ελον δεινό τατό ν ἐ στι. μέ λλουσα δὲ ἡ αἲ ξ ἀ ποσφά ττεσθαι σαφῶ ς οἶ δε. καὶ τὸ μαρτύ ριον, οὐ κ ἂ ν ἔ τι τροφῆ ς προσά ψαιτο. οὐ κ ἀ ξιοῖ δὲ προβά των οὐ ραγεῖ ν, ἀ λλὰ ἡ γεῖ σθαι αὐ τὴ ν δεῖ ν καὶ ἐ κ τῆ ς βαδί σεως ὁ μολογεῖ. προθεῖ γοῦ ν ἐ κεί νων, καὶ μέ ντοι καὶ αὐ τῶ ν τῶ ν αἰ γῶ ν ὁ τρά γος, τῷ γενεί ῳ θαρρῶ ν καὶ κατά τινα φύ σιν θαυμαστὴ ν τοῦ θή λεος προκρί νων τὸ ἄ ρρεν.

Εὐ πειθέ στατα δὲ ἄ ρα τῶ ν ζῴ ων τὰ πρό βατα ἦ ν καὶ ἄ ρχεσθαι φύ σει πεπαιδευμέ να. ὑ πακού ει γοῦ ν καὶ τῷ νομεῖ καὶ τοῖ ς κυσί, καὶ μέ ντοι καὶ ἕ πεται ταῖ ς αἰ ξί. φιλεῖ δὲ καὶ ἄ λληλα ἰ σχυρῶ ς, καὶ ὑ πό γε τῶ ν λύ κων ἐ πιβουλεύ εται ἧ ττον: οὐ γὰ ρ πλανᾶ ται ἰ δί ᾳ ἕ καστον, οὐ δὲ μὴ ν ἀ πὸ τοῦ συννό μου σχί ζεται, ὥ σπερ οὖ ν αἱ αἶ γες. λέ γουσι δὲ̓́ Αραβες ὅ τι ἄ ρα τὰ παρ' αὐ τοῖ ς ποί μνια πιαί νεται ὑ πὸ μουσικῆ ς μᾶ λλον ἢ ὑ πὸ τοῦ χιλοῦ. τῶ ν δὲ ἁ λμυρῶ ν ἐ σθί ει ἥ διον: ποιεῖ ται γὰ ρ τὴ ν τοιαύ την τροφὴ ν ποτοῦ ὄ ψον. τά γε μὴ ν πρό βατα κἀ κεῖ νο οἶ δεν, ὅ τι αὐ τοῖ ς ὁ βορρᾶ ς καὶ ὁ νό τος συμμά χονται πρὸ ς τὸ τί κτειν οὐ μεῖ ον τῶ ν ἀ ναβαινό ντων αὐ τὰ κριῶ ν: οἶ δε δὲ καὶ τοῦ το, ὅ τι ἄ ρα ὁ μὲ ν βορρᾶ ς ἀ ρρενοποιό ς ἐ στιν, ὁ δὲ νό τος θηλυγό νος εἶ ναι πέ φυκε: καὶ ἐ ὰ ν δέ ηται τοῦ δε τοῦ ἐ κγό νου ἢ τοῦ δε ὀ χευομέ νη ἡ οἶ ς, πρὸ ς τὸ ν ἀ πέ βλεψεν ἢ πρὸ ς τό ν.̓ Αχιλλεὺ ς μὲ ν οὖ ν ἵ να ὁ φί λος αὐ τῷ κεί μενος ἐ πὶ τῆ ς πυρᾶ ς καυθῇ, καὶ εὐ χῆ ς ἐ δεῖ το, καὶ ἡ̓͂ Ιρις παρεκά λει τοὺ ς ἀ νέ μους αὐ τῷ, ὦ καλὲ̔́ Ομηρε, καὶ ὑ πισχνεῖ το ἥ κουσιν ἱ ερουργί αν οἱ ονεὶ μισθό ν, καὶ ὁ τοῦ Νεοκλέ ους δὲ̓ Αθηναί ους ἐ δί δασκε θύ ειν τοῖ ς πνεύ μασί ν: αἱ δὲ οἶ ς ἀ πραγμό νως τοὺ ς ἀ νέ μους ἐ ς ὠ δῖ να τὴ ν σφετέ ραν ὑ πηρέ τας ἑ τοί μους καὶ ἀ κλή τους ἔ χουσι. σκοποὶ δὲ ἄ ρα τού των εἰ σὶ καὶ οἱ ποιμέ νες ἀ γαθοί. ὅ ταν γοῦ ν ὁ νό τος πνέ ῃ, τό τε τοὺ ς κριοὺ ς ἐ πὶ τὰ ς οἶ ς ἄ γουσιν, ἵ να ἡ γονὴ θηλυγό νος ᾖ αὐ τοῖ ς μᾶ λλον.

ὅ τε τὸ ν̓ Ικά ριον ἀ πέ κτειναν οἱ προσή κοντες τοῖ ς πρῶ τον πιοῦ σιν οἶ νον καὶ ἐ ς ὕ πνον ἐ μπεσοῦ σιν, οὐ κ εἰ δό τες πω μὴ θά νατον εἶ ναι τὸ πραχθὲ ν ἀ λλὰ οἰ νηρὸ ν κά ρον, ἐ νό σησαν οἱ κατὰ τὴ ν̓ Αττική ν, ἐ μοὶ δοκεῖ ν τοῦ Διονύ σου τιμωροῦ ντος τῷ πρώ τῳ γεωργῷ τῶ ν ἑ αυτοῦ φυτῶ ν καὶ πρεσβυτά τῳ. ὁ γοῦ ν Πύ θιος ἔ χρησεν, εἰ βού λονται τυχεῖ ν σωτηρί ας,̓ Ικαρί ῳ θύ ειν καὶ̓ Ηριγό νῃ τῇ τού του παιδὶ καὶ τῷ κυνὶ τῷ ᾀ δομέ νῳ, ὅ τι ἄ ρα δι' ὑ περβολὴ ν εὐ νοί ας τῆ ς πρὸ ς τὴ ν δέ σποιναν βιῶ ναι μετ' αὐ τὴ ν οὐ κ ἔ γνω. παί ζει δὲ Εὐ ριπί δης λέ γων χρηστοῖ σι δού λοις συμφορὰ τὰ δεσποτῶ ν κακῶ ς πί τνοντα καὶ φρενῶ ν ἀ νθά πτεται. ποῦ γὰ ρ ἄ νθρωπος ἐ πὶ τῷ δεσπό τῃ τέ θνηκε, κυνὸ ς δού λου δρά σαντος αὐ τό;

ἰ δί αν δὲ ἄ ρα κυνῶ ν ἐ ς τοὺ ς τρέ φοντας εὔ νοιαν καὶ ἐ κεῖ νο μαρτυρεῖ. Κολοφώ νιος ἀ νὴ ρ παραγί νεται ἐ ς τὴ ν Τέ ων συνωνησό μενό ς τινα: καὶ γὰ ρ ἦ ν ἐ μπορικό ς, καὶ τὴ ν ἐ κ τῶ ν ὠ νί ων καπηλεί αν τε καὶ μεταβολὴ ν πρό σοδον εἶ χεν. ἀ ργύ ριον δὲ ἐ πή γετο καὶ οἰ κέ την καὶ κύ να, ἔ φερε δὲ τὸ ἀ ργύ ριον ὁ δοῦ λος. ἐ πεὶ δὲ πρὸ ὁ δοῦ ἦ σαν, ὁ οἰ κέ της ἐ ξετρά πετο: ἤ πειγε γά ρ τι αὐ τὸ ν τῶ ν κατὰ φύ σιν, ἠ κολού θησε δὲ καὶ ὁ κύ ων. τὸ τοί νυν φασκώ λιον ἀ νέ παυσεν ὁ νεανί ας, καὶ ἀ νελέ σθαι πά λιν οὐ κ ἐ νενό ησεν, ἀ λλὰ ᾤ χετο ἀ πιώ ν: ὁ δὲ κύ ων ἑ αυτὸ ν κατακλί νας ἐ πὶ τῷ ἀ ργυρί ῳ ἔ μενεν ἥ συχος. ἐ λθό ντες δὲ ἐ ς τὴ ν Τέ ων ὅ τε δεσπό της καὶ ὁ οἰ κέ της εἶ τα μέ ντοι ἄ πρακτοι ἐ πανῆ λθον, ὅ του ὠ νή σωνται οὐ κ ἔ χοντες: τὴ ν αὐ τή ν γε μὴ ν ἐ κτρέ πονται πά λιν ἔ νθα ὁ οἰ κέ της ἀ πέ λιπε τὸ βαλά ντιον, καὶ καταλαμβά νουσι τὸ ν σφέ τερον κύ να ἐ πικεί μενον αὐ τῷ καὶ μό λις ἐ μπνέ οντα ὑ πὸ τοῦ λιμοῦ. ὃ δὲ ὡ ς εἶ δε τὸ ν δεσπό την καὶ τὸ ν ὁ μό δουλον, ἑ αυτὸ ν ἀ ποκλί νας τοῦ φασκωλί ου, κατὰ τὸ ν αὐ τὸ ν χρό νον καὶ τὴ ν φρουρὰ ν καὶ τὴ ν ψυχὴ ν ἀ φῆ κεν. οὔ κουν οὐ δὲ̓́ Αργος ὁ κύ ων μυθοποί ημα ἦ ν, ὦ θεῖ ἕ Ομηρε, σό ν, οὐ δὲ κό μπος ποιητικό ς, εἴ περ οὖ ν καὶ

τῷ Τηί ῳ ταῦ τα ἀ πή ντησεν ὅ σα προεῖ πον. γέ νος καρκί νων ἔ στι, καὶ πηλαῖ οι ὄ νομα αὐ τοῖ ς. τῶ ν μὲ ν οὖ ν ἄ λλων ἰ δεῖ ν εἰ σι λευκό τεροι, τί κτονται δὲ ἐ ν τῷ πηλῷ. δεί σαντες δὲ οὗ τοι καὶ πέ τονται: ἔ χουσι γὰ ρ πτερύ για μικρά, ἅ περ οὖ ν αὐ τοὺ ς ἡ συχῆ μετεωρί ζει τε καὶ ἐ λαφρί ζει. βαδί ζοντες μὲ ν οὖ ν ἥ κιστα τού των δέ ονται, φοβηθέ ντες δὲ ἔ χουσί τινα ἐ πικουρί αν οὐ πά νυ τι καρτερά ν: ἁ λί σκονται γὰ ρ οὔ τε ὑ ψηλοὶ πετό μενοι, οὔ τε μὴ ν μετεωροπορεῖ ν οἷ οί τε ὄ ντες. τού τους τοι τοὺ ς καρκί νους ἐ σθί ουσί τινες: φασὶ δὲ καὶ ἰ σχί ου πό νῳ ἀ γαθὸ ν εἶ ναι, εἴ τις φά γοι ἀ λγῶ ν.

αἱ δὲ καρκινά δες τί κτονται μὲ ν γυμναί, τὸ δὲ ὄ στρακον ἑ αυταῖ ς αἱ ροῦ νται ὡ ς οἰ κί αν οἰ κῆ σαι τὴ ν ἀ ρί στην. ὑ ποδύ ονται δὲ καὶ πορφύ ρας ὄ στρακον κενῷ περιτυχοῦ σαι καὶ στρό μβου. καὶ ἐ ς ὅ σον μὲ ν αὐ τὴ ν στέ γει, χαί ρει τῇ καταγωγῇ: ἐ ὰ ν δὲ αὐ ξή σῃ τὴ ν σά ρκα, ἐ ς ἄ λλον μετοικί ζεται οἶ κον. περιτυγχά νει δὲ τοῖ ς προειρημέ νοις πολλοῖ ς.

οἱ δὲ στρό μβοι καὶ βασιλέ α ἔ χουσι, καὶ μά λα γε εὐ πειθῶ ς ἄ ρχονται. καὶ ὁ μὲ ν βασιλεὺ ς οὗ τος μεγέ θει μέ ν ἐ στι μέ γιστος, κά λλιστος δὲ κά λλος. καὶ εἰ μὲ ν εῖ η οἱ καταδῦ ναι λῷ ον, ἔ δρασε τοῦ το πρώ τιστος: εἰ δὲ ἀ ναδῦ ναι, καὶ τοῦ δε ἄ ρχει: μετακινουμέ νῳ δὲ ἕ πονται καὶ οἱ λοιποί. ὅ στις δ' ἂ ν ἕ λῃ τό νδε τὸ ν βασιλέ α, ὅ τι ἄ μεινον πρά ξει καλῶ ς οἶ δε. καὶ μέ ντοι καὶ εἴ τις ἴ δοι θηρώ μενον, εὐ θυμό τερος ἀ πῆ λθεν, ὥ ς τι χρηστὸ ν καὶ ἐ κεῖ νος ἕ ξων. ἐ ν Βυζαντί ῳ δὲ καὶ ἆ θλον πρό κειται τῷ θηρά σαντι τὸ ν προειρημέ νον: διδό ασι δὲ οἱ συνθηραταὶ δραχμὴ ν̓ Αττικὴ ν ἕ καστος τῷ ἑ λό ντι, καὶ τό γε ἆ θλον τοῦ τό έ στιν.

τοὺ ς ἐ χί νους ὁ κλύ δων κυλί ων ἐ ς τὰ ἔ ξω καὶ προσαρά ττων τῷ ξηρῷ τῆ ς θαλά ττης βιαιό τατα ἐ κβά λλει. τοῦ το τοί νυν ἐ κεῖ νοι δεδιό τες, ὅ ταν αἴ σθωνται φρί ττον τὸ κῦ μα καὶ μέ λλον ἁ δρό τερον ὑ πανί στασθαι, ταῖ ς ἀ κά νθαις ἀ ναιροῦ νται λιθί δια, ὅ σα εὔ κολά ἐ στι φέ ρειν αὐ τοῖ ς, καὶ ἔ χουσιν ἕ ρμα, καὶ οὐ ῥ ᾳ δί ως κυλί ονται, οὐ δὲ πά σχουσιν ὃ δεδοί κασιν.

ἡ πορφύ ρα λί χνον ἐ στὶ ν ἰ σχυρῶ ς, καὶ ἔ χει γλῶ τταν προμηκεστέ ραν, καὶ διεί ρει διὰ παντὸ ς οὗ περ ἂ ν καὶ δύ νηται, καὶ διὰ ταύ της ἕ λκει ὅ σα ἐ σθί ει, καὶ διὰ ταύ της δὲ ἁ λί σκεται. καὶ ὁ τρό πος τῆ ς θή ρας ἐ κεῖ νό ς ἐ στι. διαπλέ κεται κυρτὶ ς μικρὰ μέ ν, πυκνὴ δέ: καὶ ἐ ντὸ ς ἔ χει στρό μβον, καὶ διεῖ ρται οὗ τος ἐ ν τῇ κυρτί δι μέ σῃ. ἀ γώ νισμα οὖ ν τῇ πορφύ ρᾳ διατεῖ ναι τὴ ν γλῶ ττά ν ἐ στι καὶ ἐ φικέ σθαι αὐ τοῦ: καὶ ἀ νά γκη πᾶ σαν αὐ τὴ ν προβά λλειν, εἰ μέ λλοι μὴ ἁ μαρτή σεσθαι οὗ γλί χεται. καὶ ἐ μβαλοῦ σα τὴ ν γλῶ τταν ἐ κμυζᾷ, εἶ τα διῴ δησεν αὐ τῇ ἡ γλῶ ττα ὑ πὸ πλησμονῆ ς, καὶ ἐ ξελκύ σαι ἀ δύ νατό ς ἐ στιν αὖ θις. μέ νει τοί νυν ἁ λοῦ σα, καὶ ὁ πορφυρεὺ ς αἰ σθό μενος ἐ θή ρασε δεύ τερος τὴ ν ὑ πὸ τῆ ς λιχνεί ας προῃ ρημέ νην.

σκολό πενδρα θαλά ττιον θηρί ον, καὶ τῷ χερσαί ῳ ὅ σα ἰ δεῖ ν ὁ μοιό τατό ν ἐ στιν: εἰ δὲ αὐ τῆ ς προσά ψαιτο ἀ νθρωπεί α σά ρξ, ὀ δαξᾶ ταί τε παραχρῆ μα καὶ κνησιᾷ, καὶ πά σχει τοιαῦ τα, ὁ ποῖ α καὶ ὑ πὸ τῆ ς βοτά νης, ἣ ν καλοῦ σι κνί δην. ποιοῦ σι δὲ καὶ ἀ καλῆ φαι κνησμονή ν, ἀ λλὰ οὔ πω τοσοῦ τον. εἰ σὶ δὲ ἐ δώ διμοι μᾶ λλον διελθού σης ἰ σημερί ας αἱ ἀ καλῆ φαι.

ὅ ταν ὑ πὸ τῶ ν θηρατῶ ν ὡ ς ἐ ν πολέ μῳ στρατιῶ ται τραπῶ σιν οἱ ἐ λέ φαντες καὶ ἐ ς φυγὴ ν ὁ ρμή σωσιν, οὐ φεύ γουσι διῃ ρημέ νοι οὐ δὲ καθ' ἕ να, ἀ λλὰ κοινῇ, καὶ πιέ ζουσιν ἀ λλή λους τῶ ν συννό μων ἐ χό μενοι. καὶ κύ κλῳ μὲ ν οἱ νέ οι, ὡ ς εἰ πεῖ ν, τὸ μαχιμώ τατον, ἐ ν μέ σῳ δὲ οἱ γεγηρακό τες καὶ αἱ μητέ ρες, ὑ πὸ ταύ ταις δὲ τὰ πώ λια, ἑ κά στη τὸ ἴ διον ἀ ποκρύ πτουσα: καὶ ὁ ρῶ νταί γε οἵ δε οἱ μικροὶ σπανιώ τατα. ἀ θρό ους δὲ αὐ τοὺ ς ἐ ὰ ν θεά σωνται καὶ λέ οντες, ἢ φεύ γουσι προτροπά δην ἢ ἄ λλος ἄ λλῃ κατέ πτηξαν ὡ ς νεβροί, τοὺ ς ἐ λέ φαντας οἱ τέ ως φοβεροὶ καὶ ἐ κπληκτικοὶ καταδεί σαντες. οὐ κ ἀ νθί σταται δὲ τοῖ ς διώ κουσιν ἐ λέ φας, εἰ μή ποτε ἄ ρα ὑ πὲ ρ τῶ ν τέ κνων καὶ τῶ ν νοσού ντων. ἐ νταῦ θα δὲ ἄ μαχό ς ἐ στιν.

Πώ ρου τοῦ τῶ ν̓ Ινδῶ ν βασιλέ ως ὁ ἐ λέ φας ἐ ν τῇ πρὸ ς̓ Αλέ ξανδρον μά χῃ τετρωμέ νου πολλὰ ἡ συχῆ καὶ μετὰ φειδοῦ ς τῇ προβοσκί δι ἐ ξῄ ρει τὰ ἀ κό ντια, καὶ μέ ντοι καὶ αὐ τὸ ς τετρωμέ νος πολλὰ οὐ πρό τερον εἶ ξε πρὶ ν ἢ συνεῖ ναι ὅ τι ἄ ρα ὁ δεσπό της αὐ τῷ διὰ τὴ ν ῥ οὴ ν τοῦ αἵ ματος τὴ ν πολλὴ ν παρεῖ ται καὶ ἐ κθνή σκει. οὐ κοῦ ν ἑ αυτὸ ν ὑ πέ κλινε, καὶ ὀ κλά σας ἔ μεινεν, ἵ να μὴ ἄ νωθεν πεσὼ ν ὁ Πῶ ρος εἶ τα μέ ντοι κακωθῇ τὸ σῶ μα ἐ πὶ μᾶ λλον.

̔ Υρκανοῖ ς καὶ Μά γνησιν οἱ κύ νες συνεστρατεύ οντο, καὶ ἦ ν καὶ τοῦ το συμμαχικὸ ν ἀ γαθὸ ν αὐ τοῖ ς καὶ ἐ πικουρικό ν. συστρατιώ την δέ τις̓ Αθηναῖ ος ἐ ν τῇ μά χῃ τῇ ἐ ν Μαραθῶ νι ἐ πή γετο κύ να, καὶ γραφῇ εἴ κασται ἐ ν τῇ Ποικί λῃ ἑ κά τερος, μὴ ἀ τιμασθέ ντος τοῦ κυνό ς, ἀ λλὰ ὑ πὲ ρ τοῦ κινδύ νου μισθὸ ν εἰ ληφό τος ὁ ρᾶ σθαι σὺ ν τοῖ ς ἀ μφὶ τὸ ν Κυνέ γειρον καὶ̓ Επί ζηλό ν τε καὶ Καλλί μαχον. ἔ στι δὲ καὶ οὗ τοι καὶ ὁ κύ ων Μί κωνος γρά μμα. οἳ δὲ οὐ τού του, ἀ λλὰ τοῦ Θασί ου Πολυγνώ του φασί ν.

ὅ σοι λέ γουσι θῆ λυν ἔ λαφον κέ ρατα οὐ φύ ειν, οὐ κ αἰ δοῦ νται τοὺ ς τοῦ ἐ ναντί ου μά ρτυρας, Σοφοκλέ α μὲ ν εἰ πό ντα νομὰ ς τέ τις κεροῦ σς' ἀ π' ὀ ρθί ων πά γων καθεῖ ρπεν ἔ λαφος: καὶ πά λιν ἄ ρασα μύ ξας καὶ κερασφό ρους στό ρθυγγας εἷ ρφ' ἕ κηλος. καὶ ταῦ τα μὲ ν ὁ τοῦ Σοφί λλου ἐ ν τοῖ ς̓ Αλεά δαις: ὁ δὲ Εὐ ριπί δης ἐ ν τῇ̓ Ιφιγενεί ᾳ ἔ λαφον δ'̓ Αχαιῶ ν χερσὶ ν ἐ νθή σω φί λαις κεροῦ σσαν, ἣ ν σφά ζοντες αὐ χή σουσι σὴ ν σφά ζειν θυγατέ ρα. ἐ ν δὲ τοῖ ς Τημενί δαις τὸ ν̔ Ηρά κλειον ἆ θλον κέ ρατα ἔ χειν ὁ αὐ τὸ ς Εὐ ριπί δης φησί, τὸ ν τρό πον τό νδε ᾅ δων ἦ λθεν δ' ἐ πὶ χρυσό κερων ἔ λαφον, μεγά λων ἄ θλων ἕ να δεινὸ ν ὑ ποστά ς, κατ' ἔ ναυλ' ὀ ρέ ων ἀ βά τους ἐ πί τε λειμῶ νας ποί μνιά τ' ἄ λση. ὁ δὲ Θηβαῖ ος μουσοποιὸ ς ἔ ν τινι τῶ ν ἐ πινικί ων ὑ μνεῖ λέ γων Εὐ ρυσθέ ος ἔ ντὐ ἀ νά γκα πατρό θεν χρυσό κερων ἔ λαφον θή λειαν ἄ ξονθ'. καὶ̓ Ανακρέ ων ἐ πὶ θηλεί ας φησί ν οἷ ά τε νεβρὸ ν νεοθηλέ α γαλαθηνό ν, ὅ ς τ' ἐ ν ὕ λῃ κεροέ σσης ὑ πολειφθεὶ ς ὑ πὸ μητρὸ ς ἐ πτοή θη. πρὸ ς δὲ τοὺ ς μοιχῶ ντας τὸ λεχθὲ ν καὶ μέ ντοι καὶ φά σκοντας δεῖ ν ἐ ροέ σσης γρά φειν ἀ ντιλέ γει κατὰ κρά τος̓ Αριστοφά νης ὁ Βυζά ντιος, καὶ ἔ μεγε αἱ ρεῖ τῇ ἀ ντιλογί ᾳ.

ἴ δια δὲ ἄ ρα κυνῶ ν καὶ ἐ κεῖ να εὐ νοί ας ὑ περβολὴ ν πᾶ σαν ἐ κνενικηκό τα. πώ λῳ μὲ ν τῷ τῆ ς τραγῳ δί ας ὑ ποκριτῇ ὁ κύ ων ὁ τρό φιμος αὐ τοῦ τεθνεῶ τι καὶ καομέ νῳ ἑ αυτὸ ν συγκατέ πρησε τῇ πυρᾷ ἐ μπηδή σας. καομέ νῳ δὲ καὶ Μέ ντορι σκύ λακες̓ Ερετρικαὶ ἑ αυτὰ ς συγκατέ πρησαν ἑ κοῦ σαι κοινωνή σασαι τοῦ τέ λους. Θεό δωρον δὲ ἄ νδρα ψαλτικὴ ν ἀ γαθό ν, τὸ ν μὲ ν ἐ ς τὴ ν σορὸ ν ἐ νέ θεσαν οἱ προσή κοντες, κυνί διον δὲ Μελιταῖ ον ἑ αυτὸ ἐ νέ βαλεν ἐ ς τὴ ν θή κην τοῦ νεκροῦ καὶ συνετά φη. πέ πυσμαι δὲ καὶ Αἰ θιό πων εἶ ναι ἔ θνος, ἐ ν ᾧ βασιλεύ ει κύ ων, καὶ τῇ ἐ κεί νου ὁ ρμῇ πεί θονται, κνυζωμέ νου τε ἴ σασιν ὅ τι μὴ θυμοῦ ται, καὶ ὑ λακτοῦ ντος τὴ ν ὀ ργὴ ν συνιᾶ σι. τοῦ το εἴ τῳ ἱ κανὸ ς̔́ Ερμιππος τεκμηριῶ σαι, μά ρτυρά οἱ τοῦ λό γου ἐ παγό μενος̓ Αριστοκρέ ωνα πειθέ τω: ἐ μὲ δὲ μὴ λαθὸ ν εἶ τα ἐ ν καλῷ τῆ ς μνή μης ἀ φί κετο.

Λακύ δῃ τῷ περιπατητικῷ κτῆ μα ἦ ν χηνό ς τι χρῆ μα θαυμά σιον. ἐ φί λει γοῦ ν τὸ ν τροφέ α ἰ σχυρῶ ς, καὶ βαδί ζοντι μὲ ν συνεβά διζε, καθημέ νου δὲ ἀ νεπαύ ετο, οὐ κ ἀ πελεί πετο δὲ αὐ τοῦ ἔ μβραχυ. ὅ νπερ καὶ ἀ ποθανό ντα ὁ Λακύ δης ἔ θαψε καὶ πά νυ φιλοτί μως, ὥ σπερ οὖ ν ἢ νἱ ὸ ν ἢ ἀ δελφὸ ν ἐ κεῖ νος θά πτων. Πύ ρρῳ δὲ τῷ̓ Ηπειρώ τῃ ἦ ν ἐ λέ φας, ὅ σπερ οὖ ν τὸ ν ἑ αυτοῦ πωλευτὴ ν οὕ τως ἠ γά πησεν, ὥ στε ἀ ποθανό ντος ἐ ν̓́ Αργει τοῦ Πύ ρρου, ἐ κπεσό ντος δὲ τοῦ ἐ λαύ νοντος, οὐ πρό τερον ὑ πέ μεινεν ἀ τρεμῆ σαι καὶ ἡ συχά σαι πρὶ ν ἢ ἀ νασώ σασθαι αὐ τὸ ν ἐ κ τῶ ν πολεμί ων καὶ ἐ ς τὸ φί λιον μεταγαγεῖ ν.

κακουργί αν δὲ ὀ ρέ ως Θαλῆ ς ὁ Μιλή σιος ἠ μύ νατο, καταφωρά σας πά νυ ἀ πορρή τως. ἅ λας ἡ μί ονος ἦ γε φό ρτον, καί ποτε διὰ ποταμοῦ ἰ ὼ ν κατὰ τύ χην κατώ λισθε καὶ περιετρά πη. βραχέ ντες οὖ ν οἱ ἅ λες κατετά κησαν, καὶ κοῦ φος ὁ ὀ ρεὺ ς γενό μενος ἥ σθη: καὶ συνιδὼ ν ὁ πό σον τὸ μεταξὺ ἦ ν τοῦ μό χθου καὶ τῆ ς ῥ ᾳ στώ νης, τοῦ λοιποῦ τὴ ν τύ χην διδά σκαλον ποιησά μενος, ὃ πρό τερον ἄ κων ἔ παθεν, εἶ τα μέ ντοι τοῦ το εἰ ργά ζετο ἑ κώ ν. ἄ λλην δὲ τῷ ὀ ρεωκό μῳ ἐ λαύ νειν καὶ ἔ ξω τοῦ ποταμοῦ ἄ πορον ἦ ν. τοῦ τό τοι διηγουμέ νου ὁ Θαλῆ ς ὡ ς ἐ πύ θετο, σοφί ᾳ ἀ μύ νασθαι τῆ ς κακουργί ας τὸ ν ὀ ρέ α ᾠ ή θη δεῖ ν, καὶ προστά ττει ὑ πὲ ρ τῶ ν ἁ λῶ ν σπογγιαῖ ς καὶ ἐ ρί οις ἐ πισά ξαι αὐ τό ν. ὃ δὲ τὴ ν ἐ πιβουλὴ ν οὐ κ εἰ δὼ ς κατὰ τὸ σύ νηθες ὤ λισθε, καὶ ἀ ναπλή σας ὕ δατος τὰ ἐ πικεί μενα, ᾔ σθετο ὅ πως οἱ τὸ σό φισμα ἐ τρά πη ἐ πὶ κακό ν, καὶ ἐ ξ ἐ κεί νου ἡ συχῆ διερχό μενος καὶ κρατῶ ν τῶ ν σκελῶ ν ἀ παθεῖ ς τοὺ ς ἅ λας διεφύ λαττεν.

πυνθά νομαι δὲ ἐ ν τῇ̓ Αντιό χου πό λει τῇ Σύ ρων πρᾶ ον γενέ σθαι ἐ λέ φαντα, ἰ ό ντα τε αὐ τὸ ν ἐ πὶ τὰ ς νομὰ ς στεφανό πωλιν γυναῖ κα ὁ ρᾶ ν ἡ δέ ως, καὶ προσεστά ναι αὐ τῇ καὶ τῇ προβοσκί δι τὸ πρό σωπον τῆ ς ἀ νθρώ που καθαί ρειν. δέ λεαρ δὲ ἄ ρα ἐ κεί νη καθί ει τοῦ φί λτρου αὐ τῷ στέ φανον ἐ κ τῶ ν καθ' ὥ ραν πλεκό μενον, καὶ τῷ μὲ ν ὁ σημέ ραι λαμβά νειν ἔ ργον ἦ ν, τῇ δὲ διδό ναι. χρό νῳ δὲ ὕ στερον ἡ μὲ ν ἄ νθρωπος τὸ ν βί ον κατέ στρεψεν, ὁ δὲ ἐ λέ φας τῆ ς συνηθεί ας διαμαρτά νων καὶ οὐ χ ὁ ρῶ ν ἣ ν ἐ πό θει γυναῖ κα, ὥ σπερ οὖ ν ἐ ραστὴ ς ἐ ρωμέ νης ἀ τυχῶ ν ἐ ξηγριώ θη: καὶ ὁ τέ ως πραό τατος ὢ ν ἐ ς θυμὸ ν ἐ ξή φθη ὥ σπερ οὖ ν καὶ τῶ ν ἀ νθρώ πων οἱ ἄ γαν ὑ πὸ τῆ ς λύ πης ἐ πικλυσθέ ντες καὶ ἔ κφρονες γεγενημέ νοι.

τὸ ν ἥ λιον ἀ νί σχοντα προσκυνοῦ σιν ἐ λέ φαντες, τὰ ς προβοσκί δας εὐ θὺ τῆ ς ἀ κτῖ νος ὡ ς χεῖ ρας ἀ νατεί νοντες, ἔ νθεν τοι καὶ τῷ θεῷ φιλοῦ νται. μά ρτυς ἀ γαθὸ ς ὁ Φιλοπά τωρ ἡ μῖ ν Πτολεμαῖ ος ἔ στω. ἡ μὲ ν κατὰ̓ Αντιό χου νί κη σὺ ν αὐ τῷ ἐ γέ νετο, θύ ων δὲ ἐ πινί κια καὶ ἱ λεού μενος τὸ ν̔́ Ηλιον ὁ Πτολεμαῖ ος τῇ τε ἄ λλῃ μεγαλοπρεπῶ ς ἔ θυσεν καὶ οὖ ν καὶ τέ τταρας ἐ λέ φαντας μεγέ θει μεγί στους παρέ στησεν ἱ ερεῖ α, ὥ ς γε ᾤ ετο, καὶ ταύ τῃ τῇ θυσί ᾳ γεραί ρων ἐ κεῖ νος τὸ θεῖ ον. ἐ νύ πνιον δὲ αὐ τὸ ν διετά ραξεν, ὡ ς ἀ πειλοῦ ντος τοῦ θεοῦ ἐ πὶ τῇ ἀ ή θει τε καὶ ξέ νῃ θυσί ᾳ: καὶ δεί σας ἐ κεῖ νος χαλκοῦ ς τέ τταρας ποιησά μενος ἀ νῆ ψε τῷ θεῷ ὑ πὲ ρ τῶ ν ἀ νῃ ρημέ νων ἱ λεού μενό ς τε καὶ εὐ μενιζό μενος αὐ τό ν. ἐ λέ φαντες μὲ ν οὖ ν θεοὺ ς προσκυνοῦ σιν, οἱ δὲ ἄ νθρωποι ἆ ρά γε εἰ σὶ θεοὶ καὶ ὄ ντες εἰ φροντί ζουσιν ἡ μῶ ν διαποροῦ σιν.

οἱ ἐ ν τῇ Αἰ γύ πτῳ ἱ ερεῖ ς ἑ αυτοὺ ς περιρραί νουσιν οὐ παντὶ ὔ δατι, οὐ μὴ ν οὐ δὲ τῷ παρατυχό ντι, ἀ λλὰ ἐ κεί νῳ ἐ ξ οὗ πεπιστεύ κασιν ὅ τι ἄ ρα ἶ βις πέ πωκεν. ἴ σασι γὰ ρ κά λλιστα ὅ τι μή ποτ' ἂ ν πί οι ὕ δατος ἐ κεί νη ῥ υπαροῦ καὶ λελυμασμέ νου ἔ κ τινων φαρμά κων: ἔ χειν γά ρ τι πιστεύ ουσιν ἐ ν ἑ αυτῷ τὸ ζῷ ον καὶ μαντικῆ ς, ἅ τε ἱ ερό ν. ἐ λέ φαντας δὲ ἀ κού ω τῶ ν τετρωμέ νων τοὺ ς ἀ τρώ τους πεφεισμέ νως ἐ ξαιρεῖ ν καὶ ξυστὰ καὶ ἀ κό ντια, ὥ σπερ οὖ ν χειρουργί ας ἐ πιστή μονας καὶ μαθό ντας τὴ ν ἐ ν τοῖ σδε σοφί αν. οὕ τω δὲ ἄ ρα ἦ ν διὰ σπουδῆ ς τοῖ ς ἄ νω τοῦ χρό νου καὶ τὰ ἄ λογα. ἔ χαιρε μὲ ν ἀ κού ων Λἰ ετὸ ς ὁ̓ Ηπειρώ της Πύ ρρος, ὃ δὲ τὸ δὴ λεγό μενον̔ Ιέ ραξ ὁ̓ Αντί οχος. διά φορα μὲ ν δὴ ταῦ τα καὶ ἀ θρό α εἴ ρηται, τῷ συνιέ ντι μαθεῖ ν ἄ ξια.

Μιθριδά της ὁ Ποντικὸ ς τὴ ν ἑ αυτοῦ φρουρὰ ν καθεύ δων ἐ πί στευεν ἧ ττον καὶ τοῖ ς ὅ πλοις καὶ τοῖ ς δορυφό ροις, καὶ διὰ τοῦ το ἡ μερωθέ ντας εἶ χε φύ λακας ταῦ ρον καὶ ἵ ππον καὶ ἔ λαφον. καθεύ δοντα οὖ ν ἐ φρού ρουν αὐ τὸ ν οἵ δε οἱ θῆ ρες, εἴ τις προσί οι τά χιστα ἐ κ τῆ ς ἀ ναπνοῆ ς αἰ σθανό μενοι. καὶ ὃ μὲ ν τῷ μυκή ματι, ὃ δὲ τῷ χρεμετί σματι, ὃ δὲ τῇ μηκῇ διύ πνιζον αὐ τό ν.

τῶ ν ἀ γρί ων ζῴ ων τὰ ἔ κγονα τὰ νέ α διαφό ρως ὀ νομά ζεται, καὶ τά γε πλεί ω διπλῆ ν τὴ ν ἐ πωνυμί αν ἔ χει. λεό ντων γοῦ ν σκύ μνοι καὶ λεοντιδεῖ ς ὀ νομά ζονται, ὡ ς̓ Αριστοφά νης ὁ Βυζά ντιος μαρτυρεῖ, παρδά λεων δὲ σκύ μνοι τε καὶ ἄ ρκηλοι: εἰ σὶ δὲ οἵ φασι γέ νος ἕ τερον τῶ ν παρδά λεων τοὺ ς ἀ ρκή λους εἶ ναι. θώ ων δὲ μό νοι σκύ μνοι φιλοῦ σι καλεῖ σθαι, καὶ τί γρεων ὁ μοί ως, καὶ μυρμή κων δὲ καὶ πανθή ρων. ἔ οικε δὲ καὶ τὰ τῶ ν λυγκῶ ν ἔ κγονα ὁ μοί ως ὀ νομά ζεσθαι. ἐ ν γοῦ ν τοῖ ς Λά σου λεγομέ νοις Διθυρά μβοις οὕ τως εὑ ρί σκεται εἰ ρημέ νον τὸ βρέ φος τὸ τῆ ς λυγκό ς. πιθή κων δὲ ἀ κού ομεν σκύ μνους τε καὶ πιθηκιδεῖ ς τοὺ ς αὐ τού ς, βουβαλί δων δὲ πώ λους: εἰ δὲ καὶ ὀ ρύ γων, οὐ κ ἂ ν θαυμά σαιμι, ὁ αὐ τὸ ς̓ Αριστοφά νης φησί. κυνῶ ν δὲ καὶ λύ κων σκύ λακες καλοῖ ντο ἄ ν, ἦ δ' ὅ ς: ἤ δη δὲ καὶ λυκιδεῖ ς καλοῦ νται οἱ τῶ ν λύ κων, ὁ δὲ τέ λειος καὶ μέ γιστος καλοῖ το ἂ ν μονό λυκος. τῶ ν γε μὴ ν λαγῶ ν λαγιδεῖ ς: ὁ δὲ τέ λειος, πτῶ κα αὐ τὸ ν φιλοῦ σιν ὀ νομά ζειν οἱ ποιηταί, ταχί ναν δὲ Λακεδαιμό νιοι. ἀ λωπέ κων δὲ τὰ ἔ κγονα ἀ λωπεκιδεῖ ς κέ κληνται: αὐ τὴ δὲ ἡ μή τηρ καὶ κερδὼ καὶ σκαφώ ρη καὶ σκινδαφό ς. τῶ ν δὲ ἀ γρί ων ὑ ῶ ν τὰ τέ κνα μολό βρια ὀ νομά ζουσιν: ἀ κού σειας δ' ἂ ν τοῦ̔ Ιππώ νακτος καὶ αὐ τὸ ν τὸ ν ὗ ν μολοβρί την που λέ γοντος. καλοῦ νται δὲ καὶ τῶ ν ὑ ῶ ν μονί αι τινέ ς. τά ς γε μὴ ν δορκά δας καὶ ζό ρκας καὶ πρό κας εἰ ώ θασιν ὀ νομά ζειν. τῶ ν δὲ ὑ στρί χων καὶ τῶ ν τοιού των τὰ ἔ κγονα ὄ βρια καλεῖ ται: καὶ μέ μνηταί γε Εὐ ριπί δης ἐ ν Πελιά σι τοῦ ὀ νό ματος καὶ Αἰ σχύ λος ἐ ν̓ Αγαμέ μνονι καὶ Δικτυουλκοῖ ς. τὰ δὲ τῶ ν ὀ ρνί θων καὶ τὰ τῶ ν ὄ φεων καὶ τὰ τῶ ν κροκοδεί λων ἔ νιοι καὶ ψακά λους καλοῦ σιν, ὧ ν εἰ σι καὶ Θετταλοί. τὰ δὲ πρό σφατα ὀ ρνύ φια ὀ ρταλί χους, ἀ λεκτρυό νων τε νεοττοὺ ς ἀ λεκτοριδεῖ ς λέ γουσι, καὶ αὖ πά λιν χηνιδεῖ ς καὶ χηναλωπεκιδεῖ ς καὶ τὰ τού τοις ὅ μοια κατὰ τὰ αὐ τὰ σχηματί ζουσιν.̓ Αχαῖ ος δὲ ὁ τῆ ς τραγῳ δί ας ποιητὴ ς τὸ ν νεοττὸ ν τῆ ς χελιδό νος μό σχον ὠ νό μασεν.

μνή μην δὲ παρακολουθεῖ ν καὶ τοῖ ς ζῴ οις, καὶ ἴ διον αὐ τῶ ν καὶ τοῦ το εἶ ναι χωρὶ ς τῆ ς ἐ ς αὐ τὴ ν τέ χνης τε καὶ σοφί ας, ἣ ν τερατευό μενοί τινες ἐ πινοῆ σαι κομπά ζουσι, τεκμηριοῖ καὶ ἐ κεῖ να. τὸ ν δεσπό την ὄ ντα τῶ ν ἐ κ τῆ ς̔ Ρωμαί ων βουλῆ ς ἀ πέ δρἀ Λνδροκλῆ ς ὄ νομα, οἰ κέ της τὴ ν τύ χην, ὅ τι κακουργή σας καὶ ἡ λί κον οὐ κ οἶ δα εἰ πεῖ ν. ἧ κε δ' οὖ ν ἐ ς τὴ ν Λιβύ ην, καὶ τὰ ς μὲ ν πό λεις ἀ πελί μπανε, καὶ τοῦ το δὴ τὸ λεγό μενον ἄ στροις αὐ τὰ ς ἐ σημαί νετο, προῄ ει δὲ ἐ ς τὴ ν ἐ ρή μην. φρυγό μενος δὲ ὑ πὸ πολλῆ ς καὶ διαπύ ρου τῆ ς ἀ κτῖ νος, ἀ σμέ νως ὕ παντρό ν τινα πέ τραν ὑ ποδραμὼ ν ἡ σύ χαζε: λέ οντος δὲ ἄ ρα κοί τη ἥ δε ἡ πέ τρα ἦ ν. ἐ πά νεισι τοί νυν ἐ κ θή ρας ὁ λέ ων, σκό λοπι βιαί ῳ περιπαρεὶ ς καὶ κολαζό μενος, καὶ ἐ ντυχὼ ν τῷ νεανί ᾳ εἶ δεν αὐ τὸ ν πρά ως, καὶ σαί νειν ἤ ρξατο, καὶ πρού τεινε τὸ ν πό δα, καὶ ἐ δεῖ το ὡ ς ἠ δύ νατο ἐ ξαιρεθῆ ναι τὸ ν σκό λοπα. ὃ δὲ τὰ μὲ ν πρῶ τα κατέ πτηξεν: ἐ πεὶ δὲ πρᾶ ον τὸ ν θῆ ρα ἐ θεά σατο καὶ τὸ κατὰ τὸ ν πό δα συνεῖ δε πά θος, ἐ ξεῖ λε τὸ λυποῦ ν τοῦ ποδό ς, καὶ τῆ ς ὀ δύ νης ἀ πή λλαξεν. ἡ σθεὶ ς οὖ ν τῇ θεραπεί ᾳ ὁ λέ ων ἰ ατρεῖ ά οἱ ἐ κτί νων ξέ νον τε ἐ νό μιζε καὶ φί λον, καὶ ὧ ν ἐ θή ρα ἐ κοινώ νει. καὶ ὃ μὲ ν ἐ σιτεῖ το ὠ μὰ ᾗ λεό ντων νό μος, ὃ δὲ ἑ αυτῷ ὤ πτα: καὶ κοινῆ ς ἀ πέ λαυον τραπέ ζης κατὰ φύ σιν τὴ ν αὑ τοῦ ἑ κά τερος. καὶ τριῶ ν μὲ ν ἐ τῶ ν τὸ ν τρό πον τοῦ τον διεβί ωσεν ὁ̓ Ανδροκλῆ ς: εἶ τα ὑ περά γαν κουριῶ ν καὶ ὀ δαξησμῷ βιαί ῳ κατειλημμέ νος τὸ ν μὲ ν λέ οντα ἀ πολιμπά νει, ἑ αυτὸ ν δὲ μεθί ησι τῇ τύ χη. εἶ τα ἀ λώ μενον αὐ τὸ ν συλλαβό ντες καὶ ὅ του εἴ η πυθό μενοι ἐ ς τὴ ν̔ Ρώ μην τῷ δεσπό τῃ δή σαντες ἀ ποπέ μπουσιν. ὃ δὲ ἐ φ' οἷ ς ἠ δική θη εὐ θύ νει τὸ ν οἰ κέ την, καὶ κατεγνώ σθη ἐ κεῖ νος θηρί οις βορὰ παραδοθῆ ναι. ἐ θηρά θη δέ πως καὶ ὁ Λί βυς ἐ κεῖ νος λέ ων καὶ ἀ φεί θη ἐ ν τῷ θεά τρῳ, καὶ ὁ νεανί ας δὲ ὡ ς ἀ πολού μενος ὅ ποτε αὐ τῷ ἐ κεί νῳ τῷ λέ οντι σύ νοικό ς τε καὶ σύ σκηνος γεγενημέ νος. καὶ ὁ μὲ ν ἄ νθρωπος οὐ κ ἐ γνώ ρισε τὸ ν θῆ ρα, ἐ κεῖ νος δὲ παραχρῆ μα ἀ νέ γνω τὸ ν ἄ νθρωπον, καὶ ἔ σαινεν αὐ τό ν, καὶ ὑ ποκλί νας τὸ πᾶ ν σῶ μα ἔ ρριπτό οἱ παρὰ τοῖ ς ποσί ν. ὀ ψὲ δὲ καὶ ὁ̓ Ανδροκλῆ ς ἐ γνώ ρισε τὸ ν ἑ αυτοῦ ξέ νον, καὶ περιλαβὼ ν τὸ ν λέ οντα ὡ ς ἥ κοντα ἑ ταῖ ρον ἐ ξ ἀ ποδημί ας κατησπά ζετο. ἐ πεὶ δὲ ἐ δό κει γό ης, ἐ φεί θη οἱ καὶ πά ρδαλις. ὁ ρμώ σης δὲ αὐ τῆ ς ἐ πὶ τὸ ν̓ Ανδροκλέ α, ὁ λέ ων ἀ μύ νων τῷ ποτε ἰ ασαμέ νῳ, καὶ κοινῆ ς τραπέ ζης μεμνημέ νος διασπᾷ τὴ ν πά ρδαλιν. οἷ α τοί νυν εἰ κὸ ς οἱ θεώ μενοι ἐ κπλή ττονται, καὶ ὁ διδοὺ ς τὰ ς θέ ας καλεῖ τὸ ν̓ Ανδροκλέ α, καὶ τὸ πᾶ ν μανθά νει. καὶ θροῦ ς ἐ ς τὸ πλῆ θος διαρρεῖ, καὶ τὸ σαφὲ ς ὁ δῆ μος μαθό ντες ἐ λευθέ ρους ἐ κβοῶ σιν ἀ φεῖ σθαι καὶ τὸ ν ἄ νδρα καὶ τὸ ν λέ οντα. ἴ διον δὴ τῶ ν ζῴ ων καὶ ἡ μνή μη. καὶ συνῳ δὸ ν τοῖ ς προειρημέ νοις καὶ ἐ ς τὸ αὐ τὸ δέ ἐ στιν εὕ δοντος ἐ ν τῇ Σά μῳ ἐ πὶ τοῦ κεχηνό τος Διονύ σου νομί ζοιτο ἂ ν καὶ τὸ φωλιὸ ν εἰ δέ ναι. καὶ τοῦ το ἀ κουέ τὠ Ερατοσθέ νους τε καὶ Εὐ φορί ωνος καὶ ἄ λλων περιηγουμέ νων αὐ τό.

̓ Ινδικοὶ λό γοι διδά σκουσιν ἡ μᾶ ς καὶ ἐ κεῖ να. τὰ ς κύ νας ἄ γουσιν ἐ ς τὰ ἔ νθηρα χωρί α οἱ θηρατικοὶ τὰ ς εὐ γενεῖ ς τε καὶ ἴ χνη καταγνῶ ναι θηρί ων ἀ γαθὰ ς καὶ ὠ κί στας ἐ ς δρό μον, καὶ τοῖ ς δέ νδροις προσδή σαντες εἶ τα μέ ντοι ἀ παλλά ττονται, τοῦ το δή που τὸ λεγό μενον ἀ τεχνῶ ς κύ βον ἀ ναρρί ψαντες. οἱ δὲ τί γρεις ἐ ντυχό ντες αὐ ταῖ ς, ἀ θηρί ᾳ μὲ ν καὶ λιμῷ συμπεσό ντες διασπῶ σιν αὐ τά ς: ἐ ὰ ν δὲ ὀ ργῶ ντες ἀ φί κωνται καὶ κεκορεσμέ νοι, συμπλέ κονταί τε αὐ ταῖ ς καὶ τῆ ς ἀ φροδί της ἐ ν πλησμονῇ καὶ ἐ κεῖ νοι μέ μνηνται. ἐ κ δὲ τῆ ς ὁ μιλί ας ταύ της οὐ κύ ων φασὶ ν ἀ λλὰ τί γρις τί κτεται. ἐ κ δὲ τού του καὶ κυνὸ ς θηλεί ας ἔ τι τί γρις τεχθεί η ἄ ν, ὁ δὲ ἐ κ τού του καὶ κυνὸ ς ἐ ς τὴ ν μητέ ρα ἀ ποκρί νεται, καὶ κατώ λισθεν ἡ σπορὰ πρὸ ς τὸ χεῖ ρον, καὶ κύ ων τί κτεται. πρὸ ς ταῦ τἀ Αριστοτέ λης οὐ κ ἀ ντιφή σει. οὗ τοι δὲ ἄ ρα οἱ κύ νες, οἷ ς πά ρεστι πατέ ρα αὐ χεῖ ν τί γριν, ἔ λαφον μὲ ν θηρᾶ σαι ἢ συὶ συμπεσεῖ ν ἀ τιμά ζουσι, χαί ρουσι δὲ ἐ πὶ τοὺ ς λέ οντας ᾅ ττοντες καὶ τοὺ ς ἄ νω τοῦ γέ νους ἀ ποδεικνύ ντες ἐ ντεῦ θεν.̓ Αλεξά νδρῳ γοῦ ν τῷ Φιλί ππου πεῖ ραν ἔ δοσαν οἱ̓ Ινδοὶ τῆ ς τῶ ν κυνῶ ν τῶ νδε ἀ λκῆ ς τὸ ν τρό πον τοῦ τον. ἀ φῆ καν ἔ λαφον, καὶ ὁ κύ ων ἡ σύ χαζεν: εἶ τα σῦ ν, ὃ δὲ ἀ τρεμῶ ν κατέ μενεν: καὶ ἄ ρκτον ἐ πὶ τού τοις, καὶ ἔ κνιζεν αὐ τὸ ν ἡ ἄ ρκτος οὐ δὲ ἕ ν: λέ οντος δὲ ἀ φεθέ ντος, ὃ δὲ ὡ ς εἶ δ' ὥ ς μιν μᾶ λλον ἔ δυ χό λος, καὶ οἷ α δή που θεασά μενος τὸ ν ὄ ντως ἀ ντί παλον οὔ τε ἤ μελλεν οὔ τε ἠ τρέ μει, ἀ λλ' ᾅ ξας ἐ π' αὐ τὸ ν εἶ τα μέ ντοι καρτερᾷ τῇ λαβῇ εἴ χετο πιέ ζων καὶ ἄ γχων. ὁ τοί νυν̓ Ινδὸ ς ὁ τὴ ν θέ αν τῷ βασιλεῖ τή νδε παρέ χων κά λλιστα εἰ δὼ ς τοῦ κυνὸ ς τὸ καρτερικό ν, προσέ ταξέ ν οἱ τὴ ν οὐ ρὰ ν ἀ ποκοπῆ ναι. καὶ ἣ μὲ ν ἀ πεκό πτετο, ὃ δὲ οὐ κ ἐ φρό ντιζε. προσέ ταξεν οὖ ν ὁ̓ Ινδὸ ς καὶ τῶ ν σκελῶ ν ἓ ν ἀ ποκό ψαι, καὶ ἀ πεκό πη: ὃ δὲ ὡ ς ἐ ξ ἀ ρχῆ ς ἐ νέ φυ εἴ χετο, καὶ οὐ κ ἀ νί ει, ὥ σπερ οὖ ν ἀ λλοτρί ου κοπτομέ νου σκέ λους καὶ ὀ θνεί ου. καὶ ἄ λλο ἀ πεκό πτετο, καὶ τὸ δῆ γμα ὁ κύ ων οὐ κατελί μπανε: καὶ τρί τον ἕ τερον, ὃ δὲ εἴ χετο: καὶ τὸ τέ ταρτον ἐ π' ἐ κεί νοις, καὶ ἦ ν ἐ γκρατὴ ς τοῦ δή γματος ἔ τι. καὶ τελευτῶ ντες τῆ ς κεφαλῆ ς τὸ λοιπὸ ν σῶ μα ἀ φεῖ λον: ὀ δό ντες δὲ ἐ κεί νῳ ἤ ρτηντο τῆ ς ἐ ξ ἀ ρχῆ ς ἀ ντιλαβῆ ς, καὶ ἡ κεφαλὴ ᾐ ωρεῖ το μετέ ωρος ἐ κ τοῦ λέ οντος, αὐ τοῦ μέ ντοι τοῦ δακό ντος οὐ κέ τι ὄ ντος.̓ Αλέ ξανδρος οὖ ν ἐ νταῦ θα ἠ νιᾶ το, τὸ ν κύ να ἐ κπλαγεὶ ς ὅ τι ἄ ρα πεῖ ραν ἑ αυτοῦ δοὺ ς εἶ τα ἀ πωλώ λει, τὸ ἐ ναντί ον τοῖ ς δειλοῖ ς παθώ ν, θά νατον δὲ ὑ πὲ ρ τῆ ς ἀ νδρεί ας ἠ λλά ξατο. ἰ δὼ ν οὖ ν ὁ̓ Ινδὸ ς αὐ τὸ ν ἀ νιώ μενον, τέ τταρας ὁ μοί ους ἐ κεί νῳ κύ νας ἔ δωκέ ν οἱ. ὃ δὲ ἥ σθη λαβὼ ν καὶ ἀ ντέ δωκεν ὁ ποῖ α ἦ ν εἰ κό ς, καὶ τῆ ς γε ἐ πὶ τῷ πρώ τῳ λύ πης ἔ λαβε λή θην ὁ τοῦ Φιλί ππου παῖ ς λαβὼ ν τοὺ ς τέ τταρας.

κύ ων ἀ γρευτικὸ ς ἅ πας αὐ τὸ ς μὲ ν λαβὼ ν θηρί ον ἥ δεται, καὶ κέ χρηται τῇ ἄ γρᾳ ὡ ς ἄ θλῳ, ἐ ὰ ν αὐ τῷ συγχωρή σῃ ὁ δεσπό της: εἰ δὲ μή, φυλά ττει ζῶ ντα ἔ στ' ἂ ν ὁ θηρατὴ ς ἀ φί κηται καὶ κρί νῃ γε ὑ πὲ ρ τοῦ ληφθέ ντος ὅ τι καὶ ἐ θέ λει. νεκρῷ δὲ ἐ ντυχὼ ν ἢ λαγῷ ἢ συὶ οὐ κ ἂ ν ἅ ψαιτο, τοῖ ς ἀ λλοτρί οις ἑ αυτὸ ν πό νοις οὐ κ ἐ πιγρά φων, οὐ δὲ ἀ ξιῶ ν σφετερί σασθαι τὰ προσή κοντά οἱ ἥ κιστα. ἔ οικε δὲ ἐ κ τού των ἔ χειν τι καὶ φιλοτιμί ας ἐ ν ἑ αυτῷ φυσικῆ ς: μὴ γὰ ρ δεῖ σθαι κρεῶ ν, ἀ λλὰ νί κης ἐ ρᾶ ν. ἀ κοῦ σαι δὲ ἄ ξιον ὅ τι καὶ δρᾷ παρὰ τὸ ν τῆ ς θή ρας καιρὸ ν ὁ κύ ων ὁ θηρατικό ς. προηγεῖ ται τοῦ κυνηγέ του ἱ μά ντι μακρῷ προσημμέ νος, καὶ ῥ ινηλατεῖ τῆ ς φωνῆ ς ἔ χων ἐ γκρατῶ ς. καὶ ἐ ς ὅ σον μὲ ν ἀ θηρί α ἀ παντᾷ αὐ τῷ καὶ οὐ δενὶ ἐ ντυγχά νει, πρό εισιν ὅ σα ἰ δεῖ ν καὶ τεκμή ρασθαι κατηφέ στερος, καὶ μέ ντοι καὶ ἐ ς τὸ πρό σω ἰ ὼ ν ἐ πά γεται τὸ ν θηρατὴ ν προθύ μως τε καὶ καρτερικῶ ς εὖ μά λα ὁ κύ ων: εἰ δὲ ἰ χνεύ σειε καὶ ὀ σμῇ τινι προσπέ σοι θηρί ου, ἐ νταῦ θα ἕ στηκεν. ὁ δὲ κυνηγέ της ἔ ρχεται πλησί ον, καὶ ὁ κύ ων περιχαρὴ ς τῇ εὐ ερμί ᾳ ὢ ν αἰ κά λλει τὸ ν δεσπό την καὶ φιλεῖ τὼ πό δε, καὶ πά λιν τῆ ς ἐ ξ ἀ ρχῆ ς ἰ χνεύ σεως ἔ χεται, καὶ πρό εισι βά δην ἔ στ' ἂ ν ἀ φί κηται πρὸ ς τὴ ν κοί την, καὶ περαιτέ ρω οὐ πρό εισι. συνῆ κεν οὖ ν ὁ θηρατή ς, καὶ ὑ ποθωΰ ξας σημαί νει τοῖ ς ἀ ρκυωροῖ ς: οἳ δὲ περιβά λλουσι τὰ ς ἄ ρκυς. καὶ ἐ νταῦ θα τοῦ καιροῦ ὑ λά κτησεν ὁ κύ ων: νοεῖ δὲ αὐ τῷ τηνικαῦ τα ἡ βοὴ ἐ ς ἀ νά στασιν τὸ ν σῦ ν ὑ ποθῆ ξαι, ἵ να ἐ κπέ σῃ φεύ γων καὶ τοῖ ς δικτύ οις καταληφθῇ. ἁ λό ντος δὲ τοῦ θηρό ς, ὃ δὲ ἐ πινί κιό ν τινα οἱ ονεὶ παιᾶ να ἐ κβοᾷ, καὶ γέ γηθε καὶ σκιρτᾷ, ὥ σπερ οὖ ν ἐ χθροὺ ς ὁ πλῖ ται νενικηκό τες. ταῦ τα ἐ πὶ συῶ ν καὶ ἐ λά φων δρῶ σιν οἱ κύ νες.

χά ριν δὲ ἄ ρα καὶ δελφῖ νες ἀ ποδοῦ ναι τῶ ν ἀ νθρώ πων ἦ σαν δικαιό τεροι, καὶ τῷ νό μῳ τῶ ν Περσῶ ν ὃ ν ἐ παινεῖ καὶ Ξενοφῶ ν οὐ κ ἐ νέ χονται. ὃ δὲ λέ γω τοιοῦ τό ν ἐ στι. κοί ρανος ὄ νομα, τὸ γέ νος ἐ κ Πά ρου, δελφί νων τινῶ ν ἐ ν Βυζαντί ῳ βό λῳ περιπεσό ντων καὶ ἑ αλωκό των, δοὺ ς ἀ ργύ ριον οἱ ονεὶ λύ τρα τοῖ ς ἠ γρευκό σιν ἀ φῆ κεν αὐ τοὺ ς ἐ λευθέ ρους, ἀ νθ' ὧ ν τὴ ν χά ριν ἀ πεί ληφεν. ἔ πλει γοῦ ν ποτε πεντηκό ντορον ἔ χων, ὡ ς λό γος, Μιλησί ους τινὰ ς ἄ γουσαν ἄ νδρας, ἐ ν δὲ τῷ μεταξὺ Νά ξου καὶ Πά ρου πορθμῷ τῆ ς νεὼ ς ἀ νατραπεί σης καὶ τῶ ν ἄ λλων διαφθαρέ ντων, τὸ ν Κοί ρανον ἔ σωσαν δελφῖ νες, ὑ πὲ ρ ἧ ς φθά σαντες εἶ χον εὐ εργεσί ας τὴ ν ἴ σην ἀ ντιδιδό ντες. καὶ ἔ νθα ἐ ξενή ξαντο ὀ χοῦ ντες αὐ τὸ ν ἄ κρα δεί κνυται καὶ ὕ παντρος πέ τρα, καὶ καλεῖ ται ὁ χῶ ρος Κοιρά νειος. χρό νῳ δὲ ὕ στερον τεθνεῶ τα τό νδε τὸ ν Κοί ρανον θαλά ττης πλησί ον ἔ καον. εἶ τα μέ ντοι αἰ σθό μενοί ποθεν οἱ δελφῖ νες ἠ θροί σθησαν, ὥ σπερ οὖ ν ἐ πὶ τὸ κῆ δος ἥ κοντες, καὶ ἐ ς ὅ σον ἡ πυρὰ ἐ νή κμαζε καομέ νη, παρέ μειναν ὡ ς φί λῳ φί λος πιστό ς: εἶ τα μέ ντοι κατασβεσθεί σης οἳ δὲ ἀ πενή ξαντο. ἄ νθρωποί γε μὴ ν ζῶ ντά ς τε καὶ πλουτοῦ ντας καὶ εὖ πρά ττειν δοκοῦ ντας θεραπεύ ουσι, νεκροὺ ς δὲ ἀ ποστρέ φονται ἢ καὶ δυστυχοῦ ντας, ἵ να μή τινα ἐ κτί σωσιν εὖ παθό ντες χά ριν.

ἦ σαν δὲ ἄ ρα καὶ ἰ χθύ ες πρᾶ οί τε ἅ μα καὶ χειροή θεις καὶ οἷ οι καλού μενοί τε ὑ πακού ειν καὶ διδό ντων τροφὰ ς ἑ τοί μως δέ χεσθαι, ὥ σπερ οὖ ν ἡ ἐ ν̓ Αρεθού σῃ ἱ ερὰ ἔ γχελυς. τὴ ν Κρά σσου τε τοῦ̔ Ρωμαί ου μύ ραιναν ᾅ δουσιν, ἥ περ οὖ ν καὶ ἐ νωτί οις καὶ ὁ ρμί σκοις διαλί θοις ἐ κεκό σμητο, οἷ α δή που ὡ ραί α κό ρη, καὶ καλοῦ ντος τοῦ Κρά σσου τὸ φώ νημα ἐ γνώ ριζε, καὶ ἀ νενή χετο, καὶ ὀ ρέ γοντος ὅ τι οὖ ν ἣ δὲ ἤ σθιε προθύ μως καὶ ἑ τοί μως λαμβά νουσα. ταύ την τοι καὶ ἔ κλαυσεν ὁ Κρά σσος, ὡ ς ἀ κού ω, τὸ ν βί ον καταστρέ ψασαν, καὶ ἔ θαψε. καί ποτε Δομετί ου πρὸ ς αὐ τὸ ν εἰ πό ντος̔ ὦ μωρέ, μύ ραιναν ἔ κλαυσας τεθνεῶ σαν', ὃ δὲ ὑ πολαβὼ ν̔ ἐ γὼ θηρί ον' ἔ φατο,̔ σὺ δὲ τρεῖ ς γυναῖ κας θά ψας οὐ κ ἔ κλαυσας'. Αἰ γυπτί ων δὲ ἀ κού ω λεγό ντων τοὺ ς ἱ εροὺ ς κροκοδεί λους εἶ ναι πρά ους, καὶ τῶ ν γε θεραπευτή ρων ἐ πιψαυό ντων καὶ ἐ παφωμέ νων ὑ πομέ νειν καὶ κού φως φέ ρειν, καὶ κεχηνέ ναι καθιέ ντων ἐ κεί νων τὰ ς χεῖ ρας

καὶ τοὺ ς ὀ δό ντας σφί σι καθαιρό ντων καὶ τὰ ἐ σδυό μενα τῶ ν σαρκί ων ἐ ξαιρού ντων. ἤ δη μέ ντοι καὶ μαντικῆ ς μετειληχέ ναι τοὺ ς προειρημέ νους κροκοδεί λους Αἰ γύ πτιοί φασι, καὶ τὸ μαρτύ ριον ἐ κεῖ νο προά γονται. Πτολεμαί οὑ ὁ πό στος δὲ ἦ ν οὗ τος ἐ κεί νους ἔ ρεσθἐ καλοῦ ντος τὸ ν πραό τατον τῶ ν κροκοδεί λων μὴ ὑ πακοῦ σαί φασι καὶ τροφὰ ς ὀ ρέ γοντος μὴ προσί εσθαι: συνεῖ ναι δὲ τοὺ ς ἱ ερέ ας ὅ τι τὸ τέ λος τῷ Πτολεμαί ῳ προσιὸ ν εἰ δὼ ς ὁ κροκό δειλος εἶ τα μέ ντοι τὴ ν ἐ ξ αὐ τοῦ τροφὴ ν ἠ τί μασε λαβεῖ ν. οἰ ωνοῖ ς μαντευομέ νους ἀ κού ω τινὰ ς καὶ ἐ π' ὄ ρνισι καθημέ νους ἐ ξετά ζειν πτή σεις τε αὐ τῶ ν καὶ ἕ δρας. καὶ ᾅ δονταί γε ἐ πὶ ταύ τῃ τῇ σοφί ᾳ Τειρεσί αι τε καὶ Πολυδά μαντες καὶ Πολύ ειδοι καὶ Θεοκλύ μενοι καὶ ἄ λλοι πολλοί. σπλά γχνων δὲ ἄ ρα θέ σεις καταγνῶ ναι δεινοὶ ἦ σαν καὶ Σιλανοὶ καὶ Μεγιστί αι καὶ Εὐ κλεῖ δαι καὶ ἐ πὶ τού τοις πολὺ ς κατά λογος. ἀ κού ω μέ ντοι τινῶ ν λεγό ντων ὅ τι καὶ ἀ λφί τοις μαντεύ ονταί τινες καὶ κοσκί νοις καὶ τυρί σκοις. πέ πυσμαι δὲ καὶ κώ μην τινὰ Λυκιακὴ ν μεταξὺ Μύ ρων καὶ Φελλοῦ, Σοῦ ρα ὄ νομα, ἐ ν ᾗ μαντεύ ονταί τινες ἐ π' ἰ χθύ σι καθή μενοι, καὶ ἴ σασιν ὅ τι καὶ νοεῖ ἥ τε ἄ φιξις αὐ τῶ ν κληθέ ντων καὶ ἡ ἀ ναχώ ρησις, καὶ ὅ ταν μὴ ὑ πακού σωσι τί δηλοῦ σι, καὶ ὅ ταν ἔ λθωσι πολλοὶ τί σημαί νουσιν. ἀ κού σει δὲ τὰ μαντικὰ τῶ ν σοφῶ ν ταῦ τα καὶ πηδή σαντος ἰ χθύ ος καὶ ἀ ναπλεύ σαντος ἐ κ βυθοῦ καὶ τροφὴ ν προσεμέ νου καὶ αὖ πά λιν μὴ λαβό ντος.

ἦ ν δὲ ἄ ρα εὐ χεί ρωτα καὶ αἱ ρεῖ ν ῥ ᾷ στα ὄ νοι μὲ ν τοῖ ς λύ κοις, τοῖ ς μέ ροψι δὲ αἱ μέ λιτται, ταῖ ς γε μὴ ν χελιδό σιν οἱ τέ ττιγες, τοῖ ς δὲ ἐ λά φοις οἱ ὄ φεις. ἡ πά ρδαλις δὲ αἱ ρεῖ τῇ ὀ σμῇ τὰ πλεῖ στα, καὶ ἔ τι μᾶ λλον τὸ ν πί θηκον.

Μεγασθέ νους ἀ κού ω λέ γοντος περὶ τὴ ν τῶ ν̓ Ινδῶ ν θά λατταν γί νεσθαί τι ἰ χθύ διον, καὶ τοῦ το μὲ ν ὅ ταν ζῇ ἀ θέ ατον εἶ ναι, κά τω που νηχό μενον καὶ ἐ ν βυθῷ, ἀ ποθανὸ ν δὲ ἀ ναπλεῖ ν. οὗ τὸ ν ἁ ψά μενον ἐ κθνή σκειν τὰ πρῶ τα, εἶ τα μέ ντοι καὶ ἀ ποθνή σκειν. τὸ ν δὲ χέ λυδρον πατή σας τις καὶ εἰ μὴ δηχθεί η, ὡ ς̓ Απολλό δωρό ς φησιν ἐ ν τῷ Θηριακῷ λό γῳ, ἀ ποθνή σκει πά ντως: ἔ χειν γά ρ τι σηπτικὸ ν καὶ τὴ ν μό νην τοῦ ζῴ ου ἐ πί ψαυσιν λέ γει. καὶ μέ ντοι καὶ τὸ ν πειρώ μενον θεραπεύ ειν καὶ ἐ πικουρεῖ ν ἁ μωσγέ πως τῷ ἀ ποθνή σκοντι φλυκταί νας ἴ σχειν ἐ ν ταῖ ς χερσί ν, ἐ πεὶ μό νον τοῦ πατή σαντος προσέ ψαυσεν.̓ Αριστό ξενος δέ πού φησιν ἄ νδρα ταῖ ς χερσὶ ν ὄ φιν τινὰ ἀ ποκτεῖ ναι καὶ μὴ δηχθέ ντα ὅ μως ἀ ποθανεῖ ν: καὶ τὴ ν ἐ σθῆ τα δὲ αὐ τοῦ, ἣ ν ἔ τυχε φορῶ ν ὅ τε τὸ ν ὄ φιν ἀ νῄ ρει, καὶ ἐ κεί νην σαπῆ ναι οὐ μετὰ μακρό ν.

̓ Αμφισβαί νης δὲ τὴ ν δορὰ ν βακτηρί ᾳ περικειμέ νην ἐ λαύ νειν λέ γει Νί κανδρος τοὺ ς ὄ φεις πά ντας καὶ τὰ ἄ λλα ζῷ α, ὅ σα μὴ δακό ντα μὲ ν παί σαντα δὲ ἀ ναιρεῖ.

κύ ων ὑ πὸ πλή θους ὀ χλού μενος οἶ δε πό αν ἐ ν ταῖ ς αἱ μασιαῖ ς φυομέ νην, ἧ σπερ οὖ ν γευσά μενος ἐ μεῖ πᾶ ν τὸ λυποῦ ν μετὰ φλέ γματος καὶ χολῆ ς, ὑ ποχωρεῖ δὲ αὐ τῷ καὶ τῶ ν σκυβά λων πά μπολλα, καὶ πορί ζει σωτηρί αν ἑ αυτῷ, δεηθεὶ ς ἰ ατρῶ ν συμμά χων οὐ δὲ ἕ ν. καὶ μελαί νης μέ ντοι χολῆ ς ἐ κκρί νει πλῆ θος, ἥ περ οὖ ν μεί νασα λύ τταν ἐ ργά ζεται κυσὶ νό σημα ἀ ργαλέ ον. ἑ λμί νθων δὲ πεπληρωμέ νοι τοῦ σί του τοὺ ς ἀ θέ ρας ἐ σθί ουσιν, ὡ ς̓ Αριστοτέ λης λέ γει. τρωθέ ντες δὲ ἔ χουσι τὴ ν γλῶ τταν φά ρμακον, ᾗ περ οὖ ν περι: λιχμώ μενοι τὸ τρωθὲ ν μέ ρος ἐ ς ὑ γί ειαν ἐ πανά γουσιν, ἐ πί δεσμα καὶ σπληνί α καὶ κρά σεις φαρμά κων μακρὰ ν χαί ρειν εἰ πό ντες. κύ να δὲ καὶ ἐ κεῖ νο οὐ διαλέ ληθεν, ὅ τι ἄ ρα τῆ ς μελί ας ὁ καρπὸ ς τοὺ ς μὲ ν ὗ ς πιαί νει, αὐ τῷ δὲ ἄ λγημα ἰ σχί ου προξενεῖ: καὶ ὁ ρῶ ν ἐ μφορουμέ νην τοῦ προειρημέ νου τὴ ν ὗ ν, ἀ φί σταται αὐ τῇ πά νυ ἐ γκρατῶ ς καὶ τοῦ δοκοῦ ντος ἡ δέ ος. ἄ νθρωποι

δὲ τῶ ν πειθό ντων ἄ κοντας ἐ σθί ειν ἡ ττῶ νται πολλά κις πά νυ ἀ κρατῶ ς. οὐ κ ἄ ν ποτε ῥ ᾳ δί ως τοὺ ς ἐ λέ φαντας ἐ νέ δρα λά θοι. ὅ ταν γοῦ ν γέ νωνται τῆ ς τά φρου πλησί ον, ἣ ν εἰ ώ θασιν ὑ πορύ ττειν οἱ θηρῶ ντες αὐ τού ς, εἴ τε ἐ ννοί ᾳ τινὶ φυσικῇ εἴ τε μαντικῇ ναὶ μὰ Δί α ἀ πορρή τῳ τοῦ μὲ ν περαιτέ ρω χωρεῖ ν ἀ ναστέ λλονται, ἑ αυτοὺ ς δὲ ἐ πιστρέ ψαντες εἶ τα μέ ντοι ὡ ς ἐ ν: πολέ μῳ ἀ νθί στανται μά λα καρτερῶ ς, καὶ ἀ νατρέ ψαι πειρῶ νται τοὺ ς θηρατὰ ς καὶ δι' αὐ τῶ ν ὠ σά μενοι φυγῇ πορί σασθαι τὴ ν σωτηρί αν, κρεί ττους γενό μενοι τῶ ν ἀ ντιπά λων. γί νεται τοί νυν ἐ νταῦ θα τοῦ καιροῦ μά χη καρτερὰ καὶ φό νος καὶ τῶ ν καὶ τῶ ν. ὁ μέ ντοι τρό πος τῆ σδε τῆ ς μά χης τοιοῦ τό ς ἐ στιν. οἱ μὲ ν ἄ νθρωποι δό ρατα ἰ σχυρὰ ἀ φιᾶ σι στοχαζό μενοι αὐ τῶ ν, οἱ δὲ ἐ λέ φαντες τὸ ν παραπεσό ντα ἁ ρπά ζουσι, καὶ τῇ γῇ προσαρά ξαντες πατοῦ ντέ ς τε καὶ τοῖ ς κέ ρασι τιτρώ σκοντες οἰ κτί στῳ περιβά λλουσι τέ λει καὶ ἀ λγεινοτά τῳ. ἐ πί ασι δὲ οἱ θῆ ρες ὑ πὸ τοῦ θυμοῦ τὰ ὦ τα ἐ κπεταννύ ντες ὡ ς ἱ στί α δί κην τῶ ν στρουθῶ ν τῶ ν μεγά λων, αἵ περ οὖ ν τὰ ς πτέ ρυγας ἁ πλώ σασαι ἢ φεύ γουσιν ἢ ἐ πί ασιν: ἐ πισιμώ σαντες δὲ καὶ τὴ ν προβοσκί δα οἱ ἐ λέ φαντες καὶ ὑ πὸ τοῖ ς κέ ρασι πτύ ξαντες ὥ σπερ οὖ ν νεὼ ς ἔ μβολον σὺ ν πολλῷ τῷ ῥ οθί ῳ φερομέ νης ἐ μπεσό ντες ῥ ύ μῃ σφοδροτά τῃ πολλοὺ ς ἀ νατρέ πουσι βοῶ ντες διά τορό ν τε καὶ ὀ ξὺ δί κην σά λπιγγος. πατουμέ νων δὲ τῶ ν ἁ λισκομέ νων καὶ ἀ λοωμέ νων τοῖ ς γό νασιν ἄ ραβος πολὺ ς ὀ στῶ ν συντριβομέ νων ἀ κού εται καὶ πό ρρωθεν, τὰ πρό σωπα δὲ ἐ κθλιβομέ νων τῶ ν ὀ φθαλμῶ ν καὶ τῆ ς ῥ ινὸ ς συνθλωμέ νης καὶ ῥ ηγνυμέ νου τοῦ μετώ που τὸ ἐ ναργὲ ς τοῦ εἴ δους ἀ πό λλυσι, καὶ ἀ γνῶ τες γί νονται πολλά κις καὶ τοῖ ς ἐ γγυτά τω προσή κουσι. σώ ζονται δὲ παραδό ξως ἄ λλοι τὸ ν τρό πον τοῦ τον. συνεί ληπται μὲ ν ὁ θηρατή ς, ὑ φ' ὁ ρμῆ ς δὲ τὸ θηρί ον ὑ περῆ λθεν αὐ τό ν, καὶ τὰ γό νατα ἐ ς τὴ ν γῆ ν ἀ πή ρεισε, καὶ προσκατέ πηξε τὰ κέ ρατα ἐ ς θά μνον ἢ ἐ ς ῥ ί ζαν ἢ ἄ λλο τι τοιοῦ το, καὶ ἔ χεται, καὶ μό γις ἀ νασπᾷ καὶ ἐ ξαιρεῖ: ἐ ν δὲ τῷ τέ ως διεκδὺ ς ὁ κυνηγέ της ἀ παλλά ττεται. οὐ κοῦ ν ἐ ν τῇ τοιαύ τῃ μά χῃ πολλά κις μὲ ν κρατοῦ σιν οἱ ἐ λέ φαντες, πολλά κις δὲ καὶ ἡ ττῶ νται δεί ματα ἐ ξ ἐ πιβουλῆ ς καὶ δέ α ποικί λα ἐ παγό ντων. καὶ γὰ ρ σά λπιγγες ᾅ δουσι, καὶ δοῦ πό ν τε καὶ κτύ πον ἐ ργά ζονται πρὸ ς τὰ ς ἀ σπί δας ἀ ρά ττοντες τὰ δό ρατα, καὶ πῦ ρ τὸ μέ ν τι ἐ πὶ τῆ ς γῆ ς ἐ ξά πτουσι, τὸ δὲ μετέ ωρον αἴ ρουσι, καὶ ἄ λλο σφενδονῶ σι δαλοὺ ς διαπύ ρους ἀ κοντί ζοντες καὶ δᾷ δας μακρὰ ς πυρὸ ς ἐ νακμά ζοντος τοῖ ς θηρί οις κατὰ προσώ που βιαί ως ἐ πισεί οντες. ἅ περ οὖ ν τὰ θηρί α δεδιό τα καὶ δυσωπού μενα ὠ θεῖ ται, καὶ ἔ στιν ὅ τε καὶ ἐ κνικᾶ ται ἐ μπεσεῖ ν ἐ ς τὴ ν τά φρον, ἣ ν τέ ως ἐ φυλά ττετο.

̔ Ηγή μων ἐ ν τοῖ ς Δαρδανικοῖ ς μέ τροις περὶ̓ Αλεύ α τοῦ Θετταλοῦ φησι καὶ ἄ λλα μέ ν, ἐ ν δὲ τοῖ ς καὶ ὅ τι ἠ ρά σθη δρά κων αὐ τοῦ. καὶ ὅ τι μὲ ν εἶ χε κό μην χρυσῆ ν ὅ δε ὁ̓ Αλεύ ας, λέ γων τερατεύ εται, ἐ μοὶ δὲ ἔ στω ξανθή. καὶ βουκολεῖ ν μὲ ν αὐ τὸ ν ἐ ν τῇ̓́ Οσσῃ φησὶ ν ὡ ς ἐ ν τῇ̓́ Ιδῃ τὸ ν̓ Αγχί σην, παρὰ δὲ τῇ κρή νῃ νέ μειν τὰ ς βοῦ ς τῇ καλουμέ νῃ Αἱ μονί ᾳ. Θετταλὴ δ' ἂ ν καὶ ἡ κρή νη εἴ η. δρά κοντα οὖ ν μεγέ θει μέ γιστον ἐ ρασθῆ ναι τοῦ̓ Αλεύ α, καὶ ἀ νέ ρπειν ἐ ς αὐ τό ν, καὶ τὴ ν κό μην οἱ καταφιλεῖ ν καὶ τῇ γλώ ττῃ περιλιχμώ μενον τὸ πρό σωπον τοῦ ἐ ρωμέ νου καθαί ρειν, καὶ δωροφορεῖ ν αὐ τῷ θηρῶ ντα πά μπολλα. εἰ δὲ Γλαύ κης τῆ ς κιθαρῳ δοῦ κριὸ ς ἥ ττητο καὶ ἐ ν̓ Ιασῷ δελφὶ ς ἐ φή βου, τί κωλύ ει καὶ δρά κοντα ἐ ρασθῆ ναι νομέ ως ὡ ραί ου, τὸ ν ὀ ξυωπέ στατον κά λλους διαπρεποῦ ς ἀ γαθὸ ν κριτὴ ν γεγενημέ νον; ἦ ν δὲ ἄ ρα ἴ διον ζῴ ων καὶ ἐ ρασθῆ ναι μὴ μό νον τοῦ συννό μου τε ἅ μα καὶ συμφυοῦ ς, ἀ λλὰ καὶ τοῦ προσή κοντος ἥ κιστα, ὡ ραί ου μέ ντοι.

ὁ παρεί ας ἢ παρού ας̔ οὕ τω γὰ ῤ Απολλό δωρος ἐ θέ λεἰ πυρρὸ ς τὴ ν χρό αν, εὐ ωπὸ ς τὸ ὄ μμα, πλατὺ ς τὸ στό μα, δακεῖ ν οὐ σφαλερό ς, ἀ λλὰ πρᾶ ος. ἔ νθεν τοι καὶ τῷ θεῶ ν φιλανθρωποτά τῳ ἱ ερὸ ν ἀ νῆ καν αὐ τό ν, καὶ ἐ πεφή μισαν̓ Ασκληπιοῦ θερά ποντα εἶ ναι οἱ πρῶ τοι ταῦ τα ἀ νιχνεύ σαντες.

ἐ ν Αἰ θιοπί ᾳ τοὺ ς καλουμέ νους Σιβρί τας σκορπί ους̔ οὕ τω δὲ αὐ τοὺ ς ὡ ς εἰ κὸ ς οἱ ἐ πιχώ ριοι φιλοῦ σιν ὀ νομά ζειν' ἀ κού ω σιτεῖ σθαι καὶ σαύ ρους καὶ ἀ σπί δας καὶ σφονδύ λας καὶ τί φας καὶ πᾶ ν ἑ ρπετό ν, τὸ ν δὲ ἐ πιβά ντα αὐ τῶ ν τοῖ ς περιττώ μασιν ἑ λκοῦ σθαι πέ πυσμαι. περὶ Κέ ρκυραν δὲ γί νονται αἱ καλού μεναι ὕ δραι, αἵ περ οὖ ν τοὺ ς διώ κοντας ἐ πιστραφεῖ σαι καὶ φυσή σασαι πνεῦ μα ἄ τοπον εἶ τα ἀ ναστέ λλουσι τῆ ς ὁ ρμῆ ς καὶ ἀ ποστρέ φουσι. τὸ ν τύ φλωπα δέ, ὃ ν καὶ τυφλί νην καλοῦ σι καὶ κωφί αν προσέ τι, κεφαλὴ ν μὲ ν παραπλησί αν ἔ χειν μυραί νῃ λέ γει τις λό γος, ὀ φθαλμοὺ ς δὲ ἄ γαν βραχί στους. καὶ θά τερον μὲ ν τοῖ ν ὀ νομά τοιν ἐ ντεῦ θεν εἴ ληφε, τό ν γε μὴ ν κωφί αν, ἐ πεὶ νωθή ς ἐ στι τὴ ν ἀ κοή ν. δορὰ ν δὲ ἰ σχυρὰ ν ἔ χει καὶ διακοπτομέ νην βραδύ τατα. τὸ ν δὲ ἀ κοντί αν χέ ρσυδρον εἶ ναί φασι, χρό νου δὲ ἐ ν ξηρῷ ποιεῖ σθαι τὴ ν διατριβὴ ν πολλοῦ καὶ ἐ λλοχᾶ ν ζῷ ον πᾶ ν. ἡ δὲ σοφί α τῆ ς ἐ πιβουλῆ ς τῆ ς ἐ ξ αὐ τοῦ τοιά δε ἐ στί ν. ἐ ν ταῖ ς λεωφό ροις που λαθὼ ν ὑ ποκρύ πτεται, πολλά κις δὲ καὶ ἐ πί τι δέ νδρον ἀ νερπύ σας εἶ τα ἑ αυτὸ ν συνειλή σας καὶ τὴ ν κεφαλὴ ν ἐ ν τῇ σπεί ρᾳ ὑ ποκρύ ψας τοὺ ς παριό ντας ἡ συχῆ ὑ ποβλέ πει: εἶ τα ἑ αυτὸ ν ἀ φί ησιν ἐ ς τὸ παριό ν, εἴ τε ἄ λογον εἴ η ζῷ ον εἴ τε ἄ νθρωπος. ἔ στι δὲ ἁ λτικὸ ν θηρί ον καὶ διαπηδῆ σαι καὶ εἴ κοσιν εἰ δέ οι πή χεις οἷ ό ν τε: ἁ λλό μενό ν τε παραχρῆ μα ἐ νέ φυ.

λύ κοι βοῒ ἐ ς τέ λμα βαθὺ ἐ μπεσό ντι ἐ ά ν πως περιτύ χωσι, ταρά ττουσι μὲ ν αὐ τὸ ν ἔ ξωθεν καὶ φοβοῦ σι,

διανή ξασθαι καὶ ἐ πιβῆ ναι τῆ ς γῆ ς οὐ κ ἐ πιτρέ ποντες, ἀ ναγκά ζουσι δὲ τῷ χρό νῳ στρεβλού μενον καὶ ἰ λυσπώ μενον ἀ ποπνιγῆ ναι. εἶ τα εἷ ς αὐ τῶ ν ὁ τελεώ τατος ἐ μπηδή σας τῷ ὕ δατι καὶ προσνεύ σας ἐ λά βετο τῆ ς οὐ ρᾶ ς τοῦ βοὸ ς καὶ ἕ λκει ἐ ς τὸ ἔ ξω, καὶ ἕ τερος τῆ ς ἐ κεί νου λαβό μενος αὐ τὸ ν ἕ λκει, καὶ τὸ ν δεύ τερον ὁ τρί τος, καὶ τοῦ τον ὁ τέ ταρτος, καὶ δρᾶ ται τὸ εἰ ρημέ νον μέ χρι τοῦ τελευταί ου, ὅ σπερ οὖ ν ἔ ξω τοῦ ὕ δατος ἕ στηκε. καὶ τὸ ν τρό πον τοῦ τον ἐ ξαγαγό ντες τὸ ν βοῦ ν ποιοῦ νται δεῖ πνον. βοὸ ς δὲ μό σχον πεπλανημέ νον ἐ λλοχή σαντες εἶ τα αὐ τῷ προσπηδῶ σι, καὶ τοῦ μυκτῆ ρος λαβό μενοι ἕ λκουσιν: ὃ δὲ ἀ ντισπᾷ, καὶ ἅ μιλλα ὑ πὲ ρ τού του πολλή, τῶ ν μὲ ν ἐ κβιά σασθαι πειρωμέ νων, τοῦ δὲ μὴ εἶ ξαι ἀ γώ νισμα ποιουμέ νου. ὅ ταν δὲ αὐ τὸ ν οὕ τως θεά σωνται σφό δρα ἀ ντιτεί νοντα, μεθῆ καν: καὶ ἐ κεῖ νος ὑ πὸ τῆ ς ἐ ς τοὐ πί σω βί ας ἀ νατέ τραπται, καὶ οἱ λύ κοι ἐ μπεσό ντες ἀ νέ ρρηξαν τὴ ν νηδὺ ν καὶ ἐ σθί ουσιν αὐ τό ν.̔́ Οταν ὑ περβῆ ναι τά φρον οἱ ἐ λέ φαντες μὴ δύ νωνται, εἷ ς ὁ μέ γιστος ἑ αυτὸ ν ἐ ς αὐ τὴ ν ἐ μβά λλει, καὶ πλά γιος ἵ σταται, καὶ γεφυροῖ τὸ κενό ν, καὶ κατ' αὐ τοῦ βαί νοντες ἐ ς τὸ ἀ ντιπέ ρας ἴ ασι καὶ ἀ ποδιδρά σκουσι, πρό τερον μέ ντοι καὶ ἐ κεῖ νον ἀ νασώ σαντες. ὁ δὲ τῆ ς σωτηρί ας τρό πος οὗ τό ς ἐ στιν. ἄ νωθέ ν τις τὸ ν πό δα προτεί νει, καὶ ἐ κεί νῳ παρέ χει τὴ ν προβοσκί δα περιπλέ ξαι: οἱ δὲ ἄ λλοι φρύ γανα ἐ μβά λλουσι καὶ ξύ λα ὤ κιστα, ὧ ν ἐ πιβαί νων, εἰ λημμέ νος τε τοῦ ποδὸ ς μά λα ἐ γκρατῶ ς τε καὶ εὐ λαβῶ ς ἀ νασπᾶ ται ῥ ᾷ στα. ἔ στι δὲ ἐ ν τοῖ ς̓ Ινδοῖ ς ἄ ρουρα, καὶ κέ κληται Φαλά κρα. τὸ δὲ αἴ τιον τοῦ ὀ νό ματος, ὁ γευσά μενος τῆ ς ἐ νταῦ θα γινομέ νης πό ας καὶ τὰ ς τρί χας ἀ ποβά λλει καὶ τὰ κέ ρατα. οὐ κοῦ ν οἱ ἐ λέ φαντες ἑ κό ντες εἶ ναι οὐ προσί ασι τῇ δε τῇ ἀ ρού ρᾳ, ἀ λλ' ἀ ποστρέ φονται πλησί ον γενό μενοι, πᾶ ν τὸ βλά πτον φεύ γοντες ὡ ς ἄ νθρωποι φρό νιμοι οἱ ἐ λέ φαντες.

τὴ ν σπογγιὰ ν ἰ θύ νει βραχὺ ζῷ ον, οὐ καρκί νῳ τὴ ν ἰ δέ αν παραπλή σιον, ἀ λλὰ ἀ ρά χνῃ μᾶ λλον. οὐ γὰ ρ ἄ ψυχον οὐ δὲ αἵ ματος ἄ μοιρον ἡ σπογγιὰ κύ ημά ἐ στι θαλά ττης, ἀ λλὰ ταῖ ς πέ τραις προσφύ εται, ὥ σπερ οὖ ν καὶ ἕ τερα, ἔ χει δέ τινα κί νησιν ἰ δί αν, δεῖ ται δὲ ὡ ς ἂ ν εἴ ποις τοῦ ὑ πομνή σοντος αὐ τὴ ν ὅ τι ἔ μψυχό ς ἐ στιν. ἀ τρεμοῦ σα γὰ ρ ὑ πό τινος συμφυοῦ ς μανό τητος καὶ ἡ συχά ζουσα τοῖ ς τρή μασιν αὐ τῆ ς ὅ ταν προσπέ σῃ τι, ἐ νταῦ θα ὑ πὸ τοῦ ἀ ραχνώ δους ζῴ ου νύ ττεται, καὶ συλλαμβά νει τὸ ἐ μπεσό ν, καὶ τροφὴ ν ἴ σχει. ὅ ταν δὲ ἄ νθρωπος προσί ῃ ἐ π' ἐ κτομῇ αὐ τῆ ς, κεντουμέ νη ὑ πὸ τοῦ ζῴ ου τοῦ συντρό φου φρί ττει καὶ ἑ αυτὴ ν συστρέ φει, καὶ αἰ τί α πό νου τε καὶ καμά του γί νεται τῷ θηρατῇ ναὶ μὰ Δί α πολλοῦ.

εἴ ρηται μὲ ν οὖ ν ἡ μῖ ν περὶ ἐ λεφά ντων ἰ δί ᾳ, τὰ δὲ καὶ εἰ ρή σεται. οὑ τωσὶ κρατοῦ σι μὲ ν βί ου, σωφροσύ νης δὲ ὅ πως μετειλή χασιν, εἰ πεῖ ν πρεπωδέ στατον. οὐ γὰ ρ ὡ ς ὑ βρί ζοντες οὐ δὲ ὡ ς λά γνοι ἐ πὶ τὴ ν ὁ μιλί αν τὴ ν πρὸ ς τὴ ν θή λειαν ἔ ρχονται, ἀ λλ' ὥ σπερ οὖ ν οἱ γέ νους διαδοχῆ ς δεό μενοι καὶ παιδοσποροῦ ντες, ἵ να μὴ αὐ τοὺ ς ἐ πιλί πῃ ἡ ἐ πιγονὴ ἡ ἐ ξ ἀ λλή λων, ἐ ά σωσι δὲ σπέ ρμα. ἅ παξ γοῦ ν ἐ ν τῷ βί ῳ τῷ σφετέ ρῳ μνημονεύ ουσιν ἀ φροδί της, ὅ ταν ἡ θή λεια ὑ πομέ νῃ καὶ αὐ τή: εἶ τα ἐ μπλή σας ἕ καστος τὴ ν σύ ννομον τὸ ἐ ντεῦ θεν οὐ κ οἶ δεν αὐ τή ν. συμπλέ κονται δὲ οὐ κ ἀ νέ δην οὐ δὲ ἐ ν τῇ τῶ ν ἄ λλων ὄ ψει ἀ λλ' ἀ ναχωρή σαντες: καὶ ἑ αυτῶ ν προβά λλονται ἢ δέ νδρα δασέ α ἢ ὕ λην τινὰ συμφυῆ ἢ χῶ ρον κοῖ λον καὶ βαθὺ ν τοῦ λαθεῖ ν αὐ τοῖ ς παρέ χοντα ἀ φθονί αν. ὡ ς μὲ ν οὖ ν εἰ σι δί καιοι ἄ νω εἶ πον, καὶ τὸ ἀ νδρεῖ ον αὐ τῶ ν καὶ τοῦ το ἤ δη λέ λεκται: τὸ σῶ φρον δὲ ἀ ποδέ δεικται τὰ νῦ ν ταῦ τα. ἀ λλὰ καὶ τὸ μισοπό νηρον ὅ τῳ σχολὴ μανθά νειν, οὗ τος ὑ πέ χων τὰ ὦ τα ἀ κουέ τω. ἐ λέ φαντι ἡ μέ ρῳ πωλευτὴ ς ἦ ν, καὶ εἶ χε γυναῖ κα ἀ φηλικεστέ ραν μέ ν, πλουσί αν δέ. οὐ κοῦ ν ἑ τέ ρας ἐ ρῶ ν καὶ τὰ τῆ ς συνοικού σης σπεύ δων ἐ κεί νης γενέ σθαι ταύ την μὲ ν ἀ ποπνί γει καὶ τῆ ς τοῦ ἐ λέ φαντος φά τνης κατορύ ττει πλησί ον ὁ θερμό βουλος ἄ νθρωπος, ἄ γεται δὲ τὴ ν ἄ λλην. ἐ νταῦ θα οὖ ν ὁ ἐ λέ φας τῇ προβοσκί δι λαβό μενος τὴ ν νεωστὶ ἀ φιγμέ νην. ἄ γει τῆ ς νεκρᾶ ς πλησί ον, καὶ τοῖ ς κέ ρασιν ἀ νορύ ξας καὶ γυμνώ σας τὸ σῶ μα, ἃ εἰ πεῖ ν οὐ κ ἠ δύ νατο, ταῦ τα ἐ πεδεί κνυε δι' αὐ τῶ ν τῶ ν ἔ ργων, τὴ ν γυναῖ κα τὸ ν τρό πον τοῦ γή μαντος αὐ τὴ ν ἐ κδιδά σκων ὁ μισοπό νηρος ἐ λέ φας.

ἐ γγραύ λεις, οἳ δὲ ἐ γκρασιχό λους καλοῦ σιν αὐ τά ς, προσακή κοά γε μὴ ν καὶ τρί τον ὄ νομα αὐ τῶ ν, εἰ σὶ γὰ ρ οἳ καὶ λυκοστό μους αὐ τὰ ς ὀ νομά ζουσιν. ἔ στι δὲ μικρὰ ἰ χθύ δια, καὶ πολύ γονα φύ σει, λευκό τατα ἰ δεῖ ν. ἐ σθί ουσί γε μὴ ν μά λιστα οἱ ἀ γελαῖ οι τῶ ν ἰ χθύ ων αὐ τά. δεί σαντα οὖ ν συνθεῖ πρὸ ς ἄ λληλα, καὶ ἐ χό μενον τοῦ πλησί ον ἕ καστον τῇ σφί γξει τὸ ῥ ᾳ δί ως ἐ πιβουλεύ εσθαι διαπέ φευγε. τοσαύ τη δὲ ἄ ρα αὐ τῶ ν ἡ ἕ νωσις γί νεται συνδραμό ντων, ὡ ς καὶ πορθμί δας ἐ πιθεού σας μὴ διασχί ζειν αὐ τά: καὶ μέ ντοι καὶ κώ πην ἢ κοντὸ ν εἴ τις αὐ τῶ ν διεῖ ναι θελή σειε, τὰ δὲ οὐ διαξαί νεται, ἀ λλὰ ἔ χεται ἀ λλή λων ὡ ς συνυφασμέ να. καθεὶ ς δὲ τὴ ν χεῖ ρα ὡ ς ἐ κ σωροῦ πυρῶ ν ἢ κυά μων λά βοις ἂ ν βιαί ως ἀ ποσπά σας, ὡ ς καὶ διασπᾶ σθαι πολλά κις, καὶ τὰ. μὲ ν ἡ μί τομα τῶ ν ἰ χθυδί ων λαμβά νεσθαι, τὰ δὲ ὑ πολεί πεσθαι. καὶ γὰ ρ τὸ μὲ ν οὐ ραῖ ον καθέ ξεις, μέ νει δὲ σὺ ν τοῖ ς ἄ λλοις ἡ κεφαλή: ἢ κεφαλὴ ν κομιεῖ ς οἴ καδε, μέ νει δὲ ἐ ν τῇ θαλά ττῃ τὸ λοιπό ν. καλεῖ ται δὲ αὐ τῶ ν ἡ πυκνή τε καὶ συνεχὴ ς νῆ ξις βό λος, καὶ πεντή κοντα ἁ λιά δας πολλά κις ἐ πλή ρωσεν εἷ ς βό λος, ὥ ς φασιν οἱ θαλαττουργοί.

ἡ ὗ ς γνωρί ζει τοῦ συβώ του τὴ ν φωνή ν, καὶ ὑ πακού ει καλοῦ ντος, κἂ ν ᾖ πλανηθεῖ σα: πλησί ον δὲ τού του τὸ μαρτύ ριον. τῇ γῇ τῇ Τυρρηνί δι κακοῦ ργοι ναῦ ν λῄ στειραν προσέ σχον, καὶ προσανελθό ντες αὐ λί ῳ περιτυγχά νουσι, καὶ ἦ ν συβωτῶ ν τὸ αὔ λιον, καὶ εἶ χε πολλὰ ς ὗ ς. ταύ τας οὖ ν συλλαβό ντες ἐ ς τὴ ν ναῦ ν ἐ νέ βαλον, καὶ ἀ πολύ σαντες τὰ πεί σματα εἴ χοντο τοῦ πλοῦ. οἱ τοί νυν συβῶ ται παρό ντων μὲ ν τῶ ν λῃ στῶ ν ἡ σύ χαζον, ἐ πεὶ δὲ ἔ τυχον τῆ ς γῆ ς ἀ ποσαλεύ σαντες, ὅ σσον τε γέ γωνε βοή σας, ἐ νταῦ θά τοι τὰ ς σῦ ς τῇ συνή θει βοῇ ὀ πί σω παρὰ σφᾶ ς ἀ πεκά λουν οἱ συβῶ ται. αἳ δὲ ὡ ς ἤ κουσαν, ἐ πὶ θά τερα τοῦ πλοί ου ἑ αυτὰ ς συνώ σασαι ἀ νέ τρεψαν αὐ τό. καὶ οἱ μὲ ν κακοῦ ργοι παραχρῆ μα διεφθά ρησαν, αἱ δὲ ὗ ς παρὰ τοὺ ς ἑ αυτῶ ν δεσπό τας ἀ πενή ξαντο.

ζηλό τυπον δὲ εἶ ναι καὶ τὸ ν πελαργό ν φασιν. ἐ ν γοῦ ν Κραννῶ νι τῆ ς Θετταλί ας̓ Αλκινό ην ὄ νομα γυναῖ κα ὡ ραί αν ὁ γή μας ἀ πολιπὼ ν οἴ κοι ἔ ς τινα ἐ στεί λατο ἀ ποδημί αν. ἡ τοί νυν̓ Αλκινό η ὡ μί λει τῶ ν θεραπό ντων τινί. τοῦ το συνιδὼ ν ὁ πελαργὸ ς ὁ οἰ κέ της οὐ χ ὑ πέ μεινεν, ἀ λλὰ ἐ τιμώ ρησε τῷ δεσπό τῃ. προσπηδῶ ν γοῦ ν ἐ πή ρωσε τῆ ς ἀ νθρώ που τὴ ν ὄ ψιν. ἀ νωτέ ρω μὲ ν ἐ μνή σθην πορφυρί ωνος ζηλοτυπί ας εἶ τα κυνὸ ς τοιού του, νῦ ν γε μὴ ν πελαργοῦ τὰ ἴ σα ἐ κεί νοις ἐ ς νοσοῦ ντα γά μον.

μεταβά λλει δὲ τὰ ς χρό ας τὰ πρό βατα ἐ κ τῆ ς περὶ τὸ πῶ μα ἀ λλαγῆ ς κατὰ τὴ ν τῶ ν ποταμῶ ν ἰ διό τητα: ἡ δὲ ὥ ρα τοῦ ἔ τους, καθ' ἣ ν ἀ παντᾷ τοῦ το αὐ τοῖ ς, ὁ τῆ ς μί ξεως καιρό ς ἐ στιν. γί νεται οὖ ν καὶ ἐ κ λευκῶ ν μέ λανα, καὶ ἔ μπαλιν τρέ πει τὴ ν χρό αν. φιλεῖ δέ πως ταῦ τα γί νεσθαι περί τε τὸ ν ἐ ν̓ Αντανδρί ᾳ ποταμὸ ν καὶ τὸ ν ἐ ν Θρᾴ κῃ, οὗ τὸ ὄ νομα ἐ ροῦ σιν οἱ πά ροικοι Θρᾷ κες. ὁ δὲ ἐ ν Τροί ᾳ Σκά μανδρος ἐ πεὶ ξανθὰ ς ἀ ποφαί νει πινού σας τὰ ς οἶ ς, πρὸ ς τῷ Σκαμά νδρῳ τῷ ἐ ξ ἀ ρχῆ ς ἄ λλο ὄ νομα ἡ τῶ ν προβά των ἐ πί κτητος χρό α ἔ θετο αὐ τῷ τὸ Ξά νθου.

χά ριτος δὲ ἀ πομνησθῆ ναι τὰ ζῷ α καὶ κατὰ τοῦ το ἀ γαθά. ἐ ν Τά ραντι γί νεται γυνὴ τά τε ἄ λλα σπουδῆ ς ἀ ξί α καὶ οὖ ν καὶ σώ φρων πρὸ ς τὸ ν ἄ νδρα:̔ Ηρακληὶ ς ὄ νομα αὐ τῇ. περιεῖ πε μὲ ν οὖ ν ζῶ ντα τὸ ν γεγαμηκό τα εὖ μά λα κηδεμονικῶ ς: ἐ πεὶ δὲ τὸ ν βί ον οὗ τος κατέ στρεψε, τὰ ς ἀ στικὰ ς ἡ προειρημέ νη γυνὴ μισεῖ διατριβὰ ς καὶ τὴ ν οἰ κί αν, ἐ ν ᾗ τὸ ν ἄ νδρα νεκρὸ ν ἐ θεά σατο, καὶ ὡ ς εἶ χε λύ πης ἐ ς τοὺ ς τά φους μετοικί ζεται, καὶ τοῖ ς ἠ ρί οις τοῦ ποτε ἀ νδρὸ ς τλημό νως παρέ μεινε, πιστὴ ν ἑ αυτὴ ν τῷ κατὰ γῆ ς ὄ ντι ἀ ποφαί νουσα. καί ποτε ἦ ν ὥ ρα θέ ρειος, καὶ πελαργῶ ν ἔ τι νεοττῶ ν πρό πειραν τῆ ς ἑ αυτῶ ν πτή σεως λαμβανό ντων εἶ ς ὁ μά λιστα νεαρὸ ς ἀ κρατὴ ς ὢ ν ἔ τι τῶ ν ταρσῶ ν κατώ λισθε, καὶ τοῖ ν σκελοῖ ν συντρί βει τὸ ἕ τερον. ἡ τοί νυν̔ Ηρακληὶ ς θεασαμέ νη τὸ πτῶ μα καὶ τοῦ ποδὸ ς τὸ πά θος καταμαθοῦ σα οἰ κτεί ρει τὸ ν νεοττό ν, καὶ ἀ ναλαβοῦ σα σὺ ν πολλῇ τῇ φειδοῖ κατειλεῖ τὴ ν πληγή ν, καὶ θεραπεύ ει καταιονή μασι καὶ ἐ πιπλά σμασι, καὶ τροφὴ ν προσέ φερε καὶ ποτὸ ν ὤ ρεγε, χρό νῳ δὲ τῷ εἰ κό τι ῥ ωσθέ ντα καὶ φύ σαντα τὰ ὠ κύ πτερα ἐ λεύ θερον εἶ ναι μεθῆ κεν. ὃ δὲ εἰ δὼ ς ἐ ννοί ᾳ τινὶ φυσικῇ καὶ θαυμαστῇ ὀ φεί λων ζωά γρια ᾤ χετο ἀ πιώ ν. εἶ τα ἐ νιαυτοῦ διελθό ντος ἣ μὲ ν ἔ τυχεν ἦ ρος ὑ πολά μποντος ἐ ν ἡ λί ῳ θερομέ νη, ὁ δὲ πελαργὸ ς ὁ ἰ αθεὶ ς ὑ π' αὐ τῆ ς ἰ δὼ ν τὴ ν εὐ εργέ τιν ὑ φῆ κε τῆ ς τῶ ν πτερῶ ν ὁ ρμῆ ς, καὶ ἑ αυτὸ ν χθαμαλωτέ ρᾳ τῇ πτή σει κατά γων πλησί ον γί νεται, καὶ χανὼ ν ἀ νεμεῖ λί θον ἐ ς τὸ ν τῆ ς̔ Ηρακληί δος κό λπον, καὶ ἀ ναπετασθεὶ ς ἐ πὶ τοῦ τέ γους ἑ αυτὸ ν ἐ κά θισεν. ἣ δὲ τὰ πρῶ τα ὡ ς εἰ κὸ ς ἐ θαύ μασέ τε καὶ ἐ κταραχθεῖ σα ἠ πό ρει, τί εῖ η τὸ πραχθὲ ν συμβαλεῖ ν οὐ κ ἔ χουσα: τὴ ν δ' οὖ ν λί θον ἔ νδον που κατέ θετο, εἶ τα νύ κτωρ διυπνισθεῖ σα ὁ ρᾷ αὐ γή ν τινα καὶ αἴ γλην ἀ φιεῖ σαν, καὶ κατελά μπετο ὁ οἶ κος ὡ ς ἐ σκομισθεί σης δᾳ δό ς: τοσοῦ τον ἄ ρα ἐ κ τῆ ς βώ λου τὸ σέ λας ἀ νῄ ει τε καὶ ἐ τί κτετο. συλλαβοῦ σα δὲ τὸ ν πελαργὸ ν καὶ ἐ παφωμέ νη κατενό ησε τὴ ν ἐ κ τῆ ς πληγῆ ς οὐ λή ν, καὶ ἐ γνώ ρισε τοῦ τον ἐ κεῖ νον εἶ ναι τὸ ν ὑ π' αὐ τῆ ς οἴ κτου τε καὶ θεραπεί ας τετυχηκό τα.

ἀ στακὸ ν εἰ λά βοις καὶ πορρωτά τω κομί σειας, σημεῖ ον καταλιπὼ ν ἔ νθεν αὐ τὸ ν τεθή ρακας, εὑ ρή σεις τὸ ν αὐ τὸ ν ἐ νταῦ θα, ὅ θεν καὶ συνεί ληπται. λέ γω δέ, εἰ παρὰ τὴ ν θά λατταν κομί σας εἶ τα καταθεῖ ο αὐ τό ν που πλησί ον, ὡ ς ἑ ρπύ σαι δυνηθῆ ναι ἐ ς τὴ ν θά λατταν.

̓ Αγρεὺ ς τὸ ὄ νομα, τὴ ν φύ σιν πτηνό ς, τὸ γέ νος κοσσύ φων φρά τωρ, μέ λας τὴ ν χρό αν, μουσικὸ ς τὴ ν γλῶ τταν. κέ κληται δὲ ἀ γρεύ ς, καὶ δικαί ως: τῷ γά ρ τοι μέ λει τῶ ν ἄ λλων ὀ ρνέ ων αἱ ρεῖ τὰ ἁ παλὰ προσπετό μενα τῇ τῆ ς εὐ μουσί ας θέ λξει. εἰ δὼ ς οὖ ν τὸ συμφυὲ ς αὐ τῷ πλεονέ κτημα, ἔ οικε χρῆ σθαι τῷ παρὰ τῆ ς φύ σεως δώ ρῳ ἐ ς ἡ δονὴ ν ἅ μα καὶ τροφή ν: ἀ κού ων μὲ ν γὰ ρ ἑ αυτοῦ εὐ φραί νεται, θηρῶ ν δὲ τὰ προσιό ντα ἐ μπί πλαται. τοῦ τον εἴ τί ς ποτε ἐ θή ρασε καὶ ἐ ν οἰ κί σκῳ καθεῖ ρξεν, οὐ δὲ ν αὐ τῷ πλέ ον τὸ τῆ ς σπουδῆ ς: ἔ χει γὰ ρ ἄ φωνον ὄ ρνιν, ὥ σπερ οὖ ν τὸ ν θηρά σαντα ὑ πὲ ρ τῆ ς δουλεί ας ἀ μυνό μενον τῇ σιωπῇ.

ἀ νωτέ ρω εἶ πον ἣ ν οἱ τροχί λοι κατατί θενται ἐ ς τοὺ ς κροκοδεί λους εὐ εργεσί αν, ἧ σπερ ἐ ν τοῖ ς Αἰ γυπτί οις μέ μνηται καὶ̔ Ηρό δοτος λό γοις: ὃ δὲ οὐ κ εἶ πον εἰ δώ ς, τοῦ το εἰ ρή σεται νῦ ν, ἵ να καὶ ἄ λλος μά θῃ. ὁ μὲ ν τροχί λος ὄ ρνις ἐ στὶ τῶ ν ἑ λεί ων εἷ ς, καὶ παρὰ τὰ ς ὄ χθας τῶ ν ποταμῶ ν ἀ λᾶ ται καὶ ὅ τι ἂ ν τύ χῃ παρεκλέ γων βό σκεται, τρέ φει δὲ αὐ τὸ ν καὶ ὁ κροκό δειλος οἷ ς εἶ πον. καὶ ἐ κεῖ νος αὐ τὸ ν ἀ μεί βεται καθεύ δοντος προμηθῶ ς ἔ χων καὶ ὑ περαγρυπνῶ ν αὐ τοῦ: κειμέ νῳ μὲ ν γὰ ρ καὶ ὑ πνώ ττοντι ἐ πιβουλεύ ει ὁ ἰ χνεύ μων, καὶ ἐ μφὺ ς τῇ δέ ρῃ πολλά κις ἀ πέ πνιξεν αὐ τό ν: ἀ λλ' ὅ γε τροχί λος βοᾷ, καὶ παί ει κατὰ τῆ ς ῥ ινὸ ς αὐ τό ν, καὶ ἀ νί στησι καὶ πρὸ ς τὸ ν ἐ χθρὸ ν ὑ ποθή γει. εἰ μὲ ν οὖ ν χρὴ τὸ ν ὄ ρνιν ἐ παινεῖ ν οὕ τως ἔ χοντα φροντιστικῶ ς ζῴ ου παμβό ρου καὶ ἀ δηφά γου, εἰ σό μεθα: τὸ δ' οὖ ν ἴ διον τῶ νδε τῶ ν ζῴ ων εἶ πον.

ἡ τρυγὼ ν̔ οὔ φημι νῦ ν τὴ ν ὑ παέ ριον, ἀ λλὰ τὴ ν ἐ ν τῇ θαλά ττᾐ ὅ τε βού λεται, νή χεται, καὶ αὖ πά λιν ἀ ρθεῖ σα πέ τεται. ἔ χει δὲ κέ ντρον, οὗ καὶ ἀ νωτέ ρω μνή μην ἐ ποιησά μην, θανατηφό ρον. τὸ μὲ ν οὖ ν κεντεῖ ν καὶ ζῷ α ἄ λογα καὶ ἀ νθρώ πους καὶ παραχρῆ μα ἀ πολλύ ναι, οὔ πω παρά δοξό ν ἐ στιν: ὃ δὲ ἄ ξιον ἐ κπεπλῆ χθαι, τοῦ το εἰ ρή σεται. δέ νδρῳ τῷ μεγί στῳ καὶ πά νυ εὐ θαλεῖ καὶ εὐ ερνεῖ καὶ λί αν τεθηλό τι τὴ ν χλό ην εἰ προσαγά γοις τὸ κέ ντρον καὶ νύ ξειας τὸ δέ νδρον, οὐ μετὰ μακρὸ ν ἐ κβά λλει τὰ φύ λλα: καὶ ἐ κεί νων καταρρεό ντων ἐ ς τὴ ν γῆ ν τὸ πᾶ ν πρέ μνον αὐ αί νεται καὶ ἔ οικεν ἡ λιοβλή τῳ.

τί κτεται ἐ λέ φας κατὰ τὴ ν κεφαλὴ ν ἐ κπηδῶ ν, τὸ δὲ μέ γεθό ς ἐ στι τοῦ τικτομέ νου κατὰ δέ λφακα τὴ ν μεγί στην. μιᾷ δὲ μητρὶ πλεί ω ἐ λεφαντί σκια ἕ πεται, φασί ν. εἰ δὲ βού λοιο τῶ ν βρεφῶ ν νεογό νων ὄ ντων προσά ψασθαι, αἱ μητέ ρες οὐ δὲ ν ἀ γανακτοῦ σιν ἀ λλὰ ἐ ῶ σι: συνιᾶ σι γὰ ρ ὅ τι μή τε ἐ πὶ λύ μῃ τις ἐ πιψαύ ει αὐ τῶ ν μή τε ἐ πὶ κολά σει, ἀ λλὰ φιλοφρονού μενοι πά ντες καὶ κολακεύ οντες. ἐ πεὶ τί ς ἂ ν τὸ τηλικοῦ τον βλά ψειεν; ὅ ταν δὲ θηρώ μενοι ἐ μπέ σωσιν ἐ ς τὴ ν τά φρον, καὶ ἴ δωσιν ὅ τι λοιπὸ ν ἄ φυκτα αὐ τοῖ ς ἐ στι, τοῦ μὲ ν τέ ως θυμοῦ τοῦ σὺ ν τῇ ἐ λευθερί ᾳ λή θην λαμβά νουσι, καὶ ὀ ρεγό ντων σιτί α ἑ τοί μως προσί ενται, καὶ ὕ δωρ προτεινό ντων πί νουσι, καὶ οἶ νον ἐ γχεό ντων ἐ ς τὰ ς προβοσκί δας οἳ δὲ τὴ ν φιλοτησί αν οὐ κ ἀ ναί νονται.

τὸ ν ἰ χθὺ ν τὸ ν ἔ λλοπα ἱ ερὸ ν ἰ χθὺ ν ὑ πὸ τοῦ ποιητοῦ κληθῆ ναι νομί ζουσι. λέ γει δέ τις λό γος σπά νιον μὲ ν αὐ τὸ ν εἶ ναι, ἐ ν δὲ τῷ κατὰ Παμφυλί αν πελά γει θηρᾶ σθαι, γλί σχρως δὲ καὶ ἐ κεῖ θι. ἐ ὰ ν δὲ ἁ λῷ, στεφά νοις μὲ ν αὐ τοὶ σφᾶ ς αὐ τοὺ ς ὑ πὲ ρ τῆ ς εὐ ερμί ας ἀ γλαΐ ζουσι, στεφανοῦ σι δὲ καὶ τὰ ς ἁ λιά δας, καταί ρουσί τε κρό τῳ καὶ αὐ λοῖ ς τὸ θή ραμα μαρτυρό μενοι. οἳ δὲ οὐ τοῦ τον ἀ λλὰ τὸ ν ἀ νθί αν νομί ζουσιν ἱ ερό ν. τὸ δὲ αἴ τιον, ἔ νθα ἄ ν ὅ δε φανῇ τῆ ς θαλά ττης, ἀ νά γκη δή που τὸ ν χῶ ρον ἄ θηρον εἶ ναι σπονδά ς τε ἰ χθύ σι πρὸ ς πᾶ ν ὅ σον ὑ δροθηρικό ν, καὶ αὐ τοὶ δὲ οἱ ἰ χθύ ες θαρροῦ ντες ἀ ποτί κτουσι. φύ σεως δὲ ἀ πό ρρητα ἐ λέ γχειν οὐ κ ἐ μό ν, καὶ εἰ κό τως, ἐ πεὶ καὶ ἀ λεκτρυό να δέ δοικε λέ ων καὶ τὸ ν αὐ τὸ ν βασιλί σκος καὶ μέ ντοι καὶ ὗ ν ἐ λέ φας: τὰ ς δὲ αἰ τί ας ὅ σοι σχολὴ ν ἄ γουσι πολλὴ ν ζητοῦ ντες τοῦ μὲ ν χρό νου καταφρονή σουσιν, οὐ μὴ ν ἐ ς τέ λος ἀ φί ξονται τῆ ς σπουδῆ ς.