On the Embassy
Choose a text
id="mobileReaderAuthor" class="mobile-reader-author" href="/authors/aeschines" aria-label="More works by Aeschines">
—
⋯
Original / primary: Textus receptus
1.1
δέ ομαι ὑ μῶ ν, ὦ ἄ νδρες̓ Αθηναῖ οι, ἐ θελῆ σαί μου μετ' εὐ νοί ας ἀ κοῦ σαι λέ γοντος, ὑ πολογιζομέ νους τό τε μέ γεθος τοῦ κινδύ νου καὶ τὸ πλῆ θος τῶ ν αἰ τιῶ ν πρὸ ς ἂ ς ἀ πολογή σασθαί με δεῖ, καὶ τὰ ς τέ χνας καὶ τὰ ς κατασκευὰ ς τοῦ κατηγό ρου καὶ τὴ ν ὠ μό τητα, ὃ ς ἐ τό λμησε παρακελεύ σασθαι πρὸ ς ἄ νδρας ὀ μωμοκό τας τῶ ν ἀ ντιδί κων ὁ μοί ως ἀ μφοτέ ρων ἀ κού σεσθαι τοῦ κινδυνεύ οντος φωνὴ ν μὴ ὑ πομέ νειν.
1.2
καὶ ταῦ τ' εἶ πεν οὐ δι' ὀ ργή ν: οὐ δεὶ ς γὰ ρ τῶ ν ψευδομέ νων τοῖ ς ἀ δί κως διαβαλλομέ νοις ὀ ργί ζεται, οὐ δ' οἱ τἀ ληθῆ λέ γοντες κωλύ ουσι λό γου τυχεῖ ν τὸ ν φεύ γοντα: οὐ γὰ ρ πρό τερον ἡ κατηγορί α παρὰ τοῖ ς ἀ κού ουσιν ἰ σχύ ει, πρὶ ν ἂ ν ὁ φεύ γων ἀ πολογί ας τυχὼ ν ἀ δυνατή σῃ τὰ ς προειρημέ νας αἰ τί ας ἀ πολύ σασθαι.
1.3
ἀ λλ' οἶ μαι Δημοσθέ νης οὐ χαί ρει δικαί οις λό γοις, οὐ δ' οὕ τω παρεσκεύ ασται, ἀ λλὰ τὴ ν ὑ μετέ ραν ὀ ργὴ ν ἐ κκαλέ σασθαι βεβού ληται. καὶ κατηγό ρηκε δωροδοκί ας, ἀ πί θανος ὢ ν πρὸ ς τὴ ν ὑ ποψί αν ταύ την: τὸ ν γὰ ρ ἐ πὶ ταῖ ς δωροδοκί αις προτρεπό μενον ὀ ργί ζεσθαι, αὐ τὸ ν χρὴ τῶ ν τοιού των ἔ ργων ἀ πέ χεσθαι.
1.4
ἐ μοὶ δέ, ἄ νδρες̓ Αθηναῖ οι, συμβέ βηκε τῆ ς Δημοσθέ νους ἀ κού οντι κατηγορί ας μή τε δεῖ σαι πώ ποθ' οὕ τως ὡ ς ἐ ν τῇ δε τῇ ἡ μέ ρᾳ, μή τ' ἀ γανακτῆ σαι μᾶ λλον ἢ νῦ ν, μή τ' εἰ ς ὑ περβολὴ ν ὁ μοί ως ἡ σθῆ ναι. ἐ φοβή θην μὲ ν γά ρ, καὶ ἔ τι καὶ νῦ ν τεθορύ βημαι, μή τινες ὑ μῶ ν ἀ γνοή σωσί με ψυχαγωγηθέ ντες τοῖ ς ἐ πιβεβουλευμέ νοις καὶ κακοή θεσι τού τοις ἀ ντιθέ τοις: ἐ ξέ στην δ' ἐ μαυτοῦ καὶ τὴ ν αἰ τί αν βαρέ ως ἤ νεγκα, ὅ θ' ὕ βριν καὶ παροινί αν εἰ ς γυναῖ κα ἐ λευθέ ραν καὶ τὸ γέ νος̓ Ολυνθί αν κατηγό ρει: ἥ σθην δέ, ὅ τ' αὐ τὸ ν ἐ πὶ τῆ ς αἰ τί ας ὄ ντα ταύ της ἐ ξεβά λλετε, καὶ τῶ ν σεσωφρονημέ νων ἐ ν τῷ βί ῳ μοι χά ριν ἀ πειληφέ ναι νομί ζω.
1.5
ὑ μᾶ ς μὲ ν οὖ ν ἐ παινῶ καὶ διαφερό ντως ἀ γαπῶ, ὅ τι τῷ βί ῳ μᾶ λλον τῷ τῶ ν κρινομέ νων πιστεύ ετε, ἢ ταῖ ς παρὰ τῶ ν ἐ χθρῶ ν αἰ τί αις: αὐ τὸ ς δ' οὐ κ ἂ ν ἀ ποσταί ην τῆ ς πρὸ ς ταῦ τ' ἀ πολογί ας. εἰ γά ρ τις ἢ τῶ ν ἔ ξωθεν περιεστηκό των πέ πεισται, σχεδὸ ν δ' οἱ πλεῖ στοι τῶ ν πολιτῶ ν πά ρεισιν, ἢ τῶ ν δικαζό ντων ὑ μῶ ν, ὡ ς ἐ γὼ τοιοῦ τό ν τι διαπέ πραγμαι, μὴ μό νον εἰ ς ἐ λεύ θερον σῶ μα, ἀ λλὰ καὶ εἰ ς τὸ τυχό ν, ἀ βί ωτον εἶ ναί μοι τὸ ν λοιπὸ ν βί ον νομί ζω: κἂ ν μὴ προϊ ού σης τῆ ς ἀ πολογί ας ἐ ξελέ γξω καὶ τὴ ν αἰ τί αν οὖ σαν ψευδῆ, καὶ τὸ ν τολμή σαντ' εἰ πεῖ ν ἀ νό σιον καὶ συκοφά ντην, κἂ ν τἆ λλα πά ντα μηδὲ ν ἀ δικῶ ν φαί νωμαι, θανά του τιμῶ μαι.
1.6
παρά δοξος δέ μοι κἀ κεῖ νος ὁ λό γος ἐ φά νη καὶ δεινῶ ς ἄ δικος, ὅ θ' ὑ μᾶ ς ἐ πηρώ τα, εἰ οἷ ό ν τ' ἐ στὶ ν ἐ ν τῇ αὐ τῇ πό λει Φιλοκρά τους μὲ ν θά νατον καταψηφί σασθαι, ὅ τι καταγνοὺ ς ἑ αυτοῦ ἀ δικεῖ ν τὴ ν κρί σιν οὐ χ ὑ πέ μεινεν, ἐ μοῦ δ' ἀ πογνῶ ναι. ἐ γὼ δ' ἐ π' αὐ τῷ τού τῳ δικαί ως ἂ ν ὑ πολαμβά νω μά λιστα σῴ ζεσθαι: εἰ γὰ ρ ὁ καταγνοὺ ς ἑ αυτοῦ καὶ μὴ παρὼ ν ἀ δικεῖ, ὅ γε ἀ πογνοὺ ς καὶ τὸ σῶ μα τοῖ ς νό μοις καὶ τοῖ ς πολί ταις παραδοὺ ς οὐ κ ἀ δικεῖ.
1.7
περὶ δὲ τῆ ς ἄ λλης κατηγορί ας δέ ομαι ὑ μῶ ν, ὦ ἄ νδρες̓ Αθηναῖ οι, ἐ ά ν τι παραλί πω καὶ μὴ μνησθῶ, ἐ περωτᾶ ν με καὶ δηλοῦ ν ὅ τι ἂ ν ποθῆ τε ἀ κοῦ σαι, μηδὲ ν προκατεγνωκό τας, ἀ λλ' ἴ σῃ τῇ εὐ νοί ᾳ ἀ κού οντας. ἀ πορῶ δ' ὁ πό θεν χρὴ πρῶ τον ἄ ρξασθαι, διὰ τὴ ν ἀ νωμαλί αν τῆ ς κατηγορί ας. σκέ ψασθε δ' ἂ ν ὑ μῖ ν εἰ κό ς τι πρᾶ γμα δό ξω πά σχειν.
1.8
εἰ μὶ μὲ ν γὰ ρ ὁ κινδυνεύ ων ἐ γὼ νυνὶ περὶ τοῦ σώ ματος, τῆ ς δὲ κατηγορί ας τὴ ν πλεί στην πεποί ηται Φιλοκρά τους καὶ Φρύ νωνος καὶ τῶ ν ἄ λλων συμπρέ σβεων, καὶ Φιλί ππου καὶ τῆ ς εἰ ρή νης καὶ τῶ ν Εὐ βού λου πολιτευμά των, ἐ ν ἅ πασι δὲ τού τοις ἐ γὼ τέ ταγμαι. μό νος δ' ἐ ν τῷ λό γῳ φαί νεται κηδεμὼ ν τῆ ς πό λεως Δημοσθέ νης, οἱ δ' ἄ λλοι προδό ται: διατετέ λεκε γὰ ρ εἰ ς ἡ μᾶ ς ὑ βρί ζων, καὶ λοιδορί ας ψευδεῖ ς οὐ κ ἐ μοὶ μό νον λοιδορού μενος, ἀ λλὰ καὶ τοῖ ς ἄ λλοις.
1.9
ὃ ν δ' οὕ τως ἀ τιμά ζει, πά λιν ἐ κ μεταβολῆ ς, ὅ που ἂ ν τύ χῃ, ὥ σπεῤ Αλκιβιά δην ἢ Θεμιστοκλέ α κρί νων, οἳ πλεῖ στον τῶ ν̔ Ελλή νων δό ξῃ διή νεγκαν, ἀ νῃ ρηκέ ναι μὲ ν αἰ τιᾶ ται τὰ ς ἐ ν Φωκεῦ σι πό λεις, ἀ πηλλοτριωκέ ναι δ' ὑ μῶ ν τὸ ν ἐ πὶ Θρά κης τό πον, ἐ κβεβληκέ ναι δὲ τῆ ς ἀ ρχῆ ς Κερσοβλέ πτην, ἄ νδρα φί λον καὶ σύ μμαχον τῆ ς πό λεως.
1.10
ἐ νεχεί ρησε δ' ἀ πεικά ζειν με Διονυσί ῳ τῷ Σικελί ας τυρά ννῳ, καὶ μετὰ σπουδῆ ς καὶ κραυγῆ ς πολλῆ ς παρεκελεύ σαθ' ὑ μῖ ν φυλά ξασθαι, καὶ τὸ τῆ ς ἱ ερεί ας ἐ νύ πνιον τῆ ς ἐ ν Σικελί ᾳ διηγή σατο. οὕ τω δ' ἄ νω τὸ πρᾶ γμα ἐ ξά ρας, ἐ φθό νησέ μου ταῖ ς διαβολαῖ ς, τὰ ς αἰ τί ας ἀ νατιθεὶ ς τῶ ν πεπραγμέ νων οὐ τοῖ ς ἐ μοῖ ς λό γοις, ἀ λλὰ τοῖ ς ὅ πλοις τοῖ ς Φιλί ππου.
1.11
πρὸ ς δὴ τοσαύ την τό λμαν καὶ τερατεί αν ἀ νθρώ που χαλεπὸ ν καὶ διαμνημονεῦ σαι καθ' ἕ καστα, καὶ λέ γειν μετὰ κινδύ νου πρὸ ς ἀ προσδοκή τους διαβολά ς. ὅ θεν δ' ἡ γοῦ μαι σαφεστά τους τέ μοι τοὺ ς λό γους ἔ σεσθαι καὶ γνωρί μους ὑ μῖ ν καὶ δικαί ους, ἐ ντεῦ θεν ἄ ρξομαι, ἀ πὸ τῶ ν περὶ τῆ ς εἰ ρή νης λό γων καὶ τῆ ς αἱ ρέ σεως τῆ ς πρεσβεί ας: οὕ τω γὰ ρ μά λιστα καὶ μεμνή σομαι, καὶ δυνή σομαι εἰ πεῖ ν, καὶ ὑ μεῖ ς μαθή σεσθε.
1.12
ἅ παντας γὰ ρ ὑ μᾶ ς οἶ μαι τοῦ τό γε αὐ τοὺ ς μνημονεύ ειν, ὅ θ' οἱ πρέ σβεις οἱ τῶ ν Εὐ βοέ ων, ἐ πειδὴ περὶ τῆ ς πρὸ ς αὑ τοὺ ς εἰ ρή νης τῷ δή μῳ διελέ χθησαν, εἶ πον, ὅ τι καὶ Φί λιππος αὐ τοὺ ς κελεύ σειεν ὑ μῖ ν ἀ παγγεῖ λαι ὅ τι βού λεται διαλύ σασθαι πρὸ ς ὑ μᾶ ς καὶ εἰ ρή νην ἄ γειν. οὐ πολλῷ δ' ὕ στερον χρό νῳ Φρύ νων ὁ̔ Ραμνού σιος ἑ ά λω ὑ πὸ λῃ στῶ ν ἐ ν ταῖ ς σπονδαῖ ς ταῖ ς̓ Ολυμπιακαῖ ς, ὡ ς αὐ τὸ ς ᾐ τιᾶ το: ἐ πειδὴ δ' ἐ πανῆ λθε δεῦ ρο λυτρωθεί ς, ἐ δεῖ το ὑ μῶ ν πρεσβευτὴ ν αὑ τῷ πρὸ ς Φί λιππον ἑ λέ σθαι, ἵ να, εἴ πως δύ ναιτο, ἀ πολά βοι τὰ λύ τρα. πεισθέ ντες δ' ὑ μεῖ ς εἵ λεσθ' αὐ τῷ Κτησιφῶ ντα πρεσβευτή ν.
1.13
ἐ πειδὴ δὲ ἐ πανῆ κε δεῦ ρ' ἀ πὸ τῆ ς πρεσβεί ας ὁ Κτησιφῶ ν, ἀ πή γγειλε πρὸ ς ὑ μᾶ ς ὑ πὲ ρ ὧ ν ἐ πέ μφθη, καὶ πρὸ ς τού τοις, ὅ τι φαί η Φί λιππος ἄ κων μὲ ν πολεμῆ σαι πρὸ ς ὑ μᾶ ς, βού λεσθαι δὲ καὶ νῦ ν ἀ παλλαγῆ ναι τοῦ πολέ μου. εἰ πό ντος δὲ ταῦ τα τοῦ Κτησιφῶ ντος, καὶ πολλή ν τινα ἐ ξαγγεί λαντος πρὸ ς τού τοις φιλανθρωπί αν, καὶ τοῦ δή μου σφό δρα ἀ ποδεξαμέ νου καὶ τὸ ν Κτησιφῶ ντα ἐ παινέ σαντος, ἀ ντειπό ντος δ' οὐ δενό ς, ἐ νταῦ θα ἤ δη δί δωσι ψή φισμα Φιλοκρά της ὁ̔ Αγνού σιος, καὶ ὁ δῆ μος ἅ πας ὁ μογνωμονῶ ν ἐ χειροτό νησεν, ἐ ξεῖ ναι Φιλί ππῳ δεῦ ρο κή ρυκα καὶ πρέ σβεις πέ μπειν ὑ πὲ ρ εἰ ρή νης. πρό τερον μὲ ν γὰ ρ καὶ αὐ τὸ τοῦ τ' ἐ κωλύ ετο ὑ πό τινων, οἷ ς ἦ ν τοῦ τ' ἐ πιμελέ ς, ὡ ς αὐ τὸ τὸ πρᾶ γμα ἔ δειξεν.
1.14
γρά φονται γὰ ρ οὗ τοι παρανό μων τὸ ψή φισμα, Λυκῖ νον ἐ πὶ τὴ ν γραφὴ ν ἐ πιγραψά μενοι, καὶ τί μημα ἑ κατὸ ν τά λαντα. καὶ μετὰ ταῦ τ' εἰ σῄ ει ἡ γραφὴ εἰ ς τὸ δικαστή ριον, ἀ ρρώ στως δ' ἔ χων ὁ Φιλοκρά της ἐ κά λεσεν αὑ τῷ συνή γορον Δημοσθέ νην, ἀ λλ' οὐ κ ἐ μέ. παρελθὼ ν δ' ὁ μισοφί λιππος Δημοσθέ νης, κατέ τριψε τὴ ν ἡ μέ ραν ἀ πολογού μενος: καὶ τὸ τελευταῖ ον ἀ ποφεύ γει φεύ γει Φιλοκρά της, ὁ δὲ γραψά μενος τὸ πέ μπτον μέ ρος τῶ ν ψή φων οὐ μεταλαμβά νει. καὶ ταῦ θ' ὑ μεῖ ς ἅ παντες ἴ στε.
1.15
ὑ πὸ δὲ τοὺ ς αὐ τοὺ ς καιροὺ ς̓́ Ολυνθος ἑ ά λω, καὶ πολλοὶ τῶ ν ἡ μετέ ρων ἐ γκατελή φθησαν πολιτῶ ν, ὧ ν ἦ ν̓ Ιατροκλῆ ς ὁ̓ Εργοχά ρους ἀ δελφὸ ς καὶ Εὐ ή ρατος ὁ Στρομβί χου υἱ ό ς. ὑ πὲ ρ δὴ τού των ἱ κετηρί αν θέ ντες οἱ οἰ κεῖ οι ἐ δέ οντο ὑ μῶ ν ἐ πιμέ λειαν ποιή σασθαι. παρελθό ντες δ' αὐ τοῖ ς συνηγό ρουν Φιλοκρά της καὶ Δημοσθέ νης, ἀ λλ' οὐ κ Αἰ σχί νης. καὶ πέ μπουσι πρεσβευτὴ ν̓ Αριστό δημον τὸ ν ὑ ποκριτὴ ν πρὸ ς Φί λιππον, διὰ τὴ ν γνῶ σιν καὶ φιλανθρωπί αν τῆ ς τέ χνης.
1.16
ὡ ς δ' ἐ πανή κων ἀ πὸ τῆ ς πρεσβεί ας ὁ̓ Αριστό δημος διά τινας ἀ σχολί ας οὐ προσῄ ει πρὸ ς τὴ ν βουλή ν, ἀ λλ' ἔ φθασεν αὐ τὸ ν̓ Ιατροκλῆ ς ἐ λθὼ ν ἐ κ Μακεδονί ας ἀ φεθεὶ ς ὑ πὸ Φιλί ππου ἄ νευ λύ τρων, ἐ νταῦ θ' ἠ γανά κτουν πολλοί, ὅ τι τὴ ν πρεσβεί αν οὐ κ ἀ πή γγειλεν ὁ̓ Αριστό δημος, τοὺ ς αὐ τοὺ ς λό γους ἀ κού οντες τοῦ̓ Ιατροκλέ ους περὶ τοῦ Φιλί ππου.
1.17
τελευταῖ ον δ' εἰ σελθὼ ν Δημοκρά της ὁ̓ Αφιδναῖ ος ἔ πεισε τὴ ν βουλὴ ν ἀ νακαλέ σασθαι τὸ ν̓ Αριστό δημον: εἷ ς δὲ τῶ ν βουλευτῶ ν ἦ ν Δημοσθέ νης ὁ ἐ μὸ ς κατή γορος. παρελθὼ ν δ' ὁ̓ Αριστό δημος πολλή ν τινα εὔ νοιαν ἀ πή γγειλε τοῦ Φιλί ππου πρὸ ς τὴ ν πό λιν, καὶ προσέ θηκεν ὅ τι καὶ σύ μμαχος βού λοιτο τῇ πό λει γενέ σθαι. καὶ ταῦ τ' οὐ κ ἐ ν τῇ βουλῇ μό νον εἶ πεν, ἀ λλὰ καὶ ἐ ν τῷ δή μῳ. κἀ νταῦ θ' οὐ δὲ ν ἀ ντεῖ πε Δημοσθέ νης, ἀ λλὰ καὶ στεφανῶ σαι τὸ ν̓ Αριστό δημον ἔ γραψε.
1.18
ῥ ηθέ ντων δὲ τού των, ψή φισμα ἔ γραψεν ὁ Φιλοκρά της ἑ λέ σθαι πρέ σβεις πρὸ ς Φί λιππον ἄ νδρας δέ κα, οἵ τινες διαλέ ξονται Φιλί ππῳ περὶ εἰ ρή νης καὶ τῶ ν κοινῇ συμφερό ντων̓ Αθηναί οις καὶ Φιλί ππῳ. χειροτονουμέ νων δὲ τῶ ν δέ κα πρέ σβεων, ἐ γὼ μὲ ν προεβλή θην ὑ πὸ Ναυσικλέ ους, Λημοσθέ νης δ' ὑ π' αὐ τοῦ Φιλοκρά τους, ὁ νυνὶ Φιλοκρά τους κατηγορῶ ν.
1.19
οὕ τω δ' ἦ ν πρό θυμος εἰ ς τὰ πρά γματα, ὥ στε ἐ ν τῇ βουλῇ γρά φει, ἵ να ἀ ζή μιος ὢ ν ἡ μῖ ν ὁ̓ Αριστό δημος συμπρεσβεύ ῃ, ἑ λέ σθαι πρέ σβεις ἐ πὶ τὰ ς πό λεις ἐ ν αἷ ς ἔ δει τὸ ν̓ Αριστό δημον ἀ γωνί ζεσθαι, οἵ τινες ὑ πὲ ρ αὐ τοῦ παραιτή σονται τὰ ς ζημί ας. καὶ ὅ τι ταῦ τ' ἐ στὶ ν ἀ ληθῆ, λαβέ μοι τὰ ψηφί σματα, καὶ τὴ ν ἐ κμαρτυρί αν ἀ νά γνωθι τὴ ν̓ Αριστοδή μου, καὶ κά λει πρὸ ς οὓ ς ἐ ξεμαρτύ ρησεν, ἵ ν' εἰ δῶ σιν οἱ δικασταί, τί ς ὁ Φιλοκρά τους ἑ ταῖ ρος, καὶ τί ς ὁ τὰ ς δωρεὰ ς̓ Αριστοδή μῳ φά σκων πεί σειν δοῦ ναι τὸ ν δῆ μον. Ψηφί σματἀ Εκμαρτυρί α
1.20
ἡ μὲ ν τοί νυν ἐ ξ ἀ ρχῆ ς ἔ νστασις τῶ ν ὅ λων πραγμά των ἐ γέ νετο οὐ δι' ἐ μοῦ, ἀ λλὰ διὰ Λημοσθέ νους καὶ Φιλοκρά τους: ἐ ν δὲ τῇ πρεσβεί ᾳ συσσιτεῖ ν ἡ μῖ ν ἐ σπού δασεν, οὐ κ ἐ μὲ πεί σας, ἀ λλὰ τοὺ ς μετ' ἐ μοῦ,̓ Αγλαοκρέ οντα τὸ ν Τενέ διον, ὃ ν ἐ κ τῶ ν συμμά χων εἵ λεσθε, καὶ̓ Ιατροκλέ α. ἐ ν δὲ τῇ πορεί ᾳ παρακελεύ εσθαί με φησὶ ν αὑ τῷ, ὅ πως τὸ θηρί ον κοινῇ φυλά ξομεν, τὸ ν Φιλοκρά την, πρᾶ γμα λέ γων πεπλασμέ νον. πῶ ς γὰ ρ ἂ ν ἐ γὼ Δημοσθέ νην ἐ πὶ Φιλοκρά την παρεκά λουν, ὃ ν ᾔ δειν συνειπό ντα μὲ ν Φιλοκρά τει, ὅ τ' ἦ ν ἡ τῶ ν παρανό μων γραφή, προβληθέ ντα δ' εἰ ς τὴ ν πρεσβεί αν ὑ πὸ Φιλοκρά τους;
1.21
πρὸ ς δὲ τού τοις οὐ κ ἐ ν τοιού τοις ἦ μεν λό γοις, ἀ λλ' ὅ λην τὴ ν πορεί αν ἠ ναγκαζό μεθα Δημοσθέ νην ὑ πομέ νειν ἀ φό ρητον καὶ βαρὺ ν ἄ νθρωπον: ὃ ς διασκοπού ντων ἡ μῶ ν ὅ τι χρὴ λέ γειν, καὶ Κί μωνος εἰ πό ντος ὅ τι φοβοῖ το μὴ δικαιολογού μενος περιγέ νοιτο ἡ μῶ ν ὁ Φί λιππος, πηγὰ ς δὴ λό γων ἐ πηγγέ λλετο, καὶ περὶ τῶ ν δικαί ων τῶ ν ὑ πὲ ῤ Αμφιπό λεως καὶ τῆ ς ἀ ρχῆ ς τοῦ πολέ μου τοιαῦ τα ἐ ρεῖ ν ἔ φη, ὥ στε ἀ πορρά ψειν τὸ Φιλί ππου στό μα ὁ λοσχοί νῳ ἀ βρό χῳ καὶ πεί σειν̓ Αθηναί ους μὲ ν καταδέ ξασθαι Λεωσθέ νην, Φί λιππον δ'̓ Αθηναί οις̓ Αμφί πολιν ἀ ποδοῦ ναι.
1.22
ἵ να δὲ μὴ μακρολογῶ τὴ ν τού του διεξιὼ ν ὑ περηφανί αν, ὡ ς τά χιστα ἥ κομεν εἰ ς Μακεδονί αν, συνετά ξαμεν πρὸ ς ἡ μᾶ ς αὐ τού ς, ὅ ταν προσί ωμεν Φιλί ππῳ, τὸ ν πρεσβύ τατον πρῶ τον λέ γειν καὶ τοὺ ς λοιποὺ ς καθ' ἡ λικί αν: ἐ τύ γχανε δ' ἡ μῶ ν νεώ τατος ὤ ν, ὡ ς ἔ φη, Δημοσθέ νης. ἐ πειδὴ δὲ εἰ σεκλή θημεν,— καὶ τού τοις ἤ δη μοι σφό δρα προσέ χετε τὸ ν νοῦ ν: ἐ ντεῦ θεν γὰ ρ κατό ψεσθε τἀ νθρώ που φθό νον ὑ περβά λλοντα καὶ δεινὴ ν δειλί αν ἅ μα καὶ κακοή θειαν, καὶ τοιαύ τας ἐ πιβουλὰ ς κατ' ἀ νδρῶ ν συσσί των καὶ συμπρέ σβεων, ἃ ς οὐ δ' ἂ ν κατὰ τῶ ν ἐ χθί στων τις εἰ κῇ ποιή σαιτο. τοὺ ς γὰ ρ τῆ ς πό λεως ἅ λας καὶ τὴ ν δημοσί αν τρά πεζαν περὶ πλεί στου δή φησι ποιεῖ σθαι, οὐ κ ὢ ν ἐ πιχώ ριος, εἰ ρή σεται γά ρ, οὐ δ' ἐ γγενή ς.
1.23
ἡ μεῖ ς δέ, οἷ ς ἱ ερὰ καὶ τά φοι προγό νων ὑ πά ρχουσιν ἐ ν τῇ πατρί δι, καὶ διατριβαὶ καὶ συνή θειαι μεθ' ὑ μῶ ν ἐ λευθέ ριοι, καὶ γά μοι κατὰ τοὺ ς νό μους καὶ κηδεσταὶ καὶ τέ κνα,̓ Αθή νησι μὲ ν ἦ μεν ἄ ξιοι τῆ ς ὑ μετέ ρας πί στεως, οὐ γὰ ρ ἄ ν ποτε ἡ μᾶ ς εἵ λεσθε, ἐ λθό ντες δ' εἰ ς Μακεδονί αν ἐ ξαί φνης ἐ γενό μεθα προδό ται. ὁ δὲ οὐ δὲ ν ἄ πρατον ἔ χων μέ ρος τοῦ σώ ματος, ὡ ς ὢ ν̓ Αριστεί δης, ὁ δί καιος ἐ πικαλού μενος, δυσχεραί νει καὶ καταπτύ ει δωροδοκί ας.
1.24
ἀ κού σατε δὴ τού ς τε ἡ μετέ ρους λό γους, οὓ ς εἴ πομεν ὑ πὲ ρ ὑ μῶ ν, καὶ πά λιν οὓ ς τὸ μέ γα ὄ φελος τῆ ς πό λεως εἴ ρηκε Δημοσθέ νης, ἵ ν' ἐ φεξῆ ς καὶ κατὰ μικρὸ ν πρὸ ς ἕ καστα τῶ ν κατηγορημέ νων ἀ πολογή σωμαι. ἐ παινῶ δ' εἰ ς ὑ περβολὴ ν ὑ μᾶ ς, ὦ ἄ νδρες δικασταί, ὅ τι σιγῇ καὶ δικαί ως ἡ μῶ ν ἀ κού ετε: ὥ στε, ἐ ά ν τι μὴ λύ σω τῶ ν κατηγορημέ νων, οὐ χ ὑ μᾶ ς, ἀ λλ' ἐ μαυτὸ ν αἰ τιά σομαι.
1.25
ἐ πειδὴ γὰ ρ οἱ πρεσβύ τεροι ταῖ ς ἡ λικί αις ὑ πὲ ρ τῆ ς πρεσβεί ας εἰ ρή κεσαν, καὶ καθῆ κεν εἰ ς ἡ μᾶ ς ὁ λό γος, τὰ μὲ ν καθ' ἕ καστα τῶ ν ἐ κεῖ ῥ ηθέ ντων ὑ π' ἐ μοῦ, καὶ τοὺ ς πρὸ ς ταῦ τα Φιλί ππου λό γους, ἐ ν τῷ δή μῳ σαφῶ ς ἀ πή γγειλα πρὸ ς ἅ παντας̓ Αθηναί ους, νυνὶ δὲ πειρά σομαι διὰ κεφαλαί ων ὑ μᾶ ς ὑ πομιμνῄ σκειν.
1.26
πρῶ τον μὲ ν γὰ ρ πρὸ ς αὐ τὸ ν διεξῆ λθον τὴ ν πατρικὴ ν εὔ νοιαν καὶ τὰ ς εὐ εργεσί ας ἃ ς ὑ μεῖ ς ὑ πή ρξατἐ Αμύ ντα τῷ Φιλί ππου πατρί, οὐ δὲ ν παραλεί πων, ἀ λλ' ἐ φεξῆ ς ἅ παντα ὑ πομιμνῄ σκων, δεύ τερον δὲ, ὧ ν αὐ τὸ ς ἦ ν μά ρτυς εὖ παθώ ν.̓ Αμύ ντου μὲ ν γὰ ρ νεωστὶ τετελευτηκό τος καὶ̓ Αλεξά νδρου τοῦ πρεσβυτά του τῶ ν ἀ δελφῶ ν, Περδί κκου δὲ καὶ Φιλί ππου παί δων ὄ ντων, Εὐ ρυδί κης δὲ τῆ ς μητρὸ ς αὐ τῶ ν προδεδομέ νης ὑ πὸ τῶ ν δοκού ντων εἶ ναι φί λων,
1.27
Παυσανί ου δ' ἐ πὶ τὴ ν ἀ ρχὴ ν κατιό ντος, φυγά δος μὲ ν ὄ ντος, τῷ καιρῷ δ' ἰ σχύ οντος, πολλῶ ν δ' αὐ τῷ συμπραττό ντων, ἔ χοντος δὲ̔ Ελληνικὴ ν δύ ναμιν, εἰ ληφό τος δὲ̓ Ανθεμοῦ ντα καὶ Θέ ρμαν καὶ Στρέ ψαν καὶ ἄ λλ' ἄ ττα χωρί α, Μακεδό νων δὲ οὐ χ ὁ μονοού ντων, ἀ λλὰ τῶ ν πλεί στων τὰ Παυσανί ου φρονού ντων, ἐ πὶ τῶ ν καιρῶ ν τού των ἐ χειροτό νησαν̓ Αθηναῖ οι στρατηγὸ ν ἐ π'̓ Αμφί πολιν̓ Ιφικρά την,̓ Αμφιπολιτῶ ν αὐ τῶ ν ἐ χό ντων τό τε τὴ ν πό λιν καὶ τὴ ν χώ ραν καρπουμέ νων.
1.28
ἀ φικομέ νου δ' εἰ ς τοὺ ς τό πους̓ Ιφικρά τους μετ' ὀ λί γων τὸ πρῶ τον νεῶ ν, ἐ πὶ κατασκοπῇ μᾶ λλον τῶ ν πραγμά των ἢ πολιορκί α τῆ ς πό λεως, ἐ νταῦ θα, ἔ φην ἐ γώ, μετεπέ μψατο αὐ τὸ ν Εὐ ρυδί κη ἡ μή τηρ ἡ σή, καὶ ὥ ς γε δὴ λέ γουσιν οἱ παρό ντες πά ντες, Περδί κκαν μὲ ν τὸ ν ἀ δελφὸ ν τὸ ν σὸ ν καταστή σασα εἰ ς τὰ ς χεῖ ρας τὰ ς̓ Ιφικρά τους, σὲ δὲ εἰ ς τὰ γό νατα τὰ ἐ κεί νου θεῖ σα παιδί ον ὄ ντα, εἶ πεν ὅ τι“̓ Αμύ ντας ὁ πατὴ ρ τῶ ν παιδί ων τού των, ὅ τ' ἔ ζη, υἱ ὸ ν ἐ ποιή σατό σε, τῇ δὲ̓ Αθηναί ων πό λει οἰ κεί ως ἐ χρή σατο, ὥ στε συμβαί νει σοι καὶ ἰ δί ᾳ τῶ ν παί δων τού των γεγενῆ σθαι ἀ δελφῷ, καὶ δημοσί ᾳ φί λῳ ἡ μῖ ν εἶ ναι.”
1.29
καὶ μετὰ ταῦ τα ἤ δη δέ ησιν ἰ σχυρὰ ν ἐ ποιεῖ το καὶ ὑ πὲ ρ ὑ μῶ ν καὶ ὑ πὲ ρ αὑ τῆ ς καὶ ὑ πὲ ρ τῆ ς ἀ ρχῆ ς καὶ ὅ λως ὑ πὲ ρ τῆ ς σωτηρί ας. ἀ κού σας δὲ ταῦ τἀ Ιφικρά της ἐ ξή λασε Παυσανί αν ἐ κ Μακεδονί ας, καὶ τὴ ν δυναστεί αν ὑ μῖ ν ἔ σωσε. καὶ μετὰ ταῦ τα εἶ πον περὶ Πτολεμαί ου, ὃ ς ἦ ν ἐ πί τροπος καθεστηκὼ ς τῶ ν πραγμά των, ὡ ς ἀ χά ριστον καὶ δεινὸ ν ἔ ργον διεπρά ξατο, διδά σκων ὅ τι πρῶ τον μὲ ν ὑ πὲ ῤ Αμφιπό λεως ἀ ντέ πραττε τῇ πό λει, καὶ πρὸ ς Θηβαί ους διαφερομέ νων̓ Αθηναί ων συμμαχί αν ἐ ποιή σατο, καὶ πά λιν ὡ ς Περδί κκας εἰ ς τὴ ν ἀ ρχὴ ν καταστὰ ς ὑ πὲ ῤ Αμφιπό λεως ἐ πολέ μησε τῇ πό λει.
1.30
καὶ τὴ ν ὑ μετέ ραν ἠ δικημέ νων ὅ μως φιλανθρωπί αν διεξῄ ειν, λέ γων ὅ τι κρατοῦ ντες τῷ πολέ μῳ Περδί κκαν Καλλισθέ νους ἡ γουμέ νου, ἀ νοχὰ ς πρὸ ς αὐ τὸ ν ἐ ποιή σασθε, ἀ εί τινος προσδοκῶ ντες τῶ ν δικαί ων τεύ ξεσθαι. καὶ τὴ ν διαβολὴ ν ταύ την ἐ πειρώ μην λύ ειν, διδά σκων ὅ τι Καλλισθέ νην ὁ δῆ μος ἀ πέ κτεινεν, οὐ διὰ τὰ ς πρὸ ς Περδί κκαν ἀ νοχά ς, ἀ λλὰ δι' ἑ τέ ρας αἰ τί ας. καὶ πά λιν οὐ κ ὤ κνουν κατ' αὐ τοῦ λέ γειν Φιλί ππου, ἐ πιτιμῶ ν ὅ τι τὴ ν ἐ κδοχὴ ν ἐ ποιή σατο τοῦ πρὸ ς τὴ ν πό λιν πολέ μου.
1.31
καὶ πά ντων ὧ ν εἴ ποιμι μά ρτυρας τὰ ς ἐ κεί νων ἐ πιστολὰ ς παρειχό μην καὶ τὰ ψηφί σματα τοῦ δή μου καὶ τὰ ς Καλλισθέ νους ἀ νοχά ς. περὶ μὲ ν οὖ ν τῆ ς ἐ ξ ἀ ρχῆ ς κτή σεως τῆ ς χώ ρας, καὶ τῶ ν καλουμέ νων̓ Εννέ α ὁ δῶ ν, καὶ περὶ τῶ ν Θησέ ως παί δων, ὧ ν̓ Ακά μας λέ γεται φερνὴ ν ἐ πὶ τῇ γυναικὶ λαβεῖ ν τὴ ν χώ ραν ταύ την, τό τε μὲ ν ἥ ρμοττέ τε λέ γειν καὶ ἐ ρρή θη ὡ ς ἐ νεδέ χετο ἀ κριβέ στατα, νυνὶ δὲ ἴ σως ἀ νά γκη συντέ μνειν τοὺ ς λό γους: ἃ δὲ ἦ ν τῶ ν σημεί ων οὐ κ ἐ ν τοῖ ς ἀ ρχαί οις μύ θοις, ἀ λλ' ἐ φ' ἡ μῶ ν γεγενημέ να, καὶ τού των ἐ πεμνή σθην.
1.32
συμμαχί ας γὰ ρ Λακεδαιμονί ων καὶ τῶ ν ἄ λλων̔ Ελλή νων συνελθού σης, εἷ ς ὢ ν τού των̓ Αμύ ντας ὁ Φιλί ππου πατὴ ρ καὶ πέ μπων σύ νεδρον καὶ τῆ ς καθ' αὑ τὸ ν ψή φου κύ ριος ὤ ν, ἐ ψηφί σατὀ Αμφί πολιν τὴ ν̓ Αθηναί ων συνεξαιρεῖ ν μετὰ τῶ ν ἄ λλων̔ Ελλή νων̓ Αθηναί οις. καὶ τού των τὸ κοινὸ ν δό γμα τῶ ν̔ Ελλή νων καὶ τοὺ ς ψηφισαμέ νους ἐ κ τῶ ν δημοσί ων γραμμά των μά ρτυρας παρειχό μην.
1.33
“ ὧ ν δὲ̓ Αμύ ντας ἀ πέ στη ἐ ναντί ον τῶ ν̔ Ελλή νων ἁ πά ντων οὐ μό νον λό γοις, ἀ λλὰ καὶ ψή φῳ, τού των,” ἔ φην ἐ γώ,“ σὲ τὸ ν ἐ ξ ἐ κεί νου γεγενημέ νον οὐ κ ἔ στι δί καιον ἀ ντιποιεῖ σθαι. εἰ δ' ἀ ντιποιῇ κατὰ πό λεμον λαβὼ ν εἰ κό τως ἔ χειν, εἰ μὲ ν πρὸ ς ἡ μᾶ ς πολεμή σας δοριά λωτον τὴ ν πό λιν εἷ λες, κυρί ως ἔ χεις τῷ τοῦ πολέ μου νό μῳ κτησά μενος: εἰ δ'̓ Αμφιπολί τας ἀ φεί λου τὴ ν̓ Αθηναί ων πό λιν, οὐ χὶ τἀ κεί νων ἔ χεις, ἀ λλὰ τὴ ν̓ Αθηναί ων χώ ραν.”
1.34
ῥ ηθέ ντων δὲ καὶ τού των καὶ ἑ τέ ρων λό γων, ἤ δη καθῆ κεν εἰ ς Δημοσθέ νην τὸ τῆ ς πρεσβεί ας μέ ρος, καὶ πά ντες προσεῖ χον ὡ ς ὑ περβολά ς τινας δυνά μεως ἀ κουσό μενοι λό γων: καὶ γὰ ρ πρὸ ς αὐ τὸ ν τὸ ν Φί λιππον, ὡ ς ἦ ν ὕ στερον ἀ κού ειν, καὶ πρὸ ς τοὺ ς ἑ ταί ρους ἐ ξή γγελτο ἡ τῶ ν ἐ παγγελιῶ ν ὑ περβολή. οὕ τω δὲ ἁ πά ντων διακειμέ νων πρὸ ς τὴ ν ἀ κρό ασιν, φθέ γγεται τὸ θηρί ον τοῦ το προοί μιον σκοτεινό ν τι καὶ τεθνηκὸ ς δειλί ᾳ, καὶ μικρὸ ν προαγαγὼ ν ἄ νω τῶ ν πραγμά των, ἐ ξαί φνης ἐ σί γησε καὶ διηπορή θη, τελευτῶ ν δὲ ἐ κπί πτει ἐ κ τοῦ λό γου.
1.35
ἰ δὼ ν δὲ αὐ τὸ ν ὁ Φί λιππος ὡ ς διέ κειτο, θαρρεῖ ν τε παρεκελεύ ετο καὶ μὴ νομί ζειν, ὥ σπερ ἐ ν τοῖ ς θεά τροις, διὰ τοῦ τό τι πεπονθέ ναι, ἀ λλ' ἡ συχῇ καὶ κατὰ μικρὸ ν ἀ ναμιμνῄ σκεσθαι, καὶ λέ γειν ὡ ς προεί λετο. ὁ δ' ὡ ς ἅ παξ ἐ ταρά χθη καὶ τῶ ν γεγραμμέ νων διεσφά λη, οὐ δ' ἀ ναλαβεῖ ν αὑ τὸ ν ἐ δυνή θη, ἀ λλὰ καὶ πά λιν ἐ πιχειρή σας ταὐ τὸ ν ἔ παθεν. ὡ ς δ' ἦ ν σιωπή, μεταστῆ ναι ἡ μᾶ ς ὁ κῆ ρυξ ἐ κέ λευσεν.
1.36
ἐ πειδὴ δ' ἐ φ' ἡ μῶ ν αὐ τῶ ν ἐ γενό μεθα, σφό δρα σκυθρωπά σας ὁ χρηστὸ ς οὑ τοσὶ Δημοσθέ νης ἀ πολωλεκέ ναι με ἔ φη τὴ ν πό λιν καὶ τοὺ ς συμμά χους. ἐ κπλαγέ ντος δὲ οὐ κ ἐ μοῦ μό νου, ἀ λλὰ καὶ τῶ ν συμπρέ σβεων ἁ πά ντων, καὶ τὴ ν αἰ τί αν πυνθανομέ νων δι' ἣ ν ταῦ τ' εἶ πεν, ἤ ρετό με εἰ τῶ ν̓ Αθή νησι πραγμά των ἐ πιλέ λησμαι, καὶ τὸ ν δῆ μον καταπεπονημέ νον καὶ σφό δρα ἐ πιθυμοῦ ντα εἰ ρή νης εἰ μὴ μέ μνημαι.
1.37
“ ἢ μέ γα φρονεῖ ς,” ἔ φη,“ ἐ πὶ ταῖ ς ἐ ψηφισμέ ναις μὲ ν πεντή κοντα ναυσί ν, οὐ δέ ποτε δὲ πληρωθησομέ ναις; οὕ τω γὰ ρ ἠ ρέ θικας Φί λιππον καὶ τοιαῦ τα εἴ ρηκας, ἐ ξ ὧ ν οὐ κ εἰ ρή νη γέ νοιτ' ἂ ν ἐ κ πολέ μου, ἀ λλ' ἐ ξ εἰ ρή νης πό λεμος ἀ κή ρυκτος.” ἀ ρχομέ νου δ' ἐ μοῦ πρὸ ς ταῦ τα ἀ ντιλέ γειν, ἐ κά λουν ἡ μᾶ ς οἱ ὑ πηρέ ται.
1.38
ὡ ς δ' εἰ σή λθομεν καὶ ἐ καθεζό μεθα, ἐ ξ ἀ ρχῆ ς πρὸ ς ἕ καστον τῶ ν εἰ ρημέ νων ἐ νεχεί ρει τι λέ γειν ὁ Φί λιππος, πλεί στην δὲ εἰ κό τως ἐ ποιή σατο διατριβὴ ν πρὸ ς τοὺ ς ἐ μοὺ ς λό γους: ἴ σως γὰ ρ οὐ δὲ ν τῶ ν ἐ νό ντων εἰ πεῖ ν, ὥ ς γε οἶ μαι, παρέ λιπον: καὶ πολλά κις μου τοὔ νομα ἐ ν τοῖ ς λό γοις ὠ νό μαζε: πρὸ ς δὲ Δημοσθέ νην τὸ ν οὕ τω καταγελά στως ἀ παλλά ξαντα οὐ δ' ὑ πὲ ρ ἑ νὸ ς οἶ μαι διελέ χθη. τοῦ το δὲ ἦ ν ἄ ρα ἀ γχό νη καὶ λύ πη τού τῳ.
1.39
ἐ πειδὴ δὲ κατέ στρεψεν εἰ ς φιλανθρωπί αν τοὺ ς λό γους, καὶ τὸ συκοφά ντημα ὃ προειρή κει κατ' ἐ μοῦ πρὸ ς τοὺ ς συμπρέ σβεις οὗ τος, ὡ ς ἐ σομέ νου πολέ μου καὶ διαφορᾶ ς αἰ τί ου, διέ πιπτεν αὐ τῷ, ἐ νταῦ θα ἤ δη καὶ παντελῶ ς ἐ ξιστά μενος αὑ τοῦ καταφανὴ ς ἦ ν, ὥ στε καὶ κληθέ ντων ἡ μῶ ν ἐ πὶ ξέ νια δεινῶ ς ἀ σχημονεῖ ν.
1.40
ἀ φορμώ ντων δ' ἡ μῶ ν οἴ καδε ἐ κ τῆ ς πρεσβεί ας, ἐ ξαί φνης κατὰ τὴ ν ὁ δὸ ν παραδό ξως ὡ ς φιλανθρώ πως πρὸ ς ἕ καστον διελέ γετο. ὅ τι μὲ ν οὖ ν ποτ' ἦ ν ὁ κέ ρκωψ ἢ τὸ καλού μενον παιπά λημα ἢ τὸ παλί μβολον ἢ τὰ τοιαῦ τα ῥ ή ματα, οὐ κ ᾔ δειν πρό τερον: νυνὶ δ' ἐ ξηγητὴ ν τοῦ τον λαβὼ ν τῆ ς ἁ πά σης κακοηθεί ας μεμά θηκα.
1.41
διαλαμβά νων γὰ ρ ἕ καστον ἡ μῶ ν ἐ ν μέ ρει, τῷ μὲ ν ἔ ρανον συστή σειν ἐ πηγγέ λλετο καὶ βοηθή σειν τοῖ ς ἰ δί οις, τὸ ν δὲ εἰ ς στρατηγί αν καταστή σειν: ἐ μοὶ δὲ παρακολουθῶ ν καὶ τὴ ν φύ σιν μακαρί ζων καὶ τοὺ ς λό γους οὓ ς εἶ πον ἐ γκωμιά ζων πολὺ ς ἦ ν τοῖ ς ἐ παί νοις καὶ ἐ παχθή ς. συνδειπνού ντων δ' ἡ μῶ ν ἁ πά ντων ἐ ν Λαρί σῃ, αὑ τὸ ν μὲ ν ἔ σκωπτε καὶ τὴ ν ἀ πορί αν τὴ ν ἐ ν τῷ λό γῳ συμβᾶ σαν ἑ αυτῷ, τὸ ν δὲ Φί λιππον τῶ ν ὑ πὸ τὸ ν ἥ λιον ἀ νθρώ πων ἔ φη πά ντων εἶ ναι δεινό τατον.
1.42
συναποφηναμέ νου δὲ κἀ μοῦ τι τοιοῦ τον, ὡ ς καὶ μνημονικῶ ς εἴ ποι πρὸ ς τὰ παρ' ἡ μῶ ν ῥ ηθέ ντα, Κτησιφῶ ντος δέ, ὅ σπερ ἦ ν ἡ μῶ ν πρεσβύ τατος, ὑ περβολή ν τινα ἑ αυτοῦ παλαιό τητος καὶ πλή θους ἐ τῶ ν εἰ πό ντος, καὶ προσθέ ντος, ὡ ς ἐ ν τοσού τῳ χρό νῳ οὐ πώ ποθ' οὕ τως ἡ δὺ ν οὐ δ' ἐ παφρό διτον ἄ νθρωπον ἑ ωρακὼ ς εἴ η, ἀ νακροτή σας ὁ Σί σοφος ὅ δε τὰ ς χεῖ ρας,
1.43
“ ταῦ τα μέ ντοι,” ἔ φη,“ ὦ Κτησιφῶ ν, οὔ τ' ἂ ν σὺ πρὸ ς τὸ ν δῆ μον εἴ ποις, οὔ τ' ἂ ν οὗ τος,” ἐ μὲ δὴ λέ γων,“ τολμή σειεν εἰ πεῖ ν πρὸ ς̓ Αθηναί ους, ὡ ς ὁ Φί λιππος δεινὸ ς εἰ πεῖ ν καὶ μνημονικό ς.” ἀ ναισθή τως δὲ ἡ μῶ ν ἐ χό ντων καὶ τὴ ν ἐ πιβουλὴ ν οὐ προορωμέ νων, ἣ ν αὐ τί κα ἀ κού σεσθε, εἰ ς συνθή κην τινὰ ἡ μᾶ ς κατέ κλῃ σεν ὑ πὲ ρ τοῦ ταῦ τ' ἐ ρεῖ ν πρὸ ς ὑ μᾶ ς. ἐ μοῦ δὲ καὶ δέ ησιν ἰ σχυρὰ ν ἐ δεή θη μὴ παραλιπεῖ ν, ἀ λλ' εἰ πεῖ ν, ὡ ς ὑ πὲ ῤ Αμφιπό λεώ ς τι καὶ Δημοσθέ νης εἴ ποι.
1.44
μέ χρι μὲ ν οὖ ν τού των οἱ συμπρέ σβεις εἰ σί μοι μά ρτυρες, οὓ ς προπηλακί ζων οὗ τος καὶ διαβά λλων ἐ ν τῇ κατηγορί ᾳ διατετέ λεκε: τῶ ν δ' ἐ πὶ τοῦ βή ματος παρ' ὑ μῖ ν λό γων ὑ μεῖ ς ἀ κηκό ατε, ὥ στε οὐ κ ἐ νέ σται μοι ψεύ δεσθαι. δέ ομαι δὲ ὑ μῶ ν προσεπιπονῆ σαι ἀ κού οντας καὶ τὴ ν λοιπὴ ν διή γησιν. ὅ τι μὲ ν γὰ ρ ἕ καστος ὑ μῶ ν ποθεῖ τὰ περὶ Κερσοβλέ πτην ἀ κού ειν καὶ τὰ ς περὶ Φωκέ ων αἰ τί ας, σαφῶ ς οἶ δα, καὶ πρὸ ς ταῦ τα σπεύ δω: ἀ λλ' ἐ ὰ ν μὴ τὰ πρὸ τού των ἀ κού σητε, οὐ δ' ἐ κεί νοις ὁ μοί ως παρακολουθή σετε. ἐ ὰ ν δ' ἐ μοὶ τῷ κινδυνεύ οντι εἰ πεῖ ν δῶ τε ὡ ς βού λομαι, καὶ σῶ σαί με, εἰ μηδὲ ν ἀ δικῶ, δυνή σεσθε, ἱ κανὰ ς εἰ ληφό τες ἀ φορμά ς, καὶ θεά σεσθε ἐ κ τῶ ν ὁ μολογουμέ νων καὶ τἀ ντιλεγό μενα.
1.45
ὡ ς γὰ ρ δεῦ ρ' ἤ λθομεν καὶ πρὸ ς τὴ ν βουλὴ ν ἐ πὶ κεφαλαί ων τὴ ν πρεσβεί αν ἀ πηγγεί λαμεν, καὶ τὴ ν ἐ πιστολὴ ν ἀ πέ δομεν τὴ ν παρὰ Φιλί ππου, ἐ παινέ της ἦ ν ἡ μῶ ν Δημοσθέ νης πρὸ ς τοὺ ς συμβουλευτά ς, καὶ τὴ ν̔ Εστί αν ἐ πώ μοσε τὴ ν βουλαί αν συγχαί ρειν τῇ πό λει, ὅ τι τοιού τους ἄ νδρας ἐ πὶ τὴ ν πρεσβεί αν ἐ ξέ πεμψεν, οἳ καὶ τῇ πί στει καὶ λέ γοντες ἦ σαν ἄ ξιοι τῆ ς πό λεως.
1.46
ὑ πὲ ρ ἐ μοῦ δὲ εἶ πέ τι τοιοῦ τον, ὡ ς οὐ ψευσαί μην τὰ ς τῶ ν ἑ λομέ νων με ἐ πὶ τὴ ν πρεσβεί αν ἐ λπί δας. τέ λος δὲ πά ντων: ἔ γραψε γὰ ρ ἡ μᾶ ς στεφανῶ σαι θαλλοῦ στεφά νῳ ἕ καστον εὐ νοί ας ἕ νεκα τῆ ς εἰ ς τὸ ν δῆ μον, καὶ καλέ σαι ἐ πὶ δεῖ πνον εἰ ς τὸ πρυτανεῖ ον εἰ ς αὔ ριον. ὅ τι δ' οὐ δὲ ν ψεῦ δος εἴ ρηκα πρὸ ς ὑ μᾶ ς, λαβέ τω μοι τὸ ψή φισμα ὁ γραμματεύ ς, καὶ τὰ ς τῶ ν συμπρέ σβεων μαρτυρί ας ἀ ναγνώ τω. Ψή φισμαΜαρτυρί αι
1.47
ἐ πειδὴ τοί νυν ἀ πηγγέ λλομεν τὴ ν πρεσβεί αν ἐ ν τῷ δή μῳ, εἶ πε παρελθὼ ν πρῶ τος ἡ μῶ ν Κτησιφῶ ν ἄ λλους τέ τινας λό γους καὶ τοὺ ς πρὸ ς Δημοσθέ νην αὐ τῷ συγκειμέ νους ἐ ρεῖ ν, περί τε τῆ ς ἐ ντεύ ξεως τῆ ς Φιλί ππου καὶ τῆ ς ἰ δέ ας αὐ τοῦ καὶ τῆ ς ἐ ν τοῖ ς πό τοις ἐ πιδεξιό τητος. καὶ μετὰ τοῦ τον Φιλοκρά τους εἰ πό ντος μικρὰ καὶ Δερκύ λου, παρῆ λθον ἐ γώ.
1.48
ἐ πειδὴ δὲ τὴ ν ἄ λλην διεξῆ λθον πρεσβεί αν, ἀ πή ντησα καὶ πρὸ ς τὸ ν λό γον ὃ ν ἐ ν τοῖ ς συμπρέ σβεσι διωμολογησά μην, εἰ πὼ ν ὅ τι καὶ μνημονικῶ ς καὶ δυνατῶ ς ὁ Φί λιππος εἴ ποι: καὶ τὴ ν δέ ησιν οὐ κ ἐ πελαθό μην τὴ ν Δημοσθέ νους, ὅ τι ταχθεί η λέ γειν, ἐ ά ν τι παραλί πωμεν ἡ μεῖ ς, ὑ πὲ ῤ Αμφιπό λεως.
1.49
ἐ φ' ἅ πασι δ' ἡ μῖ ν ἀ νί σταται τελευταῖ ος Δημοσθέ νης, καὶ τερατευσά μενος, ὥ σπερ εἴ ωθε, τῷ σχή ματι καὶ τρί ψας τὴ ν κεφαλή ν, ὁ ρῶ ν ἐ πισημαινό μενον τὸ ν δῆ μον καὶ ἀ ποδεδεγμέ νον τοὺ ς παρ' ἐ μοῦ λό γους, ἀ μφοτέ ρων ἔ φη θαυμά ζειν, καὶ τῶ ν ἀ κουό ντων καὶ τῶ ν πρεσβευσά ντων, ὅ ταν παρέ ντες τὸ ν χρό νον, οἱ μὲ ν τὸ ν τοῦ βουλεύ εσθαι, οἱ δὲ τὸ ν τοῦ συμβουλεύ ειν, ἀ ποδιατρί βωσι τὴ ν ὑ περό ριον λαλιὰ ν ἀ γαπῶ ντες ἐ ν τοῖ ς οἰ κεί οις πρά γμασιν: οὐ δὲ ν γὰ ρ εἶ ναι ῥ ᾷ ον ἢ πρεσβεί αν ἀ παγγεῖ λαι.
1.50
“ βού λομαι δ' ὑ μῖ ν” ἔ φη“ καὶ ἐ πιδεῖ ξαι, ὡ ς δεῖ τὸ πρᾶ γμα γί γνεσθαι.” ἅ μα δ' ἐ κέ λευσεν ἀ ναγνωσθῆ ναι τὸ ψή φισμα τοῦ δή μου. ἀ ναγνωσθέ ντος δὲ εἶ πεν, ὅ τι“ κατὰ τοῦ το ἐ ξεπέ μφθημεν, καὶ ταῦ τα ἐ πρά ττομεν ἃ ἐ νταυθοῖ γέ γραπται. λαβὲ δή μοι καὶ τὴ ν ἐ πιστολὴ ν ἣ ν ἥ κομεν παρὰ Φιλί ππου φέ ροντες.” ἐ πειδὴ δὲ ἀ νεγνώ σθη,“ ἀ πέ χετε” ἔ φη“ τὴ ν ἀ πό κρισιν, καὶ λοιπὸ ν ὑ μῖ ν ἐ στι βουλεύ σασθαι.”
1.51
θορυβησά ντων δ' ἐ π' αὐ τῷ τῶ ν μέ ν, ὡ ς δεινό ς τις εἴ η καὶ σύ ντομος, τῶ ν δὲ πλειό νων, ὡ ς πονηρὸ ς καὶ φθονερό ς,“ σκέ ψασθε δὲ” ἔ φη“ ὡ ς συντό μως καὶ τἆ λλα πά ντα ἀ παγγελῶ. ἐ δό κει δεινὸ ς εἶ ναι λέ γειν Αἰ σχί νῃ Φί λιππος, ἀ λλ' οὐ κ ἐ μοί, ἀ λλ' εἴ τις αὐ τοῦ τὴ ν τύ χην περιελὼ ν ἑ τέ ρῳ περιθεί η, οὐ κ ἂ ν πολύ τι καταδεὴ ς εἴ η. ἐ δό κει Κτησιφῶ ντι τὴ ν ὄ ψιν λαμπρὸ ς εἶ ναι, ἐ μοὶ δ' οὐ χεί ρων̓ Αριστό δημος ὁ ὑ ποκριτή ς,”
1.52
παρῆ ν δ' ἡ μῖ ν καὶ συνεπρέ σβευε.“ μνημονικό ν τις αὐ τό ν φησιν εἶ ναι: καὶ γὰ ρ ἕ τεροι. πιεῖ ν δεινὸ ς ἦ ν: Φιλοκρά της ὁ μεθ' ἡ μῶ ν δεινό τερος. λό γον τί ς φησιν ἐ μοὶ καταλιπεῖ ν ὑ πὲ ῤ Αμφιπό λεως: ἀ λλ' οὔ τ' ἂ ν ὑ μῖ ν ὁ ῥ ή τωρ οὗ τος οὔ τ' ἂ ν ἐ μοὶ λό γου μεταδοί η. ταυτὶ μὲ ν οὖ ν”
1.53
ἔ φη“ λῆ ρό ς ἐ στιν: ἐ γὼ δὲ ψή φισμα γρά ψω καὶ τῷ κή ρυκι σπεί σασθαι τῷ παρὰ Φιλί ππου ἥ κοντι, καὶ τοῖ ς μέ λλουσι παρ' αὐ τοῦ δεῦ ρο ἰ έ ναι πρέ σβεσι, καὶ τοὺ ς πρυτά νεις, ἐ πειδὰ ν ἥ κωσιν οἱ πρέ σβεις, ἐ κκλησί αν ἐ πὶ δύ ο ἡ μέ ρας ποιεῖ ν μὴ μό νον ὑ πὲ ρ εἰ ρή νης, ἀ λλὰ καὶ περὶ συμμαχί ας, καὶ τοὺ ς πρέ σβεις ἡ μᾶ ς, εἰ δοκοῦ μεν ἄ ξιοι εἶ ναι, ἐ παινέ σαι καὶ καλέ σαι ἐ πὶ δεῖ πνον εἰ ς τὸ πρυτανεῖ ον εἰ ς αὔ ριον.”
1.54
ὅ τι δ' ἀ ληθῆ λέ γω, λαβέ μοι τὰ ψηφί σματα, ἵ να εἰ δῆ τε, ὦ ἄ νδρες δικασταί, καὶ τὴ ν ἀ νωμαλί αν αὐ τοῦ καὶ τὸ ν φθό νον, καὶ τὴ ν τῶ ν πραγμά των μετὰ Φιλοκρά τους κοινωνί αν, καὶ τὸ ἦ θος, ὡ ς ἐ πί βουλον καὶ ἄ πιστον. κά λει δέ μοι καὶ τοὺ ς συμπρέ σβεις, καὶ τὰ ς μαρτυρί ας αὐ τῶ ν ἀ νά γνωθι. Ψηφί σματα
1.55
οὐ τοί νυν μό νον ταῦ τα ἔ γραψεν, ἀ λλὰ καὶ μετὰ ταῦ τα ἐ ν τῇ βουλῇ θέ αν εἰ ς τὰ Διονύ σια κατανεῖ μαι τοῖ ς πρέ σβεσιν, ἐ πειδὰ ν ἥ κωσι, τοῖ ς Φιλί ππου. λέ γε καὶ τοῦ το τὸ ψή φισμα. Ψή φισμαἀ νά γνωθι δὴ καὶ τὴ ν τῶ ν συμπρέ σβεων μαρτυρί αν, ἵ ν' εἰ δῆ τε, ὦ ἄ νδρες̓ Αθηναῖ οι, ὅ τι Δημοσθέ νης οὐ χ ὑ πὲ ρ τῆ ς πό λεως εἰ πεῖ ν δύ ναται, ἀ λλ' ἐ πὶ τοὺ ς συσσί τους καὶ ὁ μοσπό νδους μελετᾷ. Μαρτυρί α
1.56
τὴ ν μὲ ν τοί νυν κοινωνί αν τῶ ν περὶ τῆ ς εἰ ρή νης πρά ξεων οὐ κ ἐ μὴ ν καὶ Φιλοκρά τους, ἀ λλὰ Δημοσθέ νους καὶ Φιλοκρά τους εὑ ρί σκετε, καὶ τὰ ς πί στεις τῶ ν εἰ ρημέ νων ἱ κανὰ ς ὑ μῖ ν οἶ μαι παρεσχῆ σθαι: τῶ ν μὲ ν γὰ ρ ἀ πηγγελμέ νων ὑ μεῖ ς ἐ στέ μοι μά ρτυρες, τῶ ν δ' ἐ ν Μακεδονί ᾳ ῥ ηθέ ντων καὶ τῶ ν κατὰ τὴ ν πορεί αν ἡ μῖ ν συμβά ντων τοὺ ς συμπρέ σβεις ὑ μῖ ν μά ρτυρας παρεσχό μην. τῆ ς δὲ ὑ πὸ Δημοσθέ νους ἀ ρτί ως εἰ ρημέ νης κατηγορί ας ἠ κού σατε καὶ μέ μνησθε, ἧ ς τὴ ν ἀ ρχὴ ν ἐ ποιή σατο ἀ πὸ τῆ ς δημηγορί ας ἣ ν εἶ πον ἐ γὼ περὶ τῆ ς εἰ ρή νης.
1.57
πά ντα δὲ ἐ ν τῷ μέ ρει τού τῳ τῆ ς κατηγορί ας ἐ ψευσμέ νος, ἐ πὶ τῷ καιρῷ τού τῳ δεινῶ ς ἐ σχετλί ασε. τοὺ ς γὰ ρ λό γους τού τους ἐ ναντί ον φησὶ τῶ ν πρέ σβεων λέ γεσθαι οὓ ς ἔ πεμψαν πρὸ ς ὑ μᾶ ς οἱ̔́ Ελληνες μεταπεμφθέ ντες ὑ πὸ τοῦ δή μου, ἵ να κοινῇ καὶ πολεμοῖ εν, εἰ δέ οι, Φιλί ππῳ, καὶ τῆ ς εἰ ρή νης, εἰ τοῦ το εἶ ναι δοκοί η συμφέ ρον, μετέ χοιεν. σκέ ψασθε δὴ πρά γματος μεγά λου κλοπὴ ν καὶ δεινὴ ν ἀ ναισχυντί αν τἀ νθρώ που. τῶ ν γὰ ρ πρεσβειῶ ν,
1.58
ἃ ς ἐ ξεπέ μψατε εἰ ς τὴ ν̔ Ελλά δα ἔ τι τοῦ πολέ μου τοῦ πρὸ ς Φί λιππον ὑ μῖ ν ἐ νεστηκό τος, οἱ μὲ ν χρό νοι τῆ ς αἱ ρέ σεως καὶ τὰ τῶ ν πρεσβευσά ντων ὀ νό ματα ἐ ν τοῖ ς δημοσί οις ἀ ναγέ γραπται γρά μμασι, τὰ δὲ σώ ματά ἐ στιν αὐ τῶ ν οὐ κ ἐ ν Μακεδονί ᾳ, ἀ λλ'̓ Αθή νησι: ταῖ ς δὲ ξενικαῖ ς πρεσβεί αις ἡ βουλὴ τὰ ς εἰ ς τὸ ν δῆ μον προσό δους προβουλεύ ει: οὗ τος δ' ἐ φεστά ναι τὰ ς ἀ πὸ τῶ ν̔ Ελλή νων φησὶ πρεσβεί ας.
1.59
παρελθὼ ν τοί νυν, Δημό σθενες, ἐ πὶ τὸ βῆ μα τοῦ το ἐ ν τῷ ἐ μῷ λό γῳ, εἰ πὲ πό λεως ἧ στινος βού λει τῶ ν̔ Ελληνί δων τοὔ νομα ἐ ξ ἧ ς ἀ φῖ χθαι τό τε φῂ ς τοὺ ς πρέ σβεις: καὶ τὰ προβουλεύ ματα αὐ τῶ ν ἐ κ τοῦ βουλευτηρί ου δὸ ς ἀ ναγνῶ ναι, καὶ τοὺ ς̓ Αθηναί ων κά λει πρέ σβεις, οὓ ς ἐ ξέ πεμψαν ἐ πὶ τὰ ς πό λεις, μά ρτυρας. κἂ ν παρεῖ ναι καὶ μὴ ἀ ποδημεῖ ν, ὅ τε ἡ πό λις τὴ ν εἰ ρή νην ἐ ποιεῖ το, μαρτυρή σωσιν, ἢ τὰ ς πρὸ ς τὴ ν βουλὴ ν αὐ τῶ ν προσό δους καὶ τὰ ψηφί σματα ἂ ν παρά σχῃ ἐ ν ᾧ σὺ φῂ ς ὄ ντα χρό νῳ, καταβαί νω καὶ θανά του τιμῶ μαι.
1.60
ἀ νά γνωθι δὴ καὶ τὸ τῶ ν συμμά χων δό γμα τί λέ γει, ἐ ν ᾧ διαρρή δην γέ γραπται, ἐ πειδὴ βουλεύ εται ὁ δῆ μος ὁ̓ Αθηναί ων ὑ πὲ ρ εἰ ρή νης πρὸ ς Φί λιππον, οἱ δὲ πρέ σβεις οὔ πω πά ρεισιν, οὓ ς ἐ ξέ πεμψεν ὁ δῆ μος εἰ ς τὴ ν̓ Ελλά δα παρακαλῶ ν τὰ ς πό λεις ὑ πὲ ρ τῆ ς ἐ λευθερί ας τῶ ν̔ Ελλή νων, δεδό χθαι τοῖ ς συμμά χοις, ἐ πειδὰ ν ἐ πιδημή σωσιν οἱ πρέ σβεις καὶ τὰ ς πρεσβεί ας ἀ παγγεί λωσιν̓ Αθηναί οις καὶ τοῖ ς συμμά χοις, προγρά ψαι τοὺ ς πρυτά νεις ἐ κκλησί ας δύ ο κατὰ τὸ ν νό μον, ἐ ν δὲ ταύ ταις βουλεύ σασθαι περὶ τῆ ς εἰ ρή νης̓ Αθηναί ους: ὅ τι δ' ἂ ν ψηφί σηται ὁ δῆ μος, τοῦ τ' εἶ ναι κοινὸ ν δό γμα τῶ ν συμμά χων. ἀ νά γνωθι δή μοι τὸ τῶ ν συνέ δρων δό γμα. Δό γμα Συνέ δρων
1.61
παρανά γνωθι δή μοι καὶ τὸ Δημοσθέ νους ψή φισμα, ἐ ν ᾧ κελεύ ει τοὺ ς πρυτά νεις μετὰ τὰ Διονύ σια τὰ ἐ ν ἄ στει καὶ τὴ ν ἐ ν Διονύ σου ἐ κκλησί αν προγρά ψαι δύ ο ἐ κκλησί ας, τὴ ν μὲ ν τῇ ὀ γδό ῃ ἐ πὶ δέ κα, τὴ ν δὲ τῇ ἐ νά τῃ, ὁ ρί ζων τὸ ν χρό νον καὶ προϋ φαιρῶ ν τὰ ς ἐ κκλησί ας, πρὶ ν ἐ πιδημῆ σαι τοὺ ς ἀ πὸ τῶ ν̔ Ελλή νων πρέ σβεις. καὶ τὸ μὲ ν τῶ ν συμμά χων δό γμα κελεύ ει, ᾧ συνειπεῖ ν καὶ ἐ γὼ ὁ μολογῶ, ὑ πὲ ρ εἰ ρή νης μό νον ὑ μᾶ ς βουλεύ σασθαι, Δημοσθέ νης δὲ καὶ περὶ συμμαχί ας κελεύ ει. λέ γε αὐ τοῖ ς τὸ ψή φισμα. Ψή φισμα
1.62
τῶ ν μὲ ν ψηφισμά των ἀ μφοτέ ρων ἀ κηκό ατε, ὑ φ' ὧ ν ἐ ξελέ γχεται Δημοσθέ νης τὰ ς ἀ ποδημού σας πρεσβεί ας ἐ πιδημεῖ ν φά σκων, καὶ βουλομέ νων ὑ μῶ ν ἀ κροά σασθαι, τὸ τῶ ν συμμά χων ἄ κυρον πεποιηκὼ ς δό γμα. οἱ μὲ ν γὰ ρ ἀ πεφή ναντο ἀ ναμεῖ ναι τὰ ς̔ Ελληνικὰ ς πρεσβεί ας, Δημοσθέ νης δὲ οὐ λό γῳ μό νον κεκώ λυκε περιμεῖ ναι, ὁ πά ντων αἴ σχιστα καὶ τά χιστα μετατιθέ μενος, ἀ λλ' ἔ ργῳ καὶ ψηφί σματι, προστά ξας ἤ δη βεβουλεῦ σθαι.
1.63
εἴ ρηκε δὲ ὡ ς ἐ ν τῇ προτέ ρᾳ τῶ ν ἐ κκλησιῶ ν δημηγορή σαντος Φιλοκρά τους, ὕ στερον ἀ ναβὰ ς ἐ γὼ κατεμεμψά μην ἣ ν εἰ σηγεῖ το ἐ κεῖ νος εἰ ρή νην, αἰ σχρὰ ν καὶ τῆ ς πό λεως ἀ ναξί αν εἶ ναι φά σκων, τῇ δ' ὑ στεραί ᾳ πά λιν ὡ ς συναγορεύ οιμι τῷ Φιλοκρά τει, καὶ τὴ ν ἐ κκλησί αν εὐ ημερή σας οἰ χοί μην φέ ρων, πεί θων ὑ μᾶ ς μὴ προσέ χειν τοῖ ς τὰ ς μά χας καὶ τὰ τῶ ν προγό νων λέ γουσι τρό παια, μηδὲ τοῖ ς̔́ Ελλησι βοηθεῖ ν.
1.64
ὅ τι δ' οὐ ψευδῆ μό νον κατηγό ρηκεν, ἀ λλὰ καὶ ἀ δύ νατα γενέ σθαι, μί αν μὲ ν αὐ τὸ ς καθ' αὑ τοῦ μαρτυρί αν μαρτυρή σει, ἑ τέ ραν δὲ πά ντες̓ Αθηναῖ οι καὶ ὑ μεῖ ς ἀ ναμιμνῃ σκό μενοι, τρί την δὲ ἡ τῆ ς αἰ τί ας ἀ πιθανό της, τετά ρτην δὲ ἀ νὴ ρ ἀ ξιό λογος, εἷ ς τῶ ν πολιτευομέ νων,̓ Αμύ ντωρ, ᾧ ψή φισμα ἐ πεδεί ξατο Δημοσθέ νης καὶ ἀ νεκοινοῦ το, εἰ δῷ τῷ γραμματεῖ, οὐ χ ὑ πεναντί α, ἀ λλὰ ταὐ τὰ γεγραφὼ ς Φιλοκρά τει.
1.65
καί μοι λαβὲ τὸ ψή φισμα καὶ ἀ νά γνωθι τὸ Δημοσθέ νους, ἐ ν ᾧ φαί νεται γεγραφώ ς, τῇ μὲ ν προτέ ρᾳ τῶ ν ἐ κκλησιῶ ν συμβουλεύ ειν τὸ ν βουλό μενον, τῇ δ' ὑ στέ ρᾳ τοὺ ς προέ δρους ἐ πιψηφί ζειν τὰ ς γνώ μας, λό γον δὲ μὴ προτιθέ ναι, ἐ ν ᾗ μέ φησιν αὐ τὸ ς Φιλοκρά τει συνειπεῖ ν. Ψή φισμα
1.66
οὐ κοῦ ν τὰ μὲ ν ψηφί σματα, ὡ ς ἐ ξ ἀ ρχῆ ς ἐ γρά φη, μέ νει, οἱ δὲ τῶ ν συκοφαντῶ ν λό γοι πρὸ ς τοὺ ς ἐ φ' ἡ μέ ραν καιροὺ ς λέ γονται. ποιεῖ δέ μου τὴ ν δημηγορί αν ὁ μὲ ν κατή γορος διαιρετή ν, τὸ ψή φισμα δὲ καὶ τἀ ληθὲ ς μί αν: λό γον γὰ ρ μὴ προτιθέ ντων εἰ ς τὴ ν ὑ στέ ραν ἐ κκλησί αν τῶ ν προέ δρων, οὐ κ εἰ πεῖ ν. τί δ' ἂ ν καὶ βουλό μενος, εἴ περ ταὐ τὰ Φιλοκρά τει προειλό μην, κατηγό ρουν μὲ ν πρὸ ς τοὺ ς αὐ τοὺ ς ἀ κροατὰ ς τῇ προτεραί ᾳ, μί αν δὲ νύ κτα διαλιπὼ ν συνηγό ρουν; πό τερα ὡ ς αὐ τὸ ς εὐ δοξή σων, ἢ ὡ ς ἐ κεῖ νον ὠ φελή σων; ἀ λλ' οὐ κ ἐ νῆ ν οὐ δέ τερα ἐ ξενέ γκασθαι, ἀ λλ' ὑ πὸ πά ντων μὲ ν μισεῖ σθαι, περαί νειν δὲ μηδέ ν.
1.67
κά λει δέ μοι καὶ̓ Αμύ ντορἁ Ερχιέ α, καὶ τὴ ν μαρτυρί αν ἀ νά γνωθι. ὃ ν δὲ τρό πον γέ γραπται, προδιελθεῖ ν ὑ μῖ ν βού λομαι. μαρτυρεῖ̓ Αμύ ντωρ Αἰ σχί νῃ, ὅ τε ἐ βουλεύ ετο ὁ δῆ μος περὶ τῆ ς συμμαχί ας τῆ ς πρὸ ς Φί λιππον κατὰ τὸ Δημοσθέ νους ψή φισμα, ἐ ν τῇ ὑ στέ ρᾳ τῶ ν δυοῖ ν ἐ κκλησιῶ ν, ὅ τε οὐ κ ἐ ξῆ ν δημηγορεῖ ν, ἀ λλὰ τὰ περὶ τῆ ς εἰ ρή νης καὶ συμμαχί ας ψηφί σματα ἐ πεψηφί ζετο,
1.68
ἐ ν ταύ τῃ τῇ ἐ κκλησί ᾳ Δημοσθέ νην ἐ πιδεί ξασθαι παρακαθή μενον ψή φισμα ἑ αυτῷ, ἐ φ' ᾧ ἐ πεγέ γραπτο τὸ Δημοσθέ νους ὄ νομα, καὶ ἀ νακοινοῦ σθαι αὐ τὸ ν αὑ τῷ, εἰ δῷ τοῖ ς προέ δροις ἐ πιψηφί σαι, καὶ εἶ ναι, ἐ φ' οἷ ς τὴ ν εἰ ρή νην καὶ τὴ ν συμμαχί αν ἔ γραψε ποιεῖ σθαι, ἐ πὶ τοῖ ς αὐ τοῖ ς ἐ φ' οἷ σπερ καὶ Φιλοκρά της ἐ γεγρά φει. κά λει δέ μοἰ Αμύ ντορἁ Ερχιέ α, καὶ ἐ κκλή τευε, ἐ ὰ ν μὴ θέ λῃ δευρὶ παρεῖ ναι. Μαρτυρί α
1.69
τῆ ς μὲ ν μαρτυρί ας ἀ κηκό ατε, ὦ ἄ νδρες̓ Αθηναῖ οι: σκοπεῖ τε δὴ πό τερα ὑ μῖ ν δοκεῖ Δημοσθέ νης ἐ μοῦ κατηγορηκέ ναι, ἢ τοὐ ναντί ον αὐ τὸ ς αὑ τοῦ ἐ πὶ τῷ ἐ μῷ ὀ νό ματι. ἐ πειδὴ δὲ καὶ τὴ ν δημηγορί αν μου διαβά λλει, καὶ τοὺ ς εἰ ρημέ νους λό γους ἐ πὶ τὰ χεί ρω διεξέ ρχεται, οὔ τ' ἂ ν ἀ ποδραί ην, οὔ τ' ἂ ν τῶ ν τό τ' εἰ ρημέ νων οὐ δὲ ν ἀ ρνησαί μην, οὔ τ' αἰ σχύ νομαι ἐ π' αὐ τοῖ ς, ἀ λλὰ καὶ φιλοτιμοῦ μαι.
1.70
βού λομαι δ' ὑ μᾶ ς καὶ τοὺ ς καιροὺ ς ὑ πομνῆ σαι, ἐ ν οἷ ς ἐ βουλεύ εσθε. τὴ ν μὲ ν γὰ ρ ἀ ρχὴ ν ἐ ποιησά μεθα τοῦ πολέ μου ὑ πὲ ῤ Αμφιπό λεως, συνέ βαινε δ' ἡ μῶ ν τὸ ν στρατηγὸ ν ἐ ν τῷ πολέ μῳ ἑ βδομή κοντα μὲ ν καὶ πέ ντε πό λεις συμμαχί δας ἀ ποβεβληκέ ναι, ἃ ς ἐ κτή σατο Τιμό θεος ὁ Κό νωνος καὶ κατέ στησεν εἰ ς τὸ συνέ δριον:（ προῄ ρημαι γὰ ρ παρρησιά σασθαι, καὶ ἐ λευθέ ρως ἅ μα καὶ τἀ ληθῆ εἰ πὼ ν σῴ ζεσθαι: ἐ ὰ ν δὲ ἄ λλως πως γιγνώ σκητε, καταχρή σασθέ μοι: οὐ γὰ ρ ἂ ν ὑ ποστειλαί μην:）
1.71
ἑ κατὸ ν δὲ καὶ πεντή κοντα τριή ρεις λαβό ντα ἐ κ τῶ ν νεωρί ων μὴ κατακεκομικέ ναι, καὶ ταῦ τα ὑ μῖ ν ἐ ν τοῖ ς ἀ γῶ σιν ἀ εὶ τοῖ ς Χά ρητος οἱ κατή γοροι δεικνύ ουσι, χί λια δὲ καὶ πεντακό σια τά λαντα οὐ κ εἰ ς στρατιώ τας, ἀ λλ' εἰ ς ἡ γεμό νων ἀ λαζονεί ας ἀ νηλωκέ ναι, Δηιά ρην τε καὶ Δηί πυρον καὶ Πολυφό ντην, δραπέ τας ἀ νθρώ πους ἐ κ τῆ ς̔ Ελλά δος συνειλεγμέ νους, καὶ χωρὶ ς εἰ ς τοὺ ς περὶ τὸ βῆ μα καὶ τὴ ν ἐ κκλησί αν μισθοφό ρους, οἳ τοὺ ς μὲ ν ταλαιπώ ρους νησιώ τας καθ' ἕ καστον ἐ νιαυτὸ ν ἑ ξή κοντα τά λαντα εἰ σέ πραττον σύ νταξιν, κατῆ γον δὲ τὰ πλοῖ α καὶ τοὺ ς̔́ Ελληνας ἐ κ τῆ ς κοινῆ ς θαλά ττης.
1.72
ἀ ντὶ δὲ ἀ ξιώ ματος καὶ τῆ ς τῶ ν̔ Ελλή νων ἡ γεμονί ας, ἡ πό λις ἡ μῶ ν τῆ ς Μυοννή σου καὶ τῆ ς τῶ ν λῃ στῶ ν δό ξης ἀ νεπί μπλατο: Φί λιππος δὲ ὁ ρμηθεὶ ς ἐ κ Μακεδονί ας, οὐ κέ θ' ὑ πὲ ῤ Αμφιπό λεως πρὸ ς ἡ μᾶ ς ἠ γωνί ζετο, ἀ λλ' ἤ δη περὶ Λή μνου καὶ̓́ Ιμβρου καὶ Σκύ ρου, τῶ ν ἡ μετέ ρων κτημά των: ἐ ξέ λειπον δὲ Χερρό νησον ἡ μῶ ν οἱ πολῖ ται, τὴ ν οὖ σαν ὁ μολογουμέ νως̓ Αθηναί ων: πλεί ους δὲ ἐ κκλησί ας συγκλή τους ἠ ναγκά ζεσθε ἐ κκλησιά ζειν μετὰ φό βου καὶ θορύ βου, ἢ τὰ ς τεταγμέ νας ἐ κ τῶ ν νό μων:
1.73
οὕ τω δ' ἦ ν σφαλερὰ καὶ ἐ πικί νδυνα τὰ πρά γματα, ὥ στε ἠ ναγκά σθη γρά ψαι ψή φισμα Κηφισοφῶ ν ὁ Παιανιεύ ς, εἷ ς τῶ ν φί λων καὶ ἑ ταί ρων τῶ ν Χά ρητος, ἐ κπλεῖ ν τὴ ν ταχί στην̓ Αντί οχον τὸ ν ἐ πὶ τῶ ν ὑ πηρετικῶ ν, καὶ ζητεῖ ν τὸ ν στρατηγὸ ν τὸ ν ἐ πὶ τῇ δυνά μει τεταγμέ νον, κἂ ν ἐ ντύ χῃ που, φρά ζειν ὅ τι θαυμά ζει ὁ δῆ μος ὁ̓ Αθηναί ων, εἰ Φί λιππος μὲ ν ἐ πὶ Χερρό νησον τὴ ν̓ Αθηναί ων πορεύ εται,̓ Αθηναῖ οι δὲ οὐ δὲ τὸ ν στρατηγὸ ν ἴ σασιν οὐ δὲ τὴ ν δύ ναμιν ἣ ν ἐ ξέ πεμΨαν, ὅ που ἐ στί ν. ὅ τι δ' ἀ ληθῆ λέ γω, ἀ κού σατε τοῦ Ψηφί σματος, καὶ ἀ ναμνή σθητε τοῦ πολέ μου, καὶ τὴ ν εἰ ρή νην τοὺ ς τῶ ν ὅ πλων ἡ γεμό νας, ἀ λλὰ μὴ τοὺ ς πρέ σβεις, ἀ παιτεῖ τε. Ψή φισμα
1.74
οἱ μὲ ν καιροὶ τῆ ς πό λεως τοιοῦ τοι, ἐ ν οἷ ς οἱ περὶ τῆ ς εἰ ρή νης ἐ γί γνοντο λό γοι: ἀ νιστά μενοι δὲ οἱ συντεταγμέ νοι ῥ ή τορες, περὶ μὲ ν τῆ ς σωτηρί ας τῆ ς πό λεως οὐ δ' ἐ νεχεί ρουν λέ γειν, ἀ ποβλέ πειν δὲ εἰ ς τὰ προπύ λαια τῆ ς ἀ κροπό λεως ἐ κέ λευον ὑ μᾶ ς, καὶ τῆ ς ἐ ν Σαλαμῖ νι ναυμαχί ας μεμνῆ σθαι, καὶ τῶ ν τά φων τῶ ν προγό νων καὶ τῶ ν τροπαί ων.
1.75
ἐ γὼ δὲ ἁ πά ντων μὲ ν τού των ἔ φην δεῖ ν μεμνῆ σθαι, μιμεῖ σθαι μέ ντοι τὰ ς τῶ ν προγό νων εὐ βουλί ας, τὰ δὲ ἁ μαρτή ματα αὐ τῶ ν καὶ τὴ ν ἄ καιρον φιλονικί αν φυλά ττεσθαι, τὴ ν μὲ ν ἐ ν Πλαταιαῖ ς πεζομαχί αν, καὶ τοὺ ς ἀ γῶ νας τοὺ ς περὶ Σαλαμῖ να, καὶ τὴ ν ἐ ν Μαραθῶ νι μά χην, καὶ τὴ ν ἐ π'̓ Αρτεμισί ῳ ναυμαχί αν, καὶ τὴ ν Τολμί δου ζηλοῦ ν στρατηγί αν κελεύ ων, ὃ ς χιλί ους ἔ χων ἐ πιλέ κτους̓ Αθηναί ων, διὰ μέ σης Πελοποννή σου πολεμί ας οὔ σης ἀ δεῶ ς διεξῄ ει.
1.76
τὴ ν δ' εἰ ς Σικελί αν στρατεί αν φυλά ττεσθαι, ἣ ν ἐ ξέ πεμΨαν Λεοντί νοις βοηθή σοντες, τῶ ν πολεμί ων ἐ μβεβληκό των εἰ ς τὴ ν χώ ραν ἡ μῶ ν καὶ Δεκελεί ας ἐ πιτετειχισμέ νης, καὶ τὴ ν τελευταί αν ἀ βουλί αν, ὅ θ' ἡ ττημέ νοι τῷ πολέ μῳ, προκαλουμέ νων αὐ τοὺ ς Λακεδαιμονί ων εἰ ρή νην ἄ γειν ἔ χοντας πρὸ ς τῇ̓ Αττικῇ Λῆ μνον καὶ̓́ Ιμβρον καὶ Σκῦ ρον καὶ δημοκρατουμέ νους κατὰ τοὺ ς νό μους, τού των μὲ ν οὐ δὲ ν ἤ θελον ποιεῖ ν, πολεμεῖ ν δὲ προῃ ροῦ ντο οὐ δυνά μενοι, Κλεοφῶ ν δὲ ὁ λυροποιό ς, ὃ ν πολλοὶ δεδεμέ νον ἐ ν πέ δαις ἐ μνημό νευον, παρεγγραφεὶ ς αἰ σχρῶ ς πολί της καὶ διεφθαρκὼ ς νομῇ χρημά των τὸ ν δῆ μον, ἀ πολό ψειν ἠ πεί λει μαχαί ρᾳ τὸ ν τρά χηλον, εἴ τις εἰ ρή νης μνησθή σεται:
1.77
τελευτῶ ντες δὲ εἰ ς τοῦ το τὴ ν πό λιν προή γαγον, ὥ στε ἀ γαπητῶ ς τὴ ν εἰ ρή νην ποιή σασθαι, ἀ ποστά ντας πά ντων καὶ τὰ τεί χη καθελό ντας, καὶ παραδεξαμέ νους φρουρὰ ν καὶ Λακεδαιμό νιον ἁ ρμοστή ν, καὶ τῆ ς δημοκρατί ας τοῖ ς τριά κοντα ἀ φεμέ νους, οἳ χιλί ους καὶ πεντακοσί ους τῶ ν πολιτῶ ν ἀ κρί τους ἀ πέ κτειναν. τὴ ν μὲ ν τοιαύ την ἀ βουλί αν ὁ μολογῶ παραγγέ λλειν φυλά ττεσθαι, τὰ δ' ὀ λί γῳ πρό τερον εἰ ρημέ να μιμεῖ σθαι. οὐ γὰ ρ παρὰ τῶ ν ἀ λλοτρί ων, ἀ λλὰ παρὰ τοῦ πά ντων οἰ κειοτά του ταῦ τα ἐ πυνθανό μην.
1.78
ἀ τρό μητος γὰ ρ ὁ πατὴ ρ ὁ ἡ μέ τερος, ὃ ν σὺ λοιδορεῖ ς οὔ τ' εἰ δὼ ς οὔ τ' ἐ πιδὼ ν τῆ ς ἑ αυτοῦ ἡ λικί ας ὅ στις ἦ ν, καὶ ταῦ τα, ὦ Δημό σθενες, ἐ κ τῶ ν νομά δων Σκυθῶ ν τὸ πρὸ ς μητρὸ ς ὢ ν γέ νος, ἔ φυγε μὲ ν ἐ πὶ τῶ ν τριά κοντα, συγκατή γαγε δὲ τὸ ν δῆ μον: καὶ ὁ τῆ ς μητρὸ ς τῆ ς ἡ μετέ ρας ἀ δελφό ς, θεῖ ος δὲ ἡ μέ τερος, Κλεό βουλος ὁ Γλαύ κου τοῦ̓ Αχαρνέ ως υἱ ό ς, μετὰ Δημαινέ του τοῦ Βουζύ γου συγκατεναυμά χησε Χεί λωνα τὸ ν Λακεδαιμονί ων ναύ αρχον: ὥ στε οἰ κεῖ ά μοι καὶ συνή θη τὰ τῆ ς πό λεως ἀ τυχή ματα εἶ ναι τοῖ ς ὠ σὶ ν ἀ κού ειν.
1.79
ἐ πιτιμᾷ ς δέ μοι καὶ τὴ ν ἐ ν τοῖ ς μυρί οις ἐ ν̓ Αρκαδί ᾳ δημηγορί αν καὶ πρεσβεί αν, καὶ μεταβεβλῆ σθαί με φῄ ς, αὐ τὸ ς ὢ ν ἀ νδραποδώ δης καὶ μό νον οὐ κ ἐ στιγμέ νος αὐ τό μολος. ἐ γὼ δ' ἐ ν μὲ ν τῷ πολέ μῳ συνί στην, καθ' ὅ σον ἦ ν δυνατό ς,̓ Αρκά δας καὶ τοὺ ς ἄ λλους̔́ Ελληνας ἐ πὶ Φί λιππον: οὐ δενὸ ς δ' ἀ νθρώ πων ἐ πικουροῦ ντος τῇ πό λει, ἀ λλὰ τῶ ν μὲ ν περιορώ ντων ὅ τι συμβή σεται, τῶ ν δὲ συνεπιστρατευό ντων, τῶ ν δ' ἐ ν τῇ πό λει ῥ ητό ρων χορηγὸ ν ταῖ ς καθ' ἡ μέ ραν δαπά ναις τὸ ν πό λεμον ποιουμέ νων, ὁ μολογῶ συμβουλεῦ σαι τῷ δή μῳ διαλύ σασθαι πρὸ ς Φί λιππον καὶ τὴ ν εἰ ρή νην συνθέ σθαι, ἣ ν σὺ νομί ζεις νῦ ν αἰ σχρά ν, ὁ οὐ δὲ πώ ποθ' ἁ ψά μενος ὅ πλων, ἐ γὼ δὲ ταύ την εἶ ναι πολλῷ φημι καλλί ω τοῦ πολέ μου.
1.80
χρὴ δέ, ὦ ἄ νδρες̓ Αθηναῖ οι, τοὺ ς μὲ ν πρέ σβεις θεωρεῖ ν πρὸ ς τὸ ν καιρὸ ν καθ' ὃ ν ἐ πρέ σβευον, τοὺ ς δὲ στρατηγοὺ ς πρὸ ς τὰ ς δυνά μεις ὧ ν ἡ γοῦ ντο. καὶ γὰ ρ τὰ ς εἰ κό νας ἵ στατε, καὶ τὰ ς προεδρί ας καὶ τοὺ ς στεφά νους καὶ τὰ ς ἐ ν πρυτανεί ῳ σιτή σεις δί δοτε, οὐ τοῖ ς τὴ ν εἰ ρή νην ἀ παγγεί λασιν, ἀ λλὰ τοῖ ς τὴ ν μά χην νική σασιν. εἰ δ' ἔ σονται τῶ ν πολέ μων αἱ μὲ ν εὔ θυναι τῶ ν πρέ σβεων, αἱ δὲ δωρεαὶ τῶ ν στρατηγῶ ν, ἀ σπό νδους καὶ ἀ κηρύ κτους τοὺ ς πολέ μους ποιή σετε: οὐ δεὶ ς γὰ ρ ἐ θελή σει πρεσβεύ ειν.
1.81
περὶ δὲ Κερσοβλέ πτου καὶ Φωκέ ων καὶ τῶ ν ἄ λλων ἃ πρὸ ς τού τοις διαβέ βλημαι, ὑ πό λοιπον εἰ πεῖ ν. ἐ γὼ γὰ ρ, ὦ ἄ νδρες̓ Αθηναῖ οι, καὶ ἐ ν τῇ προτέ ρᾳ καὶ ἐ ν τῇ ὑ στέ ρᾳ πρεσβεί ᾳ, ἃ μὲ ν εἶ δον, ὡ ς εἶ δον, ὑ μῖ ν ἀ πή γγελλον, ἃ δ' ἤ κουσα, ὡ ς ἤ κουσα. τί να οὖ ν ἦ ν ἑ κά τερα τού των, ἅ τε εἶ δον ἅ τε ἤ κουσα περὶ Κερσοβλέ πτου; εἶ δον μὲ ν ἐ γὼ καὶ οἱ συμπρέ σβεις ἅ παντες ὁ μηρεύ οντα τὸ ν υἱ ὸ ν τὸ ν Κερσοβλέ πτου παρὰ Φιλί ππῳ: καὶ ἔ τι καὶ νῦ ν τοῦ θ' οὕ τως ἔ χει.
1.82
συνέ βαινε δέ, ὅ τε τὴ ν προτέ ραν ἐ πρεσβεύ ομεν πρεσβεί αν, ἐ μοὶ μὲ ν μετὰ τῶ ν συμπρέ σβεων ἀ πιέ ναι δεῦ ρο, Φιλί ππῳ δ' ἐ πὶ Θρά κην ἐ ξιέ ναι, πρὸ ς δ' ἡ μᾶ ς ὡ μολογηκέ ναι, ἕ ως ἂ ν ὑ μεῖ ς περὶ τῆ ς εἰ ρή νης βουλεύ σησθε, μὴ ἐ πιβή σεσθαι μεθ' ὅ πλων Χερρονή σου. ἐ ν ἐ κεί νῃ μὲ ν οὖ ν τῇ ἡ μέ ρᾳ ᾗ ὑ μεῖ ς ἐ ψηφί σασθε τὴ ν εἰ ρή νην, οὐ δεμί α μνεί α ἐ γέ νετο περὶ Κερσοβλέ πτου: ἤ δη δὲ ἡ μῶ ν κεχειροτονημέ νων ἐ πὶ τοὺ ς ὅ ρκους, οὔ πω δὲ ἀ πηρκό των ἐ πὶ τὴ ν ὑ στέ ραν πρεσβεί αν, ἐ κκλησί α γί γνεται, ἐ ν ᾗ Δημοσθέ νης ὁ νυνὶ κατηγορῶ ν ἐ μοῦ λαγχά νει προεδρεύ ειν.
1.83
ἐ ν δὲ ταύ τῃ τῇ ἐ κκλησί ᾳ Κριτό βουλος ὁ Λαυμψακηνὸ ς εἶ πε παρελθώ ν, ὅ τι πέ μψειε μὲ ν αὑ τὸ ν Κερσοβλέ πτης, ἀ ξιοί η δὲ ἀ ποδοῦ ναι τοὺ ς ὅ ρκους τοῖ ς Φιλί ππου πρέ σβεσι, καὶ συναναγραφῆ ναι Κερσοβλέ πτην ἐ ν τοῖ ς ὑ μετέ ροις συμμά χοις. ῥ ηθέ ντων δὲ τῶ ν λό γων τού των,̓ Αλεξί μαχος ὁ Πή ληξ δί δωσιν ἀ ναγνῶ ναι ψή φισμα τοῖ ς προέ δροις, ἐ ν ᾧ ἐ γέ γραπτο ἀ ποδοῦ ναι τοὺ ς ὅ ρκους Φιλί ππῳ μετὰ τῶ ν ἄ λλων συμμά χων τὸ ν ἥ κοντα παρὰ Κερσοβλέ πτου.
1.84
ἀ ναγνωσθέ ντος δὲ τοῦ ψηφί σματος, καὶ ταῦ τα οἶ μαι πά ντας ὑ μᾶ ς μνημονεύ ειν, ἀ ναστὰ ς ἐ κ τῶ ν προέ δρων Δημοσθέ νης οὐ κ ἔ φη τὸ ψή φισμα ἐ πιψηφιεῖ ν, οὐ δὲ λύ σειν τὴ ν πρὸ ς Φί λιππον εἰ ρή νην, οὐ δὲ γιγνώ σκειν τῶ ν συμμά χων τοὺ ς ὥ σπερ συνεφαπτομέ νους τοῖ ς σπέ νδουσι τῶ ν ἱ ερῶ ν: ἀ ποδοθῆ ναι γὰ ρ περὶ τού των ἑ τέ ραν ἐ κκλησί αν. βοώ ντων δὲ ὑ μῶ ν καὶ τοὺ ς προέ δρους ἐ πὶ τὸ βῆ μα καλού ντων, οὕ τως ἄ κοντος αὐ τοῦ τὸ ψή φισμα ἐ πεψηφί σθη.
1.85
ὅ τι δ' ἀ ληθῆ λέ γω, κά λει μοι τὸ ν γρά ψαντα τὸ ψή φισμἀ Αλεξί μαχον καὶ τοὺ ς συμπροέ δρους τοὺ ς Δημοσθέ νους, καὶ τὴ ν μαρτυρί αν ἀ νά γνωθι. Μαρτυρί αὁ μὲ ν τοί νυν ἐ πιδακρύ σας ἀ ρτί ως ἐ νταυθοῖ Δημοσθέ νης μνησθεὶ ς Κερσοβλέ πτου, φαί νεται τῆ ς συμμαχί ας ἐ κκλῄ ων αὐ τό ν. ὡ ς δ' ἡ παροῦ σα ἐ κκλησί α διελύ θη, ἐ ξώ ρκιζον τοὺ ς συμμά χους οἱ τοῦ Φιλί ππου πρέ σβεις ἐ ν τῷ στρατηγί ῳ τῷ ὑ μετέ ρῳ.
1.86
τετό λμηκε δὲ πρὸ ς ὑ μᾶ ς εἰ πεῖ ν ὁ κατή γορος, ὡ ς ἀ πὸ τῶ ν ἱ ερῶ ν ἐ γὼ Κριτό βουλον ἀ πή λασα τὸ ν πρεσβευτὴ ν τὸ ν παρὰ Κερσοβλέ πτου, παρό ντων μὲ ν τῶ ν συμμά χων, ἐ ψηφισμέ νου δὲ τοῦ δή μου, παρακαθημέ νων δὲ τῶ ν στρατηγῶ ν, πό θεν τοσαύ την ῥ ώ μην λαβώ ν; ἢ πῶ ς ἂ ν τὸ πρᾶ γμα ἐ σιγή θη; εἰ δ' ἄ ρα ἐ γὼ ἐ τό λμων τοῦ το ποιεῖ ν, ἐ πέ τρεψας ἄ ν, ὦ Δημό σθενες, καὶ οὐ κ ἐ νέ πλησας βοῆ ς καὶ κραυγῆ ς τὴ ν ἀ γορά ν, ὁ ρῶ ν με, ὡ ς ἔ φησθ' ἀ ρτί ως, ὠ θοῦ ντα ἀ πὸ τῶ ν ἱ ερῶ ν τὸ ν πρεσβευτή ν; καλεί τω δέ μοι τοὺ ς στρατηγοὺ ς ὁ κῆ ρυξ καὶ τοὺ ς συνέ δρους τῶ ν συμμά χων, καὶ τὰ ς μαρτυρί ας αὐ τῶ ν ἀ κού σατε. Μαρτυρί αι
1.87
οὐ κ οὖ ν δεινό ν, ὦ ἄ νδρες̓ Αθηναῖ οι, εἴ τις κατ' ἀ νδρὸ ς πολί του, οὐ χ ἑ αυτοῦ, ἀ λλ' ὑ μετέ ρου, τοῦ το γὰ ρ προδιορθοῦ μαι, τολμᾷ τηλικαῦ τα καταψεύ δεσθαι, κινδυνεύ οντος ὑ πὲ ρ τοῦ σώ ματος; ἢ πῶ ς οὐ κ εἰ κό τως οἱ πατέ ρες ἡ μῶ ν ἐ ν ταῖ ς φονικαῖ ς δί καις ταῖ ς ἐ πὶ Παλλαδί ῳ κατέ δειξαν, τέ μνοντα τὰ τό μια τὸ ν νικῶ ντα τῇ ψή φῳ ἐ ξορκί ζεσθαι, καὶ τοῦ το ὑ μῖ ν πά τριό ν ἐ στιν ἔ τι καὶ νῦ ν, τἀ ληθῆ καὶ τὰ δί καια ἐ ψηφί σθαι τῶ ν δικαστῶ ν ὅ σοι τὴ ν ψῆ φον ἤ νεγκαν αὐ τῷ, καὶ ψεῦ δος μηδὲ ν εἰ ρηκέ ναι, εἰ δὲ μή, ἐ ξώ λη αὐ τὸ ν εἶ ναι ἐ παρᾶ σθαι καὶ τὴ ν οἰ κί αν τὴ ν αὑ τοῦ, τοῖ ς δὲ δικασταῖ ς εὔ χεσθαι πολλὰ καὶ ἀ γαθὰ εἶ ναι; καὶ μά λα ὀ ρθῶ ς καὶ πολιτικῶ ς, ὦ ἄ νδρες̓ Αθηναῖ οι:
1.88
εἰ γὰ ρ μηδεὶ ς ἂ ν ὑ μῶ ν ἑ αυτὸ ν ἀ ναπλῆ σαι φό νου δικαί ου βού λοιτο, ἦ που ἀ δί κου γε φυλά ξαιτ' ἄ ν, τὴ ν ψυχὴ ν ἢ τὴ ν οὐ σί αν ἢ τὴ ν ἐ πιτιμί αν τινὸ ς ἀ φελό μενος, ἐ ξ ὧ ν αὑ τοὺ ς ἀ νηρή κασί τινες, οἱ δὲ καὶ δημοσί ᾳ ἐ τελεύ τησαν. ἆ ρ' οὖ ν, ὦ ἄ νδρες̓ Αθηναῖ οι, δοί ητ' ἄ ν μοι συγγνώ μην, εἰ κί ναιδον αὐ τὸ ν προσειπὼ ν καὶ μὴ καθαρεύ οντα τῷ σώ ματι, μηδ' ὅ θεν τὴ ν φωνὴ ν ἀ φί ησιν, ἔ πειτα τὸ λοιπὸ ν μέ ρος τοῦ κατηγορή ματος τοῦ περὶ Κερσοβλέ πτην ἐ π' αὐ τοφώ ρῳ δεί ξαιμι ψεῦ δος ὄ ν;
1.89
κά λλιστον γὰ ρ οἶ μαι πρᾶ γμα καὶ χρησιμώ τατον τοῖ ς διαβαλλομέ νοις παρ' ὑ μῖ ν γί γνεται: καὶ γὰ ρ τοὺ ς χρό νους καὶ τὰ ψηφί σματα καὶ τοὺ ς ἐ πιψηφί σαντας ἐ ν τοῖ ς δημοσί οις γρά μμασι τὸ ν ἅ παντα χρό νον φυλά ττετε. εἴ ρηκε δὲ οὗ τος πρὸ ς ὑ μᾶ ς, παρὰ τοῦ το διαφθαρῆ ναι τὰ Κερσοβλέ πτου πρά γματα, ὅ τι τῆ ς πρεσβεί ας ὢ ν ἡ γεμὼ ν ἐ γὼ καὶ κατευημερηκὼ ς παρ' ὑ μῖ ν, αὐ τοῦ κελεύ οντος εἰ ς Θρᾴ κην ἡ μᾶ ς ἰ έ ναι Κερσοβλέ πτου πολιορκουμέ νου, καὶ διαμαρτύ ρασθαι Φιλί ππῳ ταῦ τα μὴ ποιεῖ ν, οὐ κ ἠ θέ λησα, ἀ λλ' ἐ καθή μην ἐ ν̓ Ωρεῷ, καὶ οἱ συμπρέ σβεις, προξενί ας κατασκευαζό μενοι.
1.90
ἀ κού σατε δὴ τῆ ς Χά ρητος ἐ πιστολῆ ς, ἣ ν ἐ πέ στειλε τό τε τῷ δή μῳ, ὅ τι Κερσοβλέ πτης ἀ πολώ λεκε τὴ ν ἀ ρχὴ ν καὶ̔ Ιερὸ ν ὄ ρος κατεί ληφε Φί λιππος̓ Ελαφηβολιῶ νος μηνὸ ς ἑ βδό μῃ φθί νοντος: Δημοσθέ νης δ' ἐ ν τῷ δή μῳ προή δρευε τού του τοῦ μηνό ς, εἷ ς ὢ ν τῶ ν πρέ σβεων, ἕ κτῃ φθί νοντος.̓ Επιστολή
1.91
οὐ μό νον τοί νυν διετρί ψαμεν τὰ ς λοιπὰ ς ἡ μέ ρας τοῦ μηνό ς, ἀ λλὰ Μουνιχιῶ νος ἐ ξωρμή σαμεν. καὶ τού του τὴ ν βουλὴ ν μά ρτυρα ὑ μῖ ν παρέ ξομαι: ἔ στι γὰ ρ αὐ τῆ ς ψή φισμα, ὃ κελεύ ει ἀ πιέ ναι τοὺ ς πρέ σβεις ἐ πὶ τοὺ ς ὅ ρκους. καί μοι λέ γε τὸ τῆ ς βουλῆ ς ψή φισμα. Ψή φισμαπαρανά γνωθι δὴ καὶ τὸ ν χρό νον, ὅ στις ἦ ν. Χρό νος
1.92
ἀ κού ετε ὅ τι Μουνιχιῶ νος ἐ ψηφί σθη τρί τῃ ἱ σταμέ νου. ὁ δὲ Κερσοβλέ πτης πό σαις πρό τερον ἡ μέ ραις ἀ πώ λεσε τὴ ν ἀ ρχὴ ν πρὶ ν ἐ μὲ ἀ πιέ ναι; ὥ ς φησι Χά ρης ὁ στρατηγό ς, τοῦ προτέ ρου μηνό ς, εἴ πεῤ Ελαφηβολιώ ν ἐ στι Μουνιχιῶ νος πρό τερος. ἐ δυνά μην ἂ ν οὖ ν ἐ γὼ σῶ σαι Κερσοβλέ πτην, ὃ ς πρὶ ν ἐ μὲ ἐ ξορμᾶ ν οἴ κοθεν ἀ πωλώ λει; ἔ πειτα οἴ εσθέ τι τοῦ τον ἀ ληθὲ ς εἰ ρηκέ ναι ἢ περὶ τῶ ν ἐ ν Μακεδονί ᾳ πραχθέ ντων ἢ περὶ τῶ ν ἐ ν Θετταλί ᾳ, ὃ ς τοῦ βουλευτηρί ου καὶ τῶ ν δημοσί ων γραμμά των καὶ τοῦ χρό νου καὶ τῶ ν ἐ κκλησιῶ ν καταψεύ δεται;
1.93
καὶ τὸ ν Κερσοβλέ πτην̓ Αθή νησι μὲ ν ἔ κσπονδον ἐ ποί εις, ἐ ν̓ Ωρεῷ δ' ἠ λέ εις; καὶ νῦ ν μὲ ν δωροδοκί ας κατηγορεῖ ς, πρό τερον δ' ὑ πέ μεινας τὴ ν ἐ πιβολὴ ν τῆ ς βουλῆ ς τῆ ς ἐ ξ̓ Αρεί ου πά γου, οὐ κ ἐ πεξιὼ ν τῇ τοῦ τραύ ματος γραφῇ, ἣ ν ἐ γρά ψω Δημομέ λην τὸ ν Παιανιέ α, ἀ νεψιὸ ν ὄ ντα, ἐ πιτεμὼ ν τὴ ν σαυτοῦ κεφαλή ν; καὶ σεμνολογεῖ ὡ ς οὐ κ εἰ δό σι τού τοις ὅ τι Δημοσθέ νους υἱ ὸ ς εἶ νό θος τοῦ μαχαιροποιοῦ;
1.94
ἐ πεχεί ρησας δ' εἰ πεῖ ν, ὡ ς καὶ τὴ ν ἐ πὶ τοὺ ς̓ Αμφικτύ ονας πρεσβεί αν ἐ ξομοσά μενος παρεπρέ σβευσα, καὶ ψή φισμα τὸ μὲ ν ἀ νέ γνως, τὸ δὲ ὑ περέ βης. ἐ γὼ δ' αἱ ρεθεὶ ς πρεσβευτὴ ς ἐ πὶ τοὺ ς̓ Αμφικτύ ονας, ἀ ρρώ στως δ' ἔ χων, καὶ μετὰ πολλῆ ς προθυμί ας ἀ παγγέ λλων ἀ φ' ἧ ς ἧ κον πρεσβεί ας πρὸ ς ὑ μᾶ ς, τὴ ν μὲ ν πρεσβεί αν οὐ κ ἐ ξωμοσά μην, ἀ λλ' ὑ πεσχό μην πρεσβεύ σειν, ἐ ὰ ν ὦ δυνατό ς, πρὸ ς δὲ τὴ ν βουλὴ ν ἀ πιό ντων τῶ ν συμπρέ σβεων τὸ ν ἀ δελφὸ ν τὸ ν ἐ μαυτοῦ καὶ τὸ ν ἀ δελφιδοῦ ν καὶ τὸ ν ἰ ατρὸ ν ἔ πεμψα, οὐ κ ἐ ξομουμέ νους:
1.95
οὐ δὲ γὰ ρ ὁ νό μος ἐ ᾷ τὰ ς ἐ κ τοῦ δή μου χειροτονί ας ἐ ν τῇ βουλῇ ἐ ξό μνυσθαι: ἀ λλὰ τὴ ν ἀ ρρωστί αν μου δηλώ σοντας. ἐ πειδὴ δὲ οἱ συμπρέ σβεις πυθό μενοι τὰ περὶ τοὺ ς Φωκέ ας συμβά ντα ἀ νέ στρεψαν, γενομέ νης ἐ κκλησί ας ἤ δη παρὼ ν καὶ δυνά μενος τῷ σώ ματι, προσαναγκά ζοντος τοῦ δή μου μηδὲ ν ἧ ττον πρεσβεύ ειν ἡ μᾶ ς τοὺ ς ἐ ξ ἀ ρχῆ ς αἱ ρεθέ ντας ἅ παντας, ἀ ψευδεῖ ν πρὸ ς̓ Αθηναί ους ᾤ μην δεῖ ν.
1.96
καὶ ταύ της τῆ ς πρεσβεί ας οὐ κατηγό ρεις μου διδό ντος τὰ ς εὐ θύ νας, ἀ λλ' ἐ πὶ ταύ την ἥ κεις τὴ ν ἐ πὶ τοὺ ς ὅ ρκους, ὑ πὲ ρ ἧ ς ἐ γὼ σαφῶ ς καὶ δικαί ως ἀ πολογή σομαι. σοὶ μὲ ν γὰ ρ ἁ ρμό ττει καὶ πᾶ σι τοῖ ς ψευδομέ νοις μεταφέ ρειν τοὺ ς χρό νους, ἐ μοὶ δ' ἐ φεξῆ ς λέ γειν, ἀ ναλαβό ντι τὴ ν ἀ ρχὴ ν τοῦ λό γου ἀ πὸ τῆ ς πορεί ας τῆ ς ἐ πὶ τοὺ ς ὅ ρκους.
1.97
πρῶ τον μὲ ν γὰ ρ δέ κα πρέ σβεων ὄ ντων, ἑ νδεκά του δὲ τοῦ συμπεμφθέ ντος ἡ μῖ ν ἀ πὸ τῶ ν συμμά χων, οὐ δεὶ ς αὐ τῷ συσσιτεῖ ν, ὅ τ' ἐ ξῇ μεν ἐ πὶ τὴ ν ὑ στέ ραν πρεσβεί αν, ἤ θελεν, οὐ δὲ ἐ ν ταῖ ς ὁ δοῖ ς, ὅ που δυνατὸ ν ἦ ν, εἰ ς ταὐ τὸ ν πανδοκεῖ ον καταλύ ειν, ὁ ρῶ ντες αὐ τὸ ν ἐ ν τῇ προτέ ρᾳ πρεσβεί ᾳ πᾶ σιν αὐ τοῖ ς ἐ πιβεβουλευκό τα.
1.98
περὶ μὲ ν οὖ ν τῆ ς ἐ πὶ Θρᾴ κης ὁ δοῦ οὐ κ ἐ γέ νετο μνεί α: οὔ τε γὰ ρ τὸ ψή φισμα τοῦ θ' ἡ μῖ ν προσέ ταττεν, ἀ λλ' ἀ πολαβεῖ ν μό νον τοὺ ς ὅ ρκους καὶ ἄ λλ' ἄ ττα, οὔ τ' ἐ λθό ντας πρά ττειν οὐ δὲ ν ἐ νεδέ χετο, τῶ ν περὶ Κερσοβλέ πτην ἤ δη γεγενημέ νων, ὡ ς ἀ ρτί ως ἠ κού σατε, οὔ θ' οὗ τος οὐ δὲ ν ἀ ληθὲ ς εἶ πεν, ἀ λλὰ ψεύ δεται καὶ κατηγορεῖ ν οὐ δὲ ν ἀ ληθὲ ς ἔ χων τερατεύ εται.
1.99
συνηκολού θουν δ' αὐ τῷ ἄ νθρωποι δύ ο στρωματό δεσμα φέ ροντες: ἐ ν δὲ τῷ ἑ τέ ρῳ τού των, ὡ ς αὐ τὸ ς ἔ φη, τά λαντον ἐ νῆ ν ἀ ργυρί ου. ὥ στε τοὺ ς συμπρέ σβεις ἀ ναμιμνῄ σκεσθαι τὰ ς ἀ ρχαί ας ἐ πωνυμί ας αὐ τοῦ: ἐ ν παισὶ μὲ ν γὰ ρ ὢ ν ἐ κλή θη δι' αἰ σχρουργί αν τινὰ καὶ κιναιδί αν Βά ταλος, ἐ κ παί δων δὲ ἀ παλλαττό μενος καὶ δεκαταλά ντους δί κας ἑ κά στῳ τῶ ν ἐ πιτρό πων λαγχά νων,̓ Αργᾶ ς, ἀ νὴ ρ δὲ γενό μενος προσεί ληφε τὴ ν τῶ ν πονηρῶ ν κοινὴ ν ἐ πωνυμί αν, συκοφά ντης.
1.100
ἐ πορεύ ετο δὲ λυσό μενος τοὺ ς αἰ χμαλώ τους, ὡ ς ἔ φη, καὶ πρὸ ς ὑ μᾶ ς ἀ ρτί ως εἴ ρηκεν, εἰ δὼ ς μὲ ν Φί λιππον ἐ ν τῷ πολέ μῳ οὐ δέ να πώ ποτἐ Αθηναί ων λύ τρα πραξά μενον, ἀ κού ων δὲ τῶ ν ἐ κεί νου φί λων ἁ πά ντων, ὅ τι καὶ τοὺ ς λοιπού ς, ἐ ὰ ν εἰ ρή νη γέ νηται, ἀ φή σει, πολλῶ ν δ' ἠ τυχηκό των τά λαντον φέ ρων, ἑ νὸ ς ἀ νδρό ς, οὐ δὲ τού του λί αν εὐ πό ρου, ἱ κανὰ λύ τρα.
1.101
ὡ ς δ' ἦ μεν ἐ ν Μακεδονί ᾳ καὶ συνή λθομεν εἰ ς ταὐ τό ν, καὶ Φί λιππον ἐ κ Θρᾴ κης παρό ντα κατειλή φεμεν, ἀ νεγνώ σθη μὲ ν τὸ ψή φισμα καθ' ὃ ἐ πρεσβεύ ομεν, καὶ τὰ προστεταγμέ να ἡ μῖ ν πρὸ ς τῷ τοὺ ς ὅ ρκους ἀ πολαβεῖ ν συνηριθμού μεθα: ὡ ς δὲ οὐ δεὶ ς ὑ πὲ ρ τῶ ν μεγί στων ἐ μέ μνητο, ἀ λλὰ περὶ πραγμά των ἐ λαττό νων τὴ ν διατριβὴ ν ἐ ποιοῦ ντο, εἶ πον ἐ γὼ λό γους, οὓ ς ἀ ναγκαῖ ό ν ἐ στι πρὸ ς ὑ μᾶ ς ῥ ηθῆ ναι.
1.102
καὶ πρὸ ς τῶ ν θεῶ ν, ὦ ἄ νδρες̓ Αθηναῖ οι, ὥ σπερ καὶ τῆ ς κατηγορί ας ἠ κού σατε ὡ ς αὐ τὸ ς ὁ κατή γορος ἐ βού λετο εἰ πεῖ ν, οὕ τω καὶ τῆ ς ἀ πολογί ας εὐ τά κτως ἀ κού σατε, καὶ τὸ ν αὐ τό ν μοι τρό πον διαμεί νατε, ὅ νπερ ἐ ξ ἀ ρχῆ ς ἐ ν τοῖ ς προειρημέ νοις ἤ δη λό γοις ἠ κροᾶ σθε. ὅ περ γὰ ρ καὶ ἀ ρτί ως ὑ πεθέ μην, ὦ ἄ νδρες̓ Αθηναῖ οι, εἶ πον συνειλεγμέ νων τῶ ν πρέ σβεων, ὅ τι μοι δοκοῖ εν τὸ μέ γιστον πρό σταγμα τοῦ δή μου δεινῶ ς ἀ γνοεῖ ν.
1.103
“ τὸ μὲ ν γὰ ρ τοὺ ς ὅ ρκους ἀ πολαβεῖ ν, καὶ περὶ τῶ ν ἄ λλων διαλεχθῆ ναι, καὶ περὶ τῶ ν αἰ χμαλώ των εἰ πεῖ ν, κἂ ν εἰ τοὺ ς ὑ πηρέ τας ἔ πεμψεν ἡ πό λις περιθεῖ σα πί στιν αὐ τοῖ ς, ἅ παντ' ἂ ν πραχθῆ ναι νομί ζω: τὸ δὲ ὑ πὲ ρ τῶ ν ὅ λων ὀ ρθῶ ς βουλεύ σασθαι, ὅ σα καθ' ἡ μᾶ ς ἐ στιν ἢ Φί λιππον, τοῦ το ἤ δη ἔ ργον ἐ στὶ πρέ σβεων φρονί μων. λέ γω δέ,” ἔ φην ἐ γώ,“ περὶ τῆ ς εἰ ς Πύ λας στρατεί ας, ἣ ν ὁ ρᾶ τε οὖ σαν ἐ ν παρασκευῇ. ὅ τι δὲ οὐ κακῶ ς στοχά ζομαι περὶ τοῦ πρά γματος, μεγά λα τού των ὑ μῖ ν σημεῖ α δεί ξω.”
1.104
“ πά ρεισι μὲ ν γὰ ρ Θηβαί ων, ἥ κουσι δὲ Λακεδαιμονί ων πρέ σβεις, ἀ φί γμεθα δ' ἡ μεῖ ς ἔ χοντες τοῦ δή μου ψή φισμα, ἐ ν ᾧ γέ γραπται' πρά ττειν δὲ τοὺ ς πρέ σβεις καὶ ἄ λλ' ὅ τι ἂ ν δύ νωνται ἀ γαθό ν:' ἅ παντες δὲ οἱ̔́ Ελληνες πρὸ ς τὸ μέ λλον ἔ σεσθαι βλέ πουσιν. εἰ μὲ ν οὖ ν ἡ γεῖ το ὁ δῆ μος αὑ τῷ καλῶ ς ἔ χειν ἐ ξενεγκεῖ ν μετὰ παρρησί ας πρὸ ς Φί λιππον, Θηβαί ων μὲ ν περιελεῖ ν τὴ ν ὕ βριν, Βοιωτῶ ν δὲ ἀ ναστῆ σαι τὰ τεί χη, ταῦ τ' ἂ ν ἠ ξί ωσεν ἐ ν τῷ ψηφί σματι: νῦ ν δὲ αὑ τοῖ ς μὲ ν κατέ λιπον τὴ ν εἰ ς τὸ ἀ φανὲ ς ἀ ναφορά ν, ἂ ν μὴ πεί θωσιν, ἐ ν ἡ μῖ ν δὲ ἀ ποκινδυνεύ ειν ᾠ ή θησαν δεῖ ν.”
1.105
“ δεῖ δὴ τοὺ ς πρὸ ς τὰ κοινὰ φιλοτιμουμέ νους μὴ κατέ χειν μὲ ν ἑ τέ ρων χώ ραν πρέ σβεων, οὓ ς ἐ ξῆ ν πέ μπειν ἀ νθ' ἡ μῶ ν̓ Αθηναί ους, αὐ τοὺ ς δὲ τὰ ς πρὸ ς Θηβαί ους ἀ πεχθεί ας φεύ γειν, ὧ ν εἷ ς ὢ ν̓ Επαμεινώ νδας, οὐ χ ὑ ποπτή ξας τὸ τῶ ν̓ Αθηναί ων ἀ ξί ωμα, εἶ πε διαρρή δην ἐ ν τῷ πλή θει τῶ ν Θηβαί ων, ὡ ς δεῖ τὰ τῆ ς̓ Αθηναί ων ἀ κροπό λεως προπύ λαια μετενεγκεῖ ν εἰ ς τὴ ν προστασί αν τῆ ς Καδμεί ας.”
1.106
ταῦ τα δ' ἐ μοῦ μεταξὺ λέ γοντος, ἀ ναβοᾷ παμμέ γεθες Δημοσθέ νης, ὡ ς ἴ σασι πά ντες οἱ συμπρέ σβεις: καὶ γὰ ρ πρὸ ς τοῖ ς ἄ λλοις κακοῖ ς βοιωτιά ζει. ἦ ν δ' οὖ ν παρ' αὐ τοῦ τοιαυτὶ τὰ λεγό μενα:“ ἅ νθρωπος οὑ τοσὶ ταραχῆ ς καὶ τό λμης ἐ στὶ μεστό ς: ἐ γὼ δὲ ὁ μολογῶ μαλακὸ ς εἶ ναι καὶ τὰ δεινὰ πό ρρωθεν δεδιέ ναι, ἀ παγορεύ ω μέ ντοι μὴ συνταρά ττειν ἡ μᾶ ς πρὸ ς ἀ λλή λας τὰ ς πό λεις, τὸ μὴ πολυπραγμονεῖ ν ἡ μᾶ ς τοὺ ς πρέ σβεις μηδέ ν, τοῦ τ' ἀ γαθὸ ν ὑ πολαμβά νων εἶ ναι.”
1.107
“ πορεύ εται Φί λιππος εἰ ς Πύ λας, ἐ γὼ δὲ ἐ γκαλύ πτομαι. οὐ δεί ς με τῶ ν ὅ πλων ἕ νεκα τῶ ν Φιλί ππου κρινεῖ, ἀ λλ' ὧ ν ἂ ν εἴ πω τι μὴ δέ ον, ἢ πρά ξω τι τῶ ν μὴ προστεταγμέ νων.” πέ ρας δὲ τοῦ πρά γματος, ἐ ψηφί σαντο οἱ συμπρέ σβεις, κατ' ἄ νδρα ἐ περωτώ μενοι ἕ καστον ἡ μῶ ν ὅ τι νομί ζοι συμφέ ρειν, τοῦ το λέ γειν. ὅ τι δ' ἀ ληθῆ λέ γω, κά λει μοι τοὺ ς συμπρέ σβεις καὶ τὴ ν μαρτυρί αν αὐ τῶ ν λέ γε. Μαρτυρί α
1.108
ἐ πειδὴ τοί νυν, ὦ ἄ νδρες̓ Αθηναῖ οι, συνελέ γησαν μὲ ν εἰ ς Πέ λλαν αἱ πρεσβεῖ αι, παρῆ ν δὲ ὁ Φί λιππος, καὶ τοὺ ς̓ Αθηναί ων πρέ σβεις ὁ κῆ ρυξ ἐ κά λει, πρῶ τον μὲ ν παρῇ μεν οὐ καθ' ἡ λικί αν, ὥ σπερ ἐ ν τῇ προτέ ρᾳ πρεσβεί ᾳ, ὃ παρά τισιν εὐ δοκί μει καὶ κό σμος εἶ ναι τῆ ς πό λεως ἐ φαί νετο, ἀ λλὰ κατὰ τὴ ν Δημοσθέ νους ἀ ναισχυντί αν. φά σκων γὰ ρ νεώ τατος εἶ ναι πά ντων, τὴ ν τά ξιν τοῦ πρῶ τος λέ γειν οὐ κ ἂ ν ἔ φη παραλιπεῖ ν, οὐ δ' ἐ πιτρέ ψειν τινί, αἰ νιττό μενος εἰ ς ἐ μέ, προκαταλαβό ντα τὰ Φιλί ππου ὦ τα τοῖ ς ἄ λλοις λό γον μὴ καταλιπεῖ ν.
1.109
ἀ ρξά μενος δὲ τοῦ λέ γειν, πρῶ τον διαβολή ν τινα ὑ πειπὼ ν κατὰ τῶ ν συμπρέ σβεων, ὡ ς οὐ χ ἅ παντες ὑ πὲ ρ τῶ ν αὐ τῶ ν οὐ δ' ὅ μοιοι ταῖ ς δό ξαις ἥ κοιμεν, διεξῄ ει τὰ ς ὑ πηρεσί ας τὰ ς ὑ πηργμέ νας εἰ ς Φί λιππον αὐ τῷ, πρώ την μὲ ν τὴ ν τῷ ψηφί σματι τῷ Φιλοκρά τους συνηγορί αν, ὅ τε ἔ φευγε παρανό μων ἐ ξεῖ ναι γρά ψας Φιλί ππῳ πρέ σβεις πρὸ ς̓ Αθηναί ους ὑ πὲ ρ εἰ ρή νης πέ μπειν: δεύ τερον δὲ ὑ πανέ γνω τὸ ψή φισμα ὃ γεγραφὼ ς αὐ τὸ ς ἦ ν, σπεί σασθαι τῷ κή ρυκι καὶ τῇ παρὰ Φιλί ππου πρεσβεί α, τρί τον δὲ τὸ περὶ τοῦ βουλεύ σασθαι τὸ ν δῆ μον ὑ πὲ ρ εἰ ρή νης ἐ ν τακταῖ ς ἡ μέ ραις.
1.110
καὶ προσέ θηκέ τι τοιοῦ τον ἐ νθύ μημα τῷ λό γῳ, ὅ τι πρῶ τος ἐ πιστομί σαι τοὺ ς τὴ ν εἰ ρή νην ἐ κκλῄ οντας, οὐ τοῖ ς λό γοις, ἀ λλὰ τοῖ ς χρό νοις. ἔ πειθ' ἕ τερον ἐ πή γετο ψή φισμα, τὸ καὶ περὶ συμμαχί ας βουλεύ σασθαι τὸ ν δῆ μον, καὶ μετὰ ταῦ τ' ἤ δη τὸ περὶ τῆ ς προεδρί ας τῆ ς εἰ ς τὰ Διονύ σια τοῖ ς πρέ σβεσι τοῖ ς Φιλί ππου ψή φισμα.
1.111
καὶ προσέ θηκε τὴ ν ἐ πιμέ λειαν τὴ ν αὑ τοῦ καὶ προσκεφαλαί ων θέ σιν καὶ φυλακά ς τινας καὶ ἀ γρυπνί ας διὰ τοὺ ς φθονοῦ ντας καὶ βουλομέ νους εἰ ς τὴ ν αὑ τοῦ φιλοτιμί αν ὑ βρί σαι, καὶ τά γε δὴ καταγέ λαστα παντελῶ ς, ἐ φ' οἷ ς οἱ συμπρέ σβεις ἐ νεκαλύ ψαντο, ὡ ς ἐ ξέ νισε τοὺ ς πρέ σβεις τοὺ ς Φιλί ππου, ὡ ς ἐ μισθώ σατ' αὐ τοῖ ς, ὅ τ' ἀ πῄ εσαν, ὀ ρεικὰ ζεύ γη καὶ συμπαρῄ ει ἐ φ' ἵ ππου, οὐ καταδὺ ς εἰ ς τὸ σκό τος, ὥ σπερ ἕ τεροί τινες, ἀ λλὰ φανερῶ ς ἐ πιδεικνύ μενος τὴ ν τῶ ν πραγμά των θεραπεί αν.
1.112
ἐ κεῖ να δ' ἤ δη καὶ σφό δρα διωρθοῦ το:“ οὐ κ εἶ πον, ὡ ς καλὸ ς εἶ: γυνὴ γὰ ρ τῶ ν ὄ ντων ἐ στὶ κά λλιστον: οὐ δ' ὡ ς δεινὸ ς πιεῖ ν, σπογγιᾶ ς τὸ ν ἔ παινον ὑ πολαμβά νων τοῦ τον εἶ ναι: οὐ δ' ὡ ς μνημονικό ς, σοφιστοῦ τὰ τοιαῦ τα νομί ζων ἐ ργολαβοῦ ντος ἐ γκώ μια εἶ ναι.” ἵ να δὲ μὴ μακρολογῶ, τοιαῦ τ' ἦ ν ἃ ἔ λεγε παρό ντων τῶ ν πρέ σβεων ὡ ς ἔ πος εἰ πεῖ ν ἐ ξ ἁ πά σης τῆ ς̔ Ελλά δος, ἐ φ' οἷ ς γέ λωτες οὐ χ οἱ τυχό ντες ἐ γί γνοντο.
1.113
ἐ πειδὴ δέ ποτ' ἐ παύ σατο καὶ σιωπὴ ἐ γέ νετο, ἠ ναγκαζό μην ἐ γὼ λέ γειν μετὰ τοιαύ την ἀ παιδευσί αν καὶ κολακεί ας αἰ σχρᾶ ς ὑ περβολή ν. καὶ μικρὰ μὲ ν προεῖ πον ἐ ξ ἀ νά γκης πρὸ ς τὴ ν προειρημέ νην κατὰ τῶ ν συμπρέ σβεων ὑ π' αὐ τοῦ διαβολή ν, λέ γων ὅ τι μέ μψειαν ἡ μᾶ ς̓ Αθηναῖ οι πρέ σβεις οὐ κ ἀ πολογησομέ νους ἐ ν Μακεδονί α περὶ ἡ μῶ ν αὐ τῶ ν, ἀ λλ' οἴ κοθεν ἐ κ τοῦ βί ου δεδοκιμασμέ νους ἀ ξί ους τῆ ς πό λεως εἶ ναι.
1.114
βραχέ α δ' ὑ πὲ ρ τῶ ν ὅ ρκων εἰ πώ ν, ἐ φ' οὓ ς ἥ κομεν, καὶ περὶ τῶ ν ἄ λλων ἃ προσετά ξατε ὑ μεῖ ς, διεξῄ ειν: ὁ γὰ ρ περιττὸ ς κἀ ν τοῖ ς λό γοις δεινὸ ς Δημοσθέ νης οὐ δενὸ ς τῶ ν ἀ ναγκαί ων ἐ μνή σθη: καὶ δὴ καὶ περὶ τῆ ς εἰ ς Πύ λας στρατεί ας εἶ πον καὶ περὶ τῶ ν ἱ ερῶ ν καὶ περὶ Δελφῶ ν καὶ περὶ τῶ ν̓ Αμφικτυό νων, καὶ μά λιστα μὲ ν Φί λιππον ἠ ξί ουν μὴ μεθ' ὅ πλων, ἀ λλὰ μετὰ ψή φου καὶ κρί σεως τἀ κεῖ καθιστά ναι, εἰ δ' ἄ ρα μὴ δυνατὸ ν εἴ η,（ τοῦ το δ' ἦ ν πρό δηλον: τὸ γὰ ρ στρατό πεδον παρῆ ν καὶ συνή θροιστο:） εἶ πον, ὅ τι τὸ ν μέ λλοντα ὑ πὲ ῥ Ελληνικῶ ν ἱ ερῶ ν βουλεύ εσθαι πολλὴ ν προσή κει πρό νοιαν ὑ πὲ ρ εὐ σεβεί ας ἔ χειν, καὶ τοῖ ς περὶ τῶ ν πατρί ων ἐ γχειροῦ σι διδά σκειν προσέ χειν τὸ ν νοῦ ν.
1.115
ἅ μα δ' ἐ ξ ἀ ρχῆ ς διεξῆ λθον τὴ ν κτί σιν τοῦ ἱ εροῦ καὶ τὴ ν πρώ την σύ νοδον γενομέ νην τῶ ν̓ Αμφικτυό νων, καὶ τοὺ ς ὅ ρκους αὐ τῶ ν ἀ νέ γνων, ἐ ν οἷ ς ἔ νορκον ἦ ν τοῖ ς ἀ ρχαί οις, μηδεμί αν πό λιν τῶ ν̓ Αμφικτυονί δων ἀ νά στατον ποιή σειν, μηδ' ὑ δά των ναματιαί ων εἴ ρξειν μή τ' ἐ ν πολέ μῳ μή τ' ἐ ν εἰ ρή νῃ, ἐ ὰ ν δέ τις ταῦ τα παραβῇ, στρατεύ σειν ἐ πὶ τοῦ τον καὶ τὰ ς πό λεις ἀ ναστή σειν, καὶ ἐ ά ν τις ἢ συλᾷ τὰ τοῦ θεοῦ, ἢ συνειδῇ τι, ἢ βουλεύ σῃ τι κατὰ τῶ ν ἱ ερῶ ν, τιμωρή σειν καὶ χειρὶ καὶ ποδὶ καὶ φωνῇ καὶ πά σῃ δυνά μει: καὶ προσῆ ν τῷ ὅ ρκῳ ἀ ρὰ ἰ σχυρά.
1.116
τού των δὲ ἀ ναγνωσθέ ντων ἀ πεφηνά μην, ὅ τι ἐ μοὶ δοκεῖ δί καιον εἶ ναι μὴ περιορᾶ ν κατεσκαμμέ νας τὰ ς ἐ ν Βοιωτοῖ ς πό λεις. ὅ τι δ' ἦ σαν̓ Αμφικτυονί δες καὶ ἔ νορκοι, κατηριθμησά μην ἔ θνη δώ δεκα τὰ μετέ χοντα τοῦ ἱ εροῦ, Θετταλού ς, Βοιωτού ς, οὐ Θηβαί ους μό νους, Δωριέ ας,̓́ Ιωνας, Περραιβού ς, Μά γνητας, Δό λοπας, Λοκρού ς, Οἰ ταί ους, Φθιώ τας, Μαλιέ ας, Φωκέ ας. καὶ τού των ἔ δειξα ἕ καστον ἔ θνος ἰ σό ψηφον γιγνό μενον, τὸ μέ γιστον τῷ ἐ λαχί στῳ, τὸ ν ἥ κοντα ἐ κ Δωρί ου καὶ Κυτινί ου ἴ σον δυνά μενον Λακεδαιμονί οις, δύ ο γὰ ρ ψή φους ἕ καστον φέ ρει ἔ θνος, πά λιν ἐ κ τῶ ν̓ Ιώ νων τὸ ν̓ Ερετριᾶ καὶ Πριηνέ α τοῖ ς̓ Αθηναί οις, καὶ τοὺ ς ἄ λλους κατὰ ταὐ τά.
1.117
τὴ ν μὲ ν οὖ ν ἀ ρχὴ ν τῆ ς στρατεί ας ταύ της ὁ σί αν καὶ δικαί αν ἀ πεφηνά μην εἶ ναι: συλλεγέ ντων δὲ τῶ ν̓ Αμφικτυό νων εἰ ς τὸ ἱ ερὸ ν καὶ τυχό ντων σωτηρί ας καὶ ψή φου, τοὺ ς αἰ τί ους τῆ ς ἐ ξ ἀ ρχῆ ς καταλή ψεως τοῦ ἱ εροῦ δί κης ἠ ξί ουν τυχεῖ ν, μὴ τὰ ς πατρί δας αὐ τῶ ν, ἀ λλ' αὐ τοὺ ς τοὺ ς χειρουργή σαντας καὶ βουλεύ σαντας, τὰ ς δὲ πό λεις παρεχού σας εἰ ς κρί σιν τοὺ ς ἀ δική σαντας ἀ ζημί ους εἶ ναι.“ εἰ δ' ἐ πεξελθὼ ν δυνά μει βεβαιώ σεις τὰ Θηβαί ων ἀ δική ματα, παρ' ὧ ν μὲ ν βοηθεῖ ς οὐ κ ἀ πολή ψῃ χά ριν: οὐ γὰ ρ ἂ ν δύ ναιο αὐ τοὺ ς τηλικαῦ τα εὐ εργετῆ σαι, ἡ λί κἀ Αθηναῖ οι πρό τερον, ὧ ν οὐ μέ μνηνται: οὓ ς δ' ἐ γκαταλεί ψεις, ἀ δική σεις, χρή σῃ δ' ἐ χθροῖ ς μεί ζοσιν, ἀ λλ' οὐ φί λοις.”
1.118
ἵ να δὲ μὴ διατρί βω τοὺ ς ἐ κεῖ λό γους ῥ ηθέ ντας νυνὶ πρὸ ς ὑ μᾶ ς ἀ κριβῶ ς διεξιώ ν, ἐ ν κεφαλαί ῳ περὶ πά ντων εἰ πὼ ν παύ σομαι. ἡ μὲ ν τύ χη καὶ Φί λιππος ἦ σαν τῶ ν ἔ ργων κύ ριοι, ἐ γὼ δὲ τῆ ς εἰ ς ὑ μᾶ ς εὐ νοί ας καὶ τῶ ν λό γων. παρ' ἐ μοῦ μὲ ν οὖ ν ἐ ρρή θη τὰ δί καια καὶ τὰ συμφέ ροντα ὑ μῖ ν, ἀ πέ βη δὲ οὐ χ ὡ ς ἡ μεῖ ς ηὐ χό μεθα, ἀ λλ' ὡ ς Φί λιππος ἔ πραξε. πό τερον οὖ ν ὁ μηδὲ ν προθυμηθεὶ ς ἐ ργά σασθαι ἀ γαθὸ ν δί καιό ς ἐ στιν εὐ δοξεῖ ν, ἢ ὁ μηδὲ ν ὧ ν ἦ ν δυνατὸ ς ἐ λλιπώ ν; ἐ ν δὲ τῷ παρό ντι νυνὶ πολλὰ διὰ τὸ ν καιρὸ ν παραλεί πω.
1.119
εἶ πε δέ, ὡ ς ἐ ψευδολό γουν φά σκων ὀ λί γων ἡ μερῶ ν τὰ ς Θή βας ἔ σεσθαι ταπεινά ς, καὶ τοὺ ς Εὐ βοέ ας ὡ ς ἐ φό βουν, προά γων εἰ ς ἐ λπί δας κενὰ ς ὑ μᾶ ς. ὃ δὲ ποιεῖ, καταμά θετε, ὦ ἄ νδρες̓ Αθηναῖ οι. ἐ γὼ γὰ ρ παρὰ Φιλί ππῳ μὲ ν ὢ ν ἠ ξί ωσα, πρὸ ς δ' ὑ μᾶ ς ἥ κων ἀ πή γγελλον, ὅ τι τὰ ς Θή βας Βοιωτί αν δί καιον ἡ γοί μην εἶ ναι, καὶ μὴ τὴ ν Βοιωτί αν Θή βας. τοῦ το οὐ κ ἀ παγγεῖ λαι, ἀ λλ' ὑ ποσχέ σθαι μέ φησιν.
1.120
ἔ λεγον δὲ πρὸ ς ὑ μᾶ ς, ὅ τι Κλεοχά ρης ὁ Χαλκιδεὺ ς θαυμά ζειν ὑ μῶ ν καὶ Φιλί ππου φαί η τὴ ν ἐ ξαί φνης ὁ μό νοιαν, ἄ λλως τε καὶ προστεταγμέ νον ἡ μῖ ν, πρά ττειν ἀ γαθὸ ν ὅ τι ἂ ν δυνώ μεθα: τοὺ ς γὰ ρ μικροπολί τας, ὥ σπερ αὐ τό ς, φοβεῖ ν τὰ τῶ ν μειζό νων ἀ πό ρρητα. ταῦ τα οὐ διηγή σασθαί με φησί ν, ἀ λλ' ἐ πηγγέ λθαι τὴ ν Εὔ βοιαν παραδώ σειν. ἐ γὼ δὲ ὑ πειλή φειν δεῖ ν τὴ ν πό λιν τὴ ν ὑ πὲ ρ τῶ ν ὅ λων μέ λλουσαν βουλεύ εσθαι μηδενὸ ς λό γοὑ Ελληνικοῦ ἀ νή κοον εἶ ναι.
1.121
διέ βαλλε δέ, κἀ κεῖ νον διαιρού μενος τὸ ν λό γον, ὡ ς ἀ παγγέ λλειν τἀ ληθῆ βουλό μενος, ὑ π' ἐ μοῦ καὶ Φιλοκρά τους κωλυθεί η. ἐ γὼ δ' ὑ μᾶ ς ἡ δέ ως ἂ ν ἐ ροί μην, εἴ τις πώ ποτἐ Αθηναί ων πρεσβευτὴ ς ἐ κπεμφθεί ς, ἐ φ' οἷ ς πεπρέ σβευκε κεκώ λυται πρὸ ς τὸ ν δῆ μον ἀ παγγέ λλειν, καὶ ταῦ τα παθὼ ν καὶ ἀ τιμασθεὶ ς ὑ πὸ τῶ ν συμπρέ σβεων, τού τους ἔ γραψ' ἂ ν ἐ παινέ σαι καὶ καλέ σαι ἐ πὶ δεῖ πνον. Δημοσθέ νης τοί νυν ἥ κων ἀ πὸ τῆ ς ὑ στέ ρας πρεσβεί ας, ἐ ν ᾗ φησι τὰ τῶ ν̔ Ελλή νων πρά γματα ἀ νατραπῆ ναι, οὐ κ ἐ ν τῷ ψηφί σματι μό νον ἡ μᾶ ς ἐ πῄ νει,
1.122
ἀ λλ' ἀ παγγεί λαντος πρὸ ς τὸ ν δῆ μον ἐ μοῦ τοὺ ς περὶ τῶ ν̓ Αμφικτυό νων λό γους καὶ Βοιωτῶ ν, οὐ χ ὥ σπερ νῦ ν συντέ μνοντος οὐ δ' ἐ πειγομέ νου, ἀ λλ' ὡ ς ἐ δυνά μην κατὰ ῥ ῆ μα ἀ κριβέ στατα, καὶ τοῦ δή μου σφό δρα ἀ ποδεχομέ νου, παρακληθεὶ ς ὑ π' ἐ μοῦ μετὰ τῶ ν ἄ λλων συμπρέ σβεων καὶ ἐ ρωτώ μενος, εἰ τἀ ληθῆ καὶ ταὐ τὰ ἀ παγγέ λλω πρὸ ς̓ Αθηναί ους ἅ περ πρὸ ς Φί λιππον εἶ πον, πά ντων μαρτυρού ντων καὶ ἐ παινού ντων με τῶ ν συμπρέ σβεων, ἐ παναστὰ ς ἐ πὶ πᾶ σιν οὐ κ ἔ φη με, ὥ σπερ ἐ κεῖ, οὕ τως ἐ ν τῷ παρό ντι λέ γειν, ἀ λλ' ἐ κεῖ διπλασί ῳ ἄ μεινον. καὶ τού των ὑ μεῖ ς οἱ τὴ ν ψῆ φον μέ λλοντες φέ ρειν ἐ στέ μοι μά ρτυρες.
1.123
καί τοι τί ς ἂ ν αὐ τῷ καλλί ων καιρὸ ς ἐ γέ νετο, ἢ τό τ' ἐ ξελέ γχειν εὐ θύ ς, εἴ τι τὴ ν πό λιν ἐ ξηπά των; φῂ ς γά ρ με ἐ ν μὲ ν τῇ προτέ ρᾳ πρεσβεί ᾳ λαθεῖ ν σαυτὸ ν συνεστηκό τα ἐ πὶ τὴ ν πό λιν, ἐ ν δὲ τῇ ὑ στέ ρᾳ αἰ σθέ σθαι, ἐ ν ᾗ συναγορεύ ων μοι φαί νῃ. κἀ κεί νης μὲ ν ἅ μα κατηγορῶ ν οὐ φῂ ς κατηγορεῖ ν, τῆ ς δ' ἐ πὶ τοὺ ς ὅ ρκους κατηγορεῖ ς. καί τοι εἰ τὴ ν εἰ ρή νην ψέ γεις, σὺ καὶ τὴ ν συμμαχί αν ἔ γραψας: καὶ Φί λιππος εἴ τι τὴ ν πό λιν ἐ ξηπά τα, διὰ τοῦ το ἐ ψεύ δετο, ὅ πως τῆ ς εἰ ρή νης ἥ περ συνέ φερεν αὐ τῷ τύ χοι. οὐ κοῦ ν ἡ μὲ ν προτέ ρα πρεσβεί α τὸ ν καιρὸ ν τοῦ τον εἶ χεν, ἡ δ' ὑ στέ ρα ἐ πὶ πεπραγμέ νοις ἐ γί γνετο.
1.124
τί νες οὖ ν ἦ σαν αἱ ἀ πά ται, ταῦ τα γὰ ρ τοῦ γό ητος ἀ νθρώ που, ἐ ξ ὧ ν εἴ ρηκε λογί σασθε. εἰ σπλεῖ ν μέ φησιν ἐ ν μονοξύ λῳ πλοί ῳ κατὰ τὸ ν Λοιδί αν ποταμὸ ν τῆ ς νυκτὸ ς ὡ ς Φί λιππον, καὶ τὴ ν ἐ πιστολὴ ν τὴ ν δεῦ ρο ἐ λθοῦ σαν Φιλί ππῳ γρά ψαι. ὁ μὲ ν γὰ ρ Λεωσθέ νης, ὁ φεύ γων ἐ νθέ νδε διὰ τοὺ ς συκοφά ντας, οὐ δυνατὸ ς ἦ ν ἐ πιδεξί ως ἐ πιστολὴ ν γρά ψαι, ὃ ν οὐ κ ὀ κνοῦ σί τινες ἀ ποφαί νεσθαι μετὰ Καλλί στρατον τὸ ν̓ Αφιδναῖ ον τῶ ν ἄ λλων μά λιστα εἰ πεῖ ν δύ νασθαι:
1.125
οὐ δ' αὐ τὸ ς ὁ Φί λιππος, πρὸ ς ὃ ν ἀ ντειπεῖ ν Δημοσθέ νης ὑ πὲ ρ ὑ μῶ ν οὐ κ ἠ δυνή θη: οὐ δ' ὁ Βυζά ντιος Πύ θων, ἄ νθρωπος ἐ πὶ τῷ γρά φειν μέ γα φρονῶ ν: ἀ λλ' ὡ ς ἔ οικε τὸ πρᾶ γμα ἐ μοῦ προσεδεῖ το. καὶ λέ γεις μὲ ν ὅ τι Φιλί ππῳ μεθ' ἡ μέ ραν πολλά κις μό νος μό νῳ διελεγό μην, αἰ τιᾷ δὲ εἰ σπλεῖ ν με νύ κτωρ κατὰ τὸ ν ποταμό ν: οὕ τω νυκτερινῆ ς ἐ πιστολῆ ς τὸ πρᾶ γμα ἐ δεῖ το.
1.126
ὅ τι δ' οὐ δὲ ν ἀ ληθὲ ς λέ γεις, ἥ κουσι μὲ ν μαρτυρή σοντες μεθ' ὧ ν συνεσί τουν,̓ Αγλαοκρέ ων ὁ Τενέ διος καὶ̓ Ιατροκλῆ ς ὁ Πασιφῶ ντος, μεθ' ὧ ν ἑ ξῆ ς ἅ παντα τὸ ν χρό νον τὰ ς νύ κτας ἀ νεπαυό μην, οἳ συνί σασί ν μοι μηδεμί αν πώ ποτε ἀ π' αὐ τῶ ν νύ κτα ἀ πογενομέ νῳ, μηδὲ μέ ρος νυκτό ς: ἄ γομεν δὲ καὶ τοὺ ς οἰ κέ τας καὶ παραδί δομεν εἰ ς βά σανον. καὶ τὸ ν μὲ ν λό γον, εἰ συγχωρεῖ ὁ κατή γορος, καταλύ ω: παρέ σται δὲ ὁ δημό σιος καὶ βασανιεῖ ἐ ναντί ον ὑ μῶ ν, ἂ ν κελεύ ητε. ἐ νδέ χεται δὲ τὸ λοιπὸ ν μέ ρος τῆ ς ἡ μέ ρας ταῦ τα πρᾶ ξαι: πρὸ ς ἕ νδεκα γὰ ρ ἀ μφορέ ας ἐ ν διαμεμετρημέ νῃ τῇ ἡ μέ ρᾳ κρί νομαι.
1.127
κἂ ν φῶ σιν ἀ πό κοιτό ν με τουτωνὶ πώ ποτε τῶ ν συσσί των γεγονέ ναι, μὴ φεί σησθέ μου, ὦ ἄ νδρες̓ Αθηναῖ οι, ἀ λλ' ἀ ναστά ντες ἀ ποκτεί νατε. ἐ ὰ ν δ' ἐ ξελεγχθῇ ς ψευδό μενος, Δημό σθενες, τοιαύ την δί κην δό ς: ὁ μολό γησον ἀ νδρό γυνος εἶ ναι καὶ μὴ ἐ λεύ θερος ἐ ναντί ον τού των. κά λει μοι τοὺ ς οἰ κέ τας δεῦ ρο ἐ πὶ τὸ βῆ μα, καὶ τὴ ν τῶ ν συμπρέ σβεων ἀ ναγί γνωσκε μαρτυρί αν. Μαρτυρί αΠρό κλησις
1.128
ἐ πειδὴ τοί νυν οὐ δέ χεται τὴ ν πρό κλησιν, οὐ δ' ἄ ν φησιν ἐ ν βασά νοις ἀ νδραπό δων γενέ σθαι, λαβέ μοι τὴ ν ἐ πιστολὴ ν ταύ την, ἣ ν ὁ Φί λιππος ἔ πεμψε. δῆ λον γὰ ρ ὅ τι μεγά λα τὴ ν πό λιν παραλογί ζεται, δι' ἣ ν ἠ γρυπνοῦ μεν γρά φοντες.̓ Επιστολή
1.129
ἀ κού ετε, ὦ ἄ νδρες, ὅ τι“ τοὺ ς ὅ ρκους ἀ ποδέ δωκα,” φησί,“ τοῖ ς ὑ μετέ ροις πρέ σβεσι,” καὶ τῶ ν συμμά χων τῶ ν ἑ αυτοῦ τοὺ ς παραγενομέ νους κατ' ὄ νομα γέ γραφε, καὶ αὐ τοὺ ς καὶ τὰ ς πό λεις αὐ τῶ ν, τοὺ ς δ' ὑ στερή σαντας τῶ ν συμμά χων ἀ ποστελεῖ ν φησι πρὸ ς ὑ μᾶ ς. ταῦ τ' οὖ ν οὐ κ ἂ ν οἴ εσθε δύ νασθαι γρά ψαι Φί λιππον μεθ' ἡ μέ ραν ἄ νευ ἐ μοῦ;
1.130
ἀ λλ' ἔ μοιγε νὴ τοὺ ς θεοὺ ς οὗ τος δοκεῖ τοῦ το μό νον λογί ζεσθαι, ὅ πως μεταξὺ λέ γων εὐ δοκιμή σει: εἰ δὲ μικρὸ ν ἐ πισχὼ ν δό ξει πονηρό τατος τῶ ν̔ Ελλή νων εἶ ναι, οὐ δὲ μικρὸ ν φροντί ζειν. τί γὰ ρ ἄ ν τις τοιού τῳ πιστεύ σειεν ἀ νθρώ πῳ, ὃ ς ἐ γκεχεί ρηκε λέ γειν ὡ ς Φί λιππος, οὐ τοῖ ς αὑ τοῦ στρατηγή μασιν, ἀ λλὰ ταῖ ς ἐ μαῖ ς δημηγορί αις, εἴ σω Πυλῶ ν παρῆ λθε; καὶ λογισμό ν τινα ἡ μερῶ ν συνηριθμεῖ το πρὸ ς ὑ μᾶ ς, ἐ ν αἷ ς ἐ γὼ μὲ ν ἀ πή γγελλον τὴ ν πρεσβεί αν, οἱ δὲ Φαλαί κου τοῦ Φωκέ ων τυρά ννου δρομοκή ρυκες τἀ νθέ νδε ἐ κεῖ σε διή γγελλον, πιστεύ σαντες δὲ οἱ Φωκεῖ ς ἐ μοὶ εἴ σω Πυλῶ ν αὐ τὸ ν παρεδέ ξαντο καὶ τὰ ς πό λεις τὰ ς αὑ τῶ ν παρέ δοσαν.
1.131
ταῦ τα μὲ ν οὖ ν ὁ κατή γορος μεμηχά νηται, τὰ δ' ἐ ν Φωκεῦ σι διεφθά ρη πρά γματα πρῶ τον μὲ ν διὰ τὴ ν τύ χην, ἣ πά ντων ἐ στὶ κυρί α, ἔ πειτα διὰ τὸ μῆ κος τοῦ χρό νου καὶ τὸ ν δεκέ τη πό λεμον. τὸ γὰ ρ αὐ τὸ ηὔ ξησέ τε τῶ ν ἐ ν Φωκεῦ σι τυρά ννων τὰ πρά γματα καὶ καθεῖ λε: κατέ στησαν μὲ ν γὰ ρ εἰ ς τὴ ν ἀ ρχὴ ν τολμή σαντες τῶ ν ἱ ερῶ ν χρημά των ἅ ψασθαι, καὶ διὰ ξέ νων τὰ ς πολιτεί ας μετέ στησαν, κατελύ θησαν δ' ἀ πορί ᾳ χρημά των, ἐ πειδὴ κατεμισθοφό ρησαν τὰ ὑ πά ρχοντα.
1.132
τρί τον δ' αὐ τοὺ ς καθεῖ λεν ἡ τοῖ ς ἀ πορουμέ νοις στρατοπέ δοις συνή θως παρακολουθοῦ σα στά σις, τέ ταρτον δ' ἡ Φαλαί κου περὶ τῶ ν μελλό ντων ἔ σεσθαι πραγμά των ἄ γνοια. ἡ μὲ ν γὰ ρ Θετταλῶ ν καὶ Φιλί ππου στρατεί α πρό δηλος ἦ ν, οὐ πολλῷ δὲ χρό νῳ πρό τερον πρὶ ν τὴ ν πρὸ ς ὑ μᾶ ς εἰ ρή νην γενέ σθαι, πρέ σβεις πρὸ ς ὑ μᾶ ς ἦ λθον ἐ κ Φωκέ ων, βοηθεῖ ν αὑ τοῖ ς κελεύ οντες, καὶ ἐ παγγελλό μενοι παραδώ σειν̓ Αλπωνὸ ν καὶ Θρό νιον καὶ Νικαιαν, τὰ τῶ ν παρό δων τῶ ν εἰ ς Πύ λας χωρί α κύ ρια.
1.133
ψηφισαμέ νων δ' ὑ μῶ ν παραδοῦ ναι Προξέ νῳ τῷ στρατηγῷ τοὺ ς Φωκέ ας ταῦ τα τὰ χωρί α, καὶ πεντή κοντα πληροῦ ν τριή ρεις, καὶ τοὺ ς μέ χρι τετταρά κοντα ἐ τῶ ν ἐ ξιέ ναι, ἀ ντὶ τοῦ παραδοῦ ναι τὰ χωρί α Προξέ νῳ, ἔ δησαν οἱ τύ ραννοι τοὺ ς πρέ σβεις τοὺ ς ἐ πηγγελμέ νους ὑ μῖ ν παραδώ σειν τὰ φυλακτή ρια, καὶ τοῖ ς σπονδοφό ροις τοῖ ς τὰ ς μυστηριώ τιδας σπονδὰ ς ἐ παγγέ λλουσι μό νοι τῶ ν̔ Ελλή νων Φωκεῖ ς οὐ κ ἐ σπεί σαντο. καὶ πά λιν̓ Αρχιδά μου τοῦ Λά κωνος παραλαμβά νειν ὄ ντος ἑ τοί μου τὰ χωρί α καὶ φυλά ττειν, οὐ κ ἐ πεί σθησαν, ἀ λλ' ἀ πεκρί ναντο αὐ τῷ τὰ τῆ ς Σπά ρτης δεινὰ δεδιέ ναι καὶ μὴ τὰ παρ' αὑ τοῖ ς.
1.134
κἀ νταῦ θα οὔ πω διελέ λυσθε Φιλί ππῳ, ἀ λλ' ἐ ν τῇ αὐ τῇ ἡ μέ ρᾳ περί τε τῆ ς εἰ ρή νης ἐ βουλεύ εσθε, καὶ τῆ ς ἐ πιστολῆ ς ἠ κού ετε τῆ ς Προξέ νου, ὅ τι Φωκεῖ ς οὐ παραδεδώ κασιν αὐ τῷ τὰ χωρί α, καὶ οἱ τὰ μυστή ρια ἐ παγγέ λλοντες μό νους τῶ ν ἄ λλων̔ Ελλή νων ἀ πέ φαινον Φωκέ ας οὐ δεδεγμέ νους τὰ ς σπονδά ς, ἀ λλὰ καὶ τοὺ ς δεῦ ρο ἐ ληλυθό τας πρέ σβεις δεδεκό τας. ὅ τι δὲ ἀ ληθῆ λέ γω, κά λει μοι τοὺ ς σπονδοφό ρους, καὶ τοὺ ς παρὰ Προξέ νου τοῦ στρατηγοῦ πρεσβεύ σαντας εἰ ς Φωκέ ας, Καλλικρά την καὶ Μεταγέ νην, καὶ τῆ ς ἐ πιστολῆ ς ἀ κού σατε τῆ ς Προξέ νου. Μαρτυρί αἰ Επιστολή
1.135
ἀ κού ετε, ὦ ἄ νδρες̓ Αθηναῖ οι, τῶ ν χρό νων παραναγιγνωσκομέ νων ἐ κ τῶ ν δημοσί ων γραμμά των, καὶ τῶ ν μαρτύ ρων ὑ μῖ ν προσδιαμαρτυρού ντων, ὅ τι πρὶ ν ἐ μὲ χειροτονηθῆ ναι πρεσβευτή ν, Φά λαικος ὁ τῶ ν Φωκέ ων τύ ραννος ἡ μῖ ν μὲ ν καὶ Λακεδαιμονί οις ἠ πί στει, Φιλί ππῳ δ' ἐ πί στευεν.
1.136
ἀ λλ' οὗ τος μό νος τὸ συμβησό μενον ἠ γνό ει; ὑ μεῖ ς δὲ αὐ τοὶ δημοσί ᾳ πῶ ς διέ κεισθε; οὐ πά ντες προσεδοκᾶ τε Φί λιππον ταπεινώ σειν Θηβαί ους, ὁ ρῶ ντά τ' αὐ τῶ ν τὴ ν θρασύ τητα, καὶ τῷ μὴ βού λεσθαι δύ ναμιν ἀ νθρώ πων ἀ πί στων ἐ παυξῆ σαι; Λακεδαιμό νιοι δὲ οὐ μεθ' ἡ μῶ ν τἀ ναντί α Θηβαί οις ἐ πρέ σβευον, καὶ τελευτῶ ντες προσέ κρουον φανερῶ ς ἐ ν Μακεδονί ᾳ καὶ διηπειλοῦ ντο; αὐ τοὶ δὲ οὐ κ ἠ πό ρουν καὶ ἐ φοβοῦ ντο οἱ τῶ ν Θηβαί ων πρέ σβεις; Θετταλοὶ δὲ οὐ κατεγέ λων τῶ ν ἄ λλων, ὑ πὲ ρ αὑ τῶ ν φά σκοντες τὴ ν στρατεί αν εἶ ναι;
1.137
τῶ ν δ' ἑ ταί ρων τινὲ ς τῶ ν Φιλί ππου οὐ διαρρή δην πρό ς τινας ἡ μῶ ν ἔ λεγον ὅ τι τὰ ς ἐ ν Βοιωτοῖ ς πό λεις κατοικιεῖ Φί λιππος; Θηβαῖ οι δ' οὐ κ ἐ ξεληλύ θεσαν πανδημεί, ἀ πιστοῦ ντες τοῖ ς πρά γμασιν; ὑ μῖ ν δὲ ταῦ θ' ὁ ρῶ ν οὐ κ ἔ πεμψεν ἐ πιστολὴ ν ὁ Φί λιππος, ἐ ξιέ ναι πά σῃ τῇ δυνά μει βοηθή σοντας τοῖ ς δικαί οις; οἱ δὲ νῦ ν πολεμικοὶ καὶ τὴ ν εἰ ρή νην ἀ νανδρί αν καλοῦ ντες, οὐ διεκώ λυσαν ὑ μᾶ ς ἐ ξελθεῖ ν εἰ ρή νης καὶ συμμαχί ας γεγενημέ νης, δεδιέ ναι φά σκοντες μὴ τοὺ ς στρατιώ τας ὑ μῶ ν ὁ μή ρους λά βῃ Φί λιππος;
1.138
πό τερον οὖ ν ἐ γὼ τοὺ ς προγό νους ἐ κώ λυσα τὸ ν δῆ μον μιμεῖ σθαι, ἢ σὺ καὶ οἱ μετὰ σοῦ συνεστηκό τες ἐ πὶ τὰ κοινά; καὶ πό τερον ἦ ν ἀ σφαλεστέ ρα καὶ καλλί ων̓ Αθηναί οις ἡ ἔ ξοδος, ἡ νί κα ἤ κμαζον μὲ ν τῇ μανί ᾳ Φωκεῖ ς, ἐ πολέ μουν δὲ Φιλί ππῳ, εἶ χον δὲ̓ Αλπωνὸ ν καὶ Νί καιαν, οὔ πω παραδό ντος Φαλαί κου Μακεδό σι, τὰ ς σπονδὰ ς δὲ οἷ ς ἐ μέ λλομεν βοηθεῖ ν τὰ ς μυστηριώ τιδας οὐ κ ἐ δέ χοντο, Θηβαί ους δ' ὄ πισθεν κατελεί πομεν, ἢ μεταπεμπομέ νου μὲ ν Φιλί ππου, ὅ ρκων δ' ἡ μῖ ν καὶ συμμαχί ας γεγενημέ νης, Θετταλῶ ν δὲ καὶ τῶ ν ἄ λλων̓ Αμφικτυό νων στρατευό ντων;
1.139
οὐ πολλῷ καλλί ων οὗ τος ἦ ν ὁ καιρὸ ς ἐ κεί νου, ἐ ν ᾧ διὰ τὴ ν σὴ ν ἀ νανδρί αν καὶ ἅ μα φθό νον ἐ σκευαγώ γησαν ἐ κ τῶ ν ἀ γρῶ ν̓ Αθηναῖ οι, πρεσβεύ οντος ἐ μοῦ τὴ ν τρί την ἤ δη πρεσβεί αν τὴ ν ἐ πὶ τὸ κοινὸ ν τῶ ν̓ Αμφικτυό νων, ἐ φ' ἣ ν τολμᾶ ς με λέ γειν ὡ ς οὐ χειροτονηθεὶ ς ᾠ χό μην, ἐ χθρὸ ς δ' ὢ ν οὐ δέ πω καὶ τή μερον ἠ θέ ληκά ς με εἰ σαγγεῖ λαι παραπρεσβεύ σασθαι; οὐ γὰ ρ δὴ φθονεῖ ς γέ μοι τῶ ν εἰ ς τὸ σῶ μα τιμημά των.
1.140
τοιγά ρτοι Θηβαί ων μὲ ν παρακαθημέ νων καὶ δεομέ νων, τῆ ς δ' ἡ μετέ ρας πό λεως διὰ σὲ τεθορυβημέ νης καὶ τῶ ν̓ Αθηναί ων ὁ πλιτῶ ν οὐ παρό ντων, Θετταλῶ ν δὲ Θηβαί οις προσθεμέ νων διὰ τὴ ν ὑ μετέ ραν ἀ βουλί αν καὶ τὴ ν πρὸ ς Φωκέ ας ἔ χθραν, ἣ προϋ πῆ ρχε Θετταλοῖ ς ἐ κ παλαιῶ ς χρό νων, ὅ τε αὐ τῶ ν τοὺ ς ὁ μή ρους λαβό ντες Φωκεῖ ς κατηλό ησαν, Φαλαί κου δὲ πρὶ ν ἐ μὲ ἐ λθεῖ ν καὶ Στέ φανον καὶ Δερκύ λον καὶ τοὺ ς ἄ λλους πρέ σβεις ἀ πεληλυθό τος ὑ ποσπό νδου,
1.141
̓ Ορχομενί ων δὲ περιφό βων ὄ ντων καὶ σπονδὰ ς τοῖ ς σώ μασιν αἰ τησά ντων, ὥ στε ἀ πελθεῖ ν ἐ κ τῆ ς Βοιωτί ας, παρεστηκό των μὲ ν τῶ ν Θηβαί ων πρέ σβεων, ὑ πολειπομέ νης δ' ἔ χθρας φανερᾶ ς Φιλί ππῳ πρὸ ς Θηβαί ους καὶ Θετταλού ς, τό τε ἀ πώ λοντο αἱ πρά ξεις οὐ δι' ἐ μέ, ἀ λλὰ διὰ τὴ ν προδοσί αν καὶ τὴ ν πρὸ ς Θηβαί ους προξενί αν. μεγά λα δ' οἶ μαι τού των ἔ ργῳ σημεῖ α ἐ πιδεί ξειν.
1.142
εἰ γά ρ τι τού των ἀ ληθὲ ς ἦ ν ὧ ν σὺ λέ γεις, κατηγό ρουν ἄ ν μου Βοιωτῶ ν καὶ Φωκέ ων οἱ φεύ γοντες, ὧ ν τοὺ ς μὲ ν ἐ ξεβεβλή κειν, τοὺ ς δ' ἐ κώ λυσα κατελθεῖ ν: νῦ ν δ' οὐ χὶ τὰ συμβά ντα λογιζό μενοι, ἀ λλὰ τὴ ν εὔ νοιαν τὴ ν ἐ μὴ ν ἀ ποδεχό μενοι, συλλεγέ ντες οἱ φεύ γοντες Βοιωτῶ ν ᾕ ρηνταί μοι συνηγό ρους, ἥ κουσι δ' ἀ πὸ τῶ ν ἐ ν Φωκεῦ σι πό λεων πρέ σβεις, οὓ ς ἐ γὼ τὴ ν τρί την πρεσβεί αν τὴ ν ἐ πὶ τοὺ ς̓ Αμφικτύ ονας πρεσβεύ ων ἔ σωσα, Οἰ ταί ων ἐ γχειρού ντων λέ γειν ὡ ς δεῖ τοὺ ς ἡ βῶ ντας ὠ θεῖ ν κατὰ τοῦ κρημνοῦ, καὶ παρή γαγον εἰ ς τοὺ ς̓ Αμφικτύ ονας, ὥ στε ἀ πολογί ας τυχεῖ ν. ὁ μὲ ν γὰ ρ Φά λαικος ὑ πό σπονδος ἀ φεῖ το, οἱ δὲ ἀ ναί τιοι ἀ ποθνῄ σκειν ἔ μελλον, συναγορεύ οντος δ' ἐ μοῦ διεσώ θησαν.
1.143
ὅ τι δ' ἀ ληθῆ λέ γω, κά λει μοι Μνά σωνα τὸ ν Φωκέ α καὶ τοὺ ς συμπρέ σβεις, καὶ τοὺ ς ἀ πὸ τῆ ς τῶ ν Βοιωτῶ ν φυγῆ ς ᾑ ρημέ νους. ἀ νά βηθι δεῦ ρο, Λί παρε καὶ Πυθί ων, καὶ τὴ ν αὐ τὴ ν ἀ πό δοτέ μοι χά ριν εἰ ς τὴ ν τοῦ σώ ματος σωτηρί αν, ἥ νπερ ἐ γὼ ὑ μῖ ν. Συνητοπί α Βοιωτῶ ν καὶ Φωκέ ωνπῶ ς οὖ ν οὐ κ ἂ ν δεινὰ πά θοιμι, εἰ κατηγοροῦ ντος μὲ ν Δημοσθέ νους τοῦ Θηβαιων προξέ νου καὶ πονηροτά του τῶ ν̔ Ελλή νων, συναγορευό ντων δέ μοι Φωκέ ων καὶ Βοιωτῶ ν ἁ λοί ην;
1.144
ἐ τό λμησε δ' εἰ πεῖ ν ὡ ς ἐ γὼ τοῖ ς ἐ μαυτοῦ λό γοις περιπί πτω. φησὶ γά ρ με εἰ πεῖ ν, ὅ τ' ἔ κρινον Τί μαρχον, ὅ τι πά ντες κατ' αὐ τοῦ τὴ ν τῆ ς πορνεί ας φή μην παρειλή φασι, τὸ ν δ'̔ Ησί οδον ποιητὴ ν ἀ γαθὸ ν ὄ ντα λέ γειν, φή μη δ' οὔ τις πά μπαν ἀ πό λλυται, ἥ ντινα λαοὶ πολλοὶ φημί ξωσι: θεό ς νυ τί ς ἐ στι καὶ αὐ τή. ηες. ωδ 763- 4 τὴ ν δ' αὐ τὴ ν ταύ την θεὸ ν ἥ κειν νῦ ν κατηγοροῦ σαν ἐ μοῦ: πά ντας γὰ ρ λέ γειν ὡ ς χρή ματα ἔ χω παρὰ Φιλί ππου.
1.145
εὖ δ' ἴ στε, ὦ ἄ νδρες̓ Αθηναῖ οι, ὅ τι πλεῖ στον διαφέ ρει φή μη καὶ συκοφαντί α. φή μη μὲ ν γὰ ρ οὐ κοινωνεῖ διαβολῇ, διαβολὴ δὲ ἀ δελφό ν ἐ στι συκοφαντί α. διοριῶ δ' αὐ τῶ ν ἑ κά τερον ἐ γὼ σαφῶ ς. φή μη μέ ν ἐ στιν, ὅ ταν τὸ πλῆ θος τῶ ν πολιτῶ ν αὐ τό ματον ἐ κ μηδεμιᾶ ς προφά σεως λέ γῃ τινὰ ὡ ς γεγενημέ νην πρᾶ ξιν: συκοφαντί α δ' ἐ στί ν, ὅ ταν πρὸ ς τοὺ ς πολλοὺ ς εἷ ς ἀ νὴ ρ αἰ τί αν ἐ μβαλώ ν, ἔ ν τε ταῖ ς ἐ κκλησί αις ἁ πά σαις πρό ς τε τὴ ν βουλὴ ν διαβά λλῃ τινά. καὶ τῇ μὲ ν φή μῃ δημοσί ᾳ θύ ομεν ὡ ς θεῷ, τῶ ν δὲ συκοφαντῶ ν ὡ ς κακού ργων δημοσί ᾳ προβολὰ ς ποιού μεθα. μὴ οὖ ν σύ ναγε εἰ ς ταὐ τὸ ν τὰ κά λλιστα τοῖ ς αἰ σχί στοις.
1.146
ἐ πὶ πολλοῖ ς μὲ ν οὖ ν ἔ γωγε τῶ ν κατηγορημέ νων ἠ γανά κτησα, μά λιστα δὲ ἡ νί κα ᾐ τιᾶ τό με εἶ ναι προδό την: ἅ μα γὰ ρ ταῖ ς αἰ τί αις ταύ ταις φανῆ ναί με ἔ δει θηριώ δη καὶ τὴ ν ψυχὴ ν ἄ στοργον καὶ πολλοῖ ς ἑ τέ ροις πρό τερον ἁ μαρτή μασι ἔ νοχον. τοῦ μὲ ν οὖ ν ἐ μοῦ βί ου καὶ τῆ ς καθ' ἡ μέ ραν διαί της ὑ μᾶ ς δοκιμαστὰ ς ἱ κανοὺ ς εἶ ναι νομί ζω: ἃ δ' ἐ στὶ τοῖ ς μὲ ν πολλοῖ ς ἀ σύ νοπτα, τοῖ ς δὲ χρηστοῖ ς τὰ ς Ψυχὰ ς μέ γιστα, τού των ὑ μῖ ν τὰ πλεῖ στα καὶ καλῶ ς ἔ χοντα ἐ κ τῶ ν νό μων ὁ ρᾶ ν ἀ ναβιβῶ μαι, ἵ ν' εἰ δῆ τε τὰ ς ἐ μὰ ς παρακαταθή κας, ἃ ς οἴ κοι καταλιπὼ ν εἰ ς Μακεδονί αν ἐ πρέ σβευσα.
1.147
σὺ μὲ ν γά ρ, Δημό σθενες, ταῦ τα ἐ πλά σω ἐ π' ἐ μέ, ἐ γὼ δ' ὡ ς ἐ παιδεύ θην καὶ δικαί ως ἐ ξηγή σομαι. οὑ τοσὶ μέ ν ἐ στί μοι πατὴ ῤ Ατρό μητος, σχεδὸ ν πρεσβύ τατος τῶ ν πολιτῶ ν: ἔ τη γὰ ρ ἤ δη βεβί ωκεν ἐ νενή κοντα καὶ τέ τταρα: συμβέ βηκε δὲ αὐ τῷ νέ ῳ μὲ ν ὄ ντι, πρὶ ν τὴ ν οὐ σί αν ἀ πολέ σαι διὰ τὸ ν πό λεμον, ἀ θλεῖ ν τῷ σώ ματι, ἐ κπεσό ντι δὲ ὑ πὸ τῶ ν τριά κοντα στρατεύ εσθαι μὲ ν ἐ ν τῇ̓ Ασί ᾳ, ἀ ριστεύ ειν δ' ἐ ν τοῖ ς κινδύ νοις, εἶ ναι δ' ἐ κ φρατρί ας τὸ γέ νος ἣ τῶ ν αὐ τῶ ν βωμῶ ν̓ Ετεοβουτά δαις μετέ χει, ὅ θεν ἡ τῆ ς̓ Αθηνᾶ ς τῆ ς Πολιά δος ἐ στὶ ν ἱ έ ρεια, συγκατά γειν δὲ τὸ ν δῆ μον, ὥ σπερ καὶ ὀ λί γῳ πρό τερον εἶ πον.
1.148
ἐ λευθέ ρους δε μοι συμβέ βηκεν εἶ ναι καὶ τοὺ ς πρὸ ς μητρὸ ς ἅ παντας, ἣ νῦ ν ἐ μοὶ πρὸ τῶ ν ὀ φθαλμῶ ν προφαί νεται φοβουμέ νη περὶ τῆ ς ἐ μῆ ς σωτηρί ας καὶ διηπορημέ νη. καί τοι, Δημό σθενες, ἡ μὲ ν ἐ μὴ μή τηρ ἔ φυγε μετὰ τοῦ ἀ νδρὸ ς εἰ ς Κό ρινθον καὶ μετέ σχε τῶ ν πολιτικῶ ν κακῶ ν: σὺ δὲ ὁ ἀ μφισβητῶ ν ἀ νὴ ρ εἶ ναι, οὐ γὰ ρ ἂ ν τολμή σαιμι εἰ πεῖ ν ὡ ς ἀ νὴ ρ εἶ, ἐ γρά φης λιποταξί ου, καὶ τὸ ν γραψά μενον Νικό δημον τὸ ν̓ Αφιδναῖ ον χρή μασι πεί σας ἐ σώ θης, ὃ ν ὕ στερον μετὰ̓ Αριστά ρχου συναπέ κτεινας, καὶ οὐ καθαρὸ ς ὢ ν εἰ ς τὴ ν ἀ γορὰ ν ἐ μβά λλεις.
1.149
Φιλοχά ρης δ' οὑ τοσί, ὁ πρεσβύ τατος ἀ δελφὸ ς ἡ μῶ ν, οὐ κ ἀ γεννεῖ ς διατριβά ς, ὡ ς σὺ βλασφημεῖ ς, ἀ λλ' ἐ ν γυμνασί οις διατρί βων, καὶ μετὰ̓ Ιφικρά τους συνεστρατευμέ νος, καὶ συνεχῶ ς ἔ τος ἤ δη τουτὶ τρί τον στρατηγῶ ν, ἥ κει δεησό μενος ὑ μῶ ν ἐ μὲ σῶ σαι.̓ Αφό βητος δ' οὑ τοσί, ὁ νεώ τατος ἡ μῶ ν ἀ δελφό ς, πεπρεσβευκὼ ς μὲ ν ὑ πὲ ρ ὑ μῶ ν ἀ ξί ως τῆ ς πό λεως πρὸ ς τὸ ν Περσῶ ν βασιλέ α, καλῶ ς δὲ καὶ δικαί ως τῶ ν ὑ μετέ ρων προσό δων ἐ πιμεληθεί ς, ὅ τε αὐ τὸ ν ἐ πὶ τὴ ν κοινὴ ν διοί κησιν εἵ λεσθε, καὶ πεπαιδοποιημέ νος κατὰ τοὺ ς νό μους, ἀ λλ' οὐ Κνωσί ωνι τὴ ν ἑ αυτοῦ γυναῖ κα παρακατακλί νων, ὥ σπερ σύ, πά ρεστι καταφρονῶ ν τῶ ν σῶ ν λοιδοριῶ ν: τὸ γὰ ρ ψευδὲ ς ὄ νειδος οὐ περαιτέ ρω τῆ ς ἀ κοῆ ς ἀ φικνεῖ ται.
1.150
ἐ τό λμησας δὲ καὶ περὶ τῶ ν ἐ μῶ ν κηδεστῶ ν εἰ πεῖ ν: οὕ τως ἀ ναιδὴ ς καὶ πό ρρωθεν ἀ χά ριστος εἶ, ὃ ς Φιλό δημον τὸ ν Φί λωνος πατέ ρα καὶ̓ Επικρά τους οὐ κ ἀ γαπᾶ ς οὐ δὲ προσκυνεῖ ς, δι' ὃ ν εἰ ς τοὺ ς δημό τας ἐ νεγρά φης, ὡ ς ἴ σασιν οἱ πρεσβύ τεροι Παιανιέ ων. ἐ κπέ πληγμαι δέ, εἰ σὺ λοιδορεῖ ν Φί λωνα τολμᾷ ς, καὶ ταῦ τα ἐ ν τοῖ ς ἐ πιεικεστά τοις̓ Αθηναί ων, οἳ δεῦ ρο εἰ σεληλύ θασι δικά σοντες ἕ νεκα τοῦ βελτί στου τῆ ς πό λεως, καὶ μᾶ λλον προσέ χουσι τοῖ ς βί οις ἡ μῶ ν ἢ τοῖ ς λό γοις.
1.151
πό τερα γὰ ρ ἂ ν προσδοκᾷ ς αὐ τοὺ ς εὔ ξασθαι μυρί ους ὁ πλί τας ὁ μοί ους. Φί λωνι γενέ σθαι, καὶ τὰ σώ ματα οὕ τω διακειμέ νους καὶ τὴ ν Ψυχὴ ν οὕ τω σώ φρονας, ἢ τρισμυρί ους κιναί δους οἵ ους περ σύ; καὶ τὴ ν̓ Επικρά τους εὐ αγωγί αν, τοῦ Φί λωνος ἀ δελφοῦ, ἐ πανά γεις εἰ ς ὀ νεί δη. καὶ τί ς αὐ τὸ ν εἶ δε πώ ποτε ἀ σχημονή σαντα, ἢ μεθ' ἡ μέ ραν, ὡ ς σὺ φῄ ς, ἐ ν τῇ πομπῇ τῶ ν Διονυσί ων, ἢ νύ κτωρ; οὐ γὰ ρ ἂ ν τοῦ τό γ' εἴ ποις, ὡ ς ἔ λαθεν: οὐ γὰ ρ ἠ γνοεῖ το.
1.152
ἐ μοὶ δέ, ὦ ἄ νδρες, ἐ κ τῆ ς Φιλοδή μου θυγατρὸ ς καὶ Φί λωνος ἀ δελφῆ ς καὶ̓ Επικρά τους τρεῖ ς παῖ δέ ς εἰ σι, μί α μὲ ν θυγά τηρ, δύ ο δὲ υἱ εῖ ς: οὓ ς ἐ γὼ δεῦ ρο ἥ κω μετὰ τῶ ν ἄ λλων κομί ζων, ἑ νὸ ς ἐ ρωτή ματος ἕ νεκα καὶ τεκμηρί ου πρὸ ς τοὺ ς δικαστά ς, ὃ νῦ ν δὴ ἐ ρή σομαι. ἐ ρωτῶ γά ρ, ὦ ἄ νδρες̓ Αθηναῖ οι, εἰ δοκῶ ἂ ν ὑ μῖ ν πρὸ ς τῇ πατρί δι καὶ τῇ τῶ ν φί λων συνηθεί ᾳ καὶ ἱ ερῶ ν καὶ τά φων πατρῴ ων μετουσί ᾳ τουτουσὶ τοὺ ς πά ντων ἀ νθρώ πων ἐ μοὶ φιλτά τους προδοῦ ναι Φιλί ππῳ, καὶ περὶ πλεί ονος τὴ ν ἐ κεί νου φιλί αν τῆ ς τού των σωτηρί ας ποιή σασθαι. ποί ᾳ κρατηθεὶ ς ἡ δονῇ; ἢ τί πώ ποτε ἄ σχημον ἕ νεκα χρημά των πρά ξας; οὐ γὰ ρ ἡ Μακεδονί α κακοὺ ς ἢ χρηστοὺ ς ποιεῖ, ἀ λλ' ἡ φύ σις: οὐ δ' ἐ σμὲ ν ἕ τεροί τινες ἥ κοντες ἀ πὸ τῆ ς πρεσβεί ας, ἀ λλ' οἵ ους ὑ μεῖ ς ἐ ξεπέ μψατε.
1.153
συμπέ πλεγμαι δ' ἐ ν τῇ πολιτεί ᾳ καθ' ὑ περβολὴ ν ἀ νθρώ πῳ γό ητι καὶ πονηρῷ, ὃ ς οὐ δ' ἂ ν ἄ κων ἀ ληθὲ ς οὐ δὲ ν εἴ ποι. ἡ γεῖ ται δέ, ὅ ταν τι Ψεύ δηται, τῶ ν λό γων ὅ ρκος κατὰ τῶ ν ἀ ναισχύ ντων ὀ φθαλμῶ ν, καὶ τὰ μὴ γεγενημέ να οὐ μό νον ὡ ς ἔ στι λέ γει, ἀ λλὰ καὶ τὴ ν ἡ μέ ραν ἐ ν ᾗ φησι γενέ σθαι: καὶ προστί θησί ν τινος ὄ νομα πλασά μενος, ὡ ς ἔ τυχε παρώ ν, μιμού μενος τοὺ ς τἀ ληθῆ λέ γοντας. ἓ ν δὲ εὐ τυχοῦ μεν οἱ μηδὲ ν ἀ δικοῦ ντες, ὅ τι πρὸ ς τῇ τερατεί ᾳ τοῦ τρό που καὶ τῇ τῶ ν ὀ νομά των συνθέ σει νοῦ ν οὐ κ ἔ χει. σκέ ψασθε γὰ ρ ἀ φροσύ νην ἅ μα καὶ ἀ παιδευσί αν τἀ νθρώ που, ὃ ς τοιοῦ τον ἐ πλά σατο τὸ περὶ τὴ ν̓ Ολυνθί αν γυναῖ κα ψεῦ δος κατ' ἐ μοῦ, ἐ φ' ᾧ μεταξὺ λέ γων ὑ φ' ὑ μῶ ν ἐ ξερρί φη: τὸ ν γὰ ρ πλεῖ στον ἀ φεστηκό τα τῶ ν τοιού των πρὸ ς τοὺ ς εἰ δό τας διέ βαλλε.
1.154
σκέ ψασθε δέ, ὡ ς πό ρρωθεν ἐ πὶ τὴ ν αἰ τί αν ταύ την παρεσκευά ζετο. ἔ στι γά ρ τις ἐ πιδημῶ ν εἰ ς τὴ ν πό λιν̓ Αριστοφά νης̓ Ολύ νθιος: τού τῳ συσταθεὶ ς ὑ πό τινων καὶ πυθό μενος ὡ ς εἰ πεῖ ν δύ ναται, ὑ περεκθεραπεύ σας αὐ τὸ ν καὶ προσαγαγό μενος, ἔ πειθεν ἐ μοῦ τὰ ψευδῆ καταμαρτυρεῖ ν πρὸ ς ὑ μᾶ ς, κἂ ν παρελθὼ ν ἐ θελή σῃ σχετλιά σαι σαὶ καὶ λέ γειν ὡ ς εἰ ς οἰ κεί αν αὑ τοῦ γυναῖ κα αἰ χμά λωτον γεγενημέ νην πεπαρῴ νηκα, πεντακοσί ας μὲ ν ἤ δη δραχμὰ ς ὑ πισχνεῖ το αὐ τῷ δώ σειν, πεντακοσί ας δ' ἑ τέ ρας, ἐ πειδὰ ν καταμαρτυρή σῃ.
1.155
ὁ δ' αὐ τῷ ἀ πεκρί νατο, ὡ ς αὐ τὸ ς διηγεῖ το, ὅ τι τῆ ς μὲ ν φυγῆ ς καὶ τῆ ς παρού σης ἀ πορί ας αὐ τῷ οὐ κακῶ ς, ἀ λλ' ὡ ς οἷ ό ν τε ἄ ριστα στοχά ζοιτο, τοῦ δὲ τρό που πλεῖ στον εἴ η διημαρτηκώ ς: οὐ δὲ ν γὰ ρ ἂ ν τοιοῦ τον πρᾶ ξαι. ὅ τι δὲ ἀ ληθῆ λέ γω, αὐ τὸ ν̓ Αριστοφά νην μαρτυροῦ ντα παρέ ξομαι. κά λει μοἰ Αριστοφά νην̓ Ολύ θιον, καὶ τὴ ν μαρτυρί αν ἀ ναγί γνωσκε, καὶ τοὺ ς ἀ κηκοό τας αὐ τοῦ καὶ πρὸ ς ἐ μὲ ἀ γγεί λαντας, Δερκύ λον Αὐ τοκλέ ους̔ Αγνού σιον καὶ̓ Αριστεί δην Εὐ φιλή του Κηφισιέ α. Μαρτυρί αι
1.156
τῶ ν μὲ ν μαρτύ ρων διομνυμέ νων καὶ μαρτυρού ντων ἀ κού ετε: τὰ ς δ' ἀ νοσί ους ταύ τας τῶ ν λό γων τέ χνας, ἃ ς οὗ τος πρὸ ς τοὺ ς νέ ους ἐ παγγέ λλεται καὶ κέ χρηται νυνὶ κατ' ἐ μοῦ, ἆ ρα μέ μνησθε, ὡ ς ἐ πιδακρύ σας καὶ τὴ ν̔ Ελλά δα κατοδυρά μενος, καὶ Σά τυρον τὸ ν κωμικὸ ν ὑ ποκριτὴ ν προσεπαινέ σας, ὅ τι ξέ νους τινὰ ς ἑ αυτοῦ αἰ χμαλώ τους σκά πτοντας ἐ ν τῷ Φιλί ππου ἀ μπελουργεί ῳ καὶ δεδεμέ νους παρὰ πό τον ἐ ξῃ τή σατο παρὰ Φιλί ππου,
1.157
ταῦ θ' ὑ ποθεὶ ς ἐ πεῖ πεν ἐ ντεινά μενος ταύ την τὴ ν ὀ ξεῖ αν καὶ ἀ νό σιον φωνή ν, ὡ ς δεινό ν, εἰ ὁ μὲ ν τοὺ ς Καρί ωνας καὶ Ξανθί ας ὑ ποκρινό μενος οὕ τως εὐ γενὴ ς καὶ μεγαλό ψυχος γέ νοιτο, ἐ γὼ δ' ὁ τῆ ς μεγί στης σύ μβουλος πό λεως, ὁ τοὺ ς μυρί ους̓ Αρκά δων νουθετῶ ν, οὐ κατά σχοιμι τὴ ν ὓ βριν, ἀ λλὰ παραθερμανθεί ς, ὅ θ' ἡ μᾶ ς εἱ στί α Ξενό δοκος τῶ ν ἑ ταί ρων τις τῶ ν Φιλιππου, ἕ λκοιμι τῶ ν τριχῶ ν καὶ λαβὼ ν ῥ υτῆ ρα μαστιγοί ην αἰ χμά λωτον γυναῖ κα.
1.158
οὐ κοῦ ν εἰ ὑ μεῖ ς αὐ τῷ ἐ πιστεύ σατε, ἢ̓ Αριστοφά νης μου συγκατεψεύ σατο, ἐ π' αἰ σχραῖ ς αἰ τί αις ἀ πωλό μην ἄ ν. ἐ ά σετε οὖ ν τὸ τοιοῦ τον αὑ τοῦ προστρό παιον, μὴ γὰ ρ δὴ τῆ ς πό λεώ ς γε, ἐ ν ὑ μῖ ν ἀ ναστρέ φεσθαι; καὶ τὴ ν μὲ ν ἐ κκλησί αν καθαί ρετε, ἐ ν δὲ τοῖ ς ψηφί σμασι διὰ τού του τὰ ς εὐ χὰ ς ποιή σεσθε, καὶ στρατιὰ ν ἢ πεζὴ ν ἢ ναυτικὴ ν ἐ κπέ μψετε; καὶ μὴ ν ὅ γἑ Ησί οδος λέ γει, πολλά κι τοι ξύ μπασα πό λις κακοῦ ἀ νδρὸ ς ἀ πηύ ρα, ὅ ς κεν ἀ λιτραί νῃ καὶ ἀ τά σθαλα μηχανά αται. ηες. ωδ 240- 241
1.159
ἓ ν δὲ πρὸ ς τοῖ ς εἰ ρημέ νοις εἰ πεῖ ν ἔ τι βού λομαι. εἰ γά ρ πού τις ἔ στι κακί α κατ' ἀ νθρώ πους, ἂ ν μὴ πρωτεύ οντα περὶ ταύ την ἀ ποδεί ξω Δημοσθέ νην, θανά του τιμῶ μαι. ἀ λλ' οἶ μαι πολλὰ καὶ χαλεπὰ παρακολουθεῖ τῷ κρινομέ νῳ, καὶ μετακαλεῖ τὴ ν ψυχὴ ν ἀ πὸ τῆ ς ὀ ργῆ ς ὁ κί νδυνος ἐ πὶ τοὺ ς ὑ πὲ ρ τῆ ς σωτηρί ας λό γους, καὶ διαλογισμὸ ν παρί στησι, μή τι παραλί πῃ τῶ ν κατηγορημέ νων. ὥ στε ἅ μα μὲ ν ὑ μᾶ ς, ἅ μα δὲ ἐ μαυτὸ ν εἰ ς ἀ νά μνησιν τῶ ν κατηγορημέ νων ἀ γαγεῖ ν βού λομαι.
1.160
σκοπεῖ τε γὰ ρ δὴ καθ' ἕ καστον, ὦ ἄ νδρες̓ Αθηναῖ οι, ποῖ ον ἐ γὼ ψή φισμα γρά ψας κρί νομαι, ἢ ποῖ ον νό μον λύ σας, ἢ ποῖ ον γενέ σθαι κωλύ σας, ἢ τί νας ὑ πὲ ρ τῆ ς πό λεως συνθή κας ποιησά μενος, ἢ τί τῶ ν δεδογμέ νων περὶ τῆ ς εἰ ρή νης ἀ παλεί ψας, ἢ τί τῶ ν μὴ δοξά ντων ὑ μῖ ν προσγρά ψας.
1.161
οὐ κ ἤ ρεσκέ τισι τῶ ν ῥ ητό ρων ἡ εἰ ρή νη: ἔ πειτα οὐ τό τε ἀ ντιλέ γειν αὐ τοὺ ς ἐ χρῆ ν, ἀ λλὰ μὴ νῦ ν ἐ μὲ κρί νειν; ἐ πλού τουν τινὲ ς ἐ κ τοῦ πολέ μου, ἀ πὸ τῶ ν ὑ μετέ ρων εἰ σφορῶ ν καὶ τῶ ν δημοσί ων προσό δων, νῦ ν δὲ πέ παυνται: εἰ ρή νη γὰ ρ ἀ ργί αν οὐ τρέ φει: ἔ πειτα οἱ μὲ ν οὐ κ ἀ δικού μενοι, ἀ λλ' ἀ δικοῦ ντες τὴ ν πό λιν, τιμωρή σονται τὸ ν προστά ντα τῆ ς εἰ ρή νης, οἱ ὠ φελού μενοι τοὺ ς χρησί μους εἰ ς τὰ κοινὰ γενομέ νους ἐ γκαταλεί ψετε;
1.162
συνῇ δον γὰ ρ τοὺ ς παιᾶ νας Φιλί ππῳ, κατεσκαμμέ νων τῶ ν ἐ ν Φωκεῦ σι πό λεων, ὥ ς φησιν ὁ κατή γορος. καὶ ποί ῳ δύ ναιτ' ἄ ν τις τεκμηρί ῳ τοῦ το σαφῶ ς ἐ πιδεῖ ξαι; ἐ κλή θην μὲ ν γὰ ρ ἐ πὶ τὰ ξέ νια μετὰ τῶ ν συμπρέ σβεων, ἦ σαν δ' οἱ κλητοὶ καὶ συνδειπνοῦ ντες σὺ ν ταῖ ς ἀ πὸ τῶ ν̔ Ελλή νων πρεσβεί αις οὐ κ ἐ λά ττους ἢ διακό σιοι. ἐ ν δὲ τού τοις ὡ ς ἔ οικεν ἐ γὼ διαφανὴ ς ἦ ν οὐ χ ὑ ποσιγῶ ν, ἀ λλὰ συνᾴ δων, ὥ ς φησι Δημοσθέ νης, οὔ τ' αὐ τὸ ς παρώ ν, οὔ τε τῶ ν ἐ κεῖ παρό ντων οὐ δέ να παρασχό μενος μά ρτυρα.
1.163
καὶ τῷ δῆ λος ἦ, εἰ μή γε ὥ σπερ ἐ ν τοῖ ς χοροῖ ς προῇ δον; οὐ κοῦ ν εἰ μὲ ν ἐ σί γων, ψευδῆ μου κατηγορεῖ ς: εἰ δὲ ὀ ρθῆ ς ἡ μῖ ν τῆ ς πατρί δος οὔ σης, καὶ τῶ ν πολιτῶ ν κοινῇ μηδὲ ν ἀ τυχού ντων, συνῇ δον μετὰ τῶ ν ἄ λλων πρέ σβεων τὸ ν παιᾶ να, ἡ νί κα ὁ θεὸ ς μὲ ν ἐ τιμᾶ το,̓ Αθηναῖ οι δὲ μηδὲ ν ἠ δό ξουν, εὐ σέ βουν, ἀ λλ' οὐ κ ἠ δί κουν, καὶ δικαί ως ἂ ν σῳ ζοί μην. ἔ πειτα ἐ γὼ μὲ ν διὰ ταῦ τα ἀ νηλεή ς τις εἰ μὶ ἄ νθρωπος, σὺ δὲ εὐ σεβὴ ς ὁ τῶ ν ὁ μοσπό νδων καὶ συσσί των κατή γορος;
1.164
ὠ νεί δισας δέ μοι καὶ πολιτεί ας ἐ μπληξί αν, εἰ πεπρέ σβευκα πρὸ ς Φί λιππον, πρό τερον παρακαλῶ ν ἐ π' ἐ κεῖ νον τοὺ ς̔́ Ελληνας. καί τοι ταύ την, εἰ βού λει, τὴ ν κατηγορί αν καὶ τῶ ν ἄ λλων̓ Αθηναί ων δημοσί ᾳ κατηγορή σεις. ἐ πολεμεῖ τε Λακεδαιμονί οις, καὶ μετὰ τὴ ν ἐ ν Λεύ κτροις συμφορὰ ν τοῖ ς αὐ τοῖ ς ἐ βοηθεῖ τε: κατηγά γετε εἰ ς τὴ ν πατρί δα φεύ γοντας Θηβαί ους, καὶ πά λιν τού τοις ἐ μαχέ σασθε ἐ ν Μαντινεί ᾳ: ἐ πολεμή σατἐ Ερετριεῦ σι καὶ Θεμί σωνι, καὶ πά λιν αὐ τοὺ ς ἐ σώ σατε. καὶ μυρί οις ἄ λλοις ἤ δη τῶ ν̔ Ελλή νων οὕ τω κέ χρησθε: τοῖ ς γὰ ρ καιροῖ ς συμπεριφέ ρεσθαι ἀ νά γκη πρὸ ς τὸ κρά τιστον καὶ τὸ ν ἄ νδρα καὶ τὴ ν πό λιν.
1.165
τὸ ν δὲ ἀ γαθὸ ν σύ μβουλον τί χρὴ ποιεῖ ν; οὐ τῇ πό λει πρὸ ς τὸ παρὸ ν τὰ βέ λτιστα συμβουλεύ ειν; τὸ ν δὲ πονηρὸ ν κατή γορον τί; οὐ τοὺ ς καιροὺ ς ἀ ποκρυπτό μενον τῆ ς πρά ξεως κατηγορεῖ ν; τὸ ν δὲ ἐ κ φύ σεως προδό την πῶ ς χρὴ θεωρεῖ ν; ἆ ρά γε οὐ χ ὡ ς σὺ τοῖ ς ἐ ντυγχά νουσι καὶ πιστεύ σασι κέ χρησαι, λό γους εἰ ς δικαστή ρια γρά φοντα μισθοῦ, τού τους ἐ κφέ ρειν τοῖ ς ἀ ντιδί κοις; ἔ γραψας λό γον Φορμί ωνι τῷ τραπεζί τῃ χρή ματα λαβώ ν: τοῦ τον ἐ ξή νεγκας̓ Απολλοδώ ρῳ τῷ περὶ τοῦ σώ ματος κρί νοντι Φορμί ωνα.
1.166
εἰ σῆ λθες εἰ ς εὐ δαιμονοῦ σαν οἰ κί αν τὴ ν̓ Αριστά ρχου τοῦ Μό σχου: ταύ την ἀ πώ λεσας. Προὔ λαβες τρί α τά λαντα παρ'̓ Αριστά ρχου προσεποιή σω, ζηλωτὴ ς εἶ ναι τῆ ς ἡ λικί ας τοῦ μειρακί ου. οὐ γὰ ρ δὴ τῇ γε ἀ ληθεί ᾳ: οὐ γὰ ρ προσδέ χεται δί καιος ἔ ρως πονηρί αν. ταῦ τ' ἐ στὶ ν ὁ προδό της καὶ τὰ τού τοις ὅ μοια.
1.167
ἐ μνή σθη δέ που περὶ στρατεί ας, καὶ καλὸ ν στρατιώ την ἐ μὲ ὠ νό μασεν. ἐ γὼ δὲ οὐ χ ἕ νεκα τῆ ς τού του βλασφημί ας, ἀ λλὰ τοῦ παρό ντος κινδύ νου προνοού μενος, καὶ περὶ τού των ἀ νεπί φθονον λέ γειν εἶ ναί μοι νομί ζω: ποῦ γὰ ρ ἢ πό τε αὐ τῶ ν ἢ πρὸ ς τί νας, παραλιπὼ ν τή νδε τὴ ν ἡ μέ ραν, μνησθή σομαι; ἐ κ παί δων μὲ ν γὰ ρ ἀ παλλαγεὶ ς περί πολος τῆ ς χώ ρας ταύ της ἐ γενό μην δύ' ἔ τη, καὶ τού των ὑ μῖ ν τοὺ ς συνεφή βους καὶ τοὺ ς ἄ ρχοντας ἡ μῶ ν μά ρτυρας παρέ ξομαι:
1.168
πρώ την δ' ἐ ξελθὼ ν στρατεί αν τὴ ν ἐ ν τοῖ ς μέ ρεσι καλουμέ νην, καὶ συμπαραπέ μπων μετὰ τῶ ν ἡ λικιωτῶ ν καὶ τῶ ν̓ Αλκιβιά δου ξέ νων τὴ ν εἰ ς Φλειοῦ ντα παραπομπή ν, κινδύ νου συμβά ντος ἡ μῖ ν περὶ τὴ ν Νεμεά δα καλουμέ νην χαρά δραν, οὕ τως ἠ γωνισά μην, ὥ στε ὑ πὸ τῶ ν ἡ γεμό νων ἐ παινεῖ σθαι: καὶ τὰ ς ἄ λλας τὰ ς ἐ κ διαδοχῆ ς ἐ ξό δους τὰ ς ἐ ν τοῖ ς ἐ πωνύ μοις καὶ τοῖ ς μέ ρεσιν ἐ ξῆ λθον,
1.169
καὶ τὴ ν ἐ ν Μαντινεί ᾳ μά χην συνεμαχεσά μην οὐ κ αἰ σχρῶ ς οὐ δ' ἀ ναξί ως τῆ ς πό λεως, καὶ τὰ ς εἰ ς Εὔ βοιαν στρατεί ας ἐ στρατευσά μην, καὶ τὴ ν ἐ ν Ταμύ ναις μά χην ἐ ν τοῖ ς ἐ πιλέ κτοις οὕ τως ἐ κινδύ νευσα, ὥ στε κἀ κεῖ στεφανωθῆ ναι καὶ δεῦ ρο ἥ κων πά λιν ὑ πὸ τοῦ δή μου, τή ν τε νί κην τῆ ς πό λεως ἀ παγγεί λας, καὶ Τεμενί δου τοῦ τῆ ς Πανδιονί δος ταξιά ρχου καὶ συμπρεσβεύ σαντος ἀ πὸ στρατοπέ δου μοι δευρὶ περὶ τὸ ν γενό μενον κί νδυνον οἷ ος ἦ ν ἀ παγγεί λαντος.
1.170
ὅ τι δὲ ἀ ληθῆ λέ γω, λαβέ μοι τοῦ το τὸ ψή φισμα, καὶ κά λει τὸ ν Τεμενί δην καὶ τοὺ ς συνεστρατευμέ νους μοι τὰ ς ὑ πὲ ρ τῆ ς πό λεως στρατεί ας καὶ Φωκί ωνα τὸ ν στρατηγό ν, μή πω συνή γορον, ἂ ν τού τοις συνδοκῇ, ἀ λλ' ὑ πεύ θυνον τῷ συκοφά ντῃ μά ρτυρα, ἐ ὰ ν ψεύ δηται. Ψή φισμαΜαρτυρί αι
1.171
ἀ γγεί λας τοί νυν πρῶ τος τὴ ν τῆ ς πό λεως νί κην ὑ μῖ ν καὶ τὴ ν τῶ ν παί δων τῶ ν ὑ μετέ ρων κατό ρθωσιν, πρώ την ταύ την ὑ μᾶ ς ἀ παιτῶ χά ριν, τὴ ν τοῦ σώ ματος σωτηρί αν, οὐ μισό δημος ὤ ν, ὥ ς φησιν ὁ κατή γορος, ἀ λλὰ μισοπό νηρος, οὐ δὲ τοὺ ς Δημοσθέ νους ὑ μᾶ ς οὐ κ ἐ ῶ ν προγό νους μιμεῖ σθαι, οὐ γὰ ρ εἰ σί ν, ἀ λλὰ τῶ ν καλῶ ν καὶ τῇ πό λει σωτηρί ων βουλευμά των ζηλωτὰ ς εἶ ναι παρακαλῶ ν. νῦ ν δ' αὐ τὰ πό ρρωθεν ἀ ρξά μενος μικρῷ δί ειμι σαφέ στερον.
1.172
πρό τερον ἡ πό λις ἡ μῶ ν εὐ δό ξησε μετὰ τὴ ν ἐ ν Σαλαμῖ νι ναυμαχί αν, καὶ τῶ ν τειχῶ ν ὑ πὸ τῶ ν βαρβά ρων πεπτωκό των, εἰ ρή νης δ' ὑ παρχού σης πρὸ ς Λακεδαιμονί ους, διέ μεινεν ἡ μῖ ν τὸ τῆ ς δημοκρατί ας πολί τευμα. συνταραχθέ ντες δὲ ὑ πό τινων, καὶ καταστά ντες πρὸ ς Λακεδαιμονί ους εἰ ς πό λεμον, πολλὰ καὶ παθό ντες κακὰ καὶ ποιή σαντες, Μιλτιά δου τοῦ Κί μωνος προκηρυκευσαμέ νου πρὸ ς Λακεδαιμονί ους, ὄ ντος προξέ νου, σπονδὰ ς πεντηκονταετεῖ ς ἐ ποιησά μεθα, ἐ χρησά μεθα δὲ ἔ τη τριακαί δεκα.
1.173
ἐ ν δὲ τού τῳ τῷ χρό νῳ ἐ τειχί σαμεν μὲ ν τὸ ν Πειραιᾶ καὶ τὸ βό ρειον τεῖ χος ᾠ κοδομή σαμεν, ἑ κατὸ ν δὲ τριή ρεις πρὸ ς ταῖ ς ὑ παρχού σαις ἐ ναυπηγησά μεθα, τριακοσί ους δ' ἱ ππέ ας προσκατεσκευασά μεθα, καὶ τριακοσί ους Σκύ θας ἐ πριά μεθα, καὶ τὴ ν δημοκρατί αν βεβαί ως εἴ χομεν. Παρεμπεσό ντων δ' εἰ ς τὴ ν πολιτεί αν ἡ μῶ ν οὐ κ ἐ λευθέ ρων ἀ νθρώ πων καὶ τοῖ ς τρό ποις οὐ μετρί ων, πά λιν πρὸ ς Λακεδαιμονί ους δι' Αἰ γινή τας εἰ ς πό λεμον κατέ στημεν,
1.174
κἀ νταῦ θα οὐ κ ὀ λί γα βλαβέ ντες, τῆ ς μὲ ν εἰ ρή νης ἐ πεθυμή σαμεν,̓ Ανδοκί δην δ' ἐ κπέ μψαντες πρὸ ς τοὺ ς Λακεδαιμονί ους καὶ τοὺ ς συμπρέ σβεις, εἰ ρή νην ἔ τη τριά κοντα ἠ γά γομεν, ἣ τὸ ν δῆ μον ὑ ψηλὸ ν ἦ ρεν: χί λια μὲ ν γὰ ρ τά λαντα ἀ νηνέ γκαμεν νομί σματος εἰ ς τὴ ν ἀ κρό πολιν, ἑ κατὸ ν δὲ τριή ρεις ἑ τέ ρας ἐ ναυπηγησά μεθα καὶ νεωσοί κους ᾠ κοδομή σαμεν, χιλί ους δὲ καὶ διακοσί ους ἱ ππέ ας κατεστή σαμεν καὶ τοξό τας ἑ τέ ρους τοσού τους, καὶ τὸ μακρὸ ν τεῖ χος τὸ νό τιον ἐ τειχί σθη, καὶ τὸ ν δῆ μον οὐ δεὶ ς ἐ νεχεί ρησε καταλῦ σαι.
1.175
πά λιν δὲ εἰ ς πό λεμον διὰ Μεγαρέ ας πεισθέ ντες καταστῆ ναι, καὶ τὴ ν χώ ραν τμηθῆ ναι προέ μενοι καὶ πολλῶ ν ἀ γαθῶ ν στερηθέ ντες, εἰ ρή νης ἐ δεή θημεν, καὶ ἐ ποιησά μεθα διὰ Νικί ου τοῦ Νικηρά του. καὶ πά λιν ἐ ν τῷ χρό νῳ τού τῳ ἑ πτακισχί λια τά λαντα ἀ νηνέ γκαμεν εἰ ς τὴ ν ἀ κρό πολιν διὰ τὴ ν εἰ ρή νην ταύ την, τριή ρεις δ' ἐ κτησά μεθα πλωί μους καὶ ἐ ντελεῖ ς οὐ κ ἐ λά ττους ἢ τριακοσί ας, φό ρος δ' ἡ μῖ ν κατ' ἐ νιαυτὸ ν προσῄ ει πλέ ον ἢ χί λια καὶ διακό σια τά λαντα, καὶ Χερρό νησον καὶ Νά ξον καὶ Εὔ βοιαν εἴ χομεν, πλεί στας δ' ἀ ποικί ας ἐ ν τοῖ ς χρό νοις τού τοις ἀ πεστεί λαμεν.
1.176
καὶ τοσαῦ τ' ἔ χοντες τἀ γαθά, πά λιν πό λεμον πρὸ ς Λακεδαιμονί ους ἐ ξηνέ γκαμεν πεισθέ ντες ὑ π'̓ Αργεί ων, καὶ τελευτῶ ντες ἐ κ τῆ ς τῶ ν ῥ ητό ρων ἁ ψιμαχί ας εἰ ς φρουρὰ ν τῆ ς πό λεως καὶ τοὺ ς τετρακοσί ους καὶ τοὺ ς ἀ σεβεῖ ς τριά κοντα ἐ νεπέ σομεν, οὐ κ εἰ ρή νην ποιησά μενοι, ἀ λλ' ἐ κ προσταγμά των ἠ ναγκασμέ νοι. πά λιν δὲ σωφρό νως πολιτευθέ ντες, καὶ τοῦ δή μου κατελθό ντος ἀ πὸ Φυλῆ ς,̓ Αρχί νου καὶ Θρασυβού λου προστά ντων τοῦ δή μου, καὶ τὸ μὴ μνησικακεῖ ν πρὸ ς ἀ λλή λους ἔ νορκον ἡ μῖ ν καταστησά ντων, ὅ θεν σοφωτά την ἅ παντες τὴ ν πό λιν ἡ γή σαντο εἶ ναι,
1.177
κἀ νταῦ θα ἀ ναφύ ντος τοῦ δή μου καὶ πά λιν ἐ ξ ἀ ρχῆ ς ἰ σχύ σαντος, ἄ νθρωποι παρέ γγραπτοι γεγενημέ νοι πολῖ ται, καὶ τὸ νοσοῦ ν τῆ ς πό λεως ἀ εὶ προσαγό μενοι, καὶ πό λεμον ἐ κ πολέ μου πολιτευό μενοι, ἐ ν μὲ ν εἰ ρή νῃ τὰ δεινὰ τῷ λό γῳ προορώ μενοι, καὶ τὰ ς ψυχὰ ς τὰ ς φιλοτί μους καὶ λί αν ὀ ξεί ας ἐ ρεθί ζοντες, ἐ ν δὲ τοῖ ς πολέ μοις ὅ πλων οὐ χ ἁ πτό μενοι, ἐ ξετασταὶ δὲ καὶ ἀ ποστολεῖ ς γιγνό μενοι, παιδοποιού μενοι δὲ ἐ ξ ἑ ταιρῶ ν, ἄ τιμοι δ' ἐ κ συκοφαντί ας, εἰ ς τοὺ ς ἐ σχά τους κινδύ νους τὴ ν πό λιν καθιστᾶ σι, τὸ μὲ ν τῆ ς δημοκρατί ας ὄ νομα οὐ τοῖ ς ἤ θεσιν, ἀ λλὰ τῇ κολακεί ᾳ θεραπεύ οντες, καταλύ οντες δὲ τὴ ν εἰ ρή νην, ἐ ξ ἧ ς ἡ δημοκρατί α σῴ ζεται, συναγωνιζό μενοι δὲ τοῖ ς πολέ μοις, ἐ ξ ὧ ν ὁ δῆ μος καταλύ εται.
1.178
οὗ τοι νῦ ν ἐ π' ἐ μὲ συστραφέ ντες ἥ κουσι, καὶ φασὶ μὲ ν τὸ ν Φί λιππον τὴ ν εἰ ρή νην πρί ασθαι, καὶ προλαβεῖ ν ἡ μῶ ν ἐ ν ταῖ ς συνθή καις ἅ παντα, ἣ ν δ' αὐ τὸ ς εὗ ρεν εἰ ρή νην αὑ τῷ συμφέ ρουσαν, ταύ την παραβεβηκέ ναι. ἐ μὲ δ' οὐ χ ὡ ς πρεσβευτὴ ν κρί νουσιν, ἀ λλ' ὡ ς ἐ γγυητὴ ν Φιλί ππου καὶ τῆ ς εἰ ρή νης: καὶ τὸ ν τῶ ν λό γων κύ ριον τὰ ς τῶ ν ἔ ργων προσδοκί ας ἀ παιτοῦ σι. τὸ ν αὐ τὸ ν δὲ ἐ ν μὲ ν τοῖ ς ψηφί σμασιν ἐ παινέ την ἐ πιδεί κνυμι, ἐ ν δὲ τῷ δικαστηρί ῳ κατηγό ρῳ κέ χρημαι. δέ κατος δ' αὐ τὸ ς πρεσβεύ σας, μό νος τὰ ς εὐ θύ νας δί δωμι.
1.179
κἀ μοὶ συνδεησό μενοι πά ρεισιν ὑ μῶ ν πατὴ ρ μέ ν, οὗ τὰ ς τοῦ γή ρως ἐ λπί δας μὴ ἀ φέ λησθε, ἀ δελφοὶ δέ, οἳ διαζυγέ ντες ἐ μοῦ ζῆ ν οὐ κ ἂ ν προέ λοιντο, κηδεσταὶ δὲ καὶ ταυτὶ τὰ μικρὰ παιδί α καὶ τοὺ ς μὲ ν κινδύ νους οὔ πω συνιέ ντα, ἐ λεινὰ δέ, εἴ τι συμβή σεται ἡ μῖ ν παθεῖ ν. ὑ πὲ ρ ὧ ν ἐ γὼ δέ ομαι καὶ ἱ κετεύ ω πολλὴ ν πρό νοιαν ποιή σασθαι, καὶ μὴ τοῖ ς ἐ χθροῖ ς αὐ τοὺ ς μηδ' ἀ νά νδρῳ καὶ γυναικεί ῳ τὴ ν ὀ ργὴ ν ἀ νθρώ πῳ παραδοῦ ναι.
1.180
παρακαλῶ δὲ καὶ ἱ κετεύ ω σῶ αί με πρῶ τον μὲ ν τοὺ ς θεού ς, δεύ τερον δ' ὑ μᾶ ς τοὺ ς τῆ ς ψή φου κυρί ους, οἷ ς ἐ γὼ πρὸ ς ἕ καστον τῶ ν κατηγορημέ νων εἰ ς μνή μην εἶ ναι τὴ ν ἐ μὴ ν ἀ πολελό γημαι, καὶ δέ ομαι σῶ σαί με καὶ μὴ τῷ λογογρά φῳ καὶ Σκύ θῃ παραδοῦ ναι, ὅ σοι μὲ ν ὑ μῶ ν πατέ ρες εἰ σὶ παί δων ἢ νεωτέ ρους ἀ δελφοὺ ς περὶ πολλοῦ ποιεῖ σθε, ἀ ναμνησθέ ντες, ὅ τι τὴ ν τῆ ς σωφροσύ νης παρά κλησιν διὰ τῆ ς περὶ Τί μαρχον κρί σεως ἀ ειμνή στως παρακέ κληκα,
1.181
τοὺ ς δ' ἄ λλους ἅ παντας, οἷ ς ἐ μαυτὸ ν ἄ λυπον παρέ σχημαι, τὴ ν μὲ ν τύ χην ἰ διώ της ὢ ν καὶ τοῖ ς μετρί οις ὑ μῶ ν ὅ μοιος, ἐ ν δὲ τοῖ ς πολιτικοῖ ς ἀ γῶ σι μό νος τῶ ν ἄ λλων ἐ φ' ὑ μᾶ ς οὐ συνεστηκώ ς, αἰ τῶ παρ' ὑ μῶ ν τὴ ν σωτηρί αν, μετὰ πά σης εὐ νοί ας τῇ πό λει πεπρεσβευκώ ς, καὶ μό νος ὑ πομεί νας τὸ ν τῶ ν συκοφαντῶ ν θό ρυβον, ὃ ν ἤ δη πολλοὶ τῶ ν τὰ ς ψυχὰ ς ἐ ν τοῖ ς πολέ μοις λαμπρῶ ν οὐ χ ὑ πέ στησαν. οὐ γὰ ρ ὁ θά νατος δεινό ν, ἀ λλ' ἡ περὶ τὴ ν τελευτὴ ν ὕ βρις.
1.182
πῶ ς δὲ οὐ κ οἰ κτρὸ ν ἰ δεῖ ν ἐ χθροῦ πρό σωπον ἐ πεγγελῶ ντος, καὶ τοῖ ς ὠ σὶ τῶ ν ὀ νειδῶ ν ἀ κοῦ σαι; ἀ λλ' ὅ μως τετό λμηται: δέ δοται τὸ σῶ μα τῷ κινδύ νῳ. παρ' ὑ μῖ ν ἐ τρά φην, ἐ ν ταῖ ς ὑ μετέ ραις διατριβαῖ ς βεβί ωκα. οὐ δεὶ ς ὑ μῶ ν διὰ τὰ ς ἐ μὰ ς ἡ δονὰ ς κά κιον οἰ κεῖ, οὐ δὲ ἐ στέ ρηται τῆ ς πατρί δος κατηγό ρου τυχώ ν, ὅ τ' ἦ σαν αἱ διαψηφί σεις, οὐ δ' ὑ πεύ θυνος ὢ ν ἀ ρχῆ ς ἐ κινδύ νευσεν.
1.183
μικρὰ δ' ἔ τι εἰ πὼ ν ἤ δη καταβαί νω. ἐ γὼ γά ρ, ὦ ἄ νδρες̓ Αθηναῖ οι, τοῦ μὲ ν μηδὲ ν ἀ δικεῖ ν ὑ μᾶ ς κύ ριος ἦ ν, τοῦ δὲ μὴ ἔ χειν αἰ τί αν ἡ τύ χη, ἣ συνεκλή ρωσέ με ἀ νθρώ πῳ συκοφά ντῃ καὶ βαρβά ρῳ, ὃ ς οὔ τε ἱ ερῶ ν οὔ τε σπονδῶ ν οὔ τε τραπέ ζης φροντί σας, ἀ λλὰ τοὺ ς εἰ ς τὸ ν μέ λλοντα αὑ τῷ χρό νον ἀ ντεροῦ ντας ἐ κφοβῶ ν, ἥ κει ψευδῆ συντά ξας καθ' ἡ μῶ ν κατηγορί αν. ἐ ὰ ν οὖ ν ἐ θελή σητε σῴ ζειν τοὺ ς τῆ ς εἰ ρή νης καὶ τῆ ς ὑ μετέ ρας ἀ δεί ας συναγωνιστά ς, πολλοὺ ς βοηθοὺ ς λή ψεται τὸ τῆ ς πό λεως συμφέ ρον καὶ κινδυνεύ ειν ὑ πὲ ρ ὑ μῶ ν ἑ τοί μους.
1.184
παρακαλῶ δὲ Εὔ βουλον μὲ ν ἐ κ τῶ ν πολιτικῶ ν καὶ σωφρό νων ἀ νδρῶ ν συνή γορον, Φοκί ωνα δ' ἐ κ τῶ ν στρατηγῶ ν, ἅ μα δὲ καὶ δικαιοσύ νῃ διενηνοχό τα πά ντων, ἐ κ δὲ τῶ ν φί λων καὶ τῶ ν ἡ λικιωτῶ ν τῶ ν ἐ μαυτοῦ Ναυσικλέ α καὶ τοὺ ς ἄ λλους ἅ παντας, οἷ στισιν ἐ γὼ κέ χρημαι καὶ τῶ ν αὐ τῶ ν ἐ πιτηδευμά των μετέ σχηκα. ὁ μὲ ν οὖ ν ἐ μὸ ς λό γος εἴ ρηται, τὸ δὲ σῶ μα ἤ δη τουτὶ παραδί δωσιν ὑ μῖ ν καὶ ἐ γὼ καὶ ὁ νό μος.