Reader

Praeterea beatae memoriae Narcissum, tam virginalis pudicitiae privilegio praeditum, quam pontificalis infulae auctoritate decoratum, sub silentii latibulo delitescere non feram, cujus vita adeo signis et miraculorum prodigiis coruscantibus claruit, ut, contra rerum naturam, liquentis elementi qualitatem soli Deo mutabilem, orationum armatura fretus, in aliud genus converteret, siquidem in vigiliis paschalibus, quando reciprocis annorum curriculis Anastasis dominica solitae solemnitatis tripudio celebrabatur, fortuito contigit ut lychnis et lampadibus ecclesiae pinguis olei liquor opportunus defuisset. Tum vir Deo deditus liquidas fontium lymphas exorcizans et sacrae benedictionis ubertate fecundans, stupendo virtutis spectaculo pinguescere fecit, ita duntaxat ut latex lucernarum cicindilibus infusus, in olei crassitudinem perniciter verteretur, et papyrus in centro positus velut fomes arvina vel sevo[ Bodl., assungia, pro arv. v. sevo] madefactus solito clarius lucesceret. Verum antiquus humani generis grassator, pro tanta rumoris praerogativa, qua catholicorum laudes crebrescunt, obliquo livoris zelo succenditur, ut tamen[ Bodl., tam] favorabile viri Dei praeconium falsis suspicionum argumentis mutabundum elideret. Nam strophosi fallaciarum fabricatores satis probrosum facinus et inauditum crimen adversus eum in cathedra pestilentiae sedentes in concilio sub tribus testibus fallaciter perjurantibus concinnant, ut Psalmista chirographatur: Insurrexerunt in me testes iniqui, et mentita est iniquitas sibi. Quorum unus ita ne late crepitante torreretur veraciter se fari testabatur. Alius ita ne virulenta regiae pestis incommoditate popularetur. Tertius ne ita gemellis oculorum obtutibus orbaretur. Ita Narcissus Deo confisus nequaquam apologeticam, ut sontes et insontes solent, defensionem exquirit, sed pontificalis cathedrae apicem hac occasione inventa reliquens, abstrusam eremi vastitatem petiit, et frivola aemulorum machinamenta, concinnatasque factiones fugiens delitescit. Porro pellaces testium personas, quae presbyteros contra Susannam mussitantes aemulabantur, ultrix divini potentatus censura eisdem cladibus quibus perjurantes se devoverant[ Bodl., devotabant] crudeliter percussit. Quorum primus cum omni domesticae sodalitatis clientela et propinquae necessitudinis contribulibus in proprii domatis tigillo ultricibus flammarum globis conflagrasse memoratur. Secundus a triplicis summitate cerebri planta tenus morbo regio turgescens, ut dudum demens et impudens procax imprecabatur, fetidum exhalavit spiraculum. Tertius, infelicem sodalium fortunam animadvertens, omne concinnati facinoris piaculum sera poenitentia cunctis auscultantibus in propatulo patefecit, tantisque lamentorum singultibus et tam raucidis fletuum questibus lacrymabundus lugubriter flevit, donec gemellis pupillarum luminibus funditus fraudaretur, unde cautum est: Mihi vindictam et ego retribuam, dicit Dominus.

Quid referam sanctae recordationis Athanasium, cujus rumigerula meritorum gloria et florigerae pudicitiae praeconia quanquam specialiter apud Alexandriam et Aegyptum clarescerent, per totius tamen mundi cardines, ubi fides catholica fructiferis palmitibus frondescit, longe lateque percrebuit, cujus altor et dogmatista beatus Alexander Alexandriae pontifex, ab ipsa cunabulorum teneritudine exstitisse memoratur, tam notariorum characteres, quam grammaticorum periodos, colo et commate sequestratim distinctas affabiliter instruendo, qui videlicet Alexander postquam ilia Arii schismatici in abstrusum latrinae cuniculum turpiter defluxerant, Ecclesiae triumphali tropaeo sublimatur; sed quid mirum si Athanasius in summo graduum fastigio divina charismatum gratia pollesceret, cum etiam tenerrima aetatula infantis nequaquam praesago indolis prodigio caruerit, sed puerilis ludorum gesticulatio pontificalem futuri praesulis auctoritatem portenderit. Etenim peractis missarum sacramentis, conspicatur Alexander investes puerorum catervas in marinis littorum glareis sacerdotalem Athanasio contulisse reverentiam, et quosdam catechumenos et competentes ab eodem mystico baptismatis officio regeneratos exstitisse, quod scenico ludorum joco gestum decretis synodalibus serio confirmatum est. Igitur Athanasius, post obitum Alexandri, sumpto Ecclesiae praesulatu, quantas haereticorum machinas expertus sit, quot fraudulentas schismaticorum strophas pertulerit, quas adversus insontem subdola factione concinnabant, decimus Ecclesiasticae historiae liber a Ruffino charaxatus, astipulatur. Ita prorsus, ut Constantio Augusto, qui Orientis imperii sceptra gubernabat, evulsum cadaveris lacertum et in sarcophago delatum ostenderent, quem ab Athanasio magicae fraudis necromantia de Arsenii corpore sublatum fallaciter retulerunt. Quapropter imperator, commentis haereticorum lenocinantibus illectus, et probrosis factionibus deceptus, in concilio praesulem inconsulte condemnari praecipit. Verum Arsenius, qui quondam in pulpito lectoris officio fungebatur, omnem concinnati sceleris scenam prodidit, et sacrum flaminem a tam flagitiosis facinoribus immunem esse declaravit. O quantus quosdam attritae frontis pallor ob detectum sceleris reatum tremebundos arguit, et e diverso quorumdam vultus purpureus genarum rubor velut stibio depinxit, cum in concilio valentem sospitem[ Bodl., et sospitem] specularentur, quem abscisis nervorum nexibus mancum et debilem fatebantur! Verum hujuscemodi sancta victoria confutati, aliud argumenti genus molientes comminiscuntur, ut prostrata[ Bodl., prostituta] pellex virum castissimum prostibuli stupro, quo penitus a pubertate incorrupto corpore caruit, insimulare procaciter machinaretur; quae cum universum falsae garrulitatis incestum velut fetidam melancholiae nauseam de recessibus falsi pectoris evomuisset, statim per Timotheum presbyterum, quem nefandis ulnarum gremiis procax obuncabat apologetica verborum veritate, ac si fixa peltarum testudine, defenditur. Verumtamen aemulorum vesaniae cedens, qui contra virum Dei zelantes rancida livoris invidia torquebantur, profugus longe proficiscens, exsulat, adeo ut sex annorum intercapedine in arida cisternae latebra delitescens nequaquam limpido solis radio potiretur, sed mens Deo dedita cote durior, ferro fortior, adamante rigidior, omnes calamitatum insectationes, quas clandestina lividorum conspiratio hostiliter irrogabat, inflexi cordis constantia aequanimiter perferebat.