Reader

ORATIO XVIII. AD CHRISTUM. Quem unum esurit et sitit anima Christiana.

Jesu Domine, Jesu pie, qui mori dignatus es propter peccata nostra, et resurrexisti propter justificationem nostri, rogo te per gloriosam resurrectionem tuam, resuscita me de sepulcro vitiorum et peccatorum meorum omnium, et da mihi quotidie partem in resurrectione prima, ut in resurrectione tua merear veraciter percipere portionem. Dulcissime, benignissime, amantissime, charissime, pretiosissime, desideratissime, amabilissime, pulcherrime, ascendisti in coelum cum triumpho gloriae tuae, et sedes ad dexteram Patris; rex potentissime, trahe me sursum ad te, ut curram post te in odorem unguentorum tuorum, curram et non deficiam, te trahente, te ducente me currentem, trahe os sitientis te animae in superna fluenta aeternae satietatis: imo trahe me ad te fontem vivum, ut inde pro captu meo bibam unde semper vivam, Deus meus, vita mea. Tu enim dixisti ore tuo sancto et benedicto: Si quis sitit, veniat ad me et bibat. Fons vitae, da sitienti animae semper bibere ex te, ut secundum sanctam et veridicam promissionem tuam, de ventre meo fluant aquae vitae. Fons vitae, reple mentem meam torrente voluptatis tuae, et inebria cor meum sobria ebrietate amoris tui; ut obliviscar quae vana sunt et terrena, et te solum jugiter habeam in memoria mea, sicut scriptum est: Memor fui Dei, et delectatus sum.

Da mihi Spiritum sanctum tuum, quem significabant illae aquae, quas sitientibus daturum te promiseras. Da, quaeso, toto desiderio et omni studio tendere quo te ascendisse post resurrectionem die quadragesimo credimus, ut in praesenti quidem miseria solo tenear corpore, tecum autem sim cogitatione semper et aviditate; ut ibi sit cor meum, ubi tu es thesaurus meus desiderabilis et incomparabilis, multumque amabilis. In hoc enim magno hujus vitae diluvio, ubi circumstantibus agitamur procellis, et non invenietur fida statio, et locus eminentior, ubi pes columbae valeat aliquatenus requiescere: nusquam tuta pax, nusquam secura quies; ubique bella et lites, ubique hostes, foris pugnae, intus timores. Et quia altera pars sumus coeli, altera terrae; corpus quod corrumpitur, aggravat animam. Idcirco animus meus, socius et amicus meus, fatigatus de via veniens languet, et jacet discissus atque laceratus ab iis, quas pertransierat, vanitatibus: esurit et sitit valde, et non habeo quid ponam ante illum, quia pauper sum et mendicus. Tu, Domine Deus meus, dives omnium bonorum et dapum supernae satietatis opulentissime largitor, da lasso cibum, collige dispersum, redintegra scissum. En stat ad ostium, et pulsat: obsecro per viscera misericordiae tuae, quibus visitasti nos oriens ex alto, aperi pulsanti misero manum pietatis tuae, et jube propitiabili dignatione ut ingrediatur ad te, requiescat in te, reficiatur de te vivo coelestique pane: quo satiatus, resumptisque viribus ad superiora conscendat, et de hac valle lacrymarum penna sancti desiderii raptus, ad coelestia regna volitet.

Assumat, Domine, assumat, rogo, spiritus meus pennas, ut aquilae, et volitet et non deficiat; volet et perveniat usque ad decorem domus tuae, et locum habitationis gloriae tuae, ut ibi super mensam refectionis civium supernorum pascatur de occultis tuis in loco pascuae tuae, juxta fluenta plenissima: requiescat in te, Deus meus, cor meum, cor mare magnum, tumens fluctibus. Tu qui imperasti ventis et mari, et facta est tranquillitas magna, veni et gradere super fluctus cordis mei; ut tranquilla et serena fiant omnia mea, quatenus unum bonum meum amplectar te, et dulce lumen oculorum meorum contempler te sine tumultuantium cogitationum caeca caligine. Confugiat, Domine, mens mea sub umbra alarum tuarum ab aestibus cogitationum hujus saeculi, ut in tui refrigerii temperamento absconsa, laetabunda cantet et dicat: In pace in idipsum dormiam et requiescam.

Dormiat, obsecro, Domine Deus meus, dormiat memoria mea ab omnibus quae sub coelo sunt, vigilans te, sicut scriptum est; Ego dormio, et cor meum vigilat. Sit tuta, sit semper sedura sub pennis protectionis tuae anima mea, Deus meus. Maneat in te, et foveatur semper a te. Contempletur te in mentis excessu, et cantet laudes tuas in jubilatione; et haec dulcia bona tua sint inter hos turbines consolatio mea interim, donec veniam ad te pacem veram, ubi non est arcus, scutum, gladius et bellum, sed est summa et recta securitas, et secura tranquillitas, tranquilla jucunditas, et jucunda felicitas, et felix aeternitas, et aeterna beatitudo, et beata tui visio, et laudatio in saecula saeculorum. Amen.