Orationes 49
Choose a text
id="mobileReaderAuthor" class="mobile-reader-author" href="/authors/aristides-aelius" aria-label="More works by Aristides, Aelius">
—
⋯
Original / primary: Perseus Grc2
397.p52
397.p52
Ἀφροδίτης λόγον ἀνανεοῦσθαι. φασὶ γὰρ ὡς ἡ μὲν καθῆστο κεκοσμημένη, ὁ δὲ Μῶμος διερρήγνυτο, οὐκ ἔχων ὅ τι αἰτιάσεται· τελευτῶν δὲ αὐτῆς μὲν ἀπείχετο, τὴν δὲ βλαύτην ἔσκωψεν αὐτῆς. ὥστε ἄμφω συμβῆναι, μήτε δὴ τὴν Ἀφροδίτην ἀκοῦσαι κακῶς μήτε τὸν Μῶμον εἰπεῖν εὖ. καὶ σὺ τὴν σκηνὴν θαυμάζων τὰ παρασκήνια ᾐτιάσω καὶ τοὺς λόγους ἀφεὶς ἐτήρεις τὰ παραφθέγματα. οὕτω πόρρω τοῦ νόμου βαίνεις. ἵνα τοίνυν εἰδῇς ὅτι καὶ Σόλων ὁ τῶν νομοθετῶν ἐνδοξότατος παραφθέγγεται, ἄκουε καὶ τούτου. καίτοι τοσοῦτόν γε ἐμὲ τόλμῃ καὶ αὐθαδείᾳ παρελήλυθε,
397.p52
ταῦτα γὰρ αὐτῷ τὰ ὀνόματα ἐκ τῆς σῆς αἰτίας ἁρμόττει, ὥστʼ ἐγὼ μὲν ἔξω τοῦ βιβλίου παρελήρησα, καὶ ταῦτα ἐξαχθεὶς ὑπὸ τοῦ λόγου, ὁ δὲ δὴ Σόλων καὶ βιβλίον ἐξεπίτηδες πεποίηκεν, ὥσπερ ἡμεῖς εἰς τὴν Ἀθηνᾶν, οὕτως ἐκεῖνος εἰς αὑτὸν καὶ τὴν ἑαυτοῦ πολιτείαν, ἐν ᾧ ἄλλα τε δὴ λέγει καὶ ταῦτα
397.p52
ἃ μὲν ἄελπτα σὺν θεοῖσιν ἤνυσʼ, ἄλλα δʼ οὐ μάτην
397.p52
ἔρδον.
397.p52
ὁρᾷς ὡς αὐθαδῶς καὶ οὐ τῆς σῆς συμβουλῆς; καὶ ταῦτα μέν ἐστιν ἐν τετραμέτροις· ἐν δὲ τοῖς ἰάμβοις
397.p52
συμμαρτυροίη ταῦτʼ ἂν ἐν δίκῃ χρόνου
397.p52
μήτηρ μεγίστη δαιμόνων Ὀλυμπίων
397.p52
ἄριστα, Γῆ μέλαινα, τῆς ἐγώ ποτε
397.p52
ὅρους ἀνεῖλον πολλαχῆ πεπηγότας,
397.p52
πρόσθεν δὲ δουλεύουσα, νῦν ἐλευθέρα.
397.p52
πολλοὺς δʼ Ἀθήνας πατρίδʼ εἰς θεόκτιτον
397.p52
ἀνήγαγον πραθέντας ἄλλον ἐκδίκως,
397.p52
ἄλλον δικαίως, τοὺς δʼ ἀναγκαίης ὕπο
397.p52
χρησμὸν λέγοντας γλῶσσαν οὐκέτʼ Ἀττικὴν
397.p52
ἱέντας, ὡς ἂν πολλαχῆ πλανωμένους,
397.p52
τοὺς δʼ ἐνθάδʼ αὐτοῦ δουλίην ἀεικέα
397.p52
ἔχοντας ἠδὲ δεσπότας τρομευμένους
397.p52
ἐλευθέρους ἔθηκα. ταῦτα μὲν κράτει
397.p52
ὁμοῦ βίαν τε καὶ δίκην συναρμόσας
397.p52
ἔρεξα, καὶ διῆλθον ὡς ὑπεσχόμην.
397.p52
θεσμοὺς δʼ ὁμοίους τῷ κακῷ τε κἀγαθῷ
397.p52
εὐθεῖαν εἰς ἕκαστον ἁρμόσας δίκην
397.p52
ἔγραψα. κέντρον δʼ ἄλλος ὡς ἐγὼ λαβὼν
397.p52
κακοφραδής τε καὶ φιλοκτήμων ἀνὴρ
397.p52
οὐκ ἂν κατέσχε θυμόν.
397.p52
τίθει δὴ καὶ ὑπὲρ ἡμῶν λέγειν τὸν Σόλωνα, ἄλλος δʼ ἂν τοῦτο τὸ κέντρον εἰς τοὺς λόγους εἰσενεγκάμενος οὐκ