Nicomachean Ethics
Choose a text
id="mobileReaderAuthor" class="mobile-reader-author" href="/authors/aristotle-2" aria-label="More works by Aristotle (aristotle)">
—
⋯
Original / primary: Textus receptus
2.1103a.14
διττῆ ς δὴ τῆ ς ἀ ρετῆ ς οὔ σης, τῆ ς μὲ ν διανοητικῆ ς τῆ ς
2.1103a.15
δὲ ἠ θικῆ ς, ἡ μὲ ν διανοητικὴ τὸ πλεῖ ον ἐ κ διδασκαλί ας ἔ χει καὶ τὴ ν γέ νεσιν καὶ τὴ ν αὔ ξησιν, διό περ ἐ μπειρί ας δεῖ ται καὶ χρό νου, ἡ δ' ἠ θικὴ ἐ ξ ἔ θους περιγί νεται, ὅ θεν καὶ τοὔ νομα ἔ σχηκε μικρὸ ν παρεκκλῖ νον ἀ πὸ τοῦ ἔ θους. ἐ ξ οὗ καὶ δῆ λον ὅ τι οὐ δεμί α τῶ ν ἠ θικῶ ν ἀ ρετῶ ν φύ σει ἡ μῖ ν ἐ γγί νεται: οὐ θὲ ν
2.1103a.20
γὰ ρ τῶ ν φύ σει ὄ ντων ἄ λλως ἐ θί ζεται, οἷ ον ὁ λί θος φύ σει κά τω φερό μενος οὐ κ ἂ ν ἐ θισθεί η ἄ νω φέ ρεσθαι, οὐ δ' ἂ ν μυριά κις αὐ τὸ ν ἐ θί ζῃ τις ἄ νω ῥ ιπτῶ ν, οὐ δὲ τὸ πῦ ρ κά τω, οὐ δ' ἄ λλο οὐ δὲ ν τῶ ν ἄ λλως πεφυκό των ἄ λλως ἂ ν ἐ θισθεί η. οὔ τ' ἄ ρα φύ σει οὔ τε παρὰ φύ σιν ἐ γγί νονται αἱ ἀ ρεταί, ἀ λλὰ
2.1103a.25
πεφυκό σι μὲ ν ἡ μῖ ν δέ ξασθαι αὐ τά ς, τελειουμέ νοις δὲ διὰ τοῦ ἔ θους. ἔ τι ὅ σα μὲ ν φύ σει ἡ μῖ ν παραγί νεται, τὰ ς δυνά μεις τού των πρό τερον κομιζό μεθα, ὕ στερον δὲ τὰ ς ἐ νεργεί ας ἀ ποδί δομεν（ ὅ περ ἐ πὶ τῶ ν αἰ σθή σεων δῆ λον: οὐ γὰ ρ ἐ κ τοῦ πολλά κις ἰ δεῖ ν ἢ πολλά κις ἀ κοῦ σαι τὰ ς αἰ σθή σεις ἐ λά βομεν,
2.1103a.30
ἀ λλ' ἀ νά παλιν ἔ χοντες ἐ χρησά μεθα, οὐ χρησά μενοι ἔ σχομεν）: τὰ ς δ' ἀ ρετὰ ς λαμβά νομεν ἐ νεργή σαντες πρό τερον, ὥ σπερ καὶ ἐ πὶ τῶ ν ἄ λλων τεχνῶ ν: ἃ γὰ ρ δεῖ μαθό ντας ποιεῖ ν, ταῦ τα ποιοῦ ντες μανθά νομεν, οἷ ον οἰ κοδομοῦ ντες οἰ κοδό μοι γί νονται καὶ κιθαρί ζοντες κιθαρισταί:
2.1103b.1
οὕ τω δὴ καὶ τὰ μὲ ν δί καια πρά ττοντες δί καιοι γινό μεθα, τὰ δὲ σώ φρονα σώ φρονες, τὰ δ' ἀ νδρεῖ α ἀ νδρεῖ οι. μαρτυρεῖ δὲ καὶ τὸ γινό μενον ἐ ν ταῖ ς πό λεσιν: οἱ γὰ ρ νομοθέ ται τοὺ ς πολί τας ἐ θί ζοντες ποιοῦ σιν ἀ γαθού ς, καὶ τὸ μὲ ν βού λημα παντὸ ς νομοθέ του
2.1103b.5
τοῦ τ' ἐ στί ν, ὅ σοι δὲ μὴ εὖ αὐ τὸ ποιοῦ σιν ἁ μαρτά νουσιν, καὶ διαφέ ρει τού τῳ πολιτεί α πολιτεί ας ἀ γαθὴ φαύ λης. ἔ τι ἐ κ τῶ ν αὐ τῶ ν καὶ διὰ τῶ ν αὐ τῶ ν καὶ γί νεται πᾶ σα ἀ ρετὴ καὶ φθεί ρεται, ὁ μοί ως δὲ καὶ τέ χνη: ἐ κ γὰ ρ τοῦ κιθαρί ζειν καὶ οἱ ἀ γαθοὶ καὶ κακοὶ γί νονται κιθαρισταί. ἀ νά λογον
2.1103b.10
δὲ καὶ οἰ κοδό μοι καὶ οἱ λοιποὶ πά ντες: ἐ κ μὲ ν γὰ ρ τοῦ εὖ οἰ κοδομεῖ ν ἀ γαθοὶ οἰ κοδό μοι ἔ σονται, ἐ κ δὲ τοῦ κακῶ ς κακοί. εἰ γὰ ρ μὴ οὕ τως εἶ χεν, οὐ δὲ ν ἂ ν ἔ δει τοῦ διδά ξοντος, ἀ λλὰ πά ντες ἂ ν ἐ γί νοντο ἀ γαθοὶ ἢ κακοί. οὕ τω δὴ καὶ ἐ πὶ τῶ ν ἀ ρετῶ ν ἔ χει: πρά ττοντες γὰ ρ τὰ ἐ ν τοῖ ς συναλλά γμασι
2.1103b.15
τοῖ ς πρὸ ς τοὺ ς ἀ νθρώ πους γινό μεθα οἳ μὲ ν δί καιοι οἳ δὲ ἄ δικοι, πρά ττοντες δὲ τὰ ἐ ν τοῖ ς δεινοῖ ς καὶ ἐ θιζό μενοι φοβεῖ σθαι ἢ θαρρεῖ ν οἳ μὲ ν ἀ νδρεῖ οι οἳ δὲ δειλοί. ὁ μοί ως δὲ καὶ τὰ περὶ τὰ ς ἐ πιθυμί ας ἔ χει καὶ τὰ περὶ τὰ ς ὀ ργά ς: οἳ μὲ ν γὰ ρ σώ φρονες καὶ πρᾶ οι γί νονται, οἳ δ' ἀ κό λαστοι καὶ ὀ ργί λοι,
2.1103b.20
οἳ μὲ ν ἐ κ τοῦ οὑ τωσὶ ἐ ν αὐ τοῖ ς ἀ ναστρέ φεσθαι, οἳ δὲ ἐ κ τοῦ οὑ τωσί. καὶ ἑ νὶ δὴ λό γῳ ἐ κ τῶ ν ὁ μοί ων ἐ νεργειῶ ν αἱ ἕ ξεις γί νονται. διὸ δεῖ τὰ ς ἐ νεργεί ας ποιὰ ς ἀ ποδιδό ναι: κατὰ γὰ ρ τὰ ς τού των διαφορὰ ς ἀ κολουθοῦ σιν αἱ ἕ ξεις. οὐ μικρὸ ν οὖ ν διαφέ ρει τὸ οὕ τως ἢ οὕ τως εὐ θὺ ς ἐ κ νέ ων ἐ θί ζεσθαι,
2.1103b.25
ἀ λλὰ πά μπολυ, μᾶ λλον δὲ τὸ πᾶ ν. ἐ πεὶ οὖ ν ἡ παροῦ σα πραγματεί α οὐ θεωρί ας ἕ νεκά ἐ στιν ὥ σπερ αἱ ἄ λλαι（ οὐ γὰ ρ ἵ να εἰ δῶ μεν τί ἐ στιν ἡ ἀ ρετὴ σκεπτό μεθα, ἀ λλ' ἵ ν' ἀ γαθοὶ γενώ μεθα, ἐ πεὶ οὐ δὲ ν ἂ ν ἦ ν ὄ φελος αὐ τῆ ς）, ἀ ναγκαῖ ον ἐ πισκέ ψασθαι τὰ περὶ τὰ ς
2.1103b.30
πρά ξεις, πῶ ς πρακτέ ον αὐ τά ς: αὗ ται γά ρ εἰ σι κύ ριαι καὶ τοῦ ποιὰ ς γενέ σθαι τὰ ς ἕ ξεις, καθά περ εἰ ρή καμεν. τὸ μὲ ν οὖ ν κατὰ τὸ ν ὀ ρθὸ ν λό γον πρά ττειν κοινὸ ν καὶ ὑ ποκεί σθω— ῥ ηθή σεται δ' ὕ στερον περὶ αὐ τοῦ, καὶ τί ἐ στιν ὁ ὀ ρθὸ ς λό γος, καὶ πῶ ς ἔ χει πρὸ ς τὰ ς ἄ λλας ἀ ρετά ς.
2.1104a.1
ἐ κεῖ νο δὲ προδιομολογεί σθω, ὅ τι πᾶ ς ὁ περὶ τῶ ν πρακτῶ ν λό γος τύ πῳ καὶ οὐ κ ἀ κριβῶ ς ὀ φεί λει λέ γεσθαι, ὥ σπερ καὶ κατ' ἀ ρχὰ ς εἴ πομεν ὅ τι κατὰ τὴ ν ὕ λην οἱ λό γοι ἀ παιτητέ οι: τὰ δ' ἐ ν ταῖ ς πρά ξεσι καὶ τὰ συμφέ ροντα οὐ δὲ ν ἑ στηκὸ ς ἔ χει, ὥ σπερ
2.1104a.5
οὐ δὲ τὰ ὑ γιεινά. τοιού του δ' ὄ ντος τοῦ καθό λου λό γου, ἔ τι μᾶ λλον ὁ περὶ τῶ ν καθ' ἕ καστα λό γος οὐ κ ἔ χει τἀ κριβέ ς: οὔ τε γὰ ρ ὑ πὸ τέ χνην οὔ θ' ὑ πὸ παραγγελί αν οὐ δεμί αν πί πτει, δεῖ δ' αὐ τοὺ ς ἀ εὶ τοὺ ς πρά ττοντας τὰ πρὸ ς τὸ ν καιρὸ ν σκοπεῖ ν, ὥ σπερ καὶ ἐ πὶ τῆ ς ἰ ατρικῆ ς ἔ χει καὶ τῆ ς
2.1104a.10
κυβερνητικῆ ς. ἀ λλὰ καί περ ὄ ντος τοιού του τοῦ παρό ντος λό γου πειρατέ ον βοηθεῖ ν. πρῶ τον οὖ ν τοῦ το θεωρητέ ον, ὅ τι τὰ τοιαῦ τα πέ φυκεν ὑ π' ἐ νδεί ας καὶ ὑ περβολῆ ς φθεί ρεσθαι,（ δεῖ γὰ ρ ὑ πὲ ρ τῶ ν ἀ φανῶ ν τοῖ ς φανεροῖ ς μαρτυρί οις χρῆ σθαι） ὥ σπερ ἐ πὶ τῆ ς ἰ σχύ ος καὶ τῆ ς ὑ γιεί ας ὁ ρῶ μεν:
2.1104a.15
τά τε γὰ ρ ὑ περβά λλοντα γυμνά σια καὶ τὰ ἐ λλεί ποντα φθεί ρει τὴ ν ἰ σχύ ν, ὁ μοί ως δὲ καὶ τὰ ποτὰ καὶ τὰ σιτί α πλεί ω καὶ ἐ λά ττω γινό μενα φθεί ρει τὴ ν ὑ γί ειαν, τὰ δὲ σύ μμετρα καὶ ποιεῖ καὶ αὔ ξει καὶ σῴ ζει. οὕ τως οὖ ν καὶ ἐ πὶ σωφροσύ νης καὶ ἀ νδρεί ας ἔ χει καὶ τῶ ν ἄ λλων ἀ ρετῶ ν.
2.1104a.20
ὅ τε γὰ ρ πά ντα φεύ γων καὶ φοβού μενος καὶ μηδὲ ν ὑ πομέ νων δειλὸ ς γί νεται, ὅ τε μηδὲ ν ὅ λως φοβού μενος ἀ λλὰ πρὸ ς πά ντα βαδί ζων θρασύ ς: ὁ μοί ως δὲ καὶ ὁ μὲ ν πά σης ἡ δονῆ ς ἀ πολαύ ων καὶ μηδεμιᾶ ς ἀ πεχό μενος ἀ κό λαστος, ὁ δὲ πᾶ σαν φεύ γων, ὥ σπερ οἱ ἄ γροικοι, ἀ ναί σθητό ς
2.1104a.25
τις: φθεί ρεται δὴ σωφροσύ νη καὶ ἡ ἀ νδρεί α ὑ πὸ τῆ ς ὑ περβολῆ ς καὶ τῆ ς ἐ λλεί ψεως, ὑ πὸ δὲ τῆ ς μεσό τητος σῴ ζεται. ἀ λλ' οὐ μό νον αἱ γενέ σεις καὶ αὐ ξή σεις καὶ αἱ φθοραὶ ἐ κ τῶ ν αὐ τῶ ν καὶ ὑ πὸ τῶ ν αὐ τῶ ν γί νονται, ἀ λλὰ καὶ αἱ ἐ νέ ργειαι ἐ ν τοῖ ς αὐ τοῖ ς ἔ σονται: καὶ γὰ ρ ἐ πὶ τῶ ν
2.1104a.30
ἄ λλων τῶ ν φανερωτέ ρων οὕ τως ἔ χει, οἷ ον ἐ πὶ τῆ ς ἰ σχύ ος: γί νεται γὰ ρ ἐ κ τοῦ πολλὴ ν τροφὴ ν λαμβά νειν καὶ πολλοὺ ς πό νους ὑ πομέ νειν, καὶ μά λιστα ἂ ν δύ ναιτ' αὐ τὰ ποιεῖ ν ὁ ἰ σχυρό ς. οὕ τω δ' ἔ χει καὶ ἐ πὶ τῶ ν ἀ ρετῶ ν: ἔ κ τε γὰ ρ τοῦ ἀ πέ χεσθαι τῶ ν ἡ δονῶ ν γινό μεθα σώ φρονες, καὶ γενό μενοι
2.1104a.35
μά λιστα δυνά μεθα ἀ πέ χεσθαι αὐ τῶ ν:
2.1104b.1
ὁ μοί ως δὲ καὶ ἐ πὶ τῆ ς ἀ νδρεί ας: ἐ θιζό μενοι γὰ ρ καταφρονεῖ ν τῶ ν φοβερῶ ν καὶ ὑ πομέ νειν αὐ τὰ γινό μεθα ἀ νδρεῖ οι, καὶ γενό μενοι μά λιστα δυνησό μεθα ὑ πομέ νειν τὰ φοβερά. σημεῖ ον δὲ δεῖ ποιεῖ σθαι τῶ ν ἕ ξεων τὴ ν ἐ πιγινομέ νην ἡ δονὴ ν ἢ λύ πην
2.1104b.5
τοῖ ς ἔ ργοις: ὁ μὲ ν γὰ ρ ἀ πεχό μενος τῶ ν σωματικῶ ν ἡ δονῶ ν καὶ αὐ τῷ τού τῳ χαί ρων σώ φρων, ὁ δ' ἀ χθό μενος ἀ κό λαστος, καὶ ὁ μὲ ν ὑ πομέ νων τὰ δεινὰ καὶ χαί ρων ἢ μὴ λυπού μενό ς γε ἀ νδρεῖ ος, ὁ δὲ λυπού μενος δειλό ς. περὶ ἡ δονὰ ς γὰ ρ καὶ λύ πας ἐ στὶ ν ἡ ἠ θικὴ ἀ ρετή: διὰ μὲ ν γὰ ρ
2.1104b.10
τὴ ν ἡ δονὴ ν τὰ φαῦ λα πρά ττομεν, διὰ δὲ τὴ ν λύ πην τῶ ν καλῶ ν ἀ πεχό μεθα. διὸ δεῖ ἦ χθαί πως εὐ θὺ ς ἐ κ νέ ων, ὡ ς ὁ Πλά των φησί ν, ὥ στε χαί ρειν τε καὶ λυπεῖ σθαι οἷ ς δεῖ: ἡ γὰ ρ ὀ ρθὴ παιδεί α αὕ τη ἐ στί ν. ἔ τι δ' εἰ αἱ ἀ ρεταί εἰ σι περὶ πρά ξεις καὶ πά θη, παντὶ δὲ πά θει καὶ πά σῃ πρά ξει ἕ πεται
2.1104b.15
ἡ δονὴ καὶ λύ πη, καὶ διὰ τοῦ τ' ἂ ν εἴ η ἡ ἀ ρετὴ περὶ ἡ δονὰ ς καὶ λύ πας. μηνύ ουσι δὲ καὶ αἱ κολά σεις γινό μεναι διὰ τού των: ἰ ατρεῖ αι γά ρ τινέ ς εἰ σιν, αἱ δὲ ἰ ατρεῖ αι διὰ τῶ ν ἐ ναντί ων πεφύ κασι γί νεσθαι. ἔ τι, ὡ ς καὶ πρῴ ην εἴ πομεν, πᾶ σα ψυχῆ ς ἕ ξις, ὑ φ' οἵ ων πέ φυκε γί νεσθαι
2.1104b.20
χεί ρων καὶ βελτί ων, πρὸ ς ταῦ τα καὶ περὶ ταῦ τα τὴ ν φύ σιν ἔ χει: δι' ἡ δονὰ ς δὲ καὶ λύ πας φαῦ λοι γί νονται, τῷ διώ κειν ταύ τας καὶ φεύ γειν, ἢ ἃ ς μὴ δεῖ ἢ ὅ τε οὐ δεῖ ἢ ὡ ς οὐ δεῖ ἢ ὁ σαχῶ ς ἄ λλως ὑ πὸ τοῦ λό γου διορί ζεται τὰ τοιαῦ τα. διὸ καὶ ὁ ρί ζονται τὰ ς ἀ ρετὰ ς ἀ παθεί ας τινὰ ς
2.1104b.25
καὶ ἠ ρεμί ας: οὐ κ εὖ δέ, ὅ τι ἁ πλῶ ς λέ γουσιν, ἀ λλ' οὐ χ ὡ ς δεῖ καὶ ὡ ς οὐ δεῖ καὶ ὅ τε, καὶ ὅ σα ἄ λλα προστί θεται. ὑ πό κειται ἄ ρα ἡ ἀ ρετὴ εἶ ναι ἡ τοιαύ τη περὶ ἡ δονὰ ς καὶ λύ πας τῶ ν βελτί στων πρακτική, ἡ δὲ κακί α τοὐ ναντί ον. γέ νοιτο δ' ἂ ν ἡ μῖ ν καὶ ἐ κ τού των φανερὸ ν ὅ τι περὶ τῶ ν
2.1104b.30
αὐ τῶ ν. τριῶ ν γὰ ρ ὄ ντων τῶ ν εἰ ς τὰ ς αἱ ρέ σεις καὶ τριῶ ν τῶ ν εἰ ς τὰ ς φυγά ς, καλοῦ συμφέ ροντος ἡ δέ ος, καὶ τριῶ ν τῶ ν ἐ ναντί ων, αἰ σχροῦ βλαβεροῦ λυπηροῦ, περὶ ταῦ τα μὲ ν πά ντα ὁ ἀ γαθὸ ς κατορθωτικό ς ἐ στιν ὁ δὲ κακὸ ς ἁ μαρτητικό ς, μά λιστα δὲ περὶ τὴ ν ἡ δονή ν: κοινή τε γὰ ρ αὕ τη
2.1104b.35
τοῖ ς ζῴ οις, καὶ πᾶ σι τοῖ ς ὑ πὸ τὴ ν αἵ ρεσιν παρακολουθεῖ:
2.1105a.1
καὶ γὰ ρ τὸ καλὸ ν καὶ τὸ συμφέ ρον ἡ δὺ φαί νεται. ἔ τι δ' ἐ κ νηπί ου πᾶ σιν ἡ μῖ ν συντέ θραπται: διὸ χαλεπὸ ν ἀ ποτρί ψασθαι τοῦ το τὸ πά θος ἐ γκεχρωσμέ νον τῷ βί ῳ. κανονί ζομεν δὲ καὶ τὰ ς πρά ξεις, οἳ μὲ ν μᾶ λλον οἳ δ' ἧ ττον,
2.1105a.5
ἡ δονῇ καὶ λύ πῃ. διὰ τοῦ τ' οὖ ν ἀ ναγκαῖ ον εἶ ναι περὶ ταῦ τα τὴ ν πᾶ σαν πραγματεί αν: οὐ γὰ ρ μικρὸ ν εἰ ς τὰ ς πρά ξεις εὖ ἢ κακῶ ς χαί ρειν καὶ λυπεῖ σθαι. ἔ τι δὲ χαλεπώ τερον ἡ δονῇ μά χεσθαι ἢ θυμῷ, καθά περ φησὶ ν̔ Ηρά κλειτος, περὶ δὲ τὸ χαλεπώ τερον ἀ εὶ καὶ τέ χνη γί νεται καὶ ἀ ρετή:
2.1105a.10
καὶ γὰ ρ τὸ εὖ βέ λτιον ἐ ν τού τῳ. ὥ στε καὶ διὰ τοῦ το περὶ ἡ δονὰ ς καὶ λύ πας πᾶ σα ἡ πραγματεί α καὶ τῇ ἀ ρετῇ καὶ τῇ πολιτικῇ: ὁ μὲ ν γὰ ρ εὖ τού τοις χρώ μενος ἀ γαθὸ ς ἔ σται, ὁ δὲ κακῶ ς κακό ς. ὅ τι μὲ ν οὖ ν ἐ στὶ ν ἡ ἀ ρετὴ περὶ ἡ δονὰ ς καὶ λύ πας, καὶ ὅ τι ἐ ξ ὧ ν γί νεται, ὑ πὸ τού των καὶ αὔ ξεται
2.1105a.15
καὶ φθεί ρεται μὴ ὡ σαύ τως γινομέ νων, καὶ ὅ τι ἐ ξ ὧ ν ἐ γέ νετο, περὶ ταῦ τα καὶ ἐ νεργεῖ, εἰ ρή σθω. ἀ πορή σειε δ' ἄ ν τις πῶ ς λέ γομεν ὅ τι δεῖ τὰ μὲ ν δί καια πρά ττοντας δικαί ους γί νεσθαι, τὰ δὲ σώ φρονα σώ φρονας: εἰ γὰ ρ πρά ττουσι τὰ δί καια καὶ σώ φρονα,
2.1105a.20
ἤ δη εἰ σὶ δί καιοι καὶ σώ φρονες, ὥ σπερ εἰ τὰ γραμματικὰ καὶ τὰ μουσικά, γραμματικοὶ καὶ μουσικοί. ἢ οὐ δ' ἐ πὶ τῶ ν τεχνῶ ν οὕ τως ἔ χει; ἐ νδέ χεται γὰ ρ γραμματικό ν τι ποιῆ σαι καὶ ἀ πὸ τύ χης καὶ ἄ λλου ὑ ποθεμέ νου. τό τε οὖ ν ἔ σται γραμματικό ς, ἐ ὰ ν καὶ γραμματικό ν τι ποιή σῃ καὶ
2.1105a.25
γραμματικῶ ς: τοῦ το δ' ἐ στὶ τὸ κατὰ τὴ ν ἐ ν αὑ τῷ γραμματική ν. ἔ τι οὐ δ' ὅ μοιό ν ἐ στιν ἐ πί τε τῶ ν τεχνῶ ν καὶ τῶ ν ἀ ρετῶ ν: τὰ μὲ ν γὰ ρ ὑ πὸ τῶ ν τεχνῶ ν γινό μενα τὸ εὖ ἔ χει ἐ ν αὑ τοῖ ς: ἀ ρκεῖ οὖ ν ταῦ τά πως ἔ χοντα γενέ σθαι: τὰ δὲ κατὰ τὰ ς ἀ ρετὰ ς γινό μενα οὐ κ ἐ ὰ ν αὐ τά πως ἔ χῃ, δικαί ως
2.1105a.30
ἢ σωφρό νως πρά ττεται, ἀ λλὰ καὶ ἐ ὰ ν ὁ πρά ττων πῶ ς ἔ χων πρά ττῃ, πρῶ τον μὲ ν ἐ ὰ ν εἰ δώ ς, ἔ πειτ' ἐ ὰ ν προαιρού μενος, καὶ προαιρού μενος δι' αὐ τά, τὸ δὲ τρί τον ἐ ὰ ν καὶ βεβαί ως καὶ ἀ μετακινή τως ἔ χων πρά ττῃ.
2.1105b.1
ταῦ τα δὲ πρὸ ς μὲ ν τὸ τὰ ς ἄ λλας τέ χνας ἔ χειν οὐ συναριθμεῖ ται, πλὴ ν αὐ τὸ τὸ εἰ δέ ναι: πρὸ ς δὲ τὸ τὰ ς ἀ ρετὰ ς τὸ μὲ ν εἰ δέ ναι οὐ δὲ ν ἢ μικρὸ ν ἰ σχύ ει, τὰ δ' ἄ λλα οὐ μικρὸ ν ἀ λλὰ τὸ πᾶ ν δύ ναται, ἅ περ ἐ κ τοῦ πολλά κις πρά ττειν τὰ δί καια καὶ
2.1105b.5
σώ φρονα περιγί νεται. τὰ μὲ ν οὖ ν πρά γματα δί καια καὶ σώ φρονα λέ γεται, ὅ ταν ᾖ τοιαῦ τα οἷ α ἂ ν ὁ δί καιος ἢ ὁ σώ φρων πρά ξειεν: δί καιος δὲ καὶ σώ φρων ἐ στὶ ν οὐ χ ὁ ταῦ τα πρά ττων, ἀ λλὰ καὶ ὁ οὕ τω πρά ττων ὡ ς οἱ δί καιοι καὶ σώ φρονες πρά ττουσιν. εὖ οὖ ν λέ γεται ὅ τι ἐ κ τοῦ τὰ δί καια πρά ττειν
2.1105b.10
ὁ δί καιος γί νεται καὶ ἐ κ τοῦ τὰ σώ φρονα ὁ σώ φρων: ἐ κ δὲ τοῦ μὴ πρά ττειν ταῦ τα οὐ δεὶ ς ἂ ν οὐ δὲ μελλή σειε γί νεσθαι ἀ γαθό ς. ἀ λλ' οἱ πολλοὶ ταῦ τα μὲ ν οὐ πρά ττουσιν, ἐ πὶ δὲ τὸ ν λό γον καταφεύ γοντες οἴ ονται φιλοσοφεῖ ν καὶ οὕ τως ἔ σεσθαι σπουδαῖ οι, ὅ μοιό ν τι ποιοῦ ντες τοῖ ς
2.1105b.15
κά μνουσιν, οἳ τῶ ν ἰ ατρῶ ν ἀ κού ουσι μὲ ν ἐ πιμελῶ ς, ποιοῦ σι δ' οὐ δὲ ν τῶ ν προσταττομέ νων. ὥ σπερ οὖ ν οὐ δ' ἐ κεῖ νοι εὖ ἕ ξουσι τὸ σῶ μα οὕ τω θεραπευό μενοι, οὐ δ' οὗ τοι τὴ ν ψυχὴ ν οὕ τω φιλοσοφοῦ ντες. μετὰ δὲ ταῦ τα τί ἐ στιν ἡ ἀ ρετὴ σκεπτέ ον. ἐ πεὶ οὖ ν
2.1105b.20
τὰ ἐ ν τῇ ψυχῇ γινό μενα τρί α ἐ στί, πά θη δυνά μεις ἕ ξεις, τού των ἄ ν τι εἴ η ἡ ἀ ρετή. λέ γω δὲ πά θη μὲ ν ἐ πιθυμί αν ὀ ργὴ ν φό βον θά ρσος φθό νον χαρὰ ν φιλί αν μῖ σος πό θον ζῆ λον ἔ λεον, ὅ λως οἷ ς ἕ πεται ἡ δονὴ ἢ λύ πη: δυνά μεις δὲ καθ' ἃ ς παθητικοὶ τού των λεγό μεθα, οἷ ον καθ' ἃ ς δυνατοὶ
2.1105b.25
ὀ ργισθῆ ναι ἢ λυπηθῆ ναι ἢ ἐ λεῆ σαι: ἕ ξεις δὲ καθ' ἃ ς πρὸ ς τὰ πά θη ἔ χομεν εὖ ἢ κακῶ ς, οἷ ον πρὸ ς τὸ ὀ ργισθῆ ναι, εἰ μὲ ν σφοδρῶ ς ἢ ἀ νειμέ νως, κακῶ ς ἔ χομεν, εἰ δὲ μέ σως, εὖ: ὁ μοί ως δὲ καὶ πρὸ ς τἆ λλα. πά θη μὲ ν οὖ ν οὐ κ εἰ σὶ ν οὔ θ' αἱ ἀ ρεταὶ οὔ θ' αἱ κακί αι, ὅ τι οὐ λεγό μεθα
2.1105b.30
κατὰ τὰ πά θη σπουδαῖ οι ἢ φαῦ λοι, κατὰ δὲ τὰ ς ἀ ρετὰ ς καὶ τὰ ς κακί ας λεγό μεθα, καὶ ὅ τι κατὰ μὲ ν τὰ πά θη οὔ τ' ἐ παινού μεθα οὔ τε ψεγό μεθα（ οὐ γὰ ρ ἐ παινεῖ ται ὁ φοβού μενος οὐ δὲ ὁ ὀ ργιζό μενος, οὐ δὲ ψέ γεται ὁ ἁ πλῶ ς ὀ ργιζό μενος ἀ λλ' ὁ πῶ ς）,
2.1106a.1
κατὰ δὲ τὰ ς ἀ ρετὰ ς καὶ τὰ ς κακί ας ἐ παινού μεθα ἢ ψεγό μεθα. ἔ τι ὀ ργιζό μεθα μὲ ν καὶ φοβού μεθα ἀ προαιρέ τως, αἱ δ' ἀ ρεταὶ προαιρέ σεις τινὲ ς ἢ οὐ κ ἄ νευ προαιρέ σεως. πρὸ ς δὲ τού τοις κατὰ μὲ ν τὰ πά θη
2.1106a.5
κινεῖ σθαι λεγό μεθα, κατὰ δὲ τὰ ς ἀ ρετὰ ς καὶ τὰ ς κακί ας οὐ κινεῖ σθαι ἀ λλὰ διακεῖ σθαί πως. διὰ ταῦ τα δὲ οὐ δὲ δυνά μεις εἰ σί ν: οὔ τε γὰ ρ ἀ γαθοὶ λεγό μεθα τῷ δύ νασθαι πά σχειν ἁ πλῶ ς οὔ τε κακοί, οὔ τ' ἐ παινού μεθα οὔ τε ψεγό μεθα: ἔ τι δυνατοὶ μέ ν ἐ σμεν φύ σει, ἀ γαθοὶ δὲ ἢ κακοὶ
2.1106a.10
οὐ γινό μεθα φύ σει: εἴ πομεν δὲ περὶ τού του πρό τερον. εἰ οὖ ν μή τε πά θη εἰ σὶ ν αἱ ἀ ρεταὶ μή τε δυνά μεις, λεί πεται ἕ ξεις αὐ τὰ ς εἶ ναι. ὅ τι μὲ ν οὖ ν ἐ στὶ τῷ γέ νει ἡ ἀ ρετή, εἴ ρηται. δεῖ δὲ μὴ μό νον οὕ τως εἰ πεῖ ν, ὅ τι ἕ ξις, ἀ λλὰ καὶ
2.1106a.15
ποί α τις. ῥ ητέ ον οὖ ν ὅ τι πᾶ σα ἀ ρετή, οὗ ἂ ν ᾖ ἀ ρετή, αὐ τό τε εὖ ἔ χον ἀ ποτελεῖ καὶ τὸ ἔ ργον αὐ τοῦ εὖ ἀ ποδί δωσιν, οἷ ον ἡ τοῦ ὀ φθαλμοῦ ἀ ρετὴ τό ν τε ὀ φθαλμὸ ν σπουδαῖ ον ποιεῖ καὶ τὸ ἔ ργον αὐ τοῦ: τῇ γὰ ρ τοῦ ὀ φθαλμοῦ ἀ ρετῇ εὖ ὁ ρῶ μεν. ὁ μοί ως ἡ τοῦ ἵ ππου ἀ ρετὴ ἵ ππον τε
2.1106a.20
σπουδαῖ ον ποιεῖ καὶ ἀ γαθὸ ν δραμεῖ ν καὶ ἐ νεγκεῖ ν τὸ ν ἐ πιβά την καὶ μεῖ ναι τοὺ ς πολεμί ους. εἰ δὴ τοῦ τ' ἐ πὶ πά ντων οὕ τως ἔ χει, καὶ ἡ τοῦ ἀ νθρώ που ἀ ρετὴ εἴ η ἂ ν ἡ ἕ ξις ἀ φ' ἧ ς ἀ γαθὸ ς ἄ νθρωπος γί νεται καὶ ἀ φ' ἧ ς εὖ τὸ ἑ αυτοῦ ἔ ργον ἀ ποδώ σει. πῶ ς δὲ τοῦ τ' ἔ σται, ἤ δη μὲ ν εἰ ρή καμεν, ἔ τι
2.1106a.25
δὲ καὶ ὧ δ' ἔ σται φανερό ν, ἐ ὰ ν θεωρή σωμεν ποί α τί ς ἐ στιν ἡ φύ σις αὐ τῆ ς. ἐ ν παντὶ δὴ συνεχεῖ καὶ διαιρετῷ ἔ στι λαβεῖ ν τὸ μὲ ν πλεῖ ον τὸ δ' ἔ λαττον τὸ δ' ἴ σον, καὶ ταῦ τα ἢ κατ' αὐ τὸ τὸ πρᾶ γμα ἢ πρὸ ς ἡ μᾶ ς: τὸ δ' ἴ σον μέ σον τι ὑ περβολῆ ς καὶ ἐ λλεί ψεως. λέ γω δὲ τοῦ μὲ ν πρά γματος
2.1106a.30
μέ σον τὸ ἴ σον ἀ πέ χον ἀ φ' ἑ κατέ ρου τῶ ν ἄ κρων, ὅ περ ἐ στὶ ν ἓ ν καὶ τὸ αὐ τὸ πᾶ σιν, πρὸ ς ἡ μᾶ ς δὲ ὃ μή τε πλεονά ζει μή τε ἐ λλεί πει: τοῦ το δ' οὐ χ ἕ ν, οὐ δὲ ταὐ τὸ ν πᾶ σιν. οἷ ον εἰ τὰ δέ κα πολλὰ τὰ δὲ δύ ο ὀ λί γα, τὰ ἓ ξ μέ σα λαμβά νουσι κατὰ τὸ πρᾶ γμα: ἴ σῳ γὰ ρ ὑ περέ χει τε καὶ
2.1106a.35
ὑ περέ χεται: τοῦ το δὲ μέ σον ἐ στὶ κατὰ τὴ ν ἀ ριθμητικὴ ν ἀ ναλογί αν. τὸ δὲ πρὸ ς ἡ μᾶ ς οὐ χ οὕ τω ληπτέ ον:
2.1106b.1
οὐ γὰ ρ εἴ τῳ δέ κα μναῖ φαγεῖ ν πολὺ δύ ο δὲ ὀ λί γον, ὁ ἀ λεί πτης ἓ ξ μνᾶ ς προστά ξει: ἔ στι γὰ ρ ἴ σως καὶ τοῦ το πολὺ τῷ ληψομέ νῳ ἢ ὀ λί γον: Μί λωνι μὲ ν γὰ ρ ὀ λί γον, τῷ δὲ ἀ ρχομέ νῳ τῶ ν γυμνασί ων πολύ. ὁ μοί ως ἐ πὶ δρό μου καὶ
2.1106b.5
πά λης. οὕ τω δὴ πᾶ ς ἐ πιστή μων τὴ ν ὑ περβολὴ ν μὲ ν καὶ τὴ ν ἔ λλειψιν φεύ γει, τὸ δὲ μέ σον ζητεῖ καὶ τοῦ θ' αἱ ρεῖ ται, μέ σον δὲ οὐ τὸ τοῦ πρά γματος ἀ λλὰ τὸ πρὸ ς ἡ μᾶ ς. εἰ δὴ πᾶ σα ἐ πιστή μη οὕ τω τὸ ἔ ργον εὖ ἐ πιτελεῖ, πρὸ ς τὸ μέ σον βλέ πουσα καὶ εἰ ς τοῦ το ἄ γουσα τὰ ἔ ργα（ ὅ θεν εἰ ώ θασιν
2.1106b.10
ἐ πιλέ γειν τοῖ ς εὖ ἔ χουσιν ἔ ργοις ὅ τι οὔ τ' ἀ φελεῖ ν ἔ στιν οὔ τε προσθεῖ ναι, ὡ ς τῆ ς μὲ ν ὑ περβολῆ ς καὶ τῆ ς ἐ λλεί ψεως φθειρού σης τὸ εὖ, τῆ ς δὲ μεσό τητος σῳ ζού σης, οἱ δ' ἀ γαθοὶ τεχνῖ ται, ὡ ς λέ γομεν, πρὸ ς τοῦ το βλέ ποντες ἐ ργά ζονται）: ἡ δ' ἀ ρετὴ πά σης τέ χνης ἀ κριβεστέ ρα καὶ
2.1106b.15
ἀ μεί νων ἐ στὶ ν ὥ σπερ καὶ ἡ φύ σις, τοῦ μέ σου ἂ ν εἴ η στοχαστική. λέ γω δὲ τὴ ν ἠ θική ν: αὕ τη γά ρ ἐ στι περὶ πά θη καὶ πρά ξεις, ἐ ν δὲ τού τοις ἔ στιν ὑ περβολὴ καὶ ἔ λλειψις καὶ τὸ μέ σον. οἷ ον καὶ φοβηθῆ ναι καὶ θαρρῆ σαι καὶ ἐ πιθυμῆ σαι καὶ ὀ ργισθῆ ναι καὶ ἐ λεῆ σαι καὶ ὅ λως ἡ σθῆ ναι
2.1106b.20
καὶ λυπηθῆ ναι ἔ στι καὶ μᾶ λλον καὶ ἧ ττον, καὶ ἀ μφό τερα οὐ κ εὖ: τὸ δ' ὅ τε δεῖ καὶ ἐ φ' οἷ ς καὶ πρὸ ς οὓ ς καὶ οὗ ἕ νεκα καὶ ὡ ς δεῖ, μέ σον τε καὶ ἄ ριστον, ὅ περ ἐ στὶ τῆ ς ἀ ρετῆ ς. ὁ μοί ως δὲ καὶ περὶ τὰ ς πρά ξεις ἔ στιν ὑ περβολὴ καὶ ἔ λλειψις καὶ τὸ μέ σον. ἡ δ' ἀ ρετὴ περὶ πά θη καὶ
2.1106b.25
πρά ξεις ἐ στί ν, ἐ ν οἷ ς ἡ μὲ ν ὑ περβολὴ ἁ μαρτά νεται καὶ ἡ ἔ λλειψις ψέ γεται, τὸ δὲ μέ σον ἐ παινεῖ ται καὶ κατορθοῦ ται: ταῦ τα δ' ἄ μφω τῆ ς ἀ ρετῆ ς. μεσό της τις ἄ ρα ἐ στὶ ν ἡ ἀ ρετή, στοχαστική γε οὖ σα τοῦ μέ σου. ἔ τι τὸ μὲ ν ἁ μαρτά νειν πολλαχῶ ς ἔ στιν（ τὸ γὰ ρ κακὸ ν τοῦ ἀ πεί ρου, ὡ ς οἱ
2.1106b.30
Πυθαγό ρειοι εἴ καζον, τὸ δ' ἀ γαθὸ ν τοῦ πεπερασμέ νου）, τὸ δὲ κατορθοῦ ν μοναχῶ ς（ διὸ καὶ τὸ μὲ ν ῥ ᾴ διον τὸ δὲ χαλεπό ν, ῥ ᾴ διον μὲ ν τὸ ἀ ποτυχεῖ ν τοῦ σκοποῦ, χαλεπὸ ν δὲ τὸ ἐ πιτυχεῖ ν）: καὶ διὰ ταῦ τ' οὖ ν τῆ ς μὲ ν κακί ας ἡ ὑ περβολὴ καὶ ἡ ἔ λλειψις, τῆ ς δ' ἀ ρετῆ ς ἡ μεσό της:
2.1106b.35
ἐ σθλοὶ μὲ ν γὰ ρ ἁ πλῶ ς, παντοδαπῶ ς δὲ κακοί. ἔ στιν ἄ ρα ἡ ἀ ρετὴ ἕ ξις προαιρετική, ἐ ν μεσό τητι οὖ σα τῇ πρὸ ς ἡ μᾶ ς,
2.1107a.1
ὡ ρισμέ νῃ λό γῳ καὶ ᾧ ἂ ν ὁ φρό νιμος ὁ ρί σειεν. μεσό της δὲ δύ ο κακιῶ ν, τῆ ς μὲ ν καθ' ὑ περβολὴ ν τῆ ς δὲ κατ' ἔ λλειψιν: καὶ ἔ τι τῷ τὰ ς μὲ ν ἐ λλεί πειν τὰ ς δ' ὑ περβά λλειν τοῦ δέ οντος ἔ ν τε τοῖ ς πά θεσι καὶ ἐ ν
2.1107a.5
ταῖ ς πρά ξεσι, τὴ ν δ' ἀ ρετὴ ν τὸ μέ σον καὶ εὑ ρί σκειν καὶ αἱ ρεῖ σθαι. διὸ κατὰ μὲ ν τὴ ν οὐ σί αν καὶ τὸ ν λό γον τὸ ν τὸ τί ἦ ν εἶ ναι λέ γοντα μεσό της ἐ στὶ ν ἡ ἀ ρετή, κατὰ δὲ τὸ ἄ ριστον καὶ τὸ εὖ ἀ κρό της. οὐ πᾶ σα δ' ἐ πιδέ χεται πρᾶ ξις οὐ δὲ πᾶ ν πά θος τὴ ν μεσό τητα: ἔ νια γὰ ρ εὐ θὺ ς ὠ νό μασται
2.1107a.10
συνειλημμέ να μετὰ τῆ ς φαυλό τητος, οἷ ον ἐ πιχαιρεκακί α ἀ ναισχυντί α φθό νος, καὶ ἐ πὶ τῶ ν πρά ξεων μοιχεί α κλοπὴ ἀ νδροφονί α: πά ντα γὰ ρ ταῦ τα καὶ τὰ τοιαῦ τα λέ γεται τῷ αὐ τὰ φαῦ λα εἶ ναι, ἀ λλ' οὐ χ αἱ ὑ περβολαὶ αὐ τῶ ν οὐ δ' αἱ ἐ λλεί ψεις. οὐ κ ἔ στιν οὖ ν οὐ δέ ποτε περὶ αὐ τὰ κατορθοῦ ν,
2.1107a.15
ἀ λλ' ἀ εὶ ἁ μαρτά νειν: οὐ δ' ἔ στι τὸ εὖ ἢ μὴ εὖ περὶ τὰ τοιαῦ τα ἐ ν τῷ ἣ ν δεῖ καὶ ὅ τε καὶ ὡ ς μοιχεύ ειν, ἀ λλ' ἁ πλῶ ς τὸ ποιεῖ ν ὁ τιοῦ ν τού των ἁ μαρτά νειν ἐ στί ν. ὅ μοιον οὖ ν τὸ ἀ ξιοῦ ν καὶ περὶ τὸ ἀ δικεῖ ν καὶ δειλαί νειν καὶ ἀ κολασταί νειν εἶ ναι μεσό τητα καὶ ὑ περβολὴ ν καὶ ἔ λλειψιν:
2.1107a.20
ἔ σται γὰ ρ οὕ τω γε ὑ περβολῆ ς καὶ ἐ λλεί ψεως μεσό της καὶ ὑ περβολῆ ς ὑ περβολὴ καὶ ἔ λλειψις ἐ λλεί ψεως. ὥ σπερ δὲ σωφροσύ νης καὶ ἀ νδρεί ας οὐ κ ἔ στιν ὑ περβολὴ καὶ ἔ λλειψις διὰ τὸ τὸ μέ σον εἶ ναί πως ἄ κρον, οὕ τως οὐ δ' ἐ κεί νων μεσό της οὐ δ' ὑ περβολὴ καὶ ἔ λλειψις, ἀ λλ' ὡ ς ἂ ν
2.1107a.25
πρά ττηται ἁ μαρτά νεται: ὅ λως γὰ ρ οὔ θ' ὑ περβολῆ ς καὶ ἐ λλεί ψεως μεσό της ἔ στιν, οὔ τε μεσό τητος ὑ περβολὴ καὶ ἔ λλειψις. δεῖ δὲ τοῦ το μὴ μό νον καθό λου λέ γεσθαι, ἀ λλὰ καὶ τοῖ ς καθ' ἕ καστα ἐ φαρμό ττειν. ἐ ν γὰ ρ τοῖ ς περὶ τὰ ς
2.1107a.30
πρά ξεις λό γοις οἱ μὲ ν καθό λου κοινό τεροί εἰ σιν, οἱ δ' ἐ πὶ μέ ρους ἀ ληθινώ τεροι: περὶ γὰ ρ τὰ καθ' ἕ καστα αἱ πρά ξεις, δέ ον δ' ἐ πὶ τού των συμφωνεῖ ν. ληπτέ ον οὖ ν ταῦ τα ἐ κ τῆ ς διαγραφῆ ς. περὶ μὲ ν οὖ ν φό βους καὶ θά ρρη ἀ νδρεί α μεσό της:
2.1107b.1
τῶ ν δ' ὑ περβαλλό ντων ὁ μὲ ν τῇ ἀ φοβί ᾳ ἀ νώ νυμος（ πολλὰ δ' ἐ στὶ ν ἀ νώ νυμα）, ὁ δ' ἐ ν τῷ θαρρεῖ ν ὑ περβά λλων θρασύ ς, ὁ δ' ἐ ν τῷ μὲ ν φοβεῖ σθαι ὑ περβά λλων τῷ δὲ θαρρεῖ ν ἐ λλεί πων δειλό ς. περὶ ἡ δονὰ ς δὲ καὶ λύ πας— οὐ
2.1107b.5
πά σας, ἧ ττον δὲ† καὶ† περὶ τὰ ς λύ πας— μεσό της μὲ ν σωφροσύ νη, ὑ περβολὴ δὲ ἀ κολασί α. ἐ λλεί ποντες δὲ περὶ τὰ ς ἡ δονὰ ς οὐ πά νυ γί νονται: διό περ οὐ δ' ὀ νό ματος τετυχή κασιν οὐ δ' οἱ τοιοῦ τοι, ἔ στωσαν δὲ ἀ ναί σθητοι. περὶ δὲ δό σιν χρημά των καὶ λῆ ψιν μεσό της μὲ ν ἐ λευθεριό της, ὑ περβολὴ
2.1107b.10
δὲ καὶ ἔ λλειψις ἀ σωτί α καὶ ἀ νελευθερί α. ἐ ναντί ως δ' ἐ ν αὐ ταῖ ς ὑ περβά λλουσι καὶ ἐ λλεί πουσιν: ὁ μὲ ν γὰ ρ ἄ σωτος ἐ ν μὲ ν προέ σει ὑ περβά λλει ἐ ν δὲ λή ψει ἐ λλεί πει, ὁ δ' ἀ νελεύ θερος ἐ ν μὲ ν λή ψει ὑ περβά λλει ἐ ν δὲ προέ σει ἐ λλεί πει. νῦ ν μὲ ν οὖ ν τύ πῳ καὶ ἐ πὶ κεφαλαί ου λέ γομεν,
2.1107b.15
ἀ ρκού μενοι αὐ τῷ τού τῳ: ὕ στερον δὲ ἀ κριβέ στερον περὶ αὐ τῶ ν διορισθή σεται. περὶ δὲ χρή ματα καὶ ἄ λλαι διαθέ σεις εἰ σί, μεσό της μὲ ν μεγαλοπρέ πεια（ ὁ γὰ ρ μεγαλοπρεπὴ ς διαφέ ρει ἐ λευθερί ου: ὃ μὲ ν γὰ ρ περὶ μεγά λα, ὃ δὲ περὶ μικρά）, ὑ περβολὴ δὲ ἀ πειροκαλί α καὶ βαναυσί α, ἔ λλειψις
2.1107b.20
δὲ μικροπρέ πεια: διαφέ ρουσι δ' αὗ ται τῶ ν περὶ τὴ ν ἐ λευθεριό τητα, πῇ δὲ διαφέ ρουσιν, ὕ στερον ῥ ηθή σεται. περὶ δὲ τιμὴ ν καὶ ἀ τιμί αν μεσό της μὲ ν μεγαλοψυχί α, ὑ περβολὴ δὲ χαυνό της τις λεγομέ νη, ἔ λλειψις δὲ μικροψυχί α: ὡ ς δ' ἐ λέ γομεν ἔ χειν πρὸ ς τὴ ν μεγαλοπρέ πειαν τὴ ν ἐ λευθεριό τητα,
2.1107b.25
τῷ περὶ μικρὰ διαφέ ρουσαν, οὕ τως ἔ χει τις καὶ πρὸ ς τὴ ν μεγαλοψυχί αν, περὶ τιμὴ ν οὖ σαν μεγά λην, αὐ τὴ περὶ μικρὰ ν οὖ σα: ἔ στι γὰ ρ ὡ ς δεῖ ὀ ρέ γεσθαι τιμῆ ς καὶ μᾶ λλον ἢ δεῖ καὶ ἧ ττον, λέ γεται δ' ὁ μὲ ν ὑ περβά λλων ταῖ ς ὀ ρέ ξεσι φιλό τιμος, ὁ δ' ἐ λλεί πων ἀ φιλό τιμος, ὁ δὲ
2.1107b.30
μέ σος ἀ νώ νυμος. ἀ νώ νυμοι δὲ καὶ αἱ διαθέ σεις, πλὴ ν ἡ τοῦ φιλοτί μου φιλοτιμί α. ὅ θεν ἐ πιδικά ζονται οἱ ἄ κροι τῆ ς μέ σης χώ ρας: καὶ ἡ μεῖ ς δὲ ἔ στι μὲ ν ὅ τε τὸ ν μέ σον φιλό τιμον καλοῦ μεν ἔ στι δ' ὅ τε ἀ φιλό τιμον,
2.1108a.1
καὶ ἔ στι μὲ ν ὅ τε ἐ παινοῦ μεν τὸ ν φιλό τιμον ἔ στι δ' ὅ τε τὸ ν ἀ φιλό τιμον. διὰ τί να δ' αἰ τί αν τοῦ το ποιοῦ μεν, ἐ ν τοῖ ς ἑ ξῆ ς ῥ ηθή σεται: νῦ ν δὲ περὶ τῶ ν λοιπῶ ν λέ γωμεν κατὰ τὸ ν ὑ φηγημέ νον τρό πον. ἔ στι δὲ καὶ περὶ τὴ ν ὀ ργὴ ν ὑ περβολὴ καὶ ἔ λλειψις καὶ
2.1108a.5
μεσό της, σχεδὸ ν δὲ ἀ νωνύ μων ὄ ντων αὐ τῶ ν τὸ ν μέ σον πρᾶ ον λέ γοντες τὴ ν μεσό τητα πραό τητα καλέ σωμεν: τῶ ν δ' ἄ κρων ὁ μὲ ν ὑ περβά λλων ὀ ργί λος ἔ στω, ἡ δὲ κακί α ὀ ργιλό της, ὁ δ' ἐ λλεί πων ἀ ό ργητό ς τις, ἡ δ' ἔ λλειψις ἀ οργησί α. εἰ σὶ δὲ καὶ ἄ λλαι τρεῖ ς μεσό τητες, ἔ χουσαι μέ ν
2.1108a.10
τινα ὁ μοιό τητα πρὸ ς ἀ λλή λας, διαφέ ρουσαι δ' ἀ λλή λων: πᾶ σαι μὲ ν γά ρ εἰ σι περὶ λό γων καὶ πρά ξεων κοινωνί αν, διαφέ ρουσι δὲ ὅ τι ἣ μέ ν ἐ στι περὶ τἀ ληθὲ ς τὸ ἐ ν αὐ τοῖ ς, αἳ δὲ περὶ τὸ ἡ δύ: τού του δὲ τὸ μὲ ν ἐ ν παιδιᾷ τὸ δ' ἐ ν πᾶ σι τοῖ ς κατὰ τὸ ν βί ον. ῥ ητέ ον οὖ ν καὶ περὶ τού των, ἵ να
2.1108a.15
μᾶ λλον κατί δωμεν ὅ τι ἐ ν πᾶ σιν ἡ μεσό της ἐ παινετό ν, τὰ δ' ἄ κρα οὔ τ' ἐ παινετὰ οὔ τ' ὀ ρθὰ ἀ λλὰ ψεκτά. εἰ σὶ μὲ ν οὖ ν καὶ τού των τὰ πλεί ω ἀ νώ νυμα, πειρατέ ον δ', ὥ σπερ καὶ ἐ πὶ τῶ ν ἄ λλων, αὐ τοὺ ς ὀ νοματοποιεῖ ν σαφηνεί ας ἕ νεκα καὶ τοῦ εὐ παρακολουθή του. περὶ μὲ ν οὖ ν τὸ ἀ ληθὲ ς
2.1108a.20
ὁ μὲ ν μέ σος ἀ ληθή ς τις καὶ ἡ μεσό της ἀ λή θεια λεγέ σθω, ἡ δὲ προσποί ησις ἡ μὲ ν ἐ πὶ τὸ μεῖ ζον ἀ λαζονεί α καὶ ὁ ἔ χων αὐ τὴ ν ἀ λαζώ ν, ἡ δ' ἐ πὶ τὸ ἔ λαττον εἰ ρωνεί α καὶ εἴ ρων ὁ ἔ χων. περὶ δὲ τὸ ἡ δὺ τὸ μὲ ν ἐ ν παιδιᾷ ὁ μὲ ν μέ σος εὐ τρά πελος καὶ ἡ διά θεσις εὐ τραπελί α, ἡ δ' ὑ περβολὴ βωμολοχί α
2.1108a.25
καὶ ὁ ἔ χων αὐ τὴ ν βωμολό χος, ὁ δ' ἐ λλεί πων ἄ γροικό ς τις καὶ ἡ ἕ ξις ἀ γροικί α: περὶ δὲ τὸ λοιπὸ ν ἡ δὺ τὸ ἐ ν τῷ βί ῳ ὁ μὲ ν ὡ ς δεῖ ἡ δὺ ς ὢ ν φί λος καὶ ἡ μεσό της φιλί α, ὁ δ' ὑ περβά λλων, εἰ μὲ ν οὐ δενὸ ς ἕ νεκα, ἄ ρεσκος, εἰ δ' ὠ φελεί ας τῆ ς αὑ τοῦ, κό λαξ, ὁ δ' ἐ λλεί πων
2.1108a.30
καὶ ἐ ν πᾶ σιν ἀ ηδὴ ς δύ σερί ς τις καὶ δύ σκολος. εἰ σὶ δὲ καὶ ἐ ν τοῖ ς παθή μασι καὶ περὶ τὰ πά θη μεσό τητες: ἡ γὰ ρ αἰ δὼ ς ἀ ρετὴ μὲ ν οὐ κ ἔ στιν, ἐ παινεῖ ται δὲ καὶ ὁ αἰ δή μων. καὶ γὰ ρ ἐ ν τού τοις ὃ μὲ ν λέ γεται μέ σος, ὃ δ' ὑ περβά λλων, ὡ ς ὁ καταπλὴ ξ ὁ πά ντα αἰ δού μενος: ὁ δ' ἐ λλεί πων
2.1108a.35
ἢ μηδὲ ν ὅ λως ἀ ναί σχυντος, ὁ δὲ μέ σος αἰ δή μων.
2.1108b.1
νέ μεσις δὲ μεσό της φθό νου καὶ ἐ πιχαιρεκακί ας, εἰ σὶ δὲ περὶ λύ πην καὶ ἡ δονὴ ν τὰ ς ἐ πὶ τοῖ ς συμβαί νουσι τοῖ ς πέ λας γινομέ νας: ὁ μὲ ν γὰ ρ νεμεσητικὸ ς λυπεῖ ται ἐ πὶ τοῖ ς ἀ ναξί ως εὖ πρά ττουσιν, ὁ δὲ φθονερὸ ς ὑ περβά λλων τοῦ τον ἐ πὶ
2.1108b.5
πᾶ σι λυπεῖ ται, ὁ δ' ἐ πιχαιρέ κακος τοσοῦ τον ἐ λλεί πει τοῦ λυπεῖ σθαι ὥ στε καὶ χαί ρειν. ἀ λλὰ περὶ μὲ ν τού των καὶ ἄ λλοθι καιρὸ ς ἔ σται: περὶ δὲ δικαιοσύ νης, ἐ πεὶ οὐ χ ἁ πλῶ ς λέ γεται, μετὰ ταῦ τα διελό μενοι περὶ ἑ κατέ ρας ἐ ροῦ μεν πῶ ς μεσό τητέ ς εἰ σιν: ὁ μοί ως δὲ καὶ περὶ τῶ ν λογικῶ ν
2.1108b.10
ἀ ρετῶ ν. τριῶ ν δὴ διαθέ σεων οὐ σῶ ν, δύ ο μὲ ν κακιῶ ν, τῆ ς μὲ ν καθ' ὑ περβολὴ ν τῆ ς δὲ κατ' ἔ λλειψιν, μιᾶ ς δ' ἀ ρετῆ ς τῆ ς μεσό τητος, πᾶ σαι πά σαις ἀ ντί κεινταί πως: αἱ μὲ ν γὰ ρ ἄ κραι καὶ τῇ μέ σῃ καὶ ἀ λλή λαις ἐ ναντί αι εἰ σί ν, ἡ δὲ
2.1108b.15
μέ ση ταῖ ς ἄ κραις: ὥ σπερ γὰ ρ τὸ ἴ σον πρὸ ς μὲ ν τὸ ἔ λαττον μεῖ ζον πρὸ ς δὲ τὸ μεῖ ζον ἔ λαττον, οὕ τως αἱ μέ σαι ἕ ξεις πρὸ ς μὲ ν τὰ ς ἐ λλεί ψεις ὑ περβά λλουσι πρὸ ς δὲ τὰ ς ὑ περβολὰ ς ἐ λλεί πουσιν ἔ ν τε τοῖ ς πά θεσι καὶ ταῖ ς πρά ξεσιν. ὁ γὰ ρ ἀ νδρεῖ ος πρὸ ς μὲ ν τὸ ν δειλὸ ν θρασὺ ς φαί νεται,
2.1108b.20
πρὸ ς δὲ τὸ ν θρασὺ ν δειλό ς: ὁ μοί ως δὲ καὶ ὁ σώ φρων πρὸ ς μὲ ν τὸ ν ἀ ναί σθητον ἀ κό λαστος, πρὸ ς δὲ τὸ ν ἀ κό λαστον ἀ ναί σθητος, ὁ δ' ἐ λευθέ ριος πρὸ ς μὲ ν τὸ ν ἀ νελεύ θερον ἄ σωτος, πρὸ ς δὲ τὸ ν ἄ σωτον ἀ νελεύ θερος. διὸ καὶ ἀ πωθοῦ νται τὸ ν μέ σον οἱ ἄ κροι ἑ κά τερος πρὸ ς ἑ κά τερον, καὶ καλοῦ σι
2.1108b.25
τὸ ν ἀ νδρεῖ ον ὁ μὲ ν δειλὸ ς θρασὺ ν ὁ δὲ θρασὺ ς δειλό ν, καὶ ἐ πὶ τῶ ν ἄ λλων ἀ νά λογον. οὕ τω δ' ἀ ντικειμέ νων ἀ λλή λοις τού των, πλεί στη ἐ ναντιό της ἐ στὶ τοῖ ς ἄ κροις πρὸ ς ἄ λληλα ἢ πρὸ ς τὸ μέ σον: πορρωτέ ρω γὰ ρ ταῦ τα ἀ φέ στηκεν ἀ λλή λων ἢ τοῦ μέ σου, ὥ σπερ τὸ μέ γα τοῦ μικροῦ καὶ τὸ μικρὸ ν
2.1108b.30
τοῦ μεγά λου ἢ ἄ μφω τοῦ ἴ σου. ἔ τι πρὸ ς μὲ ν τὸ μέ σον ἐ νί οις ἄ κροις ὁ μοιό της τις φαί νεται, ὡ ς τῇ θρασύ τητι πρὸ ς τὴ ν ἀ νδρεί αν καὶ τῇ ἀ σωτί ᾳ πρὸ ς τὴ ν ἐ λευθεριό τητα: τοῖ ς δὲ ἄ κροις πρὸ ς ἄ λληλα πλεί στη ἀ νομοιό της: τὰ δὲ πλεῖ στον ἀ πέ χοντα ἀ π' ἀ λλή λων ἐ ναντί α ὁ ρί ζονται, ὥ στε καὶ
2.1108b.35
μᾶ λλον ἐ ναντί α τὰ πλεῖ ον ἀ πέ χοντα. πρὸ ς δὲ τὸ μέ σον
2.1109a.1
ἀ ντί κειται μᾶ λλον ἐ φ' ὧ ν μὲ ν ἡ ἔ λλειψις ἐ φ' ὧ ν δὲ ἡ ὑ περβολή, οἷ ον ἀ νδρεί ᾳ μὲ ν οὐ χ ἡ θρασύ της ὑ περβολὴ οὖ σα, ἀ λλ' ἡ δειλί α ἔ λλειψις οὖ σα, τῇ δὲ σωφροσύ νῃ οὐ χ ἡ ἀ ναισθησί α ἔ νδεια οὖ σα, ἀ λλ' ἡ ἀ κολασί α ὑ περβολὴ
2.1109a.5
οὖ σα. διὰ δύ ο δ' αἰ τί ας τοῦ το συμβαί νει, μί αν μὲ ν τὴ ν ἐ ξ αὐ τοῦ τοῦ πρά γματος: τῷ γὰ ρ ἐ γγύ τερον εἶ ναι καὶ ὁ μοιό τερον τὸ ἕ τερον ἄ κρον τῷ μέ σῳ, οὐ τοῦ το ἀ λλὰ τοὐ ναντί ον ἀ ντιτί θεμεν μᾶ λλον: οἷ ον ἐ πεὶ ὁ μοιό τερον εἶ ναι δοκεῖ τῇ ἀ νδρεί ᾳ ἡ θρασύ της καὶ ἐ γγύ τερον, ἀ νομοιό τερον
2.1109a.10
δ' ἡ δειλί α, ταύ την μᾶ λλον ἀ ντιτί θεμεν: τὰ γὰ ρ ἀ πέ χοντα πλεῖ ον τοῦ μέ σου ἐ ναντιώ τερα δοκεῖ εἶ ναι. μί α μὲ ν οὖ ν αἰ τί α αὕ τη, ἐ ξ αὐ τοῦ τοῦ πρά γματος: ἑ τέ ρα δὲ ἐ ξ ἡ μῶ ν αὐ τῶ ν: πρὸ ς ἃ γὰ ρ αὐ τοὶ μᾶ λλον πεφύ καμέ ν πως, ταῦ τα μᾶ λλον ἐ ναντί α τῷ μέ σῳ φαί νεται. οἷ ον αὐ τοὶ μᾶ λλον
2.1109a.15
πεφύ καμεν πρὸ ς τὰ ς ἡ δονά ς, διὸ εὐ καταφορώ τεροί ἐ σμεν πρὸ ς ἀ κολασί αν ἢ πρὸ ς κοσμιό τητα. ταῦ τ' οὖ ν μᾶ λλον ἐ ναντί α λέ γομεν, πρὸ ς ἃ ἡ ἐ πί δοσις μᾶ λλον γί νεται: καὶ διὰ τοῦ το ἡ ἀ κολασί α ὑ περβολὴ οὖ σα ἐ ναντιωτέ ρα ἐ στὶ τῇ σωφροσύ νῃ.
2.1109a.20
ὅ τι μὲ ν οὖ ν ἐ στὶ ν ἡ ἀ ρετὴ ἡ ἠ θικὴ μεσό της, καὶ πῶ ς, καὶ ὅ τι μεσό της δύ ο κακιῶ ν, τῆ ς μὲ ν καθ' ὑ περβολὴ ν τῆ ς δὲ κατ' ἔ λλειψιν, καὶ ὅ τι τοιαύ τη ἐ στὶ διὰ τὸ στοχαστικὴ τοῦ μέ σου εἶ ναι τοῦ ἐ ν τοῖ ς πά θεσι καὶ ἐ ν ταῖ ς πρά ξεσιν, ἱ κανῶ ς εἴ ρηται. διὸ καὶ ἔ ργον ἐ στὶ σπουδαῖ ον εἶ ναι. ἐ ν ἑ κά στῳ
2.1109a.25
γὰ ρ τὸ μέ σον λαβεῖ ν ἔ ργον, οἷ ον κύ κλου τὸ μέ σον οὐ παντὸ ς ἀ λλὰ τοῦ εἰ δό τος: οὕ τω δὲ καὶ τὸ μὲ ν ὀ ργισθῆ ναι παντὸ ς καὶ ῥ ᾴ διον, καὶ τὸ δοῦ ναι ἀ ργύ ριον καὶ δαπανῆ σαι: τὸ δ' ᾧ καὶ ὅ σον καὶ ὅ τε καὶ οὗ ἕ νεκα καὶ ὥ ς, οὐ κέ τι παντὸ ς οὐ δὲ ῥ ᾴ διον: διό περ τὸ εὖ καὶ σπά νιον καὶ ἐ παινετὸ ν καὶ
2.1109a.30
καλό ν. διὸ δεῖ τὸ ν στοχαζό μενον τοῦ μέ σου πρῶ τον μὲ ν ἀ ποχωρεῖ ν τοῦ μᾶ λλον ἐ ναντί ου, καθά περ καὶ ἡ Καλυψὼ παραινεῖ τού του μὲ ν καπνοῦ καὶ κύ ματος ἐ κτὸ ς ἔ εργενῆ α. τῶ ν γὰ ρ ἄ κρων τὸ μέ ν ἐ στιν ἁ μαρτωλό τερον τὸ δ' ἧ ττον: ἐ πεὶ οὖ ν τοῦ μέ σου τυχεῖ ν ἄ κρως χαλεπό ν, κατὰ τὸ ν δεύ τερον,
2.1109a.35
φασί, πλοῦ ν τὰ ἐ λά χιστα ληπτέ ον τῶ ν κακῶ ν: τοῦ το δ' ἔ σται μά λιστα τοῦ τον τὸ ν τρό πον ὃ ν λέ γομεν.
2.1109b.1
σκοπεῖ ν δὲ δεῖ πρὸ ς ἃ καὶ αὐ τοὶ εὐ κατά φοροί ἐ σμεν: ἄ λλοι γὰ ρ πρὸ ς ἄ λλα πεφύ καμεν: τοῦ το δ' ἔ σται γνώ ριμον ἐ κ τῆ ς ἡ δονῆ ς καὶ τῆ ς λύ πης τῆ ς γινομέ νης περὶ ἡ μᾶ ς. εἰ ς τοὐ ναντί ον
2.1109b.5
δ' ἑ αυτοὺ ς ἀ φέ λκειν δεῖ: πολὺ γὰ ρ ἀ πά γοντες τοῦ ἁ μαρτά νειν εἰ ς τὸ μέ σον ἥ ξομεν, ὅ περ οἱ τὰ διεστραμμέ να τῶ ν ξύ λων ὀ ρθοῦ ντες ποιοῦ σιν. ἐ ν παντὶ δὲ μά λιστα φυλακτέ ον τὸ ἡ δὺ καὶ τὴ ν ἡ δονή ν: οὐ γὰ ρ ἀ δέ καστοι κρί νομεν αὐ τή ν. ὅ περ οὖ ν οἱ δημογέ ροντες ἔ παθον πρὸ ς τὴ ν̔ Ελέ νην,
2.1109b.10
τοῦ το δεῖ παθεῖ ν καὶ ἡ μᾶ ς πρὸ ς τὴ ν ἡ δονή ν, καὶ ἐ ν πᾶ σι τὴ ν ἐ κεί νων ἐ πιλέ γειν φωνή ν: οὕ τω γὰ ρ αὐ τὴ ν ἀ ποπεμπό μενοι ἧ ττον ἁ μαρτησό μεθα. ταῦ τ' οὖ ν ποιοῦ ντες, ὡ ς ἐ ν κεφαλαί ῳ εἰ πεῖ ν, μά λιστα δυνησό μεθα τοῦ μέ σου τυγχά νειν. χαλεπὸ ν δ' ἴ σως τοῦ το, καὶ μά λιστ' ἐ ν τοῖ ς καθ' ἕ καστον: οὐ
2.1109b.15
γὰ ρ ῥ ᾴ διον διορί σαι καὶ πῶ ς καὶ τί σι καὶ ἐ πὶ ποί οις καὶ πό σον χρό νον ὀ ργιστέ ον: καὶ γὰ ρ ἡ μεῖ ς ὁ τὲ μὲ ν τοὺ ς ἐ λλεί ποντας ἐ παινοῦ μεν καὶ πρά ους φαμέ ν, ὁ τὲ δὲ τοὺ ς χαλεπαί νοντας ἀ νδρώ δεις ἀ ποκαλοῦ ντες. ἀ λλ' ὁ μὲ ν μικρὸ ν τοῦ εὖ παρεκβαί νων οὐ ψέ γεται, οὔ τ' ἐ πὶ τὸ μᾶ λλον οὔ τ' ἐ πὶ τὸ
2.1109b.20
ἧ ττον, ὁ δὲ πλέ ον: οὗ τος γὰ ρ οὐ λανθά νει. ὁ δὲ μέ χρι τί νος καὶ ἐ πὶ πό σον ψεκτὸ ς οὐ ῥ ᾴ διον τῷ λό γῳ ἀ φορί σαι: οὐ δὲ γὰ ρ ἄ λλο οὐ δὲ ν τῶ ν αἰ σθητῶ ν: τὰ δὲ τοιαῦ τα ἐ ν τοῖ ς καθ' ἕ καστα, καὶ ἐ ν τῇ αἰ σθή σει ἡ κρί σις. τὸ μὲ ν ἄ ρα τοσοῦ το δηλοῖ ὅ τι ἡ μέ ση ἕ ξις ἐ ν πᾶ σιν ἐ παινετή, ἀ ποκλί νειν δὲ
2.1109b.25
δεῖ ὁ τὲ μὲ ν ἐ πὶ τὴ ν ὑ περβολὴ ν ὁ τὲ δ' ἐ πὶ τὴ ν ἔ λλειψιν: οὕ τω γὰ ρ ῥ ᾷ στα τοῦ μέ σου καὶ τοῦ εὖ τευξό μεθα.
2.1109b.30
τῆ ς ἀ ρετῆ ς δὴ περὶ πά θη τε καὶ πρά ξεις οὔ σης, καὶ ἐ πὶ μὲ ν τοῖ ς ἑ κουσί οις ἐ παί νων καὶ ψό γων γινομέ νων, ἐ πὶ δὲ τοῖ ς ἀ κουσί οις συγγνώ μης, ἐ νί οτε δὲ καὶ ἐ λέ ου, τὸ ἑ κού σιον καὶ τὸ ἀ κού σιον ἀ ναγκαῖ ον ἴ σως διορί σαι τοῖ ς περὶ ἀ ρετῆ ς ἐ πισκοποῦ σι, χρή σιμον δὲ καὶ τοῖ ς νομοθετοῦ σι πρό ς τε τὰ ς
2.1109b.35
τιμὰ ς καὶ τὰ ς κολά σεις. δοκεῖ δὴ ἀ κού σια εἶ ναι τὰ βί ᾳ ἢ δι' ἄ γνοιαν γινό μενα: