Nicomachean Ethics
Choose a text
id="mobileReaderAuthor" class="mobile-reader-author" href="/authors/aristotle-2" aria-label="More works by Aristotle (aristotle)">
—
⋯
Original / primary: Textus receptus
3.1110a.1
βί αιον δὲ οὗ ἡ ἀ ρχὴ ἔ ξωθεν, τοιαύ τη οὖ σα ἐ ν ᾗ μηδὲ ν συμβά λλεται ὁ πρά ττων ἢ ὁ πά σχων, οἷ ον εἰ πνεῦ μα κομί σαι ποι ἢ ἄ νθρωποι κύ ριοι ὄ ντες. ὅ σα δὲ διὰ φό βον μειζό νων κακῶ ν πρά ττεται ἢ διὰ
3.1110a.5
καλό ν τι, οἷ ον εἰ τύ ραννος προστά ττοι αἰ σχρό ν τι πρᾶ ξαι κύ ριος ὢ ν γονέ ων καὶ τέ κνων, καὶ πρά ξαντος μὲ ν σῴ ζοιντο μὴ πρά ξαντος δ' ἀ ποθνή σκοιεν, ἀ μφισβή τησιν ἔ χει πό τερον ἀ κού σιά ἐ στιν ἢ ἑ κού σια. τοιοῦ τον δέ τι συμβαί νει καὶ περὶ τὰ ς ἐ ν τοῖ ς χειμῶ σιν ἐ κβολά ς: ἁ πλῶ ς μὲ ν γὰ ρ οὐ δεὶ ς ἀ ποβά λλεται
3.1110a.10
ἑ κώ ν, ἐ πὶ σωτηρί ᾳ δ' αὑ τοῦ καὶ τῶ ν λοιπῶ ν ἅ παντες οἱ νοῦ ν ἔ χοντες. μικταὶ μὲ ν οὖ ν εἰ σιν αἱ τοιαῦ ται πρά ξεις, ἐ οί κασι δὲ μᾶ λλον ἑ κουσί οις: αἱ ρεταὶ γά ρ εἰ σι τό τε ὅ τε πρά ττονται, τὸ δὲ τέ λος τῆ ς πρά ξεως κατὰ τὸ ν καιρό ν ἐ στιν. καὶ τὸ ἑ κού σιον δὴ καὶ τὸ ἀ κού σιον, ὅ τε πρά ττει,
3.1110a.15
λεκτέ ον. πρά ττει δὲ ἑ κώ ν: καὶ γὰ ρ ἡ ἀ ρχὴ τοῦ κινεῖ ν τὰ ὀ ργανικὰ μέ ρη ἐ ν ταῖ ς τοιαύ ταις πρά ξεσιν ἐ ν αὐ τῷ ἐ στί ν: ὧ ν δ' ἐ ν αὐ τῷ ἡ ἀ ρχή, ἐ π' αὐ τῷ καὶ τὸ πρά ττειν καὶ μή. ἑ κού σια δὴ τὰ τοιαῦ τα, ἁ πλῶ ς δ' ἴ σως ἀ κού σια: οὐ δεὶ ς γὰ ρ ἂ ν ἕ λοιτο καθ' αὑ τὸ τῶ ν τοιού των οὐ δέ ν.
3.1110a.20
ἐ πὶ ταῖ ς πρά ξεσι δὲ ταῖ ς τοιαύ ταις ἐ νί οτε καὶ ἐ παινοῦ νται, ὅ ταν αἰ σχρό ν τι ἢ λυπηρὸ ν ὑ πομέ νωσιν ἀ ντὶ μεγά λων καὶ καλῶ ν: ἂ ν δ' ἀ νά παλιν, ψέ γονται: τὰ γὰ ρ αἴ σχισθ' ὑ πομεῖ ναι ἐ πὶ μηδενὶ καλῷ ἢ μετρί ῳ φαύ λου. ἐ π' ἐ νί οις δ' ἔ παινος μὲ ν οὐ γί νεται, συγγνώ μη δ', ὅ ταν διὰ τοιαῦ τα πρά ξῃ
3.1110a.25
τις ἃ μὴ δεῖ, ἃ τὴ ν ἀ νθρωπί νην φύ σιν ὑ περτεί νει καὶ μηδεὶ ς ἂ ν ὑ πομεί ναι. ἔ νια δ' ἴ σως οὐ κ ἔ στιν ἀ ναγκασθῆ ναι, ἀ λλὰ μᾶ λλον ἀ ποθανετέ ον παθό ντι τὰ δεινό τατα: καὶ γὰ ρ τὸ ν Εὐ ριπί δοὐ Αλκμαί ωνα γελοῖ α φαί νεται τὰ ἀ ναγκά σαντα μητροκτονῆ σαι. ἔ στι δὲ χαλεπὸ ν ἐ νί οτε διακρῖ ναι
3.1110a.30
ποῖ ον ἀ ντὶ ποί ου αἱ ρετέ ον καὶ τί ἀ ντὶ τί νος ὑ πομενετέ ον, ἔ τι δὲ χαλεπώ τερον ἐ μμεῖ ναι τοῖ ς γνωσθεῖ σιν: ὡ ς γὰ ρ ἐ πὶ τὸ πολύ ἐ στι τὰ μὲ ν προσδοκώ μενα λυπηρά, ἃ δ' ἀ ναγκά ζονται αἰ σχρά, ὅ θεν ἔ παινοι καὶ ψό γοι γί νονται περὶ τοὺ ς ἀ ναγκασθέ ντας ἢ μή.
3.1110b.1
τὰ δὴ ποῖ α φατέ ον βί αια; ἢ ἁ πλῶ ς μέ ν, ὁ πό τ' ἂ ν ἡ αἰ τί α ἐ ν τοῖ ς ἐ κτὸ ς ᾖ καὶ ὁ πρά ττων μηδὲ ν συμβά λληται; ἃ δὲ καθ' αὑ τὰ μὲ ν ἀ κού σιά ἐ στι, νῦ ν δὲ καὶ ἀ ντὶ τῶ νδε αἱ ρετά, καὶ ἡ ἀ ρχὴ ἐ ν τῷ πρά ττοντι,
3.1110b.5
καθ' αὑ τὰ μὲ ν ἀ κού σιά ἐ στι, νῦ ν δὲ καὶ ἀ ντὶ τῶ νδε ἑ κού σια. μᾶ λλον δ' ἔ οικεν ἑ κουσί οις: αἱ γὰ ρ πρά ξεις ἐ ν τοῖ ς καθ' ἕ καστα, ταῦ τα δ' ἑ κού σια. ποῖ α δ' ἀ ντὶ ποί ων αἱ ρετέ ον, οὐ ῥ ᾴ διον ἀ ποδοῦ ναι: πολλαὶ γὰ ρ διαφοραί εἰ σιν ἐ ν τοῖ ς καθ' ἕ καστα. εἰ δέ τις τὰ ἡ δέ α καὶ τὰ καλὰ φαί η βί αια
3.1110b.10
εἶ ναι（ ἀ ναγκά ζειν γὰ ρ ἔ ξω ὄ ντα）, πά ντα ἂ ν εἴ η αὐ τῷ βί αια: τού των γὰ ρ χά ριν πά ντες πά ντα πρά ττουσιν. καὶ οἱ μὲ ν βί ᾳ καὶ ἄ κοντες λυπηρῶ ς, οἱ δὲ διὰ τὸ ἡ δὺ καὶ καλὸ ν μεθ' ἡ δονῆ ς: γελοῖ ον δὲ τὸ αἰ τιᾶ σθαι τὰ ἐ κτό ς, ἀ λλὰ μὴ αὑ τὸ ν εὐ θή ρατον ὄ ντα ὑ πὸ τῶ ν τοιού των, καὶ τῶ ν μὲ ν
3.1110b.15
καλῶ ν ἑ αυτό ν, τῶ ν δ' αἰ σχρῶ ν τὰ ἡ δέ α. ἔ οικε δὴ τὸ βί αιον εἶ ναι οὗ ἔ ξωθεν ἡ ἀ ρχή, μηδὲ ν συμβαλλομέ νου τοῦ βιασθέ ντος. τὸ δὲ δι' ἄ γνοιαν οὐ χ ἑ κού σιον μὲ ν ἅ παν ἐ στί ν, ἀ κού σιον δὲ τὸ ἐ πί λυπον καὶ ἐ ν μεταμελεί ᾳ: ὁ γὰ ρ δι' ἄ γνοιαν
3.1110b.20
πρά ξας ὁ τιοῦ ν, μηδέ ν τι δυσχεραί νων ἐ πὶ τῇ πρά ξει, ἑ κὼ ν μὲ ν οὐ πέ πραχεν, ὅ γε μὴ ᾔ δει, οὐ δ' αὖ ἄ κων, μὴ λυπού μενό ς γε. τοῦ δὴ δι' ἄ γνοιαν ὁ μὲ ν ἐ ν μεταμελεί ᾳ ἄ κων δοκεῖ, ὁ δὲ μὴ μεταμελό μενος, ἐ πεὶ ἕ τερος, ἔ στω οὐ χ ἑ κώ ν: ἐ πεὶ γὰ ρ διαφέ ρει, βέ λτιον ὄ νομα ἔ χειν ἴ διον. ἕ τερον δ'
3.1110b.25
ἔ οικε καὶ τὸ δι' ἄ γνοιαν πρά ττειν τοῦ ἀ γνοοῦ ντα: ὁ γὰ ρ μεθύ ων ἢ ὀ ργιζό μενος οὐ δοκεῖ δι' ἄ γνοιαν πρά ττειν ἀ λλὰ διά τι τῶ ν εἰ ρημέ νων, οὐ κ εἰ δὼ ς δὲ ἀ λλ' ἀ γνοῶ ν. ἀ γνοεῖ μὲ ν οὖ ν πᾶ ς ὁ μοχθηρὸ ς ἃ δεῖ πρά ττειν καὶ ὧ ν ἀ φεκτέ ον, καὶ διὰ τὴ ν τοιαύ την ἁ μαρτί αν ἄ δικοι καὶ ὅ λως
3.1110b.30
κακοὶ γί νονται: τὸ δ' ἀ κού σιον βού λεται λέ γεσθαι οὐ κ εἴ τις ἀ γνοεῖ τὰ συμφέ ροντα: οὐ γὰ ρ ἡ ἐ ν τῇ προαιρέ σει ἄ γνοια αἰ τί α τοῦ ἀ κουσί ου ἀ λλὰ τῆ ς μοχθηρί ας, οὐ δ' ἡ καθό λου（ ψέ γονται γὰ ρ διά γε ταύ την） ἀ λλ' ἡ καθ' ἕ καστα, ἐ ν οἷ ς καὶ περὶ ἃ ἡ πρᾶ ξις:
3.1111a.1
ἐ ν τού τοις γὰ ρ καὶ ἔ λεος καὶ συγγνώ μη: ὁ γὰ ρ τού των τι ἀ γνοῶ ν ἀ κουσί ως πρά ττει. ἴ σως οὖ ν οὐ χεῖ ρον διορί σαι αὐ τά, τί να καὶ πό σα ἐ στί, τί ς τε δὴ καὶ τί καὶ περὶ τί ἢ ἐ ν τί νι πρά ττει, ἐ νί οτε δὲ καὶ
3.1111a.5
τί νι, οἷ ον ὀ ργά νῳ, καὶ ἕ νεκα τί νος, οἷ ον σωτηρί ας, καὶ πῶ ς, οἷ ον ἠ ρέ μα ἢ σφό δρα. ἅ παντα μὲ ν οὖ ν ταῦ τα οὐ δεὶ ς ἂ ν ἀ γνοή σειε μὴ μαινό μενος, δῆ λον δ' ὡ ς οὐ δὲ τὸ ν πρά ττοντα: πῶ ς γὰ ρ ἑ αυτό ν γε; ὃ δὲ πρά ττει ἀ γνοή σειεν ἄ ν τις, οἷ ον† λέ γοντέ ς φασιν ἐ κπεσεῖ ν αὐ τού ς,† ἢ οὐ κ εἰ δέ ναι ὅ τι ἀ πό ρρητα
3.1111a.10
ἦ ν, ὥ σπερ Αἰ σχύ λος τὰ μυστικά, ἢ δεῖ ξαι βουλό μενος ἀ φεῖ ναι, ὡ ς ὁ τὸ ν καταπέ λτην. οἰ ηθεί η δ' ἄ ν τις καὶ τὸ ν υἱ ὸ ν πολέ μιον εἶ ναι ὥ σπερ ἡ Μερό πη, καὶ ἐ σφαιρῶ σθαι τὸ λελογχωμέ νον δό ρυ, ἢ τὸ ν λί θον κί σηριν εἶ ναι: καὶ ἐ πὶ σωτηρί ᾳ πί σας ἀ ποκτεί ναι ἄ ν: καὶ θῖ ξαι βουλό μενος,
3.1111a.15
ὥ σπερ οἱ ἀ κροχειριζό μενοι, πατά ξειεν ἄ ν. περὶ πά ντα δὴ ταῦ τα τῆ ς ἀ γνοί ας οὔ σης, ἐ ν οἷ ς ἡ πρᾶ ξις, ὁ τού των τι ἀ γνοή σας ἄ κων δοκεῖ πεπραχέ ναι, καὶ μά λιστα ἐ ν τοῖ ς κυριωτά τοις: κυριώ τατα δ' εἶ ναι δοκεῖ ἐ ν οἷ ς ἡ πρᾶ ξις καὶ οὗ ἕ νεκα. τοῦ δὴ κατὰ τὴ ν τοιαύ την ἄ γνοιαν ἀ κουσί ου λεγομέ νου
3.1111a.20
ἔ τι δεῖ τὴ ν πρᾶ ξιν λυπηρὰ ν εἶ ναι καὶ ἐ ν μεταμελεί ᾳ. ὄ ντος δ' ἀ κουσί ου τοῦ βί ᾳ καὶ δι' ἄ γνοιαν, τὸ ἑ κού σιον δό ξειεν ἂ ν εἶ ναι οὗ ἡ ἀ ρχὴ ἐ ν αὐ τῷ εἰ δό τι τὰ καθ' ἕ καστα ἐ ν οἷ ς ἡ πρᾶ ξις. ἴ σως γὰ ρ οὐ καλῶ ς λέ γεται ἀ κού σια
3.1111a.25
εἶ ναι τὰ διὰ θυμὸ ν ἢ ἐ πιθυμί αν. πρῶ τον μὲ ν γὰ ρ οὐ δὲ ν ἔ τι τῶ ν ἄ λλων ζῴ ων ἑ κουσί ως πρά ξει, οὐ δ' οἱ παῖ δες: εἶ τα πό τερον οὐ δὲ ν ἑ κουσί ως πρά ττομεν τῶ ν δι' ἐ πιθυμί αν καὶ θυμό ν, ἢ τὰ καλὰ μὲ ν ἑ κουσί ως τὰ δ' αἰ σχρὰ ἀ κουσί ως; ἢ γελοῖ ον ἑ νό ς γε αἰ τί ου ὄ ντος; ἄ τοπον δὲ ἴ σως
3.1111a.30
ἀ κού σια φά ναι ὧ ν δεῖ ὀ ρέ γεσθαι: δεῖ δὲ καὶ ὀ ργί ζεσθαι ἐ πί τισι καὶ ἐ πιθυμεῖ ν τινῶ ν, οἷ ον ὑ γιεί ας καὶ μαθή σεως. δοκεῖ δὲ καὶ τὰ μὲ ν ἀ κού σια λυπηρὰ εἶ ναι, τὰ δὲ κατ' ἐ πιθυμί αν ἡ δέ α. ἔ τι δὲ τί διαφέ ρει τῷ ἀ κού σια εἶ ναι τὰ κατὰ λογισμὸ ν ἢ θυμὸ ν ἁ μαρτηθέ ντα; φευκτὰ μὲ ν γὰ ρ ἄ μφω,
3.1111b.1
δοκεῖ δὲ οὐ χ ἧ ττον ἀ νθρωπικὰ εἶ ναι τὰ ἄ λογα πά θη, ὥ στε καὶ αἱ πρά ξεις τοῦ ἀ νθρώ που αἱ ἀ πὸ θυμοῦ καὶ ἐ πιθυμί ας. ἄ τοπον δὴ τὸ τιθέ ναι ἀ κού σια ταῦ τα. διωρισμέ νων δὲ τοῦ τε ἑ κουσί ου καὶ τοῦ ἀ κουσί ου,
3.1111b.5
περὶ προαιρέ σεως ἕ πεται διελθεῖ ν: οἰ κειό τατον γὰ ρ εἶ ναι δοκεῖ τῇ ἀ ρετῇ καὶ μᾶ λλον τὰ ἤ θη κρί νειν τῶ ν πρά ξεων. ἡ προαί ρεσις δὴ ἑ κού σιον μὲ ν φαί νεται, οὐ ταὐ τὸ ν δέ, ἀ λλ' ἐ πὶ πλέ ον τὸ ἑ κού σιον: τοῦ μὲ ν γὰ ρ ἑ κουσί ου καὶ παῖ δες καὶ τἆ λλα ζῷ α κοινωνεῖ, προαιρέ σεως δ' οὔ, καὶ τὰ ἐ ξαί φνης
3.1111b.10
ἑ κού σια μὲ ν λέ γομεν, κατὰ προαί ρεσιν δ' οὔ. οἱ δὲ λέ γοντες αὐ τὴ ν ἐ πιθυμί αν ἢ θυμὸ ν ἢ βού λησιν ἤ τινα δό ξαν οὐ κ ἐ οί κασιν ὀ ρθῶ ς λέ γειν. οὐ γὰ ρ κοινὸ ν ἡ προαί ρεσις καὶ τῶ ν ἀ λό γων, ἐ πιθυμί α δὲ καὶ θυμό ς. καὶ ὁ ἀ κρατὴ ς ἐ πιθυμῶ ν μὲ ν πρά ττει, προαιρού μενος δ' οὔ: ὁ ἐ γκρατὴ ς δ' ἀ νά παλιν
3.1111b.15
προαιρού μενος μέ ν, ἐ πιθυμῶ ν δ' οὔ. καὶ προαιρέ σει μὲ ν ἐ πιθυμί α ἐ ναντιοῦ ται, ἐ πιθυμί α δ' ἐ πιθυμί ᾳ οὔ. καὶ ἡ μὲ ν ἐ πιθυμί α ἡ δέ ος καὶ ἐ πιλύ που, ἡ προαί ρεσις δ' οὔ τε λυπηροῦ οὔ θ' ἡ δέ ος. θυμὸ ς δ' ἔ τι ἧ ττον: ἥ κιστα γὰ ρ τὰ διὰ θυμὸ ν κατὰ προαί ρεσιν εἶ ναι δοκεῖ. ἀ λλὰ μὴ ν οὐ δὲ βού λησί ς
3.1111b.20
γε, καί περ σύ νεγγυς φαινό μενον: προαί ρεσις μὲ ν γὰ ρ οὐ κ ἔ στι τῶ ν ἀ δυνά των, καὶ εἴ τις φαί η προαιρεῖ σθαι, δοκοί η ἂ ν ἠ λί θιος εἶ ναι: βού λησις δ' ἐ στὶ καὶ τῶ ν ἀ δυνά των, οἷ ον ἀ θανασί ας. καὶ ἡ μὲ ν βού λησί ς ἐ στι καὶ περὶ τὰ μηδαμῶ ς δι' αὑ τοῦ πραχθέ ντα ἄ ν, οἷ ον ὑ ποκριτή ν τινα νικᾶ ν ἢ ἀ θλητή ν:
3.1111b.25
προαιρεῖ ται δὲ τὰ τοιαῦ τα οὐ δεί ς, ἀ λλ' ὅ σα οἴ εται γενέ σθαι ἂ ν δι' αὑ τοῦ. ἔ τι δ' ἡ μὲ ν βού λησις τοῦ τέ λους ἐ στὶ μᾶ λλον, ἡ δὲ προαί ρεσις τῶ ν πρὸ ς τὸ τέ λος, οἷ ον ὑ γιαί νειν βουλό μεθα, προαιρού μεθα δὲ δι' ὧ ν ὑ γιανοῦ μεν, καὶ εὐ δαιμονεῖ ν βουλό μεθα μὲ ν καὶ φαμέ ν, προαιρού μεθα δὲ λέ γειν οὐ χ ἁ ρμό ζει: ὅ λως
3.1111b.30
γὰ ρ ἔ οικεν ἡ προαί ρεσις περὶ τὰ ἐ φ' ἡ μῖ ν εἶ ναι. οὐ δὲ δὴ δό ξα ἂ ν εἴ η: ἡ μὲ ν γὰ ρ δό ξα δοκεῖ περὶ πά ντα εἶ ναι, καὶ οὐ δὲ ν ἧ ττον περὶ τὰ ἀ ί δια καὶ τὰ ἀ δύ νατα ἢ τὰ ἐ φ' ἡ μῖ ν: καὶ τῷ ψευδεῖ καὶ ἀ ληθεῖ διαιρεῖ ται, οὐ τῷ κακῷ καὶ ἀ γαθῷ, ἡ προαί ρεσις δὲ τού τοις μᾶ λλον.
3.1112a.1
ὅ λως μὲ ν οὖ ν δό ξῃ ταὐ τὸ ν ἴ σως οὐ δὲ λέ γει οὐ δεί ς. ἀ λλ' οὐ δὲ τινί: τῷ γὰ ρ προαιρεῖ σθαι τἀ γαθὰ ἢ τὰ κακὰ ποιοί τινέ ς ἐ σμεν, τῷ δὲ δοξά ζειν οὔ. καὶ προαιρού μεθα μὲ ν λαβεῖ ν ἢ φυγεῖ ν ἤ τι τῶ ν τοιού των, δοξά ζομεν δὲ τί ἐ στιν ἢ τί νι συμφέ ρει ἢ πῶ ς:
3.1112a.5
λαβεῖ ν δ' ἢ φυγεῖ ν οὐ πά νυ δοξά ζομεν. καὶ ἡ μὲ ν προαί ρεσις ἐ παινεῖ ται τῷ εἶ ναι οὗ δεῖ μᾶ λλον ἢ τῷ ὀ ρθῶ ς, ἡ δὲ δό ξα τῷ ὡ ς ἀ ληθῶ ς. καὶ προαιρού μεθα μὲ ν ἃ μά λιστα ἴ σμεν ἀ γαθὰ ὄ ντα, δοξά ζομεν δὲ ἃ οὐ πά νυ ἴ σμεν: δοκοῦ σι δὲ οὐ χ οἱ αὐ τοὶ προαιρεῖ σθαί τε ἄ ριστα καὶ δοξά ζειν, ἀ λλ'
3.1112a.10
ἔ νιοι δοξά ζειν μὲ ν ἄ μεινον, διὰ κακί αν δ' αἱ ρεῖ σθαι οὐ χ ἃ δεῖ. εἰ δὲ προγί νεται δό ξα τῆ ς προαιρέ σεως ἢ παρακολουθεῖ, οὐ δὲ ν διαφέ ρει: οὐ τοῦ το γὰ ρ σκοποῦ μεν, ἀ λλ' εἰ ταὐ τό ν ἐ στι δό ξῃ τινί. τί οὖ ν ἢ ποῖ ό ν τι ἐ στί ν, ἐ πειδὴ τῶ ν εἰ ρημέ νων οὐ θέ ν; ἑ κού σιον μὲ ν δὴ φαί νεται, τὸ δ' ἑ κού σιον οὐ πᾶ ν προαιρετό ν.
3.1112a.15
ἀ λλ' ἆ ρά γε τὸ προβεβουλευμέ νον; ἡ γὰ ρ προαί ρεσις μετὰ λό γου καὶ διανοί ας. ὑ ποσημαί νειν δ' ἔ οικε καὶ τοὔ νομα ὡ ς ὂ ν πρὸ ἑ τέ ρων αἱ ρετό ν. βουλεύ ονται δὲ πό τερον περὶ πά ντων, καὶ πᾶ ν βουλευτό ν ἐ στιν, ἢ περὶ ἐ νί ων οὐ κ ἔ στι βουλή; λεκτέ ον δ' ἴ σως βουλευτὸ ν
3.1112a.20
οὐ χ ὑ πὲ ρ οὗ βουλεύ σαιτ' ἄ ν τις ἠ λί θιος ἢ μαινό μενος, ἀ λλ' ὑ πὲ ρ ὧ ν ὁ νοῦ ν ἔ χων. περὶ δὴ τῶ ν ἀ ιδί ων οὐ δεὶ ς βουλεύ εται, οἷ ον περὶ τοῦ κό σμου ἢ τῆ ς διαμέ τρου καὶ τῆ ς πλευρᾶ ς, ὅ τι ἀ σύ μμετροι. ἀ λλ' οὐ δὲ περὶ τῶ ν ἐ ν κινή σει, ἀ εὶ δὲ κατὰ ταὐ τὰ γινομέ νων, εἴ τ' ἐ ξ ἀ νά γκης εἴ τε καὶ
3.1112a.25
φύ σει ἢ διά τινα αἰ τί αν ἄ λλην, οἷ ον τροπῶ ν καὶ ἀ νατολῶ ν. οὐ δὲ περὶ τῶ ν ἄ λλοτε ἄ λλως, οἷ ον αὐ χμῶ ν καὶ ὄ μβρων. οὐ δὲ περὶ τῶ ν ἀ πὸ τύ χης, οἷ ον θησαυροῦ εὑ ρέ σεως. ἀ λλ' οὐ δὲ περὶ τῶ ν ἀ νθρωπί νων ἁ πά ντων, οἷ ον πῶ ς ἂ ν Σκύ θαι ἄ ριστα πολιτεύ οιντο οὐ δεὶ ς Λακεδαιμονί ων βουλεύ εται.
3.1112a.30
οὐ γὰ ρ γέ νοιτ' ἂ ν τού των οὐ θὲ ν δι' ἡ μῶ ν. βουλευό μεθα δὲ περὶ τῶ ν ἐ φ' ἡ μῖ ν καὶ πρακτῶ ν: ταῦ τα δὲ καὶ ἔ στι λοιπά. αἰ τί αι γὰ ρ δοκοῦ σιν εἶ ναι φύ σις καὶ ἀ νά γκη καὶ τύ χη, ἔ τι δὲ νοῦ ς καὶ πᾶ ν τὸ δι' ἀ νθρώ που. τῶ ν δ' ἀ νθρώ πων ἕ καστοι βουλεύ ονται περὶ τῶ ν δι' αὑ τῶ ν πρακτῶ ν.
3.1112b.1
καὶ περὶ μὲ ν τὰ ς ἀ κριβεῖ ς καὶ αὐ τά ρκεις τῶ ν ἐ πιστημῶ ν οὐ κ ἔ στι βουλή, οἷ ον περὶ γραμμά των（ οὐ γὰ ρ διστά ζομεν πῶ ς γραπτέ ον）: ἀ λλ' ὅ σα γί νεται δι' ἡ μῶ ν, μὴ ὡ σαύ τως δ' ἀ εί, περὶ τού των βουλευό μεθα, οἷ ον περὶ τῶ ν κατ' ἰ ατρικὴ ν καὶ χρηματιστική ν,
3.1112b.5
καὶ περὶ κυβερνητικὴ ν μᾶ λλον ἢ γυμναστική ν, ὅ σῳ ἧ ττον διηκρί βωται, καὶ ἔ τι περὶ τῶ ν λοιπῶ ν ὁ μοί ως, μᾶ λλον δὲ καὶ περὶ τὰ ς τέ χνας ἢ τὰ ς ἐ πιστή μας: μᾶ λλον γὰ ρ περὶ ταύ τας διστά ζομεν. τὸ βουλεύ εσθαι δὲ ἐ ν τοῖ ς ὡ ς ἐ πὶ τὸ πολύ, ἀ δή λοις δὲ πῶ ς ἀ ποβή σεται, καὶ ἐ ν οἷ ς ἀ διό ριστον.
3.1112b.10
συμβού λους δὲ παραλαμβά νομεν εἰ ς τὰ μεγά λα, ἀ πιστοῦ ντες ἡ μῖ ν αὐ τοῖ ς ὡ ς οὐ χ ἱ κανοῖ ς διαγνῶ ναι. βουλευό μεθα δ' οὐ περὶ τῶ ν τελῶ ν ἀ λλὰ περὶ τῶ ν πρὸ ς τὰ τέ λη. οὔ τε γὰ ρ ἰ ατρὸ ς βουλεύ εται εἰ ὑ γιά σει, οὔ τε ῥ ή τωρ εἰ πεί σει, οὔ τε πολιτικὸ ς εἰ εὐ νομί αν ποιή σει, οὐ δὲ τῶ ν λοιπῶ ν οὐ δεὶ ς
3.1112b.15
περὶ τοῦ τέ λους: ἀ λλὰ θέ μενοι τὸ τέ λος τὸ πῶ ς καὶ διὰ τί νων ἔ σται σκοποῦ σι: καὶ διὰ πλειό νων μὲ ν φαινομέ νου γί νεσθαι διὰ τί νος ῥ ᾷ στα καὶ κά λλιστα ἐ πισκοποῦ σι, δι' ἑ νὸ ς δ' ἐ πιτελουμέ νου πῶ ς διὰ τού του ἔ σται κἀ κεῖ νο διὰ τί νος, ἕ ως ἂ ν ἔ λθωσιν ἐ πὶ τὸ πρῶ τον αἴ τιον, ὃ ἐ ν τῇ εὑ ρέ σει ἔ σχατό ν
3.1112b.20
ἐ στιν. ὁ γὰ ρ βουλευό μενος ἔ οικε ζητεῖ ν καὶ ἀ ναλύ ειν τὸ ν εἰ ρημέ νον τρό πον ὥ σπερ διά γραμμα（ φαί νεται δ' ἡ μὲ ν ζή τησις οὐ πᾶ σα εἶ ναι βού λευσις, οἷ ον αἱ μαθηματικαί, ἡ δὲ βού λευσις πᾶ σα ζή τησις）, καὶ τὸ ἔ σχατον ἐ ν τῇ ἀ ναλύ σει πρῶ τον εἶ ναι ἐ ν τῇ γενέ σει. κἂ ν μὲ ν ἀ δυνά τῳ ἐ ντύ χωσιν,
3.1112b.25
ἀ φί στανται, οἷ ον εἰ χρημά των δεῖ, ταῦ τα δὲ μὴ οἷ ό ν τε πορισθῆ ναι: ἐ ὰ ν δὲ δυνατὸ ν φαί νηται, ἐ γχειροῦ σι πρά ττειν. δυνατὰ δὲ ἃ δι' ἡ μῶ ν γέ νοιτ' ἄ ν: τὰ γὰ ρ διὰ τῶ ν φί λων δι' ἡ μῶ ν πως ἐ στί ν: ἡ γὰ ρ ἀ ρχὴ ἐ ν ἡ μῖ ν. ζητεῖ ται δ' ὁ τὲ μὲ ν τὰ ὄ ργανα ὁ τὲ δ' ἡ χρεί α αὐ τῶ ν:
3.1112b.30
ὁ μοί ως δὲ καὶ ἐ ν τοῖ ς λοιποῖ ς ὁ τὲ μὲ ν δι' οὗ ὁ τὲ δὲ πῶ ς ἢ διὰ τί νος. ἔ οικε δή, καθά περ εἴ ρηται, ἄ νθρωπος εἶ ναι ἀ ρχὴ τῶ ν πρά ξεων: ἡ δὲ βουλὴ περὶ τῶ ν αὑ τῷ πρακτῶ ν, αἱ δὲ πρά ξεις ἄ λλων ἕ νεκα. οὐ γὰ ρ ἂ ν εἴ η βουλευτὸ ν τὸ τέ λος ἀ λλὰ τὰ πρὸ ς τὰ τέ λη: οὐ δὲ δὴ τὰ καθ' ἕ καστα,
3.1113a.1
οἷ ον εἰ ἄ ρτος τοῦ το ἢ πέ πεπται ὡ ς δεῖ: αἰ σθή σεως γὰ ρ ταῦ τα. εἰ δὲ ἀ εὶ βουλεύ σεται, εἰ ς ἄ πειρον ἥ ξει. βουλευτὸ ν δὲ καὶ προαιρετὸ ν τὸ αὐ τό, πλὴ ν ἀ φωρισμέ νον ἤ δη τὸ προαιρετό ν: τὸ γὰ ρ ἐ κ τῆ ς βουλῆ ς κριθὲ ν προαιρετό ν
3.1113a.5
ἐ στιν. παύ εται γὰ ρ ἕ καστος ζητῶ ν πῶ ς πρά ξει, ὅ ταν εἰ ς αὑ τὸ ν ἀ ναγά γῃ τὴ ν ἀ ρχή ν, καὶ αὑ τοῦ εἰ ς τὸ ἡ γού μενον: τοῦ το γὰ ρ τὸ προαιρού μενον. δῆ λον δὲ τοῦ το καὶ ἐ κ τῶ ν ἀ ρχαί ων πολιτειῶ ν, ἃ ς̔́ Ομηρος ἐ μιμεῖ το: οἱ γὰ ρ βασιλεῖ ς ἃ προεί λοντο ἀ νή γγελλον τῷ δή μῳ. ὄ ντος δὲ τοῦ
3.1113a.10
προαιρετοῦ βουλευτοῦ ὀ ρεκτοῦ τῶ ν ἐ φ' ἡ μῖ ν, καὶ ἡ προαί ρεσις ἂ ν εἴ η βουλευτικὴ ὄ ρεξις τῶ ν ἐ φ' ἡ μῖ ν: ἐ κ τοῦ βουλεύ σασθαι γὰ ρ κρί ναντες ὀ ρεγό μεθα κατὰ τὴ ν βού λευσιν. ἡ μὲ ν οὖ ν προαί ρεσις τύ πῳ εἰ ρή σθω, καὶ περὶ ποῖ ά ἐ στι καὶ ὅ τι τῶ ν πρὸ ς τὰ τέ λη.
3.1113a.15
ἡ δὲ βού λησις ὅ τι μὲ ν τοῦ τέ λους ἐ στὶ ν εἴ ρηται, δοκεῖ δὲ τοῖ ς μὲ ν τἀ γαθοῦ εἶ ναι, τοῖ ς δὲ τοῦ φαινομέ νου ἀ γαθοῦ. συμβαί νει δὲ τοῖ ς μὲ ν τὸ βουλητὸ ν τἀ γαθὸ ν λέ γουσι μὴ εἶ ναι βουλητὸ ν ὃ βού λεται ὁ μὴ ὀ ρθῶ ς αἱ ρού μενος（ εἰ γὰ ρ ἔ σται βουλητό ν, καὶ ἀ γαθό ν: ἦ ν δ', εἰ οὕ τως ἔ τυχε, κακό ν）,
3.1113a.20
τοῖ ς δ' αὖ τὸ φαινό μενον ἀ γαθὸ ν βουλητὸ ν λέ γουσι μὴ εἶ ναι φύ σει βουλητό ν, ἀ λλ' ἑ κά στῳ τὸ δοκοῦ ν: ἄ λλο δ' ἄ λλῳ φαί νεται, καὶ εἰ οὕ τως ἔ τυχε, τἀ ναντί α. εἰ δὲ δὴ ταῦ τα μὴ ἀ ρέ σκει, ἆ ρα φατέ ον ἁ πλῶ ς μὲ ν καὶ κατ' ἀ λή θειαν βουλητὸ ν εἶ ναι τἀ γαθό ν, ἑ κά στῳ δὲ τὸ φαινό μενον;
3.1113a.25
τῷ μὲ ν οὖ ν σπουδαί ῳ τὸ κατ' ἀ λή θειαν εἶ ναι, τῷ δὲ φαύ λῳ τὸ τυχό ν, ὥ σπερ καὶ ἐ πὶ τῶ ν σωμά των τοῖ ς μὲ ν εὖ διακειμέ νοις ὑ γιεινά ἐ στι τὰ κατ' ἀ λή θειαν τοιαῦ τα ὄ ντα, τοῖ ς δ' ἐ πινό σοις ἕ τερα, ὁ μοί ως δὲ καὶ πικρὰ καὶ γλυκέ α καὶ θερμὰ καὶ βαρέ α καὶ τῶ ν ἄ λλων ἕ καστα: ὁ σπουδαῖ ος γὰ ρ
3.1113a.30
ἕ καστα κρί νει ὀ ρθῶ ς, καὶ ἐ ν ἑ κά στοις τἀ ληθὲ ς αὐ τῷ φαί νεται. καθ' ἑ κά στην γὰ ρ ἕ ξιν ἴ διά ἐ στι καλὰ καὶ ἡ δέ α, καὶ διαφέ ρει πλεῖ στον ἴ σως ὁ σπουδαῖ ος τῷ τἀ ληθὲ ς ἐ ν ἑ κά στοις ὁ ρᾶ ν, ὥ σπερ κανὼ ν καὶ μέ τρον αὐ τῶ ν ὤ ν. ἐ ν τοῖ ς πολλοῖ ς δὲ ἡ ἀ πά τη διὰ τὴ ν ἡ δονὴ ν ἔ οικε γί νεσθαι: οὐ γὰ ρ οὖ σα ἀ γαθὸ ν φαί νεται.
3.1113b.1
αἱ ροῦ νται οὖ ν τὸ ἡ δὺ ὡ ς ἀ γαθό ν, τὴ ν δὲ λύ πην ὡ ς κακὸ ν φεύ γουσιν. ὄ ντος δὴ βουλητοῦ μὲ ν τοῦ τέ λους, βουλευτῶ ν δὲ καὶ προαιρετῶ ν τῶ ν πρὸ ς τὸ τέ λος, αἱ περὶ ταῦ τα πρά ξεις
3.1113b.5
κατὰ προαί ρεσιν ἂ ν εἶ εν καὶ ἑ κού σιοι. αἱ δὲ τῶ ν ἀ ρετῶ ν ἐ νέ ργειαι περὶ ταῦ τα. ἐ φ' ἡ μῖ ν δὴ καὶ ἡ ἀ ρετή, ὁ μοί ως δὲ καὶ ἡ κακί α. ἐ ν οἷ ς γὰ ρ ἐ φ' ἡ μῖ ν τὸ πρά ττειν, καὶ τὸ μὴ πρά ττειν, καὶ ἐ ν οἷ ς τὸ μή, καὶ τὸ ναί: ὥ στ' εἰ τὸ πρά ττειν καλὸ ν ὂ ν ἐ φ' ἡ μῖ ν ἐ στί, καὶ τὸ μὴ πρά ττειν ἐ φ' ἡ μῖ ν
3.1113b.10
ἔ σται αἰ σχρὸ ν ὄ ν, καὶ εἰ τὸ μὴ πρά ττειν καλὸ ν ὂ ν ἐ φ' ἡ μῖ ν, καὶ τὸ πρά ττειν αἰ σχρὸ ν ὂ ν ἐ φ' ἡ μῖ ν. εἰ δ' ἐ φ' ἡ μῖ ν τὰ καλὰ πρά ττειν καὶ τὰ αἰ σχρά, ὁ μοί ως δὲ καὶ τὸ μὴ πρά ττειν, τοῦ το δ' ἦ ν τὸ ἀ γαθοῖ ς καὶ κακοῖ ς εἶ ναι, ἐ φ' ἡ μῖ ν ἄ ρα τὸ ἐ πιεικέ σι καὶ φαύ λοις εἶ ναι. τὸ δὲ λέ γειν ὡ ς οὐ δεὶ ς ἑ κὼ ν
3.1113b.15
πονηρὸ ς οὐ δ' ἄ κων μακά ριος ἔ οικε τὸ μὲ ν ψευδεῖ τὸ δ' ἀ ληθεῖ: μακά ριος μὲ ν γὰ ρ οὐ δεὶ ς ἄ κων, ἡ δὲ μοχθηρί α ἑ κού σιον. ἢ τοῖ ς γε νῦ ν εἰ ρημέ νοις ἀ μφισβητητέ ον, καὶ τὸ ν ἄ νθρωπον οὐ φατέ ον ἀ ρχὴ ν εἶ ναι οὐ δὲ γεννητὴ ν τῶ ν πρά ξεων ὥ σπερ καὶ τέ κνων. εἰ δὲ ταῦ τα φαί νεται καὶ μὴ ἔ χομεν
3.1113b.20
εἰ ς ἄ λλας ἀ ρχὰ ς ἀ ναγαγεῖ ν παρὰ τὰ ς ἐ ν ἡ μῖ ν, ὧ ν καὶ αἱ ἀ ρχαὶ ἐ ν ἡ μῖ ν, καὶ αὐ τὰ ἐ φ' ἡ μῖ ν καὶ ἑ κού σια. τού τοις δ' ἔ οικε μαρτυρεῖ σθαι καὶ ἰ δί ᾳ ὑ φ' ἑ κά στων καὶ ὑ π' αὐ τῶ ν τῶ ν νομοθετῶ ν: κολά ζουσι γὰ ρ καὶ τιμωροῦ νται τοὺ ς δρῶ ντας μοχθηρά, ὅ σοι μὴ βί ᾳ ἢ δι' ἄ γνοιαν ἧ ς μὴ αὐ τοὶ
3.1113b.25
αἴ τιοι, τοὺ ς δὲ τὰ καλὰ πρά ττοντας τιμῶ σιν, ὡ ς τοὺ ς μὲ ν προτρέ ψοντες τοὺ ς δὲ κωλύ σοντες. καί τοι ὅ σα μή τ' ἐ φ' ἡ μῖ ν ἐ στὶ μή θ' ἑ κού σια, οὐ δεὶ ς προτρέ πεται πρά ττειν, ὡ ς οὐ δὲ ν πρὸ ἔ ργου ὂ ν τὸ πεισθῆ ναι μὴ θερμαί νεσθαι ἢ ἀ λγεῖ ν ἢ πεινῆ ν ἢ ἄ λλ' ὁ τιοῦ ν τῶ ν τοιού των: οὐ θὲ ν γὰ ρ ἧ ττον πεισό μεθα
3.1113b.30
αὐ τά. καὶ γὰ ρ ἐ π' αὐ τῷ τῷ ἀ γνοεῖ ν κολά ζουσιν, ἐ ὰ ν αἴ τιος εἶ ναι δοκῇ τῆ ς ἀ γνοί ας, οἷ ον τοῖ ς μεθύ ουσι διπλᾶ τὰ ἐ πιτί μια: ἡ γὰ ρ ἀ ρχὴ ἐ ν αὐ τῷ: κύ ριος γὰ ρ τοῦ μὴ μεθυσθῆ ναι, τοῦ το δ' αἴ τιον τῆ ς ἀ γνοί ας. καὶ τοὺ ς ἀ γνοοῦ ντά ς τι τῶ ν ἐ ν τοῖ ς νό μοις, ἃ δεῖ ἐ πί στασθαι καὶ μὴ χαλεπά ἐ στι,
3.1114a.1
κολά ζουσιν, ὁ μοί ως δὲ καὶ ἐ ν τοῖ ς ἄ λλοις, ὅ σα δι' ἀ μέ λειαν ἀ γνοεῖ ν δοκοῦ σιν, ὡ ς ἐ π' αὐ τοῖ ς ὂ ν τὸ μὴ ἀ γνοεῖ ν: τοῦ γὰ ρ ἐ πιμεληθῆ ναι κύ ριοι. ἀ λλ' ἴ σως τοιοῦ τό ς ἐ στιν ὥ στε μὴ ἐ πιμεληθῆ ναι. ἀ λλὰ τοῦ τοιού τους γενέ σθαι αὐ τοὶ αἴ τιοι
3.1114a.5
ζῶ ντες ἀ νειμέ νως, καὶ τοῦ ἀ δί κους ἢ ἀ κολά στους εἶ ναι, οἳ μὲ ν κακουργοῦ ντες, οἳ δὲ ἐ ν πό τοις καὶ τοῖ ς τοιού τοις διά γοντες: αἱ γὰ ρ περὶ ἕ καστα ἐ νέ ργειαι τοιού τους ποιοῦ σιν. τοῦ το δὲ δῆ λον ἐ κ τῶ ν μελετώ ντων πρὸ ς ἡ ντινοῦ ν ἀ γωνί αν ἢ πρᾶ ξιν: διατελοῦ σι γὰ ρ ἐ νεργοῦ ντες. τὸ μὲ ν οὖ ν ἀ γνοεῖ ν ὅ τι ἐ κ τοῦ
3.1114a.10
ἐ νεργεῖ ν περὶ ἕ καστα αἱ ἕ ξεις γί νονται, κομιδῇ ἀ ναισθή του. ἔ τι δ' ἄ λογον τὸ ν ἀ δικοῦ ντα μὴ βού λεσθαι ἄ δικον εἶ ναι ἢ τὂ ν ἀ κολασταί νοντα ἀ κό λαστον. εἰ δὲ μὴ ἀ γνοῶ ν τις πρά ττει ἐ ξ ὧ ν ἔ σται ἄ δικος, ἑ κὼ ν ἄ δικος ἂ ν εἴ η, οὐ μὴ ν ἐ ά ν γε βού ληται, ἄ δικος ὢ ν παύ σεται καὶ ἔ σται δί καιος. οὐ δὲ γὰ ρ
3.1114a.15
ὁ νοσῶ ν ὑ γιή ς. καὶ εἰ οὕ τως ἔ τυχεν, ἑ κὼ ν νοσεῖ, ἀ κρατῶ ς βιοτεύ ων καὶ ἀ πειθῶ ν τοῖ ς ἰ ατροῖ ς. τό τε μὲ ν οὖ ν ἐ ξῆ ν αὐ τῷ μὴ νοσεῖ ν, προεμέ νῳ δ' οὐ κέ τι, ὥ σπερ οὐ δ' ἀ φέ ντι λί θον ἔ τ' αὐ τὸ ν δυνατὸ ν ἀ ναλαβεῖ ν: ἀ λλ' ὅ μως ἐ π' αὐ τῷ τὸ βαλεῖ ν καὶ ῥ ῖ ψαι: ἡ γὰ ρ ἀ ρχὴ ἐ ν αὐ τῷ. οὕ τω δὲ καὶ τῷ ἀ δί κῳ
3.1114a.20
καὶ τῷ ἀ κολά στῳ ἐ ξ ἀ ρχῆ ς μὲ ν ἐ ξῆ ν τοιού τοις μὴ γενέ σθαι, διὸ ἑ κό ντες εἰ σί ν: γενομέ νοις δ' οὐ κέ τι ἔ στι μὴ εἶ ναι. οὐ μό νον δ' αἱ τῆ ς ψυχῆ ς κακί αι ἑ κού σιοί εἰ σιν, ἀ λλ' ἐ νί οις καὶ αἱ τοῦ σώ ματος, οἷ ς καὶ ἐ πιτιμῶ μεν: τοῖ ς μὲ ν γὰ ρ διὰ φύ σιν αἰ σχροῖ ς οὐ δεὶ ς ἐ πιτιμᾷ, τοῖ ς δὲ δι' ἀ γυμνασί αν καὶ
3.1114a.25
ἀ μέ λειαν. ὁ μοί ως δὲ καὶ περὶ ἀ σθέ νειαν καὶ πή ρωσιν: οὐ θεὶ ς γὰ ρ ἂ ν ὀ νειδί σειε τυφλῷ φύ σει ἢ ἐ κ νό σου ἢ ἐ κ πληγῆ ς, ἀ λλὰ μᾶ λλον ἐ λεή σαι: τῷ δ' ἐ ξ οἰ νοφλυγί ας ἢ ἄ λλης ἀ κολασί ας πᾶ ς ἂ ν ἐ πιτιμή σαι. τῶ ν δὴ περὶ τὸ σῶ μα κακιῶ ν αἱ ἐ φ' ἡ μῖ ν ἐ πιτιμῶ νται, αἱ δὲ μὴ ἐ φ' ἡ μῖ ν οὔ. εἰ
3.1114a.30
δ' οὕ τω, καὶ ἐ πὶ τῶ ν ἄ λλων αἱ ἐ πιτιμώ μεναι τῶ ν κακιῶ ν ἐ φ' ἡ μῖ ν ἂ ν εἶ εν. εἰ δέ τις λέ γοι ὅ τι πά ντες ἐ φί ενται τοῦ φαινομέ νου ἀ γαθοῦ, τῆ ς δὲ φαντασί ας οὐ κύ ριοι,
3.1114b.1
ἀ λλ' ὁ ποῖ ό ς ποθ' ἕ καστό ς ἐ στι, τοιοῦ το καὶ τὸ τέ λος φαί νεται αὐ τῷ: εἰ μὲ ν οὖ ν ἕ καστος ἑ αυτῷ τῆ ς ἕ ξεώ ς ἐ στί πως αἴ τιος, καὶ τῆ ς φαντασί ας ἔ σται πως αὐ τὸ ς αἴ τιος: εἰ δὲ μή, οὐ θεὶ ς αὑ τῷ αἴ τιος τοῦ κακοποιεῖ ν, ἀ λλὰ δι' ἄ γνοιαν τοῦ τέ λους ταῦ τα
3.1114b.5
πρά ττει, διὰ τού των οἰ ό μενος αὑ τῷ τὸ ἄ ριστον ἔ σεσθαι, ἡ δὲ τοῦ τέ λους ἔ φεσις οὐ κ αὐ θαί ρετος, ἀ λλὰ φῦ ναι δεῖ ὥ σπερ ὄ ψιν ἔ χοντα, ᾗ κρινεῖ καλῶ ς καὶ τὸ κατ' ἀ λή θειαν ἀ γαθὸ ν αἱ ρή σεται, καὶ ἔ στιν εὐ φυὴ ς ᾧ τοῦ το καλῶ ς πέ φυκεν: τὸ γὰ ρ μέ γιστον καὶ κά λλιστον, καὶ ὃ παρ' ἑ τέ ρου μὴ οἷ ό ν
3.1114b.10
τε λαβεῖ ν μηδὲ μαθεῖ ν, ἀ λλ' οἷ ον ἔ φυ τοιοῦ τον ἕ ξει, καὶ τὸ εὖ καὶ τὸ καλῶ ς τοῦ το πεφυκέ ναι ἡ τελεί α καὶ ἀ ληθινὴ ἂ ν εἴ η εὐ φυί̈ α. εἰ δὴ ταῦ τ' ἐ στὶ ν ἀ ληθῆ, τί μᾶ λλον ἡ ἀ ρετὴ τῆ ς κακί ας ἔ σται ἑ κού σιον; ἀ μφοῖ ν γὰ ρ ὁ μοί ως, τῷ ἀ γαθῷ καὶ τῷ κακῷ, τὸ τέ λος φύ σει ἢ ὁ πωσδή ποτε φαί νεται
3.1114b.15
καὶ κεῖ ται, τὰ δὲ λοιπὰ πρὸ ς τοῦ το ἀ ναφέ ροντες πρά ττουσιν ὁ πωσδή ποτε. εἴ τε δὴ τὸ τέ λος μὴ φύ σει ἑ κά στῳ φαί νεται οἱ ονδή ποτε, ἀ λλά τι καὶ παρ' αὐ τό ν ἐ στιν, εἴ τε τὸ μὲ ν τέ λος φυσικό ν, τῷ δὲ τὰ λοιπὰ πρά ττειν ἑ κουσί ως τὸ ν σπουδαῖ ον ἡ ἀ ρετὴ ἑ κού σιό ν ἐ στιν, οὐ θὲ ν ἧ ττον καὶ ἡ κακί α
3.1114b.20
ἑ κού σιον ἂ ν εἴ η: ὁ μοί ως γὰ ρ καὶ τῷ κακῷ ὑ πά ρχει τὸ δι' αὐ τὸ ν ἐ ν ταῖ ς πρά ξεσι καὶ εἰ μὴ ἐ ν τῷ τέ λει. εἰ οὖ ν, ὥ σπερ λέ γεται, ἑ κού σιοί εἰ σιν αἱ ἀ ρεταί（ καὶ γὰ ρ τῶ ν ἕ ξεων συναί τιοί πως αὐ τοί ἐ σμεν, καὶ τῷ ποιοί τινες εἶ ναι τὸ τέ λος τοιό νδε τιθέ μεθα）, καὶ αἱ κακί αι ἑ κού σιοι ἂ ν εἶ εν:
3.1114b.25
ὁ μοί ως γά ρ. κοινῇ μὲ ν οὖ ν περὶ τῶ ν ἀ ρετῶ ν εἴ ρηται ἡ μῖ ν τό τε γέ νος τύ πῳ, ὅ τι μεσό τητέ ς εἰ σιν καὶ ὅ τι ἕ ξεις, ὑ φ' ὧ ν τε γί νονται, ὅ τι τού των πρακτικαὶ καὶ καθ' αὑ τά ς, καὶ ὅ τι ἐ φ' ἡ μῖ ν καὶ ἑ κού σιοι, καὶ οὕ τως ὡ ς ἂ ν ὁ ὀ ρθὸ ς λό γος
3.1114b.30
προστά ξῃ. οὐ χ ὁ μοί ως δὲ αἱ πρά ξεις ἑ κού σιοί εἰ σι καὶ αἱ ἕ ξεις: τῶ ν μὲ ν γὰ ρ πρά ξεων ἀ π' ἀ ρχῆ ς μέ χρι τοῦ τέ λους κύ ριοί ἐ σμεν, εἰ δό τες τὰ καθ' ἕ καστα, τῶ ν ἕ ξεων δὲ τῆ ς ἀ ρχῆ ς,
3.1115a.1
καθ' ἕ καστα δὲ ἡ πρό σθεσις οὐ γνώ ριμος, ὥ σπερ ἐ πὶ τῶ ν ἀ ρρωστιῶ ν: ἀ λλ' ὅ τι ἐ φ' ἡ μῖ ν ἦ ν οὕ τως ἢ μὴ οὕ τω χρή σασθαι, διὰ τοῦ το ἑ κού σιοι. ἀ ναλαβό ντες δὲ περὶ ἑ κά στης εἴ πωμεν τί νες εἰ σὶ καὶ
3.1115a.5
περὶ ποῖ α καὶ πῶ ς: ἅ μα δ' ἔ σται δῆ λον καὶ πό σαι εἰ σί ν. καὶ πρῶ τον περὶ ἀ νδρεί ας. ὅ τι μὲ ν οὖ ν μεσό της ἐ στὶ περὶ φό βους καὶ θά ρρη, ἤ δη φανερὸ ν γεγέ νηται: φοβού μεθα δὲ δῆ λον ὅ τι τὰ φοβερά, ταῦ τα δ' ἐ στὶ ν ὡ ς ἁ πλῶ ς εἰ πεῖ ν κακά: διὸ καὶ τὸ ν φό βον ὁ ρί ζονται προσδοκί αν κακοῦ.
3.1115a.10
φοβού μεθα μὲ ν οὖ ν πά ντα τὰ κακά, οἷ ον ἀ δοξί αν πενί αν νό σον ἀ φιλί αν θά νατον, ἀ λλ' οὐ περὶ πά ντα δοκεῖ ὁ ἀ νδρεῖ ος εἶ ναι: ἔ νια γὰ ρ καὶ δεῖ φοβεῖ σθαι καὶ καλό ν, τὸ δὲ μὴ αἰ σχρό ν, οἷ ον ἀ δοξί αν: ὁ μὲ ν γὰ ρ φοβού μενος ἐ πιεικὴ ς καὶ αἰ δή μων, ὁ δὲ μὴ φοβού μενος ἀ ναί σχυντος. λέ γεται
3.1115a.15
δ' ὑ πό τινων ἀ νδρεῖ ος κατὰ μεταφορά ν: ἔ χει γά ρ τι ὅ μοιον τῷ ἀ νδρεί ῳ: ἄ φοβος γά ρ τις καὶ ὁ ἀ νδρεῖ ος. πενί αν δ' ἴ σως οὐ δεῖ φοβεῖ σθαι οὐ δὲ νό σον, οὐ δ' ὅ λως ὅ σα μὴ ἀ πὸ κακί ας μηδὲ δι' αὑ τό ν. ἀ λλ' οὐ δ' ὁ περὶ ταῦ τα ἄ φοβος ἀ νδρεῖ ος. λέ γομεν δὲ καὶ τοῦ τον καθ' ὁ μοιό τητα:
3.1115a.20
ἔ νιοι γὰ ρ ἐ ν τοῖ ς πολεμικοῖ ς κινδύ νοις δειλοὶ ὄ ντες ἐ λευθέ ριοί εἰ σι καὶ πρὸ ς χρημά των ἀ ποβολὴ ν εὐ θαρσῶ ς ἔ χουσιν. οὐ δὲ δὴ εἴ τις ὕ βριν περὶ παῖ δας καὶ γυναῖ κα φοβεῖ ται ἢ φθό νον ἤ τι τῶ ν τοιού των, δειλό ς ἐ στιν: οὐ δ' εἰ θαρρεῖ μέ λλων μαστιγοῦ σθαι, ἀ νδρεῖ ος. περὶ ποῖ α οὖ ν τῶ ν φοβερῶ ν
3.1115a.25
ὁ ἀ νδρεῖ ος; ἢ περὶ τὰ μέ γιστα; οὐ θεὶ ς γὰ ρ ὑ πομενετικώ τερος τῶ ν δεινῶ ν. φοβερώ τατον δ' ὁ θά νατος: πέ ρας γά ρ, καὶ οὐ δὲ ν ἔ τι τῷ τεθνεῶ τι δοκεῖ οὔ τ' ἀ γαθὸ ν οὔ τε κακὸ ν εἶ ναι. δό ξειε δ' ἂ ν οὐ δὲ περὶ θά νατον τὸ ν ἐ ν παντὶ ὁ ἀ νδρεῖ ος εἶ ναι, οἷ ον ἐ ν θαλά ττῃ ἢ νό σοις. ἐ ν τί σιν οὖ ν; ἢ ἐ ν
3.1115a.30
τοῖ ς καλλί στοις; τοιοῦ τοι δὲ οἱ ἐ ν πολέ μῳ: ἐ ν μεγί στῳ γὰ ρ καὶ καλλί στῳ κινδύ νῳ. ὁ μό λογοι δὲ τού τοις εἰ σὶ καὶ αἱ τιμαὶ αἱ ἐ ν ταῖ ς πό λεσι καὶ παρὰ τοῖ ς μονά ρχοις. κυρί ως δὴ λέ γοιτ' ἂ ν ἀ νδρεῖ ος ὁ περὶ τὸ ν καλὸ ν θά νατον ἀ δεή ς, καὶ ὅ σα θά νατον ἐ πιφέ ρει ὑ πό γυια ὄ ντα: τοιαῦ τα δὲ μά λιστα
3.1115a.35
τὰ κατὰ πό λεμον. οὐ μὴ ν ἀ λλὰ καὶ ἐ ν θαλά ττῃ καὶ ἐ ν νό σοις ἀ δεὴ ς ὁ ἀ νδρεῖ ος,
3.1115b.1
οὐ χ οὕ τω δὲ ὡ ς οἱ θαλά ττιοι: οἳ μὲ ν γὰ ρ ἀ πεγνώ κασι τὴ ν σωτηρί αν καὶ τὸ ν θά νατον τὸ ν τοιοῦ τον δυσχεραί νουσιν, οἳ δὲ εὐ έ λπιδέ ς εἰ σι παρὰ τὴ ν ἐ μπειρί αν. ἅ μα δὲ καὶ ἀ νδρί ζονται ἐ ν οἷ ς ἐ στὶ ν ἀ λκὴ
3.1115b.5
ἢ καλὸ ν τὸ ἀ ποθανεῖ ν: ἐ ν ταῖ ς τοιαύ ταις δὲ φθοραῖ ς οὐ δέ τερον ὑ πά ρχει. τὸ δὲ φοβερὸ ν οὐ πᾶ σι μὲ ν τὸ αὐ τό, λέ γομεν δέ τι καὶ ὑ πὲ ρ ἄ νθρωπον. τοῦ το μὲ ν οὖ ν παντὶ φοβερὸ ν τῷ γε νοῦ ν ἔ χοντι: τὰ δὲ κατ' ἄ νθρωπον διαφέ ρει μεγέ θει καὶ τῷ
3.1115b.10
μᾶ λλον καὶ ἧ ττον: ὁ μοί ως δὲ καὶ τὰ θαρραλέ α. ὁ δὲ ἀ νδρεῖ ος ἀ νέ κπληκτος ὡ ς ἄ νθρωπος. φοβή σεται μὲ ν οὖ ν καὶ τὰ τοιαῦ τα, ὡ ς δεῖ δὲ καὶ ὡ ς ὁ λό γος ὑ πομενεῖ τοῦ καλοῦ ἕ νεκα: τοῦ το γὰ ρ τέ λος τῆ ς ἀ ρετῆ ς. ἔ στι δὲ μᾶ λλον καὶ ἧ ττον ταῦ τα φοβεῖ σθαι, καὶ ἔ τι τὰ μὴ φοβερὰ ὡ ς τοιαῦ τα
3.1115b.15
φοβεῖ σθαι. γί νεται δὲ τῶ ν ἁ μαρτιῶ ν ἣ μὲ ν ὅ τι ὃ οὐ δεῖ, ἣ δὲ ὅ τι οὐ χ ὡ ς δεῖ, ἣ δὲ ὅ τι οὐ χ ὅ τε, ἤ τι τῶ ν τοιού των: ὁ μοί ως δὲ καὶ περὶ τὰ θαρραλέ α. ὁ μὲ ν οὖ ν ἃ δεῖ καὶ οὗ ἕ νεκα ὑ πομέ νων καὶ φοβού μενος, καὶ ὡ ς δεῖ καὶ ὅ τε, ὁ μοί ως δὲ καὶ θαρρῶ ν, ἀ νδρεῖ ος: κατ' ἀ ξί αν γά ρ, καὶ ὡ ς ἂ ν ὁ λό γος,
3.1115b.20
πά σχει καὶ πρά ττει ὁ ἀ νδρεῖ ος. τέ λος δὲ πά σης ἐ νεργεί ας ἐ στὶ τὸ κατὰ τὴ ν ἕ ξιν.† καὶ τῷ ἀ νδρεί ῳ δὲ ἡ ἀ νδρεί α καλό ν.† τοιοῦ τον δὴ καὶ τὸ τέ λος: ὁ ρί ζεται γὰ ρ ἕ καστον τῷ τέ λει. καλοῦ δὴ ἕ νεκα ὁ ἀ νδρεῖ ος ὑ πομέ νει καὶ πρά ττει τὰ κατὰ τὴ ν ἀ νδρεί αν. τῶ ν δ' ὑ περβαλλό ντων ὁ μὲ ν τῇ ἀ φοβί ᾳ
3.1115b.25
ἀ νώ νυμος（ εἴ ρηται δ' ἡ μῖ ν ἐ ν τοῖ ς πρό τερον ὅ τι πολλά ἐ στιν ἀ νώ νυμα）, εἴ η δ' ἄ ν τις μαινό μενος ἢ ἀ νά λγητος, εἰ μηδὲ ν φοβοῖ το, μή τε σεισμὸ ν μή τε κύ ματα, καθά περ φασὶ τοὺ ς Κελτού ς: ὁ δὲ τῷ θαρρεῖ ν ὑ περβά λλων περὶ τὰ φοβερὰ θρασύ ς. δοκεῖ δὲ καὶ ἀ λαζὼ ν εἶ ναι ὁ θρασὺ ς καὶ
3.1115b.30
προσποιητικὸ ς ἀ νδρεί ας: ὡ ς γοῦ ν ἐ κεῖ νος περὶ τὰ φοβερὰ ἔ χει, οὗ τος βού λεται φαί νεσθαι: ἐ ν οἷ ς οὖ ν δύ ναται, μιμεῖ ται. διὸ καὶ εἰ σὶ ν οἱ πολλοὶ αὐ τῶ ν θρασύ δειλοι: ἐ ν τού τοις γὰ ρ θρασυνό μενοι τὰ φοβερὰ οὐ χ ὑ πομέ νουσιν. ὁ δὲ τῷ φοβεῖ σθαι ὑ περβά λλων δειλό ς: καὶ γὰ ρ ἃ μὴ δεῖ
3.1115b.35
καὶ ὡ ς οὐ δεῖ, καὶ πά ντα τὰ τοιαῦ τα ἀ κολουθεῖ αὐ τῷ.
3.1116a.1
ἐ λλεί πει δὲ καὶ τῷ θαρρεῖ ν: ἀ λλ' ἐ ν ταῖ ς λύ παις ὑ περβά λλων μᾶ λλον καταφανή ς ἐ στιν. δύ σελπις δή τις ὁ δειλό ς: πά ντα γὰ ρ φοβεῖ ται. ὁ δ' ἀ νδρεῖ ος ἐ ναντί ως: τὸ γὰ ρ θαρρεῖ ν εὐ έ λπιδος. περὶ ταὐ τὰ μὲ ν οὖ ν ἐ στὶ ν ὅ τε δειλὸ ς
3.1116a.5
καὶ ὁ θρασὺ ς καὶ ὁ ἀ νδρεῖ ος, διαφό ρως δ' ἔ χουσι πρὸ ς αὐ τά: οἳ μὲ ν γὰ ρ ὑ περβά λλουσι καὶ ἐ λλεί πουσιν, ὃ δὲ μέ σως ἔ χει καὶ ὡ ς δεῖ: καὶ οἱ μὲ ν θρασεῖ ς προπετεῖ ς, καὶ βουλό μενοι πρὸ τῶ ν κινδύ νων ἐ ν αὐ τοῖ ς δ' ἀ φί στανται, οἱ δ' ἀ νδρεῖ οι ἐ ν τοῖ ς ἔ ργοις ὀ ξεῖ ς, πρό τερον δ' ἡ σύ χιοι.
3.1116a.10
καθά περ οὖ ν εἴ ρηται, ἡ ἀ νδρεί α μεσό της ἐ στὶ περὶ θαρραλέ α καὶ φοβερά, ἐ ν οἷ ς εἴ ρηται, καὶ ὅ τι καλὸ ν αἱ ρεῖ ται καὶ ὑ πομέ νει, ἢ ὅ τι αἰ σχρὸ ν τὸ μή. τὸ δ' ἀ ποθνή σκειν φεύ γοντα πενί αν ἢ ἔ ρωτα ἤ τι λυπηρὸ ν οὐ κ ἀ νδρεί ου, ἀ λλὰ μᾶ λλον δειλοῦ: μαλακί α γὰ ρ τὸ φεύ γειν τὰ ἐ πί πονα, καὶ
3.1116a.15
οὐ χ ὅ τι καλὸ ν ὑ πομέ νει, ἀ λλὰ φεύ γων κακό ν. ἔ στι μὲ ν οὖ ν ἡ ἀ νδρεί α τοιοῦ τό ν τι, λέ γονται δὲ καὶ ἕ τεραι κατὰ πέ ντε τρό πους: πρῶ τον μὲ ν ἡ πολιτική: μά λιστα γὰ ρ ἔ οικεν. δοκοῦ σι γὰ ρ ὑ πομέ νειν τοὺ ς κινδύ νους οἱ πολῖ ται διὰ τὰ ἐ κ τῶ ν νό μων ἐ πιτί μια καὶ τὰ ὀ νεί δη καὶ διὰ τὰ ς τιμά ς:
3.1116a.20
καὶ διὰ τοῦ το ἀ νδρειό τατοι δοκοῦ σιν εἶ ναι παρ' οἷ ς οἱ δειλοὶ ἄ τιμοι καὶ οἱ ἀ νδρεῖ οι ἔ ντιμοι. τοιού τους δὲ καὶ̔́ Ομηρος ποιεῖ, οἷ ον τὸ ν Διομή δην καὶ τὸ ν̔́ Εκτορα: Πουλυδά μας μοι πρῶ τος ἐ λεγχεί ην ἀ ναθή σει: καὶ Διομή δης
3.1116a.25
̔́ Εκτωρ γά ρ ποτε φή σει ἐ νὶ Τρώ εσς' ἀ γορεύ ωνΤυδεί δης ὑ π' ἐ μεῖ ο. ὡ μοί ωται δ' αὕ τη μά λιστα τῇ πρό τερον εἰ ρημέ νῃ, ὅ τι δι' ἀ ρετὴ ν γί νεται: δι' αἰ δῶ γὰ ρ καὶ διὰ καλοῦ ὄ ρεξιν（ τιμῆ ς γά ρ） καὶ φυγὴ ν ὀ νεί δους, αἰ σχροῦ ὄ ντος. τά ξαι δ' ἄ ν τις
3.1116a.30
καὶ τοὺ ς ὑ πὸ τῶ ν ἀ ρχό ντων ἀ ναγκαζομέ νους εἰ ς ταὐ τό: χεί ρους δ', ὅ σῳ οὐ δι' αἰ δῶ ἀ λλὰ διὰ φό βον αὐ τὸ δρῶ σι, καὶ φεύ γοντες οὐ τὸ αἰ σχρὸ ν ἀ λλὰ τὸ λυπηρό ν: ἀ ναγκά ζουσι γὰ ρ οἱ κύ ριοι, ὥ σπερ ὁ̔́ Εκτωρ ὃ ν δέ κ' ἐ γὼ ν ἀ πά νευθε μά χης πτώ σσοντα νοή σω, οὔ οἱ ἄ ρκιον ἐ σσεῖ ται φυγέ ειν κύ νας. καὶ οἱ προστά ττοντες, κἂ ν ἀ ναχωρῶ σι τύ πτοντες, τὸ αὐ τὸ δρῶ σι,
3.1116b.1
καὶ οἱ πρὸ τῶ ν τά φρων καὶ τῶ ν τοιού των παρατά ττοντες: πά ντες γὰ ρ ἀ ναγκά ζουσιν. δεῖ δ' οὐ δι' ἀ νά γκην ἀ νδρεῖ ον εἶ ναι, ἀ λλ' ὅ τι καλό ν. δοκεῖ δὲ καὶ ἡ ἐ μπειρί α ἡ περὶ ἕ καστα ἀ νδρεί α εἶ ναι: ὅ θεν καὶ ὁ Σωκρά της ᾠ ή θη
3.1116b.5
ἐ πιστή μην εἶ ναι τὴ ν ἀ νδρεί αν. τοιοῦ τοι δὲ ἄ λλοι μὲ ν ἐ ν ἄ λλοις, ἐ ν τοῖ ς πολεμικοῖ ς δ' οἱ στρατιῶ ται: δοκεῖ γὰ ρ εἶ ναι πολλὰ κενὰ τοῦ πολέ μου, ἃ μά λιστα συνεωρά κασιν οὗ τοι: φαί νονται δὴ ἀ νδρεῖ οι, ὅ τι οὐ κ ἴ σασιν οἱ ἄ λλοι οἷ ά ἐ στιν. εἶ τα ποιῆ σαι καὶ μὴ παθεῖ ν μά λιστα δύ νανται ἐ κ τῆ ς ἐ μπειρί ας,
3.1116b.10
δυνά μενοι χρῆ σθαι τοῖ ς ὅ πλοις καὶ τοιαῦ τα ἔ χοντες ὁ ποῖ α ἂ ν εἴ η καὶ πρὸ ς τὸ ποιῆ σαι καὶ πρὸ ς τὸ μὴ παθεῖ ν κρά τιστα: ὥ σπερ οὖ ν ἀ νό πλοις ὡ πλισμέ νοι μά χονται καὶ ἀ θληταὶ ἰ διώ ταις: καὶ γὰ ρ ἐ ν τοῖ ς τοιού τοις ἀ γῶ σιν οὐ χ οἱ ἀ νδρειό τατοι μαχιμώ τατοί εἰ σιν, ἀ λλ' οἱ μά λιστα
3.1116b.15
ἰ σχύ οντες καὶ τὰ σώ ματα ἄ ριστα ἔ χοντες. οἱ στρατιῶ ται δὲ δειλοὶ γί νονται, ὅ ταν ὑ περτεί νῃ ὁ κί νδυνος καὶ λεί πωνται τοῖ ς πλή θεσι καὶ ταῖ ς παρασκευαῖ ς: πρῶ τοι γὰ ρ φεύ γουσι, τὰ δὲ πολιτικὰ μέ νοντα ἀ ποθνή σκει, ὅ περ κἀ πὶ τῷ̔ Ερμαί ῳ συνέ βη. τοῖ ς μὲ ν γὰ ρ αἰ σχρὸ ν τὸ φεύ γειν
3.1116b.20
καὶ ὁ θά νατος τῆ ς τοιαύ της σωτηρί ας αἱ ρετώ τερος: οἳ δὲ καὶ ἐ ξ ἀ ρχῆ ς ἐ κινδύ νευον ὡ ς κρεί ττους ὄ ντες, γνό ντες δὲ φεύ γουσι, τὸ ν θά νατον μᾶ λλον τοῦ αἰ σχροῦ φοβού μενοι: ὁ δ' ἀ νδρεῖ ος οὐ τοιοῦ τος. καὶ τὸ ν θυμὸ ν δ' ἐ πὶ τὴ ν ἀ νδρεί αν φέ ρουσιν: ἀ νδρεῖ οι γὰ ρ εἶ ναι δοκοῦ σι καὶ οἱ διὰ θυμὸ ν
3.1116b.25
ὥ σπερ τὰ θηρί α ἐ πὶ τοὺ ς τρώ σαντας φερό μενα, ὅ τι καὶ οἱ ἀ νδρεῖ οι θυμοειδεῖ ς: ἰ τητικώ τατον γὰ ρ ὁ θυμὸ ς πρὸ ς τοὺ ς κινδύ νους, ὅ θεν καὶ̔́ Ομηρος σθέ νος ἔ μβαλε θυμῷ καὶ μέ νος καὶ θυμὸ ν ἔ γειρε καὶ δριμὺ δ' ἀ νὰ ῥ ῖ νας μέ νος καὶ ἔ ζεσεν αἷ μα: πά ντα γὰ ρ τὰ τοιαῦ τα ἔ οικε σημαί νειν
3.1116b.30
τὴ ν τοῦ θυμοῦ ἔ γερσιν καὶ ὁ ρμή ν. οἱ μὲ ν οὖ ν ἀ νδρεῖ οι διὰ τὸ καλὸ ν πρά ττουσιν, ὁ δὲ θυμὸ ς συνεργεῖ αὐ τοῖ ς: τὰ θηρί α δὲ διὰ λύ πην: διὰ γὰ ρ τὸ πληγῆ ναι ἢ διὰ τὸ φοβεῖ σθαι, ἐ πεὶ ἐ ά ν γε ἐ ν ὕ λῃ ἢ ἐ ν ἕ λει ᾖ, οὐ προσέ ρχονται. οὐ δή ἐ στιν ἀ νδρεῖ α διὰ τὸ ὑ π' ἀ λγηδό νος καὶ θυμοῦ ἐ ξελαυνό μενα
3.1116b.35
πρὸ ς τὸ ν κί νδυνον ὁ ρμᾶ ν, οὐ θὲ ν τῶ ν δεινῶ ν προορῶ ντα, ἐ πεὶ οὕ τω γε κἂ ν οἱ ὄ νοι ἀ νδρεῖ οι εἶ εν πεινῶ ντες: τυπτό μενοι γὰ ρ οὐ κ ἀ φί στανται τῆ ς νομῆ ς:
3.1117a.1
καὶ οἱ μοιχοὶ δὲ διὰ τὴ ν ἐ πιθυμί αν τολμηρὰ πολλὰ δρῶ σιν. οὐ δή ἐ στιν ἀ νδρεῖ α τὰ δι' ἀ λγηδό νος ἢ θυμοῦ ἐ ξελαυνό μενα πρὸ ς τὸ ν κί νδυνον. φυσικωτά τη δ' ἔ οικεν ἡ διὰ τὸ ν θυμὸ ν εἶ ναι, καὶ προσλαβοῦ σα
3.1117a.5
προαί ρεσιν καὶ τὸ οὗ ἕ νεκα ἀ νδρεί α εἶ ναι. καὶ οἱ ἄ νθρωποι δὴ ὀ ργιζό μενοι μὲ ν ἀ λγοῦ σι, τιμωρού μενοι δ' ἥ δονται: οἱ δὲ διὰ ταῦ τα μαχό μενοι μά χιμοι μέ ν, οὐ κ ἀ νδρεῖ οι δέ: οὐ γὰ ρ διὰ τὸ καλὸ ν οὐ δ' ὡ ς ὁ λό γος, ἀ λλὰ διὰ πά θος: παραπλή σιον δ' ἔ χουσί τι. οὐ δὲ δὴ οἱ εὐ έ λπιδες
3.1117a.10
ὄ ντες ἀ νδρεῖ οι: διὰ γὰ ρ τὸ πολλά κις καὶ πολλοὺ ς νενικηκέ ναι θαρροῦ σιν ἐ ν τοῖ ς κινδύ νοις: παρό μοιοι δέ, ὅ τι ἄ μφω θαρραλέ οι: ἀ λλ' οἱ μὲ ν ἀ νδρεῖ οι διὰ τὰ πρό τερον εἰ ρημέ να θαρραλέ οι, οἳ δὲ διὰ τὸ οἴ εσθαι κρά τιστοι εἶ ναι καὶ μηθὲ ν ἂ ν παθεῖ ν. τοιοῦ τον δὲ ποιοῦ σι καὶ οἱ μεθυσκό μενοι:
3.1117a.15
εὐ έ λπιδες γὰ ρ γί νονται. ὅ ταν δὲ αὐ τοῖ ς μὴ συμβῇ τὰ τοιαῦ τα, φεύ γουσιν: ἀ νδρεί ου δ' ἦ ν τὰ φοβερὰ ἀ νθρώ πῳ ὄ ντα καὶ φαινό μενα ὑ πομέ νειν, ὅ τι καλὸ ν καὶ αἰ σχρὸ ν τὸ μή. διὸ καὶ ἀ νδρειοτέ ρου δοκεῖ εἶ ναι τὸ ἐ ν τοῖ ς αἰ φνιδί οις φό βοις ἄ φοβον καὶ ἀ τά ραχον εἶ ναι ἢ ἐ ν τοῖ ς προδή λοις:
3.1117a.20
ἀ πὸ ἕ ξεως γὰ ρ μᾶ λλον ἦ ν, ὅ τι ἧ ττον ἐ κ παρασκευῆ ς: τὰ προφανῆ μὲ ν γὰ ρ κἂ ν ἐ κ λογισμοῦ καὶ λό γου τις προέ λοιτο, τὰ δ' ἐ ξαί φνης κατὰ τὴ ν ἕ ξιν. ἀ νδρεῖ οι δὲ φαί νονται καὶ οἱ ἀ γνοοῦ ντες, καὶ εἰ σὶ ν οὐ πό ρρω τῶ ν εὐ ελπί δων, χεί ρους δ' ὅ σῳ ἀ ξί ωμα οὐ δὲ ν ἔ χουσιν, ἐ κεῖ νοι δέ. διὸ καὶ μέ νουσί τινα
3.1117a.25
χρό νον: οἱ δ' ἠ πατημέ νοι, ἐ ὰ ν γνῶ σιν ὅ τι ἕ τερον ἢ ὑ ποπτεύ σωσι, φεύ γουσιν: ὅ περ οἱ̓ Αργεῖ οι ἔ παθον περιπεσό ντες τοῖ ς Λά κωσιν ὡ ς Σικυωνί οις. οἵ τε δὴ ἀ νδρεῖ οι εἴ ρηνται ποῖ οί τινες, καὶ οἱ δοκοῦ ντες ἀ νδρεῖ οι. περὶ θά ρρη δὲ καὶ φό βους ἡ ἀ νδρεί α οὖ σα οὐ χ ὁ μοί ως
3.1117a.30
περὶ ἄ μφω ἐ στί ν, ἀ λλὰ μᾶ λλον περὶ τὰ φοβερά: ὁ γὰ ρ ἐ ν τού τοις ἀ τά ραχος καὶ περὶ ταῦ θ' ὡ ς δεῖ ἔ χων ἀ νδρεῖ ος μᾶ λλον ἢ ὁ περὶ τὰ θαρραλέ α. τῷ δὴ τὰ λυπηρὰ ὑ πομέ νειν, ὡ ς εἴ ρηται, ἀ νδρεῖ οι λέ γονται. διὸ καὶ ἐ πί λυπον ἡ ἀ νδρεί α, καὶ δικαί ως ἐ παινεῖ ται: χαλεπώ τερον γὰ ρ τὰ λυπηρὰ
3.1117a.35
ὑ πομέ νειν ἢ τῶ ν ἡ δέ ων ἀ πέ χεσθαι.
3.1117b.1
οὐ μὴ ν ἀ λλὰ δό ξειεν ἂ ν εἶ ναι τὸ κατὰ τὴ ν ἀ νδρεί αν τέ λος ἡ δύ, ὑ πὸ τῶ ν κύ κλῳ δ' ἀ φανί ζεσθαι, οἷ ον κἀ ν τοῖ ς γυμνικοῖ ς ἀ γῶ σι γί νεται: τοῖ ς γὰ ρ πύ κταις τὸ μὲ ν τέ λος ἡ δύ, οὗ ἕ νεκα, ὁ στέ φανος καὶ αἱ τιμαί, τὸ δὲ τύ πτεσθαι ἀ λγεινό ν, εἴ περ
3.1117b.5
σά ρκινοι, καὶ λυπηρό ν, καὶ πᾶ ς ὁ πό νος: διὰ δὲ τὸ πολλὰ ταῦ τ' εἶ ναι, μικρὸ ν ὂ ν τὸ οὗ ἕ νεκα οὐ δὲ ν ἡ δὺ φαί νεται ἔ χειν. εἰ δὴ τοιοῦ τό ν ἐ στι καὶ τὸ περὶ τὴ ν ἀ νδρεί αν, ὁ μὲ ν θά νατος καὶ τὰ τραύ ματα λυπηρὰ τῷ ἀ νδρεί ῳ καὶ ἄ κοντι ἔ σται, ὑ πομενεῖ δὲ αὐ τὰ ὅ τι καλὸ ν ἢ ὅ τι αἰ σχρὸ ν τὸ μή. καὶ
3.1117b.10
ὅ σῳ ἂ ν μᾶ λλον τὴ ν ἀ ρετὴ ν ἔ χῃ πᾶ σαν καὶ εὐ δαιμονέ στερος ᾖ, μᾶ λλον ἐ πὶ τῷ θανά τῳ λυπή σεται: τῷ τοιού τῳ γὰ ρ μά λιστα ζῆ ν ἄ ξιον, καὶ οὗ τος μεγί στων ἀ γαθῶ ν ἀ ποστερεῖ ται εἰ δώ ς, λυπηρὸ ν δὲ τοῦ το. ἀ λλ' οὐ δὲ ν ἧ ττον ἀ νδρεῖ ος, ἴ σως δὲ καὶ μᾶ λλον, ὅ τι τὸ ἐ ν τῷ πολέ μῳ καλὸ ν ἀ ντ'
3.1117b.15
ἐ κεί νων αἱ ρεῖ ται. οὐ δὴ ἐ ν ἁ πά σαις ταῖ ς ἀ ρεταῖ ς τὸ ἡ δέ ως ἐ νεργεῖ ν ὑ πά ρχει, πλὴ ν ἐ φ' ὅ σον τοῦ τέ λους ἐ φά πτεται. στρατιώ τας δ' οὐ δὲ ν ἴ σως κωλύ ει μὴ τοὺ ς τοιού τους κρατί στους εἶ ναι, ἀ λλὰ τοὺ ς ἧ ττον μὲ ν ἀ νδρεί ους, ἄ λλο δ' ἀ γαθὸ ν μηδὲ ν ἔ χοντας: ἕ τοιμοι γὰ ρ οὗ τοι πρὸ ς τοὺ ς κινδύ νους, καὶ τὸ ν
3.1117b.20
βί ον πρὸ ς μικρὰ κέ ρδη καταλλά ττονται. περὶ μὲ ν οὖ ν ἀ νδρεί ας ἐ πὶ τοσοῦ τον εἰ ρή σθω: τί δ' ἐ στί ν, οὐ χαλεπὸ ν τύ πῳ γε περιλαβεῖ ν ἐ κ τῶ ν εἰ ρημέ νων. μετὰ δὲ ταύ την περὶ σωφροσύ νης λέ γωμεν: δοκοῦ σι γὰ ρ τῶ ν ἀ λό γων μερῶ ν αὗ ται εἶ ναι αἱ ἀ ρεταί. ὅ τι μὲ ν
3.1117b.25
οὖ ν μεσό της ἐ στὶ περὶ ἡ δονὰ ς ἡ σωφροσύ νη, εἴ ρηται ἡ μῖ ν: ἧ ττον γὰ ρ καὶ οὐ χ ὁ μοί ως ἐ στὶ περὶ τὰ ς λύ πας: ἐ ν τοῖ ς αὐ τοῖ ς δὲ καὶ ἡ ἀ κολασί α φαί νεται. περὶ ποί ας οὖ ν τῶ ν ἡ δονῶ ν, νῦ ν ἀ φορί σωμεν. διῃ ρή σθωσαν δὴ αἱ ψυχικαὶ καὶ αἱ σωματικαί, οἷ ον φιλοτιμί α φιλομά θεια: ἑ κά τερος γὰ ρ
3.1117b.30
τού των χαί ρει, οὗ φιλητικό ς ἐ στιν, οὐ δὲ ν πά σχοντος τοῦ σώ ματος, ἀ λλὰ μᾶ λλον τῆ ς διανοί ας: οἱ δὲ περὶ τὰ ς τοιαύ τας ἡ δονὰ ς οὔ τε σώ φρονες οὔ τε ἀ κό λαστοι λέ γονται. ὁ μοί ως δ' οὐ δ' οἱ περὶ τὰ ς ἄ λλας ὅ σαι μὴ σωματικαί εἰ σιν: τοὺ ς γὰ ρ φιλομύ θους καὶ διηγητικοὺ ς καὶ περὶ τῶ ν τυχό ντων
3.1117b.35
κατατρί βοντας τὰ ς ἡ μέ ρας ἀ δολέ σχας, ἀ κολά στους δ' οὐ λέ γομεν,
3.1118a.1
οὐ δὲ τοὺ ς λυπουμέ νους ἐ πὶ χρή μασιν ἢ φί λοις. περὶ δὲ τὰ ς σωματικὰ ς εἴ η ἂ ν ἡ σωφροσύ νη, οὐ πά σας δὲ οὐ δὲ ταύ τας: οἱ γὰ ρ χαί ροντες τοῖ ς διὰ τῆ ς ὄ ψεως, οἷ ον χρώ μασι καὶ σχή μασι καὶ γραφῇ, οὔ τε σώ φρονες οὔ τε ἀ κό λαστοι
3.1118a.5
λέ γονται: καί τοι δό ξειεν ἂ ν εἶ ναι καὶ ὡ ς δεῖ χαί ρειν καὶ τού τοις, καὶ καθ' ὑ περβολὴ ν καὶ ἔ λλειψιν. ὁ μοί ως δὲ καὶ ἐ ν τοῖ ς περὶ τὴ ν ἀ κοή ν: τοὺ ς γὰ ρ ὑ περβεβλημέ νως χαί ροντας μέ λεσιν ἢ ὑ ποκρί σει οὐ θεὶ ς ἀ κολά στους λέ γει, οὐ δὲ τοὺ ς ὡ ς δεῖ σώ φρονας. οὐ δὲ τοὺ ς περὶ τὴ ν ὀ σμή ν, πλὴ ν κατὰ
3.1118a.10
συμβεβηκό ς: τοὺ ς γὰ ρ χαί ροντας μή λων ἢ ῥ ό δων ἢ θυμιαμά των ὀ σμαῖ ς οὐ λέ γομεν ἀ κολά στους, ἀ λλὰ μᾶ λλον τοὺ ς μύ ρων ἢ ὄ ψων: χαί ρουσι γὰ ρ τού τοις οἱ ἀ κό λαστοι, ὅ τι διὰ τού των ἀ νά μνησις γί νεται αὐ τοῖ ς τῶ ν ἐ πιθυμημά των. ἴ δοι δ' ἄ ν τις καὶ τοὺ ς ἄ λλους, ὅ ταν πεινῶ σι, χαί ροντας ταῖ ς
3.1118a.15
τῶ ν βρωμά των ὀ σμαῖ ς: τὸ δὲ τοιού τοις χαί ρειν ἀ κολά στου: τού τῳ γὰ ρ ἐ πιθυμή ματα ταῦ τα. οὐ κ ἔ στι δὲ οὐ δ' ἐ ν τοῖ ς ἄ λλοις ζῴ οις κατὰ ταύ τας τὰ ς αἰ σθή σεις ἡ δονὴ πλὴ ν κατὰ συμβεβηκό ς. οὐ δὲ γὰ ρ ταῖ ς ὀ σμαῖ ς τῶ ν λαγωῶ ν αἱ κύ νες χαί ρουσιν ἀ λλὰ τῇ βρώ σει, τὴ ν δ' αἴ σθησιν ἡ ὀ σμὴ ἐ ποί ησεν:
3.1118a.20
οὐ δ' ὁ λέ ων τῇ φωνῇ τοῦ βοὸ ς ἀ λλὰ τῇ ἐ δωδῇ: ὅ τι δ' ἐ γγύ ς ἐ στι, διὰ τῆ ς φωνῆ ς ᾔ σθετο, καὶ χαί ρειν δὴ ταύ τῃ φαί νεται: ὁ μοί ως δ' οὐ δ' ἰ δὼ ν ἢ εὑ ρὼ ν ἔ λαφον ἢ ἄ γριον αἶ γα, ἀ λλ' ὅ τι βορὰ ν ἕ ξει. περὶ τὰ ς τοιαύ τας δ' ἡ δονὰ ς ἡ σωφροσύ νη καὶ ἡ ἀ κολασί α ἐ στὶ ν ὧ ν καὶ τὰ λοιπὰ
3.1118a.25
ζῷ α κοινωνεῖ, ὅ θεν ἀ νδραποδώ δεις καὶ θηριώ δεις φαί νονται: αὗ ται δ' εἰ σὶ ν ἁ φὴ καὶ γεῦ σις. φαί νονται δὲ καὶ τῇ γεύ σει ἐ πὶ μικρὸ ν ἢ οὐ θὲ ν χρῆ σθαι: τῆ ς γὰ ρ γεύ σεώ ς ἐ στιν ἡ κρί σις τῶ ν χυμῶ ν, ὅ περ ποιοῦ σιν οἱ τοὺ ς οἴ νους δοκιμά ζοντες καὶ τὰ ὄ ψα ἀ ρτύ οντες: οὐ πά νυ δὲ χαί ρουσι τού τοις, ἢ οὐ χ
3.1118a.30
οἵ γε ἀ κό λαστοι, ἀ λλὰ τῇ ἀ πολαύ σει, ἣ γί νεται πᾶ σα δι' ἁ φῆ ς καὶ ἐ ν σιτί οις καὶ ἐ ν ποτοῖ ς καὶ τοῖ ς ἀ φροδισί οις λεγομέ νοις. διὸ καὶ ηὔ ξατό τις ὀ ψοφά γος ὢ ν τὸ ν φά ρυγγα αὑ τῷ μακρό τερον γερά νου γενέ σθαι, ὡ ς ἡ δό μενος τῇ ἁ φῇ.
3.1118b.1
κοινοτά τη δὴ τῶ ν αἰ σθή σεων καθ' ἣ ν ἡ ἀ κολασί α: καὶ δό ξειεν ἂ ν δικαί ως ἐ πονεί διστος εἶ ναι, ὅ τι οὐ χ ᾗ ἄ νθρωποί ἐ σμεν ὑ πά ρχει, ἀ λλ' ᾗ ζῷ α. τὸ δὴ τοιού τοις χαί ρειν καὶ μά λιστα ἀ γαπᾶ ν θηριῶ δες. καὶ γὰ ρ αἱ ἐ λευθεριώ ταται
3.1118b.5
τῶ ν διὰ τῆ ς ἁ φῆ ς ἡ δονῶ ν ἀ φῄ ρηνται, οἷ ον αἱ ἐ ν τοῖ ς γυμνασί οις διὰ τρί ψεως καὶ τῆ ς θερμασί ας γινό μεναι: οὐ γὰ ρ περὶ πᾶ ν τὸ σῶ μα ἡ τοῦ ἀ κολά στου ἁ φή, ἀ λλὰ περί τινα μέ ρη. τῶ ν δ' ἐ πιθυμιῶ ν αἳ μὲ ν κοιναὶ δοκοῦ σιν εἶ ναι, αἳ δ' ἴ διοι καὶ ἐ πί θετοι: οἷ ον ἡ μὲ ν τῆ ς τροφῆ ς φυσική:
3.1118b.10
πᾶ ς γὰ ρ ἐ πιθυμεῖ ὁ ἐ νδεὴ ς ξηρᾶ ς ἢ ὑ γρᾶ ς τροφῆ ς, ὁ τὲ δὲ ἀ μφοῖ ν, καὶ εὐ νῆ ς, φησὶ ν̔́ Ομηρος, ὁ νέ ος καὶ ἀ κμά ζων: τὸ δὲ τοιᾶ σδε ἢ τοιᾶ σδε, οὐ κέ τι πᾶ ς, οὐ δὲ τῶ ν αὐ τῶ ν. διὸ φαί νεται ἡ μέ τερον εἶ ναι. οὐ μὴ ν ἀ λλ' ἔ χει γέ τι καὶ φυσικό ν: ἕ τερα γὰ ρ ἑ τέ ροις ἐ στὶ ν ἡ δέ α, καὶ ἔ νια πᾶ σιν ἡ δί ω
3.1118b.15
τῶ ν τυχό ντων. ἐ ν μὲ ν οὖ ν ταῖ ς φυσικαῖ ς ἐ πιθυμί αις ὀ λί γοι ἁ μαρτά νουσι καὶ ἐ φ' ἕ ν, ἐ πὶ τὸ πλεῖ ον: τὸ γὰ ρ ἐ σθί ειν τὰ τυχό ντα ἢ πί νειν ἕ ως ἂ ν ὑ περπλησθῇ, ὑ περβά λλειν ἐ στὶ τὸ κατὰ φύ σιν τῷ πλή θει: ἀ ναπλή ρωσις γὰ ρ τῆ ς ἐ νδεί ας ἡ φυσικὴ ἐ πιθυμί α. διὸ λέ γονται οὗ τοι γαστρί μαργοι, ὡ ς
3.1118b.20
παρὰ τὸ δέ ον πληροῦ ντες αὐ τή ν. τοιοῦ τοι δὲ γί νονται οἱ λί αν ἀ νδραποδώ δεις. περὶ δὲ τὰ ς ἰ δί ας τῶ ν ἡ δονῶ ν πολλοὶ καὶ πολλαχῶ ς ἁ μαρτά νουσιν. τῶ ν γὰ ρ φιλοτοιού των λεγομέ νων ἢ τῷ χαί ρειν οἷ ς μὴ δεῖ, ἢ τῷ μᾶ λλον ἢ ὡ ς οἱ πολλοί, ἢ μὴ ὡ ς δεῖ, κατὰ πά ντα δ' οἱ ἀ κό λαστοι ὑ περβά λλουσιν:
3.1118b.25
καὶ γὰ ρ χαί ρουσιν ἐ νί οις οἷ ς οὐ δεῖ（ μισητὰ γά ρ）, καὶ εἴ τισι δεῖ χαί ρειν τῶ ν τοιού των, μᾶ λλον ἢ δεῖ καὶ ἢ ὡ ς οἱ πολλοὶ χαί ρουσιν. ἡ μὲ ν οὖ ν περὶ τὰ ς ἡ δονὰ ς ὑ περβολὴ ὅ τι ἀ κολασί α καὶ ψεκτό ν, δῆ λον: περὶ δὲ τὰ ς λύ πας οὐ χ ὥ σπερ ἐ πὶ τῆ ς ἀ νδρεί ας τῷ ὑ πομέ νειν λέ γεται
3.1118b.30
σώ φρων οὐ δ' ἀ κό λαστος τῷ μή, ἀ λλ' ὁ μὲ ν ἀ κό λαστος τῷ λυπεῖ σθαι μᾶ λλον ἢ δεῖ ὅ τι τῶ ν ἡ δέ ων οὐ τυγχά νει（ καὶ τὴ ν λύ πην δὲ ποιεῖ αὐ τῷ ἡ ἡ δονή）, ὁ δὲ σώ φρων τῷ μὴ λυπεῖ σθαι τῇ ἀ πουσί ᾳ καὶ τῷ ἀ πέ χεσθαι τοῦ ἡ δέ ος.
3.1119a.1
ὁ μὲ ν οὖ ν ἀ κό λαστος ἐ πιθυμεῖ τῶ ν ἡ δέ ων πά ντων ἢ τῶ ν μά λιστα, καὶ ἄ γεται ὑ πὸ τῆ ς ἐ πιθυμί ας ὥ στε ἀ ντὶ τῶ ν ἄ λλων ταῦ θ' αἱ ρεῖ σθαι: διὸ καὶ λυπεῖ ται καὶ ἀ ποτυγχά νων καὶ ἐ πιθυμῶ ν: μετὰ λύ πης γὰ ρ ἡ ἐ πιθυμί α: ἀ τό πῳ
3.1119a.5
δ' ἔ οικε τὸ δι' ἡ δονὴ ν λυπεῖ σθαι. ἐ λλεί ποντες δὲ τὰ περὶ τὰ ς ἡ δονὰ ς καὶ ἧ ττον ἢ δεῖ χαί ροντες οὐ πά νυ γί νονται: οὐ γὰ ρ ἀ νθρωπική ἐ στιν ἡ τοιαύ τη ἀ ναισθησί α: καὶ γὰ ρ τὰ λοιπὰ ζῷ α διακρί νει τὰ βρώ ματα, καὶ τοῖ ς μὲ ν χαί ρει τοῖ ς δ' οὔ: εἰ δέ τῳ μηδέ ν ἐ στιν ἡ δὺ μηδὲ διαφέ ρει ἕ τερον ἑ τέ ρου, πό ρρω
3.1119a.10
ἂ ν εἴ η τοῦ ἄ νθρωπος εἶ ναι: οὐ τέ τευχε δ' ὁ τοιοῦ τος ὀ νό ματος διὰ τὸ μὴ πά νυ γί νεσθαι. ὁ δὲ σώ φρων μέ σως μὲ ν περὶ ταῦ τ' ἔ χει: οὔ τε γὰ ρ ἥ δεται οἷ ς μά λιστα ὁ ἀ κό λαστος, ἀ λλὰ μᾶ λλον δυσχεραί νει, οὐ δ' ὅ λως οἷ ς μὴ δεῖ οὐ δὲ σφό δρα τοιού τῳ οὐ δενί, οὔ τ' ἀ πό ντων λυπεῖ ται οὐ δ' ἐ πιθυμεῖ, ἢ μετρί ως, οὐ δὲ
3.1119a.15
μᾶ λλον ἢ δεῖ, οὐ δ' ὅ τε μὴ δεῖ, οὐ δ' ὅ λως τῶ ν τοιού των οὐ δέ ν: ὅ σα δὲ πρὸ ς ὑ γί ειά ν ἐ στιν ἢ πρὸ ς εὐ εξί αν ἡ δέ α ὄ ντα, τού των ὀ ρέ ξεται μετρί ως καὶ ὡ ς δεῖ, καὶ τῶ ν ἄ λλων ἡ δέ ων μὴ ἐ μποδί ων τού τοις ὄ ντων ἢ παρὰ τὸ καλὸ ν ἢ ὑ πὲ ρ τὴ ν οὐ σί αν. ὁ γὰ ρ οὕ τως ἔ χων μᾶ λλον ἀ γαπᾷ τὰ ς τοιαύ τας ἡ δονὰ ς τῆ ς
3.1119a.20
ἀ ξί ας: ὁ δὲ σώ φρων οὐ τοιοῦ τος, ἀ λλ' ὡ ς ὁ ὀ ρθὸ ς λό γος. ἑ κουσί ῳ δὲ μᾶ λλον ἔ οικεν ἡ ἀ κολασί α τῆ ς δειλί ας. ἣ μὲ ν γὰ ρ δι' ἡ δονή ν, ἣ δὲ διὰ λύ πην, ὧ ν τὸ μὲ ν αἱ ρετό ν, τὸ δὲ φευκτό ν: καὶ ἡ μὲ ν λύ πη ἐ ξί στησι καὶ φθεί ρει τὴ ν τοῦ ἔ χοντος φύ σιν, ἡ δὲ ἡ δονὴ οὐ δὲ ν τοιοῦ το ποιεῖ. μᾶ λλον
3.1119a.25
δὴ ἑ κού σιον. διὸ καὶ ἐ πονειδιστό τερον: καὶ γὰ ρ ἐ θισθῆ ναι ῥ ᾷ ον πρὸ ς αὐ τά: πολλὰ γὰ ρ ἐ ν τῷ βί ῳ τὰ τοιαῦ τα, καὶ οἱ ἐ θισμοὶ ἀ κί νδυνοι, ἐ πὶ δὲ τῶ ν φοβερῶ ν ἀ νά παλιν. δό ξειε δ' ἂ ν οὐ χ ὁ μοί ως ἑ κού σιον ἡ δειλί α εἶ ναι τοῖ ς καθ' ἕ καστον: αὐ τὴ μὲ ν γὰ ρ ἄ λυπος, ταῦ τα δὲ διὰ λύ πην ἐ ξί στησιν, ὥ στε
3.1119a.30
καὶ τὰ ὅ πλα ῥ ιπτεῖ ν καὶ τἆ λλα ἀ σχημονεῖ ν: διὸ καὶ δοκεῖ βί αια εἶ ναι. τῷ δ' ἀ κολά στῳ ἀ νά παλιν τὰ μὲ ν καθ' ἕ καστα ἑ κού σια（ ἐ πιθυμοῦ ντι γὰ ρ καὶ ὀ ρεγομέ νῳ）, τὸ δ' ὅ λον ἧ ττον: οὐ θεὶ ς γὰ ρ ἐ πιθυμεῖ ἀ κό λαστος εἶ ναι. τὸ δ' ὄ νομα τῆ ς ἀ κολασί ας καὶ ἐ πὶ τὰ ς παιδικὰ ς ἁ μαρτί ας φέ ρομεν:
3.1119b.1
ἔ χουσι γά ρ τινα ὁ μοιό τητα. πό τερον δ' ἀ πὸ ποτέ ρου καλεῖ ται, οὐ θὲ ν πρὸ ς τὰ νῦ ν διαφέ ρει, δῆ λον δ' ὅ τι τὸ ὕ στερον ἀ πὸ τοῦ προτέ ρου. οὐ κακῶ ς δ' ἔ οικε μετενηνέ χθαι: κεκολά σθαι γὰ ρ δεῖ τὸ τῶ ν αἰ σχρῶ ν ὀ ρεγό μενον καὶ πολλὴ ν αὔ ξησιν ἔ χον, τοιοῦ τον
3.1119b.5
δὲ μά λιστα ἡ ἐ πιθυμί α καὶ ὁ παῖ ς: κατ' ἐ πιθυμί αν γὰ ρ ζῶ σι καὶ τὰ παιδί α, καὶ μά λιστα ἐ ν τού τοις ἡ τοῦ ἡ δέ ος ὄ ρεξις. εἰ οὖ ν μὴ ἔ σται εὐ πειθὲ ς καὶ ὑ πὸ τὸ ἄ ρχον, ἐ πὶ πολὺ ἥ ξει: ἄ πληστος γὰ ρ ἡ τοῦ ἡ δέ ος ὄ ρεξις καὶ πανταχό θεν τῷ ἀ νοή τῳ, καὶ ἡ τῆ ς ἐ πιθυμί ας ἐ νέ ργεια αὔ ξει τὸ συγγενέ ς,
3.1119b.10
κἂ ν μεγά λαι καὶ σφοδραὶ ὦ σι, καὶ τὸ ν λογισμὸ ν ἐ κκρού ουσιν. διὸ δεῖ μετρί ας εἶ ναι αὐ τὰ ς καὶ ὀ λί γας, καὶ τῷ λό γῳ μηθὲ ν ἐ ναντιοῦ σθαι— τὸ δὲ τοιοῦ τον εὐ πειθὲ ς λέ γομεν καὶ κεκολασμέ νον— ὥ σπερ δὲ τὸ ν παῖ δα δεῖ κατὰ τὸ πρό σταγμα τοῦ παιδαγωγοῦ ζῆ ν, οὕ τω καὶ τὸ ἐ πιθυμητικὸ ν κατὰ τὸ ν
3.1119b.15
λό γον. διὸ δεῖ τοῦ σώ φρονος τὸ ἐ πιθυμητικὸ ν συμφωνεῖ ν τῷ λό γῳ: σκοπὸ ς γὰ ρ ἀ μφοῖ ν τὸ καλό ν, καὶ ἐ πιθυμεῖ ὁ σώ φρων ὧ ν δεῖ καὶ ὡ ς δεῖ καὶ ὅ τε: οὕ τω δὲ τά ττει καὶ ὁ λό γος. ταῦ τ' οὖ ν ἡ μῖ ν εἰ ρή σθω περὶ σωφροσύ νης.
3.1119b.22
λέ γωμεν δ' ἑ ξῆ ς περὶ ἐ λευθεριό τητος. δοκεῖ δὴ εἶ ναι ἡ περὶ χρή ματα μεσό της: ἐ παινεῖ ται γὰ ρ ὁ ἐ λευθέ ριος οὐ κ ἐ ν τοῖ ς πολεμικοῖ ς, οὐ δ' ἐ ν οἷ ς ὁ σώ φρων, οὐ δ' αὖ ἐ ν ταῖ ς κρί σεσιν,
3.1119b.25
ἀ λλὰ περὶ δό σιν χρημά των καὶ λῆ ψιν, μᾶ λλον δ' ἐ ν τῇ δό σει. χρή ματα δὲ λέ γομεν πά ντα ὅ σων ἡ ἀ ξί α νομί σματι μετρεῖ ται. ἔ στι δὲ καὶ ἡ ἀ σωτί α καὶ ἡ ἀ νελευθερί α περὶ χρή ματα ὑ περβολαὶ καὶ ἐ λλεί ψεις: καὶ τὴ ν μὲ ν ἀ νελευθερί αν προσά πτομεν ἀ εὶ τοῖ ς μᾶ λλον ἢ δεῖ περὶ χρή ματα
3.1119b.30
σπουδά ζουσι, τὴ ν δ' ἀ σωτί αν ἐ πιφέ ρομεν ἐ νί οτε συμπλέ κοντες: τοὺ ς γὰ ρ ἀ κρατεῖ ς καὶ εἰ ς ἀ κολασί αν δαπανηροὺ ς ἀ σώ τους καλοῦ μεν. διὸ καὶ φαυλό τατοι δοκοῦ σιν εἶ ναι: πολλὰ ς γὰ ρ ἅ μα κακί ας ἔ χουσιν. οὐ δὴ οἰ κεί ως προσαγορεύ ονται: βού λεται γὰ ρ ἄ σωτος εἶ ναι ὁ ἓ ν κακὸ ν ἔ χων,