Nicomachean Ethics
Choose a text
id="mobileReaderAuthor" class="mobile-reader-author" href="/authors/aristotle-2" aria-label="More works by Aristotle (aristotle)">
—
⋯
Original / primary: Textus receptus
5.1129a.3
περὶ δὲ δικαιοσύ νης καὶ ἀ δικί ας σκεπτέ ον, περὶ ποί ας τε τυγχά νουσιν οὖ σαι πρά ξεις, καὶ ποί α μεσό της ἐ στὶ ν ἡ
5.1129a.5
δικαιοσύ νη, καὶ τὸ δί καιον τί νων μέ σον. ἡ δὲ σκέ ψις ἡ μῖ ν ἔ στω κατὰ τὴ ν αὐ τὴ ν μέ θοδον τοῖ ς προειρημέ νοις. ὁ ρῶ μεν δὴ πά ντας τὴ ν τοιαύ την ἕ ξιν βουλομέ νους λέ γειν δικαιοσύ νην, ἀ φ' ἧ ς πρακτικοὶ τῶ ν δικαί ων εἰ σὶ καὶ ἀ φ' ἧ ς δικαιοπραγοῦ σι καὶ βού λονται τὰ δί καια: τὸ ν αὐ τὸ ν δὲ τρό πον καὶ
5.1129a.10
περὶ ἀ δικί ας, ἀ φ' ἧ ς ἀ δικοῦ σι καὶ βού λονται τὰ ἄ δικα. διὸ καὶ ἡ μῖ ν πρῶ τον ὡ ς ἐ ν τύ πῳ ὑ ποκεί σθω ταῦ τα. οὐ δὲ γὰ ρ τὸ ν αὐ τὸ ν ἔ χει τρό πον ἐ πί τε τῶ ν ἐ πιστημῶ ν καὶ δυνά μεων καὶ ἐ πὶ τῶ ν ἕ ξεων. δύ ναμις μὲ ν γὰ ρ καὶ ἐ πιστή μη δοκεῖ τῶ ν ἐ ναντί ων ἡ αὐ τὴ εἶ ναι, ἕ ξις δ' ἡ ἐ ναντί α τῶ ν ἐ ναντί ων
5.1129a.15
οὔ, οἷ ον ἀ πὸ τῆ ς ὑ γιεί ας οὐ πρά ττεται τὰ ἐ ναντί α, ἀ λλὰ τὰ ὑ γιεινὰ μό νον: λέ γομεν γὰ ρ ὑ γιεινῶ ς βαδί ζειν, ὅ ταν βαδί ζῃ ὡ ς ἂ ν ὁ ὑ γιαί νων. πολλά κις μὲ ν οὖ ν γνωρί ζεται ἡ ἐ ναντί α ἕ ξις ἀ πὸ τῆ ς ἐ ναντί ας, πολλά κις δὲ αἱ ἕ ξεις ἀ πὸ τῶ ν ὑ ποκειμέ νων: ἐ ά ν τε γὰ ρ ἡ εὐ εξί α ᾖ φανερά, καὶ ἡ
5.1129a.20
καχεξί α φανερὰ γί νεται, καὶ ἐ κ τῶ ν εὐ εκτικῶ ν ἡ εὐ εξί α καὶ ἐ κ ταύ της τὰ εὐ εκτικά. εἰ γά ρ ἐ στιν ἡ εὐ εξί α πυκνό της σαρκό ς, ἀ νά γκη καὶ τὴ ν καχεξί αν εἶ ναι μανό τητα σαρκὸ ς καὶ τὸ εὐ εκτικὸ ν τὸ ποιητικὸ ν πυκνό τητος ἐ ν σαρκί. ἀ κολουθεῖ δ' ὡ ς ἐ πὶ τὸ πολύ, ἐ ὰ ν θά τερον πλεοναχῶ ς λέ γηται,
5.1129a.25
καὶ θά τερον πλεοναχῶ ς λέ γεσθαι, οἷ ον εἰ τὸ δί καιον, καὶ τὸ ἄ δικον. ἔ οικε δὲ πλεοναχῶ ς λέ γεσθαι ἡ δικαιοσύ νη καὶ ἡ ἀ δικί α, ἀ λλὰ διὰ τὸ σύ νεγγυς εἶ ναι τὴ ν ὁ μωνυμί αν αὐ τῶ ν λανθά νει καὶ οὐ χ ὥ σπερ ἐ πὶ τῶ ν πό ρρω δή λη μᾶ λλον,（ ἡ γὰ ρ διαφορὰ πολλὴ ἡ κατὰ τὴ ν ἰ δέ αν） οἷ ον ὅ τι καλεῖ ται
5.1129a.30
κλεὶ ς ὁ μωνύ μως ἥ τε ὑ πὸ τὸ ν αὐ χέ να τῶ ν ζῴ ων καὶ ᾗ τὰ ς θύ ρας κλεί ουσιν. εἰ λή φθω δὴ ὁ ἄ δικος ποσαχῶ ς λέ γεται. δοκεῖ δὴ ὅ τε παρά νομος ἄ δικος εἶ ναι καὶ ὁ πλεονέ κτης καὶ ἄ νισος, ὥ στε δῆ λον ὅ τι καὶ ὁ δί καιος ἔ σται ὅ τε νό μιμος καὶ ὁ ἴ σος. τὸ μὲ ν δί καιον ἄ ρα τὸ νό μιμον καὶ τὸ ἴ σον, τὸ δ' ἄ δικον τὸ παρά νομον καὶ τὸ ἄ νισον.
5.1129b.1
ἐ πεὶ δὲ πλεονέ κτης ὁ ἄ δικος, περὶ τἀ γαθὰ ἔ σται, οὐ πά ντα, ἀ λλὰ περὶ ὅ σα εὐ τυχί α καὶ ἀ τυχί α, ἃ ἐ στὶ μὲ ν ἁ πλῶ ς ἀ εὶ ἀ γαθά, τινὶ δ' οὐ κ ἀ εί. οἱ δ' ἄ νθρωποι ταῦ τα εὔ χονται καὶ διώ κουσιν:
5.1129b.5
δεῖ δ' οὔ, ἀ λλ' εὔ χεσθαι μὲ ν τὰ ἁ πλῶ ς ἀ γαθὰ καὶ αὑ τοῖ ς ἀ γαθὰ εἶ ναι, αἱ ρεῖ σθαι δὲ τὰ αὑ τοῖ ς ἀ γαθά. ὁ δ' ἄ δικος οὐ κ ἀ εὶ τὸ πλέ ον αἱ ρεῖ ται, ἀ λλὰ καὶ τὸ ἔ λαττον ἐ πὶ τῶ ν ἁ πλῶ ς κακῶ ν: ἀ λλ' ὅ τι δοκεῖ καὶ τὸ μεῖ ον κακὸ ν ἀ γαθό ν πως εἶ ναι, τοῦ δ' ἀ γαθοῦ ἐ στὶ ν ἡ πλεονεξί α, διὰ τοῦ το δοκεῖ
5.1129b.10
πλεονέ κτης εἶ ναι. ἔ στι δ' ἄ νισος: τοῦ το γὰ ρ περιέ χει καὶ κοινό ν. ἐ πεὶ δ' ὁ παρά νομος ἄ δικος ἦ ν ὁ δὲ νό μιμος δί καιος, δῆ λον ὅ τι πά ντα τὰ νό μιμά ἐ στί πως δί καια: τά τε γὰ ρ ὡ ρισμέ να ὑ πὸ τῆ ς νομοθετικῆ ς νό μιμά ἐ στι, καὶ ἕ καστον τού των δί καιον εἶ ναί φαμεν. οἱ δὲ νό μοι ἀ γορεύ ουσι περὶ ἁ πά ντων,
5.1129b.15
στοχαζό μενοι ἢ τοῦ κοινῇ συμφέ ροντος πᾶ σιν ἢ τοῖ ς ἀ ρί στοις ἢ τοῖ ς κυρί οις κατ' ἀ ρετὴ ν ἢ κατ' ἄ λλον τινὰ τρό πον τοιοῦ τον: ὥ στε ἕ να μὲ ν τρό πον δί καια λέ γομεν τὰ ποιητικὰ καὶ φυλακτικὰ εὐ δαιμονί ας καὶ τῶ ν μορί ων αὐ τῆ ς τῇ πολιτικῇ κοινωνί ᾳ. προστά ττει δ' ὁ νό μος καὶ τὰ
5.1129b.20
τοῦ ἀ νδρεί ου ἔ ργα ποιεῖ ν, οἷ ον μὴ λεί πειν τὴ ν τά ξιν μηδὲ φεύ γειν μηδὲ ῥ ιπτεῖ ν τὰ ὅ πλα, καὶ τὰ τοῦ σώ φρονος, οἷ ον μὴ μοιχεύ ειν μηδ' ὑ βρί ζειν, καὶ τὰ τοῦ πρά ου, οἷ ον μὴ τύ πτειν μηδὲ κακηγορεῖ ν, ὁ μοί ως δὲ καὶ κατὰ τὰ ς ἄ λλας ἀ ρετὰ ς καὶ μοχθηρί ας τὰ μὲ ν κελεύ ων τὰ δ' ἀ παγορεύ ων, ὀ ρθῶ ς
5.1129b.25
μὲ ν ὁ κεί μενος ὀ ρθῶ ς, χεῖ ρον δ' ὁ ἀ πεσχεδιασμέ νος. αὕ τη μὲ ν οὖ ν ἡ δικαιοσύ νη ἀ ρετὴ μέ ν ἐ στι τελεί α, ἀ λλ' οὐ χ ἁ πλῶ ς ἀ λλὰ πρὸ ς ἕ τερον. καὶ διὰ τοῦ το πολλά κις κρατί στη τῶ ν ἀ ρετῶ ν εἶ ναι δοκεῖ ἡ δικαιοσύ νη, καὶ οὔ θ' ἕ σπερος οὔ θ' ἑ ῷ ος οὕ τω θαυμαστό ς: καὶ παροιμιαζό μενοί φαμεν
5.1129b.30
ἐ ν δὲ δικαιοσύ νῃ συλλή βδην πᾶ ς' ἀ ρετὴ ἔ νι καὶ τελεί α μά λιστα ἀ ρετή, ὅ τι τῆ ς τελεί ας ἀ ρετῆ ς χρῆ σί ς ἐ στιν. τελεί α δ' ἐ στί ν, ὅ τι ὁ ἔ χων αὐ τὴ ν καὶ πρὸ ς ἕ τερον δύ ναται τῇ ἀ ρετῇ χρῆ σθαι, ἀ λλ' οὐ μό νον καθ' αὑ τό ν: πολλοὶ γὰ ρ ἐ ν μὲ ν τοῖ ς οἰ κεί οις τῇ ἀ ρετῇ δύ νανται χρῆ σθαι, ἐ ν δὲ τοῖ ς πρὸ ς ἕ τερον ἀ δυνατοῦ σιν.
5.1130a.1
καὶ διὰ τοῦ το εὖ δοκεῖ ἔ χειν τὸ τοῦ Βί αντος, ὅ τι ἀ ρχὴ ἄ νδρα δεί ξει: πρὸ ς ἕ τερον γὰ ρ καὶ ἐ ν κοινωνί ᾳ ἤ δη ὁ ἄ ρχων. διὰ δὲ τὸ αὐ τὸ τοῦ το καὶ ἀ λλό τριον ἀ γαθὸ ν δοκεῖ εἶ ναι ἡ δικαιοσύ νη μό νη τῶ ν ἀ ρετῶ ν, ὅ τι πρὸ ς ἕ τερό ν ἐ στιν: ἄ λλῳ
5.1130a.5
γὰ ρ τὰ συμφέ ροντα πρά ττει, ἢ ἄ ρχοντι ἢ κοινωνῷ. κά κιστος μὲ ν οὖ ν ὁ καὶ πρὸ ς αὑ τὸ ν καὶ πρὸ ς τοὺ ς φί λους χρώ μενος τῇ μοχθηρί ᾳ, ἄ ριστος δ' οὐ χ ὁ πρὸ ς αὑ τὸ ν τῇ ἀ ρετῇ ἀ λλὰ πρὸ ς ἕ τερον: τοῦ το γὰ ρ ἔ ργον χαλεπό ν. αὕ τη μὲ ν οὖ ν ἡ δικαιοσύ νη οὐ μέ ρος ἀ ρετῆ ς ἀ λλ' ὅ λη ἀ ρετή ἐ στιν, οὐ δ' ἡ ἐ ναντί α
5.1130a.10
ἀ δικί α μέ ρος κακί ας ἀ λλ' ὅ λη κακί α. τί δὲ διαφέ ρει ἡ ἀ ρετὴ καὶ ἡ δικαιοσύ νη αὕ τη, δῆ λον ἐ κ τῶ ν εἰ ρημέ νων: ἔ στι μὲ ν γὰ ρ ἡ αὐ τή, τὸ δ' εἶ ναι οὐ τὸ αὐ τό, ἀ λλ' ᾗ μὲ ν πρὸ ς ἕ τερον, δικαιοσύ νη, ᾗ δὲ τοιά δε ἕ ξις ἁ πλῶ ς, ἀ ρετή. ζητοῦ μεν δέ γε τὴ ν ἐ ν μέ ρει ἀ ρετῆ ς δικαιοσύ νην: ἔ στι
5.1130a.15
γά ρ τις, ὡ ς φαμέ ν. ὁ μοί ως δὲ καὶ περὶ ἀ δικί ας τῆ ς κατὰ μέ ρος. σημεῖ ον δ' ὅ τι ἔ στιν: κατὰ μὲ ν γὰ ρ τὰ ς ἄ λλας μοχθηρί ας ὁ ἐ νεργῶ ν ἀ δικεῖ μέ ν, πλεονεκτεῖ δ' οὐ δέ ν, οἷ ον ὁ ῥ ί ψας τὴ ν ἀ σπί δα διὰ δειλί αν ἢ κακῶ ς εἰ πὼ ν διὰ χαλεπό τητα ἢ οὐ βοηθή σας χρή μασι δι' ἀ νελευθερί αν: ὅ ταν δὲ
5.1130a.20
πλεονεκτῇ, πολλά κις κατ' οὐ δεμί αν τῶ ν τοιού των, ἀ λλὰ μὴ ν οὐ δὲ κατὰ πά σας, κατὰ πονηρί αν δέ γε τινά（ ψέ γομεν γά ρ） καὶ κατ' ἀ δικί αν. ἔ στιν ἄ ρ' ἄ λλη τις ἀ δικί α ὡ ς μέ ρος τῆ ς ὅ λης, καὶ ἄ δικό ν τι ἐ ν μέ ρει τοῦ ὅ λου ἀ δί κου τοῦ παρὰ τὸ ν νό μον. ἔ τι εἰ ὃ μὲ ν τοῦ κερδαί νειν ἕ νεκα μοιχεύ ει καὶ
5.1130a.25
προσλαμβά νων, ὃ δὲ προστιθεὶ ς καὶ ζημιού μενος δι' ἐ πιθυμί αν, οὗ τος μὲ ν ἀ κό λαστος δό ξειεν ἂ ν εἶ ναι μᾶ λλον ἢ πλεονέ κτης, ἐ κεῖ νος δ' ἄ δικος, ἀ κό λαστος δ' οὔ: δῆ λον ἄ ρα ὅ τι διὰ τὸ κερδαί νειν. ἔ τι περὶ μὲ ν τἆ λλα πά ντα ἀ δική ματα γί νεται ἡ ἐ παναφορὰ ἐ πί τινα μοχθηρί αν ἀ εί, οἷ ον εἰ ἐ μοί χευσεν,
5.1130a.30
ἐ π' ἀ κολασί αν, εἰ ἐ γκατέ λιπε τὸ ν παραστά την, ἐ πὶ δειλί αν, εἰ ἐ πά ταξεν, ἐ π' ὀ ργή ν: εἰ δ' ἐ κέ ρδανεν, ἐ π' οὐ δεμί αν μοχθηρί αν ἀ λλ' ἢ ἐ π' ἀ δικί αν. ὥ στε φανερὸ ν ὅ τι ἔ στι τις ἀ δικί α παρὰ τὴ ν ὅ λην ἄ λλη ἐ ν μέ ρει, συνώ νυμος, ὅ τι ὁ ὁ ρισμὸ ς ἐ ν τῷ αὐ τῷ γέ νει:
5.1130b.1
ἄ μφω γὰ ρ ἐ ν τῷ πρὸ ς ἕ τερον ἔ χουσι τὴ ν δύ ναμιν, ἀ λλ' ἣ μὲ ν περὶ τιμὴ ν ἢ χρή ματα ἢ σωτηρί αν, ἢ εἴ τινι ἔ χοιμεν ἑ νὶ ὀ νό ματι περιλαβεῖ ν ταῦ τα πά ντα, καὶ δι' ἡ δονὴ ν τὴ ν ἀ πὸ τοῦ κέ ρδους, ἣ δὲ περὶ ἅ παντα περὶ ὅ σα
5.1130b.5
ὁ σπουδαῖ ος. ὅ τι μὲ ν οὖ ν εἰ σὶ ν αἱ δικαιοσύ ναι πλεί ους, καὶ ὅ τι ἔ στι τις καὶ ἑ τέ ρα παρὰ τὴ ν ὅ λην ἀ ρετή ν, δῆ λον: τί ς δὲ καὶ ποί α τις, ληπτέ ον. διώ ρισται δὴ τὸ ἄ δικον τό τε παρά νομον καὶ τὸ ἄ νισον, τὸ δὲ δί καιον τό τε νό μιμον καὶ τὸ ἴ σον. κατὰ
5.1130b.10
μὲ ν οὖ ν τὸ παρά νομον ἡ πρό τερον εἰ ρημέ νη ἀ δικί α ἐ στί ν. ἐ πεὶ δὲ τὸ ἄ νισον καὶ τὸ παρά νομον οὐ ταὐ τὸ ν ἀ λλ' ἕ τερον ὡ ς μέ ρος πρὸ ς ὅ λον（ τὸ μὲ ν γὰ ρ ἄ νισον ἅ παν παρά νομον, τὸ δὲ παρά νομον οὐ χ ἅ παν ἄ νισον）, καὶ τὸ ἄ δικον καὶ ἡ ἀ δικί α οὐ ταὐ τὰ ἀ λλ' ἕ τερα ἐ κεί νων, τὰ μὲ ν ὡ ς μέ ρη τὰ δ' ὡ ς ὅ λα: μέ ρος γὰ ρ
5.1130b.15
αὕ τη ἡ ἀ δικί α τῆ ς ὅ λης ἀ δικί ας, ὁ μοί ως δὲ καὶ ἡ δικαιοσύ νη τῆ ς δικαιοσύ νης. ὥ στε καὶ περὶ τῆ ς ἐ ν μέ ρει δικαιοσύ νης καὶ περὶ τῆ ς ἐ ν μέ ρει ἀ δικί ας λεκτέ ον, καὶ τοῦ δικαί ου καὶ ἀ δί κου ὡ σαύ τως. ἡ μὲ ν οὖ ν κατὰ τὴ ν ὅ λην ἀ ρετὴ ν τεταγμέ νη δικαιοσύ νη καὶ ἀ δικί α, ἣ μὲ ν τῆ ς ὅ λης ἀ ρετῆ ς
5.1130b.20
οὖ σα χρῆ σις πρὸ ς ἄ λλον ἣ δὲ τῆ ς κακί ας, ἀ φεί σθω. καὶ τὸ δί καιον δὲ καὶ τὸ ἄ δικον τὸ κατὰ ταύ τας φανερὸ ν ὡ ς διοριστέ ον: σχεδὸ ν γὰ ρ τὰ πολλὰ τῶ ν νομί μων τὰ ἀ πὸ τῆ ς ὅ λης ἀ ρετῆ ς προσταττό μενά ἐ στιν: καθ' ἑ κά στην γὰ ρ ἀ ρετὴ ν προστά ττει ζῆ ν καὶ καθ' ἑ κά στην μοχθηρί αν κωλύ ει ὁ νό μος.
5.1130b.25
τὰ δὲ ποιητικὰ τῆ ς ὅ λης ἀ ρετῆ ς ἐ στὶ τῶ ν νομί μων ὅ σα νενομοθέ τηται περὶ παιδεί αν τὴ ν πρὸ ς τὸ κοινό ν. περὶ δὲ τῆ ς καθ' ἕ καστον παιδεί ας, καθ' ἣ ν ἁ πλῶ ς ἀ νὴ ρ ἀ γαθό ς ἐ στι, πό τερον τῆ ς πολιτικῆ ς ἐ στὶ ν ἢ ἑ τέ ρας, ὕ στερον διοριστέ ον: οὐ γὰ ρ ἴ σως ταὐ τὸ ν ἀ νδρί τ' ἀ γαθῷ εἶ ναι καὶ πολί τῃ παντί.
5.1130b.30
τῆ ς δὲ κατὰ μέ ρος δικαιοσύ νης καὶ τοῦ κατ' αὐ τὴ ν δικαί ου ἓ ν μέ ν ἐ στιν εἶ δος τὸ ἐ ν ταῖ ς διανομαῖ ς τιμῆ ς ἢ χρημά των ἢ τῶ ν ἄ λλων ὅ σα μεριστὰ τοῖ ς κοινωνοῦ σι τῆ ς πολιτεί ας（ ἐ ν τού τοις γὰ ρ ἔ στι καὶ ἄ νισον ἔ χειν καὶ ἴ σον ἕ τερον ἑ τέ ρου）,
5.1131a.1
ἓ ν δὲ τὸ ἐ ν τοῖ ς συναλλά γμασι διορθωτικό ν. τού του δὲ μέ ρη δύ ο: τῶ ν γὰ ρ συναλλαγμά των τὰ μὲ ν ἑ κού σιά ἐ στι τὰ δ' ἀ κού σια, ἑ κού σια μὲ ν τὰ τοιά δε οἷ ον πρᾶ σις ὠ νὴ δανεισμὸ ς ἐ γγύ η χρῆ σις παρακαταθή κη μί σθωσις（ ἑ κού σια δὲ λέ γεται,
5.1131a.5
ὅ τι ἡ ἀ ρχὴ τῶ ν συναλλαγμά των τού των ἑ κού σιος）, τῶ ν δ' ἀ κουσί ων τὰ μὲ ν λαθραῖ α, οἷ ον κλοπὴ μοιχεί α φαρμακεί α προαγωγεί α δουλαπατί α δολοφονί α ψευδομαρτυρί α, τὰ δὲ βί αια, οἷ ον αἰ κί α δεσμὸ ς θά νατος ἁ ρπαγὴ πή ρωσις κακηγορί α προπηλακισμό ς.
5.1131a.10
ἐ πεὶ δ' ὅ τ' ἄ δικος ἄ νισος καὶ τὸ ἄ δικον ἄ νισον, δῆ λον ὅ τι καὶ μέ σον τι ἔ στι τοῦ ἀ νί σου. τοῦ το δ' ἐ στὶ τὸ ἴ σον: ἐ ν ὁ ποί ᾳ γὰ ρ πρά ξει ἔ στι τὸ πλέ ον καὶ τὸ ἔ λαττον, ἔ στι καὶ τὸ ἴ σον. εἰ οὖ ν τὸ ἄ δικον ἄ νισον, τὸ δί καιον ἴ σον: ὅ περ καὶ ἄ νευ λό γου δοκεῖ πᾶ σιν. ἐ πεὶ δὲ τὸ ἴ σον μέ σον, τὸ δί καιον μέ σον τι ἂ ν
5.1131a.15
εἴ η. ἔ στι δὲ τὸ ἴ σον ἐ ν ἐ λαχί στοις δυσί ν. ἀ νά γκη τοί νυν τὸ δί καιον μέ σον τε καὶ ἴ σον εἶ ναι καὶ πρό ς τι καὶ τισί ν, καὶ ᾗ μὲ ν μέ σον, τινῶ ν（ ταῦ τα δ' ἐ στὶ πλεῖ ον καὶ ἔ λαττον）, ᾗ δ' ἴ σον, δυοῖ ν, ᾗ δὲ δί καιον, τισί ν. ἀ νά γκη ἄ ρα τὸ δί καιον ἐ ν ἐ λαχί στοις εἶ ναι τέ τταρσιν: οἷ ς τε γὰ ρ δί καιον τυγχά νει
5.1131a.20
ὄ ν, δύ ο ἐ στί, καὶ ἐ ν οἷ ς, τὰ πρά γματα, δύ ο. καὶ ἡ αὐ τὴ ἔ σται ἰ σό της, οἷ ς καὶ ἐ ν οἷ ς: ὡ ς γὰ ρ ἐ κεῖ να ἔ χει, τὰ ἐ ν οἷ ς, οὕ τω κἀ κεῖ να ἔ χει: εἰ γὰ ρ μὴ ἴ σοι, οὐ κ ἴ σα ἕ ξουσιν, ἀ λλ' ἐ ντεῦ θεν αἱ μά χαι καὶ τὰ ἐ γκλή ματα, ὅ ταν ἢ μὴ ἴ σα ἴ σοι ἢ μὴ ἴ σοι ἴ σα ἔ χωσι καὶ νέ μωνται. ἔ τι ἐ κ τοῦ κατ' ἀ ξί αν
5.1131a.25
τοῦ το δῆ λον: τὸ γὰ ρ δί καιον ἐ ν ταῖ ς νομαῖ ς ὁ μολογοῦ σι πά ντες κατ' ἀ ξί αν τινὰ δεῖ ν εἶ ναι, τὴ ν μέ ντοι ἀ ξί αν οὐ τὴ ν αὐ τὴ ν λέ γουσι πά ντες ὑ πά ρχειν, ἀ λλ' οἱ μὲ ν δημοκρατικοὶ ἐ λευθερί αν, οἱ δ' ὀ λιγαρχικοὶ πλοῦ τον, οἳ δ' εὐ γέ νειαν, οἱ δ' ἀ ριστοκρατικοὶ ἀ ρετή ν. ἔ στιν ἄ ρα τὸ δί καιον ἀ νά λογό ν τι.
5.1131a.30
τὸ γὰ ρ ἀ νά λογον οὐ μό νον ἐ στὶ μοναδικοῦ ἀ ριθμοῦ ἴ διον, ἀ λλ' ὅ λως ἀ ριθμοῦ: ἡ γὰ ρ ἀ ναλογί α ἰ σό της ἐ στὶ λό γων, καὶ ἐ ν τέ τταρσιν ἐ λαχί στοις. ἡ μὲ ν οὖ ν διῃ ρημέ νη ὅ τι ἐ ν τέ τταρσι, δῆ λον. ἀ λλὰ καὶ ἡ συνεχή ς: τῷ γὰ ρ ἑ νὶ ὡ ς δυσὶ χρῆ ται καὶ δὶ ς λέ γει,
5.1131b.1
οἷ ον ὡ ς ἡ τοῦ α πρὸ ς τὴ ν τοῦ β, οὕ τως ἡ τοῦ β πρὸ ς τὴ ν τοῦ γ. δὶ ς οὖ ν ἡ τοῦ β εἴ ρηται: ὥ στ' ἐ ὰ ν ἡ τοῦ β τεθῇ δί ς, τέ τταρα ἔ σται τὰ ἀ νά λογα. ἔ στι δὲ καὶ τὸ δί καιον ἐ ν τέ τταρσιν ἐ λαχί στοις, καὶ ὁ λό γος ὁ αὐ τό ς:
5.1131b.5
διῄ ρηται γὰ ρ ὁ μοί ως οἷ ς τε καὶ ἅ. ἔ σται ἄ ρα ὡ ς ὁ α ὅ ρος πρὸ ς τὸ ν β, οὕ τως ὁ γ πρὸ ς τὸ ν δ, καὶ ἐ ναλλὰ ξ ἄ ρα, ὡ ς ὁ α πρὸ ς τὸ ν γ, ὁ β πρὸ ς τὸ ν δ. ὥ στε καὶ τὸ ὅ λον πρὸ ς τὸ ὅ λον: ὅ περ ἡ νομὴ συνδυά ζει, κἂ ν οὕ τω συντεθῇ, δικαί ως συνδυά ζει. ἡ ἄ ρα τοῦ α ὅ ρου τῷ γ καὶ ἡ τοῦ β τῷ δ σύ ζευξις
5.1131b.10
τὸ ἐ ν διανομῇ δί καιό ν ἐ στι, καὶ μέ σον τὸ δί καιον τοῦ τ' ἐ στί, τὸ δ' ἄ δικον τὸ παρὰ τὸ ἀ νά λογον: τὸ γὰ ρ ἀ νά λογον μέ σον, τὸ δὲ δί καιον ἀ νά λογον. καλοῦ σι δὲ τὴ ν τοιαύ την ἀ ναλογί αν γεωμετρικὴ ν οἱ μαθηματικοί: ἐ ν γὰ ρ τῇ γεωμετρικῇ συμβαί νει καὶ τὸ ὅ λον πρὸ ς τὸ ὅ λον ὅ περ ἑ κά τερον πρὸ ς ἑ κά τερον.
5.1131b.15
ἔ στι δ' οὐ συνεχὴ ς αὕ τη ἡ ἀ ναλογί α: οὐ γὰ ρ γί νεται εἷ ς ἀ ριθμῷ ὅ ρος, ᾧ καὶ ὅ. τὸ μὲ ν οὖ ν δί καιον τοῦ το, τὸ ἀ νά λογον: τὸ δ' ἄ δικον τὸ παρὰ τὸ ἀ νά λογον. γί νεται ἄ ρα τὸ μὲ ν πλέ ον τὸ δ' ἔ λαττον, ὅ περ καὶ ἐ πὶ τῶ ν ἔ ργων συμβαί νει: ὁ μὲ ν γὰ ρ ἀ δικῶ ν πλέ ον ἔ χει, ὁ δ' ἀ δικού μενος
5.1131b.20
ἔ λαττον τοῦ ἀ γαθοῦ. ἐ πὶ δὲ τοῦ κακοῦ ἀ νά παλιν: ἐ ν ἀ γαθοῦ γὰ ρ λό γῳ γί νεται τὸ ἔ λαττον κακὸ ν πρὸ ς τὸ μεῖ ζον κακό ν: ἔ στι γὰ ρ τὸ ἔ λαττον κακὸ ν μᾶ λλον αἱ ρετὸ ν τοῦ μεί ζονος, τὸ δ' αἱ ρετὸ ν ἀ γαθό ν, καὶ τὸ μᾶ λλον μεῖ ζον. τὸ μὲ ν οὖ ν ἓ ν εἶ δος τοῦ δικαί ου τοῦ τ' ἐ στί ν.
5.1131b.25
τὸ δὲ λοιπὸ ν ἓ ν τὸ διορθωτικό ν, ὃ γί νεται ἐ ν τοῖ ς συναλλά γμασι καὶ τοῖ ς ἑ κουσί οις καὶ τοῖ ς ἀ κουσί οις. τοῦ το δὲ τὸ δί καιον ἄ λλο εἶ δος ἔ χει τοῦ πρό τερον. τὸ μὲ ν γὰ ρ διανεμητικὸ ν δί καιον τῶ ν κοινῶ ν ἀ εὶ κατὰ τὴ ν ἀ ναλογί αν ἐ στὶ τὴ ν εἰ ρημέ νην: καὶ γὰ ρ ἀ πὸ χρημά των κοινῶ ν ἐ ὰ ν γί νηται
5.1131b.30
ἡ διανομή, ἔ σται κατὰ τὸ ν λό γον τὸ ν αὐ τὸ ν ὅ νπερ ἔ χουσι πρὸ ς ἄ λληλα τὰ εἰ σενεχθέ ντα: καὶ τὸ ἄ δικον τὸ ἀ ντικεί μενον τῷ δικαί ῳ τού τῳ τὸ παρὰ τὸ ἀ νά λογό ν ἐ στιν. τὸ δ' ἐ ν τοῖ ς συναλλά γμασι δί καιον ἐ στὶ μὲ ν ἴ σον τι, καὶ τὸ ἄ δικον ἄ νισον,
5.1132a.1
ἀ λλ' οὐ κατὰ τὴ ν ἀ ναλογί αν ἐ κεί νην ἀ λλὰ κατὰ τὴ ν ἀ ριθμητική ν. οὐ δὲ ν γὰ ρ διαφέ ρει, εἰ ἐ πιεικὴ ς φαῦ λον ἀ πεστέ ρησεν ἢ φαῦ λος ἐ πιεικῆ, οὐ δ' εἰ ἐ μοί χευσεν ἐ πιεικὴ ς ἢ φαῦ λος: ἀ λλὰ πρὸ ς τοῦ βλά βους τὴ ν διαφορὰ ν μό νον βλέ πει
5.1132a.5
ὁ νό μος, καὶ χρῆ ται ὡ ς ἴ σοις, εἰ ὃ μὲ ν ἀ δικεῖ ὃ δ' ἀ δικεῖ ται, καὶ εἰ ἔ βλαψεν ὃ δὲ βέ βλαπται. ὥ στε τὸ ἄ δικον τοῦ το ἄ νισον ὂ ν ἰ σά ζειν πειρᾶ ται ὁ δικαστή ς: καὶ γὰ ρ ὅ ταν ὃ μὲ ν πληγῇ ὃ δὲ πατά ξῃ, ἢ καὶ κτεί νῃ ὃ δ' ἀ ποθά νῃ, διῄ ρηται τὸ πά θος καὶ ἡ πρᾶ ξις εἰ ς ἄ νισα: ἀ λλὰ πειρᾶ ται τῇ
5.1132a.10
ζημί ᾳ ἰ σά ζειν, ἀ φαιρῶ ν τοῦ κέ ρδους. λέ γεται γὰ ρ ὡ ς ἁ πλῶ ς εἰ πεῖ ν ἐ πὶ τοῖ ς τοιού τοις, κἂ ν εἰ μή τισιν οἰ κεῖ ον ὄ νομα εἴ η, τὸ κέ ρδος, οἷ ον τῷ πατά ξαντι, καὶ ἡ ζημί α τῷ παθό ντι: ἀ λλ' ὅ ταν γε μετρηθῇ τὸ πά θος, καλεῖ ται τὸ μὲ ν ζημί α τὸ δὲ κέ ρδος. ὥ στε τοῦ μὲ ν πλεί ονος καὶ ἐ λά ττονος τὸ ἴ σον
5.1132a.15
μέ σον, τὸ δὲ κέ ρδος καὶ ἡ ζημί α τὸ μὲ ν πλέ ον τὸ δ' ἔ λαττον ἐ ναντί ως, τὸ μὲ ν τοῦ ἀ γαθοῦ πλέ ον τοῦ κακοῦ δ' ἔ λαττον κέ ρδος, τὸ δ' ἐ ναντί ον ζημί α: ὧ ν ἦ ν μέ σον τὸ ἴ σον, ὃ λέ γομεν εἶ ναι δί καιον: ὥ στε τὸ ἐ πανορθωτικὸ ν δί καιον ἂ ν εἴ η τὸ μέ σον ζημί ας καὶ κέ ρδους. διὸ καὶ ὅ ταν ἀ μφισβητῶ σιν,
5.1132a.20
ἐ πὶ τὸ ν δικαστὴ ν καταφεύ γουσιν: τὸ δ' ἐ πὶ τὸ ν δικαστὴ ν ἰ έ ναι ἰ έ ναι ἐ στὶ ν ἐ πὶ τὸ δί καιον: ὁ γὰ ρ δικαστὴ ς βού λεται εἶ ναι οἷ ον δί καιον ἔ μψυχον: καὶ ζητοῦ σι δικαστὴ ν μέ σον, καὶ καλοῦ σιν ἔ νιοι μεσιδί ους, ὡ ς ἐ ὰ ν τοῦ μέ σου τύ χωσι, τοῦ δικαί ου τευξό μενοι. μέ σον ἄ ρα τι τὸ δί καιον, εἴ περ καὶ ὁ δικαστή ς. ὁ δὲ
5.1132a.25
δικαστὴ ς ἐ πανισοῖ, καὶ ὥ σπερ γραμμῆ ς εἰ ς ἄ νισα τετμημέ νης, ᾧ τὸ μεῖ ζον τμῆ μα τῆ ς ἡ μισεί ας ὑ περέ χει, τοῦ τ' ἀ φεῖ λε καὶ τῷ ἐ λά ττονι τμή ματι προσέ θηκεν. ὅ ταν δὲ δί χα διαιρεθῇ τὸ ὅ λον, τό τε φασὶ ν ἔ χειν τὸ αὑ τοῦ ὅ ταν λά βωσι τὸ ἴ σον. τὸ δ' ἴ σον μέ σον ἐ στὶ τῆ ς μεί ζονος καὶ
5.1132a.30
ἐ λά ττονος κατὰ τὴ ν ἀ ριθμητικὴ ν ἀ ναλογί αν. διὰ τοῦ το καὶ ὀ νομά ζεται δί καιον, ὅ τι δί χα ἐ στί ν, ὥ σπερ ἂ ν εἴ τις εἴ ποι δί χαιον, καὶ ὁ δικαστὴ ς διχαστή ς. ἐ πὰ ν γὰ ρ δύ ο ἴ σων ἀ φαιρεθῇ ἀ πὸ θατέ ρου, πρὸ ς θά τερον δὲ προστεθῇ, δυσὶ τού τοις ὑ περέ χει θά τερον: εἰ γὰ ρ ἀ φῃ ρέ θη μέ ν, μὴ προσετέ θη δέ, ἑ νὶ ἂ ν μό νον ὑ περεῖ χεν.
5.1132b.1
τοῦ μέ σου ἄ ρα ἑ νί, καὶ τὸ μέ σον, ἀ φ' οὗ ἀ φῃ ρέ θη, ἑ νί. τού τῳ ἄ ρα γνωριοῦ μεν τί τε ἀ φελεῖ ν δεῖ ἀ πὸ τοῦ πλέ ον ἔ χοντος, καὶ τί προσθεῖ ναι τῷ ἔ λαττον ἔ χοντι: ᾧ μὲ ν γὰ ρ τὸ μέ σον ὑ περέ χει, τοῦ το προσθεῖ ναι
5.1132b.5
δεῖ τῷ ἔ λαττον ἔ χοντι, ᾧ δ' ὑ περέ χεται, ἀ φελεῖ ν ἀ πὸ τοῦ μεγί στου. ἴ σαι αἱ ἐ φ' ὧ ν αα ββ γγ ἀ λλή λαις: ἀ πὸ τῆ ς αα ἀ φῃ ρή σθω τὸ αε, καὶ προσκεί σθω τῇ γγ τὸ ἐ φ' ᾧ γδ, ὥ στε ὅ λη ἡ δγγ τῆ ς εα ὑ περέ χει τῷ γδ καὶ τῷ γζ: τῆ ς ἄ ρα ββ τῷ γδ. ἔ στι δὲ τοῦ το καὶ ἐ πὶ τῶ ν ἄ λλων τεχνῶ ν:
5.1132b.10
ἀ νῃ ροῦ ντο γὰ ρ ἄ ν, εἰ μὴ ἐ ποί ει τὸ ποιοῦ ν καὶ ὅ σον καὶ οἷ ον, καὶ τὸ πά σχον ἔ πασχε τοῦ το καὶ τοσοῦ τον καὶ τοιοῦ τον. ἐ λή λυθε δὲ τὰ ὀ νό ματα ταῦ τα, ἥ τε ζημί α καὶ τὸ κέ ρδος, ἐ κ τῆ ς ἑ κουσί ου ἀ λλαγῆ ς: τὸ μὲ ν γὰ ρ πλέ ον ἔ χειν ἢ τὰ αὑ τοῦ κερδαί νειν λέ γεται, τὸ δ' ἔ λαττον τῶ ν ἐ ξ ἀ ρχῆ ς ζημιοῦ σθαι,
5.1132b.15
οἷ ον ἐ ν τῷ ὠ νεῖ σθαι καὶ πωλεῖ ν καὶ ἐ ν ὅ σοις ἄ λλοις ἄ δειαν δέ δωκεν ὁ νό μος: ὅ ταν δὲ μή τε πλέ ον μή τ' ἔ λαττον ἀ λλ' αὐ τὰ τὰ δι' αὐ τῶ ν γέ νηται, τὰ αὑ τῶ ν φασὶ ν ἔ χειν καὶ οὔ τε ζημιοῦ σθαι οὔ τε κερδαί νειν. ὥ στε κέ ρδους τινὸ ς καὶ ζημί ας μέ σον τὸ δί καιό ν ἐ στι τῶ ν παρὰ τὸ ἑ κού σιον, τὸ ἴ σον ἔ χειν
5.1132b.20
καὶ πρό τερον καὶ ὕ στερον. δοκεῖ δέ τισι καὶ τὸ ἀ ντιπεπονθὸ ς εἶ ναι ἁ πλῶ ς δί καιον, ὥ σπερ οἱ Πυθαγό ρειοι ἔ φασαν: ὡ ρί ζοντο γὰ ρ ἁ πλῶ ς τὸ δί καιον τὸ ἀ ντιπεπονθὸ ς ἄ λλῳ. τὸ δ' ἀ ντιπεπονθὸ ς οὐ κ ἐ φαρμό ττει οὔ τ' ἐ πὶ τὸ νεμητικὸ ν δί καιον οὔ τ' ἐ πὶ τὸ διορθωτικό ν— καί τοι
5.1132b.25
βού λονταί γε τοῦ το λέ γειν καὶ τὸ̔ Ραδαμά νθυος δί καιον: εἴ κε πά θοι τά τ' ἔ ρεξε, δί κη κ' ἰ θεῖ α γέ νοιτο— πολλαχοῦ γὰ ρ διαφωνεῖ: οἷ ον εἰ ἀ ρχὴ ν ἔ χων ἐ πά ταξεν, οὐ δεῖ ἀ ντιπληγῆ ναι, καὶ εἰ ἄ ρχοντα ἐ πά ταξεν, οὐ πληγῆ ναι
5.1132b.30
μό νον δεῖ ἀ λλὰ καὶ κολασθῆ ναι. ἔ τι τὸ ἑ κού σιον καὶ τὸ ἀ κού σιον διαφέ ρει πολύ. ἀ λλ' ἐ ν μὲ ν ταῖ ς κοινωνί αις ταῖ ς ἀ λλακτικαῖ ς συνέ χει τὸ τοιοῦ τον δί καιον, τὸ ἀ ντιπεπονθὸ ς κατ' ἀ ναλογί αν καὶ μὴ κατ' ἰ σό τητα. τῷ ἀ ντιποιεῖ ν γὰ ρ ἀ νά λογον συμμέ νει ἡ πό λις. ἢ γὰ ρ τὸ κακῶ ς ζητοῦ σιν:
5.1133a.1
εἰ δὲ μή, δουλεί α δοκεῖ εἶ ναι εἰ μὴ ἀ ντιποιή σει: ἢ τὸ εὖ: εἰ δὲ μή, μετά δοσις οὐ γί νεται, τῇ μεταδό σει δὲ συμμέ νουσιν. διὸ καὶ Χαρί των ἱ ερὸ ν ἐ μποδὼ ν ποιοῦ νται, ἵ ν' ἀ νταπό δοσις ᾖ: τοῦ το γὰ ρ ἴ διον χά ριτος: ἀ νθυπηρετῆ σαι γὰ ρ δεῖ τῷ
5.1133a.5
χαρισαμέ νῳ, καὶ πά λιν αὐ τὸ ν ἄ ρξαι χαριζό μενον. ποιεῖ δὲ τὴ ν ἀ ντί δοσιν τὴ ν κατ' ἀ ναλογί αν ἡ κατὰ διά μετρον σύ ζευξις. οἰ κοδό μος ἐ φ' ᾧ α, σκυτοτό μος ἐ φ' ᾧ β, οἰ κί α ἐ φ' ᾧ γ, ὑ πό δημα ἐ φ' ᾧ δ. δεῖ οὖ ν λαμβά νειν τὸ ν οἰ κοδό μον παρὰ τοῦ σκυτοτό μου τὸ ἐ κεί νου ἔ ργον, καὶ αὐ τὸ ν
5.1133a.10
ἐ κεί νῳ μεταδιδό ναι τὸ αὑ τοῦ. ἐ ὰ ν οὖ ν πρῶ τον ᾖ τὸ κατὰ τὴ ν ἀ ναλογί αν ἴ σον, εἶ τα τὸ ἀ ντιπεπονθὸ ς γέ νηται, ἔ σται τὸ λεγό μενον. εἰ δὲ μή, οὐ κ ἴ σον, οὐ δὲ συμμέ νει: οὐ θὲ ν γὰ ρ κωλύ ει κρεῖ ττον εἶ ναι τὸ θατέ ρου ἔ ργον ἢ τὸ θατέ ρου: δεῖ οὖ ν ταῦ τα ἰ σασθῆ ναι. ἔ στι δὲ τοῦ το καὶ ἐ πὶ τῶ ν ἄ λλων τεχνῶ ν: ἀ νῃ ροῦ ντο
5.1133a.15
γὰ ρ ἄ ν, εἰ μὴ ὃ ἐ ποί ει τὸ ποιοῦ ν καὶ ὅ σον καὶ οἷ ον, καὶ τὸ πά σχον ἔ πασχε τοῦ το καὶ τοσοῦ τον καὶ τοιοῦ τον. οὐ γὰ ρ ἐ κ δύ ο ἰ ατρῶ ν γί νεται κοινωνί α, ἀ λλ' ἐ ξ ἰ ατροῦ καὶ γεωργοῦ, καὶ ὅ λως ἑ τέ ρων καὶ οὐ κ ἴ σων: ἀ λλὰ τού τους δεῖ ἰ σασθῆ ναι. διὸ πά ντα συμβλητὰ δεῖ πως εἶ ναι, ὧ ν ἐ στὶ ν ἀ λλαγή.
5.1133a.20
ἐ φ' ὃ τὸ νό μισμ' ἐ λή λυθε, καὶ γί νεταί πως μέ σον: πά ντα γὰ ρ μετρεῖ, ὥ στε καὶ τὴ ν ὑ περοχὴ ν καὶ τὴ ν ἔ λλειψιν, πό σα ἄ ττα δὴ ὑ ποδή ματ' ἴ σον οἰ κί ᾳ ἢ τροφῇ. δεῖ τοί νυν ὅ περ οἰ κοδό μος πρὸ ς σκυτοτό μον, τοσαδὶ ὑ ποδή ματα πρὸ ς οἰ κί αν ἢ τροφή ν. εἰ γὰ ρ μὴ τοῦ το, οὐ κ ἔ σται ἀ λλαγὴ οὐ δὲ κοινωνί α.
5.1133a.25
τοῦ το δ', εἰ μὴ ἴ σα εἴ η πως, οὐ κ ἔ σται. δεῖ ἄ ρα ἑ νί τινι πά ντα μετρεῖ σθαι, ὥ σπερ ἐ λέ χθη πρό τερον. τοῦ το δ' ἐ στὶ τῇ μὲ ν ἀ ληθεί ᾳ ἡ χρεί α, ἣ πά ντα συνέ χει: εἰ γὰ ρ μηθὲ ν δέ οιντο ἢ μὴ ὁ μοί ως, ἢ οὐ κ ἔ σται ἀ λλαγὴ ἢ οὐ χ ἡ αὐ τή: οἷ ον δ' ὑ πά λλαγμα τῆ ς χρεί ας τὸ νό μισμα γέ γονε κατὰ συνθή κην:
5.1133a.30
καὶ διὰ τοῦ το τοὔ νομα ἔ χει νό μισμα, ὅ τι οὐ φύ σει ἀ λλὰ νό μῳ ἐ στί, καὶ ἐ φ' ἡ μῖ ν μεταβαλεῖ ν καὶ ποιῆ σαι ἄ χρηστον. ἔ σται δὴ ἀ ντιπεπονθό ς, ὅ ταν ἰ σασθῇ, ὥ στε ὅ περ γεωργὸ ς πρὸ ς σκυτοτό μον, τὸ ἔ ργον τὸ τοῦ σκυτοτό μου πρὸ ς τὸ τοῦ γεωργοῦ.
5.1133b.1
εἰ ς σχῆ μα δ' ἀ ναλογί ας οὐ δεῖ ἄ γειν, ὅ ταν ἀ λλά ξωνται（ εἰ δὲ μή, ἀ μφοτέ ρας ἕ ξει τὰ ς ὑ περοχὰ ς τὸ ἕ τερον ἄ κρον）, ἀ λλ' ὅ ταν ἔ χωσι τὰ αὑ τῶ ν. οὕ τως ἴ σοι καὶ κοινωνοί, ὅ τι αὕ τη ἡ ἰ σό της δύ ναται ἐ π' αὐ τῶ ν γί νεσθαι. γεωργὸ ς α, τροφὴ γ,
5.1133b.5
σκυτοτό μος β, τὸ ἔ ργον αὐ τοῦ τὸ ἰ σασμέ νον δ. εἰ δ' οὕ τω μὴ ἦ ν ἀ ντιπεπονθέ ναι, οὐ κ ἂ ν ἦ ν κοινωνί α. ὅ τι δ' ἡ χρεί α συνέ χει ὥ σπερ ἕ ν τι ὄ ν, δηλοῖ ὅ τι ὅ ταν μὴ ἐ ν χρεί ᾳ ὦ σιν ἀ λλή λων, ἢ ἀ μφό τεροι ἢ ἅ τερος, οὐ κ ἀ λλά ττονται,† ὥ σπερ ὅ ταν οὗ ἔ χει αὐ τὸ ς δέ ηταί τις, οἷ ον οἴ νου, διδό ντες σί του ἐ ξαγωγή ν.†
5.1133b.10
δεῖ ἄ ρα τοῦ το ἰ σασθῆ ναι. ὑ πὲ ρ δὲ τῆ ς μελλού σης ἀ λλαγῆ ς, εἰ νῦ ν μηδὲ ν δεῖ ται, ὅ τι ἔ σται ἂ ν δεηθῇ, τὸ νό μισμα οἷ ον ἐ γγυητή ς ἐ σθ' ἡ μῖ ν: δεῖ γὰ ρ τοῦ το φέ ροντι εἶ ναι λαβεῖ ν. πά σχει μὲ ν οὖ ν καὶ τοῦ το τὸ αὐ τό: οὐ γὰ ρ ἀ εὶ ἴ σον δύ ναται: ὅ μως δὲ βού λεται μέ νειν μᾶ λλον. διὸ δεῖ πά ντα
5.1133b.15
τετιμῆ σθαι: οὕ τω γὰ ρ ἀ εὶ ἔ σται ἀ λλαγή, εἰ δὲ τοῦ το, κοινωνί α. τὸ δὴ νό μισμα ὥ σπερ μέ τρον σύ μμετρα ποιῆ σαν ἰ σά ζει: οὔ τε γὰ ρ ἂ ν μὴ οὔ σης ἀ λλαγῆ ς κοινωνί α ἦ ν, οὔ τ' ἀ λλαγὴ ἰ σό τητος μὴ οὔ σης, οὔ τ' ἰ σό της μὴ οὔ σης συμμετρί ας. τῇ μὲ ν οὖ ν ἀ ληθεί ᾳ ἀ δύ νατον τὰ τοσοῦ τον διαφέ ροντα σύ μμετρα
5.1133b.20
γενέ σθαι, πρὸ ς δὲ τὴ ν χρεί αν ἐ νδέ χεται ἱ κανῶ ς. ἓ ν δή τι δεῖ εἶ ναι, τοῦ το δ' ἐ ξ ὑ ποθέ σεως: διὸ νό μισμα καλεῖ ται: τοῦ το γὰ ρ πά ντα ποιεῖ σύ μμετρα: μετρεῖ ται γὰ ρ πά ντα νομί σματι. οἰ κί α α, μναῖ δέ κα β, κλί νη γ. τὸ α τοῦ β ἥ μισυ, εἰ πέ ντε μνῶ ν ἀ ξί α ἡ οἰ κί α, ἢ ἴ σον: ἡ δὲ κλί νη δέ κατον
5.1133b.25
μέ ρος, τὸ γ τοῦ β: δῆ λον τοί νυν πό σαι κλῖ ναι ἴ σον οἰ κί ᾳ, ὅ τι πέ ντε. ὅ τι δ' οὕ τως ἡ ἀ λλαγὴ ἦ ν πρὶ ν τὸ νό μισμα εἶ ναι, δῆ λον: διαφέ ρει γὰ ρ οὐ δὲ ν ἢ κλῖ ναι πέ ντε ἀ ντὶ οἰ κί ας, ἢ ὅ σου αἱ πέ ντε κλῖ ναι. τί μὲ ν οὖ ν τὸ ἄ δικον καὶ τί τὸ δί καιό ν ἐ στιν, εἴ ρηται.
5.1133b.30
διωρισμέ νων δὲ τού των δῆ λον ὅ τι ἡ δικαιοπραγί α μέ σον ἐ στὶ τοῦ ἀ δικεῖ ν καὶ ἀ δικεῖ σθαι: τὸ μὲ ν γὰ ρ πλέ ον ἔ χειν τὸ δ' ἔ λαττό ν ἐ στιν. ἡ δὲ δικαιοσύ νη μεσό της τί ς ἐ στιν, οὐ τὸ ν αὐ τὸ ν δὲ τρό πον ταῖ ς ἄ λλαις ἀ ρεταῖ ς, ἀ λλ' ὅ τι μέ σου ἐ στί ν: ἡ δ' ἀ δικί α τῶ ν ἄ κρων.
5.1134a.1
καὶ ἡ μὲ ν δικαιοσύ νη ἐ στὶ καθ' ἣ ν ὁ δί καιος λέ γεται πρακτικὸ ς κατὰ προαί ρεσιν τοῦ δικαί ου, καὶ διανεμητικὸ ς καὶ αὑ τῷ πρὸ ς ἄ λλον καὶ ἑ τέ ρῳ πρὸ ς ἕ τερον οὐ χ οὕ τως ὥ στε τοῦ μὲ ν αἱ ρετοῦ πλέ ον αὑ τῷ ἔ λαττον δὲ τῷ
5.1134a.5
πλησί ον, τοῦ βλαβεροῦ δ' ἀ νά παλιν, ἀ λλὰ τοῦ ἴ σου τοῦ κατ' ἀ ναλογί αν, ὁ μοί ως δὲ καὶ ἄ λλῳ πρὸ ς ἄ λλον. ἡ δ' ἀ δικί α τοὐ ναντί ον τοῦ ἀ δί κου. τοῦ το δ' ἐ στὶ ν ὑ περβολὴ καὶ ἔ λλειψις τοῦ ὠ φελί μου ἢ βλαβεροῦ παρὰ τὸ ἀ νά λογον. διὸ ὑ περβολὴ καὶ ἔ λλειψις ἡ ἀ δικί α, ὅ τι ὑ περβολῆ ς καὶ ἐ λλεί ψεώ ς ἐ στιν, ἐ φ'
5.1134a.10
αὑ τοῦ μὲ ν ὑ περβολῆ ς μὲ ν τοῦ ἁ πλῶ ς ὠ φελί μου, ἐ λλεί ψεως δὲ τοῦ βλαβεροῦ: ἐ πὶ δὲ τῶ ν ἄ λλων τὸ μὲ ν ὅ λον ὁ μοί ως, τὸ δὲ παρὰ τὸ ἀ νά λογον, ὁ ποτέ ρως ἔ τυχεν. τοῦ δὲ ἀ δική ματος τὸ μὲ ν ἔ λαττον ἀ δικεῖ σθαί ἐ στι, τὸ δὲ μεῖ ζον τὸ ἀ δικεῖ ν. περὶ μὲ ν οὖ ν δικαιοσύ νης καὶ ἀ δικί ας, τί ς ἑ κατέ ρας ἐ στὶ ν
5.1134a.15
ἡ φύ σις, εἰ ρή σθω τοῦ τον τὸ ν τρό πον, ὁ μοί ως δὲ καὶ περὶ δικαί ου καὶ ἀ δί κου καθό λου. ἐ πεὶ δ' ἔ στιν ἀ δικοῦ ντα μή πω ἄ δικον εἶ ναι, ὁ ποῖ α ἀ δική ματα ἀ δικῶ ν ἤ δη ἄ δικό ς ἐ στιν ἑ κά στην ἀ δικί αν, οἷ ον κλέ πτης ἢ μοιχὸ ς ἢ λῃ στή ς; ἢ οὕ τω μὲ ν οὐ δὲ ν διοί σει; καὶ γὰ ρ
5.1134a.20
ἂ ν συγγέ νοιτο γυναικὶ εἰ δὼ ς τὸ ᾗ, ἀ λλ' οὐ διὰ προαιρέ σεως ἀ ρχὴ ν ἀ λλὰ διὰ πά θος. ἀ δικεῖ μὲ ν οὖ ν, ἄ δικος δ' οὐ κ ἔ στιν, οἷ ον οὐ κλέ πτης, ἔ κλεψε δέ, οὐ δὲ μοιχό ς, ἐ μοί χευσε δέ: ὁ μοί ως δὲ καὶ ἐ πὶ τῶ ν ἄ λλων. πῶ ς μὲ ν οὖ ν ἔ χει τὸ ἀ ντιπεπονθὸ ς πρὸ ς τὸ δί καιον, εἴ ρηται πρό τερον: δεῖ δὲ μὴ λανθά νειν
5.1134a.25
ὅ τι τὸ ζητού μενό ν ἐ στι καὶ τὸ ἁ πλῶ ς δί καιον καὶ τὸ πολιτικὸ ν δί καιον. τοῦ το δ' ἔ στιν ἐ πὶ κοινωνῶ ν βί ου πρὸ ς τὸ εἶ ναι αὐ τά ρκειαν, ἐ λευθέ ρων καὶ ἴ σων ἢ κατ' ἀ ναλογί αν ἢ κατ' ἀ ριθμό ν: ὥ στε ὅ σοις μή ἐ στι τοῦ το, οὐ κ ἔ στι τού τοις πρὸ ς ἀ λλή λους τὸ πολιτικὸ ν δί καιον, ἀ λλά τι δί καιον καὶ καθ'
5.1134a.30
ὁ μοιό τητα. ἔ στι γὰ ρ δί καιον, οἷ ς καὶ νό μος πρὸ ς αὑ τού ς: νό μος δ', ἐ ν οἷ ς ἀ δικί α: ἡ γὰ ρ δί κη κρί σις τοῦ δικαί ου καὶ τοῦ ἀ δί κου. ἐ ν οἷ ς δ' ἀ δικί α, καὶ τὸ ἀ δικεῖ ν ἐ ν τού τοις（ ἐ ν οἷ ς δὲ τὸ ἀ δικεῖ ν, οὐ πᾶ σιν ἀ δικί α）, τοῦ το δ' ἐ στὶ τὸ πλέ ον αὑ τῷ νέ μειν τῶ ν ἁ πλῶ ς ἀ γαθῶ ν, ἔ λαττον δὲ τῶ ν ἁ πλῶ ς κακῶ ν.
5.1134a.35
διὸ οὐ κ ἐ ῶ μεν ἄ ρχειν ἄ νθρωπον, ἀ λλὰ τὸ ν λό γον, ὅ τι ἑ αυτῷ τοῦ το ποιεῖ
5.1134b.1
καὶ γί νεται τύ ραννος. ἔ στι δ' ὁ ἄ ρχων φύ λαξ τοῦ δικαί ου, εἰ δὲ τοῦ δικαί ου, καὶ τοῦ ἴ σου. ἐ πεὶ δ' οὐ θὲ ν αὐ τῷ πλέ ον εἶ ναι δοκεῖ, εἴ περ δί καιος（ οὐ γὰ ρ νέ μει πλέ ον τοῦ ἁ πλῶ ς ἀ γαθοῦ αὑ τῷ, εἰ μὴ πρὸ ς αὐ τὸ ν ἀ νά λογό ν ἐ στιν: διὸ
5.1134b.5
ἑ τέ ρῳ πονεῖ: καὶ διὰ τοῦ το ἀ λλό τριον εἶ ναί φασιν ἀ γαθὸ ν τὴ ν δικαιοσύ νην, καθά περ ἐ λέ χθη καὶ πρό τερον）: μισθὸ ς ἄ ρα τις δοτέ ος, τοῦ το δὲ τιμὴ καὶ γέ ρας: ὅ τῳ δὲ μὴ ἱ κανὰ τὰ τοιαῦ τα, οὗ τοι γί νονται τύ ραννοι. τὸ δὲ δεσποτικὸ ν δί καιον καὶ τὸ πατρικὸ ν οὐ ταὐ τὸ ν τού τοις ἀ λλ' ὅ μοιον: οὐ γὰ ρ ἔ στιν
5.1134b.10
ἀ δικί α πρὸ ς τὰ αὑ τοῦ ἁ πλῶ ς, τὸ δὲ κτῆ μα καὶ τὸ τέ κνον, ἕ ως ἂ ν ᾖ πηλί κον καὶ χωρισθῇ, ὥ σπερ μέ ρος αὑ τοῦ, αὑ τὸ ν δ' οὐ δεὶ ς προαιρεῖ ται βλά πτειν: διὸ οὐ κ ἔ στιν ἀ δικί α πρὸ ς αὑ τό ν: οὐ δ' ἄ ρα ἄ δικον οὐ δὲ δί καιον τὸ πολιτικό ν: κατὰ νό μον γὰ ρ ἦ ν, καὶ ἐ ν οἷ ς ἐ πεφύ κει εἶ ναι νό μος, οὗ τοι δ' ἦ σαν
5.1134b.15
οἷ ς ὑ πά ρχει ἰ σό της τοῦ ἄ ρχειν καὶ ἄ ρχεσθαι. διὸ μᾶ λλον πρὸ ς γυναῖ κά ἐ στι δί καιον ἢ πρὸ ς τέ κνα καὶ κτή ματα: τοῦ το γά ρ ἐ στι τὸ οἰ κονομικὸ ν δί καιον: ἕ τερον δὲ καὶ τοῦ το τοῦ πολιτικοῦ. τοῦ δὲ πολιτικοῦ δικαί ου τὸ μὲ ν φυσικό ν ἐ στι τὸ δὲ νομικό ν, φυσικὸ ν μὲ ν τὸ πανταχοῦ τὴ ν αὐ τὴ ν ἔ χον δύ ναμιν,
5.1134b.20
καὶ οὐ τῷ δοκεῖ ν ἢ μή, νομικὸ ν δὲ ὃ ἐ ξ ἀ ρχῆ ς μὲ ν οὐ δὲ ν διαφέ ρει οὕ τως ἢ ἄ λλως, ὅ ταν δὲ θῶ νται, διαφέ ρει, οἷ ον τὸ μνᾶ ς λυτροῦ σθαι, ἢ τὸ αἶ γα θύ ειν ἀ λλὰ μὴ δύ ο πρό βατα, ἔ τι ὅ σα ἐ πὶ τῶ ν καθ' ἕ καστα νομοθετοῦ σιν, οἷ ον τὸ θύ ειν Βρασί δᾳ, καὶ τὰ ψηφισματώ δη. δοκεῖ δ' ἐ νί οις εἶ ναι πά ντα
5.1134b.25
τοιαῦ τα, ὅ τι τὸ μὲ ν φύ σει ἀ κί νητον καὶ πανταχοῦ τὴ ν αὐ τὴ ν ἔ χει δύ ναμιν, ὥ σπερ τὸ πῦ ρ καὶ ἐ νθά δε καὶ ἐ ν Πέ ρσαις καί ει, τὰ δὲ δί καια κινού μενα ὁ ρῶ σιν. τοῦ το δ' οὐ κ ἔ στιν οὕ τως ἔ χον, ἀ λλ' ἔ στιν ὥ ς: καί τοι παρά γε τοῖ ς θεοῖ ς ἴ σως οὐ δαμῶ ς, παρ' ἡ μῖ ν δ' ἔ στι μέ ν τι καὶ φύ σει, κινητὸ ν μέ ντοι
5.1134b.30
πᾶ ν, ἀ λλ' ὅ μως ἐ στὶ τὸ μὲ ν φύ σει τὸ δ' οὐ φύ σει. ποῖ ον δὲ φύ σει τῶ ν ἐ νδεχομέ νων καὶ ἄ λλως ἔ χειν, καὶ ποῖ ον οὒ ἀ λλὰ νομικὸ ν καὶ συνθή κῃ, εἴ περ ἄ μφω κινητὰ ὁ μοί ως, δῆ λον. καὶ ἐ πὶ τῶ ν ἄ λλων ὁ αὐ τὸ ς ἁ ρμό σει διορισμό ς: φύ σει γὰ ρ ἡ δεξιὰ κρεί ττων, καί τοι ἐ νδέ χεται πά ντας ἀ μφιδεξί ους
5.1134b.35
γενέ σθαι. τὰ δὲ κατὰ συνθή κην καὶ τὸ συμφέ ρον τῶ ν δικαί ων
5.1135a.1
ὅ μοιά ἐ στι τοῖ ς μέ τροις: οὐ γὰ ρ πανταχοῦ ἴ σα τὰ οἰ νηρὰ καὶ σιτηρὰ μέ τρα, ἀ λλ' οὗ μὲ ν ὠ νοῦ νται, μεί ζω, οὗ δὲ πωλοῦ σιν, ἐ λά ττω. ὁ μοί ως δὲ καὶ τὰ μὴ φυσικὰ ἀ λλ' ἀ νθρώ πινα δί καια οὐ ταὐ τὰ πανταχοῦ, ἐ πεὶ οὐ δ' αἱ πολιτεῖ αι,
5.1135a.5
ἀ λλὰ μί α μό νον πανταχοῦ κατὰ φύ σιν ἡ ἀ ρί στη. τῶ ν δὲ δικαί ων καὶ νομί μων ἕ καστον ὡ ς τὰ καθό λου πρὸ ς τὰ καθ' ἕ καστα ἔ χει: τὰ μὲ ν γὰ ρ πραττό μενα πολλά, ἐ κεί νων δ' ἕ καστον ἕ ν: καθό λου γά ρ. διαφέ ρει δὲ τὸ ἀ δί κημα καὶ τὸ ἄ δικον καὶ τὸ δικαί ωμα καὶ τὸ δί καιον: ἄ δικον μὲ ν γά ρ
5.1135a.10
ἐ στι τῇ φύ σει ἢ τά ξει: αὐ τὸ δὲ τοῦ το, ὅ ταν πραχθῇ, ἀ δί κημά ἐ στι, πρὶ ν δὲ πραχθῆ ναι, οὔ πω, ἀ λλ' ἄ δικον. ὁ μοί ως δὲ καὶ δικαί ωμα: καλεῖ ται δὲ μᾶ λλον δικαιοπρά γημα τὸ κοινό ν, δικαί ωμα δὲ τὸ ἐ πανό ρθωμα τοῦ ἀ δική ματος. καθ' ἕ καστον δὲ αὐ τῶ ν, ποῖ ά τε εἴ δη καὶ πό σα καὶ περὶ ποῖ α
5.1135a.15
τυγχά νει ὄ ντα, ὕ στερον ἐ πισκεπτέ ον. ὄ ντων δὲ τῶ ν δικαί ων καὶ ἀ δί κων τῶ ν εἰ ρημέ νων, ἀ δικεῖ μὲ ν καὶ δικαιοπραγεῖ ὅ ταν ἑ κώ ν τις αὐ τὰ πρά ττῃ: ὅ ταν δ' ἄ κων, οὔ τ' ἀ δικεῖ οὔ τε δικαιοπραγεῖ ἀ λλ' ἢ κατὰ συμβεβηκό ς: οἷ ς γὰ ρ συμβέ βηκε δικαί οις εἶ ναι ἢ ἀ δί κοις, πρά ττουσιν. ἀ δί κημα δὲ καὶ
5.1135a.20
δικαιοπρά γημα ὥ ρισται τῷ ἑ κουσί ῳ καὶ ἀ κουσί ῳ: ὅ ταν γὰ ρ ἑ κού σιον ᾖ, ψέ γεται, ἅ μα δὲ καὶ ἀ δί κημα τό τ' ἐ στί ν: ὥ στ' ἔ σται τι ἄ δικον μὲ ν ἀ δί κημα δ' οὔ πω, ἂ ν μὴ τὸ ἑ κού σιον προσῇ. λέ γω δ' ἑ κού σιον μέ ν, ὥ σπερ καὶ πρό τερον εἴ ρηται, ὃ ἄ ν τις τῶ ν ἐ φ' αὑ τῷ ὄ ντων εἰ δὼ ς καὶ μὴ ἀ γνοῶ ν πρά ττῃ
5.1135a.25
μή τε ὃ ν μή τε ᾧ μή τε οὗ ἕ νεκα, οἷ ον τί να τύ πτει καὶ τί νι καὶ τί νος ἕ νεκα, κἀ κεί νων ἕ καστον μὴ κατὰ συμβεβηκὸ ς μηδὲ βί ᾳ（ ὥ σπερ εἴ τις λαβὼ ν τὴ ν χεῖ ρα αὐ τοῦ τύ πτοι ἕ τερον, οὐ χ ἑ κώ ν: οὐ γὰ ρ ἐ π' αὐ τῷ）: ἐ νδέ χεται δὲ τὸ ν τυπτό μενον πατέ ρα εἶ ναι, τὸ ν δ' ὅ τι μὲ ν ἄ νθρωπος ἢ τῶ ν παρό ντων τις
5.1135a.30
γινώ σκειν, ὅ τι δὲ πατὴ ρ ἀ γνοεῖ ν: ὁ μοί ως δὲ τὸ τοιοῦ τον διωρί σθω καὶ ἐ πὶ τοῦ οὗ ἕ νεκα, καὶ περὶ τὴ ν πρᾶ ξιν ὅ λην. τὸ δὴ ἀ γνοού μενον, ἢ μὴ ἀ γνοού μενον μὲ ν μὴ ἐ π' αὐ τῷ δ' ὄ ν, ἢ βί ᾳ, ἀ κού σιον. πολλὰ γὰ ρ καὶ τῶ ν φύ σει ὑ παρχό ντων
5.1135b.1
εἰ δό τες καὶ πρά ττομεν καὶ πά σχομεν, ὧ ν οὐ θὲ ν οὔ θ' ἑ κού σιον οὔ τ' ἀ κού σιό ν ἐ στιν, οἷ ον τὸ γηρᾶ ν ἢ ἀ ποθνή σκειν. ἔ στι δ' ὁ μοί ως ἐ πὶ τῶ ν ἀ δί κων καὶ τῶ ν δικαί ων καὶ τὸ κατὰ συμβεβηκό ς: καὶ γὰ ρ ἂ ν τὴ ν παρακαταθή κην ἀ ποδοί η τις ἄ κων καὶ διὰ
5.1135b.5
φό βον, ὃ ν οὔ τε δί καια πρά ττειν οὔ τε δικαιοπραγεῖ ν φατέ ον ἀ λλ' ἢ κατὰ συμβεβηκό ς. ὁ μοί ως δὲ καὶ τὸ ν ἀ ναγκαζό μενον καὶ ἄ κοντα τὴ ν παρακαταθή κην μὴ ἀ ποδιδό ντα κατὰ συμβεβηκὸ ς φατέ ον ἀ δικεῖ ν καὶ τὰ ἄ δικα πρά ττειν. τῶ ν δὲ ἑ κουσί ων τὰ μὲ ν προελό μενοι πρά ττομεν τὰ δ' οὐ προελό μενοι,
5.1135b.10
προελό μενοι μὲ ν ὅ σα προβουλευσά μενοι, ἀ προαί ρετα δὲ ὅ ς' ἀ προβού λευτα. τριῶ ν δὴ οὐ σῶ ν βλαβῶ ν τῶ ν ἐ ν ταῖ ς κοινωνί αις, τὰ μὲ ν μετ' ἀ γνοί ας ἁ μαρτή ματά ἐ στιν, ὅ ταν μή τε ὃ ν μή τε ὃ μή τε ᾧ μή τε οὗ ἕ νεκα ὑ πέ λαβε πρά ξῃ: ἢ γὰ ρ οὐ βά λλειν ἢ οὐ τού τῳ ἢ οὐ τοῦ τον ἢ οὐ τού του ἕ νεκα ᾠ ή θη,
5.1135b.15
ἀ λλὰ συνέ βη οὐ χ οὗ ἕ νεκα ᾠ ή θη, οἷ ον οὐ χ ἵ να τρώ σῃ ἀ λλ' ἵ να κεντή σῃ, ἢ οὐ χ ὅ ν, ἢ οὐ χ ᾧ. ὅ ταν μὲ ν οὖ ν παραλό γως ἡ βλά βη γέ νηται, ἀ τύ χημα: ὅ ταν δὲ μὴ παραλό γως, ἄ νευ δὲ κακί ας, ἁ μά ρτημα（ ἁ μαρτά νει μὲ ν γὰ ρ ὅ ταν ἡ ἀ ρχὴ ἐ ν αὐ τῷ ᾖ τῆ ς αἰ τί ας, ἀ τυχεῖ δ' ὅ ταν ἔ ξωθεν）: ὅ ταν δὲ
5.1135b.20
εἰ δὼ ς μὲ ν μὴ προβουλεύ σας δέ, ἀ δί κημα, οἷ ον ὅ σα τε διὰ θυμὸ ν καὶ ἄ λλα πά θη, ὅ σα ἀ ναγκαῖ α ἢ φυσικὰ συμβαί νει τοῖ ς ἀ νθρώ ποις: ταῦ τα γὰ ρ βλά πτοντες καὶ ἁ μαρτά νοντες ἀ δικοῦ σι μέ ν, καὶ ἀ δική ματά ἐ στιν, οὐ μέ ντοι πω ἄ δικοι διὰ ταῦ τα οὐ δὲ πονηροί: οὐ γὰ ρ διὰ μοχθηρί αν ἡ βλά βη:
5.1135b.25
ὅ ταν δ' ἐ κ προαιρέ σεως, ἄ δικος καὶ μοχθηρό ς. διὸ καλῶ ς τὰ ἐ κ θυμοῦ οὐ κ ἐ κ προνοί ας κρί νεται: οὐ γὰ ρ ἄ ρχει ὁ θυμῷ ποιῶ ν, ἀ λλ' ὁ ὀ ργί σας. ἔ τι δὲ οὐ δὲ περὶ τοῦ γενέ σθαι ἢ μὴ ἀ μφισβητεῖ ται, ἀ λλὰ περὶ τοῦ δικαί ου: ἐ πὶ φαινομέ νῃ γὰ ρ ἀ δικί ᾳ ἡ ὀ ργή ἐ στιν. οὐ γὰ ρ ὥ σπερ ἐ ν τοῖ ς συναλλά γμασι
5.1135b.30
περὶ τοῦ γενέ σθαι ἀ μφισβητοῦ σιν, ὧ ν ἀ νά γκη τὸ ν ἕ τερον εἶ ναι μοχθηρό ν, ἂ ν μὴ διὰ λή θην αὐ τὸ δρῶ σιν: ἀ λλ' ὁ μολογοῦ ντες περὶ τοῦ πρά γματος, περὶ δὲ τοῦ ποτέ ρως δί καιον ἀ μφισβητοῦ σιν（ ὁ δ' ἐ πιβουλεύ σας οὐ κ ἀ γνοεῖ）, ὥ στε ὃ μὲ ν οἴ εται ἀ δικεῖ σθαι, ὃ δ' οὔ.
5.1136a.1
ἐ ὰ ν δ' ἐ κ προαιρέ σεως βλά ψῃ, ἀ δικεῖ: καὶ κατὰ ταῦ τ' ἤ δη τὰ ἀ δική ματα ὁ ἀ δικῶ ν ἄ δικος, ὅ ταν παρὰ τὸ ἀ νά λογον ᾖ ἢ παρὰ τὸ ἴ σον. ὁ μοί ως δὲ καὶ δί καιος, ὅ ταν προελό μενος δικαιοπραγῇ: δικαιοπραγεῖ δέ, ἂ ν μό νον ἑ κὼ ν
5.1136a.5
πρά ττῃ. τῶ ν δ' ἀ κουσί ων τὰ μέ ν ἐ στι συγγνωμονικὰ τὰ δ' οὐ συγγνωμονικά. ὅ σα μὲ ν γὰ ρ μὴ μό νον ἀ γνοοῦ ντες ἀ λλὰ καὶ δι' ἄ γνοιαν ἁ μαρτά νουσι, συγγνωμονικά, ὅ σα δὲ μὴ δι' ἄ γνοιαν, ἀ λλ' ἀ γνοοῦ ντες μὲ ν διὰ πά θος δὲ μή τε φυσικὸ ν μή τ' ἀ νθρώ πινον, οὐ συγγνωμονικά.
5.1136a.10
ἀ πορή σειε δ' ἄ ν τις, εἰ ἱ κανῶ ς διώ ρισται περὶ τοῦ ἀ δικεῖ σθαι καὶ ἀ δικεῖ ν, πρῶ τον μὲ ν εἰ ἔ στιν ὥ σπερ Εὐ ριπί δης εἴ ρηκε, λέ γων ἀ τό πως μητέ ρα κατέ κταν τὴ ν ἐ μή ν, βραχὺ ς λό γος. ἑ κὼ ν ἑ κοῦ σαν, ἢ οὐ χ ἑ κοῦ σαν οὐ χ ἑ κώ ν;
5.1136a.15
πό τερον γὰ ρ ὡ ς ἀ ληθῶ ς ἔ στιν ἑ κό ντα ἀ δικεῖ σθαι, ἢ οὒ ἀ λλ' ἀ κού σιον ἅ παν, ὥ σπερ καὶ τὸ ἀ δικεῖ ν πᾶ ν ἑ κού σιον; καὶ ἆ ρα πᾶ ν οὕ τως ἢ ἐ κεί νως, ὥ σπερ καὶ τὸ ἀ δικεῖ ν πᾶ ν ἑ κού σιον, ἢ τὸ μὲ ν ἑ κού σιον τὸ δ' ἀ κού σιον; ὁ μοί ως δὲ καὶ ἐ πὶ τοῦ δικαιοῦ σθαι: τὸ γὰ ρ δικαιοπραγεῖ ν πᾶ ν ἑ κού σιον: ὥ στ' εὔ λογον
5.1136a.20
ἀ ντικεῖ σθαι ὁ μοί ως καθ' ἑ κά τερον, τό τ' ἀ δικεῖ σθαι καὶ δικαιοῦ σθαι ἢ ἑ κού σιον ἢ ἀ κού σιον εἶ ναι. ἄ τοπον δ' ἂ ν δό ξειε καὶ ἐ πὶ τοῦ δικαιοῦ σθαι, εἰ πᾶ ν ἑ κού σιον: ἔ νιοι γὰ ρ δικαιοῦ νται οὐ χ ἑ κό ντες. ἔ πειτα καὶ τό δε διαπορή σειεν ἄ ν τις, πό τερον ὁ τὸ ἄ δικον πεπονθὼ ς ἀ δικεῖ ται πᾶ ς, ἢ ὥ σπερ καὶ ἐ πὶ τοῦ πρά ττειν,
5.1136a.25
καὶ ἐ πὶ τοῦ πά σχειν ἐ στί ν: κατὰ συμβεβηκὸ ς γὰ ρ ἐ νδέ χεται ἐ π' ἀ μφοτέ ρων μεταλαμβά νειν τῶ ν δικαί ων: ὁ μοί ως δὲ δῆ λον ὅ τι καὶ ἐ πὶ τῶ ν ἀ δί κων: οὐ γὰ ρ ταὐ τὸ ν τὸ τἄ δικα πρά ττειν τῷ ἀ δικεῖ ν οὐ δὲ τὸ ἄ δικα πά σχειν τῷ ἀ δικεῖ σθαι: ὁ μοί ως δὲ καὶ ἐ πὶ τοῦ δικαιοπραγεῖ ν καὶ δικαιοῦ σθαι: ἀ δύ νατον
5.1136a.30
γὰ ρ ἀ δικεῖ σθαι μὴ ἀ δικοῦ ντος ἢ δικαιοῦ σθαι μὴ δικαιοπραγοῦ ντος. εἰ δ' ἐ στὶ ν ἁ πλῶ ς τὸ ἀ δικεῖ ν τὸ βλά πτειν ἑ κό ντα τινά, τὸ δ' ἑ κό ντα εἰ δό τα καὶ ὃ ν καὶ ᾧ καὶ ὥ ς, ὁ δ' ἀ κρατὴ ς ἑ κὼ ν βλά πτει αὐ τὸ ς αὑ τό ν, ἑ κώ ν τ' ἂ ν ἀ δικοῖ το κἂ ν ἐ νδέ χοιτο αὐ τὸ ς αὑ τὸ ν ἀ δικεῖ ν. ἔ στι δὲ καὶ τοῦ το ἓ ν τῶ ν ἀ πορουμέ νων,
5.1136b.1
εἰ ἐ νδέ χεται αὐ τὸ ν αὑ τὸ ν ἀ δικεῖ ν. ἔ τι ἑ κὼ ν ἄ ν τις δι' ἀ κρασί αν ὑ π' ἄ λλου βλά πτοιτο ἑ κό ντος, ὥ στ' εἴ η ἂ ν ἑ κό ντ' ἀ δικεῖ σθαι. ἢ οὐ κ ὀ ρθὸ ς ὁ διορισμό ς, ἀ λλὰ προσθετέ ον τῷ βλά πτειν εἰ δό τα καὶ ὃ ν καὶ ᾧ καὶ ὣ ς τὸ παρὰ τὴ ν ἐ κεί νου
5.1136b.5
βού λησιν; βλά πτεται μὲ ν οὖ ν τις ἑ κὼ ν καὶ τἄ δικα πά σχει, ἀ δικεῖ ται δ' οὐ δεὶ ς ἑ κώ ν: οὐ δεὶ ς γὰ ρ βού λεται, οὐ δ' ὁ ἀ κρατή ς, ἀ λλὰ παρὰ τὴ ν βού λησιν πρά ττει: οὔ τε γὰ ρ βού λεται οὐ δεὶ ς ὃ μὴ οἴ εται εἶ ναι σπουδαῖ ον, ὅ τε ἀ κρατὴ ς οὐ χ ἃ οἴ εται δεῖ ν πρά ττειν πρά ττει. ὁ δὲ τὰ αὑ τοῦ διδού ς, ὥ σπεῥ́ Ομηρό ς φησι
5.1136b.10
δοῦ ναι τὸ ν Γλαῦ κον τῷ Διομή δει χρύ σεα χαλκεί ων, ἑ κατό μβοι' ἐ ννεαβοί ων, οὐ κ ἀ δικεῖ ται: ἐ π' αὐ τῷ γά ρ ἐ στι τὸ διδό ναι, τὸ δ' ἀ δικεῖ σθαι οὐ κ ἐ π' αὐ τῷ, ἀ λλὰ τὸ ν ἀ δικοῦ ντα δεῖ ὑ πά ρχειν. περὶ μὲ ν οὖ ν τοῦ ἀ δικεῖ σθαι, ὅ τι οὐ χ ἑ κού σιον, δῆ λον.
5.1136b.15
ἔ τι δ' ὧ ν προειλό μεθα δύ' ἔ στιν εἰ πεῖ ν, πό τερό ν ποτ' ἀ δικεῖ ὁ νεί μας παρὰ τὴ ν ἀ ξί αν τὸ πλέ ον ἢ ὁ ἔ χων, καὶ εἰ ἔ στιν αὐ τὸ ν αὑ τὸ ν ἀ δικεῖ ν. εἰ γὰ ρ ἐ νδέ χεται τὸ πρό τερον λεχθὲ ν καὶ ὁ διανέ μων ἀ δικεῖ ἀ λλ' οὐ χ ὁ ἔ χων τὸ πλέ ον, εἴ τις πλέ ον αὑ τοῦ ἑ τέ ρῳ νέ μει εἰ δὼ ς καὶ ἑ κώ ν, οὗ τος αὐ τὸ ς
5.1136b.20
αὑ τὸ ν ἀ δικεῖ: ὅ περ δοκοῦ σιν οἱ μέ τριοι ποιεῖ ν: ὁ γὰ ρ ἐ πιεικὴ ς ἐ λαττωτικό ς ἐ στιν. ἢ οὐ δὲ τοῦ το ἁ πλοῦ ν; ἑ τέ ρου γὰ ρ ἀ γαθοῦ, εἰ ἔ τυχεν, πλεονεκτεῖ, οἷ ον δό ξης ἢ τοῦ ἁ πλῶ ς καλοῦ. ἔ τι λύ εται κατὰ τὸ ν διορισμὸ ν τοῦ ἀ δικεῖ ν: οὐ δὲ ν γὰ ρ παρὰ τὴ ν αὑ τοῦ πά σχει βού λησιν, ὥ στε οὐ κ ἀ δικεῖ ται διά γε τοῦ το,
5.1136b.25
ἀ λλ' εἴ περ, βλά πτεται μό νον. φανερὸ ν δὲ ὅ τι καὶ ὁ διανέ μων ἀ δικεῖ, ἀ λλ' οὐ χ ὁ τὸ πλέ ον ἔ χων ἀ εί: οὐ γὰ ρ ᾧ τὸ ἄ δικον ὑ πά ρχει ἀ δικεῖ, ἀ λλ' ᾧ τὸ ἑ κό ντα τοῦ το ποιεῖ ν: τοῦ το δ' ὅ θεν ἡ ἀ ρχὴ τῆ ς πρά ξεως, ἥ ἐ στιν ἐ ν τῷ διανέ μοντι ἀ λλ' οὐ κ ἐ ν τῷ λαμβά νοντι. ἔ τι ἐ πεὶ πολλαχῶ ς τὸ ποιεῖ ν
5.1136b.30
λέ γεται, καὶ ἔ στιν ὡ ς τὰ ἄ ψυχα κτεί νει καὶ ἡ χεὶ ρ καὶ ὁ οἰ κέ της ἐ πιτά ξαντος, οὐ κ ἀ δικεῖ μέ ν, ποιεῖ δὲ τὰ ἄ δικα. ἔ τι εἰ μὲ ν ἀ γνοῶ ν ἔ κρινεν, οὐ κ ἀ δικεῖ κατὰ τὸ νομικὸ ν δί καιον οὐ δ' ἄ δικος ἡ κρί σις ἐ στί ν, ἔ στι δ' ὡ ς ἄ δικος: ἕ τερον γὰ ρ τὸ νομικὸ ν δί καιον καὶ τὸ πρῶ τον: εἰ δὲ γινώ σκων ἔ κρινεν ἀ δί κως,
5.1137a.1
πλεονεκτεῖ καὶ αὐ τὸ ς ἢ χά ριτος ἢ τιμωρί ας. ὥ σπερ οὖ ν κἂ ν εἴ τις μερί σαιτο τοῦ ἀ δική ματος, καὶ ὁ διὰ ταῦ τα κρί νας ἀ δί κως πλέ ον ἔ χει: καὶ γὰ ρ ἐ π' ἐ κεί νῳ τὸ ν ἀ γρὸ ν κρί νας οὐ κ ἀ γρὸ ν ἀ λλ' ἀ ργύ ριον ἔ λαβεν. οἱ δ'
5.1137a.5
ἄ νθρωποι ἐ φ' ἑ αυτοῖ ς οἴ ονται εἶ ναι τὸ ἀ δικεῖ ν: διὸ καὶ τὸ δί καιον εἶ ναι ῥ ᾴ διον. τὸ δ' οὐ κ ἔ στιν: συγγενέ σθαι μὲ ν γὰ ρ τῇ τοῦ γεί τονος καὶ πατά ξαι τὸ ν πλησί ον καὶ δοῦ ναι τῇ χειρὶ τὸ ἀ ργύ ριον ῥ ᾴ διον καὶ ἐ π' αὐ τοῖ ς, ἀ λλὰ τὸ ὡ δὶ ἔ χοντας ταῦ τα ποιεῖ ν οὔ τε ῥ ᾴ διον οὔ τ' ἐ π' αὐ τοῖ ς. ὁ μοί ως δὲ καὶ τὸ
5.1137a.10
γνῶ ναι τὰ δί καια καὶ τὰ ἄ δικα οὐ δὲ ν οἴ ονται σοφὸ ν εἶ ναι, ὅ τι περὶ ὧ ν οἱ νό μοι λέ γουσιν οὐ χαλεπὸ ν συνιέ ναι（ ἀ λλ' οὐ ταῦ τ' ἐ στὶ τὰ δί καια ἀ λλ' ἢ κατὰ συμβεβηκό ς）: ἀ λλὰ πῶ ς πραττό μενα καὶ πῶ ς νεμό μενα δί καια, τοῦ το δὴ πλέ ον ἔ ργον ἢ τὰ ὑ γιεινὰ εἰ δέ ναι: ἐ πεὶ κἀ κεῖ μέ λι καὶ οἶ νον καὶ
5.1137a.15
ἐ λλέ βορον καὶ καῦ σιν καὶ τομὴ ν εἰ δέ ναι ῥ ᾴ διον, ἀ λλὰ πῶ ς δεῖ νεῖ μαι πρὸ ς ὑ γί ειαν καὶ τί νι καὶ πό τε, τοσοῦ τον ἔ ργον ὅ σον ἰ ατρὸ ν εἶ ναι. δι' αὐ τὸ δὲ τοῦ το καὶ τοῦ δικαί ου οἴ ονται εἶ ναι οὐ δὲ ν ἧ ττον τὸ ἀ δικεῖ ν, ὅ τι οὐ χ ἧ ττον ὁ δί καιος ἀ λλὰ καὶ μᾶ λλον δύ ναιτ' ἂ ν ἕ καστον πρᾶ ξαι τού των: καὶ γὰ ρ
5.1137a.20
συγγενέ σθαι γυναικὶ καὶ πατά ξαι: καὶ ὁ ἀ νδρεῖ ος τὴ ν ἀ σπί δα ἀ φεῖ ναι καὶ στραφεὶ ς ἐ φ' ὁ ποτεραοῦ ν τρέ χειν. ἀ λλὰ τὸ δειλαί νειν καὶ ἀ δικεῖ ν οὐ τὸ ταῦ τα ποιεῖ ν ἐ στί, πλὴ ν κατὰ συμβεβηκό ς, ἀ λλὰ τὸ ὡ δὶ ἔ χοντα ταῦ τα ποιεῖ ν, ὥ σπερ καὶ τὸ ἰ ατρεύ ειν καὶ τὸ ὑ γιά ζειν οὐ τὸ τέ μνειν ἢ μὴ
5.1137a.25
τέ μνειν ἢ φαρμακεύ ειν ἢ μὴ φαρμακεύ ειν ἐ στί ν, ἀ λλὰ τὸ ὡ δί. ἔ στι δὲ τὰ δί καια ἐ ν τού τοις οἷ ς μέ τεστι τῶ ν ἁ πλῶ ς ἀ γαθῶ ν, ἔ χουσι δ' ὑ περβολὴ ν ἐ ν τού τοις καὶ ἔ λλειψιν: τοῖ ς μὲ ν γὰ ρ οὐ κ ἔ στιν ὑ περβολὴ αὐ τῶ ν, οἷ ον ἴ σως τοῖ ς θεοῖ ς, τοῖ ς δ' οὐ δὲ ν μό ριον ὠ φέ λιμον, τοῖ ς ἀ νιά τως κακοῖ ς, ἀ λλὰ πά ντα
5.1137a.30
βλά πτει, τοῖ ς δὲ μέ χρι τοῦ: διὰ τοῦ τ' ἀ νθρώ πινό ν ἐ στιν. περὶ δὲ ἐ πιεικεί ας καὶ τοῦ ἐ πιεικοῦ ς, πῶ ς ἔ χει ἡ μὲ ν ἐ πιεί κεια πρὸ ς δικαιοσύ νην τὸ δ' ἐ πιεικὲ ς πρὸ ς τὸ δί καιον, ἐ χό μενό ν ἐ στιν εἰ πεῖ ν. οὔ τε γὰ ρ ὡ ς ταὐ τὸ ν ἁ πλῶ ς οὔ θ' ὡ ς ἕ τερον τῷ γέ νει φαί νεται σκοπουμέ νοις: καὶ ὁ τὲ μὲ ν τὸ ἐ πιεικὲ ς
5.1137a.35
ἐ παινοῦ μεν καὶ ἄ νδρα τὸ ν τοιοῦ τον, ὥ στε καὶ ἐ πὶ τὰ ἄ λλα
5.1137b.1
ἐ παινοῦ ντες μεταφέ ρομεν ἀ ντὶ τοῦ ἀ γαθοῦ, τὸ ἐ πιεικέ στερον ὅ τι βέ λτιον δηλοῦ ντες: ὁ τὲ δὲ τῷ λό γῳ ἀ κολουθοῦ σι φαί νεται ἄ τοπον εἰ τὸ ἐ πιεικὲ ς παρὰ τὸ δί καιό ν τι ὂ ν ἐ παινετό ν ἐ στιν: ἢ γὰ ρ τὸ δί καιον οὐ σπουδαῖ ον, ἢ τὸ ἐ πιεικὲ ς οὐ
5.1137b.5
δί καιον, εἰ ἄ λλο: ἢ εἰ ἄ μφω σπουδαῖ α, ταὐ τό ν ἐ στιν. ἡ μὲ ν οὖ ν ἀ πορί α σχεδὸ ν συμβαί νει διὰ ταῦ τα περὶ τὸ ἐ πιεικέ ς, ἔ χει δ' ἅ παντα τρό πον τινὰ ὀ ρθῶ ς καὶ οὐ δὲ ν ὑ πεναντί ον ἑ αυτοῖ ς: τό τε γὰ ρ ἐ πιεικὲ ς δικαί ου τινὸ ς ὂ ν βέ λτιό ν ἐ στι δί καιον, καὶ οὐ χ ὡ ς ἄ λλο τι γέ νος ὂ ν βέ λτιό ν ἐ στι τοῦ δικαί ου.
5.1137b.10
ταὐ τὸ ν ἄ ρα δί καιον καὶ ἐ πιεικέ ς, καὶ ἀ μφοῖ ν σπουδαί οιν ὄ ντοιν κρεῖ ττον τὸ ἐ πιεικέ ς. ποιεῖ δὲ τὴ ν ἀ πορί αν ὅ τι τὸ ἐ πιεικὲ ς δί καιον μέ ν ἐ στιν, οὐ τὸ κατὰ νό μον δέ, ἀ λλ' ἐ πανό ρθωμα νομί μου δικαί ου. αἴ τιον δ' ὅ τι ὁ μὲ ν νό μος καθό λου πᾶ ς, περὶ ἐ νί ων δ' οὐ χ οἷ ό ν τε ὀ ρθῶ ς εἰ πεῖ ν καθό λου. ἐ ν οἷ ς οὖ ν
5.1137b.15
ἀ νά γκη μὲ ν εἰ πεῖ ν καθό λου, μὴ οἷ ό ν τε δὲ ὀ ρθῶ ς, τὸ ὡ ς ἐ πὶ τὸ πλέ ον λαμβά νει ὁ νό μος, οὐ κ ἀ γνοῶ ν τὸ ἁ μαρτανό μενον. καὶ ἔ στιν οὐ δὲ ν ἧ ττον ὀ ρθό ς: τὸ γὰ ρ ἁ μά ρτημα οὐ κ ἐ ν τῷ νό μῳ οὐ δ' ἐ ν τῷ νομοθέ τῃ ἀ λλ' ἐ ν τῇ φύ σει τοῦ πρά γματό ς ἐ στιν: εὐ θὺ ς γὰ ρ τοιαύ τη ἡ τῶ ν πρακτῶ ν ὕ λη ἐ στί ν.
5.1137b.20
ὅ ταν οὖ ν λέ γῃ μὲ ν ὁ νό μος καθό λου, συμβῇ δ' ἐ πὶ τού του παρὰ τὸ καθό λου, τό τε ὀ ρθῶ ς ἔ χει, ᾗ παραλεί πει ὁ νομοθέ της καὶ ἥ μαρτεν ἁ πλῶ ς εἰ πώ ν, ἐ πανορθοῦ ν τὸ ἐ λλειφθέ ν, ὃ κἂ ν ὁ νομοθέ της αὐ τὸ ς ἂ ν εἶ πεν ἐ κεῖ παρώ ν, καὶ εἰ ᾔ δει, ἐ νομοθέ τησεν. διὸ δί καιον μέ ν ἐ στι, καὶ βέ λτιό ν τινος δικαί ου,
5.1137b.25
οὐ τοῦ ἁ πλῶ ς δὲ ἀ λλὰ τοῦ διὰ τὸ ἁ πλῶ ς ἁ μαρτή ματος. καὶ ἔ στιν αὕ τη ἡ φύ σις ἡ τοῦ ἐ πιεικοῦ ς, ἐ πανό ρθωμα νό μου, ᾗ ἐ λλεί πει διὰ τὸ καθό λου. τοῦ το γὰ ρ αἴ τιον καὶ τοῦ μὴ πά ντα κατὰ νό μον εἶ ναι, ὅ τι περὶ ἐ νί ων ἀ δύ νατον θέ σθαι νό μον, ὥ στε ψηφί σματος δεῖ. τοῦ γὰ ρ ἀ ορί στου ἀ ό ριστος καὶ
5.1137b.30
ὁ κανώ ν ἐ στιν, ὥ σπερ καὶ τῆ ς Λεσβί ας οἰ κοδομί ας ὁ μολί βδινος κανώ ν: πρὸ ς γὰ ρ τὸ σχῆ μα τοῦ λί θου μετακινεῖ ται καὶ οὐ μέ νει ὁ κανώ ν, καὶ τὸ ψή φισμα πρὸ ς τὰ πρά γματα. τί μὲ ν οὖ ν ἐ στὶ τὸ ἐ πιεικέ ς, καὶ ὅ τι δί καιον καὶ τινὸ ς βέ λτιον δικαί ου, δῆ λον. φανερὸ ν δ' ἐ κ τού του καὶ ὁ ἐ πιεικὴ ς τί ς
5.1137b.35
ἐ στιν: ὁ γὰ ρ τῶ ν τοιού των προαιρετικὸ ς καὶ πρακτικό ς, καὶ
5.1138a.1
ὁ μὴ ἀ κριβοδί καιος ἐ πὶ τὸ χεῖ ρον ἀ λλ' ἐ λαττωτικό ς, καί περ ἔ χων τὸ ν νό μον βοηθό ν, ἐ πιεική ς ἐ στι, καὶ ἡ ἕ ξις αὕ τη ἐ πιεί κεια, δικαιοσύ νη τις οὖ σα καὶ οὐ χ ἑ τέ ρα τις ἕ ξις. πό τερον δ' ἐ νδέ χεται ἑ αυτὸ ν ἀ δικεῖ ν ἢ οὔ, φανερὸ ν ἐ κ
5.1138a.5
τῶ ν εἰ ρημέ νων. τὰ μὲ ν γά ρ ἐ στι τῶ ν δικαί ων τὰ κατὰ πᾶ σαν ἀ ρετὴ ν ὑ πὸ τοῦ νό μου τεταγμέ να, οἷ ον οὐ κελεύ ει ἀ ποκτιννύ ναι ἑ αυτὸ ν ὁ νό μος, ἃ δὲ μὴ κελεύ ει, ἀ παγορεύ ει. ἔ τι ὅ ταν παρὰ τὸ ν νό μον βλά πτῃ μὴ ἀ ντιβλά πτων ἑ κώ ν, ἀ δικεῖ, ἑ κὼ ν δὲ ὁ εἰ δὼ ς καὶ ὃ ν καὶ ᾧ: ὁ δὲ δι' ὀ ργὴ ν ἑ αυτὸ ν
5.1138a.10
σφά ττων ἑ κὼ ν τοῦ το δρᾷ παρὰ τὸ ν ὀ ρθὸ ν λό γον, ὃ οὐ κ ἐ ᾷ ὁ νό μος: ἀ δικεῖ ἄ ρα. ἀ λλὰ τί να; ἢ τὴ ν πό λιν, αὑ τὸ ν δ' οὔ; ἑ κὼ ν γὰ ρ πά σχει, ἀ δικεῖ ται δ' οὐ δεὶ ς ἑ κώ ν. διὸ καὶ ἡ πό λις ζημιοῖ, καί τις ἀ τιμί α πρό σεστι τῷ ἑ αυτὸ ν διαφθεί ραντι ὡ ς τὴ ν πό λιν ἀ δικοῦ ντι. ἔ τι καθ' ὃ ἄ δικος μό νον ὁ ἀ δικῶ ν
5.1138a.15
καὶ μὴ ὅ λως φαῦ λος, οὐ κ ἔ στιν ἀ δικῆ σαι ἑ αυτό ν（ τοῦ το γὰ ρ ἄ λλος ἐ κεί νου: ἔ στι γά ρ πως ὁ ἄ δικος οὕ τω πονηρὸ ς ὥ σπερ ὁ δειλό ς, οὐ χ ὡ ς ὅ λην ἔ χων τὴ ν πονηρί αν, ὥ στ' οὐ δὲ κατὰ ταύ την ἀ δικεῖ）: ἅ μα γὰ ρ ἂ ν τῷ αὐ τῷ εἴ η ἀ φῃ ρῆ σθαι καὶ προσκεῖ σθαι τὸ αὐ τό: τοῦ το δὲ ἀ δύ νατον, ἀ λλ' ἀ εὶ ἐ ν πλεί οσιν
5.1138a.20
ἀ νά γκη εἶ ναι τὸ δί καιον καὶ τὸ ἄ δικον. ἔ τι δὲ ἑ κού σιό ν τε καὶ ἐ κ προαιρέ σεως καὶ πρό τερον: ὁ γὰ ρ διό τι ἔ παθε καὶ τὸ αὐ τὸ ἀ ντιποιῶ ν οὐ δοκεῖ ἀ δικεῖ ν: αὐ τὸ ς δ' αὑ τό ν, ταὐ τὰ ἅ μα καὶ πά σχει καὶ ποιεῖ. ἔ τι εἴ η ἂ ν ἑ κό ντα ἀ δικεῖ σθαι. πρὸ ς δὲ τού τοις, ἄ νευ τῶ ν κατὰ μέ ρος ἀ δικημά των
5.1138a.25
οὐ δεὶ ς ἀ δικεῖ, μοιχεύ ει δ' οὐ δεὶ ς τὴ ν ἑ αυτοῦ οὐ δὲ τοιχωρυχεῖ τὸ ν ἑ αυτοῦ τοῖ χον οὐ δὲ κλέ πτει τὰ αὑ τοῦ. ὅ λως δὲ λύ εται τὸ αὑ τὸ ν ἀ δικεῖ ν καὶ κατὰ τὸ ν διορισμὸ ν τὸ ν περὶ τοῦ ἑ κουσί ως ἀ δικεῖ σθαι. φανερὸ ν δὲ καὶ ὅ τι ἄ μφω μὲ ν φαῦ λα, καὶ τὸ ἀ δικεῖ σθαι καὶ τὸ ἀ δικεῖ ν（ τὸ μὲ ν γὰ ρ ἔ λαττον τὸ
5.1138a.30
δὲ πλέ ον ἔ χειν ἐ στὶ τοῦ μέ σου καὶ ὥ σπερ ὑ γιεινὸ ν μὲ ν ἐ ν ἰ ατρικῇ, εὐ εκτικὸ ν δὲ ἐ ν γυμναστικῇ）: ἀ λλ' ὅ μως χεῖ ρον τὸ ἀ δικεῖ ν: τὸ μὲ ν γὰ ρ ἀ δικεῖ ν μετὰ κακί ας καὶ ψεκτό ν, καὶ κακί ας ἢ τῆ ς τελεί ας καὶ ἁ πλῶ ς ἢ ἐ γγύ ς（ οὐ γὰ ρ ἅ παν τὸ ἑ κού σιον μετὰ ἀ δικί ας）, τὸ δ' ἀ δικεῖ σθαι ἄ νευ κακί ας καὶ
5.1138a.35
ἀ δικί ας. καθ' αὑ τὸ μὲ ν οὖ ν τὸ ἀ δικεῖ σθαι ἧ ττον φαῦ λον,
5.1138b.1
κατὰ συμβεβηκὸ ς δ' οὐ δὲ ν κωλύ ει μεῖ ζον εἶ ναι κακό ν. ἀ λλ' οὐ δὲ ν μέ λει τῇ τέ χνῃ, ἀ λλὰ πλευρῖ τιν λέ γει μεί ζω νό σον προσπταί σματος: καί τοι γέ νοιτ' ἄ ν ποτε θά τερον κατὰ συμβεβηκό ς, εἰ προσπταί σαντα διὰ τὸ πεσεῖ ν συμβαί η
5.1138b.5
ὑ πὸ τῶ ν πολεμί ων ληφθῆ ναι ἢ ἀ ποθανεῖ ν. κατὰ μεταφορὰ ν δὲ καὶ ὁ μοιό τητα ἔ στιν οὐ κ αὐ τῷ πρὸ ς αὑ τὸ ν δί καιον ἀ λλὰ τῶ ν αὐ τοῦ τισί ν, οὐ πᾶ ν δὲ δί καιον ἀ λλὰ τὸ δεσποτικὸ ν ἢ τὸ οἰ κονομικό ν. ἐ ν τού τοις γὰ ρ τοῖ ς λό γοις διέ στηκε τὸ λό γον ἔ χον μέ ρος τῆ ς ψυχῆ ς πρὸ ς τὸ ἄ λογον: εἰ ς
5.1138b.10
ἃ δὴ βλέ πουσι καὶ δοκεῖ εἶ ναι ἀ δικί α πρὸ ς αὑ τό ν, ὅ τι ἐ ν τού τοις ἔ στι πά σχειν τι παρὰ τὰ ς ἑ αυτῶ ν ὀ ρέ ξεις: ὥ σπερ οὖ ν ἄ ρχοντι καὶ ἀ ρχομέ νῳ εἶ ναι πρὸ ς ἄ λληλα δί καιό ν τι καὶ τού τοις. περὶ μὲ ν οὖ ν δικαιοσύ νης καὶ τῶ ν ἄ λλων, τῶ ν ἠ θικῶ ν ἀ ρετῶ ν, διωρί σθω τὸ ν τρό πον τοῦ τον.