Reader

Νικαρέτης τὸ πόθοισι βεβαμμένον ἡδὺ πρόσωπον, πυκνὰ δι᾽ ὑψορόφων φαινόμενον θυρίδων, αἱ χαροπαὶ Κλεοφῶντος ἐπὶ προθύροις ἐμάραναν, Κύπρι φίλη, γλυκεροῦ βλέμματος ἀστεροπαί.

Ἑρμιόνῃ πιθανᾖ ποτ᾽ ἐγὼ συνέπαιζον, ἐχούσῃζωνίον ἐξ ἀνθέων ποικίλον, ὦ Παφίη, χρύσεα γράμματ᾽ ἔχον διόλου δ᾽ ἐγέγραπτο, φίλει με: καὶ μὴ λυπηθῇς, ἤν τις ἔχῃ μ᾽ ἕτερος.

ἡδὺ θέρους διψῶντι χιὼν ποτόν ἡδὺ δὲ ναύταιςἐκ χειμῶνος ἰδεῖν εἰαρινὸν ζέφυρον: ἥδιον δ᾽ ὁπόταν κρύψῃ] μία τοὺς φιλέονταςχλαῖνα, καὶ αἰνῆται Κύπρις ὑπ᾽ ἀμφοτέρων.

νὺξ μακρὴ καὶ χεῖμα, μέσην δ᾽ ἐπὶ Πλειάδα δύνει: κἀγὼ πὰρ προθύροις νίσσομαι ὑόμενος, τρωθεὶς τῆς δολίης κείνης πόθῳ: οὐ γὰρ ἔρωταΚύπρις, ἀνιηρὸν δ᾽ ἐκ πυρὸς ἧκε βέλος.

γλυκὺς γλυκὺς Ἠρίννης οὗτος πόνος, οὐχὶ πολὺς μέν, ὡς ἂν παρθενικᾶς ἐννεακαιδεκέτευς, ἀλλ᾽ ἑτέρων πολλῶν δυνατώτερος: εἰ δ᾽ Ἀίδας μοιμὴ ταχὺς ἦλθε, τίς ἂν ταλίκον ἔσχ᾽ ὄνομα;

ἅδ᾽ ἐγὼ ἁ τλάμων Ἀρετὰ παρὰ τῷδε κάθημαιΑἴαντος τύμβῳ κειραμένα πλοκάμους, θυμὸν ἄχει μεγάλῳ βεβολημένα, εἰ παρ᾽ Ἀχαιοῖςἁ δολόφρων Ἀπάτα κρέσσον ἐμεῦ δύναται.

οὐκ εἴμ᾽ οὐδ᾽ ἐτέων δύο κεἴκοσι, καὶ κοπιῶ ζῶν. Ὥρωτες, τί κακὸν τοῦτο; τί με φλέγετε; ἢν γὰρ ἐγώ τι πάθω, τί ποιήσετε; δῆλον, Ἔρωτες, ὡς τὸ πάρος παίξεσθ᾽ ἄφρονες ἀστραγάλοις.

πῖν᾽, Ἀσκληπιάδη: τί τὰ δάκρυα ταῦτα; τί πάσχειςοὐ σὲ μόνον χαλεπὴ Κύπρις ἐληίσατο, οὐδ᾽ ἐπὶ σοὶ μούνῳ κατεθήξατο τόξα καὶ ἰοὺςπικρὸς Ἔρως. τί ζῶν ἐν σποδιῇ τίθεσαι; πίνωμεν Βάκχου ζωρὸν πόμα: δάκτυλος ἀώς: ἦ πάλι κοιμιστὰν λύχνον ἰδεῖν μένομεν; πίνωμεν, δύσερως: μετά τοι χρόνον οὐκέτι πουλύν, σχέτλιε, τὴν μακρὰν νύκτ᾽ ἀναπαυσόμεθα.