Reader

LIBER SECUNDUS. DE S. LEODEGARII MIRACULIS.

Vers. 783. Apparet; hominum nullo subnixa ministro, Ecce repente suis se flammis prodidit ultro. Protinus hinc atque inde fluunt rumore venusto, Martyris et nitido celebrant sermone sepulcrum: Sed majora dehinc radiabant signa secuta. Luminibus rediit caecatis munus amatum, Et solido claudis firmantur robore plantae, Auribus et gratus remeaverat aeris ictus; Larva ruens atrox obsessi corporis artus Liquerat, abscessu corpus mentemque levabat. Claruit his primum virtutibus almus ubique. Interea ecclesiae vigili duravit amore Ad tumbam custos vatis; cui denique latro, Nocte tenebrosa, rapuit res arte maligna, Antea quae proprio congesserat ipse labore. Illius et vacuas abiens fur deserit aedes, Queiscum, quem tenuit reverenter, calceus unus

Vers. 800. Martyris ablatus fertur; sed clericus idem Dum remeat, proprias mature ut viseret aedes, Repperit exuviis spoliatam haspe acerram. Concitus ille petit rediens veneranda sepulcra, Crinibus extractis, et pugnis pectora tundens; Nec caruere genae lacrymis, nec guttura pulsu; Vociferans, lacrymans, nimio clamore ruebat, Persistens supplex precibus, horisque diurnis Addidit et noctem, rogitans sibi reddere censum. Fur fessus rediit demens, onerante cothurno, Invitus domino tandem spolia ampla rejecit. At dominus servi patrat perjuria falsa: Digna sed immitem sequitur mox ultio utrumque; Nam dominus vitam celeri cum fine reliquit, Et servus raptor poena damnatur acerba.