Jerome

Reader

Read texts in the original and in translation.
Settings
Not signed in
Find in Jerome
You can also type short locations such as 1, 1.1, 1:2, or 1-3 inside the current work.
Relatio
Auctor incertusRela 1 · spanish-geminiMore by Auctor incertus
Choose a text id="mobileReaderAuthor" class="mobile-reader-author" href="/authors/auctor-incertus" aria-label="More works by Auctor incertus">
More

Original: 7950 Relati

Relatio Agimus Deo gratias, qui regum corda pietatis suae manu et gubernat et temperat, quando ab ipso venit quod clementia vestra ex amore suo praeceptis ad nos moderatissimis per majores domus Gudilam et Bedeulphum sublimes vestros missis ostendit. Sic enim mansuetos principes coeli Dominus fecit esse quos diligit; et propitiata Divinitas eos in causis omnibus mandatis suis ordinat obedire; quod scriptum est, dicente Deo: Sine me nihil potestis facere, quod utique boni intelligendum est. Ideoque nostro toto affectu et obsequio jussioni vestrae parere voluimus, et ad papam, qui impetebatur, quater cum sacerdotes nostros ex secunda synodo direximus, ut ad judicium conveniret. Sed occurrere se audentiae nostrae penitus non posse statuit, mandans: Primum ad conventum vestrum, quando Romae venistis, sine aliqua dubitatione properavi, et privilegia mea voluntati regiae submisi, et auctoritatem synodi dedi; sicut habet ecclesiastica disciplina, restaurationem ecclesiarum regulariter poposci, sed nullus mihi a vobis effectus est. Deinde cum venirem cum clero meo, crudeliter mactatus sum. Ulterius me vestro examini non committo: in potestate Dei est, et domini regis, quid de me deliberet ordinare. Post episcopos tamen ei majorem domus vestrae illustrem virum Arigernum direximus, cui quid responsi dederit sua suggestione renuntiat; et intimamus tamen serenissimo domno, quia nobis quid possimus facere non remansit, nec invitum ad disceptationem nostram adducere possumus. Ipsi per canones appellationes omnium episcoporum commissae sunt; et cum ipse appellat, ecquid faciendum? cum nec in absentem valeamus ferre sententiam, nec contumacis locum deputare, qui se judicibus occurrisse praeclamat; maxime quia res nova est, et pontificem sedis istius apud nos audiri, nullum constat exemplum. Voluimus quod restabat pacem juxta praeceptum et voluntatem vestram reddere civitati, quae res et proposito nostro amica est, et beatitudini vestrorum temporum congruebat. Quia confusione tantae civitatis et gemimus, et horrescimus: ad amplissimum senatum collegasque nostros secundo direximus, orantes ex verbis Apostoli, qui monet: Quod ex vobis est, cum omnibus pacem habentes, non vosmetipsos vindicantes, charissimi, sed date locum irae. Scriptum est etiam: Mihi vindictam, ego retribuam, dicit Dominus. Nec admonitioni clericorum defuimus, quibus regulariter volumus subvenire. Quia etiam salutare monitum contempserunt; ideo vestri erit imperii nutu Dei respicere Ecclesiae redintegrationem, Romanae civitatis et provinciarum quietem. Nunc rogamus ut infirmitatibus et deunitatis[ Forte indemnitati] nostrae, quemadmodum pii domini, succurratis; quoniam calliditati saeculari sacerdotum simplicitas non sufficit, et jam diutius nostrorum mortes, et pericula propriarum pati non possumus: sed concedite nobis optatissimo praecepto vestro, ut ad ecclesias nostras liceat nos reverti, quia post haec quae suggessimus, nihil est quod a nobis possit ordinari. Et alia manu: Optamus vobis salutem, domine princeps.

Spanish Gemini
1
Relación
1
Damos gracias a Dios, quien gobierna y templa los corazones de los reyes con la mano de su piedad, pues de Él proviene lo que vuestra clemencia, por su amor, nos ha manifestado mediante los moderadísimos preceptos enviados a través de vuestros ilustres mayordomos de palacio, Gudila y Bedeulfo. Pues así hace el Señor del cielo que sean mansos los príncipes a quienes ama; y la Divinidad propiciada ordena que obedezcan sus mandatos en todas las causas; como está escrito, diciendo Dios: Sin mí nada podéis hacer, lo cual debe entenderse, ciertamente, en el sentido del bien. Por ello, con todo nuestro afecto y obediencia, hemos querido cumplir vuestra orden y hemos enviado al papa, que era objeto de acusación, cuatro veces a nuestros sacerdotes del segundo sínodo, para que compareciera a juicio. Pero él determinó que no podía presentarse en absoluto ante nuestra audiencia, mandando decir: Primero, cuando vinisteis a Roma, me apresuré sin duda alguna a vuestra asamblea, sometí mis privilegios a la voluntad real y otorgué la autoridad del sínodo; como dicta la disciplina eclesiástica, pedí regularmente la restauración de las iglesias, pero no obtuve de vosotros resultado alguno. Después, cuando vine con mi clero, fui cruelmente maltratado. No me someto más a vuestro examen: está en el poder de Dios y del señor rey lo que decida ordenar sobre mí. No obstante, después de los obispos, le enviamos al ilustre varón Arigerno, vuestro mayordomo de palacio, quien comunica en su informe la respuesta que le dio; y, sin embargo, informamos al serenísimo señor que no nos queda nada por hacer, ni podemos traerlo a nuestra discusión contra su voluntad. A él mismo le han sido confiadas por los cánones las apelaciones de todos los obispos; y cuando él mismo apela, ¿qué se debe hacer? Pues no podemos dictar sentencia contra un ausente, ni considerar contumaz a quien proclama que ha comparecido ante los jueces; sobre todo porque es un asunto nuevo y no consta ningún precedente de que el pontífice de esta sede haya sido juzgado entre nosotros. Quisimos, lo que restaba, devolver la paz a la ciudad conforme a vuestro precepto y voluntad, cosa que es grata a nuestro propósito y concordaba con la bienaventuranza de vuestros tiempos. Pues gemimos y nos horrorizamos ante la confusión de tan gran ciudad: nos dirigimos por segunda vez al amplísimo senado y a nuestros colegas, rogando con las palabras del Apóstol, que exhorta: En cuanto de vosotros dependa, tened paz con todos, no vengándoos a vosotros mismos, carísimos, sino dad lugar a la ira. Está escrito también: Mía es la venganza, yo retribuiré, dice el Señor. Tampoco hemos dejado de amonestar a los clérigos, a quienes queremos socorrer regularmente. Puesto que despreciaron incluso el saludable aviso, corresponderá a vuestro imperio, por voluntad de Dios, velar por la reintegración de la Iglesia y la tranquilidad de la ciudad romana y de las provincias. Ahora os rogamos que, como piadosos señores, socorráis nuestras debilidades y nuestra indemnidad; pues la sencillez de los sacerdotes no es suficiente ante la astucia secular, y ya no podemos soportar por más tiempo las muertes de los nuestros ni los peligros propios: concedednos, pues, mediante vuestro deseadísimo precepto, que se nos permita regresar a nuestras iglesias, porque, después de lo que hemos expuesto, no hay nada que pueda ser ordenado por nosotros. Y de otra mano: Os deseamos salud, señor príncipe.

Intertext edge

Open linked passage

Note