Reader

Otto igitur jam confirmatus episcopus ab Henrico IV e. a. 1103, d. 15 Jul. amplissimum pro sua Ecclesia accepit privilegium, in quo illum iterato septimum Ecclesiae Babenbergensis episcopum numerat, non computato nempe Hermanno deposito. Ad ipsum quoque annum, etsi haud notatum, spectant aliae ejusdem imperatoris ad Ottonem litterae, quibus illi pontificatus sui auspicia gratulatur, et pulcherrima monita suggerit. Exposito enim suo gaudio, quod ab Ecclesia sua honorifice sit receptus:« Consulimus, inquit, hortamur et petimus, ut quod facis facias, ne primitias bonae famae, si manum remiseris, perdas, quia bona inceptio sine fine speciosi corporis instar est sine capite. Nemo te a delectu ecclesiastico secundum justitiam utilitatis terrore detorqueat, pretio flectat, suadendi fellito melle seducat, quoniam tentatus his omnibus, si probatus fueris, facile omnia propulsabis. Si quid autem grave tuis viribus aestimabis, ad nos tibi procul dubio succursuros ex nostri deferas occasione praecepti.»

Difficultatem haud modicam pariunt aliae Henrici IV imp. litterae ad episcopum Babenbergensem, cujus tamen nomen aut annum haud praeferunt. In iis praesulem ad expeditionem contra Robertum Flandriae comitem circa Kalendas Nov. ineundam evocat. Haec autem omnium historicorum fide exeunte autumno an. 1102 suscepta est ab imperatore, quo tempore necdum episcopus erat Otto, sed sedes Babenbergensis adhuc vacabat. Haec itaque epistola nec ad Ottonem, nec ad Rupertum dari potuit, utpote prius jam defunctum. Vel ergo erratum est in nomine Ecclesiae, vel formulare tantum fuit sede vacante conceptum, si interim aliquis episcopus nominaretur, unde et nomen abest. Potius tamen arbitramur, nomen Augusti imperatoris perperam his litteris praefixum, easque ad Henricum V regem pertinere, qui, teste Urspergensi, an. 1107 circa Octobrem aliam contra Robertum in Flandriam expeditionem instituit, ad quam invitari potuit Otto. Aliae binae sunt Henrici IV ad Ottonem epistolae, quibus ejus auxilium contra Henricum filium suum rebellem implorat, neve ad ejus partes transeat admonet. Datae sunt, dum filius castrum Nurenberg obsideret, adeoque an. 1105.