Reader

VARIA DE PATRIA S. DAMASI TESTIMONIA.

Lucius Marineus Siculus de rebus Hisqaniae lib. II, pag. 309, typis Francofurti 1603, haec habet de Matritensi oppido:

Quod a nonnullis Madritum, ab aliis Majoritum appellatur. In cujus circuitu turres numeravimus octo et vigniti supra centum. Est praeterea felicissimum sancti Damasi summi pontificis meritis, qui MAJORITANUS fuisse perhibetur a multis. Habet etiam nunc alumnum virum sanctissimum nomine Isidorum, qui fuit agricola.

Ex Chronico Hispaniae Joannis Vasaei Brugensis, quod una cum Marinaeo impressum est iisdem typis Francofurti, haec exscripsi pag. 653:

Sanctus Damasus ordinatur Romanus pontifex, etc. Fuit hic natus VIMARANIS oppido Portugalliae, inter Durium et Minium, tribus leucis a Bracara Augusta, sicut Bracarensis cantat Ecclesia. Vide BREVIARIUM Eborense a RESENDIO nitori suo restitutum.

Ibid., pag. 656:

Damasus papa, etc. Petrus Antonius Beuter TARRACONENSEM fuisse dicit, Marinaeus Siculus MADRITIO civem adscribit. Sed multae, ut diximus, Hispaniae Ecclesiae VIMARANENSEM fuisse affirmant.

In tomo II Hispaniae illustratae edit. cit. Francofurti 1603, habetur narratio apologetica de Academiis et doctis viris Hispaniae, auctore Alfonso Garzia, matamoro Hispalensi, qui primum opellam hanc edidit anno 1553: ibique, pag. 809, legitur:

Antecesserunt aetate Osius Cordubensis; et illa unica Hieronymi lux, Damasus MADRITENSIS si qua tamen fides Lucio Siculo citra pudorem debetur, qui ex MANTUA CARPETANUM appellat.

In eodem tomo II Hispaniae Illustratae prostat Responsio I Andreae Resendii( is est auctor Lectionum Breviarii Eborensis) ad Bartholomaeum Kebedium Toletanae Ecclesiae sacerdotem, in qua sic lego, pag. 1004:

Viscella fluvius, Lusitane VIZELLA, dictus, in Avum majoris famae fluvium, paulo infra Nervae Trajani Caesaris memoriam, in ipsa Avi ripa perdurantem ingreditur. Intra quorum fluviorum confluentes VIMARANENSIS est civitas, sancti pontificis Damasi quondam patria, si per vestros liceret. Tametsi nondum decennium est, cum prodiit Onuphrii Veronensis viri diligentissimi, de Pontificibus Romanis liber, omnibus Urbis templis, archivis, bibliothecis perquisitis, accuratissime compositus. Is penitus Lusitanum, ac IGAEDITANUM eum facit. SANCTUS, inquit, DAMASUS, ANTONII FILIUS, EGITANENSIS, LUSITANUS HISPANUS. Sed ego EBORENSIS Ecclesiae vetustum Codicem sum secutus, cum ejus vitam BREVIARIO inserui.

Petrus Antonius Beuter, patria Valentinus, edidit Chronicon Hispaniae, Valentino idiomate lucubratum, quod hactenus non vidi; anno vero 1604 iterum recudit suum Chronicon, et Valentino in Castellanum sermonem translatum, cum titulo hoc: Primera parte de la Cronica General de toda Espana y especialmente del reyno de Valencia, etc. Impressa en Valencia 1604. Ibi, cap. 25, lib. I, pag. 146, legitur:

Despues fue Juliano Apostata treynta y seys emperador, año trezientos sesenta y cinco, y movio persecucion a la Yglesia: mas muriendo el, presto cesso. Era PAPA DAMASO, NATURAL DE TARRAGONA. Siguieron Valentiniano, y Valente, despues Graciano y Valente. Y siguio el gran Theodosio nascido y criado en España.

Henricus Florez Hispanus, Augustinianae familiae Alumnus et magister, tomo IV operis, cui titulus Espana Sagrada, tract. 6, cap. ult., fol. 308, edit. Matritensis, anno 1751, agens de Sanctis Toletanis, haec habet:

S. DAMASO, a quien algunos hacen natural de Madrid; y por tanto de la diecesi de Toledo: pero le reservamos para otro sitio que juzgamos muy proprio, por no pender de ninguna opinion particular: y entonces se vera, si fue ESPAÑOL.

Ex Vita B. Gonsalvi Amaranthi Ordinis Praedicatorum scripta a Fr. Didaco de Rosario, de mandato Fr. Bartholomaei de Martyribus archiepiscopi Bracharensis, apud Bollandistas, ad diem 10 Januarii, n. 3, pag. 641, edit. Venet.:

In hujus ergo metropolitanae sedis( Bracharensis) districto..... in quo olim divus etiam Damasus ex VIMARANENSI oppido ortus, etc.