Reader

170 CAPITULUM XIV. Incipit sacrum Rescriptum, acceptis synodi suprascriptae gestis, datum.

Imperatores HONORIUS et THEODOSIUS Augusti PALLADIO praefecto praetorio.

Ad conturbandam catholicae simplicitatis lucem puro semper splendore radiantem, dolosae artis ingenio novam subito emicuisse versutiam pervulgata opinione cognovimus; quae fallacis scientiae obumbrata mendaciis et furioso tantum debacchata luctamine, stabilem quietem coelestis conatur attrectare fidei, dum novi criminis commendat inventum, insignem notam plebeiae aestimans vilitatis, sentire cum cunctis, ac prudentiae singularis palmam fore, communiter approbata destruere: cujus impiae commentationis auctores Pelagium Coelestiumque percrebuit exstitisse. Hi parenti cunctarum rerum Deo, praecipuaeque semper majestati intermine omnipotenti, et ultra omne principium transeunti, tam trucem inclementiam scaevae voluntatis assignant, ut cum formandi mundi opificem curam sumeret, qualitatemque hominis struendi profunda spiritus conceptione libraret, 171 fundati muneris foedum anteferret exordium, et mortem promitteret nascituro: non hanc insidiis vetiti fluxisse peccati, sed egisse penitus legem immutabilis constituti; ad declinandum lethi exitialis incursum nihil prodesse abstinentiam delinquendi, cujus vis ita putaretur ascripta, ut non possit aboleri deinceps; primitivi hominis errorem, in quem captae mentis inops rationis caecitas irruisset, delapsum ad posteros non fuisse; tantumque apud eum, quem malesuadae gratiae infelix rapuisset illecebra, transgressionem interdicti exstitisse discriminis, cum evidens catholicae legis omnifaria testetur auctoritas, illum interitus omnium fuisse vestibulum, quem divinae praeceptionis sedulum liquet corrupisse mandatum; aliaque quamplurima, quae sermo respuit, lex refutat, quae pertaesum sit recordari, etiam sub dispositione plectendi. Quae maturato remedio et celeritate festina oportet intercipi, ne corroborato usu nequitiae adolescentis vix valeant coerceri. Siqudem aures mansuetudinis nostrae recens fama perstrinxerat intra sacratissimam urbem nostram, aliaque loca, ita pestiferum virus quorumdam inolevisse pectoribus, ut interrupto directae credulitatis tramite, scissis in partes studiis asserendi, materia impacatae dissensionis inducta sit; novoque scandali fomite concitato beatissimae Ecclesiae actu nutet attentata tranquillitas: aliis aliud ancipiti interpretatione sectantibus, et cum sit absoluta sanctorum apicum claritas, ac dilucide 172 quid sequi universitas debeat explanans, pro captu versipellis ingenii novorum ausuum profanam moventibus quaestionem, Palladi parens charissime atque amantissime.

Ob quam rem illustris auctoritas tua, victura in omne aevum lege nos statuisse cognoscat, ut pulsis ex Urbe primitus capitibus dogmatis exsecrandi Coelestio atque Pelagio, si qui hujusce de caetero sacrilegii sectatores quibuscunque locis potuerint rursus reperiri, aut de pravitate damnata aliquem proferre sermonem, a quocunque correpti ad competentem judicem pertrahantur: quos sive clericus, sive laicus fuerit, deferendi habeat potestatem, et sine praescriptione aliqua perurgendi quos relicta communi scientiae luce novae disputationis tenebras introferre deprehenderit, contra apostolicam scilicet disciplinam, evangelicamque claram et sine errore sententiam vafra rudis sectae calliditate pugnantes, involventesque splendentem fidem veri ambagibus disserendo. Hos ergo repertos ubicunque de hoc tam infando scelere conferentes a quibuscunque jubemus corripi, deductosque ad audientiam publicam promiscue ab omnibus accusari: ita ut probationem convicti criminis stylus publicus insequatur, ipsis inexorati exsilii deportatione damnatis. Decet enim originem vitii a conventu publico sequestrari, nec in communi eos celebritate consistere, qui non solum facto nefario detestandi, verum etiam exemplo venenati spiritus sunt cavendi. Juvat 173 autem per omne pene imperium nostrum, qua mundus extenditur, hujusmodi promulgata diffundi; ne scientiae fortasse dissimulatio pastum praestet errori; atque impune se quisquam putet audere quod condemnatum vigore publico sese finxerit ignorare. Data pridie kalendas Maias. Ravennae, dominis nostris Honorio XII et Theodosio VIII Augg. consulibus.

170 CAPITULUM XIV. Incipit sacrum Rescriptum, acceptis synodi suprascriptae gestis, datum. CAPITULUM XV. Exemplar edicti Junii Quarti Palladii.

Junius Quartus Palladius, Monaxius, et Agricola, iterum praetecti praetorio, edixerunt. In Pelagium atque Coelestium catholici dogmatis fidem scaevis tractatibus destruentes sententia principalis incaluit, ut venerabili Urbe submoti bonorum concilio mulctarentur. Hoc igitur omnes admoneri oportet edicto, ne quis sinistrae persuasionis erroribus credulum praestet assensum. Et si sit ille plebeius aut clericus, qui in caliginis hujus obscena reciderit, a quocunque tractus ad judicem sine accusatricis discretione personae, facultatum publicatione nudatus, irrevocabile patietur exsilium. Nam superna majestas ut colligit ex secreti ignoratione reverentiam, ita ex ineptae disputationis praesumptione injuriam.