Reader

IV. De ecclesia Wadoniscurtis data Sancto Petro a Rajenario. (Ante an. 1024.)

In nomine sanctae et individuae Trinitatis. Ego Richardus, Nortmannorum dux, notum volo esse tam praesentibus quam futuris, quia adiit praesentiam meam fidelis meus, nomine Rajenarius, cum consensu suae conjugis, Wandelburgis vocabulo, humiliter petens ut, pro remedio animae meae, ecclesiam in comitatu Ebroico, cui nomen est Wadoniscurtis, seu pro filii sui anima, cujus vocabulum fuit Rodbertus, vel pro abolendis suis peccatis, monachis Sancti Petri coenobii Carnotensis concederem. Qui, justam petitionem tanti viri considerans assensum praebui, insuper sanciens ut, ab hodie in subsequenti generatione, nullus suorum, vel quorumlibet aliorum, jus dominationis seu violentiam cujuslibet irruptionis,[ contra] hujus firmitudinis nostrae compactionem, temeraria procacitate, irrogare conetur. Ut autem haec cartula in Dei nomine firmiori innitatur vigore, manu propria subscripsi, fidelibus quoque meis ad corroborandum tradidi.

S. Richardi comitis. S. Rodberti archiepiscopi. S. Herberti episcopi. S. Theoderici abbatis. S. Rodberti clerici. S. Rajenarii, qui hanc donationem fecit. S. Hunfredi de Wetulabus.

Utrum illius temporis monachi possederint vel habuerint praefatam ecclesiam penitus ignoro; nam neque eam habuisse ab antiquis monachis audivi, neque a modernis mentionem aliquam fieri nunquam( sic, cum duplici negatione) audivi.