Reader

IV. NARRATIO THOMAE ARCHIEPISCOPI CANTUARIENSIS De ampulla olei sancti, quo reges Angliae ungi debent in coronatione, sibi divinitus ostensa.

Quando ego Thomas Cantuariensis archiepiscopus exsul ab Anglia fugiebam ad Franciam, veni ad papam Alexandrum, qui tunc Senonis erat, ut ei ostenderem consuetudines malas et abusiones quas rex Anglorum in Ecclesiam introducebat. Una autem nocte, cum essem in ecclesia Sanctae Columbae in oratione, rogavi Reginam virginum, ut daret regi Anglorum et haeredibus suis propositum et voluntatem emendandi se erga Ecclesiam et quod Christus pro sua misericordia ampliori dilectione ipsum diligere faceret Ecclesiam. Statim apparuit mihi beata habens in pectore istam aquilam auream, et in manu sua tenens parvam ampullam lapideam; et accipiens aquilam de pectore suo, ampullam inclusit et aquilam cum ampulla in manu mea posuit, et haec verba per ordinem mihi dixit:« Ista est unctio, de qua ungi debent reges Anglorum, non isti qui modo regnant seu regnabunt, quia maligni sunt et erunt, et propter peccata sua multa amiserunt et amittent. Sunt autem reges Anglorum futuri, qui unguentur unctione ista, benigni et pugiles Ecclesiae erunt. Nam isti terram amissam a parentibus pacifice recuperabunt, donec aquilam cum ampulla habeant. Est autem rex Angliae futurus, qui post unguetur unctione ista, qui terram amissam a parentibus, scilicet Normanniam et Aquitaniam, recuperabit suis. Rex iste erit maximus inter reges, et est ille qui aedificabit multas ecclesias in terra sancta, et fugabit omnes paganos a Babylone, et in eadem plures ecclesias aedificabit, et quotiescunque rex portabit aquilam in pectore, victoriam habebit de inimicis, et regnum ejus semper augmentabitur. Tu autem futurus es martyr.» Et tunc rogavi beatam virginem ut ostenderet mihi ubi custodirem tam pretiosum sanctuarium. Quae dixit mihi:« Est vir in civitate ista, Willelmus monachus Sancti Cypriani Pictavensis, ejectus injuste ab abbate suo de abbatia, qui rogat papam ut abbatem suum compellat, ut eum in abbatiam reducat. Trado tibi aquilam cum ampulla, ut eam ad civitatem Pictavensium portet, et in ecclesia Sancti Gregorii, quae est juxta ecclesiam Hilarii, eam abscondat in capite ecclesiae versus occidentem sub lapide magno. Ibi invenietur tempore opportuno et erit unctio regum Anglorum. Capi... paganorum erit causa inventionis istius aquilae.» Et haec omnia sibi tradidi inclusa in quodam vase plumbeo.

PROPHETIA ANTIQUA CIRCA DICTAM AMPULLAM ET REGIBUS ANGLIAE, ETC.

Anno a creatione mundi sex millibus, quingentis LXXXVII annis, lilium regnans in nobili parte mundi movebitur contra semen leonis, et veniet in terram leonis, et stabit in agro inter spinas regionis illius. Tunc Filius hominis veniet ferens tres feras in brachio, cujus regnum est in terra lunae. Cum magno exercitu transibit aquas, et ingredietur in terram leonis carentis auxilio, quia bestiae regionis suae pellem suam dilaceraverunt. Illo anno veniet aquila a parte orientali, alis extensis sub sole, cum multitudine pullorum suorum, in adjutorium Filii hominis. Illo anno multa castra destruentur: terror magnus erit in mundo; et in quadam parte leonis erit bellum inter plures reges. Illa die erit diluvium sanguinis et lilium perdet coronam, de qua postea Filius hominis coronabitur. Per quatuor annos sequentes fient in mundo praelia multa inter fidem tenentes, et major pars mundi destruetur. Caput mundi erit in terram declinatum. Sed Filius hominis cum aquila praevalebit. Tunc erit pax in toto orbe terrarum et copia frugum. Et tunc Filius hominis admirabile signum sumens transibit ad terram promissionis, quia primo causae promissa tunc adimpleta permanebunt.

Aquila est imperator; Filius hominis est rex noster; lilium est rex Franciae; leo est dux Burgundionum et dictus rex noster habet dictam aquilam cum ampulla.