Reader

V. Epistola Adalberti archiepiscopi Moguntini ad Calixtum. --Monet eum de his quae Cono episcopus Argentinensis Ecclesiae reconciliatus ab imperatore passus fuerit. (Anno 1122.)[MARTENE, Ampliss. Collect. I, 676.]

CALIXTO, beatissimo domino suo et patri universalis Ecclesiae,[ ADALBERTUS] Dei et sui gratia quidquid est, debitam cum omni devotione obedientiam.

Debitae humilitatis et devotionis obedientia singula quae circa nos aguntur ad majestatis vestrae audientiam perferenda putavimus, quatenus et a nobis negligentiae culpam removeamus, et quantum nostrae parvitatis est, in his quae nobis notiora sunt, serenitatem vestram praemuniamus. Frater noster Cono Argentinensis episcopus statim post Remense concilium misericordiam postulavit, et a cardinali sanctae Romanae Ecclesiae absolutionem recepit. Qui cum prius in obsequio regis assidue fuisset, saepe eum monuimus ut Ecclesiae Dei obediret, et ut hac via magis proficeremus; canonicis ut ab ejus errore recederent, et ad unitatem pacis Christi redirent, multoties scripsimus. Illi vero non tantum inobedientes permanserunt, sed vestrae auctoritatis litteras, quas novissime in idipsum eis transmisimus, aperire et legere contempserunt. Postquam autem absolutus fuit episcopus, corde et corpore ab imperatore se subtraxit, et in servitio ac fidelitate Ecclesiae utcunque injustus et peccator, fidelis tamen et utilis veritatis assertor permansit. Omnimodis eum persecutus et cum judicio fratrum nostrorum canonicam, et vocem et audientiam amiserint, omnibus quibus possunt insidiis eum circumveniunt. Hac occasione accepta, imperator tam gravi eum odio prosecutus est, ut omnibus rebus suis eum abraserit, et de civitate expulerit. Quod totum assecutus est imperator. Compositione hujus pacis, quia ante adversus episcopum praevalere non potuit, ex quo ab eo recedens episcopus, ad Ecclesiam rediit. Nam priusquam ad Ecclesiam rediret, inter primos amicos imperatoris habebatur. Haec non ideo dicimus, ut injustitiam episcopi studeamus defendere vel approbare. Sed ideo coram Deo loquimur, quia si tam absoluta potestas imperatori conceditur saeviendi in qualemcunque istum episcopum, reliquis fidelibus, qui cum Ecclesia Dei permanserunt, scandalum et intolerabilis persecutio generabitur. Propter quod si vestrae discretioni placeret, vestrae humilitatis consilium, seu potius devotissima supplicatio haec esset, ut ad praesens severior disciplina ejus correptionem dissimularet, quia sic dispensatio vestra grassantis hominis impetum in caeteros fideles inhibere poterit, et suo loco et tempore de praefato episcopo plenam justitiam Ecclesia Dei obtinebit.