Reader

VI. Epistola secunda Adalberti archiepiscopi Moguntini ad Calixtum. (Anno 1122.)[MANSI, Concil., XXI, 275.]

CALIXTO beatissimo domino suo et Patri, universalis Ecclesiae pontifici, A. Dei gratia et sui misericordia quidquid est, debitam cum omni devotione obedientiam.

In multis et magnis persecutionibus et angustiis hactenus positi, quoties de persona domini imperatoris scripserimus vestrae majestati quid vobis placeret, quid principes nostri sentirent, in qua demum sententia convenissent, non dubitamus recordari vestrae discretionis beatitudinem, et in his omnibus per litteras et nuntios vestros cognovimus circa haec maxime semper versari vestrae pietatis desiderium, ut apostolica dispensatione vestris potissimum diebus pax et concordia descenderet in universum mundum, si tamen ita eam pacem imperator et daret et susciperet, quod honorem Dei et matris Ecclesiae non obfuscaret, acceptaque esset dominis ac Patribus nostris cardinalibus, qui in idipsum de latere vestro ad nos missi sunt, totius consilii et ingenii nostri vires in hoc contraximus, ut tam generale bonum ad communem Ecclesiae et regni utilitatem non differretur ulterius. Sed quia tam imperium quam imperator tanquam haereditario quodam jure baculum et annulum possidere volebant, pro quibus universa laicorum multitudo imperii nos destructores inclamabat; nullo modo potuimus his imperatorem exuere, donec communi quique consilio, cum his qui aderant fratribus et dominis cardinalibus huic periculo nostro compatientibus, inde Ecclesiae censuram verentibus, et ob hoc vix nobis assentientibus, omnes pariter sustinuimus, quod in ipsius praesentia Ecclesia debeat electionem facere, nihil in hoc statuentes, nec per hoc in aliquo, quod absit, apostolicis institutis et canonicis traditionibus praejudicantes, sed totum vestrae praesentiae et vestrae deliberationi reservantes; immobilia enim per omnem modum et fixa esse praecepta non dubitamus, quae ad tuendam et corroborandam libertatem..... et Ecclesiae aeterna lege sancita..... ipse tamen imperator parum attendens quanti periculi laqueum per vestram misericordiam evaserit, et quod utcunque concessa sibi potestas adhuc impediat. Igitur judicia vestrae discussionis in legatorum vestrorum praesentia, quantum ea abusus sit ex eis expeditus, cognoscere poteritis. Quocirca si per hujus..... eamdem..... sive gaviorem Ecclesia Dei debet sustinere seu virtutem solum hoc restat, ut pro palma victoriae de caetero subjecta sit ad......... despectiones ignominiae. Haec non ideo dixerimus quod per nos vestra excellentia circumspecta in omnibus praemuniri possit. Sed quia sine......... sub vestra auctoritate libertatem Ecclesiae desideramus. Itaque majestatis vestrae genibus provoluti, tam suppliciter quam juste deposcimus, ut in fratre...... episcopo Rokkero opus Ecclesiae agnoscere dignemini, et quam ipsa libere et canonice ad hunc apicem promovit, misericordia vestra confirmet et prohibeat........... expulsione ita suffocatur libertas Ecclesiae, quod laicus quidam adhuc occupat ipsius sedem, et dissipando episcopatum persequitur et destruit, qui fideles............ qui ultimus omnium annulo et baculo investire non abhorruit, sub ipso articulo exterminandae excommunicationis. Propterea memorem esse decet clementiam vestram...... in servitio et fidelitate sanctae Romanae Ecclesiae patrimoniis et beneficiis suis adhuc proscribuntur omni cartulae perferenda commisimus, et alia complurima desiderantur in hoc sancto concilio, quae ad vos ipsi pertulissemus nisi in aegritudine, ut noverunt cardinales, praepediremus, et nisi alpium asperitas et tot locorum angustiae ante periculum his praecipue diebus malis nobis incussissent. Desiderio enim faciem vestram videre desideramus antequam ad alterutrum viam universae carnis ingrediamur.