Reader

III. Lanfranci ad Gregorium VII.--Purgat quod objectum fuerat a pontifice, minus se ab eo et Ecclesiam Romanam post adeptum episcopatum diligi, quam solebat; amorem contra pontificis remissiorem ait erga se videri. Se regi, quod per legatum suggesserat, suasisse, sed non persuasisse. [ Opp. Lanfranci, p. 304.]

Reverendo sanctae universalis Ecclesiae summo pastori GREGORIO peccator, et indignus antistes LANFRANCUS servitium cum debita subjectione.

Litteras excellentiae vestrae per Hubertum sacri vestri palatii subdiaconum porrectas, qua decuit humilitate, suscepi: in quarum fere omni contextu paterna me dulcedine reprehendere studuistis, quod in episcopali honore positus sanctam Romanam Ecclesiam vosque ob ejus reverentiam minus diligam quam ante honoris ipsius susceptionem diligere quondam solebam, praesertim cum apostolicae sedis auctoritate ad ipsius apicem honoris me pervenisse non dubitem, nec quemquam dubitare existimem.

Et quidem, venerande Pater, verbis tuis calumniam ingerere nec volo nec debeo; ego tamen, teste conscientia mea, in memetipso intelligere non possum quid vel corporalis absentia, vel locorum tanta intercapedo, aut ipsa qualiscunque honorum sublimitas, in hac parte vindicare sibi quidquam praevaleat, quin mens mea praeceptis vestris in omnibus et per omnia, secundum canonum praecepta, subjaceat; et si, praestante Deo, praesens praesenti loqui quandoque valerem, me amando crevisse, vos vero( quod pace vestra dictum sit) a pristino amore nonnulla ex parte defecisse, non tam verbis quam rebus ipsis ostenderem. Verba legationis vestrae cum praefato legato vestro prout melius potui Domino meo regi suggessi; suasi, sed non persuasi. Cum[ al., cur] autem voluntati vestrae omnifariam non assenserit, ipsemet vobis tam verbis quam litteris innotescit.