Reader

IV. Sigefridi Moguntini episcopi ad Hildebrandum, Romanae Ecclesiae archidiaconum, epistola. [MANSI Concil. XX, 53.]

SIGEFRIDUS Moguntinus, id quod est. Dei gratia, HILDEBRANDO sanctae apostolicae sedis archidiacono, et archicancellario, salutem et fraternae dilectionis integram veritatem.

Plurimum gratiae vestrae referimus charitati, pro eo quod omnibus et legationibus et rationibus nostris, quas ad sedem apostolicam direximus, semper dexter stetistis, et in omne disceptatione et negotio semper partes nostras sapientiae et bonae voluntatis vestrae scuto defendistis. Proinde multiplices primum vobis grates referimus; deinde ut quandoque occasio subluceat qua vobis vicem dilectionis rependere possimus, vehementer exoptamus. Licet enim, inter multimoda Ecclesiae, quae quotidie portatis, negotia, nihil nisi Dei gratiam requiratis, neque de terrenis rebus quidquam, nisi ad ordinandum potius quam ad possidendum, attingere velitis; tamen, quia hilarem datorem, ut pro Deo multa possit dare, necesse est multa juste habere, mandamus vestrae dilectioni ut, si quid nostrum est quod vestro sedeat beneplacito, si nobis scire detur, statim vestrum fiet ex nostro. Quis enim tantum virum possit non diligere? Quis ei quidquam audeat denegare?

Rogamus autem dulcedinem vestrae charitatis ut per vos legationi nostrae, quam nunc ad sacram sedem apostolicam dirigimus, aditus pateat, et de his quae postulamus vestra ope effectum obtineas, scilicet ut ad synodum quam super rebellibus Thuringis pro decimationibus decrevimus celebrare, domnus apostolicus de latere suo dignetur mittere qui et synodo praesint, et auctoritate ejus determinent ea quacunque determinanda occurrerint. Quod si hoc fieri nequit, saltem scriptis beatitudinis ejus synodus nostra roboretur, et rebellium temeritas tali auctore comprimatur. Adnitatur ergo dilectio vestra ut hoc obtinere valeat petitio nostra.