Reader

CAPUT XLVIII. 48. Alia humilitatis occasio, quod nullus hic sit sine peccato. Quid jam dicam de ipsa cautela et vigilantia non peccandi? Quis gloriabitur castum se habere cor? aut quis gloriabitur mundum se esse a peccato( Prov. XX, 9)? Integra est quidem ab utero matris sancta virginitas: sed nemo, inquit, mundus in conspectu tuo, nec infans cujus est unius diei vita super terram( Job. XXV, 4). Servatur et in fide inviolata quaedam castitas virginalis, qua Ecclesia uni viro virgo casta coaptatur: sed ille unus vir, non tantum fideles mente et corpore virgines, sed omnes omnino Christianos ab spiritualibus usque ad carnales, ab Apostolis usque ad ultimos poenitentes, tanquam a summis coelorum usque ad terminos eorum( Matth. XXIV, 31), docuit orare, et in ipsa oratione dicere admonuit, Et dimitte nobis debita nostra, sicut et nos dimittimus debitoribus nostris( Id. VI, 12): ubi per hoc quod petimus, quid etiam nos esse meminerimus ostendit. Neque enim pro eis debitis, quae totius praeteritae vitae in Baptismo per ejus pacem nobis dimissa esse confidimus, nos praecepit orare, dicentes, Dimitte nobis debita nostra, sicut et nos dimittimus debitoribus nostris: alioquin hanc orationem catechumeni potius usque ad Baptismum orare deberent. Cum vero eam baptizati orant, praepositi et plebes, pastores et greges; satis ostenditur in hac vita, quae tota tentatio est( Job. VII, 1), neminem se tanquam ab omnibus peccatis immunem debere gloriari.