Reader

̔ Ημεῖ ς, ὦ παῖ δες, οὐ δὲ ν εἶ ναι χρῆ μα παντά πασι τὸ ν ἀ νθρώ πινον βί ον τοῦ τον ὑ πολαμβά νομεν, οὔ τ̓ ἀ γαθό ν τι νομί ζομεν ὅ λως, οὔ τ̓ ὀ νομά ζομεν, ὃ τὴ ν συντέ λειαν ἡ μῖ ν ἄ χρι τού του παρέ χεται.

οὔ κουν προγό νων περιφά νειαν, οὐ κ ἰ σχὺ ν σώ ματος, οὐ κά λλος, οὐ μέ γεθος, οὐ τὰ ς παρὰ πά ντων ἀ νθρώ πων τιμά ς, οὐ βασιλεί αν αὐ τή ν, οὐ χ ὅ τι ἂ ν εἴ ποι τις τῶ ν ἀ νθρωπί νων μέ γα, ἀ λλ̓ οὐ δὲ εὐ χῆ ς ἄ ξιον κρί νομεν, ἢ τοὺ ς ἔ χοντας ἀ ποβλέ πομεν, ἀ λλ̓ ἐ πὶ μακρό τερον πρό ϊ μεν ταῖ ς ἐ λπί σι, καὶ πρὸ ς ἑ τέ ρου βί ου παρασκευὴ ν ἅ παντα πρά ττομεν.

ἃ μὲ ν οὖ ν ἂ ν συντελῇ πρὸ ς τοῦ τον ἡ μῖ ν, ἀ γαπᾶ ν τε καὶ διώ κειν παντὶ σθέ νει χρῆ ναί φαμεν, τὰ δὲ οὐ κ ἐ ξικνού μενα πρὸ ς ἐ κεῖ νον, ὡ ς οὐ δενὸ ς ἄ ξια παρορᾶ ν. τί ς δὴ οὖ ν οὗ τος ὁ βί ος καὶ ὅ πη καὶ ὅ πως αὐ τὸ ν βιωσό μεθα, μακρό τερον μὲ ν ἢ κατὰ τὴ ν παροῦ σαν ὁ ρμὴ ν ἐ φικέ σθαι, μειζό νων δὲ ἢ καθ̓ ὑ μᾶ ς ἀ κροατῶ ν ἀ κοῦ σαι.

τοσοῦ τό ν γε μὴ ν εἰ πὼ ν ἱ κανῶ ς ἂ ν ἴ σως ὑ μῖ ν ἐ νδειξαί μην, ὅ τι πᾶ σαν ὁ μοῦ τὴ ν ἀ φ̓ οὗ γεγό νασιν ἄ νθρωποι, τῷ λό γῳ τις συλλαβὼ ν καὶ εἰ ς ἓ ν ἀ θροί σας εὐ δαιμονί αν, οὐ δὲ πολλοστῷ μέ ρει τῶ ν ἀ γαθῶ ν ἐ κεί νων εὑ ρή σει παρισουμέ νην, ἀ λλὰ πλεῖ ον τοῦ ἐ ν ἐ κεί νοις ἐ λαχί στου τὰ σύ μπαντα τῶ ν τῇ δε καλῶ ν κατὰ τὴ ν ἀ ξί αν ἀ φεστηκό τα, ἢ καθ̓ ὅ σον σκιὰ καὶ ὄ ναρ τῶ ν ἀ ληθῶ ν ἀ πολεί πεται.

μᾶ λλον δὲ ἵ ν̓ οἰ κειοτέ ρῳ χρή σωμαι παραδεί γματι, ὅ σῳ ψυχὴ τοῖ ς πᾶ σι τιμιωτέ ρα σώ ματος, τοσού τῳ καὶ τῶ ν βί ων ἑ κατέ ρων ἐ στὶ τὸ διά φορον. εἰ ς δὴ τοῦ τον ἄ γουσι μὲ ν ἱ εροὶ λό γοι, δἰ ἀ πορρή των ἡ μᾶ ς ἐ κπαιδεύ οντες.

ἕ ως γε μὴ ν ὑ πὸ τῆ ς ἡ λικί ας ἐ πακού ειν τοῦ βά θους τῆ ς διανοί ας αὐ τῶ ν οὐ χ οἷ ό ν τε, ἐ ν ἑ τέ ροις οὐ πά ντη διεστηκό σιν, ὥ σπερ ἐ ν σκιαῖ ς τισι καὶ κατό πτροις, τῷ τῆ ς ψυχῆ ς ὄ μματι τέ ως προγυμναζό μεθα, τοὺ ς ἐ ν τοῖ ς τακτικοῖ ς τὰ ς μελέ τας ποιουμέ νους μιμού μενοι, οἵ γε ἐ ν χειρονομί αις καὶ ὀ ρχή σεσι τὴ ν ἐ μπειρί αν κτησά μενοι, ἐ πὶ τῶ ν ἀ γώ νων τοῦ ἐ κ τῆ ς παιδιᾶ ς ἀ πολαύ ουσι κέ ρδους.

καὶ ἡ μῖ ν δὴ οὖ ν ἀ γῶ να προκεῖ σθαι πά ντων ἀ γώ νων μέ γιστον νομί ζειν χρεώ ν, ὑ πὲ ρ οὗ πά ντα ποιητέ ον ἡ μῖ ν καὶ πονητέ ον εἰ ς δύ ναμιν ἐ πὶ τὴ ν τού του παρασκευή ν, καὶ ποιηταῖ ς καὶ λογοποιοῖ ς καὶ ῥ ή τορσι καὶ πᾶ σιν ἀ νθρώ ποις ὁ μιλητέ ον, ὅ θεν ἂ ν μέ λλῃ πρὸ ς τὴ ν τῆ ς ψυχῆ ς ἐ πιμέ λειαν ὠ φέ λειά τις ἔ σεσθαι.

ὥ σπερ οὖ ν οἱ δευσοποιοὶ παρασκευά σαντες πρό τερον θεραπεί αις τισὶ ν ὅ τι ποτ̓ ἂ ν ᾖ τὸ δεξό μενον τὴ ν βαφή ν, οὕ τω τὸ ἄ νθος ἐ πά γουσιν, ἄ ν τε ἁ λουργὸ ν ἄ ν τέ τι ἕ τερον ᾖ, τὸ ν αὐ τὸ ν δὴ καὶ ἡ μεῖ ς τρό πον, εἰ μέ λλοι ἀ νέ κπλυτος ἡ μῖ ν ἅ παντα τὸ ν χρό νον ἡ τοῦ καλοῦ παραμέ νειν δό ξα, τοῖ ς ἔ ξω δὴ τού τοις προτελεσθέ ντες, τηνικαῦ τα τῶ ν ἱ ερῶ ν καὶ ἀ πορρή των ἐ πακουσό μεθα παιδευμά των: καὶ οἷ ον ἐ ν ὕ δατι τὸ ν ἥ λιον ὁ ρᾶ ν ἐ θισθέ ντες, οὕ τως αὐ τῷ προσβαλοῦ μεν τῷ φωτὶ τὰ ς ὄ ψεις.