Reader

̓ Αλλ̓ ὅ τι μὲ ν οὐ κ ἄ χρηστον ψυχαῖ ς μαθή ματα τὰ ἔ ξωθεν δὴ ταῦ τα ἱ κανῶ ς εἴ ρηται: ὅ πως γε μὴ ν αὐ τῶ ν μεθεκτέ ον ὑ μῖ ν ἑ ξῆ ς ἂ ν εἴ η λέ γειν. Πρῶ τον μὲ ν οὖ ν τοῖ ς παρὰ τῶ ν ποιητῶ ν, ἵ ν̓ ἐ ντεῦ θεν ἄ ρξωμαι: ἐ πεὶ παντοδαποί τινέ ς εἰ σι κατὰ τοὺ ς λό γους, μὴ πᾶ σιν ἐ φεξῆ ς προσέ χειν τὸ ν νοῦ ν: ἀ λλ̓ ὅ ταν μὲ ν τὰ ς τῶ ν ἀ γαθῶ ν ἀ νδρῶ ν πρά ξεις ἢ λό γους ὑ μῖ ν διεξί ωσιν, ἀ γαπᾶ ν τε καὶ ζηλοῦ ν, καὶ ὅ τι μά λιστα πειρᾶ σθαι τοιού τους εἶ ναι:

ὅ ταν δὲ ἐ πὶ μοχθηροὺ ς ἄ νδρας ἔ λθωσι, τὴ ν μί μησιν ταύ την δεῖ φεύ γειν, ἐ πιφρασσομέ νους τὰ ὦ τα, οὐ χ ἧ ττον ἢ τὸ ν̓ Οδυσσέ α φασὶ ν ἐ κεῖ νοι τὰ τῶ ν Σειρή νων μέ λη. ἡ γὰ ρ πρὸ ς τοὺ ς φαύ λους τῶ ν λό γων συνή θεια, ὁ δό ς τί ς ἐ στιν ἐ πὶ τὰ πρά γματα.

διὸ δὴ πά σῃ φυλακῇ τὴ ν ψυχὴ ν τηρητέ ον, μὴ διὰ τῆ ς τῶ ν λό γων ἡ δονῆ ς παραδεξά μενοί τι λά θωμεν τῶ ν χειρό νων, ὥ σπερ οἱ τὰ δηλητή ρια μετὰ τοῦ μέ λιτος προσιέ μενοι.

οὐ τοί νυν ἐ παινεσό μεθα τοὺ ς ποιητὰ ς οὐ λοιδορουμέ νους, οὐ σκώ πτοντας, οὐ κ ἐ ρῶ ντας ἢ μεθύ οντας μιμουμέ νους, οὐ χ ὅ ταν τραπέ ζῃ πληθού σῃ καὶ ᾠ δαῖ ς ἀ νειμέ ναις τὴ ν εὐ δαιμονί αν ὁ ρί ζωνται. πά ντων δὲ ἥ κιστα περὶ θεῶ ν τι διαλεγομέ νοις προσέ ξομεν, καὶ μά λισθ̓ ὅ ταν ὡ ς περὶ πολλῶ ν τε αὐ τῶ ν διεξί ωσι καὶ τού των οὐ δὲ ὁ μονοού ντων.

ἀ δελφὸ ς γὰ ρ δὴ παῤ ἐ κεί νοις διαστασιά ζει πρὸ ς ἀ δελφὸ ν καὶ γονεὺ ς πρὸ ς παῖ δας καὶ τού τοις αὖ θις πρὸ ς τοὺ ς τεκό ντας πό λεμό ς ἐ στιν ἀ κή ρυκτος. μοιχεί ας δὲ θεῶ ν καὶ ἔ ρωτας καὶ μί ξεις ἀ ναφανδό ν, καὶ ταῦ τά ς γε μά λιστα τοῦ κορυφαί ου πά ντων καὶ ὑ πά του Διό ς, ὡ ς αὐ τοὶ λέ γουσιν, ἃ κἂ ν περὶ βοσκημά των τις λέ γων ἐ ρυθριά σειε, τοῖ ς ἐ πὶ σκηνῆ ς καταλεί ψομεν.

Ταὐ τὰ δὴ ταῦ τα λέ γειν καὶ περὶ συγγραφέ ων ἔ χω, καὶ μά λισθ̓ ὅ ταν ψυχαγωγί ας ἕ νεκα τῶ ν ἀ κουό ντων λογοποιῶ σι. καὶ ῥ ητό ρων δὲ τὴ ν περὶ τὸ ψεύ δεσθαι τέ χνην οὐ μιμησό μεθα. οὔ τε γὰ ρ ἐ ν δικαστηρί οις οὔ τ̓ ἐ ν ταῖ ς ἄ λλαις πρά ξεσιν ἐ πιτή δειον ἡ μῖ ν τὸ ψεῦ δος, τοῖ ς τὴ ν ὀ ρθὴ ν ὁ δὸ ν καὶ ἀ ληθῆ προελομέ νοις τοῦ βί ου, οἷ ς τὸ μὴ δικά ζεσθαι νό μῳ προστεταγμέ νον ἐ στί ν.

ἀ λλ̓ ἐ κεῖ να αὐ τῶ ν μᾶ λλον ἀ ποδεξό μεθα, ἐ ν οἷ ς ἀ ρετὴ ν ἐ πῄ νεσαν ἢ πονηρί αν διέ βαλον. ὡ ς γὰ ρ τῶ ν ἀ νθέ ων τοῖ ς μὲ ν λοιποῖ ς ἄ χρι τῆ ς εὐ ωδί ας ἢ τῆ ς χρό ας ἐ στὶ ν ἡ ἀ πό λαυσις, ταῖ ς μελί τταις δ̓ ἄ ρα καὶ μέ λι λαμβά νειν ἀ π̓ αὐ τῶ ν ὑ πά ρχει, οὕ τω δὴ κἀ νταῦ θα τοῖ ς μὴ τὸ ἡ δὺ καὶ ἐ πί χαρι μό νον τῶ ν τοιού των λό γων διώ κουσιν, ἔ στι τινὰ καὶ ὠ φέ λειαν ἀ π̓ αὐ τῶ ν εἰ ς τὴ ν ψυχὴ ν ἀ ποθέ σθαι.

κατὰ πᾶ σαν δὴ οὖ ν τῶ ν μελιττῶ ν τὴ ν εἰ κό να τῶ ν λό γων ὑ μῖ ν μεθεκτέ ον. ἐ κεῖ ναί τε γὰ ρ οὔ τε ἅ πασι τοῖ ς ἄ νθεσι παραπλησί ως ἐ πέ ρχονται, οὔ τε μὴ ν οἷ ς ἂ ν ἐ πιπτῶ σιν, ὅ λα φέ ρειν ἐ πιχειροῦ σιν, ἀ λλ̓ ὅ σον αὐ τῶ ν ἐ πιτή δειον πρὸ ς τὴ ν ἐ ργασί αν λαβοῦ σαι, τὸ λοιπὸ ν χαί ρειν ἀ φῆ καν.

ἡ μεῖ ς τε, ἢ ν σωφρονῶ μεν, ὅ σον οἰ κεῖ ον ἡ μῖ ν καὶ συγγενὲ ς τῇ ἀ ληθεί ᾳ παῤ αὐ τῶ ν κομισά μενοι, ὑ περβησό μεθα τὸ λειπό μενον. καὶ καθά περ τῆ ς ῥ οδωνιᾶ ς τοῦ ἄ νθους δρεψά μενοι τὰ ς ἀ κά νθας ἐ κκλί νομεν, οὕ τω καὶ ἐ πὶ τῶ ν τοιού των λό γων ὅ σον χρή σιμον καρπωσά μενοι, τὸ βλαβερὸ ν φυλαξώ μεθα.

εὐ θὺ ς οὖ ν ἐ ξ ἀ ρχῆ ς ἐ πισκοπεῖ ν ἕ καστον τῶ ν μαθημά των καὶ συναρμό ζειν τῷ τέ λει προσῆ κε, κατὰ τὴ ν Δωρικὴ ν παροιμί αν τὸ ν λί θον ποτὶ τὰ ν σπά ρτον ἄ γοντας.