Reader

Τοὺ ς μὲ ν οὖ ν τῶ ν λό γων, οἳ τὰ ς τῶ ν καλῶ ν ἔ χουσιν ὑ ποθή κας, οὕ τως ἀ ποδεχώ μεθα: ἐ πειδὴ δὲ καὶ πρά ξεις σπουδαῖ αι τῶ ν παλαιῶ ν ἀ νδρῶ ν ἢ μνή μης ἀ κολουθί ᾳ πρὸ ς ἡ μᾶ ς διασῴ ζονται, ἢ ποιητῶ ν ἢ συγγραφέ ων φυλαττό μεναι λό γοις, μηδὲ τῆ ς ἐ ντεῦ θεν ὠ φελεί ας ἀ πολειπώ μεθα.

οἷ ον, ἐ λοιδό ρει τὸ ν Περικλέ α τῶ ν ἐ ξ ἀ γορᾶ ς τις ἀ νθρώ πων: ὁ δὲ οὐ προσεῖ χε: καὶ εἰ ς πᾶ σαν διή ρκεσε τὴ ν ἡ μέ ραν, ὁ μὲ ν ἀ φειδῶ ς πλύ νων αὐ τὸ ν τοῖ ς ὀ νεί δεσιν, ὁ δέ, οὐ μέ λων αὐ τῷ. εἶ τα, ἑ σπέ ρας ἤ δη καὶ σκό τους ἀ παλλαττό μενον μό λις ὑ πὸ φωτὶ παρέ πεμψε Περικλῆ ς, ὅ πως αὐ τῷ μὴ διαφθαρεί η τὸ πρὸ ς φιλοσοφί αν γυμνά σιον.

πά λιν τις Εὐ κλεί δῃ τῷ Μεγαρό θεν παροξυνθεὶ ς θά νατον ἠ πεί λησε καὶ ἐ πώ μοσεν: ὁ δὲ ἀ ντώ μοσεν ἦ μὴ ν ἱ λεώ σασθαι αὐ τό ν, καὶ παύ σειν χαλεπῶ ς πρὸ ς αὐ τὸ ν ἔ χοντα. πό σου ἄ ξιον τῶ ν τοιού των τι παραδειγμά των εἰ σελθεῖ ν τὴ ν μνή μην ἀ νδρὸ ς ὑ πὸ ὀ ργῆ ς ἤ δη κατεχομέ νου;

τῇ τραγῳ δί ᾳ γὰ ρ οὐ πιστευτέ ον ἁ πλῶ ς λεγού σῃ, ἐ π̓ ἐ χθροὺ ς θυμὸ ς ὁ πλί ζει χεῖ ρα: ἀ λλὰ μά λιστα μὲ ν μηδὲ διανί στασθαι πρὸ ς θυμὸ ν τὸ παρά παν: εἰ δὲ μὴ ῥ ᾴ διον τοῦ το, ἀ λλ̓ ὥ σπερ χαλινὸ ν αὐ τῷ τὸ ν λογισμὸ ν ἐ μβά λλοντας, μὴ ἐ ᾶ ν ἐ κφέ ρεσθαι περαιτέ ρω.

̓ Επαναγά γωμεν δὲ τὸ ν λό γον αὖ θις πρὸ ς τὰ τῶ ν σπουδαί ων πρά ξεων παραδεί γματα. ἔ τυπτέ τις τὸ ν Σωφρονί σκου Σωκρά την εἰ ς αὐ τὸ τὸ πρό σωπον ἐ μπεσὼ ν ἀ φειδῶ ς: ὁ δὲ οὐ κ ἀ ντῆ ρεν, ἀ λλὰ παρεῖ χε τῷ παροινοῦ ντι τῆ ς ὀ ργῆ ς ἐ μφορεῖ σθαι, ὥ στε ἐ ξοιδεῖ ν ἤ δη καὶ ὕ πουλον αὐ τῷ τὸ πρό σωπον ὑ πὸ τῶ ν πληγῶ ν εἶ ναι. ὡ ς δ̓ οὖ ν ἐ παύ σατο τύ πτων, ἄ λλο μὲ ν οὐ δὲ ν ὁ Σωκρά της ποιῆ σαι, ἐ πιγρά ψαι δὲ τῷ μετώ πῳ λέ γεται, ὥ σπερ ἀ νδριά ντι τὸ ν δημιουργό ν:̔ Ο δεῖ να ἐ ποί ει:

καὶ τοσοῦ τον ἀ μύ νασθαι. ταῦ τα σχεδὸ ν εἰ ς ταὐ τὸ ν τοῖ ς ἡ μετέ ροις φέ ροντα, πολλοῦ ἄ ξιον εἶ ναι μιμή σασθαι τοὺ ς τηλικού τους φημί. τουτὶ μὲ ν γὰ ρ τὸ τοῦ Σωκρά τους ἀ δελφὸ ν ἐ κεί νῳ τῷ παραγγέ λματι, ὅ τι τῷ τύ πτοντι κατὰ τῆ ς σιαγό νος, καὶ τὴ ν ἑ τέ ραν παρέ χειν προσῆ κε:

τοσού του δεῖ ν ἀ παμύ νασθαι. τὸ δὲ τοῦ Περικλέ ους ἢ τὸ Εὐ κλεί δου, τῷ τοὺ ς διώ κοντας ὑ πομέ νειν καὶ πρᾴ ως αὐ τῶ ν τῆ ς ὀ ργῆ ς ἀ νέ χεσθαι, καὶ τῷ τοῖ ς ἐ χθροῖ ς εὔ χεσθαι τὰ ἀ γαθά, ἀ λλὰ μὴ ἐ παρᾶ σθαι. ὡ ς ὅ γε ἐ ν τού τοις προπαιδευθεὶ ς οὐ κ ἔ τ̓ ἂ ν ἐ κεί νοις ὡ ς ἀ δυνά τοις διαπιστή σειεν.

οὐ κ ἂ ν παρέ λθοιμι τὸ τοῦ̓ Αλεξά νδρου, ὃ ς τὰ ς θυγατέ ρας Δαρεί ου αἰ χμαλώ τους λαβὼ ν θαυμαστό ν τι οἷ ον τὸ κά λλος παρέ χειν μαρτυρουμέ νας, οὐ δὲ προσιδεῖ ν ἠ ξί ωσεν, αἰ σχρὸ ν εἶ ναι κρί νων τὸ ν ἄ νδρας ἑ λό ντα γυναικῶ ν ἡ ττηθῆ ναι. τουτὶ γὰ ρ εἰ ς ταὐ τὸ ν ἐ κεί νῳ φέ ρει, ὅ τι ὁ ἐ μβλέ ψας πρὸ ς ἡ δονὴ ν γυναικὶ κἂ ν μὴ τῷ ἔ ργῳ τὴ ν μοιχεί αν ἐ πιτελέ σῃ, ἀ λλὰ τῷ γε τὴ ν ἐ πιθυμί αν τῇ ψυχῇ παραδέ ξασθαι, οὐ κ ἀ φί εται τοῦ ἐ γκλή ματος.

τὸ δὲ τοῦ Κλεινί ου, τῶ ν Πυθαγό ρου γνωρί μων ἑ νὸ ς χαλεπὸ ν πιστεῦ σαι ἀ πὸ ταὐ τομά του συμβῆ ναι τοῖ ς ἡ μετέ ροις, ἀ λλ̓ οὐ χὶ μιμησαμέ νου σπουδῇ. τί δὲ ἦ ν ὃ ἐ ποί ησεν ἐ κεῖ νος; ἐ ξὸ ν δἰ ὅ ρκου τριῶ ν ταλά ντων ζημί αν ἀ ποφυγεῖ ν, ὁ δὲ ἀ πέ τισε μᾶ λλον ἢ ὤ μοσε, καὶ ταῦ τα εὐ ορκεῖ ν μέ λλων: ἀ κού σας, ἐ μοὶ δοκεῖ ν, τοῦ προστά γματος τὸ ν ὅ ρκον ἡ μῖ ν ἀ παγορεύ οντος.