Reader

̓ Αλλ̓ ὅ περ ἐ ξ ἀ ρχῆ ς ἔ λεγον, πά λιν εἰ ς ταὐ τὸ ν ἐ πανί ωμεν. οὐ πά ντα ἑ ξῆ ς παραδεκτέ ον ἡ μῖ ν, ἀ λλ̓ ὅ σα χρή σιμα. καὶ γὰ ρ αἰ σχρὸ ν τῶ ν μὲ ν σιτί ων τὰ βλαβερὰ διωθεῖ σθαι, τῶ ν δὲ μαθημά των, ἃ τὴ ν ψυχὴ ν ἡ μῶ ν τρέ φει, μηδέ να λό γον ἔ χειν, ἀ λλ̓ ὥ σπερ χειμά ρρουν παρασύ ροντας ἅ παν τὸ προστυχὸ ν ἐ μβά λλεσθαι.

καί τοι τί να ἔ χει λό γον κυβερνή την μὲ ν οὐ κ εἰ κῆ τοῖ ς πνεύ μασιν ἐ φιέ ναι, ἀ λλὰ πρὸ ς ὅ ρμους εὐ θύ νειν τὸ σκά φος: καὶ τοξό την κατὰ σκοποῦ βά λλειν: καὶ μὲ ν δὴ καὶ χαλκευτικό ν τινα ἢ τεκτονικὸ ν ὄ ντα τοῦ κατὰ τὴ ν τέ χνην ἐ φί εσθαι τέ λους: ἡ μᾶ ς δὲ καὶ τῶ ν τοιού των δημιουργῶ ν ἀ πολεί πεσθαι, πρό ς γε τὸ συνορᾶ ν δύ νασθαι τὰ ἡ μέ τερα;

οὐ γὰ ρ δὴ τῶ ν μὲ ν χειρωνακτῶ ν ἐ στί τι πέ ρας τῆ ς ἐ ργασί ας, τοῦ δὲ ἀ νθρωπί νου βί ου σκοπὸ ς οὐ κ ἔ στι, πρὸ ς ὃ ν ἀ φορῶ ντα πά ντα ποιεῖ ν καὶ λέ γειν χρὴ τό ν γε μὴ τοῖ ς ἀ λό γοις παντά πασι προσεοικέ ναι μέ λλοντα; ἢ οὕ τως ἂ ν εἴ ημεν ἀ τεχνῶ ς κατὰ τῶ ν πλοί ων τὰ ἀ νερμά τιστα, οὐ δενὸ ς ἡ μῖ ν νοῦ ἐ πὶ τῶ ν τῆ ς ψυχῆ ς οἰ ά κων καθεζομέ νου, εἰ κῆ κατὰ τὸ ν βί ον ἄ νω καὶ κά τω περιφερό μενοι.

ἀ λλ̓ ὥ σπερ ἐ ν τοῖ ς γυμνικοῖ ς ἀ γῶ σιν, εἰ δὲ βού λει, τῆ ς μουσικῆ ς: ἐ κεί νων εἰ σὶ τῶ ν ἀ γώ νων αἱ μελέ ται, ὧ νπερ οἱ στέ φανοι πρό κεινται, καὶ οὐ δεί ς γε πά λην ἀ σκῶ ν ἢ παγκρά τιον, εἶ τα κιθαρί ζειν ἢ αὐ λεῖ ν μελετᾷ.

οὔ κουν ὁ Πολυδά μας γε: ἀ λλ̓ ἐ κεῖ νος πρὸ τοῦ ἀ γῶ νος τοῦ̓ Ολυμπιά σι, τὰ ἅ ρματα ἵ στη τρέ χοντα, καὶ διὰ τού των τὴ ν ἰ σχὺ ν ἐ κρά τυνε. καὶ ὅ γε Μί λων ἀ πὸ τῆ ς ἀ ληλειμμέ νης ἀ σπί δος οὐ κ ἐ ξωθεῖ το, ἀ λλ̓ ἀ ντεῖ χεν ὠ θού μενος, οὐ χ ἧ ττον ἢ οἱ ἀ νδριά ντες οἱ τῷ μολύ βδῳ συνδεδεμέ νοι.

καὶ ἁ παξαπλῶ ς αἱ μελέ ται αὐ τοῖ ς παρασκευαὶ τῶ ν ἄ θλων ἦ σαν. εἰ δὲ τὰ Μαρσύ ου ἢ τὰ̓ Ολύ μπου τῶ ν Φρυγῶ ν περιειργά ζοντο κρού ματα, καταλιπό ντες τὴ ν κό νιν καὶ τὰ γυμνά σια, ταχύ γ̓ ἂ ν στεφά νων ἢ δό ξης ἔ τυχον ἢ διέ φυγον τὸ μὴ καταγέ λαστοι εἶ ναι κατὰ τὸ σῶ μα;

ἀ λλ̓ οὐ μέ ντοι οὐ δὲ ὁ Τιμό θεος τὴ ν μελῳ δί αν ἀ φεὶ ς ἐ ν ταῖ ς παλαί στραις διῆ γεν: οὐ γὰ ρ ἂ ν τοσοῦ τον ὑ πῆ ρξεν αὐ τῷ διενεγκεῖ ν ἁ πά ντων τῇ μουσικῇ: ᾧ γε τοσοῦ τον περιῆ ν τῆ ς τέ χνης, ὥ στε καὶ θυμὸ ν ἐ γεί ρειν διὰ τῆ ς συντό νου καὶ αὐ στηρᾶ ς ἁ ρμονί ας, καὶ μέ ντοι καὶ χαλᾶ ν καὶ μαλά ττειν πά λιν διὰ τῆ ς ἀ νειμέ νης, ὁ πό τε βού λοιτο.

ταύ τῃ τοι καὶ̓ Αλεξά νδρῳ ποτὲ τὸ Φρύ γιον ἐ παυλή σαντα, ἐ ξαναστῆ σαι αὐ τὸ ν ἐ πὶ τὰ ὅ πλα λέ γεται μεταξὺ δειπνοῦ ντα, καὶ ἐ παναγαγεῖ ν πά λιν πρὸ ς τοὺ ς συμπό τας, τὴ ν ἁ ρμονί αν χαλά σαντα. τοσαύ την ἰ σχὺ ν ἔ ν τε μουσικῇ καὶ τοῖ ς γυμνικοῖ ς ἀ γῶ σι, πρὸ ς τὴ ν τοῦ τέ λους κτῆ σιν ἡ μελέ τη παρέ χεται.

̓ Επεὶ δὲ στεφά νων καὶ ἀ θλητῶ ν ἐ μνή σθην, ἐ κεῖ νοι μυρί α παθό ντες ἐ πὶ μυρί οις, καὶ πολλαχό θεν τὴ ν ῥ ώ μην ἑ αυτοῖ ς συναυξή σαντες, πολλὰ μὲ ν γυμναστικοῖ ς ἐ νιδρώ σαντες πό νοις, πολλὰ ς δὲ πληγὰ ς ἐ ν παιδοτρί βου λαβό ντες, δί αιταν δὲ οὐ τὴ ν ἡ δί στην, ἀ λλὰ τὴ ν παρὰ τῶ ν γυμναστῶ ν αἱ ρού μενοι, καὶ τἄ λλα, ἵ να μὴ διατρί βω λέ γων, οὕ τω διά γοντες, ὡ ς τὸ ν πρὸ τῆ ς ἀ γωνί ας βί ον μελέ την εἶ ναι τῆ ς ἀ γωνί ας, τηνικαῦ τα ἀ ποδύ ονται πρὸ ς τὸ στά διον, καὶ πά ντα πονοῦ σι καὶ κινδυνεύ ουσιν, ὥ στε κοτί νου λαβεῖ ν στέ φανον ἢ σελί νου ἢ ἄ λλου τινὸ ς τῶ ν τοιού των καὶ νικῶ ντες ἀ ναρρηθῆ ναι παρὰ τοῦ κή ρυκος.

ἡ μῖ ν δέ, οἷ ς ἆ θλα τοῦ βί ου πρό κειται οὕ τω θαυμαστὰ πλή θει τε καὶ μεγέ θει, ὥ στε ἀ δύ νατα εἶ ναι ῥ ηθῆ ναι λό γῳ, ἐ π̓ ἄ μφω καθεύ δουσι καὶ κατὰ πολλὴ ν διαιτωμέ νοις ἄ δειαν, τῇ ἑ τέ ρᾳ λαβεῖ ν τῶ ν χειρῶ ν ὑ πά ρξει;

πολλοῦ μέ ντ̓ ἂ ν ἄ ξιον ἦ ν ἡ ῥ ᾳ θυμί α τῷ βί ῳ, καὶ ὅ γε Σαρδανά παλος τὰ πρῶ τα πά ντων εἰ ς εὐ δαιμονί αν ἐ φέ ρετο, ἢ καὶ ὁ Μαργί της, εἰ βού λει, ὃ ν οὔ τ̓ ἀ ροτῆ ρα οὔ τε σκαπτῆ ρα οὔ τε ἄ λλο τι τῶ ν κατὰ τὸ ν βί ον ἐ πιτηδεί ων εἶ ναἵ Ομηρος ἔ φησεν, εἰ δὴ̔ Ομή ρου ταῦ τα.

ἀ λλὰ μὴ ἀ ληθὴ ς μᾶ λλον ὁ τοῦ Πιττακοῦ λό γος, ὃ ς χαλεπὸ ν ἔ φησεν ἐ σθλὸ ν ἔ μμεναι; διὰ πολλῶ ν γὰ ρ δὴ τῷ ὄ ντι πό νων διεξελθοῦ σι μό λις ἂ ν τῶ ν ἀ γαθῶ ν ἐ κεί νων τυχεῖ ν ἡ μῖ ν περιγέ νοιτο, ὧ ν ἐ ν τοῖ ς ἄ νω λό γοις οὐ δὲ ν εἶ ναι παρά δειγμα τῶ ν ἀ νθρωπί νων ἐ λέ γομεν.

οὐ δὴ οὖ ν ῥ ᾳ θυμητέ ον ἡ μῖ ν, οὐ δὲ τῆ ς ἐ ν βραχεῖ ῥ ᾳ στώ νης μεγά λας ἐ λπί δας ἀ νταλλακτέ ον, εἴ περ μὴ μέ λλοιμεν ὀ νεί δη τε ἕ ξειν καὶ τιμωρί ας ὑ φέ ξειν, οὔ τι παρὰ τοῖ ς ἀ νθρώ ποις ἐ νθά δε, καί τοι καὶ τοῦ το οὐ μικρὸ ν τῷ γε νοῦ ν ἔ χοντι, ἀ λλ̓ ἐ ν τοῖ ς, εἴ τε ὑ πὸ γῆ ν, εἴ τε καὶ ὅ που δὴ τοῦ παντὸ ς ὄ ντα τυγχά νει,

δικαιωτηρί οις. ὡ ς τῷ μὲ ν ἀ κουσί ως τοῦ προσή κοντος ἁ μαρτό ντι κἂ ν συγγνώ μη τις ἴ σως παρὰ τοῦ Θεοῦ γέ νοιτο: τῷ δὲ ἐ ξεπί τηδες τὰ χεί ρω προελομέ νῳ οὐ δεμί α παραί τησις, τὸ μὴ οὐ χὶ πολλαπλασί ω τὴ ν κό λασιν ὑ ποσχεῖ ν.