Reader

Εὐ χῆ ς ἄ ξιον ἦ ν, πρώ την διαπεμπομέ νους ἐ πιστολή ν, εὐ θυμοτέ ραν ἔ χειν τὴ ν τῶ ν γραμμά των ὑ πό θεσιν. οὕ τω γὰ ρ ἂ ν ἡ μῖ ν τὰ κατὰ γνώ μην ὑ πῆ ρξε, διό τι πᾶ σι βουλό μεθα τοῖ ς ἐ ν εὐ σεβεί ᾳ ζῇ ν προαιρουμέ νοις πά ντα τὸ ν βί ον εἰ ς ἀ γαθὸ ν εὐ οδοῦ σθαι. ἀ λλ̓ ἐ πειδὴ ὁ διοικῶ ν τὴ ν ζωὴ ν ἡ μῶ ν Κύ ριος, κατὰ τὴ ν ἄ ρρητον αὐ τοῦ σοφί αν πά ντως πρὸ ς τὸ σύ μφερον τῶ ν ψυχῶ ν τῶ ν ἡ μετέ ρων ταῦ τα ᾠ κονό μησε γενέ σθαι, δἰ ὧ ν σοι μὲ ν ὀ δυνηρὰ ν κατέ στησε τὴ ν ζωή ν, ἡ μᾶ ς δέ, τοὺ ς τῇ κατὰ Θεὸ ν ἀ γά πῃ συνημμέ νους, εἰ ς συμπά θειαν ἤ γαγε, μαθό ντας παρὰ τῶ ν ἀ δελφῶ ν ἡ μῶ ν ἐ ν οἷ ς γέ γονας, ἀ ναγκαῖ ον ἡ μῖ ν ἐ φά νη τὴ ν ἐ νδεχομέ νην παρά κλησιν προσαγαγεῖ ν σοι. εἰ μὲ ν οὖ ν ἦ ν δυνατὸ ν καὶ διαβῆ ναι μέ χρι τοῦ τό που ἐ ν ᾧ συμβαί νει διά γειν σου τὴ ν εὐ γέ νειαν, περὶ παντὸ ς ἂ ν τοῦ το ἐ ποιησά μην. ἐ πεὶ δὲ καὶ ἡ τοῦ σώ ματος ἀ ρρωστί α καὶ τῶ ν συνεχό ντων ἡ μᾶ ς πραγμά των τὸ πλῆ θος καὶ αὐ τὴ ν ταύ την ἣ ν ὑ πέ στημεν ὁ δὸ ν ἐ πὶ πολλῇ τῶ ν καθ̓ ἡ μᾶ ς ἐ κκλησιῶ ν ζημί ᾳ παρεσκεύ ασε, διὰ γραμμά των ἐ πισκέ ψασθαί σου τὴ ν σεμνό τητα προεθυμή θημεν, ὑ πομιμνή σκοντες, ὅ τι αἱ θλί ψεις αὗ ται οὐ κ ἀ ργῶ ς τοῖ ς δού λοις τοῦ Θεοῦ παρὰ τοῦ ἐ πισκοποῦ ντος ἡ μᾶ ς Κυρί ου γί νονται, ἀ λλὰ ἐ πὶ δοκιμασί ᾳ τῆ ς ἀ ληθινῆ ς πρὸ ς τὸ ν κτί σαντα ἡ μᾶ ς Θεὸ ν ἀ γά πης. ὡ ς γὰ ρ τοὺ ς ἀ θλητὰ ς οἱ τῶ ν ἀ γώ νων κά ματοι τοῖ ς στεφά νοις προσά γουσιν, οὕ τω καὶ τοὺ ς Χριστιανοὺ ς ἡ ἐ ν τοῖ ς πειρασμοῖ ς δοκιμασί α πρὸ ς τὴ ν τελεί ωσιν ἄ γει, ἐ ὰ ν μετὰ τῆ ς πρεπού σης ὑ πομονῆ ς ἐ ν εὐ χαριστί ᾳ πά σῃ τὰ οἰ κονομού μενα παρὰ τοῦ Κυρί ου καταδεξώ μεθα.̓ Αγαθό τητι Δεσπό του διοικεῖ ται τὰ πά ντα. οὐ δὲ ν τῶ ν συμβαινό ντων ἡ μῖ ν ὡ ς λυπηρὸ ν ὑ ποδέ χεσθαι χρή, κἂ ν πρὸ ς τὸ παρὸ ν ἅ πτηται τῆ ς ἀ σθενεί ας ἡ μῶ ν. εἰ γὰ ρ καὶ τοὺ ς λό γους ἀ γνοοῦ μεν, καθ̓ οὓ ς ἕ καστον τῶ ν γινομέ νων ὡ ς καλὸ ν παρὰ τοῦ Δεσπό του ἡ μῖ ν ἐ πά γεται, ἀ λλ̓ ἐ κεῖ νο πεπεῖ σθαι ὀ φεί λομεν, ὅ τι πά ντως συμφέ ρει τὸ γινό μενον ἢ ἡ μῖ ν διὰ τὸ ν τῆ ς ὑ πομονῆ ς μισθὸ ν ἢ τῇ παραληφθεί σῃ ψυχῇ, ἵ να μή, ἐ πὶ πλέ ον τῇ ζωῇ ταύ τῃ ἐ πιβραδύ νασα τῆ ς ἐ μπολιτευομέ νης τῷ βί ῳ κακί α ἀ ναπλησθῇ. εἰ μὲ ν γὰ ρ ἐ ν τῇ ζωῇ ταύ τῃ ἡ τῶ ν Χριστιανῶ ν ἐ λπὶ ς περιώ ριστο, εἰ κό τως χαλεπὸ ν ἂ ν ἐ νομί σθη τὸ θᾶ ττον διαζευχθῆ ναι τοῦ σώ ματος: εἰ δὲ ἀ ρχὴ τοῦ ἀ ληθινοῦ βί ου τοῖ ς κατὰ Θεὸ ν ζῶ σί ν ἐ στι τὸ τῶ ν δεσμῶ ν τού των τῶ ν σωματικῶ ν τὴ ν ψυχὴ ν ἐ κλυθῆ ναι, τί λυπού μεθα, ὡ ς καὶ οἱ μὴ ἔ χοντες ἐ λπί δα; παρακλή θητι οὖ ν μὴ ὑ ποπεσεῖ ν τοῖ ς πά θεσιν, ἀ λλὰ δεῖ ξαι ὅ τι ὑ πέ ρκεισαι καὶ ὑ περῆ ρας.