Letters
Choose a text
id="mobileReaderAuthor" class="mobile-reader-author" href="/authors/basil-the-great" aria-label="More works by Basil the Great">
—
⋯
Original / primary: Textus receptus
109.0.1
Πά νυ παραιτού μενος δἰ ὄ χλου εἶ ναι τῇ χρηστό τητί σου διὰ τὸ μέ γεθος τῆ ς περὶ ὑ μᾶ ς ἀ ρχῆ ς, ἵ να μὴ δό ξω ἀ μέ τρως ἐ μφορεῖ σθαι τῆ ς φιλί ας ὑ μῶ ν, ὅ μως ὑ πὸ τῶ ν ἀ ναγκῶ ν ἡ συχά ζειν οὐ κ ἐ πιτρέ πομαι. τὴ ν γοῦ ν ἀ δελφὴ ν τή νδε, καὶ πρὸ ς γέ νος ἡ μῖ ν οὖ σαν καὶ διὰ χηρεί αν καταπονουμέ νην καὶ παιδὸ ς ὀ ρφανοῦ πρά γματος φροντί ζουσαν, ἐ πεὶ εἶ δον λοιπὸ ν ὑ πὲ ρ δύ ναμιν ἀ φορή τοις ἀ νά γκαις συνεχομέ νην, κατελεή σας καὶ παθὼ ν τὴ ν ψυχὴ ν ἔ σπευσα παρακαλέ σαι σε, ἵ να, εἴ τις δύ ναμις, τῷ ἀ ποσταλέ ντι παῤ αὐ τῆ ς ἀ νθρώ πῳ καταξιώ σῃ ς συμπρᾶ ξαι, πρὸ ς τὸ ὅ περ αὕ τη παριοῦ σα ὑ πέ σχετο ὑ φ̓ ἡ μῶ ν, ἤ δη τοῦ το αὐ τὴ ν ἀ ποδοῦ σαν τῆ ς εἰ ς τὸ πλέ ον ἐ πηρεί ας ἀ παλλαγῆ ναι. ὑ πέ σχετο γὰ ρ τὸ κεφά λαιον δοῦ σα συγχωρεῖ σθαι τοὺ ς τό κους. Νῦ ν τοί νυν οἱ φροντί ζοντες αὐ τῆ ς τῶ ν κληρονό μων μετὰ τὸ κεφά λαιον καὶ τὴ ν τῶ ν τό κων εἴ σπραξιν ἐ πιχειροῦ σι ποιή σασθαι. ὡ ς οὖ ν εἰ δὼ ς ὅ τι Κύ ριό ς ἐ στιν ὁ τὰ τῶ ν χηρῶ ν καὶ ὀ ρφανῶ ν ἰ διοποιού μενος, οὕ τω σπού δασον χρή σασθαι ἑ αυτὸ ν τῇ σπουδῇ τῇ ὑ πὲ ρ τοῦ πρά γματος ἐ π̓ ἐ λπί δι τῆ ς παῤ αὐ τοῦ τοῦ Θεοῦ ἡ μῶ ν μισθαποδοσί ας. οἶ μαι γὰ ρ καὶ τὴ ν ἡ μερό τητα τοῦ θαυμασιωτά του ἐ πά ρχου μαθοῦ σαν ὅ τι τὸ κεφά λαιον ἐ κτέ τισται, συμπαθή σειν τῷ ἐ λεεινῷ λοιπὸ ν καὶ ἀ θλί ῳ οἴ κῳ εἰ ς γό νυ κλιθέ ντι καὶ οὐ κέ τι ἀ ρκοῦ ντι ταῖ ς ἔ ξωθεν αὐ τῷ ἐ παγομέ ναις ἐ πηρεί αις. παρακαλῶ οὖ ν, καὶ τῇ ἀ νά γκῃ σύ γγνωθι δἰ ἣ ν ὤ χλησά σοι, καὶ τῷ πρά γματι σύ μπραξον κατὰ τὴ ν δύ ναμιν, ἣ ν ἔ δωκέ σοι ὁ Χριστὸ ς χρηστῷ καὶ ἀ γαθῷ τὸ ν τρό πον ὄ ντι, καὶ εἰ ς ἀ γαθὸ ν οἷ ς ἔ λαβες κεχρημέ νῳ.