Reader

Συντυχὼ ν τῷ δε, πολλὴ ν ἔ σχον τῷ ἁ γί ῳ Θεῷ τὴ ν χά ριν, ὅ τι με καὶ διὰ τῆ ς αὐ τοῦ παρουσί ας ἀ πὸ πολλῶ ν θλί ψεων παρεμυθή σατο, καὶ τὴ ν ὑ μετέ ραν ἀ γά πην ἐ ναργῶ ς ἔ δειξε δἰ αὐ τοῦ. σχεδὸ ν γὰ ρ τὸ ν πά ντων ὑ μῶ ν περὶ τὴ ν ἀ λή θειαν ζῆ λον ἐ ν τῇ τοῦ ἑ νὸ ς ἀ νδρὸ ς προαιρέ σει κατέ μαθον. ἃ μὲ ν οὖ ν ἰ δί ᾳ διελέ χθημεν πρὸ ς ἀ λλή λους αὐ τὸ ς ὑ μῖ ν ἀ παγγελεῖ: ἃ δὲ παῤ ἐ μοῦ γνωρισθῆ ναι ὑ μῶ ν προσῆ κε τῇ ἀ γά πῃ, ταῦ τά ἐ στιν.̔ Ο καιρὸ ς πολλὴ ν ἔ χει ῥ οπὴ ν πρὸ ς καταστροφὴ ν τῶ ν ἐ κκλησιῶ ν, καὶ τοῦ το πολὺ ν ἔ χομεν ἤ δη χρό νον ἐ ξ οὗ καταμανθά νομεν. οἰ κοδομὴ δὲ̓ Εκκλησί ας, καὶ σφαλμά των διό ρθωσις, καὶ συμπά θεια μὲ ν πρὸ ς τοὺ ς ἀ σθενοῦ ντας ὑ περασπισμὸ ς δὲ πρὸ ς τοὺ ς ὑ γιαί νοντας τῶ ν ἀ δελφῶ ν οὐ δὲ εἷ ς. ἀ λλ̓ οὔ τε βοή θημα ἢ θεραπευτικὸ ν τῆ ς προκατασχού σης νό σου, ἢ προφυλακτικὸ ν τῆ ς προσδοκωμέ νης οὐ δέ ν. καὶ ὅ λως ἔ οικε λοιπὸ ν ἡ τῆ ς̓ Εκκλησί ας κατά στασις̔ ἵ να ἐ ναργεῖ χρή σωμαι τῷ ὑ ποδεί γματι, κἂ ν εὐ τελέ στερον εἶ ναι δοκῇ̓ ἱ ματί ῳ παλαιῷ, ὑ πὸ τῆ ς τυχού σης προφά σεως ῥ ᾳ δί ως καταρρηγνυμέ νῳ, ὃ πρὸ ς τὴ ν ἐ ξ ἀ ρχῆ ς ἰ σχὺ ν ἐ πανελθεῖ ν πά λιν ἀ δυνατεῖ. ὡ ς οὖ ν ἐ ν καιρῷ τοιού τῳ, μεγά λης χρεί α τῆ ς σπουδῆ ς καὶ πολλῆ ς τῆ ς ἐ πιμελεί ας εὐ εργετηθῆ ναί τι τὰ ς ἐ κκλησί ας. εὐ εργεσί α δέ ἐ στιν ἑ νωθῆ ναι τὰ τέ ως διεσπασμέ να. ἕ νωσις δ̓ ἂ ν γέ νοιτο, εἰ βουληθεί ημεν, ἐ ν οἷ ς μηδὲ ν βλά πτομεν τὰ ς ψυχά ς, συμπεριενεχθῆ ναι τοῖ ς ἀ σθενεστέ ροις.̓ Επεὶ οὖ ν πολλὰ στό ματα ἤ νοικται κατὰ τοῦ Πνεύ ματος τοῦ ἁ γί ου καὶ πολλαὶ γλῶ σσαι ἠ κό νηνται εἰ ς τὴ ν κατ̓ αὐ τοῦ βλασφημί αν, ἀ ξιοῦ μεν ὑ μᾶ ς, ὅ σον ἐ στὶ ν ἐ φ̓ ὑ μῖ ν, εἰ ς ὀ λί γον ἀ ριθμὸ ν περιστῆ σαι τοὺ ς βλασφημοῦ ντας: καὶ τοὺ ς μὴ λέ γοντας κτί σμα τὸ Πνεῦ μα τὸ ἅ γιον δέ χεσθαι εἰ ς κοινωνί αν, ἵ να μό νοι καταλειφθῶ σιν οἱ βλά σφημοι, καὶ ἢ καταισχυνθέ ντες ἐ πανέ λθωσι πρὸ ς τὴ ν ἀ λή θειαν, ἢ ἐ πιμέ νοντες τῇ ἁ μαρτί ᾳ ἀ ναξιό πιστοι ὦ σι διὰ τὴ ν ὀ λιγό τητα. μηδὲ ν τοί νυν πλέ ον ἐ πιζητῶ μεν, ἀ λλὰ προτεινωμεθα τοῖ ς βουλομέ νοις ἡ μῖ ν συνά πτεσθαι ἀ δελφοῖ ς τὴ ν ἐ ν Νικαί ᾳ πί στιν: κἂ ν ἐ κεί νῃ συνθῶ νται, ἐ περωτῶ μεν καὶ τὸ μὴ δεῖ ν λέ γεσθαι κτί σμα τὸ Πνεῦ μα τὸ ἅ γιον, μηδὲ κοινωνικοὺ ς αὐ τῶ ν εἶ ναι τοὺ ς λέ γοντας. πέ ρα δὲ τού των ἀ ξιῶ μηδὲ ν ἐ πιζητεῖ σθαι παῤ ἡ μῶ ν. πέ πεισμαι γά ρ, ὅ τι τῇ χρονιωτέ ρα συνδιαγωγῇ καὶ τῇ ἀ φιλονεί κῳ συγγυμνασί ᾳ, καὶ εἴ τι δέ οι πλέ ον προστεθῆ ναι εἰ ς τρά νωσιν, δώ σει ὁ Κύ ριος ὁ πά ντα συνεργῶ ν εἰ ς ἀ γαθὸ ν τοῖ ς ἀ γαπῶ σιν αὐ τό ν.