Letters
Choose a text
id="mobileReaderAuthor" class="mobile-reader-author" href="/authors/basil-the-great" aria-label="More works by Basil the Great">
—
⋯
Original / primary: Textus receptus
114.0.1
̔́ Οσον ἐ στὶ τὸ τῆ ς εἰ ρή νης ἀ γαθό ν, τί χρὴ λέ γειν πρὸ ς ἄ νδρας υἱ οὺ ς τῆ ς εἰ ρή νης; ἐ πεὶ οὖ ν τὸ μέ γα τοῦ το καὶ θαυμαστὸ ν καὶ πᾶ σι περισπού δαστον τοῖ ς ἀ γαπῶ σι τὸ ν Κύ ριον κινδυνεύ ει λοιπὸ ν εἰ ς ὄ νομα ψιλὸ ν περιστῆ ναι διὰ τὸ πληθυνθῆ ναι τὴ ν ἀ νομί αν, ψυγεί σης λοιπὸ ν ἐ ν τοῖ ς πολλοῖ ς τῆ ς ἀ γά πης, οἶ μαι προσή κειν μί αν ταύ την εἶ ναι σπουδὴ ν τοῖ ς γνησί ως καὶ ἀ ληθινῶ ς δουλεύ ουσι τῷ Κυρί ῳ, τὸ ἐ παναγαγεῖ ν πρὸ ς ἕ νωσιν τὰ ς ἐ κκλησί ας τὰ ς πολυμερῶ ς καὶ πολυτρό πως ἀ π̓ ἀ λλή λων διατμηθεί σας. ὃ δὴ καὶ αὐ τὸ ς ἐ πιχειρῶ ν ποιεῖ ν οὐ κ ἂ ν δικαί ως πολυπρά γμονος αἰ τί αν λά βοιμι. οὐ δὲ ν γὰ ρ οὕ τως ἴ διό ν ἐ στι Χριστιανοῦ ὡ ς τὸ εἰ ρηνοποιεῖ ν: διὸ καὶ τὸ ν ἐ π̓ αὐ τῷ μισθὸ ν μέ γιστον ἡ μῖ ν ὁ Κύ ριος ἐ πηγγεί λατο. συντυχὼ ν τοί νυν τοῖ ς ἀ δελφοῖ ς καὶ θεασά μενος αὐ τῶ ν πολὺ μὲ ν τὸ φιλά δελφον καὶ τὸ περὶ ὑ μᾶ ς ἀ γαπητικό ν, πολλῷ δὲ ἔ τι πλέ ον τὸ φιλό χριστον καὶ τὸ περὶ τὴ ν πί στιν ἀ κριβέ ς τε καὶ εὔ τονον, καὶ ὅ τι πολλὴ ν ἀ μφοτέ ρων ποιοῦ νται σπουδή ν, τῆ ς τε ὑ μετέ ρας ἀ γά πης μὴ χωρί ζεσθαι καὶ τὴ ν ὑ γιαί νουσαν πί στιν μὴ καταπροδοῦ ναι, ἀ ποδεξά μενος αὐ τῶ ν τὴ ν ἀ γαθὴ ν προαί ρεσιν ἐ πιστέ λλω τῇ σεμνό τητι ὑ μῶ ν, παρακαλῶ ν πά σῃ ἀ γά πῃ ἔ χειν αὐ τοὺ ς ἡ νωμέ νους γνησί ως καὶ πά σης ἐ κκλησιαστικῆ ς φροντί δος κοινωνού ς: ἐ γγυησά μενος καὶ αὐ τοῖ ς τὴ ν ὑ μετέ ραν ὀ ρθό τητα, ὅ τι καὶ αὐ τοὶ τῇ τοῦ Θεοῦ χά ριτι τῷ ὑ πὲ ρ τῆ ς ἀ ληθεί ας ζή λῳ πρὸ ς πά ντα ἐ στὲ παρατεταγμέ νοι, ὅ σαπερ ἂ ν δέ ῃ παθεῖ ν ὑ πὲ ρ τοῦ λό γου τῆ ς ἀ ληθεί ας.̓́ Εστι δέ, ὡ ς ἐ μαυτὸ ν πεί θω, τὰ οὔ τε ὑ μῖ ν ὑ πεναντί α, καὶ τοῖ ς προειρημέ νοις τῶ ν ἀ δελφῶ ν αὐ τά ρκη πρὸ ς πληροφορί αν, ταῦ τα, ὁ μολογεῖ ν ὑ μᾶ ς τὴ ν ὑ πὸ τῶ ν πατέ ρων ἡ μῶ ν ἐ κτεθεῖ σαν πί στιν τῶ ν ἐ ν Νικαί ᾳ ποτὲ συνελθό ντων, καὶ μηδεμί αν τῶ ν ἐ κεῖ λέ ξεων ἀ θετεῖ ν, ἀ λλ̓ εἰ δέ ναι ὅ τι τριακό σιοι δέ κα καὶ ὀ κτώ, ἀ φιλονεί κως συνιό ντες, οὐ κ ἄ νευ τῆ ς τοῦ ἁ γί ου Πνεύ ματος ἐ νεργεί ας ἐ φθέ γξαντο: προσθεῖ ναι δὲ τῇ πί στει ἐ κεί νῃ καὶ τὸ μὴ χρῆ ναι λέ γειν κτί σμα τὸ Πνεῦ μα τὸ ἅ γιον, μὴ μέ ντοι μηδὲ τοῖ ς λέ γουσι κοινωνεῖ ν, ἵ να καθαρὰ ᾖ τοῦ Θεοῦ ἡ̓ Εκκλησί α, μηδὲ ν ζιζά νιον ἑ αυτῇ παραμεμιγμέ νον ἔ χουσα. ταύ της αὐ τοῖ ς τῆ ς πληροφορί ας παρὰ τῆ ς εὐ σπλαγχνί ας ὑ μῶ ν προτεθεί σης, καὶ αὐ τοὶ πρέ πουσαν ὑ μῖ ν ὑ ποταγὴ ν ἕ τοιμοί εἰ σι παρασχέ σθαι. αὐ τὸ ς γὰ ρ ἐ γγυῶ μαι τὸ μέ ρος τῶ ν ἀ δελφῶ ν, ὡ ς εἰ ς οὐ δὲ ν ἀ ντεροῦ σιν, ἀ λλὰ πᾶ σαν ὑ μῖ ν ἐ πιδεί ξονται εὐ ταξί ας ὑ περβολή ν, ἑ νὸ ς τού του αὐ τοῖ ς τοῦ ἐ πιζητουμέ νου παῤ αὐ τῶ ν ὑ πὸ τῆ ς ὑ μετέ ρας τελειό τητος ἑ τοί μως παρασχεθέ ντος.