Reader

̓ Αβού λως οἱ ἄ νθρωποι καὶ μισοῦ σι τοὺ ς κρεί ττονας καὶ φιλοῦ σι τοὺ ς χεί ρονας. διὸ δὴ καὶ αὐ τὸ ς κατέ χω τὴ ν γλῶ τταν, σιωπῇ τῶ ν ἐ μῶ ν ὕ βρεων πνί γων τὸ ν ὄ νειδον. ἐ γὼ δὲ μενῶ τὸ ν ἄ νωθεν δικαστή ν, ὃ ς οἶ δε πᾶ σαν κακί αν ἐ ν τέ λει ἀ μύ νεσθαι. κἂ ν γὰ ρ ὑ πὲ ρ ψά μμον ἐ κχέ ῃ τις χρή ματα, βλά πτει ψυχή ν, πατή σας τὸ δί καιον. ἀ εὶ γὰ ρ θυσί αν Θεό ς, οὐ χ ὡ ς χρῄ ζων, οἶ μαι, ζητεῖ, ἀ λλὰ θυσί αν πολυτελῆ τὴ ν εὐ σεβῆ καὶ δικαί αν γνώ μην δεχό μενος. ὅ ταν δέ τις ἑ αυτὸ ν παραβαί νων πατῇ, κοινὰ ς λογί ζεται τὰ ς εὐ χά ς. Σαυτὴ ν οὖ ν τῆ ς ἐ σχά της ἡ μέ ρας ὑ πό μνησον, καὶ ἡ μᾶ ς, εἰ βού λει, μὴ δί δασκε. ἴ σμεν σου πλεί ονα, καὶ ταῖ ς ἔ νδοθεν ἀ κά νθαις οὐ τοσοῦ τον συμπνιγό μεθα: οὔ τε ἐ ν ὀ λί γοις καλοῖ ς δεκαπλασί ονα κακί αν ἐ πιμί γνυμεν. ἐ πή γειρας ἡ μῖ ν σαύ ρας τε καὶ φρύ νους, ἐ αρινὰ δῆ θεν θηρί α, πλὴ ν ὅ μως ἀ κά θαρτα. ἀ λλ̓ ἥ ξει πτερὸ ν ἄ νωθεν τὸ ταῦ τα νεμό μενον. ἐ μοὶ γὰ ρ λό γος, οὐ χ ὡ ς σὺ νομί ζεις, ἀ λλ̓ ὡ ς οἶ δε κρί νειν Θεό ς. εἰ δὲ καὶ μαρτύ ρων χρεί α, οὐ δοῦ λοι στή σονται, οὐ δὲ εὐ νού χων γέ νος ἄ τιμον καὶ πανώ λεθρον: τοῦ το δὴ τοῦ το, ἄ θηλυ, ἄ νανδρον, γυναικομανέ ς, ἐ πί ζηλον, κακό μισθον, ὀ ξύ θυμον, θηλυδριῶ δες, γαστρί δουλον, χρυσομανέ ς, ἀ πηνέ ς, κλαυσί δειπνον, εὐ μετά βλητον, ἀ μετά δοτον, πά νδοχον, ἀ προσκορέ ς, μανικὸ ν καὶ ζηλό τυπον: καὶ τί γὰ ρ ἔ τι εἰ πεῖ ν; σὺ ν αὐ τῇ τῇ γενέ σει σιδηροκατά δικον. πῶ ς οὖ ν τού των γνώ μη ὀ ρθή, ὧ ν καὶ οἱ πό δες στρεβλοί; οὗ τοι σωφρονοῦ σι μὲ ν ἄ μισθα διὰ σιδή ρου: μαί νονται δὲ ἄ καρπα δἰ οἰ κεί αν αἰ σχρό τητα. οὐ χ οὗ τοι στή σονται τῆ ς κρί σεως μά ρτυρες, ἀ λλ̓ ὀ φθαλμοὶ δικαί ων, καὶ ὄ ψεις ἀ νδρῶ ν τελεί ων: ὅ σοι τό τε ὁ ρῶ σι, πρὸ ς ἃ βλέ ποντες νῦ ν εἰ σὶ συνέ σει.