Reader

Καὶ σπά νιά σου τὰ γρά μματα, καὶ μικρὰ ταῦ τα, ἢ ὄ κνῳ τοῦ γρά φειν, ἢ ἄ λλως, τὸ ν ἐ κ τοῦ πλή θους κό ρον διαφεύ γειν οἰ κονομοῦ ντος, ἤ που καὶ πρὸ ς βραχυλογί αν ἑ αυτὸ ν συνεθί ζοντος. ἡ μῖ ν μέ ντοι οὐ δὲ ν ἐ ξαρκεῖ, ἀ λλὰ κἂ ν ὑ περβά λλῃ τῷ πλή θει, τῆ ς ἐ πιθυμί ας ἐ στὶ ν ἐ λά ττω διὰ τὸ βού λεσθαι ἕ καστα περὶ σοῦ μανθά νειν, πῶ ς μέ ν σοι τὸ σῶ μα ἔ χει, ὅ πως δέ σοι τὰ τῆ ς ἀ σκή σεως, καὶ πό τερον ἐ πιμέ νεις τοῖ ς ἐ ξ ἀ ρχῆ ς ἐ γνωσμέ νοις ἤ τι καὶ μετεβουλεύ σω, πρὸ ς τὰ συμπί πτοντα τὴ ν γνώ μην μετατιθέ μενος. Εἰ μὲ ν οὖ ν ὁ αὐ τὸ ς διέ μεινας σεαυτῷ, οὐ κ ἂ ν πλῆ θος γραμμά των ἐ πεζητοῦ μεν, ἀ λλ̓ ἐ ξή ρκει ἡ μῖ ν τοσοῦ τον: ὁ δεῖ να τῷ δεῖ νι: ὑ γιαί νειν ἡ μᾶ ς ἴ σθι, καὶ ἔ ρρωσο. ἐ πεὶ δὲ ἀ κού ομεν ἃ καὶ λέ γειν αἰ σχυνό μεθα, καταλιπό ντα σε τὴ ν τῶ ν μακαρί ων προγό νων τά ξιν, ἐ πὶ τὸ ν πρὸ ς πατρὸ ς πά ππον αὐ τομολεῖ ν καὶ Βρεττά νιον σπουδά ζειν γενέ σθαι ἀ ντὶ Φιρμί νου, ἐ πιζητοῦ μεν αὐ τὰ ταῦ τα ἀ κοῦ σαι, καὶ τοὺ ς λογισμοὺ ς μαθεῖ ν καθ̓ οὓ ς ἐ πὶ ταύ την ἐ λθεῖ ν τοῦ βί ου τὴ ν ὁ δὸ ν ὑ πή χθης. ἀ λλ̓ ἐ πειδὴ αὐ τὸ ς ἀ πεσιώ πησας αἰ δοῖ τοῦ βουλεύ ματος, ἡ μεῖ ς σε παρακαλοῦ μεν μή τε βουλεύ εσθαι αἰ σχύ νης ἄ ξια, καὶ εἴ τι ὑ πέ δραμέ σου τὸ ν νοῦ ν, ἀ πελά σαντα τοῦ το τῆ ς διανοί ας σεαυτοῦ γενέ σθαι πά λιν, καὶ μακρὰ χαί ρειν εἰ πό ντα στρατεί ᾳ καὶ ὅ πλοις καὶ ταῖ ς ἐ πὶ στρατοπέ δου ταλαιπωρί αις, καταλαβεῖ ν τὴ ν πατρί δα, ἀ ρκοῦ ν πρὸ ς ἀ σφά λειαν βί ου καὶ πρὸ ς πᾶ σαν περιφά νειαν τὸ ἐ ξί σου τοῖ ς προγό νοις κρατῆ σαι τῆ ς πό λεως ἡ γησά μενον: ὅ περ ἀ πό νως σοι παραγενή σεσθαι πεπιστεύ καμεν, πρό ς τε τὴ ν ἐ κ φύ σεως ἐ πιτηδειό τητα ἀ φορῶ ντες καὶ πρὸ ς τὴ ν ἐ ρημί αν τῶ ν ἐ νισταμέ νων. εἴ τε οὖ ν μὴ γέ γονεν ἐ ξ ἀ ρχῆ ς ἡ γνώ μη, εἴ τε γενομέ νη πά λιν ἐ κβέ βληται, γνώ ρισον ἡ μῖ ν ἐ ν τά χει: εἰ δέ, ὃ μὴ γέ νοιτο, τὰ αὐ τὰ μέ νει βουλεύ ματα, αὐ τά γγελτος ἡ μῖ ν ἡ κέ τω ἡ συμφορά: γραμμά των δὲ οὐ δεό μεθα.