Reader

̓ Εγὼ καὶ ἄ λλως ὀ φεί λεσθαι τῇ ὑ μετέ ρᾳ τιμιό τητι ἐ μαυτὸ ν νομί ζω, καὶ τὸ νῦ ν δὲ τοῦ το φρό ντισμα, ἐ ν ᾧ ἐ σμέ ν, ἀ ναγκαί ως ἡ μᾶ ς ὑ πευθύ νους ταῖ ς τῶ ν τοιού των πραγμά των ὑ πηρεσί αις καθί στησι, κἂ ν οἱ τυχό ντες ὦ σιν οἱ ἐ πιτά ττοντες, μὴ ὅ τι ὑ μεῖ ς οἱ πολλοῖ ς δικαί οις καὶ ἄ λλοις πρὸ ς ἡ μᾶ ς συναπτό μενοι. τὰ μὲ ν οὖ ν παρελθό ντα εἰ ς ἐ ξέ τασιν ἀ γαγεῖ ν οὐ κ ἀ ναγκαῖ ον: ἐ πεὶ ἐ νῆ ν εἰ πεῖ ν, ὅ τι ἡ μεῖ ς ἐ γενό μεθα ἑ αυτοῖ ς τῶ ν ταρά χων αἴ τιοι, τῆ ς ἀ γαθῆ ς ἐ κεί νης ἀ σκή σεως καὶ μό νης ἀ γού σης πρὸ ς σωτηρί αν φιλονεική σαντες ἀ ποστῆ ναι: διὸ τά χα καὶ τῷ ταρά χῳ τού τῳ εἰ ς πειρασμὸ ν παρεδό θημεν.̓ Αλλ̓ ἐ κεῖ να μὲ ν γέ γονε καὶ ὑ πομνή σεως ἠ ξιώ θη, ὥ στε μὴ δεύ τερον ἡ μᾶ ς τοῖ ς ὁ μοί οις περιπεσεῖ ν. τὰ δὲ ἐ φεξῆ ς, πά νυ βού λομαι πληροφορεῖ σθαί σου τὴ ν εὐ λά βειαν, ὅ τι τοῦ Θεοῦ συγχωροῦ ντος ῥ ᾷ στα ἡ μῖ ν προσχωρή σει, τοῦ πρά γματος καὶ ἐ ννό μου ὄ ντος καὶ οὐ δὲ ν ἔ χοντος βαρύ, καὶ τῶ ν φί λων ἡ μῶ ν πολλῶ ν ἑ τοί μως χαριζομέ νων, ὄ ντων ἐ ν τῷ στρατοπέ δῳ. τυπωθή σεται οὖ ν παῤ ἡ μῶ ν δέ ησις, κατὰ τὴ ν ὁ μοιό τητα τοῦ προσδοθέ ντος λιβέ λλου τῷ βικαρί ῳ, ἐ ν ᾗ ἐ ὰ ν μή τις γέ νηται παρολκή, εὐ θέ ως ἀ ποπεμψό μεθα τὴ ν ἐ κ τοῦ γρά μματος ἄ δειαν παρεχό μενοι. πέ πεισμαι δὲ ἐ ν τοιού τοις μεῖ ζον τῶ ν βασιλικῶ ν προσταγμά των τὴ ν προαί ρεσιν ἡ μῶ ν ἰ σχύ ειν, ἣ ν ἐ ὰ ν ἄ τρεπτον καὶ ἀ κλινῆ ἐ κ τοῦ κατὰ τὴ ν ἀ κμὴ ν βί ου ἐ πιδειξώ μεθα, ἀ νεπιχεί ρητος ἡ μῖ ν καὶ ἄ συλος διὰ τῆ ς τοῦ Θεοῦ βοηθεί ας τῆ ς παρθενί ας ἡ φυλακὴ εἴ η. Τὸ ν δὲ ἐ γχειρισθέ ντα ἡ μῖ ν παρὰ σοῦ ἀ δελφὸ ν καὶ ἐ θεασά μεθα ἡ δέ ως, καὶ ἔ χομεν ἐ ν τοῖ ς γνωρί μοις, εὐ χό μενοι ἄ ξιον εἶ ναι τοῦ Θεοῦ καὶ τῆ ς σῆ ς μαρτυρί ας.