Reader

Καὶ διὰ τοῦ αἰ δεσιμωτά του καὶ εὐ λαβεστά του ἀ δελφοῦ μου Πέ τρου προσφθέ γγομαί σου τὴ ν ἀ γά πην, παρακαλῶ ν σε ὡ ς διὰ πά σης προφά σεως καὶ νῦ ν προσεύ χεσθαι ὑ πὲ ρ ἐ μοῦ, ἵ να, μεταβαλλό μενος ἀ πὸ τοῦ φευκτοῦ τού του καὶ βλαβεροῦ τρό που, γέ νωμαί ποτε ἄ ξιος τοῦ ὀ νό ματος τοῦ Χριστοῦ. πά ντως δέ, κἂ ν ἐ γὼ μὴ λέ γω, διαλεχθή σεσθε πρὸ ς ἀ λλή λους περὶ τῶ ν καθ̓ ἡ μᾶ ς, καὶ γνωρί σει σοι τὴ ν ἀ κρί βειαν τῶ ν πεπραγμέ νων, ὥ στε μὴ παραδεχθῆ ναι ἀ βασανί στως τὰ ς πονηρὰ ς καθ̓ ἡ μῶ ν ὑ πονοί ας, ἃ ς εἰ κὸ ς κατασκευά ζειν τοὺ ς καὶ παρὰ τὸ ν τοῦ Θεοῦ φό βον καὶ παρὰ τὴ ν τῶ ν ἀ νθρώ πων ὑ πό ληψιν εἰ ς ἡ μᾶ ς ἐ ξυβρί σαντας. οἷ α γὰ ρ ἡ μῖ ν ἐ νεδεί ξατο ὁ γενναῖ ος Βασί λειος, ὃ ν ἀ ντὶ φυλακτηρί ου τῆ ς ἐ μῆ ς ζωῆ ς παρὰ τῆ ς σῆ ς εὐ λαβεί ας ὑ πεδεξά μην, ἐ γὼ μὲ ν καὶ εἰ πεῖ ν αἰ σχύ νομαι: εἴ σῃ δὲ τὰ καθ̓ ἕ καστον παρὰ τοῦ ἀ δελφοῦ ἡ μῶ ν διδαχθεί ς. καὶ τοῦ το λέ γω οὐ κ ἐ κεῖ νον ἀ μυνό μενος̔ εὔ χομαι γὰ ρ αὐ τῷ μὴ λογισθῆ ναι παρὰ τοῦ Κυρί οὐ, ἀ λλὰ βεβαί αν μοι τὴ ν παρὰ σοῦ ἀ γά πην μεῖ ναι ἡ μῖ ν διοικού μενος, ἣ ν φοβοῦ μαι μὴ διασαλεύ σωσι ταῖ ς ὑ περβολαῖ ς τῶ ν διαβολῶ ν, ἃ ς εἰ κὸ ς αὐ τοὺ ς κατασκευά σαι εἰ ς ἀ πολογί αν τοῦ πταί σματος. ὅ περ δ̓ ἂ ν κατηγορή σωσιν ἡ μῶ ν, ἐ κεῖ νο παρὰ τῆ ς σῆ ς ἀ γχινοί ας ἐ ξεταζέ σθωσαν, εἰ ἐ νεκά λεσαν ἡ μῖ ν, εἰ τὴ ν διό ρθωσιν τοῦ ἁ μαρτή ματος οὗ νῦ ν ἡ μῖ ν ἐ πά γουσιν ἐ πεζή τησαν, εἰ ὅ λως φανερὰ ν ἑ αυτῶ ν τὴ ν πρὸ ς ἡ μᾶ ς λύ πην κατέ στησαν. νῦ ν δέ, ἐ ν φαιδρῷ τῷ προσώ πῳ καὶ πεπλασμέ νοις ἀ γά πης ῥ ή μασιν ἀ μύ θητό ν τινα δό λου καὶ πικρί ας βυθὸ ν τῇ ψυχῇ συγκαλύ πτοντες, διὰ τῆ ς ἀ νελευθέ ρου φυγῆ ς ἐ φανέ ρωσαν. ἐ φ̓ ᾧ ὅ σον μὲ ν ἡ μῖ ν ἐ ποιή σαντο πέ νθος, ὅ σον δὲ τὸ ν γέ λωτα τοῖ ς ἀ εὶ τὸ ν εὐ λαβῆ βί ον ἐ ν τῇ ἀ θλί ᾳ ταύ τῃ πό λει βδελυσσομέ νοις καὶ τέ χνην πρὸ ς τὸ πιστευθῆ ναι καὶ σχηματισμὸ ν εἰ ς ἀ πά την τὸ πλά σμα τῆ ς σωφροσύ νης διαβεβαιουμέ νοις ἐ πιτηδεύ εσθαι, πά ντως, κἂ ν ἡ μεῖ ς μὴ διηγησώ μεθα, γνώ ριμον τῇ συνέ σει σου. ὡ ς μηδὲ ν ἐ πιτή δευμα οὕ τως ὕ ποπτον εἶ ναι πρὸ ς κακί αν λοιπὸ ν τοῖ ς ἐ νταῦ θα, ὡ ς τὸ ἐ πά γγελμα τοῦ ἀ σκητικοῦ βί ου.̔̀ Α πῶ ς χρὴ θεραπευθῆ ναι, τῆ ς σῆ ς ἂ ν εἴ η συνέ σεως φροντί σαι. τὰ γὰ ρ παρὰ Σωφρονί ου συρραπτό μενα ἐ γκλή ματα ἡ μῖ ν οὐ κ ἀ γαθῶ ν ἐ στὶ προοί μια, ἀ λλ̓ ἀ ρχὴ διαιρέ σεως καὶ χωρισμοῦ καὶ σπουδὴ τοῦ καὶ τὴ ν ἐ ν ἡ μῖ ν ἀ γά πην ἀ ποψυγῆ ναι. ὃ ν ὑ πὸ τῆ ς σῆ ς εὐ σπλαγχνί ας παρακαλοῦ μεν κατασχεθῆ ναι ἀ πὸ τῆ ς βλαβερᾶ ς ταύ της ὁ ρμῆ ς, καὶ πειραθῆ ναι τῇ παῤ ἑ αυτοῦ ἀ γά πῃ κατασφί γγειν μᾶ λλον τὰ διιστά μενα καὶ μὴ τοῖ ς πρὸ ς διά στασιν ὡ ρμημέ νοις συνεπιτεί νειν τὸ ν χωρισμό ν.