Reader

ἁ γιωτά του Βασιλεί ου, ᾗ ὑ πέ γραψεν Εὐ στά θιος ὁ Σεβαστεί ας ἐ πί σκοπος. Τοὺ ς προληφθέ ντας ἑ τέ ρᾳ πί στεως ὁ μολογί ᾳ καὶ μετατί θεσθαι πρὸ ς τὴ ν τῶ ν ὀ ρθῶ ν συνά φειαν βουλομέ νους, ἢ καὶ νῦ ν πρῶ τον ἐ ν τῇ κατηχή σει τοῦ λό γου τῆ ς ἀ ληθεί ας ἐ πιθυμοῦ ντας γενέ σθαι, χρὴ τὴ ν ὑ πὸ τῶ ν μακαρί ων πατέ ρων ἐ ν τῇ κατὰ Νί καιά ν ποτε συγκροτηθεί σῃ συνό δῳ γραφεῖ σαν πί στιν. τὸ δὲ αὐ τὸ τοῦ το χρή σιμον ἂ ν εἴ η καὶ πρὸ ς τοὺ ς ὑ πονοουμέ νους ἐ ναντί ως ἔ χειν τῇ ὑ γιαινού σῃ διδασκαλί ᾳ καὶ συσκιά ζοντας ἑ αυτῶ ν ἀ ποφυγαῖ ς εὐ προσώ ποις τὸ τῆ ς κακοδοξί ας φρό νημα. καὶ γὰ ρ καὶ τού τοις αὐ τά ρκης ἡ ἐ γκειμέ νη πί στις. ἢ γὰ ρ διορθώ σαιντο ἑ αυτῶ ν τὴ ν ἐ ν τῷ κρυπτῷ νό σον, ἢ συγκαλύ πτοντες αὐ τὴ ν ἐ ν τῷ βά θει, αὐ τοὶ μὲ ν τὸ κρῖ μα τῆ ς ἀ πά της βαστά σουσιν, ἡ μῖ ν δὲ τὴ ν ἀ πολογί αν κού φην ἐ ν τῇ ἡ μέ ρᾳ τῆ ς κρί σεως παρασκευά σουσιν, ὅ τε ἀ ποκαλύ ψει ὁ Κύ ριος τὰ κρυπτὰ τοῦ σκό τους, καὶ φανερώ σει τὰ ς βουλὰ ς τῶ ν καρδιῶ ν. λαμβά νειν τοί νυν αὐ τοὺ ς ὁ μολογοῦ ντας προσή κει, ὅ τι πιστεύ ουσι κατὰ τὰ ῥ ή ματα τὰ ὑ πὸ τῶ ν Πατέ ρων ἡ μῶ ν ἐ κτεθέ ντα ἐ ν τῇ Νικαί ᾳ καὶ κατὰ τὴ ν ὑ γιῶ ς ὑ πὸ τῶ ν ῥ ημά των τού των ἐ μφαινομέ νην διά νοιαν. Εἰ σὶ γά ρ τινες οἱ καὶ ἐ ν ταύ τῃ τῇ πί στει δολοῦ ντες τὸ ν λό γον τῆ ς ἀ ληθεί ας καὶ πρὸ ς τὸ ἑ αυτῶ ν βού λημα τὸ ν νοῦ ν τῶ ν ἐ ν αὐ τῇ ῥ ημά των ἕ λκοντες. ὅ που γε καὶ Μά ρκελλος ἐ τό λμησεν, ἀ σεβῶ ν εἰ ς τὴ ν ὑ πό στασιν τοῦ Κυρί ου ἡ μῶ ν̓ Ιησοῦ Χριστοῦ καὶ ψιλὸ ν αὐ τὸ ν ἐ ξηγού μενος λό γον, ἐ κεῖ θεν προφασί σασθαι τὰ ς ἀ ρχὰ ς εἰ ληφέ ναι, τοῦ ὁ μοουσί ου τὴ ν διά νοιαν κακῶ ς ἐ ξηγού μενος. καί τινες τῶ ν ἀ πὸ τῆ ς δυσσεβεί ας τοῦ Λί βυος Σαβελλί ου, ὑ πό στασιν καὶ οὐ σί αν ταὐ τὸ ν εἶ ναι ὑ πολαμβά νοντες, ἐ κεῖ θεν ἕ λκουσι τὰ ς ἀ φορμὰ ς πρὸ ς τὴ ν κατασκευὴ ν τῆ ς ἑ αυτῶ ν βλασφημί ας, ἐ κ τοῦ ἐ γγεγρά φθαι τῇ πί στει, ὅ τἰ Εὰ ν δέ τις λέ γῃ ἐ ξ ἑ τέ ρας οὐ σί ας ἢ ὑ ποστά σεως τὸ ν Υἱ ό ν, ἀ ναθεματί ζει ἡ καθολικὴ καὶ ἀ ποστολικὴ ἐ κκλησί α. οὐ γὰ ρ ταὐ τὸ ν εἶ πον ἐ κεῖ οὐ σί αν καὶ ὑ πό στασιν. εἰ γὰ ρ μί αν καὶ τὴ ν αὐ τὴ ν ἐ δή λουν ἔ ννοιαν αἱ φωναί, τί ς χρεί α ἦ ν ἑ κατέ ρων; ἀ λλὰ δῆ λον ὅ τι, ὡ ς τῶ ν μὲ ν ἀ ρνουμέ νων τὸ ἐ κ τῆ ς οὐ σί ας εἶ ναι τοῦ Πατρό ς, τῶ ν δὲ λεγό ντων οὔ τε ἐ κ τῆ ς οὐ σί ας ἀ λλ̓ ἐ ξ ἄ λλης τινὸ ς ὑ ποστά σεως, οὕ τως ἀ μφό τερα, ὡ ς ἀ λλό τρια τοῦ ἐ κκλησιαστικοῦ φρονή ματος, ἀ πηγό ρευσαν. ἐ πεὶ ὅ που γε τὸ ἑ αυτῶ ν ἐ δή λουν φρό νημα, εἶ πον ἐ κ τῆ ς οὐ σί ας τοῦ Πατρὸ ς τὸ ν Υἱ ό ν, οὐ κέ τι προσθέ ντες καὶ τὸ ἐ κ τῆ ς ὑ ποστά σεως. ὥ στε ἐ κεῖ νο μὲ ν ἐ π̓ ἀ θετή σει κεῖ ται τοῦ πονηροῦ φρονή ματος, τοῦ το δὲ φανέ ρωσιν ἔ χει τοῦ σωτηρί ου δό γματος. δεῖ τοί νυν ὁ μολογεῖ ν ὁ μοού σιον τὸ ν Υἱ ὸ ν τῷ Πατρί, καθὼ ς γέ γραπται, ὁ μολογεῖ ν δὲ ἐ ν ἰ δί ᾳ μὲ ν ὑ ποστά σει τὸ ν Πατέ ρα, ἐ ν ἰ δί ᾳ δὲ τὸ ν Υἱ ό ν, καὶ ἐ ν ἰ δί ᾳ τὸ Πνεῦ μα τὸ ἅ γιον, καθὰ καὶ αὐ τοὶ σαφῶ ς ἐ κδεδώ κασιν. αὐ τά ρκως γὰ ρ καὶ σαφῶ ς ἐ νεδεί ξαντο εἰ πό ντες, φῶ ς ἐ κ φωτό ς, ὅ τι ἕ τερον μὲ ν τὸ γεννῆ σαν φῶ ς, ἕ τερον δὲ τὸ γεννηθέ ν, φῶ ς μέ ντοι καὶ φῶ ς: ὥ στε ἕ να καὶ τὸ ν αὐ τὸ ν εἶ ναι τὸ ν τῆ ς οὐ σί ας λό γον. ἐ γκεί σθω δὴ ἡ μῖ ν καὶ αὐ τὴ ἡ πί στις ἡ κατὰ Νί καιαν συγγραφεῖ σα. Πιστεύ ομεν εἰ ς ἕ να Θεὸ ν Πατέ ρα παντοκρά τορα, πά ντων ὁ ρατῶ ν τε καὶ ἀ ορά των ποιητή ν. καὶ εἰ ς ἕ να Κύ ριον̓ Ιησοῦ ν Χριστὸ ν τὸ ν Υἱ ὸ ν τοῦ Θεοῦ, γεννηθέ ντα ἐ κ τοῦ Πατρὸ ς Μονογενῆ, τουτέ στιν, ἐ κ τῆ ς οὐ σί ας τοῦ Πατρό ς: Θεὸ ν ἐ κ Θεοῦ, φῶ ς ἐ κ φωτό ς, Θεὸ ν ἀ ληθινὸ ν ἐ κ Θεοῦ ἀ ληθινοῦ: γεννηθέ ντα, οὐ ποιηθέ ντα: ὁ μοού σιον τῷ Πατρί, δἰ οὗ τὰ πά ντα ἐ γέ νετο, τά τε ἐ ν τῷ οὐ ρανῷ καὶ τὰ ἐ ν τῇ γῇ: τὸ ν δἰ ἡ μᾶ ς τοὺ ς ἀ νθρώ πους καὶ διὰ τὴ ν ἡ μετέ ραν σωτηρί αν κατελθό ντα, καὶ σαρκωθέ ντα, ἐ νανθρωπή σαντα, παθό ντα, καὶ ἀ ναστά ντα τῇ τρί τῃ ἡ μέ ρᾳ, ἀ νελθό ντα εἰ ς τοὺ ς οὐ ρανού ς, ἐ ρχό μενον κρῖ ναι ζῶ ντας καὶ νεκρού ς. καὶ εἰ ς τὸ ἅ γιον Πνεῦ μα. τοὺ ς δὲ λέ γοντας:̓͂ Ην ποτέ, ὅ τε οὐ κ ἦ ν, καὶ πρὶ ν γεννηθῆ ναι οὐ κ ἦ ν, καὶ ὅ τι ἐ ξ οὐ κ ὄ ντων ἐ γέ νετο, ἢ ἐ ξ ἑ τέ ρας ὑ ποστά σεως ἢ οὐ σί ας φά σκοντας εἶ ναι ἢ τρεπτὸ ν ἢ ἀ λλοιωτὸ ν τὸ ν Υἱ ὸ ν τοῦ Θεοῦ, τοὺ ς τοιού τους ἀ ναθεματί ζει ἡ καθολικὴ καὶ ἀ ποστολικὴ̓ Εκκλησί α.̓ Επεὶ οὖ ν ἐ νταῦ θα τὰ μὲ ν ἄ λλα ἀ ρκού ντως καὶ ἀ κριβῶ ς διώ ρισται, τὰ μὲ ν ἐ πὶ διορθώ σει τῶ ν βλαβέ ντων, τὰ δὲ εἰ ς προφυλακὴ ν τῶ ν προσδοκωμέ νων ὑ ποφυή σεσθαι: ὁ δὲ περὶ τοῦ Πνεύ ματος λό γος ἐ ν παραδρομῇ κεῖ ται οὐ δεμιᾶ ς ἐ ξεργασί ας ἀ ξιωθεὶ ς διὰ τὸ μηδέ πω τό τε τοῦ το κεκινῆ σθαι τὸ ζή τημα, ἀ λλ̓ ἀ νεπιβού λευτον ἐ νυπά ρχειν ταῖ ς τῶ ν πιστευό ντων ψυχαῖ ς τὴ ν περὶ αὐ τοῦ διά νοιαν: κατὰ μικρὸ ν δὲ προϊ ό ντα τὰ πονηρὰ τῆ ς ἀ σεβεί ας σπέ ρματα, ἃ πρό τερον μὲ ν ὑ πὸ̓ Αρεί ου τοῦ προστά του τῆ ς αἱ ρέ σεως κατεβλή θη, ὕ στερον δὲ ὑ πὸ τῶ ν τὰ ἐ κεί νου κακῶ ς διαδεξαμέ νων, ἐ πὶ λύ μῃ τῶ ν ἐ κκλησιῶ ν ἐ ξετρά φη, καὶ ἡ ἀ κολουθί α τῆ ς ἀ σεβεί ας εἰ ς τὴ ν κατὰ τοῦ Πνεύ ματος βλασφημί αν ἀ πέ σκηψεν: ἀ ναγκαῖ ον πρὸ ς τοὺ ς μὴ φειδομέ νους ἑ αυτῶ ν, μηδὲ προορωμέ νους τὴ ν ἄ φυκτον ἀ πειλή ν, ἣ ν τοῖ ς βλασφημοῦ σιν εἰ ς τὸ Πνεῦ μα τὸ ἅ γιον ὁ Κύ ριος ἡ μῶ ν ἐ πανετεί νατο, ἐ κεῖ νο προτεί νειν, ὅ τι χρὴ αὐ τοὺ ς ἀ ναθεματί ζειν τοὺ ς λέ γοντας κτί σμα τὸ Πνεῦ μα τὸ ἅ γιον, καὶ τοὺ ς νοοῦ ντας οὕ τω, καὶ τοὺ ς μὴ ὁ μολογοῦ ντας αὐ τὸ φύ σει ἅ γιον εἶ ναι, ὡ ς ἔ στι φύ σει ἅ γιος ὁ Πατή ρ, καὶ φύ σει ἅ γιος ὁ Υἱ ό ς, ἀ λλ̓ ἀ ποξενοῦ ντας αὐ τὸ τῆ ς θεί ας καὶ μακαρί ας φύ σεως. ἀ πό δειξις δὲ τοῦ ὀ ρθοῦ φρονή ματος τὸ μὴ χωρί ζειν αὐ τὸ Πατρὸ ς καὶ Υἱ οῦ̔ δεῖ γὰ ρ ἡ μᾶ ς βαπτί ζεσθαι μέ ν, ὡ ς παρελά βομεν: πιστεύ ειν δέ, ὡ ς βαπτιζό μεθα: δοξά ζειν δέ, ὡ ς πεπιστεύ καμεν, Πατέ ρα καὶ Υἱ ὸ ν καὶ ἅ γιον Πνεῦ μἀ, ἀ φί στασθαι δὲ τῆ ς κοινωνί ας τῶ ν κτί σμα λεγό ντων, ὡ ς φανερῶ ς βλασφημού ντων: ἐ κεί νου διωμολογημέ νοὑ ἀ ναγκαί α γὰ ρ ἡ ἐ πισημεί ωσις διὰ τοὺ ς συκοφά ντασ̓, ὅ τι οὔ τε ἀ γέ ννητον λέ γομεν τὸ Πνεῦ μα τὸ ἅ γιον: ἕ να γὰ ρ οἴ δαμεν ἀ γέ ννητον καὶ μί αν τῶ ν ὄ ντων ἀ ρχή ν, τὸ ν Πατέ ρα τοῦ Κυρί ου ἡ μῶ ν̓ Ιησοῦ Χριστοῦ: οὔ τε γεννητό ν: ἕ να γὰ ρ μονογενῆ ἐ ν τῇ παραδό σει τῆ ς πί στεως δεδιδά γμεθα: τὸ δὲ Πνεῦ μα τῆ ς ἀ ληθεί ας ἐ κ τοῦ Πατρὸ ς ἐ κπορεύ εσθαι διδαχθέ ντες, ἐ κ τοῦ Θεοῦ εἶ ναι ὁ μολογοῦ μεν ἀ κτΐ στως. ἀ ναθεματί ζειν δὲ καὶ τοὺ ς λειτουργικὸ ν λέ γοντας τὸ Πνεῦ μα τὸ ἅ γιον, ὡ ς διὰ τῆ ς φωνῆ ς ταύ της εἰ ς τὴ ν τοῦ κτί σματος κατά γοντας τά ξιν. τὰ γὰ ρ λειτουργικὰ πνεύ ματα κτί σματα ἡ μῖ ν ἡ Γραφὴ παρέ δωκεν, εἰ ποῦ σα, ὅ τι Πά ντες εἰ σὶ λειτουργικὰ πνεύ ματα εἰ ς διακονί αν ἀ ποστελλό μενα. διὰ δὲ τοὺ ς πά ντα φύ ροντας καὶ μὴ φυλά σσοντας τὴ ν ἐ ν τοῖ ς εὐ αγγελί οις διδασκαλί αν, ἀ ναγκαῖ ό ν ἐ στι καὶ τοῦ το προσδιαστεί λασθαι ὅ τι φεύ γειν δεῖ καὶ τοὺ ς τὴ ν ἀ κολουθί αν ἣ ν παρέ δωκεν ἡ μῖ ν ὁ Κύ ριος ἐ ναμεί βοντας, ὡ ς φανερῶ ς μαχομέ νους τῇ εὐ σεβεί ᾳ, καὶ Υἱ ὸ ν μὲ ν προτά σσοντας τοῦ Πατρό ς, Υἱ οῦ δὲ τὸ Πνεῦ μα τὸ ἅ γιον προτιθέ ντας. ἀ κί νητον γὰ ρ καὶ ἀ παρεγχεί ρητον φυλά σσειν προσή κει τὴ ν ἀ κολουθί αν, ἣ ν ἐ ξ αὐ τῆ ς τοῦ Κυρί ου τῆ ς φωνῆ ς παρελά βομεν, εἰ πό ντος: Πορευθέ ντες, μαθητεύ σατε πά ντα τὰ ἔ θνη, βαπτί ζοντες αὐ τοὺ ς εἰ ς τὸ ὄ νομα τοῦ Πατρὸ ς καὶ τοῦ Υἱ οῦ καὶ τοῦ ἁ γί ου Πνεύ ματος.̔ Υπογραφὴ Εὐ σταθί ου ἐ πισκό που. Εὐ στά θιος ἐ πί σκοπος σοὶ Βασιλεί ῳ ἀ ναγνοὺ ς ἐ γνώ ρισα, καὶ συνῄ νεσα τοῖ ς προγεγραμμέ νοις. ὑ πέ γραψα δὲ συμπαρό ντων μοι τῶ ν ἀ δελφῶ ν, τοῦ ἡ μετέ ρου Φρό ντωνος, καὶ τοῦ χωρεπισκό που Σεβή ρου, καὶ ἄ λλων τινῶ ν κληρικῶ ν.