Reader

Παραγενό μενοι μέ χρι τῆ ς Νικοπό λεως ἐ π̓ ἐ λπί δι τοῦ καὶ τὰ ς κινηθεί σας ταραχὰ ς ἐ πανορθώ σασθαι καὶ τὴ ν ἐ νδεχομέ νην ἐ παγαγεῖ ν παραμυθί αν τοῖ ς ἀ τά κτως καὶ παρὰ τὸ ν ἐ κκλησιαστικὸ ν θεσμὸ ν γενομέ νοις, σφό δρα ἠ θυμή σαμεν μὴ καταλαβό ντες σου τὴ ν χρηστό τητα, ἀ λλὰ μαθό ντες ἐ ξεληλακέ ναι σε πρὸ ς πᾶ σαν ἔ πειξιν, καὶ ταῦ τα μεσού σης σχεδὸ ν τῆ ς συνό δου τῆ ς παῤ ὑ μῶ ν τελουμέ νης. διὸ ἀ ναγκαί ως ἐ πὶ τὸ γρά μμα ἤ λθομεν, δἰ οὗ ὑ πομιμνή σκομεν ἀ παντῆ σαι πρὸ ς ἡ μᾶ ς, ἵ να αὐ τὸ ς διὰ σαυτοῦ παραμυθή σῃ ἡ μῶ ν τὴ ν λύ πην, ἣ ν μέ χρι θανά του λελυπή μεθα, ἀ κού σαντες ἐ πὶ μέ σης τῆ ς ἐ κκλησί ας τετολμῆ σθαι πρά γματα οὔ πω μέ χρι τῆ ς ἡ μέ ρας ταύ της εἰ ς ἀ κοὴ ν ἡ μετέ ραν ἐ λθό ντα. καὶ ταῦ τα μὲ ν εἰ καὶ λυπηρὰ καὶ βαρέ α, ἀ λλ̓ ἔ τι φορητά, διὰ τὸ εἰ ς ἄ νθρωπον γεγενῆ σθαι, ὃ ς τὴ ν ὑ πὲ ρ ὧ ν πέ πονθεν ἐ κδί κησιν τῷ Θεῷ ἐ πιτρέ ψας, ὅ λος ἐ στὶ τῆ ς εἰ ρή νης καὶ τοῦ μηδὲ ν παρὰ τὴ ν αὐ τοῦ αἰ τί αν βλαβερὸ ν γί νεσθαι τῷ λαῷ τοῦ Θεοῦ.̓ Επειδὴ δέ τινες τῶ ν τιμί ων καὶ πά σης πί στεως ἀ ξί ων ἀ δελφῶ ν ἀ πή γγειλαν ἡ μῖ ν, ὡ ς περὶ τὴ ν πί στιν καινοτομουμέ νων τινῶ ν καὶ λαλουμέ νων παρὰ σοῦ ὑ πεναντί ως τῇ ὑ γιαινού σῃ διδασκαλί ᾳ, ἐ πὶ τού τοις πλέ ον συγκινηθέ ντες, καὶ πολὺ ν ἀ γῶ να ἀ γωνιά σαντες τοῦ μὴ πού τι πρὸ ς τοῖ ς μυρί οις τραύ μασιν, οἷ ς πέ πονθεν ἡ̓ Εκκλησί α παρὰ τῶ ν εἰ ς τὴ ν ἀ λή θειαν τοῦ Εὐ αγγελί ου ἐ ξαμαρτό ντων, ἔ τι καὶ ἄ λλο ἀ ναφυῇ κακό ν, ἀ νανεωθεί σης τῆ ς παλαιᾶ ς τοῦ ἐ χθροῦ τῆ ς̓ Εκκλησί ας Σαβελλί ου αἱ ρέ σεως̔ τού τοις γὰ ρ οἱ ἀ δελφοὶ ἀ πή γγειλαν ἡ μῖ ν συγγενῆ εἶ ναι τὰ εἰ ρημέ νἀ, τού του ἕ νεκεν ἐ πεστεί λαμεν, ἵ να μὴ ὀ κνή σῃ ς μικρὸ ν διά στημα κινηθεὶ ς καταλαβεῖ ν ἡ μᾶ ς, καὶ τὴ ν ἐ πὶ τού τοις πληροφορί αν παρασχό μενος, ἡ μῶ ν τε τὴ ν ὀ δύ νην καταπραῧ ναι, καὶ τὰ ς τοῦ Θεοῦ ἐ κκλησί ας παραμυθή σασθαι, τὰ ς νῦ ν ἀ φορή τως καὶ βαρέ ως ἐ πί τε τοῖ ς πεπραγμέ νοις καὶ ἐ πὶ τοῖ ς θρυλλουμέ νοις εἰ ρῆ σθαι παρὰ σοῦ λυπουμέ νας.