Reader

̓ Εγὼ τὴ ν περὶ τὸ εἰ ρηνεύ εσθαι τὰ ς ἐ κκλησί ας τοῦ Κυρί ου σπουδὴ ν ἔ ργῳ μὲ ν ἐ νδεί ξασθαι ἀ ξί ως οὔ πω δεδύ νημαι, ἐ ν δὲ τῇ καρδί ᾳ μου τοσαύ την ἔ χειν ἐ πιθυμί αν φημί, ὥ στε ἡ δέ ως ἂ ν καὶ τὴ ν ζωὴ ν τὴ ν ἐ μαυτοῦ προέ σθαι ὑ πὲ ρ τοῦ τὴ ν ὑ πὸ τοῦ πονηροῦ ἐ ξαφθεῖ σαν φλό γα τοῦ μί σους κατασβεσθῆ ναι. καὶ εἰ μὴ τῆ ς ἐ πιθυμί ας ἕ νεκεν τῆ ς κατὰ τὴ ν εἰ ρή νην ἠ νεσχό μην ἐ γγί σαι τοῖ ς κατὰ Κολώ νειαν τό ποις, μὴ εἰ ρηνευθεί η μοι ἡ ζωή. εἰ ρή νην μέ ντοι τὴ ν ἀ ληθινὴ ν τὴ ν ὑ π̓ αὐ τοῦ τοῦ Κυρί ου καταλειφθεῖ σαν ἡ μῖ ν ἐ πιζητῶ: καὶ ὃ παρεκά λεσά μοι εἰ ς πληροφορί αν ὑ πά ρξαι, οὐ κ ἄ λλο τι ἐ πιθυμοῦ ντό ς ἐ στιν ἢ τῆ ς ἀ ληθινῆ ς εἰ ρή νης, κἂ ν ἄ λλως τινὲ ς διαστρέ φοντες τὴ ν ἀ λή θειαν ἐ ξηγῶ νται. ἐ κεῖ νοι μὲ ν οὖ ν κεχρή σθωσαν ταῖ ς γλώ σσαις αὐ τῶ ν ἐ φ̓ ἃ βού λονται: πά ντως γὰ ρ αὐ τοῖ ς ποτὲ τῶ ν ῥ ημά των τού των μεταμελή σει. Τὴ ν δὲ σὴ ν ὁ σιό τητα παρακαλῶ μεμνῆ σθαι τῶ ν ἐ ξ ἀ ρχῆ ς προτά σεων, καὶ μὴ παρά γεσθαι ἄ λλας ἀ ποκρί σεις ἀ ντ̓ ἄ λλων ἐ ρωτημά των δεχό μενον, μηδὲ ποιεῖ ν ἐ νεργὰ τὰ σοφί σματα τῶ ν ἄ νευ τῆ ς περὶ τὸ λέ γειν δυνά μεως ἀ π̓ αὐ τῆ ς μό νης τῆ ς γνώ μης δεινό τατα πά ντων τὴ ν ἀ λή θειαν κακουργού ντων. προέ τεινα γὰ ρ ἁ πλᾶ καὶ σαφῆ καὶ εὐ μνημό νευτα ῥ ή ματα: εἰ τοὺ ς μὴ δεχομέ νους τὴ ν ἐ ν Νικαί ᾳ πί στιν παραιτού μεθα εἰ ς κοινωνί αν, καὶ εἰ μετὰ τῶ ν κτί σμα λέ γειν τὸ Πνεῦ μα τὸ ἅ γιον ἀ ποτολμώ ντων τὸ μέ ρος ἔ χειν οὐ κ ἀ νεχό μεθα. ὁ δέ, ἀ ντὶ τοῦ πρὸ ς ἔ πος ταῖ ς ἐ ρωτή σεσιν ἀ ποκρί νασθαι, ἐ κεῖ να ἡ μῖ ν ἐ ρραψῴ δησεν ἅ περ ἀ πέ στειλας: καὶ τοῦ το οὐ κ ἀ φελεί ᾳ γνώ μης, ὡ ς ἄ ν τῳ δό ξαι, οὐ δὲ τῷ μὴ δύ νασθαι συνορᾷ ν τὸ ἀ κό λουθον. ἀ λλ̓ ἐ κεῖ νο λογί ζεται, ὅ τι ἀ ρνού μενος μὲ ν ἡ μῶ ν τὴ ν πρό τασιν, τοῖ ς λαοῖ ς ἑ αυτὸ ν κατά δηλον ποιή σει, συντιθέ μενος δὲ ἡ μῖ ν, τῆ ς μεσό τητος ἀ ποστή σεται, ἧ ς οὐ δὲ ν αὐ τῷ μέ χρι τοῦ νῦ ν γέ γονε προτιμό τερον. μὴ τοί νυν ἡ μᾶ ς κατασοφιζέ σθω, μηδὲ μετὰ τῶ ν ἄ λλων καὶ τὴ ν σὴ ν παρακρουέ σθω φρό νησιν: ἀ λλὰ σύ ντομον ἡ μῖ ν λό γον ἀ ποστειλά τω πρὸ ς τὸ ἐ ρώ τημα, ἢ ὁ μολογῶ ν τὴ ν κοινωνί αν πρὸ ς τοὺ ς ἐ χθροὺ ς τῆ ς πί στεως, ἢ ἀ ρνού μενος. ἐ ὰ ν ταῦ τα συμπεί σῃ ς αὐ τὸ ν καὶ πέ μψῃ ς μοι ὀ ρθὰ ς καὶ οἵ ας εὔ χομαι τὰ ς ἀ ποκρί σεις, ἐ γώ εἰ μι ὁ τὰ κατό πιν πά ντα ἡ μαρτηκώ ς: ἐ γὼ δέ χομαι πᾶ σαν τὴ ν αἰ τί αν ἐ κεί νην ἐ π̓ ἐ μαυτό ν: τό τε με ἀ παί τει ταπεινοφροσύ νης ἐ πί δειξιν. ἕ ως δ̓ ἂ ν μηδὲ ν γέ νηται τού των, σύ γγνωθι, θεοφιλέ στατε πά τερ, μὴ δυναμέ νῳ μετὰ ὑ ποκρί σεως θυσιαστηρί ῳ Θεοῦ παρεστά ναι. εἰ γὰ ρ μὴ τοῦ το ἐ φοβού μην, τί νος ἕ νεκεν ἐ μαυτὸ ν ἐ χώ ριζον Εὐ ϊ ππί ου, τοιού του μὲ ν τὰ περὶ λό γους, τοσοῦ τον δὲ χρό νῳ προή κοντος, τοσαῦ τα δὲ τῆ ς πρὸ ς ἡ μᾶ ς φιλί ας δί καια κεκτημέ νου; εἰ δὲ ἐ κεῖ να καλῶ ς καὶ προσηκό ντως ὑ πὲ ρ τῆ ς ἀ ληθεί ας ἐ πρά ξαμεν, γελοῖ ον δή που τοῖ ς τὰ αὐ τὰ ἐ κεί νῳ λέ γουσι διὰ τῆ ς τῶ ν εὐ φυῶ ν τού των καὶ χαριέ ντων μεσό τητος συναπτό μενον φαί νεσθαι. Οὐ μὴ ν οὐ δὲ παντελῶ ς μοι δοκεῖ τῶ ν μὴ δεχομέ νων τὴ ν πί στιν ἀ λλοτριοῦ ν ἑ αυτού ς, ἀ λλὰ ποιή σασθαί τινα τῶ ν ἀ νδρῶ ν ἐ πιμέ λειαν κατὰ τοὺ ς παλαιοὺ ς θεσμοὺ ς τῆ ς ἀ γά πης, καὶ ἐ πιστεῖ λαι αὐ τοῖ ς ἀ πὸ μιᾶ ς γνώ μης, πᾶ σαν παρά κλησιν μετ̓ εὐ σπλαγχνί ας προσά γοντας, καὶ τὴ ν τῶ ν πατέ ρων πί στιν προτεινομέ νους προκαλεῖ σθαι αὐ τοὺ ς εἰ ς συνά φειαν: κἂ ν μὲ ν πεί σωμεν, κοινῶ ς αὐ τοῖ ς ἑ νωθῆ ναι: ἐ ὰ ν δὲ ἀ ποτύ χωμεν, ἀ ρκεῖ σθαι ἡ μᾶ ς ἀ λλή λοις, τὸ ν δὲ ἐ παμφοτερισμὸ ν τοῦ τον ἐ ξορί σαι τοῦ ἤ θους, ἀ ναλαβό ντας τὴ ν εὐ αγγελικὴ ν καὶ ἄ δολον πολιτεί αν, ᾗ συνέ ζων οἱ ἐ ξ ἀ ρχῆ ς προσελθό ντες τῷ λό γῳ. ἦ ν γά ρ, φησί, τῶ ν πιστευσά ντων καρδί α καὶ ψυχὴ μί α. ἐ ὰ ν μὲ ν οὖ ν πεισθῶ σί σοι, ταῦ τα ἄ ριστα. εἰ δὲ μή, γνωρί σατε τοὺ ς πολεμοποιού ς, καὶ παύ σασθε ἡ μῖ ν τοῦ λοιποῦ περὶ διαλλαγῶ ν ἐ πιστέ λλοντες.