Reader

̓́ Ηιδειν ὅ τι ξενί σει τὴ ν ἀ κοὴ ν τῆ ς τελειό τητό ς σου τὸ νῦ ν ἐ πιφυὲ ν ἔ γκλημα τῷ πά ντα εἰ πεῖ ν εὐ κό λᾠ Απολιναρί ῳ. καὶ γὰ ρ οὐ δὲ αὐ τὸ ς τὸ ν πρὸ τού του χρό νον ἤ μην ἐ πιστά μενος ἔ χειν: ἀ λλὰ νῦ ν οἱ Σεβαστηνοὶ διερευνησά μενοί ποθεν αὐ τὰ εἰ ς τὸ μέ σον ἤ νεγκαν, καὶ περιφέ ρουσι σύ νταγμα, ἐ ξ οὗ μά λιστα καὶ ἡ μᾶ ς καταδικά ζουσιν, ὡ ς τὰ αὐ τὰ φρονοῦ ντας, ἔ χον ῥ ή σεις τοιαύ τας: ὥ στε πανταχῆ συνεζευγμέ νως, μᾶ λλον δὲ ἡ νωμέ νως τῇ ἑ τερό τητι νοεῖ ν ἀ ναγκαῖ ον τὴ ν πρώ την ταυτό τητα, καὶ δευτέ ραν καὶ τρί την λέ γοντας τὴ ν αὐ τή ν. ὅ περ γά ρ ἐ στι πρώ τως ὁ Πατή ρ, τοῦ τό ἐ στι δευτέ ρως ὁ Υἱ ό ς, καὶ τρί τως τὸ Πνεῦ μα. αὖ θις δὲ ὅ περ ἐ στὶ πρώ τως τὸ Πνεῦ μα τοῦ το δευτέ ρως τὸ ν Υἱ ό ν, καθὸ δὴ καὶ ὁ Κύ ριό ς ἐ στι τὸ Πνεῦ μα: καὶ τρί τως τὸ ν Πατέ ρα καθὸ δὴ Πνεῦ μα ὁ Θεό ς. καὶ ὡ ς βιαιό τερον σημᾶ ναι τὸ ἄ ρρητον, τὸ ν Πατέ ρα πατρικῶ ς Υἱ ὸ ν εἶ ναι, τὸ ν δὲ Υἱ ὸ ν υἱ ικῶ ς Πατέ ρα. καὶ ὡ σαύ τως ἐ πὶ τοῦ Πνεύ ματος, καθὸ δὴ εἷ ς Θεὸ ς ἡ Τριά ς. Ταῦ τά ἐ στι τὰ θρυλλού μενα, ἃ οὐ δέ ποτε δύ ναμαι πιστεῦ σαι πλά σματα εἶ ναι τῶ ν περιφερό ντων, εἰ καὶ ὅ τι ἐ κ τῆ ς καθ̓ ἡ μῶ ν συκοφαντί ας οὐ δὲ ν λογί ζομαι αὐ τοῖ ς ἀ τό λμητον εἶ ναι. γρά φοντες γά ρ τισι τῶ ν καθ̓ ἑ αυτού ς, καὶ προσθέ ντες τὴ ν καθ̓ ἡ μῶ ν διαβολή ν, ἐ πή γαγον ταῦ τα, ῥ ή ματα μὲ ν αἱ ρετικῶ ν ὀ νομά σαντες, τὸ ν δὲ πατέ ρα τῆ ς συγγραφῆ ς ἀ ποκρυψά μενοι, ἵ να τοῖ ς πολλοῖ ς ἡ μεῖ ς νομισθῶ μεν εἶ ναι οἱ λογογρά φοι. πλὴ ν ἀ λλ̓ οὐ κ ἂ ν μέ χρι τοῦ καὶ ῥ ή ματα συνθεῖ ναι προῆ λθεν αὐ τῶ ν ἡ ἐ πί νοια, ὥ ς γε ἐ μαυτὸ ν πεί θω. ὅ θεν, ὑ πὲ ρ τοῦ καὶ τὴ ν καθ̓ ἡ μῶ ν κρατοῦ σαν βλασφημί αν ἀ πώ σασθαι, καὶ δεῖ ξαι πᾶ σιν, ὡ ς οὐ δὲ ν ἡ μῖ ν ἐ στὶ κοινὸ ν πρὸ ς τοὺ ς ἐ κεῖ νο λέ γοντας, ἠ ναγκά σθημεν μνησθῆ ναι τοῦ ἀ νδρό ς, ὡ ς προσεγγί ζοντος τῇ ἀ σεβεί ᾳ τοῦ Σαβελλί ου. καὶ ταῦ τα μὲ ν εἰ ς τοσοῦ τον.̓ Απὸ δὲ τοῦ στρατοπέ δου ἧ κέ τις ἀ γγέ λλων, ἐ πὶ τῇ πρώ τῃ κινή σει τοῦ κρατοῦ ντος, ἣ ν ἐ κί νησαν αὐ τὸ ν οἱ τὰ ς διαβολὰ ς ἡ μῶ ν καταχέ οντες, γεγενῆ σθαί τινα καὶ δευτέ ραν γνώ μην, ὥ στε μὴ δοθῆ ναι ἡ μᾶ ς ἐ κδό τους τοῖ ς κατηγό ροις, μή τε παραδοθῆ ναι ἡ μᾶ ς τῷ ἐ κεί νων θελή ματι, ὅ περ ἦ ν ἐ ξ ἀ ρχῆ ς ὁ ρισθέ ν: ἀ λλά τινα γενέ σθαι τέ ως ἀ ναβολή ν. ἐ ὰ ν οὖ ν ἢ ταῦ τα μέ νῃ, ἢ τού των τι δό ξῃ φιλανθρωπό τερον, σημανοῦ μέ ν σου τῇ θεοσεβεί ᾳ. ἐ ὰ ν δὲ κρατῇ τὰ πρό τερα, οὐ δὲ τοῦ τό σε λή σεται.̔ Ο μέ ντοι ἀ δελφὸ ς Σαγκτί σσιμος πά ντως ἐ στὶ παῤ ὑ μῖ ν πά λαι, καὶ ἃ ἐ πιζητεῖ δῆ λα γέ γονε τῇ τελειό τητί σου. εἰ οὖ ν φαί νεται ἀ ναγκαῖ ό ν τι ἔ χειν ἡ πρὸ ς τοὺ ς δυτικοὺ ς ἐ πιστολή, καταξί ωσον τυπώ σας αὐ τὴ ν διαπέ μψασθαι ἡ μῖ ν, ὥ στε ποιῆ σαι ὑ πογραφῆ ναι παρὰ τῶ ν ὁ μοψύ χων καὶ ἑ τοί μην ἔ χειν τὴ ν ὑ πογραφή ν, ἐ ν χά ρτῃ κεχωρισμέ νῳ ἐ ντετυπωμέ νην, ὃ ν δυνά μεθα συνά ψαι τῷ παρὰ τοῦ ἀ δελφοῦ ἡ μῶ ν τοῦ συμπρεσβυτέ ρου περικομιζομέ νῳ. ἐ γὼ μὲ ν γὰ ρ οὐ δὲ ν εὑ ρὼ ν συνεκτικὸ ν ἐ ν τῷ ὑ πομνηστικῷ, οὐ κ ἔ σχον ὑ πὲ ρ οὗ ἐ πιστεί λω τοῖ ς ἐ ν τῇ δύ σει. τὰ μὲ ν γὰ ρ ἀ ναγκαῖ α προεί ληπται: τὰ δὲ περιττὰ γρά φειν παντελῶ ς μά ταιον. περὶ δὲ τῶ ν αὐ τῶ ν ἐ νοχλεῖ ν μὴ καὶ γελοῖ ον εἴ η;̓ Εκεί νη δέ μοι ἔ δοξεν ὥ σπερ ἀ γύ μναστος εἶ ναι ἡ ὑ πό θεσις καὶ χώ ραν παρέ χειν γρά μμασι, τὸ παρακαλέ σαι αὐ τοὺ ς μὴ ἀ κρί τως δέ χεσθαι τὰ ς κοινωνί ας τῶ ν ἐ κ τῆ ς ἀ νατολῆ ς ἀ φικνουμέ νων, ἀ λλ̓ ἅ παξ μί αν μερί δα ἐ κλεξαμέ νους, τοὺ ς λοιποὺ ς ἐ κ τῆ ς μαρτυρί ας τῶ ν κοινωνικῶ ν προσλαμβά νεσθαι: καὶ μὴ παντὶ τῷ πί στιν γρά φοντι ἐ πὶ προφά σει δὴ τῆ ς ὀ ρθοδοξί ας προστί θεσθαι. οὕ τω γὰ ρ εὑ ρεθή σονται τοῖ ς μαχομέ νοις κοινωνοῦ ντες, οἳ τὰ μὲ ν ῥ ή ματα πολλά κις τὰ αὐ τὰ προβά λλονται, μά χονται δὲ ἀ λλή λοις ὅ σον οἱ πλεῖ στον διεστηκό τες. ἵ ν̓ οὖ ν μὴ ἐ πὶ πλεῖ ον ἡ αἵ ρεσις ἐ ξά πτηται τῶ ν πρὸ ς ἀ λλή λους διαστασιαζό ντων ἀ ντιπροβαλλομέ νων τὰ παῤ αὐ τῶ ν γρά μματα, παρακληθῆ ναι αὐ τοὺ ς ἔ δει κεκριμέ νας ποιεῖ σθαι καὶ τὰ ς τῶ ν ἐ ντυγχανό ντων αὐ τοῖ ς κοινωνί ας καὶ τὰ ς ἐ γγρά φως γινομέ νας κατὰ τὸ ν τύ πον τῆ ς̓ Εκκλησί ας.