Reader

Καλῶ ς καὶ προσηκό ντως ἡ μῶ ν καθή ψω, τιμιώ τατε ὡ ς ἀ ληθῶ ς καὶ ποθεινό τατε ἀ δελφέ, ὅ τι ἐ ξ οὗ ἀ νεχωρή σαμεν τό τε τῆ ς σῆ ς εὐ λαβεί ας τὰ ς περὶ τῆ ς πί στεως ἐ κεί νας προτά σεις τῷ Εὐ σταθί ῳ φέ ροντες, οὐ δέ ν σοι οὔ τε μικρὸ ν οὔ τε μεῖ ζον τῶ ν κατ̓ αὐ τὸ ν ἐ δηλώ σαμεν. ἐ γὼ δὲ οὐ χ ὡ ς εὐ καταφρονή των τῶ ν παῤ αὐ τοῦ γενομέ νων εἰ ς ἡ μᾶ ς ὑ περεῖ δον, ἀ λλ̓ ὡ ς εἰ ς πά ντας λοιπὸ ν τοὺ ς ἀ νθρώ πους διαβοηθεί σης τῆ ς φή μης, καὶ οὐ δενὸ ς τῆ ς παῤ ἡ μῶ ν διδασκαλί ας εἰ ς τὸ τὴ ν προαί ρεσιν τοῦ ἀ νδρὸ ς διδαχθῆ ναι προσδεομέ νου. τοῦ το γὰ ρ καὶ αὐ τὸ ς ἐ πενό ησεν, ὥ σπερ φοβού μενος μὴ ὀ λί γους σχῇ τῆ ς ἑ αυτοῦ γνώ μης μά ρτυρας, εἰ ς πᾶ σαν ἐ σχατιὰ ν τὰ ς ἐ πιστολὰ ς ἃ ς καθ̓ ἡ μῶ ν συνέ γραψε διαπεμψά μενος. τῆ ς μὲ ν οὖ ν κοινωνί ας ἡ μῶ ν αὐ τὸ ς ἀ πέ ρρηξεν ἑ αυτό ν, μή τε κατὰ τὸ ν ὡ ρισμέ νον τό πον συνδραμεῖ ν ἡ μῖ ν ἀ νασχό μενος, μή τε τοὺ ς μαθητὰ ς ἑ αυτοῦ παραγαγώ ν, ὅ περ ὑ πέ σχετο: ἀ λλὰ καὶ ἡ μᾶ ς στηλιτεύ ων ἐ ν πανδή μοις συνό δοις, μετὰ τοῦ Κί λικος Θεοφί λου, γυμνῇ καὶ ἀ παρακαλύ πτῳ τῇ βλασφημί ᾳ ὡ ς ἀ λλό τρια τῆ ς ἑ αυτοῦ διδασκαλί ας ταῖ ς ψυχαῖ ς τοῦ λαοῦ ἐ νσπεί ραντας δό γματα. ἱ κανὰ μὲ ν οὖ ν ἦ ν καὶ ταῦ τα πᾶ σαν ἡ μῶ ν τὴ ν πρὸ ς αὐ τὸ ν συνά φειαν διαλῦ σαι. ἐ πειδὴ δὲ καὶ εἰ ς Κιλικί αν ἐ λθώ ν, καὶ συντυχὼ ν Γελασί ῳ τινί, πί στιν αὐ τῷ ἐ ξέ θετο, ἣ ν μό νου ἦ ν̓ Αρεί ου συγγρά ψαι καὶ εἴ τις αὐ τοῦ γνή σιος μαθητή ς, τό τε δὴ καὶ πλέ ον πρὸ ς τὸ ν χωρισμὸ ν ἐ βεβαιώ θημεν, λογισά μενοι, ὅ τι οὔ τε Αἰ θί οψ ἀ λλά ξει ποτὲ τὸ δέ ρμα αὐ τοῦ, οὔ τε πά ρδαλις τὰ ποικί λματα αὐ τῆ ς, οὔ τε ὁ ἐ ν διαστρό φοις δό γμασι συντραφεὶ ς ἀ ποτρί ψασθαι δύ ναται τὸ κακὸ ν τῆ ς αἱ ρέ σεως.̓ Επενεανιεύ σατο δὲ τού τοις καὶ γρά ψας καθ̓ ἡ μῶ ν, μᾶ λλον δὲ συγγρά ψας λό γους μακροὺ ς πά σης λοιδορί ας καὶ συκοφαντί ας γέ μοντας: ὑ πὲ ρ ὧ ν οὐ δὲ ν ἀ πεκρινά μεθα τέ ως, διὰ τὸ διδαχθῆ ναι παρὰ τοῦ ἀ ποστό λου, μὴ ἑ αυτοὺ ς ἐ κδικεῖ ν, ἀ λλὰ διδό ναι τό πον τῇ ὀ ργῇ: καὶ ἅ μα ἐ ννοή σαντες τὸ βά θος τῆ ς ὑ ποκρί σεως, μεθ̓ ἧ ς πά ντα τὸ ν χρό νον ἡ μῖ ν προσηνέ χθη, ἀ φασί ᾳ τινὶ ὑ π̓ ἐ κπλή ξεως κατεσχέ θημεν. Εἰ δὲ καὶ μηδὲ ν ἦ ν ἐ κεί νων, τὸ ὑ πό γυον τοῦ το, τὸ τολμηθὲ ν αὐ τῷ, τί νι οὐ κ ἂ ν φρί κην καὶ ἀ ποστροφὴ ν παντελῆ τοῦ ἀ νδρὸ ς ἐ νεποί ησεν; ὅ ς γε, ὡ ς ἀ κού ὡ εἴ γε ἀ ληθὴ ς ὁ λό γος καὶ μὴ πλά σμα ἐ στὶ ν ἐ πὶ διαβολῇ συντεθέ ν̓, ὅ τι καὶ ἀ ναχειροτονῆ σαί τινας ἐ τό λμησεν, ὃ μέ χρι σή μερον οὐ δεὶ ς τῶ ν αἱ ρετικῶ ν ποιή σας φαί νεται. πῶ ς οὖ ν δυνατὸ ν πρά ως φέ ρειν ἡ μᾶ ς τὰ τοιαῦ τα καὶ ἰ ά σιμα εἶ ναι νομί ζειν τοῦ ἀ νδρὸ ς τὰ ἁ μαρτή ματα; μὴ τοί νυν ψευδέ σι λό γοις παρά γεσθε, μηδὲ ὑ πονοί αις ἀ νδρῶ ν πά ντα εὐ κό λως πρὸ ς τὸ κακὸ ν ἐ κλαμβανό ντων πεί θεσθε, ὡ ς ἄ ρα ἡ μεῖ ς ἀ διά φορα τιθέ μεθα τὰ τοιαῦ τα. γί νωσκε γά ρ, ποθεινό τατε ἡ μῖ ν καὶ τιμιώ τατε, ὅ τι οὔ πω οἶ δα τοσοῦ τον πέ νθος ἄ λλοτε τῇ ψυχῇ μου παραδεξά μενος, ὅ σον νῦ ν, ὅ τε ἤ κουσα τῶ ν ἐ κκλησιαστικῶ ν θεσμῶ ν τὴ ν σύ γχυσιν. ἀ λλὰ μό νον εὔ χου, ἵ να δῴ η ἡ μῖ ν ὁ Κύ ριος μηδὲ ν κατὰ θυμὸ ν ἐ νεργεῖ ν, ἀ λλ̓ ἔ χειν τὴ ν ἀ γά πην, ἥ τις οὐ κ ἀ σχημονεῖ, οὐ φυσιοῦ ται. ὅ ρα γὰ ρ ὅ πως οἱ μὴ ἔ χοντες ταύ την ἐ πή ρθησαν μὲ ν ὑ πὲ ρ τὰ μέ τρα τὰ ἀ νθρώ πινα, ἐ νασχημονοῦ σι δὲ τῷ βί ῳ, κατατολμῶ ντες πρά ξεων, ὧ ν ὁ παρελθὼ ν χρό νος οὐ κ ἔ χει τὰ ὑ ποδεί γματα.