Reader

Οντως ἡ τῶ ν ἀ προσδοκή των ἀ κοὴ ἱ κανή ἐ στι ποιῆ σαι ἀ νθρώ που ἠ χῆ σαι ἀ μφό τερα τὰ ὦ τα. ὃ καὶ ἐ μοὶ νῦ ν συνέ βη. εἰ γὰ ρ καὶ τὰ μά λιστα γεγυμνασμέ ναις μου λοιπὸ ν ταῖ ς ἀ κοαῖ ς προσέ πεσε τὰ περιφερό μενα καθ̓ ἡ μῶ ν ταῦ τα συντά γματα, διὰ τὸ καὶ πρό τερον αὐ τὸ ν ἐ μὲ δεδέ χθαι τὴ ν ἐ πιστολή ν, πρέ πουσαν μὲ ν ταῖ ἐ μαῖ ς ἁ μαρτί αις, οὐ μὴ ν προσδοκηθεῖ σά ν ποτε γραφή σεσθαι παρὰ τῶ ν ἐ πιστειλά ντων: ἀ λλ̓ ὅ μως τὰ δεύ τερα τοσαύ την ὑ περβολὴ ν ἐ φά νη ἡ μῖ ν ἔ χειν ἐ ν ἑ αυτοῖ ς τῆ ς πικρί ας, ὥ στε ἐ πισκοτῆ σαι τοῖ ς προλαβοῦ σι. πῶ ς γὰ ρ οὐ μικροῦ τῶ ν φρενῶ ν ἔ ξω ἐ γενό μην τῶ ν ἐ μαυτοῦ, ἐ ντυχὼ ν τῇ πρὸ ς τὸ ν εὐ λαβέ στατον ἀ δελφὸ ν Δαζί ναν ἐ πιστολῇ, μυρί ων μὲ ν ὕ βρεων καὶ κατηγοριῶ ν ἀ φορή των γεμού σῃ καθ̓ ἡ μῶ ν καὶ ἐ παναστά σεων, ὡ ς ἐ ν τοῖ ς χαλεπωτά τοις ἡ μῶ ν κατὰ τῆ ς̓ Εκκλησί ας βουλεύ μασιν εὑ ρεθέ ντων; εὐ θὺ ς δὲ καὶ ἀ ποδεί ξεις τοῦ ἀ ληθεῖ ς εἶ ναι τὰ ς καθ̓ ἡ μῶ ν βλασφημί ας ἐ πή χθησαν ἀ πὸ συγγρά μματος οὐ κ οἶ δα ὑ πὸ τί νος γραφέ ντος. μέ ρη μὲ ν γὰ ρ ἐ πέ γνων, ὁ μολογῶ, παρὰ τοῦ Λαοδικέ ως̓ Απολιναρί ου γεγρά φθαι, καὶ αὐ τὰ οὐ δὲ ἀ ναγνοὺ ς ἐ ξ ἔ ργου ποτέ, ἀ λλ̓ ἀ κού σας ἑ τέ ρων ἀ παγγειλά ντων: ἄ λλα δέ τινα εὗ ρον ἐ γγεγραμμέ να, ἃ μή τε ἀ νέ γνων ποτέ, μή τε ἑ τέ ρου λέ γοντος ἤ κουσα: καὶ τού των ὁ μά ρτυς ἐ ν οὐ ρανῷ πιστό ς. πῶ ς οὖ ν οἱ τὸ ψεῦ δος ἀ ποστρεφό μενοι, οἱ τὴ ν ἀ γά πην πλή ρωμα εἶ ναι τοῦ νό μου δεδιδαγμέ νοι, οἱ τὰ ἀ σθενή ματα τῶ ν ἀ δυνά των βαστά ζειν ἐ παγγελλό μενοι, ταύ τας ἡ μῖ ν κατεδέ ξαντο τὰ ς συκοφαντί ας ἐ πενεγκεῖ ν καὶ ἀ π̓ ἀ λλοτρί ων συγγραμμά των ἡ μᾶ ς κατακρῖ ναι, πολλὰ λογισά μενος κατ̓ ἐ μαυτό ν, ἐ πινοεῖ ν τὴ ν αἰ τί αν οὐ κ ἔ χω, εἰ μή, ὅ περ ἐ ξ ἀ ρχῆ ς εἶ πον, μέ ρος ἔ κρινα εἶ ναι τῶ ν ὀ φειλομέ νων μοι διὰ τὰ ς ἁ μαρτί ας κολά σεων καὶ τὴ ν ἐ πὶ τού τοις λύ πην. Πρῶ τον μὲ ν γὰ ρ κατεπέ νθησα τῇ ψυχῇ, ὅ τι ὠ λιγώ θησαν αἱ ἀ λή θειαι ἀ πὸ τῶ ν υἱ ῶ ν τῶ ν ἀ νθρώ πων: ἔ πειτα δὲ καὶ ἐ φοβή θην αὐ τὸ ς περὶ ἐ μαυτοῦ, μή ποτε πρὸ ς ταῖ ς ἄ λλαις ἁ μαρτί αις καὶ τὴ ν μισανθρωπί αν πά θω, οὐ δὲ ν πιστὸ ν ἐ ν οὐ δενὶ λογιζό μενος εἶ ναι, εἴ περ οἱ εἰ ς τὰ μέ γιστα παῤ ἐ μοῦ πιστευθέ ντες τοιοῦ τοι μὲ ν περὶ ἐ μέ, τοιοῦ τοι δὲ περὶ αὐ τὴ ν ἐ φά νησαν τὴ ν ἀ λή θειαν. γί νωσκε τοί νυν, ἀ δελφέ, καὶ πᾶ ς ὅ στις τῆ ς ἀ ληθεί ας φί λος, μή τε ἐ μὰ εἶ ναι τὰ συντά γματα, οὔ τε ἀ ρέ σκεσθαι αὐ τοῖ ς, ἐ πεὶ μὴ τῇ ἐ μῇ γνώ μῃ συγγεγρά φθαι. εἰ δὲ ἐ πέ στειλά ποτε πρὸ πολλῶ ν ἐ νιαυτῶ ν̓ Απολιναρί ῳ ἢ ἄ λλῳ τινί, ἐ γκαλεῖ σθαι οὐ κ ὀ φεί λω, οὔ τε γὰ ρ αὐ τὸ ς ἐ γκαλῶ, εἴ τις ἐ κ τῆ ς ἑ ταιρί ας τινὸ ς εἰ ς αἵ ρεσιν ἀ πεσχί σθἡ οἴ δατε δὲ πά ντως τοὺ ς ἄ νδρας, κἂ ν ὀ νομαστὶ μὴ λέ γὠ, διό τι ἕ καστος τῇ ἰ δί ᾳ ἁ μαρτί ᾳ ἀ ποθανεῖ ται. Ταῦ τα νῦ ν μὲ ν ἀ πεκρινά μην πρὸ ς τὸ ν ἀ ποσταλέ ντα τό μον, ἵ να αὐ τό ς τε εἰ δεί ης τὴ ν ἀ λή θειαν καὶ τοῖ ς βουλομέ νοις μὴ κατέ χειν ὡ ς ἐ ν ἀ δικί ᾳ τὴ ν ἀ λή θειαν φανερὰ ν καταστή σῃ ς. ἐ ὰ ν δὲ δέ ῃ καὶ πλατύ τερον ὑ πὲ ρ ἑ κά στου τῶ ν ἐ πενεχθέ ντων ἡ μῖ ν ἀ πολογή σασθαι, καὶ τοῦ το ποιή σομεν, τοῦ Θεοῦ συνεργοῦ ντος. ἡ μεῖ ς, ἀ δελφὲ̓ Ολύ μπιε, οὔ τε τρεῖ ς θεοὺ ς λέ γομεν, οὔ τἐ Απολιναρί ῳ κοινωνοῦ μεν.