Reader

̓ Ενέ τυχον τοῖ ς ἀ ποσταλεῖ σι βιβλί οις παρὰ τῆ ς τιμιό τητό ς σου. καὶ τῷ μὲ ν δευτέ ρῳ ὑ περή σθην, οὐ διὰ τὴ ν βραχύ τητα μό νον, ὡ ς εἰ κὸ ς ἦ ν τὸ ν ἀ ργῶ ς πρὸ ς πά ντα καὶ ἀ σθενῶ ς λοιπὸ ν διακεί μενον, ἀ λλ̓ ὅ τι πυκνό ν τε ἅ μα ἐ στὶ ταῖ ς ἐ ννοί αις, καὶ εὐ κρινῶ ς ἐ ν αὐ τῷ ἔ χουσιν αἵ τε ἀ ντιθέ σεις τῶ ν ὑ πεναντί ων καὶ αἱ πρὸ ς αὐ τὰ ς ἀ παντή σεις: καὶ τὸ τῆ ς λέ ξεως ἁ πλοῦ ν τε καὶ ἀ κατά σκευον πρέ πον ἔ δοξέ μοι εἶ ναι προθέ σει Χριστιανοῦ, οὐ πρὸ ς ἐ πί δειξιν μᾶ λλον ἢ κοινὴ ν ὠ φέ λειαν συγγρά φοντος. τὸ δὲ πρό τερον, τὴ ν μὲ ν δύ ναμιν ἔ χον τὴ ν αὐ τὴ ν ἐ ν τοῖ ς πρά γμασι, λέ ξει δὲ πολυτελεστέ ρᾳ καὶ σχή μασι ποικί λοις καὶ διαλογικαῖ ς χά ρισι κεκομψευμέ νον, πολλοῦ μοι ἐ φά νη καὶ χρό νου πρὸ ς τὸ ἐ πελθεῖ ν καὶ πό νου διανοί ας πρὸ ς τὸ καὶ συλλέ ξαι τὰ ς ἐ ννοί ας καὶ παρακατασχεῖ ν αὐ τὰ ς τῇ μνή μῃ δεό μενον. αἱ γὰ ρ ἐ ν τῷ μεταξὺ παρεμβαλλό μεναι διαβολαὶ τῶ ν ὑ πεναντί ων καὶ συστά σεις τῶ ν ἡ μετέ ρων, εἰ καὶ γλυκύ τητά ς τινας ἐ πεισά γειν δοκοῦ σι διαλεκτικὰ ς τῷ συγγρά μματι, ἀ λλ̓ οὖ ν τῷ σχολὴ ν καὶ διατριβὴ ν ἐ μποιεῖ ν διασπῶ σι μὲ ν τὸ συνεχὲ ς τῆ ς ἐ ννοί ας καὶ τοῦ ἐ ναγωνί ου λό γου τὸ ν τό νον ὑ ποχαυνοῦ σιν.̓ Εκεῖ νο γὰ ρ πά ντως συνεῖ δέ σου ἡ ἀ γχί νοια, ὅ τι καὶ τῶ ν ἔ ξωθεν φιλοσό φων οἱ τοὺ ς διαλό γους συγγρά ψαντες,̓ Αριστοτέ λης μὲ ν καὶ Θεό φραστος, εὐ θὺ ς αὐ τῶ ν ἥ ψαντο τῶ ν πραγμά των, διὰ τὸ συνειδέ ναι ἑ αυτοῖ ς τῶ ν Πλατωνικῶ ν χαρί των τὴ ν ἔ νδειαν. Πλά των δὲ τῇ ἐ ξουσί ᾳ τοῦ λό γου ὁ μοῦ μὲ ν τοῖ ς δό γμασι μά χεται, ὁ μοῦ δὲ καὶ παρακωμῳ δεῖ τὰ πρό σωπα, Θρασυμά χου μὲ ν τὸ θρασὺ καὶ ἰ ταμὸ ν διαβά λλων,̔ Ιππί ου δὲ τὸ κοῦ φον τῆ ς διανοί ας καὶ χαῦ νον, καὶ Πρωταγό ρου τὸ ἀ λαζονικὸ ν καὶ ὑ πέ ρογκον. ὅ που δὲ ἀ ό ριστα πρό σωπα ἐ πεισά γει τοῖ ς διαλό γοις, τῆ ς μὲ ν εὐ κρινεί ας ἕ νεκεν τῶ ν πραγμά των κέ χρηται τοῖ ς προσδιαλεγομέ νοις, οὐ δὲ ν δὲ ἕ τερον ἐ κ τῶ ν προσώ πων ἐ πεισκυκλεῖ ταῖ ς ὑ ποθέ σεσιν: ὅ περ ἐ ποί ησεν ἐ ν τοῖ ς Νό μοις. Δεῖ οὖ ν καὶ ἡ μᾶ ς τοὺ ς οὐ κατὰ φιλοτιμί αν ἐ ρχομέ νους ἐ πὶ τὸ γρά φειν, ἀ λλ̓ ὑ ποθή κας καταλιμπά νειν ὠ φελί μων λό γων τῇ ἀ δελφό τητι προελομέ νους, ἐ ὰ ν μέ ν τι πᾶ σι προκεκηρυγμέ νον ἐ πὶ αὐ θαδεί ᾳ τρό που πρό σωπον ὑ ποβαλλώ μεθα, τινὰ καὶ ἀ πὸ προσώ που ποιό τητος παραπλέ κειν τῷ λό γῳ, εἴ περ ὅ λως ἐ πιβά λλει ἡ μῖ ν διαβά λλειν ἀ νθρώ πους, τῶ ν πραγμά των ἀ φεμέ νους. ἐ ὰ ν δὲ ἀ ό ριστον ᾖ τὸ διαλεγό μενον, αἱ πρὸ ς τὰ πρό σωπα διαστά σεις τὴ ν μὲ ν συνά φειαν διακό πτουσι, πρὸ ς οὐ δὲ ν δὲ πέ ρας χρή σιμον ἀ παντῶ σι. Ταῦ τα εἶ πον ἵ να δειχθῇ, ὅ τι οὐ κ εἰ ς κό λακος χεῖ ρας ἀ πέ στειλά ς σου τοὺ ς πό νους, ἀ λλὰ ἀ δελφῷ τῷ γνησιωτά τῳ ἐ κοινώ νησας τῶ ν καμά των. εἶ πον δὲ οὐ πρὸ ς ἐ πανό ρθωσιν τῶ ν γεγραμμέ νων, ἀ λλὰ πρὸ ς φυλακὴ ν τῶ ν μελλό ντων. πά ντως γὰ ρ ὁ τοσαύ τῃ περὶ τὸ γρά φειν ἕ ξει καὶ σπουδῇ κεχρημέ νος οὐ κ ἀ ποκνή σει γρά φων: ἐ πειδὴ οὐ δὲ οἱ τὰ ς ὑ ποθέ σεις παρέ χοντες ἀ πολή γουσιν. ἡ μῖ ν δὲ ἀ ρκέ σει μὲ ν ἀ ναγινώ σκειν τὰ ὑ μέ τερα: τοῦ δὲ δύ νασθαι γρά φειν τι τοσοῦ τον ἀ ποδέ ομεν, ὅ σον μικροῦ δέ ω λέ γειν, καὶ τοῦ ὑ γιαί νειν, ἢ καὶ τοῦ μετρί αν σχολὴ ν ἄ γειν ἀ πὸ τῶ ν πραγμά των.̓ Απέ στειλα δὲ νῦ ν διὰ τοῦ ἀ ναγνώ στου τὸ μεῖ ζον καὶ πρό τερον, ἐ πελθὼ ν αὐ τὸ ὡ ς ἐ μοὶ δυνατό ν. τὸ δὲ δεύ τερον παρακατέ σχον, βουλό μενος αὐ τὸ μεταγρά ψαι, καὶ μὴ εὐ πορῶ ν τέ ως τινὸ ς τῶ ν εἰ ς τά χος γραφό ντων. μέ χρι γὰ ρ τοσαύ της ἦ λθε πενί ας τὰ ἐ πί φθονα Καππαδοκῶ ν.