Reader

Τί να με οἴ ει ψυχὴ ν ἐ σχηκέ ναι, ὅ τε τὴ ν ἐ πιστολὴ ν ἐ δεξά μην τῆ ς θεοσεβεί ας σου; εἰ μὲ ν γὰ ρ πρὸ ς τὴ ν ἐ ν τῷ γρά μματι ἀ πεῖ δον διά θεσιν, εὐ θὺ ς ὥ ρμων πέ τεσθαι τὴ ν εὐ θὺ ς Σύ ρων, εἰ δὲ πρὸ ς τὴ ν ἀ ρρωστί αν τοῦ σώ ματος, ὑ φ̓ ἧ ς πεπεδημέ νος ἐ κεί μην, ᾐ σθανό μην οὐ χὶ τοῦ πέ τεσθαι μό νον ἀ λλὰ καὶ τοῦ ἐ πὶ τῆ ς κλί νης στρέ φεσθαι ἐ νδεῶ ς ἔ χων. πεντηκοστὴ ν γὰ ρ ταύ την ἡ μέ ραν ἦ γον ἐ ν τῇ ἀ ρρωστί ᾳ, καθ̓ ἣ ν ἐ πέ στη ἡ μῖ ν ὁ ἀ γαπητὸ ς καὶ σπουδαιό τατος ἀ δελφὸ ς ἡ μῶ ν συνδιά κονος̓ Ελπί διος: πολλὰ μὲ ν τῷ πυρετῷ δαπανηθεί ς, ὃ ς ἀ πορί ᾳ τῆ ς τρεφού σης αὐ τὸ ν ὕ λης, τῇ ξηρᾷ ταύ τῃ σαρκὶ οἷ ον θρυαλλί δι κεκαυμέ νῃ περιειλού μενος, μαρασμὸ ν καὶ χρονί αν ἐ πή γαγεν ἀ ρρωστί αν: τὰ δὲ ἐ φεξῆ ς, ἡ ἀ ρχαί α πληγή μου, τὸ ἧ παρ τοῦ το διαδεξά μενον, ἀ πέ κλεισε μέ ν με τῶ ν σιτί ων, ἀ πεδί ωξε δὲ τῶ ν ὀ μμά των τὸ ν ὕ πνον, ἐ ν μεθορί οις δὲ κατέ σχε ζωῆ ς καὶ θανά του, τοσοῦ τον ζῆ ν ἐ πί τρεπον, ὅ σον τῶ ν ἀ π̓ αὐ τοῦ δυσχερῶ ν ἐ παισθά νεσθαι. ὥ στε καὶ ὕ δασιν ἐ χρησά μην αὐ τοφυῶ ς θερμοῖ ς καί τινας παῤ ἰ ατρῶ ν ἐ πιμελεί ας κατεδεξά μην. ἅ παντα δὲ ἤ λεγξε τὸ νεανικὸ ν τοῦ το κακό ν: ὅ, τοῦ μὲ ν ἔ θους παρό ντος, κἂ ν ἄ λλος ἐ νέ γκοι, ἀ μελετή τως δὲ προσπεσό ντος οὐ δεὶ ς οὕ τως ἀ δαμά ντινος ὥ στε ἀ ντισχεῖ ν.̔ Υφ̓ οὗ πολὺ ν ὀ χληθεὶ ς χρό νον, οὐ δέ ποτε οὕ τως ἠ νιά θην ὅ σον νῦ ν, ἐ μποδισθεὶ ς παῤ αὐ τοῦ πρὸ ς τὴ ν συντυχί αν τῆ ς ἀ ληθινῆ ς ἀ γά πης σου. οἵ ας γὰ ρ ἀ πεστερή θημεν θυμηδί ας οἶ δα καὶ αὐ τό ς, εἰ καὶ ἄ κρῳ δακτύ λῳ τοῦ γλυκυτά του μέ λιτος τῆ ς παῤ ὑ μῖ ν ἐ κκλησί ας ἀ πεγευσά μην πέ ρυσιν.̓ Εγὼ δὲ καὶ ἄ λλων ἀ ναγκαί ων ἕ νεκεν πραγμά των ἐ δεό μην εἰ ς ταὐ τὸ ν γενέ σθαι τῇ θεοσεβεί ᾳ σου καὶ περὶ πολλῶ ν μὲ ν ἀ νακοινώ σασθαι, πολλὰ δὲ μαθεῖ ν. καὶ γὰ ρ οὐ δέ ἐ στιν ἐ νταῦ θα οὐ δὲ ἀ γά πης ἀ ληθινῆ ς ἐ πιτυχεῖ ν. ὅ ταν δὲ καὶ πά νυ τις ἀ γαπῶ ντα εὕ ροι, οὐ κ ἔ στιν ὁ δυνά μενος παραπλησί ως τῇ τελεί ᾳ σου φρονή σει καὶ τῇ ἐ μπειρί ᾳ, ἣ ν ἐ κ πολλῶ ν τῶ ν περὶ τὰ ς ἐ κκλησί ας συνελέ ξω καμά των, δοῦ ναι γνώ μην ἡ μῖ ν περὶ τῶ ν προκειμέ νων. Τὰ μὲ ν οὖ ν ἄ λλα οὐ κ ἐ νῆ ν γρά φειν: ἃ δ̓ οὖ ν καὶ ἐ ξενεγκεῖ ν ἀ σφαλὲ ς ταῦ τά ἐ στιν. ὁ πρεσβύ τερος: Εὐ ά γριος, ὁ υἱ ὸ ς Πομπηϊ ανοῦ τοῦ̓ Αντιοχέ ως, ὁ συναπά ρας ποτὲ ἐ πὶ τὴ ν δύ σιν τῷ μακαρί ῳ Εὐ σεβί ῳ ἐ πανῆ κε νῦ ν ἐ κ τῆ ς̔ Ρώ μης, ἀ παιτῶ ν ἡ μᾶ ς ἐ πιστολὴ ν αὐ τὰ τὰ παῤ ἐ κεί νων γεγραμμέ να ἔ χουσαν αὐ τολεξεὶ̔ ἀ νεκό μισε δὲ ἡ μῖ ν εἰ ς τοὐ πί σω τὰ παῤ ἡ μῶ ν, ὡ ς οὐ κ ἀ ρέ σαντα τοῖ ς ἀ κριβεστέ ροις τῶ ν ἐ κεῖ̓, καὶ πρεσβεί αν τινὰ δἰ ἀ νδρῶ ν ἀ ξιολό γων ἤ δη κατεπεί γεσθαι, ὑ πὲ ρ τοῦ εὐ πρό σωπον ἔ χειν ἀ φορμὴ ν τοὺ ς ἄ νδρας τῆ ς ἐ πισκέ ψεως ἡ μῶ ν. Οἱ κατὰ Σεβά στειαν τὰ ἡ μέ τερα φρονοῦ ντες, Εὐ σταθί ου τὸ ὕ πουλον τῆ ς κακοδοξί ας ἕ λκος ἀ πογυμνώ σαντες, ἀ παιτοῦ σί τινα παῤ ἡ μῶ ν ἐ κκλησιαστικὴ ν ἐ πιμέ λειαν.̓ Ικό νιον πό λις ἐ στὶ τῆ ς Πισιδί ας, τὸ μὲ ν παλαιὸ ν μετὰ τὴ ν μεγί στην ἡ πρώ τη, νῦ ν δὲ καὶ αὐ τὴ προκά θηται μέ ρους, ὅ, ἐ κ διαφό ρων τμημά των συναχθέ ν, ἐ παρχί ας ἰ δί ας οἰ κονομί αν ἐ δέ ξατο. αὕ τη καλεῖ καὶ ἡ μᾶ ς εἰ ς ἐ πί σκεψιν, ὥ στε αὐ τῇ δοῦ ναι ἐ πί σκοπον. τετελευτή κει γὰ ρ ὁ Φαυστῖ νος. Εἰ οὖ ν δεῖ μὴ κατοκνεῖ ν τὰ ς ὑ περορί ους χειροτονί ας, καὶ ποί αν τινὰ χρὴ δοῦ ναι τοῖ ς Σεβαστηνοῖ ς ἀ πό κρισιν, καὶ πῶ ς πρὸ ς τὰ ς τοῦ Εὐ αγρί ου διατεθῆ ναι γνώ μας, ἐ δεό μην διδαχθῆ ναι αὐ τὸ ς δἰ ἐ μαυτοῦ συντυχὼ ν τῇ τιμιό τητί σου, ὧ ν πά ντων ἀ πεστερή θην διὰ τὴ ν παροῦ σαν ἀ σθέ νειαν. ἐ ὰ ν μὲ ν οὖ ν ᾖ τινὸ ς ἐ πιτυχεῖ ν ταχέ ως πρὸ ς ἡ μᾶ ς ἀ φικνουμέ νου, καταξί ωσον περὶ πά ντων ἀ ποστεῖ λαί μοι τὰ ς ἀ ποκρί σεις: εἰ δὲ μή, εὖ ξαι ἐ λθεῖ ν ἐ πὶ νοῦ ν μοι, ὅ περ εὐ ά ρεστον ᾖ τῷ Κυρί ῳ. ἐ ν δὲ τῇ συνό δῳ μνή μην ἡ μῶ ν κέ λευσον γενέ σθαι, καὶ αὐ τὸ ς δὲ πρό σευξαι ὑ πὲ ρ ἡ μῶ ν, καὶ τὸ ν λαὸ ν συμπαρά λαβε, ἵ να τὰ ς λειπομέ νας ἡ μέ ρας ἢ ὥ ρας τῆ ς παροικί ας ἡ μῶ ν καταξιωθῶ μεν δουλεῦ σαι, ὡ ς ἔ στιν εὐ ά ρεστον τῷ Κυρί ῳ.