Reader

̔ Ημᾶ ς μὲ ν ἡ ἀ κοὴ τῶ ν γεγενημέ νων κατά τε τὴ ν̓ Αλεξά νδρειαν καὶ τὴ ν λοιπὴ ν Αἴ γυπτον διωγμῶ ν πά λαι κατέ λαβε, καὶ διέ θηκε τὰ ς ψυχά ς, ὡ ς εἰ κὸ ς ἦ ν. ἐ λογισά μεθα γὰ ρ τὸ ἔ ντεχνον τοῦ διαβολικοῦ πολέ μου: ὃ ς ἐ πειδὴ εἶ δεν ἐ ν τοῖ ς παρὰ τῶ ν ἐ χθρῶ ν διωγμοῖ ς πληθυνομέ νην τὴ ν̓ Εκκλησί αν καὶ μᾶ λλον θά λλουσαν, μετέ στρεψεν ἑ αυτοῦ τὴ ν βουλή ν, καὶ οὐ κέ τι ἐ κ τοῦ προφανοῦ ς πολεμεῖ, ἀ λλὰ κεκρυμμέ να ἡ μῖ ν τὰ ἔ νεδρα τί θησι, καλύ πτων αὐ τοῦ τὴ ν ἐ πιβουλὴ ν διὰ τοῦ ὀ νό ματος ὃ περιφέ ρουσιν, ἵ να καὶ πά θωμεν τὰ αὐ τὰ τοῖ ς πατρά σιν ἡ μῶ ν, καὶ μὴ δό ξωμεν πά σχειν ὑ πὲ ρ Χριστοῦ, διὰ τὸ Χριστιανῶ ν ὄ νομα ἔ χειν καὶ τοὺ ς διώ κοντας. ταῦ τα λογιζό μενοι πολὺ ν χρό νον ἐ καθέ σθημεν ἐ πὶ τῇ ἀ γγελί ᾳ τῶ ν γεγενημέ νων ἐ κπεπληγμέ νοι. καὶ γὰ ρ τῷ ὄ ντι ἤ χησαν ἡ μῶ ν ἀ μφό τερα τὰ ὦ τα μαθό ντα τὴ ν ἀ ναιδῆ καὶ μισά νθρωπον αἵ ρεσιν τῶ ν διωξά ντων ὑ μᾶ ς, ὅ τι οὐ χ ἡ λικί αν ᾐ δέ σθησαν, οὐ τοὺ ς ἐ ν τῇ πολιτεί ᾳ καμά τους, οὐ λαῶ ν ἀ γά πην: ἀ λλὰ καὶ ᾐ κί σαντο τὰ σώ ματα, καὶ ἠ τί μωσαν, καὶ ἐ ξορί αις παρέ δωκαν, καὶ διή ρπασαν τὰ ς ὑ πά ρξεις ὧ ν εὑ ρεῖ ν ἠ δυνή θησαν, οὔ τε τὴ ν παρὰ ἀ νθρώ πων κατά γνωσιν ἐ ντρεπό μενοι, οὔ τε τὴ ν φοβερὰ ν τοῦ δικαί ου κριτοῦ ἀ νταπό δοσιν προορώ μενοι. ταῦ τα ἡ μᾶ ς ἐ ξέ πληξε καὶ μικροῦ ἔ ξω ἐ ποί ησε τῶ ν λογισμῶ ν. συνεισῆ λθε δὲ τού τοις τοῖ ς διαλογισμοῖ ς κἀ κεί νη ἡ ἔ ννοια: ἆ ρα μὴ ἐ γκατέ λιπεν ἑ αυτοῦ τὰ ς ἐ κκλησί ας παντελῶ ς ὁ Κύ ριος; ἆ ρα μὴ ἐ σχά τη ὥ ρα ἐ στί, καὶ ἡ ἀ ποστασί α διὰ τού των λαμβά νει τὴ ν εἴ σοδον, ἵ να λοιπὸ ν ἀ ποκαλυφθῇ ὁ ἄ νομος, ὁ υἱ ὸ ς τῆ ς ἀ πωλεί ας, ὁ ἀ ντικεί μενος, καὶ ὑ περαιρό μενος ἐ πὶ πά ντα λεγό μενον Θεὸ ν ἢ σέ βασμα; Πλὴ ν εἴ τε πρό σκαιρό ς ἐ στιν ὁ πειρασμό ς, βαστά σατε αὐ τό ν, οἱ καλοὶ τοῦ Χριστοῦ ἀ γωνισταί: εἴ τε καὶ τῇ παντελεῖ φθορᾷ τὰ πρά γματα παραδί δοται, μὴ ἀ κηδιά σωμεν πρὸ ς τὰ παρό ντα, ἀ λλ̓ ἀ ναμεί νωμεν τὴ ν ἐ ξ οὐ ρανῶ ν ἀ ποκά λυψιν καὶ ἐ πιφά νειαν τοῦ μεγά λου Θεοῦ καὶ Σωτῆ ρος ἡ μῶ ν̓ Ιησοῦ Χριστοῦ. εἰ γὰ ρ πᾶ σα ἡ κτί σις λυθή σεται καὶ μεταποιηθή σεται τὸ σχῆ μα τοῦ κό σμου τού του, τί θαυμαστὸ ν καὶ ἡ μᾶ ς, μέ ρος ὄ ντας τῆ ς κτί σεως, παθεῖ ν τὰ κοινὰ πά θη καὶ παραδοθῆ ναι θλί ψεσιν, ἃ ς κατὰ τὸ μέ τρον τῆ ς δυνά μεως ἡ μῶ ν ἐ πά γει ἡ μῖ ν ὁ δί καιος κριτή ς, οὐ κ ἐ ῶ ν ἡ μᾶ ς πειρασθῆ ναι ὑ πὲ ρ ὃ δυνά μεθα, ἀ λλὰ διδοὺ ς σὺ ν τῷ πειρασμῷ καὶ τὴ ν ἔ κβασιν, τοῦ δυνηθῆ ναι ὑ πενεγκεῖ ν;̓ Αναμέ νουσιν ὑ μᾶ ς, ἀ δελφοί, οἱ τῶ ν μαρτύ ρων στέ φανοι: ἕ τοιμοί εἰ σιν οἱ χοροὶ τῶ ν ὁ μολογητῶ ν προτεῖ ναι ὑ μῖ ν τὰ ς χεῖ ρας καὶ ὑ ποδέ ξασθαι ὑ μᾶ ς εἰ ς τὸ ν ἴ διον ἀ ριθμό ν. μνή σθητε τῶ ν πά λαι ἁ γί ων, ὅ τι οὐ δεὶ ς τρυφῶ ν οὐ δὲ κολακευό μενος τῶ ν στεφά νων τῆ ς ὑ πομονῆ ς ἠ ξιώ θη, ἀ λλὰ πά ντες, διὰ μεγά λων θλί ψεων πυρωθέ ντες, τὸ δοκί μιον ἐ πεδεί ξαντο. οἱ μὲ ν γὰ ρ ἐ μπαιγμῶ ν καὶ μαστί γων πεῖ ραν ἔ λαβον, ἄ λλοι δὲ ἐ πρί σθησαν, οἱ δὲ ἐ ν φό νῳ μαχαί ρας ἀ πέ θανον. ταῦ τά ἐ στι τὰ σεμνολογή ματα τῶ ν ἁ γί ων. μακά ριος ὁ καταξιωθεὶ ς τῶ ν ὑ πὲ ρ Χριστοῦ παθημά των. μακαριώ τερος δὲ ὁ πλεονά σας ἐ ν τοῖ ς παθή μασι: διό τι οὐ κ ἄ ξια τὰ παθή ματα τοῦ νῦ ν καιροῦ πρὸ ς τὴ ν μέ λλουσαν δό ξαν ἀ ποκαλυφθῆ ναι εἰ ς ἡ μᾶ ς. Εἰ μὲ ν οὖ ν ἦ ν δυνατὸ ν αὐ τό ν με παραγενέ σθαι, οὐ δὲ ν ἂ ν προετί μησα τῆ ς συντυχί ας ὑ μῶ ν, ὥ στε καὶ ἰ δεῖ ν τοὺ ς ἀ θλητὰ ς τοῦ Χριστοῦ, καὶ περιπτύ ξασθαι, καὶ κοινωνῆ σαι τῶ ν προσευχῶ ν καὶ τῶ ν πνευματικῶ ν ἐ ν ὑ μῖ ν χαρισμά των. ἐ πειδὴ δὲ τὸ σῶ μά μοι λοιπὸ ν ὑ πὸ χρονί ας νό σου κατανά λωται, ὡ ς μηδὲ ἀ πὸ τῆ ς κλί νης δύ νασθαί με καταβαί νειν, καὶ οἱ ἐ φεδρεύ οντες ἡ μῖ ν πολλοί, ὡ ς λύ κοι ἅ ρπαγες, ἐ πιτηροῦ ντες καιρὸ ν πό τε δυνηθῶ σι διαρπά σαι τὰ πρό βατα τοῦ Χριστοῦ, ἀ ναγκαί ως ἐ πὶ τὴ ν διὰ τοῦ γρά μματος ἐ πί σκεψιν ἦ λθον, παρακαλῶ ν προηγουμέ νως μὲ ν ἐ κτενεῖ ς τὰ ς ὑ πὲ ρ ἐ μοῦ ποιεῖ σθαι ὑ μᾶ ς δεή σεις, ἵ να καταξιωθῶ τὰ ς γοῦ ν λειπομέ νας ἡ μέ ρας ἢ ὥ ρας δουλεῦ σαι τῷ Κυρί ῳ κατὰ τὸ εὐ αγγέ λιον τῆ ς βασιλεί ας, ἔ πειτα καὶ συγγνώ μην ἔ χειν μου τῇ ἀ πολεί ψει καὶ τῇ βραδυτῆ τι ταύ τῃ τῶ ν γραμμά των. μό λις γὰ ρ ηὐ πορή σαμεν ἀ νθρώ που τοῦ δυναμέ νου ἐ ξυπηρετή σασθαι ἡ μῶ ν τῇ ἐ πιθυμί ᾳ: λέ γομεν δὲ τὸ ν υἱ ὸ ν ἡ μῶ ν Εὐ γέ νιον τὸ ν μονά ζοντα, δἰ οὗ παρακαλῶ εὔ ξασθαι ὑ πὲ ρ ἡ μῶ ν καὶ τῆ ς̓ Εκκλησί ας πά σης, καὶ ἀ ντιγρά ψαι ἡ μῖ ν τὰ περὶ ὑ μῶ ν, ἵ να γνό ντες εὐ θυμό τερον διατεθῶ μεν.