Letters
Choose a text
id="mobileReaderAuthor" class="mobile-reader-author" href="/authors/basil-the-great" aria-label="More works by Basil the Great">
—
⋯
Original / primary: Textus receptus
141.0.1
̓ Εδεξά μην ἤ δη δύ ο ἐ πιστολὰ ς παρὰ τῆ ς ἐ νθέ ου καὶ τελειοτά της φρονή σεώ ς σου, ὧ ν ἡ μὲ ν ὑ πέ γραφεν ἡ μῖ ν ἐ ναργῶ ς, ὅ πως μὲ ν προσεδοκή θημεν ὑ πὸ τοῦ λαοῦ τοῦ ὑ πὸ τὴ ν χεῖ ρα τῆ ς ὁ σιό τητό ς σου, ὅ σον δὲ ἐ λυπή σαμεν ἀ πολειφθέ ντες τῆ ς ἁ γιωτά της συνό δου. ἡ δὲ ἑ τέ ρα, ἡ παλαιοτέ ρα μέ ν, ὡ ς εἰ κά ζω τῷ γρά μματι, ὕ στερον δὲ ἡ μῖ ν ἀ ποδοθεῖ σα, διδασκαλί αν περιεῖ χε πρέ πουσά ν σοι καὶ ἡ μῖ ν ἀ ναγκαί αν, μὴ καταρρᾳ θυμεῖ ν τῶ ν ἐ κκλησιῶ ν τοῦ Θεοῦ, μηδὲ κατὰ μικρὸ ν προΐ εσθαι τοῖ ς ὑ πεναντί οις τὰ πρά γματα, ἀ φ̓ ὧ ν τὰ μὲ ν ἐ κεί νων αὐ ξή σει, τὰ δὲ ἡ μέ τερα μειωθή σεται. καὶ οἶ μαι πρὸ ς ἑ κατέ ραν ἀ ποκεκρί σθαι: πλὴ ν ἀ λλὰ καὶ νῦ ν, ἐ πειδὴ ἄ δηλον εἰ οἱ πιστευθέ ντες τὴ ν διακονί αν διέ σωσαν ἡ μῶ ν τὰ ς ἀ ποκρί σεις, περὶ τῶ ν αὐ τῶ ν ἀ πολογοῦ μαι: πρὸ ς μὲ ν τὴ ν ἀ πό λειψιν ἀ ληθεστά την πρό φασιν γρά φων, ἧ ς οἶ μαι τὴ ν ἀ κοὴ ν καὶ μέ χρι τῆ ς σῆ ς ὁ σιό τητος διαβεβηκέ ναι, ὅ τι ὑ πὸ ἀ ρρωστί ας κατεσχέ θην τῆ ς μέ χρις αὐ τῶ ν με τῶ ν πυλῶ ν τοῦ θανά του καταγαγού σης. καὶ ἔ τι καὶ νῦ ν, ἡ νί κα ἀ πέ στελλον περὶ τού των, λεί ψανα φέ ρων τῆ ς ἀ ρρωστί ας ἔ γραφον. ταῦ τα δέ ἐ στι τοιαῦ τα, ὥ στε ἐ ξαρκεῖ ν ἑ τέ ρῳ νοσή ματα εἶ ναι δύ σφορα. Πρὸ ς δὲ τό, ὅ τι οὐ ῥ ᾳ θυμί ᾳ ἡ μετέ ρᾳ τὰ τῶ ν ἐ κκλησιῶ ν τοῖ ς ἐ ναντί οις προδέ δοται, εἰ δέ ναι βού λομαι τὴ ν θεοσέ βειά ν σου, ὅ τι οἱ κοινωνικοὶ δῆ θεν ἡ μῖ ν τῶ ν ἐ πισκό πων, ἢ ὄ κνῳ, ἢ τῷ πρὸ ς ἡ μᾶ ς ὑ πό πτως ἔ χειν ἔ τι καὶ μὴ καθαρῶ ς, ἢ τῇ παρὰ τοῦ διαβό λου ἐ γγινομέ νῃ πρὸ ς τὰ ς ἀ γαθὰ ς πρά ξεις ἐ ναντιώ σει, συνά ρασθαι ἡ μῖ ν οὐ κ ἀ νέ χονται. ἀ λλὰ σχή ματι μὲ ν δῆ θεν οἱ πλεί ους ἐ σμὲ ν μετ̓ ἀ λλή λων, προστεθέ ντος ἡ μῖ ν καὶ τοῦ χρηστοῦ Βοσπορί ου, ἀ ληθεί ᾳ δὲ πρὸ ς οὐ δὲ ν ἡ μῖ ν τῶ ν ἀ ναγκαιοτά των συναί ρονται: ὥ στε με καὶ ὑ πὸ τῆ ς ἀ θυμί ας ταύ της τὸ πλεῖ στον μέ ρος πρὸ ς τὴ ν ἀ νά ληψιν ἐ μποδί ζεσθαι, συνεχῶ ς μοι τῶ ν ἀ ρρωστημά των ἐ κ τῆ ς σφοδρᾶ ς λύ πης ἀ ποστρεφό ντων. Τί δ̓ ἂ ν ποιή σαιμι μό νος, τῶ ν κανό νων, ὡ ς καὶ αὐ τὸ ς οἶ δας, ἐ νὶ τὰ ς τοιαύ τας οἰ κονομί ας μὴ συγχωρού ντων; καί τοι τί να θεραπεί αν οὐ κ ἐ θερά πευσα; ποί ου κρί ματος αὐ τοὺ ς οὐ κ ἀ νέ μνησα τὰ μὲ ν διὰ γραμμά των, τὰ δὲ καὶ διὰ τῆ ς συντυχί ας; ἦ λθον γὰ ρ καὶ μέ χρι τῆ ς πό λεως κατὰ ἀ κοὴ ν τοῦ ἐ μοῦ θανά του. ἐ πεὶ δὲ ἔ δοξε τῷ Θεῷ ζῶ ντας ἡ μᾶ ς παῤ αὐ τῶ ν καταληφθῆ ναι, διελέ χθημεν αὐ τοῖ ς τὰ εἰ κό τα. καὶ παρό ντα μὲ ν αἰ δοῦ νται, καὶ ὑ πισχνοῦ νται τὰ εἰ κό τα πά ντα, ἀ πολειφθέ ντες δὲ πά λιν πρὸ ς τὴ ν ἑ αυτῶ ν ἀ νατρέ χουσι γνώ μην. ταῦ τα καὶ ἡ μεῖ ς τῆ ς κοινῆ ς καταστά σεως τῶ ν πραγμά των ἀ πολαύ ομεν, προδή λως τοῦ Κυρί ου ἐ γκαταλιπό ντος ἡ μᾶ ς, τοὺ ς διὰ τὸ πληθυνθῆ ναι τὴ ν ἀ νομί αν ψύ ξαντας τὴ ν ἀ γά πην. ἀ λλὰ πρὸ ς πά ντα ἡ μῖ ν ἀ ρκεσά τω ἡ μεγά λη σου καὶ δυνατωτά τη πρὸ ς Θεὸ ν ἱ κεσί α. τά χα γὰ ρ ἂ ν ἢ γενοί μεθά τι τοῖ ς πρά γμασι χρή σιμοι, ἢ διαμαρτό ντες τῶ ν σπουδαζομέ νων, φύ γοιμεν τὴ ν κατά κρισιν.